Dag 616 – Hoe toon ik mijn dankbaarheid?

Bos Waterfiets

Na een intense periode heb ik de beslissing genomen om alleen – zonder mijn partner van de afgelopen zes maanden verder te gaan. Niet omdat ik dit zo graag wil als dat ik ‘zonder hem wil leven’ maar omdat dit de enige mogelijke oplossing is in de huidige situatie die het beste is voor en als leven in en als zelfstandigheid en hierbinnen is dit wat ik wil. Hierin zie ik een aantal laten we zeggen, kwaliteiten van hem die ik zelf minder ontwikkeld heb en die ik zogezegd ‘bewonder’ in hem. Ik ben hem dankbaar voor de tijd die we hebben samen geleefd en de mogelijkheid voor mezelf om op te staan in een aantal punten.

Hoe toon ik mijn dankbaarheid aan iemand die niet meer in mijn buurt is? Hoe toon ik in het algemeen dankbaarheid voor hetgeen ik ontvang als ondersteuning van anderen? Het enige dat werkelijk mijn dankbaarheid laat zien, is datgene waar hij sterk in is, te integreren en leven in en als mezelf en om datgene waarin ik ondersteund ben, te leven en zo door te geven aan anderen.

Het gaat niet zozeer om het ‘tonen’ van dankbaarheid maar om het leven van hetgeen dat het beste is en om dit zo te implementeren in en als leven zodat ikzelf en anderen er hun voordeel mee doen als in een ‘win-win’ situatie oftewel, als wat het beste is voor alle betrokkenen. Dat is het enige dat blijvend is.

Dit ondersteunt mijzelf in het stoppen van een ervaring van gemis van hem en zal mezelf sterken in wie ik ben en zo kan ik mezelf uitbreiden. Ik heb gemerkt dat ik hier niet mee moet wachten of te lang over na moet denken, dat geeft slechts ruimte aan mezelf in en als de geest om weerstand op te bouwen. Het beste is om het meteen te gaan toepassen en door te wandelen en de emotionele ervaringen die hierbij opkomen, te benoemen en te vergeven.

Op deze manier toon ik hem de meeste respect en/als dankbaarheid voor wat hij heeft toegevoegd aan mijzelf en mijn leven.

Mijn partner/ex-partner was erg goed in het op mensen afstappen en zich uitspreken, een handeltje maken waar nodig en hierna weer vertrekken. Het maakte niet zoveel uit of je elkaar lang kende of niet, dit is hoe ze het doen in zijn geboorteland en hoe hij het hier ook heeft toegepast. Dus ik heb de beslissing genomen om ditzelfde te gaan integreren in en als mezelf en te leven op een manier die bij mij en de cultuur waarin ik leef, past. Dat is wel even spannend, er komt een zenuwachtige ervaring op vlak voordat ik op iemand afstap. Toch beslis ik het te doen  zonder al te lang te aarzelen, het ergste dat er kan gebeuren is een afwijzing van hetgeen ik aanbied en dan ga ik weer.

Binnen 5 minuten was de gehele interactie en communicatie verlopen zoals gewenst en ik vertrok in tevredenheid met en als mezelf waarin ik een situatie achterliet waarin de andere betrokkene even tevreden achterbleef. Een win-win situatie. Dit ondersteunt mezelf in het stoppen van ervaringen van gemis van mijn partner en verdriet om de situatie. Zo kan ik verder leven op een manier die mezelf ondersteunt en in en als dankbaarheid voor iets wat hij leeft/geleefd heeft met mij.

Dit is ook hetgeen ik hem gevraagd heb. Ik zei, je hoeft geen dankjewel te zeggen, leef hetgeen je hier gezien hebt en hetgeen je hier geleerd hebt met mij. Of en op welke manier hij dat gaat doen is aan hem. Echter dat is hetgeen een werkelijk dankjewel inhoudt, zelfs als er een klein deeltje gerealiseerd en liefst geïmplementeerd wordt. En als dit niet wordt gedaan of lukt, dan is er niets meer verloren dan er voorheen ook niet was.

Echter, het is wel hetgeen er uiteindelijk moet gebeuren als we een werkelijke verandering in de wereld willen zien. We zullen moeten leren wat het betekent om onszelf te ondersteunen en van hieruit elkaar ondersteunen door dit te laten zien als levend voorbeeld op een manier die het beste is voor al het leven. We zullen echt moeten leren van onze vergissingen en van hieruit onszelf vergeven, corrigeren en uiteindelijk een verandering doorvoeren. Alleen op deze manier is het mogelijk om te komen tot een samenleving die werkelijk het beste is voor al het leven en die uiteindelijk door alle betrokkenen zo zal worden toegepast.

Nog een lange weg te gaan. De toepassing begint altijd in het klein, binnen de huidige leefomstandigheden waarin ik me bevind. Alleen zo kan ik deze toepassing laten accumuleren zonder overmoedig te worden en te grote verwachtingen te scheppen voor mezelf waardoor ik mezelf onderuit haal.

Leer om te beginnen met het leven van een toepassing die het beste is voor al het leven binnen je huidige leefomstandigheden, begin klein:

Desteni I Process Lite

(Onderdeel van Desteni I Process)

Polen bos M&S verte

So Bad at Making Choices – Life Review

—————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Advertenties

Dag 329 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Gedachtendimensie-vervolg

Dag 325 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden

Dag 326 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Angstdimensie

Dag 327 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Verbeeldingsdimensie

Dag 328 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Gedachtendimensie

Gedachtendimensie – vervolg:

Als ik mezelf zie participeren in de Gedachte ‘Ik moet mezelf hier toch in leren stabiliseren als ik mijn stem wil laten horen in deze wereld, dus dit is een goede oefening hierin’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik harde stemmen en geluiden om me heen inderdaad als oefening kan gebruiken om mezelf te stabiliseren in de situatie en om te zien waar ik reageer en waarom.

Ik realiseer me tevens dat het leren stabiliseren als oefening als ik mijn stem wil laten horen in deze wereld, niet ‘de’ reden is om mezelf te stabiliseren, aangezien ik dan altijd ‘wacht’ op een trigger-punt van buitenaf om mezelf te corrigeren en stabiliseren, in plaats van mezelf in ieder moment toe te passen in en als de adem, stabiel in en als het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel, trigger-punten als harde stemmen en geluiden te zien als ondersteuning om mezelf te stabiliseren en mijn reacties die hierin aanwezig zijn te onderzoeken.

Ik realiseer me dat het zien en accepteren van harde stemmen en geluiden als ondersteuning van mezelf tot het stabiel maken van mezelf – in plaats van het zien van harde stemmen en geluiden als een stoorzender – al de helft van reden tot de reactie wegneemt, die vaak voort komt uit een gedachte als dat het mij stoort.

Welke me dichterbij de werkelijke Gedachte brengt, die hiermee verband houdt, waarin ik het persoonlijk maak als dat ze mij storen en dat ze zelf niet zien dat ze zoveel lawaai maken en dat ik hierin angst ervaar om hierin richting te geven waarin ik een weigering ervaar om richting te geven, denkende dat ik de kinderen richting moet geven in plaats van mezelf.

Ik stel mezelf ten doel in een eventueel gerelateerde volgende situatie opnieuw te zien wat er in me opkomt als Gedachte en hier specifiek zelfvergevingen op toe te passen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te laten storen door harde stemmen en geluiden van buitenaf, door in mezelf te reageren op deze harde stemmen en geluiden, waarin ik mezelf stoor.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te storen in en als angst in en als reactie op harde
stemmen en geluiden, en hierin harde stemmen en geluiden in mijn hoofd op te roepen, verkerende in en als angst om geen richting te kunnen geven aan mezelf, en dus automatisch hierop volgens verkerend in en als angst om geen richting te kunnen geven aan een situatie buiten mijzelf als dat nodig is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in en als angst te verkeren om geen richting te kunnen geven aan de situatie indien nodig, welke voortkomt uit de angst in en als ervaring van mezelf geen richting kunnen geven als ik verkeer in en als angst voor de harde stemmen en geluiden in mijn hoofd, welke omhoog komen in mezelf in en als reactie op harde stemmen en geluiden van buiten af.

Als ik mezelf zie participeren in en als angst in en als reactie op de harde stemmen van buitenaf, welke de harde stemmen en geluiden in mijzelf triggeren/oproepen, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik, zolang ik mezelf niet stuur en mijn reacties in en als angst niet stop, ik geen richting zal kunnen geven aan een situatie buiten mij, welke angst oproept.

Ik realiseer me dat ik mezelf niet vertrouw, voortkomende uit het feit dat ik mezelf heel vaak heb laten zitten, bestaande in en als angst in en als reactie op een situatie als harde stemmen en geluiden van buitenaf.

Ik stel mezelf ten doel allereerst reacties in mezelf te stoppen – hoe naar en vervelend en onmogelijk en oneerlijk ik het ook ervaar – waarin ik me realiseer dat ik in en als reactie geen helder zicht heb, maar in plaats hiervan verdwijn in de geest. De ervaring van naargeestig, verveling, onvermogen en zelfonoprechtheid zal duidelijk worden als ik direct in mezelf zie en mezelf vergeef en corrigeer in en als een herinnering als wat ik voor waar heb aangenomen als waar mij iets is aangedaan.

Ik stel mezelf ten doel ten eerste mezelf te ondersteunen als ik in en als angst, in en als reactie verkeer/participeer in mezelf als reactie op harde stemmen en geluiden van buitenaf. Ik stop mezelf in en als reactie, ik adem diep in, houd vast, adem uit en laat los. Totdat ik rustig ben in mezelf. Ik sta mezelf niet toe in reactie te schieten. Ik zie in mezelf of er een gerelateerde herinnering omhoog komt en pas hier zelfvergevingen op toe, zodat ik zie, realiseer en begrijp waar de reactie in mezelf vandaan komt en ik kan zien, realiseren en begrijpen dat de reactie gebaseerd is op een reactie in/als herinnering,welke ik als waarheid heb aangenomen, en welke ik nu reeel kan onderzoeken in mezelf door middel van schrijven en het toepassen van zelfvergeving en zelfcorrectie.

Ik stel mezelf ten doel nader te onderzoeken in mezelf hoe iets voor waar aannemen te maken heeft met afhankelijkheid in geld als energie als middel tot overleving, waarin iets wordt aangenomen als waarheid in ruil voor voedsel: binnenin onszelf als energie en buiten onszelf als geld om voedsel te kunnen kopen, welke zo wordt doorgegeven in de opvoeding.

AS WITHIN = SO WITHOUT – Day 12 – Heaven’s Journey to Life

Wordt vervolgd

Full_somebody-help-me-understand-what-makes-me-starve-in-a-world-of-plenty

Awesome Song; Awesome Voices – Free Download HERE

———————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 299 – Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf

Het is me de laatste tijd opgevallen hoe ik opzettelijk iets verkeerd aanpak, waarin ik met ‘verkeerd’ bedoel, op de automatische piloot zoals ik het altijd gedaan heb en waarin het, in het moment, lijkt of ik het weer zo moet doen, ook al is het allang een vervelende ervaring gebleken. De automatische piloot is hetgeen we altijd gedaan hebben zoals ons geleerd is en zoals dus is doorgegeven van generatie op generatie en/of zoals we onszelf aangeleerd hebben met een kleine ‘individuele’ verschuiving in het geleerde, als overlevingsmechanisme als aanpassing op wat we geleerd hebben.

Dit ‘weer zo doen’ levert altijd ergens energie op, welke meestal in eerste instantie een positieve energetische ervaring is, en welke achteraf – als ik inzie dat het verkeerd was en ik mezelf ‘aanval’ oftewel veroordeel op dit verkeerd doen – bestaat uit een negatieve energetische ervaring. En zo ben ik ten minste twee energetische ervaringen rijker.

Probleem:

Hoe langer ik dit doe, hoe meer de ervaring gaat spelen dat ik het niet meer kan stoppen, dat het ‘nu geen zin meer heeft’ dit te stoppen, want als ik eenmaal stop met deze reeks aan verkeerde handelingen, geef ik als het ware toe dat de de hele reeks handelingen die ik zo verricht heb in het verleden, ‘verkeerd’ was. En dat is nogal wat voor het ego als onderdeel van de geest, om in te zien en toe te geven. De hele geest vindt het geen goed plan dit toe te geven, want dit inzien is het begin van het einde van het bestaan van onszelf in/als de geest in/als energie, welke zich afkeert van de fysieke werkelijkheid en welke dus alles verkeerd om voorschotelt.

Dit toegeven is eigenlijk een toegift aan zelf. Want het bestaan in en als de geest, is gelimiteerd. De geest is afhankelijk van het fysiek om te overleven, dus de geest zal nooit zelfstandig kunnen bestaan, en dus kunnen we in de geest, participerend in positieve, neutrale en negatieve energie, nooit opstaan in en als eenheid en gelijkheid als onsZelf als Leven. Maar aangezien we onszelf gedefinieerd hebben als de energie in en als de geest, en hiermee gefuseerd zijn, samengesmolten, denken en geloven we dat ons bestaan afhangt van energie in en als de geest, en zullen we er ‘automatisch’ alles aan doen om onszelf in en als de geest in leven te houden.

Dus toegeven dat we het ‘verkeerd’ gedaan hebben, nee, dat is niet iets wat we snel zullen doen.

En dat is precies wat zelfvergeving inhoudt: een toegift aan onszelf, een teruggeven van onszelf als leven aan onszelf, door te begrijpen, in te zien en te realiseren dat we het verkeerd gedaan hebben en onszelf dit te vergeven.

De schrikbarende boodschap hierin: we hebben niet ‘iets’ verkeerd gedaan, we hebben alles verkeerd gedaan, omdat ons startpunt van hoe we tot nu toe geleefd hebben, in en als de geest is, dus verkerend in een omgekeerde werkelijkheid, dus verkerend in een illusie, welke een illusie op aarde voortbrengt.

Deze illusie bestaat in ongelijkheid, aangezien het is voortgebracht in en als de geest, welke in en als energie bestaat en dus in en als polariteit – een plus en een min – want alleen in polariteit kan de geest heen en weer bewegen tussen de plus en de min als ongelijkheid, en dus in een illusie van beweging als leven verkeren, en om de polariteit in stand te houden – plus en min – en in de geest te kunnen blijven verkeren, moeten we het dus ‘verkeerd’ blijven doen.

Hierin is deze toegift, dit toegeven en dus vergeven van onszelf, de enige werkelijke en blijvende oplossing om in en als onszelf tot leven te komen, en om in dit startpunt als leven, in eenheid en gelijkheid als leven, een leven op aarde voort te brengen.

Vroeg of laat zullen we allemaal deze lange weg ‘terug’  in moeten zien. En zoals op het station Utrecht groot op de muur geschreven staat, als iets wat we allemaal weten:

Hoe verder ik weg ga, hoe langer de terugweg is.

En ver weg, dat zijn we.

Conclusie:

De wereld waarin we leven bestaat uit een Opzettelijk Verkeerd Gemanifesteerde Werkelijkheid om onszelf, bestaande  in en als energie in polariteit in de geest, in leven te houden, ten koste van het fysieke leven waarvan de energie afhankelijk is voor brandstof. De brandstof is vrijwel op, het fysieke lichaam – aarde, mens, dier, plant – is uitgeput.

Oplossing:

Individueel:

* Schrijven, om onszelf Hier te halen in de fysieke werkelijkheid en te zien in wie we zijn geworden in en als deze afkeer en afscheiding, zodat we op wat we zien in en als onszelf, zelfvergevingen kunnen toepassen en zo verantwoordelijkheid nemen voor onszelf hierin.

* De toegift aan onszelf welke start in de Zelfvergeving van onszelf in participatie en definitie in en als de geest, in afkeer/afscheiding van de werkelijkheid als het Fysieke Leven op Aarde.

* Zelfcorrecties in de vorm van het schrijven van zelfcorrigerende uitspraken en zelfcorrigerende doelstellingen als handleiding om onszelf te veranderen na het vrijmaken en verantwoordelijkheid nemen in en met de zelfvergevingen.

* Het werkelijk fysiek leven van deze zelfcorrecties; alleen als we de verandering werkelijk leven, zal verandering plaatsvinden in de wereld.

Er is een gratis online cursus waarin de basisprincipes geleerd en toegepast kunnen worden:

Desteni I Process Lite (ook in het Nederlands met Nederlandstalige buddy beschikbaar via inlog op de Engelse site)

Wereldwijd:

Het is nodig dat er gezorgd gaat worden voor een Leefbaar Inkomen voor iedereen zodat van hieruit het proces verder gewandeld kan worden tot in eenheid en gelijkheid voor al het leven. Een voorstel hiertoe is aanwezig:

Leefbaar Inkomen Gegarandeerd

Living Income Guaranteed

Alleen als de noodzaak tot overleving, welke ons in de geest vasthoudt, ophoudt te bestaan, is ieder mens in staat om het innerlijk proces van en tot zelfcorrectie te wandelen.

LIGBeloning:

De Toegift van Onszelf als Leven in Eenheid en Gelijkheid, waarin de constante angst tot tekortkoming verdwijnt, waarin voldoende voedsel, water, huisvesting, gezondheidszorg en educatie is voor een ieder, waarin wordt samengeleefd in harmonie met dier, plant en aarde, waarin van elkaar geleerd wordt – werkelijk geleerd, dus praktisch toepasbaar in de fysieke werkelijkheid – zonder vorm van competitie, dus zonder angst voor verlies en vergelijking maar in ondersteuning van elkaar in gelijkheid.

Klinkt dit als een onhaalbare Utopie?

Zover zijn we dus heen, oftewel, heen als afwezig als verdwenen in de geest, en de weg terug is zo lang dat we deze niet meer zien en niet meer willen zien  – waarin de ‘de weg terug’ niet werkelijk een weg terug is maar het deconstrueren van onszelf als wat we in en als onszelf in de geest hebben toegestaan in het verleden als het wandelen van een Oplossing.

Het de enige manier als Werkelijke en Blijvende Oplossing.

Een ieder weet dit heel diep in zichzelf.

De vraag is: ben je zelfoprecht genoeg om dit toe te geven?

Wees onderdeel van de Oplossing en start de wandel in jezelf, want de Oplossing begint en ligt in en als jezelf.

(Klik op de afbeeldingen voor gerelateerde links; thanks!)

————————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Desteni Artists

Dag 177 – Zelfvergevingen op relaties – 10 – fysiek ongemak als sabotage

Dag 168 – Zelfvergevingen op relaties – 1 – relatiecheck

Dag 169 – Zelfvergevingen op relaties – 2 – alleen bij jou zijn

Dag 170 – Zelfvergevingen op relaties – 3 – iemand leuk vinden

Dag 171 – Zelfvergevingen op relaties – 4 – ik ben niet goed genoeg

Dag 172 – Zelfvergevingen op relaties – 5 – tijd

Dag 173 – Zelfvergevingen op relaties – 6 – voorbereiding nodig

Dag 174 – Zelfcorrecties op relaties – 7 – voorbereiding nodig

Dag 175 – Zelfvergevingen op relaties – 8- grapjes over man en vrouw

Dag 176 – Zelfvergevingen op relaties – 9 – ik kan het niet

Ik ben bezig met het corrigeren van mijn fysiek bij de chiropractor en nog wat andere fysieke ondersteuning. Als reactie gaan mijn darmen totaal in een kramp, tegenwerken. Mijn darmen houden pauze. Ik kan niet omschrijven wat een afschuwelijke ervaring het is om deze strijd binnenin mij te voelen. Constante pijn en druk, gerommel, maar geen aandrang om werkelijk te ontlasten. Het lijkt mijn mind wel. Constante pijn en heel erg druk, een hoop gerommel, maar geen aandrang om werkelijk te ontlasten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb totale paniek te ervaren bij het fysiek niet kunnen ontlasten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat het altijd zo zal blijven, dat ik elke ochtend deze strijd zal meemaken zonder dood te gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in deze angst deze angst waar te maken en inderdaad de strijd aan het mee maken ben/in het fysiek aan het manifesteren ben/gemanifesteerd heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb liever dood te zijn dan deze strijd elke ochtend opnieuw fysiek te moeten meemaken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat als ik dood ben, ik deze strijd niet meer meemaak, in plaats van in te zien dat als ik dood ben, ik precies dezelfde strijd doorloop, alleen dan zonder fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat het zonder fysiek eenvoudiger is om deze strijd door te lopen aangezien ik de strijd vooral fysiek ervaar, in plaats van in te zien dat ik een strijd fysiek heb gemaakt omdat ik iets niet door wilde lopen/in wilde zien, zo afschuwelijk vind ik het blijkbaar, welke strijd zich na de dood zal voortzetten, en weet ik tevens dat het na de dood juist moeilijker is aangezien we dan geen fysiek meer hebben als stabiel referentiepunt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me hierin volledig neerbuigend naar mijn eigen fysiek opstel door mijn lichaam gewoon op te willen geven en liever dood te zijn in dit ene punt, alsof het niets is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb respectloos ten opzichte van het fysieke leven te staan in dit ene punt, en hierin het hele fysieke leven/mezelf als heel fysiek leven onderuit te halen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te ruineren in een geloof dat het beter is als ik dood ben in dit ene punt, terwijl ik helemaal niet dood wil, maar op een voorwaarde wil leven, namelijk dat dit punt is opgelost.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te willen leven op de voorwaarde dat ik geen last van mijn darmen heb iedere ochtend, in plaats van in te zien dat ik hierin zit te wachten met leven op de voorwaarde in plaats van de voorwaarde door te wandelen en in te zien wat ik voor waarde heb gehecht aan deze voorwaarde en aan hetgeen waarin ik deze voorwaarde gecreeerd heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven het niet meer aan te kunnen nogmaals deze afschuwelijke strijd in de ochtend fysiek te moeten doorwandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen waarom ik het fysiek doorloop terwijl anderen geen fysieke klachten ontwikkelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik alles aankan in het proces, maar niet deze fysieke pijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb om het fysieke proces heen te willen en het alleen in de mind te willen doorwandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb alleen te willen zijn in de ochtend omdat ik elke ochtend deze strijd ervaar, of in ieder geval nooit weet wanneer deze strijd de kop opsteekt, zich aandient, en ik niet naar het toilet kan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een strijd te creeren als ik niet naar het toilet kan, waarmee ik het fysieke ongemak versterk, in plaats van te stoppen met interpretaties en het trekken van conclusies en op te pakken wat mijn mind op dat moment naar voren brengt in relatie tot de verkrampte, verstopte darm.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te schamen dat ik niet gemakkelijk elke ochtend naar het toilet kan, terwijl ik weet en gezien heb dat het niet klopt, dat ik het wel kan, maar er komt steeds iets tussen en ik begrijp niet wat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen/niet te zien wat er steeds tussen komt, waarom de spieren rondom mijn darm zo krampen en waarom ik zo tegenhoud.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik zo nooit een relatie kan opbouwen als ik in de ochtend zoveel strijd ervaar waarin ik alleen wil zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het ‘spaans benauwd’ te krijgen van de gedachte een relatie te hebben en samen te slapen en in de ochtend samen te zijn als ik zoveel last heb van mijn darm, terwijl als ik geen last heb van mijn darm, ik graag zou wandelen met iemand anders.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een voorwaarde te creeren, namelijk dat ik geen last meer heb van mijn darm, voordat ik eventueel een relatie als agreement kan wandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik perfect moet zijn voordat ik een relatie als agreement kan wandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe ik seks kan hebben als ik zoveel last heb, ik moet er echt niet aan denken, en hierin volledig spastisch te worden net als mijn  darm (terwijl mijn darm natuurlijk spastisch geworden is van mij), terwijl als ik geen spastische darm heb ik hierin veel gemakkelijker een proces zou kunnen wandelen met een ander indien dit zich aandient.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me dus van tevoren al druk te maken over een eventueel samen wandelen en hiermee de spanning in de darm te vergroten, terwijl dit helemaal niet aan de orde is, ik ben alleen op dit moment en ik wandel dit proces nu alleen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb iets spastisch op het samen te creeren, en om iets hierin te voorkomen creeer ik een spastische darm als afweermechanisme, welke me tegen gaat werken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik mijn darm spastisch heb gemaakt, zonder hierbij in ogenschouw te nemen dat de moederlijn darmklachten heeft/heeft gehad en dat ik een genetische aanleg hierin heb meegekregen en dus tevens informatie uit de gehele familielijn door moet wandelen, welke ik ook geworden ben maar welke ik niet perse persoonlijk gecreeerd heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me verongelijkt te voelen omdat de hele moederlijn niets heeft uitgevoerd in dit gebied en ik alle rotzooi hierin krijg doorgegeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te kotsen van het niet uitvoeren van de moederlijn, waarin ik mezelf vergeef dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dus te kotsen van mezelf in het niet uitvoeren aangezien ik dit ook in mij moet hebben aangezien het is doorgegeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik ook niets uitvoer in dit gebied omdat ik dat de moederlijn heb zien doen, in plaats van in te zien dat dit is wat ik doe, al 23 jaar, en dat ik niet alle informatie beschikbaar heb gehad om hierin op te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de voorouders in de moederlijn de schuld te geven van de punten waar ik nu mee wandel, in plaats van in te zien dat in het schuld geven ik mijn zelfverantwoordelijkheid afschuif en mezelf dus machteloos maak en hierin mijn ervaring van paniek te bevestigen en vergroten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik niets uitvoer omdat ik geen totaal opgelost fysiek resultaat zie en nog steeds met hetzelfde fysieke punt worstel als 23 jaar geleden, in plaats van in te zien dat ik nu pas voldoende ondersteuning heb om werkelijk in dit punt te gaan zien.

ok, het is dus duidelijk dat ik iets uit moet schrijven van 23 jaar geleden, ook al lijkt het niet zo van belang.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen in het moment en fysiek de punten te doorlopen. Zodra ik mezelf zie verdwijnen in een positieve toekomstgedachte als een soepel werkende darm gerelateerd aan een bloeiende relatie als agreement, dan stop ik mezelf direct hierin . Ik adem en breng mezelf in mezelf. Ik sta mezelf niet toe mezelf zo ongelukkig te maken door steeds een teleurstelling en verongelijking te creeren in het geloof dat het me nooit zal lukken, welke ik zelf creeer door een plaatje in/als de mind/het bewustzijn te creeren waaraan ik vervolgens moet voldoen, en als dit niet (snel genoeg) lukt, verongelijk ik mezelf in teleurstelling.

Ik stel mezelf ten doel dit doorwandelen als fysiek proces als doel te hebben en hierin met mezelf te wandelen, in plaats van mezelf te verlaten voor een positieve afbeelding in de mind als doelstelling, gekoppeld aan een relatie met een ander.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met het afschuiven van zelfverantwoordelijkheid door de schuld te geven aan de moederlijn en me gelijk te stellen aan mezelf in/als de moederlijn als mijn DNA, zodat ik hier in kan zien en mezelf hierin kan ondersteunen en eventueel veranderen. Hetgeen waarvan ik de moederlijn beschuldig zijn punten die ik niet wil pakken in mezelf en dus aanwijzingen waar ik meer onderzoek moet doen.

Ik stel mezelf ten doel mezelf de tijd te geven in dit fysieke proces, waarin ik me realiseer dat als ik mijn fysiek ga bewegen met behulp van chiropractie en andere fysieke manipulaties, het hele bewustzijnsprogramma, wat in de verkrampingen in het spierweefsel ligt opgeslagen, in weerstand schiet en dus juist harder gaat krampen. Dit zal dus veel fysiek ongemak geven met de mogelijkheid hetgeen omhoog komt als weerstand, in te zien, uit te schrijven en zelf te vergeven, waarin ik adem voor adem, met behulp van de health-practisers, mezelf kan corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te stoppen in de zelfsabotage van mijn fysiek in dit ene punt, en in plaats hiervan mezelf te ondersteunen in plaats van af te vallen, in respect voor mijn fysiek die dit allemaal draagt met mij.

Ik stel mezelf ten doel, iedere keer als ik de ongemakken ervaar, in te zien dat mijn fysiek het stabiele punt is, dat mijn fysiek aangeeft dat er iets niet klopt en dat er correctie nodig is van de instabiele mind die zich fysiek gemanifesteerd heeft.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met mezelf als mind/bewustzijn de schuld te geven van het verkrampen en opeten van het fysiek en in plaats hiervan samen te werken met fysiek en bewustzijn om mezelf een en gelijk te maken als zelf als Leven, waarin ik mezelf, adem voor adem, geboren laat worden in het fysiek, ook al ben ik niet gewaar van wat dit inhoud; dit ben ik pas gewaar als het zover is.

Evolution of Consciousness and the Role the DNA play within this:

The Consciousness of the Butterfly – part 1

The Consciousness of the Butterfly – part 2

The Consciousness of the Butterfly – part 2

———————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life