Dag 786 – Een voorbeeld van wat ik overbreng in resonantie

Vervolg op Dag 785 – Wie ben ik in de woorden die ik spreek?

“In het volgende blog zal ik een voorbeeld beschrijven van een situatie waar ik energetische aanhechtingen mee stuur in mijn woorden en hoe ik waarneem dat dit gebeurt en hoe ik hier vervolgens mee omga binnenin mezelf. Alles natuurlijk beschreven van waaruit ik nu ben in dit proces en van wat ik waarneem in mezelf, als mezelf.”

Jaren geleden, toen ik begon met het Desteni I Process, was ik erg bezig met me wat meer uitdrukken in waar ik voor sta. Zo kwam er eens een bekende binnen op werk en deze ging iemand nadoen tegenover ons (een collega en ik) op een manier die ik veroordelend vond. Dus zei, ik “nee, zo gaan we dit niet doen, we gaan niet hier anderen achter hun rug lopen nadoen” en vervolgens liep ik weg.

Dit betekende direct het einde van het contact met deze bekende. Diegene voelde zich erg beoordeeld en de uitdrukking op mijn gezicht, deed diegene denken aan hoe een ouder zich vroeger tegenover diegene gedroeg. Oftewel, ik had een herinnering getriggerd bij de ander.

Wat ik bemerkte in mezelf is dat ik mijn woorden uitsprak in een ervaring van angst – angst voor de reactie van de bekende. En dit bestond weer uit een oordeel over hoe de bekende binnenkwam en iemand na ging doen. Tenminste, als ik er nu verder in zie, is het een oordeel op mezelf over dat ik in angst besta om te benoemen wat ik zie gebeuren. En dit zelfoordeel waarin ik in en als angst besta, is hetgeen wat ik mee stuur in mijn woorden, terwijl de woorden op zichzelf, woorden zijn van eenheid en gelijkheid, namelijk, niet praten/roddelen over een ander achter iemands rug om en hier grapjes om maken (zonder dat het een doel heeft tot zelfinzicht; we kunnen wel een situatie bespreken en de rol en gedrag van een ander hierin benoemen, echter dan om tot zelfbegrip te komen, dus waarin we onze eigen reacties, gedrag, motivatie enzovoort, bekijken en terughalen naar onszelf).

Dus, de de angstenergie en het geprojecteerde oordeel hierin, was hetgeen dat mee resoneerde in mijn woorden en wellicht zelfs het enige wat werd opgepakt. Met alle gevolgen van dien, namelijk dat het hele contact ophield te bestaan.

En was dat niet tevens wat ik eigenlijk overbracht, als gekoppelde boodschap zonder woorden? Namelijk dat die bekende zich of moest corrigeren, of beter weg kon gaan. Diegene ‘moest maar weg’. Dus ik stond niet in begrip in de schoenen van een ander, maar was vanuit mijn schoenen bezig om ‘zo snel mogelijk’ deze situatie op te lossen: ik zag dat het niet oké was om zo over anderen te spreken achter de rug om (het was al vaker gebeurd in andere situaties door deze bekende en ik had al vaker geprobeerd dit indirect te benoemen en te bekijken op een manier waarin we onszelf/onze eigen reacties ‘onder de loep’ nemen in plaats van de ander), echter ik ervoer veel angst om dit te benoemen maar ik kon het ook niet langer verzwijgen, vanuit kennis en informatie gezien en zo probeerde ik het zo snel mogelijk over te brengen ‘om er vanaf te zijn’ en niet zozeer om werkelijk de bekende te ondersteunen om dit praten over anderen te stoppen.

Hoe neem ik waar dat ik vanuit een beginpunt van angst spreek?

Ten eerste was de reactie van de bekende opvallend en op zichzelf al een reden om in mezelf, te onderzoeken wat ik heb uitgesproken en hoe ik dit gedaan heb, wie ik was in die woorden. Ten tweede merkte ik het al aan de manier waarop ik wegliep; dat ik wegliep eigenlijk, was op zich al een teken dat ik niet in mijn woorden stond en tevens ervoer ik in mezelf een soort van boosheid, bedruktheid, verbolgenheid over hoe de bekende binnenkwam en een ander na ging doen (waarin ik later vernam dat het uitgangspunt van de bekende om dit te doen, niet hatelijk of vervelend was; dus werkelijk, misschien lag het hele punt grotendeels bij mij en het projecteren van mijn kennis en informatie over ‘wat hoort en wat niet hoort’, van principes, zonder zelf in en als dit principe van eenheid en gelijkheid aanwezig te zijn).

Hoe ga ik hier vervolgens mee om?

Het is eerst de energie van mijn reactie laten zakken, zodat ik niet mezelf ga verdedigen tegenover mezelf en probeer te valideren wat ik gedaan heb door hetgeen wat de bekende deed, te gebruiken en bestempelen als ‘niet goed’. Zolang ik probeer ‘gelijk te krijgen’ binnenin mezelf in waarom ik iets doe/deed, kom ik niet tot eenheid en gelijkheid van de onderliggende ‘agenda’ of energetische aanhechtingen. Hoelang dit duurt, zal afhankelijk zijn van waar het om gaat en waar ik ben in mijn proces van zelfeerlijkheid.

Als ik in staat ben om te stoppen met ‘het bekijken en beoordelen wat de ander doet’ en puur in mezelf zie wat ik in dat moment zou kunnen veranderen en wie ik ben in dat moment, los van wat de ander ook doet dat wel of niet ‘oké’ is, geef ik mezelf de kans om in een ervaring van schaamte over te komen mezelf, van echte schaamte real shame – over wie ik ben in dat moment en in de woorden die ik uitspreek. Dit is het keerpunt; hier blijf ik even met mezelf aanwezig, meestal alleen met mezelf, dan lukt me dit het beste.

Op een gegeven moment zal deze ervaring afnemen, variërend van enkele minuten tot drie dagen zoals ik weleens heb meegemaakt. Dit ervaar ik als een kwetsbare periode en hierin trek ik me het liefst terug; echter naarmate ik er meer comfortabel mee word, kan ik het ook delen met iemand die dicht bij me staat en tevens op dezelfde manier naar zichzelf kijkt/wil kijken en kunnen we er zelfs om lachen. Echter vaak gebeurt dit achteraf, dit lachen erom en dan is het geen weglachen maar meer een lachen om de absurditeit waarin ik dan besta of bestaan heb.

Tijdens deze periode pas ik zelfvergeving toe op de ervaring en op hetgeen ik ‘gedaan’ heb, op wie ik was in dat moment en op wat ik ermee wilde bereiken, mijn ‘geheime agenda’ hierin die ik onbewust had uitgespeeld. Als alles uiteindelijk rustig is in mij, is het zien hoe dit op te pakken. Vaak opent de situatie zich vanzelf weer doordat ik verantwoordelijkheid heb genomen voor mezelf en die onderliggende, energetische aanhechtingen, die er nu af zijn en ik dit dus niet meer mee stuur in mijn woorden; ik resoneer niet meer op deze energie en breng dit dus ook niet meer over. Soms is het nodig een excuus in woorden uit te drukken, echter dit hangt van de situatie af. Het grootste excuus is de zelfvergeving met hierna de zelfcorrectie.

Deze zelfcorrectie bestaat er dan uit dat ik een volgend moment dat eenzelfde ervaring in mij opkomt waarin ik wil gaan spreken, ik dit bij mezelf houd en eerst de energetische aanhechtingen vergeef in mezelf. Doe ik precies hetzelfde als voorheen, dan heb ik nog werk te doen met een onderliggende programmering en/of voorprogrammering die ik niet effectief vergeven/begrepen heb. Is het nog aanwezig maar minder sterk, dan zit ik op de juiste weg en is het ook een oefenen en toepassen in het dagelijks leven om meer zekerheid te krijgen in mijn zelfuitdrukking.

In een volgend blog zal ik zelfvergevingen uitschrijven op bovenstaande situatie.


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

 

Advertenties

Dag 574 – Geld uit de vergelijking halen en vervolgens terug plaatsen om tot een oplossing te komen

geld maakt

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te weten waar ik op reageer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik niet weet waar ik op reageer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te vermoeden dat het in de basis met geld te maken heeft en hier vandaan met reacties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me neergedrukt te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te ervaren terug bij af te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te ervaren volledig vast te zitten zonder een uitweg te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te schrikken en mezelf hierin geen richting te kunnen geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik mezelf direct richting moet kunnen geven in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat het richting geven begint met het vergeven en/als begrijpen van de reacties binnenin mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf volledig reactief te maken op gedachten over het wel of niet hebben van geld en dit vervolgens te onderdrukken en om te vormen in allerlei reactief gedrag binnenin mezelf in en als een ervaring van onmacht en niet weten hoe iets aan te pakken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een dikke wollen muur te ervaren zonder enige duidelijke aanwijzing wat hiermee te doen, hoe dit aan te pakken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me onzeker te ervaren als ik niet weet waar ik op reageer en/of eigenlijk als ik uberhaupt reageer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik niet verder kom als ik niet direct een oplossing zie en in plaats hiervan alleen wat onduidelijke, neerdrukkende ervaringen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus door gedachten over geld, niet te weten hoe iets aan te pakken aangezien geld altijd in de vergelijking aanwezig is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me dus te laten leiden/lijden door geld, door gedachten en ervaringen over geld en van hieruit, geld dus de bepalende factor te laten zijn in plaats van ikzelf als leven.

Als en wanneer ik me zie reageren en/of zie schrikken op een situatie met onzekerheid en onverwachte wendingen zonder exact te weten waar ik op reageer, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in onderdrukte en vervormde patronen reageer die indirect of direct, met geld te maken hebben waarin ik onzekerheid en onmacht ervaar.

Ik stel mezelf ten doel het schrikken nader te onderzoeken en een onderscheid te maken tussen werkelijk fysiek ‘opschrikken’ en schrikken van iets in mezelf dat ik heb weggedrukt wat door de onverwachte situatie omhoog komt.

Ik stel mezelf ten doel te zien waar geld een rol speelt in de situatie.

Ik stel mezelf ten doel geld uit de vergelijking te halen, te zien wat ik als oplossing zou doen als geld geen rol zou spelen en vervolgens te onderzoeken of dit financieel mogelijk is.

Ik stel mezelf ten doel eventuele gehechtheden door verwachtingen en/of gewenningen ten aanzien van financiën los te laten door de toepassing van zelfvergeving op de energetische ervaringen als aanhechtingen, zodat ik puur praktisch de mogelijkheden kan onderzoeken in en als overweging van de financiën en vervolgens leven in en als zelfcorrectie.

Ik stel mezelf ten doel de praktische mogelijkheden die ik zie, in overweging van de financiën en vrij van energetische aanhechtingen, te leven in en als zelfcorrectie en hier vandaan te zien waar het nodig is om mezelf en/of de situatie verder te vergeven en corrigeren en zo dag voor dag, adem voor adem, zelfvergeving voor zelfvergeving voorbij de vergelijking met geld te bewegen.

bloemenveld2(afbeelding: karingroeneweg.nl)

How did this World-System manage to Preoccupy Billions of human beings to be enslaved and not consider standing together within equality and oneness for the betterment of humanity as a whole?

What is the relationship between Conscious-Mind Thoughts of the Mind and the Chakras of the Soul Construct within the context of Preoccupation?

How did the Elite of Heaven and the Elite of this World manage to preoccupy the masses with Energy and Money?

What within the Mind and Material Possessions of this world was used to individualize and separate beings from themselves, each other, the physical and existence as a whole?

How is it that we’re in fact individually responsible for this entire physical existence as it exist today?

All these questions and more are answered within this interview.

The Soul of Money – Part 4

—————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/