Dag 492 – Ter voorbereiding op de komende week

De komende week ben ik 3 dagen aanwezig op werk waarbij nieuwe collega’s (in totaal 2) komen om in te werken voor het nieuwe filiaal waarin we gaan samenwerken. De eerste inwerkdag afgelopen week ging niet helemaal naar mijn tevredenheid over mezelf waarin ik spanning opbouwde in mijn fysiek en hier wil ik een praktische, korte  handleiding maken met zelfcorrecties welke ik kan toepassen en eventueel bijstellen de komende week en waardoor ik mezelf op tijd stop als ik in de geest neig te verdwijnen.

printerWaar ging het ‘mis’ oftewel waar ging ik de mist in, in en als de geest:

De computer was te langzaam om een document te openen dus ik kon deze niet inzien en/of printen en vervolgens was de rode inkt op in de printer welke ik niet kon vervangen en waardoor er tevens helemaal geen printjes meer gemaakt konden worden ook al was er voldoende zwarte inkt. Zelf kon ik thuis wel het document openen maar ik heb geen printer die goed werkt. Ik probeerde een aantal andere mogelijkheden uit om het document op een andere computer te openen wat ook niet lukte en de oplossing kwam pas na 2 uur ‘druk’ te zijn geweest met computer, printer en mijn eigen geestervaringen hierin. De oplossing was een ander vragen het document op een later tijdstip uit te printen en mee te geven. De ‘druk’ bestond eruit dat het een document van het gehele nieuwe assortiment betreft van de nieuwe winkel die ik moet gaan onderzoeken/aanpassen en bestellen binnen korte tijd – echter niet zo kort dat er geen uitstel van 1-2 dagen mogelijk was.

Ik had een dagplanning die ik besprak met de collega maar liet me vervolgens direct afleiden van deze planning door mee te gaan in gesprekken over hetgeen we eigenlijk in de middag zouden oppakken waardoor de tijd in de ochtend voor een taak die alleen in de ochtend kan, korter werd en waarin ik (fysiek gemanifesteerde) spanning opbouwde in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik het document niet later uit kan printen en/of later tot een oplossing kan komen zodat ik me in het moment kan blijven focussen op de werkzaamheden in de winkel, op de klanten die komen en op de samenwerking met de nieuwe collega.

Als en wanneer ik mezelf zie verdwijnen in een gedachte dat ik een document niet later af kan drukken dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik toen al wist dat er ruimte was en dat het document niet persé ‘vandaag’ uit de printer hoefde te rollen.

Ik realiseer me dat ik het leuker vond om het assortiment te bekijken en dus liet ik me meeslepen in gedachten in en als de geest in een voorkeur voor werkzaamheden wat niet het meest praktisch was in dat moment.

Ik realiseer me dat ik mezelf niet vertraagd heb om even goed te zien wat meest praktisch is, mede door de klanten die maar bleven komen en de oplossingen onderwijl die we eerst konden proberen om tot een print te komen via de andere computer.

Ik realiseer me dat ik geen ondersteuning wilde/durfde te vragen van een ander om het document uit te printen aangezien het een behoorlijk document betreft en ik een ander niet wilde ‘opschepen’ met deze werkzaamheden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb de meest eenvoudige oplossing direct toe te passen in en als het vragen van het uitprinten van het document welke de ander gewoon wil en zal toepassen als de andere praktische mogelijkheden niet werken welke ik pas als laatste oplossing aannam op advies van een andere collega.

Ik realiseer me dat ik het graag ‘zelf’ wilde doen – wat niet altijd het beste als het meest praktische is en waarin ik in dit ‘zelluf doen’ in dit geval energie genereer in een poging om mezelf beter te voelen als ik het zelluf doe als positieve energetische ervaring wat leidde tot een negatieve nergetische ervaring in een poging dit na te streven zonder volledige herziening welke leidde tot een opbouw van spanning in en als mijn fysiek en waarin ik tevens onrust creëer in de ander die met mij werkt en tevens minder aanwezig ben in interactie met de klanten heb wat in feite prioriteit heeft binnen mijn werkzaamheden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb positieve energie te willen genereren in en als een zelluf doen en hierin het mezelf moeilijk te maken en spanning op te bouwen in en als mijn fysiek en tevens indirect het moeilijker te maken voor een ander door na te laten om te vragen of een ander ‘moeite wil doen’ ter ondersteuning in een praktische, fysieke handeling als de enige mogelijkheid in dat moment.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vertragen op het moment dat iets niet gaat zoals ik wil – zoals bijvoorbeeld het niet openen van een document en/of het vastlopen van een printer en even stil te staan met en als mezelf, in en als de adem.

Ik stel mezelf ten doel van hieruit te zien wat mijn volgende stap is.

Ik stel mezelf ten doel het tijdsbestek wat ik heb reëel te benaderen.

Ik stel mezelf ten doel mijn ervaring als voorkeur voor werkzaamheden te stoppen in en als mezelf en op te pakken wat het meest praktisch is in het moment.

Ik stel mezelf ten doel mezelf direct te stoppen in een positieve ervaring van het zelluf willen doen welke ik direct herken maar waarin ik tot nog toe niet werkelijk geluisterd heb naar mezelf en dus, stel ik mezelf ten doel werkelijk te luisteren naar mezelf.

Ik stel mezelf ten doel het samenwerken uit te breiden en zelfvergevingen en zelfcorrecties toe te passen op hetgeen ik hierin tegenkom als obstakels in en als mezelf.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een meegaan in een afleiding in en als de geest binnen een gesprek welke direct afwijkt van wat we net besproken hebben en leidt naar een onderwerp welke onpraktisch is om in dat moment op te pakken, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat een ieder in de geest geneigd is om omwegen te maken om energie te genereren op allerlei mogelijke manieren zelfs zonder dat we dit door hebben.

Ik realiseer me dat ik zelf liever het onderwerp direct bespreek/oppak in en als een ervaring van dit ‘leuker’ vinden dan de werkzaamheden die eerst moeten gebeuren waardoor ik mezelf geen richting geef in wat het meest praktisch en fysiek prettig is.

Ik realiseer me dat ik energie genereer in en als dit ‘leuker vinden’ waardoor ik me laat leiden in de afleiding in de woorden van een ander en tevens een voedingsbodem leg voor het opnieuw energie genereren in een tijdsdruk die ik hierin creëer voor mezelf en de ander en in deze ervaring van tijdsdruk wederom opnieuw een voedingsbodem leg in en als een opbouw van fysieke spanning waarop ik later thuis weer reageer in en als mezelf.

Ik realiseer me dat ik mezelf richting kan geven als wat het beste is voor mezelf, de werkzaamheden en de planning in overweging van de praktische, fysieke omstandigheden.

Ik stel mezelf ten doel mezelf direct te stoppen in een meegaan in afleiding in en als de geest binnen een gesprek welke direct afwijkt van wat we net besproken hebben.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te stoppen in en als het genereren van energie binnen het meegaan in gesprekken over onderwerpen die ‘leuker’ zijn dan wat er in het moment praktisch gebeuren moet.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen, te ademen, de woorden van de ander door me heen te laten gaan en vervolgens in duidelijke bewoordingen mezelf richting te geven en dit tevens te bevestigen door het fysiek te doen.

Ik stel mezelf ten doel in het moment te zien of het beter is eerst 10 minuutjes dit zogenaamd ‘leuke’ onderwerp te bespreken en hierna de werkzaamheden op te pakken.

Ik stel mezelf ten doel tijd in te bouwen – binnen de praktische mogelijkheden tijdens het werk – voor een kort bespreken van overige onderwerpen die ik als ‘leuk’ ervaar en die een ander opent en hierin in de adem aanwezig te blijven zodat ik mezelf richting kan blijven geven en eventuele positieve ervaringen te stoppen en indien nodig, later te onderzoeken en verantwoordelijkheid voor te nemen in en als mezelf door middel van zelfvergeving en zelfcorrectie.

Ik stel mezelf ten doel in en als de adem de werkzaamheden op te pakken en hierin de ‘zwaarte‘ te onderzoeken die ik ervaar in en als de geest die opkomt als ‘niet leuk’ in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel de komende week mijn zelftoepassing te cross-referencen op effectiviteit op de dagen dat ik werk met een nieuwe collega en mezelf te ondersteunen/bij te sturen hierin door middel van de adem, schrijven, zelfvergeving op hetgeen niet gaat naar tevredenheid en zelfcorrectie ter ondersteuning van mezelf in de uiteindelijke fysieke toepassing.

Wordt vervolgd

printen-oogIk zie mezelf onder ogen door middel van schrijven, ik neem verantwoordelijkheid voor mezelf door middel van de toepassing van zelfvergeving en ik maak een verandering mogelijk voor mezelf door middel van het schrijven van zelfcorrecties welke ik vervolgens leef en waarin ik mezelf bijsta in fysieke realiteit en dit steeds opnieuw, adem voor adem, dag voor dag in overweging van en streven naar wat het beste is voor alle betrokkenen en alles wat betrokken is.

Desteni I Process Lite

————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

 

Advertenties

Dag 341 – Kan ik het verleden herstellen?

Recent werd me duidelijk dat ik met iets uit het verleden blijf lopen en dit mee laat tellen in een beslissing of situatie in het moment. Dit doe ik ten aanzien van mezelf en ten aanzien van anderen, waardoor ik feitelijk nooit een beslissing kan en durf te nemen. Ik kan zogezegd niet loslaten, waarvan ik nu gelukkig weet dat loslaten betekent zelfvergeven, want alleen loslaten was voor mij een term met weinig praktische toepassing.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het verleden te willen herstellen, in plaats van in het moment te zien wat het beste is in de situatie binnen de huidige omstandigheden, los van wat eraan vooraf is gegaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vast te houden aan een ervaring in het verleden, en dus vast te houden aan een ervaring in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vast te houden aan wrok of verlangen van in het verleden gesproken woorden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb, dat als ik wel het verleden loslaat en een beslissing in het heden neem, ik mezelf achteraf onverwacht, om de oren sla met hetgeen ik heb nagelaten in het verleden, nagelaten als kans gemist, waardoor ik in het heden volledig onderuit ga en ga twijfelen, waarin ik mezelf opsplits en de beslissing in duigen valt, en zo ook ik in duigen val door de beslissing niet te leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me vast te houden een ervaring met iets en/of iemand buiten mezelf in het verleden, waarin ik me afhankelijk maak van iets ouds buiten mezelf, welke dan moet vervangen door iets nieuws buiten mezelf om het oude los te kunnen laten, waardoor ik steeds opnieuw in tweeen gesplitst word.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb hier te blijven in en als mezelf, in en als de adem, en vanuit dit startpunt een beslissing te maken, maar altijd gebaseerd op een ervaring in het verleden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren – zeg gerust paranoia – voor het maken van de verkeerde beslissing, waarin het woord verkeerd al aangeeft dat ik de beslissing afhankelijk maak van iets of iemand buiten mezelf, en ik hierin dus een verkeerde keuze kan maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geen idee te hebben wat ik wil, als werkelijke zelfwil, als wat het beste is, en hetgeen ‘als wat het beste is’ wederom te baseren op wat ik zie als beste in de geest, waarin mijn hele zelfwil niet voorkomt of waarin ik ‘geestwil’ zie als zelfwil en deze juist de overhand neemt en zelfzucht wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘ik kan het gewoon niet’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te ervaren ‘ik wil het gewoon niet’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te voelen dralen in een niet-richting geven van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik NU een beslissing moet nemen, ook als ik duidelijk zie dat er nu geen beslissing te nemen valt of nodig is, en mezelf dus onnodig in de geest gevangen te houden in een vraagstuk over een beslissing die nu helemaal niet nodig en niet mogelijk is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf weg te houden van wat er in het moment, hier in het fysiek zich afspeelt, en mezelf hierin te saboteren en ineffectief te maken.

*

Als ik mezelf zie dralen in in de geest in vraagstukken die momenteel niet beantwoord of beslist hoeven te worden, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf afleid in de geest om mezelf weg te houden van het fysiek in en als fysieke effectiviteit, en mezelf zo onmogelijk, indirect, onduidelijk en zonder richting houd, precies zoals de geest bedoel is ter controle van de fysieke mens en ter controle van het fysieke bestaan op aarde.

Ik realiseer me dat als ik mezelf afleid met terugkerende gedachten patronen, ik hierin niet effectief mezelf vergeven heb en onderzocht heb wat ik werkelijk wil, en er dus een en ander te onderzoeken en zelf te vergeven is, waarvoor ook tijd is, aangezien er helemaal geen beslissing genomen hoeft te worden.

Ik realiseer me dat de geest vooruit loopt op de fysieke zaken en zo onrust stookt.

Ik verbind mezelf met mezelf door de terugkerende gedachten patronen nader te onderzoeken, uit te schrijven, zelf te vergeven, totdat en zodat ik helder word in de punten van onzekerheid.

Ik verbind mezelf met mezelf door mezelf in mijn dralend gedrag, vast te houden, hier te brengen, zelf te vergeven.

Ik verbind mezelf met mezelf door mezelf de in het verleden gemaakte beslissingen in en als de geest, die ik vroeg of laat als ‘verkeerd’ zie, te vergeven, en te onderzoeken waaraan ik me vasthoud buiten mezelf in de geest, waardoor ik een verkeerde beslissing in de geest heb genomen, aangezien hetgeen ik aan vasthoud, zal verliezen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren van het verliezen waaraan ik me vasthoud in de geest, en zo keer op keer mis te grijpen, in plaats van in te zien dat ik mezelf in en als zelfbegrip en zelfvergeving, vast kan houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te weten of het me lukt mezelf volledig te vergeven, welke komt doordat ik niet weet of het me lukt mezelf door te duwen en de zelfverandering volledig te leven, en alleen als ik de zelfverandering leef, heeft mijn zelfvergeving werkelijk zin.

Ik stel mezelf ten doel de zaken 1 voor 1 te benaderen, en het oude volledig in te zien, zelf te vergeven en te onderzoeken op mogelijkheden voordat ik een nieuwe mogelijkheid overweeg en onderzoek, zodat ik voorkom dat het een vergelijken wordt welke altijd een ‘verkeerde beslissing’ met zich meebrengt, aangezien een vergelijk aanwezig is in de geest, verre van gelijkheid.

Full quantum systemization consciousness currents and choice part 2

Quantum Systemization – Consciousness Currents and Choice – Part 2

—————————————————————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/