Dag 704 – Het stoppen van de afgescheidenheid als buitenstaander

Samenwerken

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te scheiden van mezelf door een gedachte te vormen als interpretatie als oordeel van wat ik waarneem en deze gedachte vervolgens te geloven en leven en zo, realiteit te maken en dus feitelijk, mezelf te bewegen binnen mijn eigen waarnemen als afgescheiden realiteit; afgescheiden van de fysieke werkelijkheid, van wat fysiek en werkelijk is.

Uit: Dag 703 – De buitenstaander en het opstapelen van zelfoordelen

In bovenstaand blog heb ik verantwoordelijkheid genomen in en als de toepassing van zelfvergeving, voor de afgescheidenheid die ik gecreërd heb binnenin mezelf, in een paar van mijn eigen gedachten die opkomen als (geprojecteerde) zelfoordelen ten aanzien van een ervaring van mijzelf als buitenstaander. Hier volgen wat realisaties en zelfcorrigerende uitspraken als leidraad om mezelf in het vervolg, meer richting te gaan geven binnen een gesprek of bijvoorbeeld een groepsgesprek zodra deze ervaring opkomt en om de ervaring van buitenstaander te stoppen, binnenin mijzelf.

Als en wanneer ik mezelf een gedachte zie vormen over wat ik waarneem in bijvoorbeeld een groepsgesprek over de uitdrukking van een ander en vervolgens over het al dan niet uitdrukken van mezelf, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat het een gedachte betreft waarin ik een oordeel, een interpretatie vorm in mijn geest en als ik deze ga geloven, creëren ik ervaringen in mezelf waarin ik mezelf ofwel beter, ofwel slechter ga ‘voelen’, dit in vergelijking tot wat ik waarneem in een ander en tevens realiseer ik me dat hierin constant bezig ben met vergelijkingen van mijzelf met anderen en van wat ‘beter’ of ‘slechter’ zou zijn etc, in plaats van gelijk te staan aan mijn ervaringen die opkomen in relatie tot wat ik waarneem. Ik realiseer me dat, zodra ik gelijk ga staan hierin en mezelf vergeef voor deze specifieke afgescheidenheid, de ‘vergelijkingen’ in feite wegvallen, ze zijn er niet meer en ik hoef me niet langer in relatie te plaatsen tot wat ik waarneem buiten mij, aangezien ik ‘samenkom’ met en als mezelf in dat moment.

Ik stel mezelf ten doel om niet langer deel te nemen in gedachten als oordelen die opkomen tijdens een groepgesprek en in plaats hiervan, de gedachten voorbij te zien komen terwijl ik hier aanwezig blijf in mijn ademhaling en ik stel mezelf ten doel om, zodra ik een beweging waarneem in mezelf in relatie tot deze gedachte, als emotionele of gevoelsreactie, te benoemen voor mezelf wat ik ervaar en mezelf hierin te vergeven, omarmen en van hieruit stel ik mezelf ten doel om vanuit deze omarming en stilte, mezelf richting te geven in hetgeen ik zou willen uitdrukken en indien me dit nog niet lukt, mezelf te ondersteunen in het vinden en oefenen van woorden waarin ik mezelf kan uitdrukken in en als mijzelf aanwezig is.

Als en wanneer ik mezelf onhandig ervaar binnen een gesprek met een ander of meerder anderen, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik deelneem in een ervaring die voortkomt uit één of meerdere gedachte(n) en dat ik deze gedachte (als interpretatie, gevormd vanuit mijn eigen waardeoordelen) al gevolgd en geloofd heb alsof het een waarheid is, zonder me werkelijk gewaar te zijn van de gedachte die ik gevormd heb in en als mijn geest.

Ik stel mezelf ten doel te zien welke gedachte ik aan het volgen ben en wat voor waarde ik hieraan gehecht heb waarin ik me realiseer dat ikzelf ‘verdwenen’ ben in deze waarde, in deze energetisch gekoppelde ervaring, positief of negatief, om mezelf meer of minder te maken in een poging om mezelf beter te voelen en vervolgens mezelf slechter te voelen als tegenreactie en hierin stel ik mezelf ten doel om mezelf te omarmen in wie ik ben (geworden) in dat moment en mezelf te vergeven voor de vermeerdering of vermindering van mezelf, specifiek benoemd in wat ik ervaar als gevoel of emotie.

Ik stel mezelf ten doel te ademen naar de emotie of het gevoel in mijn fysiek en hier niet langer weg van te lopen, maar bij me nemen als een onderdeel van mezelf en hier verantwoordelijkheid voor te nemen en het niet langer te laten bestaan als oncontroleerbaar, afgescheiden deeltje dat ik projecteer buiten mezelf.

Ik stel mezelf ten doel om mezelf te ondersteunen door te focussen op mijn ademhaling en me te herinneren om mezelf richting te geven (en niet ‘zomaar’ te verdwijnen in gedachten en ervaringen die opkomen), dit op het moment dat er een ongemakkelijke ervaring opkomt binnen een gesprek met een ander/anderen en ook ‘preventief’ als ik een gesprek begin en ik stel mezelf ten doel om te onderzoeken met welke woorden ik mezelf richting wil/kan geven en deze woorden te herdefiniëren voor mezelf als leidraad.

longen

 Personagevorming en Radicale Ademhaling:

(…) “Deze film die jij hebt gecreëerd, dit ding dat je namen hebt gegeven, deze woorden die het levende woord van jouw werkelijkheid zijn geworden waarin jij een personage speelt. Karakter door personage is fysiek zijn, echt, eerlijk, participerend in elk moment, adem voor adem, in de echte werkelijkheid – dat wat een illusie is geworden veranderend in werkelijkheid: dat wat een illusie is geworden is tijdelijk en vraagt je volledige energetische aandacht, terwijl dat wat echt hier is hoe dan ook beweegt en dan vorm je lagen van personages, als kaste systemen, als zij die hebben en zij die niet hebben – niets van dit kan voortduren, omdat het een illusie is en het zal eindigen en jij zal door de pijn gaan wanneer dit wordt weggenomen en het is alleen een geloof dat je zal verliezen, het is alleen jouw vertrouwen dat je zal verliezen, maar dat zal erg pijnlijk zijn omdat je het gemaakt hebt alsof het echt is, alsof het echt jou is – terwijl jij het niet bent.”

“De echte jij heeft zelfs nog nooit en te nimmer gesproken – want vanaf je allereerste ademhaling,  werd je de zonden van de voorvaderen van zeven generaties terug ingeduwd en een personage, een persoonlijkheid was gevormd.” (…) – Bernard Poolman


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

Advertenties

Dag 632 – Consequenties voorkomen met behulp van zelfvergeving

PENTAX Image

Berenklauw

Als ik angst ervaar om los te laten betekent dit dat ik een punt, of meerdere punten niet gezien heb in mezelf. Dit betreft bijvoorbeeld een onduidelijkheid over een situatie, waarin ik meer praktische gegevens nodig heb om tot een totaaloverzicht te komen. Het kan ook een onduidelijkheid in mezelf zijn, waarin ik een programmeringspunt automatisch voor waar aanneem in mezelf en niet voorbij dit punt beweeg en het onderzoek in mezelf op werkelijkheid.

Laatstgenoemde betreft de meest lastige punten om doorheen te komen. Ik ervaar dan een onrust in mezelf die ik waarneem als een ‘positieve ervaring’, alsof er iets ‘nieuws’ gaat beginnen (een referentie hier is bijvoorbeeld de ervaring van ‘verliefdheid’). Echter in mijn fysiek ervaar ik het als zeer oncomfortabel en als dit langer zo opbouwt (dus als ik langer deelneem in deze positieve energetische ervaringen) bouwt het ongemak in mijn lichaam zich ook op wat ik voornamelijk ervaar in een verergering van de verkrampingen in de dikke darm en hierdoor een zeer oncomfortabel gevoel in mijn buikgebied en een uiteindelijke uiting van ongemak in de stoelgang.

Wat ik begin te zien, is dat ik in deze momenten, als ik ze niet verder onderzoek, consequenties ga creëren. Dit door deze positieve energetische ervaringen te projecteren op iets (een situatie) of iemand buiten mezelf en zo bijvoorbeeld de situatie in te stappen en dan bevind ik me in de consequentie.

Echter het is effectiever om de ervaringen binnenin mezelf te onderzoeken en te realiseren dat deze ervaring van ‘positieve nervositeit’ verbonden is aan een voorstadium van het oplichten van een sluier in mezelf, van een illusie, van het ontdoen van een programmering die ik geloofd en geleefd heb, waardoor ik, als ik hier doorheen zie, een stukje dichter bij mezelf kom.

Dus, de positieve nervositeit is een signaal van mezelf/mijn geest, dat er ‘iets staat te gebeuren’ waarin ik beslis of ik de gebeurtenis in ga stappen en zo de consequentie leef en via deze weg leer en uiteindelijk stop, of dat ik voorkom dat ik de gebeurtenis instap en een consequentie creëer en in plaats hiervan, rechtstreeks in mezelf zie, door de illusie van de ervaring als programmering heen. Een versnelling van het proces dus eigenlijk aangezien ik dan de consequenties niet meer fysiek hoef door te wandelen.

Ik heb gemerkt dat ik mezelf hierin flink moet pushen, moet doorzetten om door de ervaring heen te zien als het ware en niet af te houden, mezelf terug te trekken om zo te proberen de ervaring te ontlopen, om zo te proberen het onrustige gevoel in mijn lichaam te stoppen. Laatste werkt niet aangezien ik zo de illusie niet zal zien en dus alsnog de consequentie instap omdat ik geen andere mogelijkheid als oplossing zie om tot helderheid te komen.

Ook kan het nodig zijn om te delen met anderen die met gezond verstand mee kunnen zien, dit aangezien ik wellicht een ‘blinde vlek’ heb binnen mijn programmering (als aangenomen denkbeelden) waarvan ik denk/geloof dat ik deze denkbeelden moet volgen om ‘te leren’. Ik ben gewend om ‘te leren’ vanuit ervaringen in plaats van de ervaringen te stoppen, te voorkomen dat ik ze creëer en van hieruit te zien wie ik werkelijk ben en wat het beste is voor mijzelf en anderen als zelf. Als ik werkelijk zicht krijg op een denkbeeld en op de werkelijkheid van een situatie, dan zal de onrust stoppen in mij en is de beslissing om los te laten hier in mij aanwezig.

Dus zolang ik deze beslissing tot loslaten niet neem in en als mezelf, dan weet ik dat ik niet geheel duidelijkheid heb en ik mezelf niet geheel begrijp. Hierin neig ik in eerste instantie naar het veroordelen van mezelf over het niet kunnen/willen loslaten of ik veroordeel mij van tevoren al voor een gebeurtenis die ik als consequentie zal gaan wandelen. Dit is niet effectief. Hier weerhoud ik mezelf er namelijk van om verder te zien en om mezelf te ondersteunen en tevens blijf ik bezig met het wandelen van consequenties als ‘ervaringen opdoen’.

Hierin is de zelfvergeving van belang, zowel voor vergeving op al gedane stappen als vergeving van mezelf in de huidige toestand, op de energetische ervaringen als gevoelens en emoties en op eventuele toekomstprojecties en hierin op ieder aspect in mezelf die ik eigenlijk nogal ‘stupide’ vind maar die ik toch blijf neigen om ‘in het leven te roepen’ als ik het niet nader onderzoek, vergeef en corrigeer in mezelf.

De toepassing van zelfvergeving en hierin zelfinzicht, is hier essentieel om voorbij de aangenomen denkbeelden (programmeringen) te zien en komen. Hierdoor ‘durf’ ik namelijk in deze aangenomen denkbeelden te zien en in wie ik zelf ben geworden hierin. Wat ik hier onder ogen kom van mezelf is meestal niet zo leuk, ik besta hierin in eigenbelang. Echter met het gereedschap van zelfvergeving en zelfcorrectie, heb ik methoden om mezelf effectief te vergeven en veranderen in wat ik zie van mezelf in plaats van mezelf opnieuw te veroordelen.

Hier is het niet de bedoeling dat ik de consequenties moedwillig blijf creëren en leven vanuit een gedachte als ‘ik kan mezelf toch weer vergeven’ maar het is wel ondersteunend om mezelf ertoe te zetten om zelfoprecht te zien in wie ik ben (geworden), in en als de ‘wetenschap’ dat in wat ik zie van mezelf, ik mezelf kan en mag vergeven en dat ik van hieruit de weg vrij maak om een correctie te maken en deze te toe te passen en zo uiteindelijk, de zelfverandering te leven. Dit in plaats van een (zelf gecreëerde/zelf toegestane) consequentie te leven. (Wordt vervolgd)

zelfvergeving3Wat is effectieve Zelfvergeving?

Waar begin ik met Zelfvergeving?

Ondersteuning in Zelfvergeving in het door weerstanden heen duwen bij schrijven en spreken

Het schrijven van Zelfvergeving

Onderzoek wat de toepassing van zelfvergeving inhoudt:

GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY

—————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 628 – De zielsconnectie en het genereren van energie

hartjes

Ik ben door de weken heen de connecties die ik heb gemaakt binnen zogenaamde ‘intieme relaties’ aan het inzien en vergeven in/als mezelf tot aan het punt van werkelijk begrijpen zodat ik de connectie kan laten gaan. Door het luisteren van het interview ‘Marduk’s Experiements in Control’ leer ik hoe energie ‘een programmering kan vervangen’. Hierin kan het dan dus lijken alsof de programmering stopt, ophoudt te bestaan. Een activatie van een enorme hoeveelheid energie heb ik ervaren gedurende een connectie van zoveel herkenning in en als de geest dat tot fysieke uiting is gekomen gedurende fysieke intimiteit maar eigenlijk ook in ieder minimaal contact dat we hadden.

Het was eigenlijk ‘teveel’ om langere tijd te ervaren, mijn lichaam kon het niet volhouden zonder volledig te verkrampen en juist op afstand, in afwezigheid van de ‘geliefde’ werd het extra geactiveerd (aangezien er geen fysiek lichaam aanwezig was ter cross-referentie van de ideëen in de mind) maar hield het niet zolang aan en zo op afstand heb ik het door de jaren heen, in mezelf en in samenleven met een ander, door kunnen wandelen – met een ander nadat ik bereid was om het ‘eeuwige wachten op die ene’ op te geven. Echter ik ervoer nog steeds dezelfde energetische verbinding. Ik heb dit destijds proberen te plaatsen als ‘zielsconnectie’ waarbij ik me hierin een tijdlang verdiept heb en van hieruit begrepen dat ‘sommigen hun zielsconnectie zouden ontmoeten die zou leiden tot onszelf’ en dat vaak één van beiden hiervoor wegloopt. En zo was dit vanaf het begin als wat ik in overweging nam dat zou kunnen gebeuren: ik zou zo iemand ontmoeten en zou alleen ‘achter’ blijven. Want ik zag niet hoe we samen konden blijven, echter het ‘alleen achterblijven’ begreep ik wel.

Uit deze theorie en zoals de zielsconstructie voorheen was opgezet, zouden we als mens dus afhankelijk zijn van het al dan niet ontmoeten van zo’n zielenmaatje en dan hierin tevens van de wil tot toenadering van een ander om werkelijk tot onszelf te komen. En op dit punt bleef ik steeds steken, ik begreep niet hoe ik zonder partner mezelf toch geboren kan laten worden in en als het fysiek.

Tot aan het luisteren van dit interview waar wordt uitgelegd hoe energie en substantie een connectie maken en hoe energie – als er voldoende geproduceerd wordt – in staat is om een programmering te vervangen. En zo’n hoeveelheid energie wordt bijvoorbeeld binnen relaties geactiveerd bij zoveel herkenning als in een zielsconnectie (en/of herkenning van systemen die we ervaren als ‘fysieke aantrekkingskracht’). Hebben we hier dan ‘de uitverkorenen’ die als voorbeeld voor de mensheid kunnen dienen hoe het is om ‘zichzelf te verwerkelijken, echter gevangen in het concept van liefde, binnen de zielsconstructie (en/of de gelukkigen onder ons die ‘de ware’ ontmoeten) en dus ‘onder controle’ en als manifestatie van een uitverkorene dat weer een energieproductie teweeg brengt bij al diegenen die denken dit niet te kunnen verwerkelijken? Hier is het nog steeds een verwerkelijking van en als zelf in en als de mind, in en als eenheid en gelijkheid met/als energie als Liefde (=angst).

Dat is geen werkelijke zelfverwezenlijking in eenheid en gelijkheid in en als het fysiek. Aangezien werkelijke eenheid en gelijkheid voor iedereen te verwezenlijken moet zijn, anders is het immers geen eenheid en gelijkheid. Hoe kunnen we als mensheid zoiets toch missen – hoe kunnen we als mensheid vasthouden en geloven in de ‘ervaring van eenheid in en als de geest’ waarin slechts 1% zoveel meer zou kunnen bereiken dan de overige 99% van de mensheid en hiermee, van al het leven op aarde. Dat is geen gelijkheid, dat is ongelijkheid, dat zien we allemaal. En hiervoor hebben we heel veel ‘verklaringen’ aangemaakt om dit volstrekt onaanvaardbare concept, aanvaardbaar te maken voor onszelf zonder compleet in ervaringen van woede en verongelijking te ‘ontbranden’.

We hoeven geen energie te genereren om een programma te vervangen, het is nodig dat we verantwoordelijkheid nemen voor de energie die we genereren binnen een programma (in gedachten, gevoelens en emoties) en dit houdt een gestructureerd proces in van schrijven, zelfvergeving en zelfcorrigerende toepassing en hierin leren we zelfoprecht te zijn. Partnerschap kan hierin zeker ondersteunen maar is niet ‘nodig’ om zelfverantwoordelijk te zijn/worden.

Het is ‘geen wonder’ dat ik relaties nooit begrepen heb, echter mijn poging om het zinvol te maken binnen een concept van ‘soulmates’ gaf niet echt een blijvende oplossing en het ziet ernaar uit dat ik juist door het geloven in een concept, steeds meer energie ben gaan genereren. Door het wandelen van dit proces zie ik stukje bij beetje hoe ingewikkeld en fantastisch (dus vol fantasie) ik het leven en partnerschap gemaakt heb in en als de geest.

Het is niet aanvaardbaar hoe het concept van liefde en relaties zich gemanifesteerd heeft in de wereld, dit door acceptatie en toestemming van ieder van ons mensen. Op zoek naar de ervaring van liefde om dit onaanvaardbare concept te verdoezelen – met de mantel der liefde te bedekken – zodat ten minste IK een prettige ervaring heb hier in een wereld waar we door de bomen het bos niet meer zien. En ik heb hier zeker mijn bijdrage in geleverd door bijvoorbeeld te willen geloven in deze zielsconstructie en te denken dat ik misschien wel één van die uitverkorenen ben/zou zijn en door de ‘liefdeservaringen’ te voeden, ondertussen de angst ervarende (want aan het voeden) dat ik het niet zou kunnen ‘vervullen’ dat zo zie ik nu, voortkomt vanuit een sprankje gezond verstand dat in mij aanwezig is en steeds aanwezig is geweest, vanuit een gewaarzijn dat er ‘iets niet klopt’.

Er is pas werkelijke rust in mij, onafhankelijk van een ander, als ik volledig begrijp waarin ik energetische connecties maak en heb gemaakt met anderen vanuit een gedachte als geloof in en ervaring van liefde en welke ik vervolgens probeerde te ‘bevestigen’ met kennis uit bestaande concepten. Echter die bestaande concepten bevatten dezelfde misleidende informatie omdat ze uit dezelfde bron naar voren waren gekomen: namelijk het concept van  ‘Liefde’ dat zoals we nu weten, in grondslag Angst inhoudt als meest verslavende ervaring om fysieke substantie om te zetten in een energetische ‘stress’-ervaring in en als de geest (via productie van adrenaline?), ter vervulling van onszelf in eigenbelang, in afgescheidenheid van de fysieke eenheid en gelijkheid. En zo ‘bevestig’ ik een illusie in en als mijn eigen lichaam en van hieruit, in de fysieke wereld door te proberen om dit concept ‘vorm te geven’.

Angst heb ik veelvuldig ervaren, vanuit een geloof dat ik geen relatie zou kunnen vormen en dat ik dan mezelf niet zou kunnen verwezenlijken en hierin bleef ik maar in onbegrip (en dus een staat van niet vergeven van mezelf) ten aanzien van ervaringen van connecties.

Zolang ik in dit onbegrip verkeer blijf ik in afhankelijkheid en ontkracht ik mezelf. Zo ben ik niet in staat werkelijke beslissingen te nemen voor en als mezelf maar blijf ik verwikkeld in ogenschijnlijke keuzemogelijkheden in en als de geest. Stap voor stap ontrafel ik dit concept binnenin mij en leer ik te zien wat werkelijk is.

Het is voor een ieder mogelijk om zichzelf te verwezenlijken – met of zonder partner – en iedereen zal hierin een gelijke kans hebben, dan wel in dit leven, dan wel bij de dood aangezien er op dit moment op aarde geen gelijkheid bestaat met gelijke kansen voor iedereen en we de ongelijkheid die we gemanifesteerd hebben op aarde door moeten wandelen, vergeven en corrigeren en dat is een heel proces.

Luister naar de interviews op Eqafe ter ondersteuning van het inzicht in zelf en in de wereld met volledige, wezenlijke en gedetailleerde informatie. Het is aan een ieder om dit te onderzoeken en na te gaan binnen de gemanifesteerde relaties en context van het eigen leven.

Volg de gratis cursus Desteni I Process Lite om te leren zien hoe we onszelf gevangen houden in energetische ervaringen en hoe we onszelf hiervan kunnen bevrijden. Niet van de ene op de andere dag maar wandelend in proces.

Gerelateerde (recente) blogs:

Dag 627 – Illusies van Liefde

Dag 621 – Neediness en emotionele afhankelijkheid

From Relationship to Agreement – Part 1 – Part 5 (in English by Gian)

molOnze voorbeelden in fysiek gewaarzijn: Animal Life Review Series

————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 627 – Illusies van liefde – zelfvergevingen

illusie van liefde

Vervolg op Dag 625- Liefde is geen ervaring

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf alleen in te willen zetten als ik liefde ervaar en niet in te willen zetten als ik geen liefde ervaar en dus, vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf alleen in te willen zetten als ik angst ervaar als angst=liefde / liefde=angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet door te willen zetten als ik weerstand ervaar terwijl dit ook een vervormde ervaring van angst is maar wel door te willen zetten als ik liefde ervaar.

Waarin ik zie dat juist de ander niet doorzet als diegene liefde ervaart maar juist achterover gaat hangen. Is dit dan de polariteit in en als het energetische systeem waar man en vrouw (als het mannelijke en het vrouwelijke) in terecht komen dat het vrouwelijke alles uit de kast gaat halen en het mannelijke achterover gaat hangen zodra er seks aan te pas is gekomen als fysieke bevestiging van de ervaring van liefde?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘pijn’ te ervaren van de gedachte dat ik (als verpersoonlijking van het vrouwelijke?) in en als een ervaring van liefde=angst, alles uit de kast heb gehaald terwijl mijn ex-partner (als de verpersoonlijking van het mannelijke?) in en als een ervaring van liefde=angst, steeds meer achterover is gaan hangen totdat de hele boel instort doordat de resonantie het overneemt daar waar geen gewaarzijn is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te hebben gehecht aan de fysieke aanwezigheid van desbetreffende man en gemis te ervaren van de fysieke aanwezigheid van desbetreffende man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me fijn te voelen in zijn fysieke aanwezigheid en het fijn te vinden als hij in huis is en tegelijkertijd angst te ervaren door het onverantwoordelijke gedrag van desbetreffende man als gevaar voor de stabiliteit van hemzelf en daarmee van mijzelf en de fysieke leefomgeving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘pijn’ te ervaren als blijkt dat hij zelf opstaat zodra hij weg is en hierin aangeeft dat ik beter een ander kan zoeken omdat ik niet wil samenwonen (aangezien hij hierin onverantwoordelijk gedrag heeft getoond en dit van hieruit, voorlopig niet meer mogelijk is) en hij wil alleen samenwonen met een vrouw, waaruit ik opmaak dat hij wederom geen werkelijke moeite wil doen om iets op te bouwen, net als hij hier in huis geen werkelijke moeite deed om iets op te bouwen (ook al gaf hij aan dit wel te willen maar te druk was met de bewegingen in en als de geest die opkomen binnen een relatie) en alles in grondslag en uiteindelijk van mij uit moest komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf pijn te doen door geloof en deelname in gedachten van verongelijking, in plaats van gelijk te staan in en als de fysieke omstandigheden en van hieruit verder te zien en bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren vanuit de gedachte dat iemand die veelvuldig zei ‘van me te houden’ een leven met mij, zo gemakkelijk opgeeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat hij een leven met mij zo gemakkelijk opgeeft terwijl hij aangeeft zich te realiseren alles te hebben verloren en benoemt dit wellicht nodig gehad te hebben om tot een punt van ‘tot hier en niet verder’ te komen in en als zichzelf met betrekking tot een verslaving waarin ik me realiseer dat ik op dit moment iets anders wil dan hij kan en/of wil en dat hij me daarin aangeeft verder te gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te hebben gedacht dat ik meer voor hem betekende en nu denk dat ik niets voor hem betekende, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat een ervaring van liefde op zich, niets substantieels betekent en voortbrengt en dus ook dat een uitblijven hiervan niets substantieel betekent en voortbrengt binnen de mogelijkheid of een relatie wel of niet stand houdt en een substantiële agreement als fysieke overeenkomst wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen dat als iemand zoveel liefde ervaart, niet meer moeite doet om de liefde in substantiële mogelijkheden om te zetten, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat deze ervaring van liefde zo groot, een enorme ervaring van angst inhoudt om zelf onder ogen te zien in relatie tot een ander waarin een ieder zelf dient te beslissen hoever hierin te zien, afhankelijk van vele invloeden gedurende het hele leven.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een ervaring van liefde, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik deelneem in een ervaring van angst en zie in mezelf wat het is dat ik bang voor ben. Ik stel mezelf ten doel te benoemen en mezelf te vergeven voor hetgeen ik angst ervaar en hierin te zien hoe verder te bewegen in en als een praktisch, fysieke voortbeweging door de angst in en als de geest heen, de fysieke realiteit in.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een ervaring van weerstand, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik deelneem in een ervaring van angst, evenzo als dat ik liefde ervaar en zie in mezelf waarmee ik mezelf me bang maak als energetische ervaring. Ik stel mezelf ten doel te benoemen waar ik angst voor creëer/gecreëerd heb en dus ervaar en hierin mezelf onder ogen te zien in een component van eigenbelang als wat ik wil bewaren in en als mezelf, in en als de geest en vervolgens mezelf te vergeven. Ik stel mezelf ten doel mezelf te bevrijden van de ervaringen van weerstand en hier voorbij te zien in praktische, fysieke mogelijkheden als waar ik zelf op dit moment bereid/ter wille en toe in staat ben.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een uitblijven van een ervaring van liefde en hiernaar zoek in mezelf dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik feitelijk zoek naar een ervaring van angst, als herkenning van mezelf als systeem (in en als angst, in en als de geest als hoe het systeem is opgebouwd) wat een ‘veilig gevoel geeft’ aangezien ik het ken en dus, realiseer ik me dat de ervaring van liefde=angst feitelijk dient als herkenning waarin we ons ‘veilig’ voelen en durven voort te bewegen, de onzekerheid van een relatie in zonder werkelijk en fysiek te onderzoeken of het passend en duurzaam is als werkelijke, fysieke basis voor een delen in expressie zonder angst voor oordeel en afwijzing. Ik stel mezelf ten doel een situatie te onderzoeken op praktische mogelijkheden tot een delen in expressie zonder angst voor oordeel in en als de geest oftewel, in en als zelfbegrip als zelfvergeving als enige werkelijke veiligheid als vertrouwen in en als zelf en van hieruit begrip en vergeving naar een ander als zelf en ziende waartoe een ander in staat is ten aanzien van zelfbegrip als zelfgeving en van hieruit begrip en vergeving van een ander als zelf.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een ervaring van ‘ik wil niet’ omdat ik geen liefde ervaar, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat er meer zelfonderzoek nodig is ten aanzien van de wil en wat dit inhoudt voor en als mezelf en zo stel ik mezelf ten doel te onderzoeken wat mijn wil inhoudt en waarom die wel of niet naar voren komt als ‘ik wil’ of ‘ik wil niet’. Ik stel mezelf ten doel te benoemen wat maakt dat ik wel wil en wat maakt dat ik niet wil en hier zelfvergeving op toe te passen en zo de energetische ervaringen (in en als angst, in en als de geest) te verwijderen en van hieruit praktische mogelijkheden en overeenstemming, bestaanbaarheid en combineerbaarheid te onderzoeken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben of dus eigenlijk de emotie te ervaren dood te gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘alles is voor niets geweest’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘laat maar’ en hierin op te geven.

Als en wanneer ik een ervaring van opgeven bemerk in mezelf dan stop ik, ik adem. Ik sta mezelf niet toe mezelf op te geven en in plaats van het opgeven van mezelf als wezen in het naar voren vallen van de energetische ervaringen, blijf ik staan en stel ik mezelf ten doel de relatie in en als de geest die niet stand houdt in en als het fysiek, op te geven en zo energetische ervaringen in en als zelfvergeving, los te laten en zelf op te staan in en als mijn fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben als de emotie te ervaren, dat ik de ander (=de mind) ‘achterlaat’ waarin ik me realiseer dat het gaat om ervaringen gebaseerd op herinneringen en gekoppeld aan toekomstprojecties in en als mezelf die ik achterlaat ( en dus feitelijk een deel van mezelf in en als de geest ‘achterlaat’ als achterwege laat) en niet zozeer diegene, aangezien diegene gewoon hier aanwezig is in en als het fysiek en zelf in orde is, alleen niet langer in relatie tot mij zoals voorheen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te vragen of ik wel zonder hem kan leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de ander in relatie tot mij als voorheen, niet te willen loslaten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de ander in relatie tot mij als voorheen, te willen vasthouden en ‘bij me te willen houden’ zelfs als in en als het fysiek blijkt dat het anders loopt en zo beter is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vast te willen houden aan een fysieke manifestatie van een ervaring van ‘houden van’ in en als mezelf, geprojecteerd op een leven in de fysieke aanwezigheid van een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat leven met mij voor hem het beste is omdat ik wil staan voor wat het beste is voor en als leven en zo de zaken om te draaien in en als de geest en dat wat het beste is, in te willen zetten in mijn eigen belang in en als de geest en hierin vast te willen houden, vanuit een ervaring van angst om zelf alleen door te gaan en onbekende gebieden te onderzoeken en tevens te onderzoeken wat werkelijk het beste is voor en als mezelf, in en als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het oneerlijk te vinden dat ik hier niet met de ander in en als het fysiek kan samenleven zoals ik had gewild waarin ik zie dat wat ik had gewild, uit elkaar is gevallen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te hebben gedacht en verwacht dat wat ik wilde, plaats zou vinden als dat wat het beste is, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat er een mogelijkheid was en dat er altijd een mogelijkheid is, echter die dient fysiek gewandeld te worden om werkelijkheid te worden en of dit gebeurt beslissen de deelnemers door te staan als wat het beste is en zoniet, dan valt het uit elkaar, aangezien leven doorzet en richting geeft en zich toont in consequenties van ‘uit elkaar vallen’ als ervaringen van verlies zolang de fysieke wetten van wat het beste is niet worden toegepast en als er één iemand staat zal die blijven staan in en als de fysieke wetten als principes van leven echter niet zoals gewild/verwacht in en als de geest, geprojecteerd als voorkeur op personen en omstandigheden, dit aangezien leven, geen voorkeur heeft maar zich manifesteert in eenheid en gelijkheid, in en als het fysiek.

Ik realiseer me dat ik weerstanden naar hem toe ben doorgewandeld en ben gekomen tot een fysieke omarming van mezelf en/als hem en als ik het één keer kan, kan ik het ook meerdere keren en als ik ervaar van niet, zijn het nieuwe dimensies van ervaringen van angst als weerstand die opkomen waarin zelfonderzoek nodig is en zo stel ik mezelf ten doel nieuwe dimensies van ervaringen van angst als weerstand die eventueel opkomen in en als mezelf, te onderzoeken, benoemen en zelfvergeven zonder hier verdere conclusies aan te verbinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb conclusies te verbinden aan ervaringen van angst als weerstand en zo mezelf te misleiden en laten misleiden, door mijn eigen programmering en voorprogrammering in en als de geest, in plaats van me te realiseren dat een weerstand niet inhoudt dat ik terugtrek maar juist inhoudt dat ik daar moet wezen, in wezen en juist het beste door kan zetten, en en als een punt om te transcenderen en van hieruit verder te zien.

Ik stel mezelf ten doel weerstanden te zien als mogelijkheden als punten van transcendentie in en als mezelf en zo door te wandelen/door te zetten zonder hier verdere conclusies aan te verbinden en van hieruit verder te zien in praktische mogelijkheden en al dan niet, in bestaanbaarheid en combineerbaarheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf vast te zetten in eindconclusies en zo mezelf angst aan te jagen en de ervaring van angst als weerstand (als liefde!) te vergroten in en als mezelf en het zo voor en als mezelf te bemoeilijken om door ervaringen van angst als weerstand heen te bewegen.

Ik stel mezelf ten doel te onderscheiden in mezelf tussen wezenlijke ervaringen van bijvoorbeeld ‘lowness’ en wezenlijk ‘gemis’ als dat iemand hier werkelijk niet meer fysiek aanwezig is en energetische ervaringen die ik hiervandaan produceer. Ik stel mezelf ten doel vrede te maken met de wezenlijke ervaringen en hier tijd voor te nemen om door te wandelen en te stoppen met deelname in de energetische producties in en als de geest en zo, hier met en als mezelf ‘in wezen’ aanwezig te blijven en/of mezelf hier te brengen door middel van zelfvergeving in klank en schrijven.

Ik stel mezelf ten doel mezelf fysiek te ondersteunen met de klank van mijn eigen stem en ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb weerstand te ervaren (dus angst!) om mezelf te ondersteunen met de klank van mijn eigen stem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te definiëren in relatie tot anderen/een partner – huidig, ex of toekomstig – dus in en als energetische ervaringen in en als de geest en ik stel mezelf ten doel de zelfdefinitie in relatie tot partners in en als de geest, verder te onderzoeken, vergeven en hier voorbij te zien en zo te wandelen in en te komen tot wat het beste is voor mijzelf in en als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb, gedurende een bepaald moment van seksuele uitwisseling, me emotioneel te verbinden met mijn ex in plaats van mezelf wezenlijk en in en als het fysiek uit te drukken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘seksueel iets uit te wisselen’.

Ik stel mezelf ten doel mezelf terug te halen vanuit een geprojecteerde ervaring in en als de geest in relatie tot een partner en mezelf zo meer ruimte te geven in en als zelfexpressie en ik stel mezelf ten doel om mezelf hierin te ondersteunen met de toepassing van fysieke masturbatie, het spreken van zelfvergeving en ademhaling op gebieden die omhoog komen vanuit mijn fysiek als energetische connecties die ik gemaakt heb en fysiek heb opgeslagen gedurende seksuele uitwisseling en ik stel mezelf ten doel door te gaan met het oefenen om mezelf fysiek uit te drukken in en als de toepassing van masturbatie.

schildpadAnimal’s Life Review Series

———————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 612 – Niet meer ervan maken dan het is

energy illusion history universe bernardpoolman desteni_thumb[5]

Day 481: Energy and Illusion – Part 1

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb meer te maken van hetgeen ik waarneem binnenin mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb iets mooier te maken dan het is en mezelf hierin te verwijderen van mijn aanwezigheid in en als mijn fysiek en van de realiteit waarin ik leef.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een verschuiving in het gebied van de zonnevlecht te bewerkstelligen door in en als de geest een subtiele vermeerdering te maken van hetgeen hier aanwezig is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het in en als de geest mooier te maken dan het is en er vervolgens aan vast te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het in en als de geest moeilijker te maken dan het is en er vervolgens tegenop te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het in en als de geest erger te maken dan het is en er vervolgens angst voor te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het in en als de geest aannemelijker te maken dan het is en het vervolgens aan te nemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb subtiel mezelf te verwijderen van mijn fysieke werkelijkheid en zo mezelf weg te houden bij mijn eigen gronding en stevigheid als aanwezigheid en standvastigheid in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf vaag te maken door mezelf weg te houden.

Als en wanneer ik een subtiele verschuiving bemerk in het gebied van de zonnevlecht binnenin mezelf, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik weg beweeg en mezelf vermeerder in en als een ervaring in en als de geest, binnenin mezelf. Ik stel mezelf ten doel mezelf terug te brengen naar de aanwezigheid in en als mijn fysiek en de energetische vermeerdering als aanhangsel, als ervaring te vergeven en zo vrij te geven. Ik stel mezelf ten doel mezelf terug te brengen naar de standvastigheid van de realiteit en fysieke aanwezigheid en van hieruit te (leren) bewegen.

Ik stel mezelf ten doel mezelf richting te geven ten aanzien van hetgeen me afleidt door te ademen in de energetische ervaringen en mezelf duidelijk en gegrond uit te spreken zodra dit mogelijk is en als dit nog niet mogelijk is, mezelf de tijd te geven en de tijd te nemen hiervoor en tot dan stil te zijn en/of mee te delen dat ik erop terugkom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in en als een gevoel en ervaring alsof iets vanzelf gaat, een weerstand te creëren tegen hetgeen niet vanzelf gaat in en als een gevoel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik daar moet wezen waar het zogenaamd makkelijk en vanzelf gaat, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat het gemak betekent dat het een programmering is in en als de geest als iets dat ik of heb meegekregen/gekopieerd of als iets dat ik mezelf al van vroeg af aan geleerd heb waardoor het eenvoudig lijkt/is geworden – eenvoudig als iets wat ik zonder weerstand oppak.

Ik realiseer me dat ik hiertoe niet of niet volledig in gewaarzijn besloten heb en dus, heb ik gemist en niet geleerd hoe iets te leven vanuit een beslissing vanuit mezelf, in en als overweging van alle aspecten als leven. Iets leren neemt altijd tijd en inspanning in, echter er hoeven geen vervelende ervaringen aan gekoppeld te worden – het is immers een fysiek leren of fysiek integreren – en als die vervelende ervaringen wel opkomen, dan weet ik dat ik me in een ervaring vanuit het verleden bevind die ik ergens aan iets fysieks gekoppeld heb wat opnieuw geactiveerd wordt. Hierin stel ik mezelf ten doel hetgeen geactiveerd wordt als ‘vervelende’ ervaring, te vergeven en los te koppelen van de fysieke bezigheid/aanwezigheid/situatie zodat ik mezelf, een ander en de situatie hierin kan zien zoals het is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb frustraties te hebben gebouwd om hetgeen ik in eerste instantie als meerwaarde gekoppeld heb in en als de geest waarin ik mezelf vervolgens belemmerd heb in en als fysieke aanwezigheid.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen en/of neigen deel te nemen in een ervaring van frustratie, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik gefrustreerd reageer op een belemmering die ik zelf in eerste instantie als meerwaarde heb aangenomen. Ik realiseer me dat ik met frustratie niets oplos maar juist vastzet. Ik stel mezelf ten doel te stoppen met mezelf te frustreren en mezelf te vergeven voor hetgeen ik mezelf in belemmerd heb en voor de frustratie die ik hierop als reactie heb opgebouwd in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te hebben belemmerd door gefrustreerd te reageren op een meerwaarde die ik in en als mezelf (in en als de geest) heb opgebouwd en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb gefrustreerd te reageren op mezelf in en als de geest, in plaats van mezelf in en als de geest, in en als reactie als ondersteuning te gebruiken om te zien waar(van) ik me heb afgescheiden en vervolgens mezelf hierin te vergeven en zo verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf in de reactie/ervaring.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb excuses te verzinnen waarom ik die meerwaarde wilde bemachtigen, in plaats van direct te zien in hetgeen ik gedaan heb en van hieruit mezelf te vergeven en corrigeren zonder het ‘goed’ te praten in mezelf en het zo eigenlijk te proberen te ‘verminderen’ in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te proberen om de meerwaarde die ik zelf heb opgebouwd, te verminderen met behulp van excuses.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een excuus om te proberen om een meerwaarde als energetische ervaring in mezelf te verminderen/te proberen het ‘minder erg te maken’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat dit een patroon is dat ik gekopieerd heb tijdens de opvoeding waarin de gedetailleerde zaken werden afgedaan als niet belangrijk en niet van invloed en ook al ervoer ik dat dit niet klopte, ik heb het wel degelijk gekopieerd en er zelf(s) frustratie omheen gebouwd. Ik stel mezelf ten doel te stoppen met het verzinnen van excuses om iets minder erg te doen lijken en in plaats hiervan mezelf direct te vergeven en van hieruit, corrigeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te verwachten en/of hopen dat na een inzicht als realisatie, alles verder vanzelf zal gaan en als dit niet zo is, teleurstelling te ervaren binnenin mezelf en het op te geven.

Als en wanneer ik neig tot deelnemen in een verwachting en/of hoop dat na een inzicht alles vanzelf zal gaan, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat een inzicht hier is om geleefd te worden en te worden toegepast en onderdeel uitmaakt van een groot geheel dat in elkaar haakt. Ik stel mezelf ten doel te stoppen met deelname in verwachting en/of hoop en het inzicht toe te passen in de fysieke realiteit en in te passen in het gehele fysieke leven en door te gaan met het ontwarren van de in elkaar gehaakte geestbewustzijnsstructuren die ik al dan niet fysiek gemanifesteerd heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te verlangen naar een ervaring in een voorprogrammering en hetgeen dat niet voldoet aan deze ervaring, als minder te ervaren en hier vervolgens ook geen plezier in te kunnen hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb hetgeen of diegene niet voldoet aan mijn ervaring in en als een voorprogrammering die ik als ‘ultiem’ heb bestempeld – wat zoveel betekent dat ik geen weerstand ervaar en dus volledige acceptatie – ‘de schuld’ te geven van het uitblijven van mijn ervaring van acceptatie en mezelf hierin te ontkrachten doordat ik mijn verantwoordelijkheid om er iets aan te veranderen wegleg in en als ‘de schuld’ bij een ander buiten mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het verlangen naar een voorprogrammering als slecht te ervaren, in plaats van hetgeen ik naar verlang hierin, te herdefiniëren en vervolgens te integreren als een fysieke expressie om te leven met en als hetgeen hier is.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met deelname in een verlangen naar een ervaring in een voorprogrammering als ervaring van volledige acceptatie. Ik stel mezelf ten doel adem voor adem, te omarmen wat hier is in en als mezelf met behulp van de toepassing van zelfvergeving en zo verantwoordelijkheid te nemen voor de ervaring als afscheiding binnenin mezelf, in en als zelfexpressie en vanuit hier te zien hoe dit te corrigeren en leven en uit te drukken als een expressie die het beste is voor al het leven en leven in overweging neemt en dit vervolgens toe te passen in fysieke realiteit en bij te stellen totdat de ervaringen van zowel verlangen als weerstand afnemen en verdwijnen als fysiek bewijs voor mezelf dat ik de afscheiding heb gestopt en vergeven binnenin mezelf oftewel heb opgelost, als oplossing voor het stoppen van hetgeen ik ervaar.

Ik stel mezelf ten doel om vrede te maken met de weerstand die ik ervaar.

(Deze geschreven zelfvergevingen heb ik gedurende de dag aangevuld en afgewisseld met het in klank brengen/uitspreken van zelfvergevingen)

 

Duif1

 ——————————————————————————————————————-

Dag 609 – Weerstand en een ervaring van ontkrachting

lichtflits

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me koppig te gedragen en weerstand te bieden tegen een toepassing die tot een communicatie met de minste frictie leidt, dit vanuit een ervaring van ontkrachting van mezelf binnenin mezelf, binnen een situatie waarin ik de ontkrachting projecteer op de situatie en op mezelf ten aanzien van iets buiten mij, in plaats van te zien, realiseren en begrijpen dat ik mezelf ontkracht ten aanzien van mijn eigen geestbewustzijnssysteem door te geloven in de werkelijkheid van deze emotionele ervaring in en als energie, als ontkrachting van mezelf als leven in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te ontkrachten door mijn ervaring ten aanzien van mezelf in en als de geest in deelname in emotie als negatief energetische ervaring, te geloven en projecteren op iets of iemand in een situatie buiten mij en mezelf te ontkrachten door mezelf in en als deze projectie af te scheiden en weg te leiden van een direct zien in en als mezelf als leven en van een leiden als richting geven van mezelf, de emotionele ervaring uit, het fysiek in om zo uiteindelijk ook de communicatie en situatie, de emotionele ervaring van conflict uit, het fysiek in te begeleiden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb weerstand te ervaren tegen dat wat het beste is, in en als een geloof dat ik hiermee mezelf tekort doe, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat de ervaring van tekort, voortkomt vanuit een mezelf stoppen van deelname in een ervaring van vermeerdering in en als de geest in energie en dus lijkt het alsof ik ‘tekort kom’ en/of mezelf verminder, wat niet zo is; het is zo dat ik mezelf niet vermeerder in en als een energetische ervaring.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb weerstand te ervaren tegen het stoppen van vermeerderen als een vorm van ‘me goed of beter voelen’ in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik me beter kan/moet/zal voelen terwijl ik consequenties creëer wat leidt tot verlenging van een deelname in en als de geest en waarin ik van een kort moment van me goed of beter voelen, zal ‘terugvallen’ in een ervaring van negativiteit als vermindering in en als de geest, in en als conflict en ervaringen van wanhoop over de weg die zo lang lijkt die ik zelf heb verlengd in en als conflict, waarin ik me bevindt in en als een ervaring van onzekerheid of het ‘ooit nog goed gaat komen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te vragen of het ooit nog goed gaat komen terwijl ik zelf net de weg naar stabiliteit in en als mezelf en van hieruit, in en als mijn leven verlengd heb door te spreken en handelen terwijl ik me in een energetische ervaring bevindt in en als de geest, in en als een ‘emotionele toestand’.

Als en wanneer ik mezelf in weerstand ervaar tot een communicatie (of juist weglaten van communicatie) die tot de minste frictie leidt, dit doordat het lijkt alsof ik mezelf tekort doe als ik mezelf hierin toepas, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat, alhoewel ik nu nog niet zie hoe het anders te doen en mezelf en/in de situatie richting te geven in overweging van mezelf en/als een ander, ik ten eerste en als beste mezelf kan toepassen door me te focussen op mijn ademhaling om mezelf tot kalmte te brengen.

Ik realiseer me dat ik ik hiervoor tijd kan nemen en niet dood ga en/of verminder, ook al voelt dit zo, wat komt doordat ik mezelf niet toesta me te vermeerderen in een ervaring in en als de geest in energie en in plaats hiervan, gelijk aanwezig blijf en/of mezelf terugbreng in en als het fysiek, in en als de adem, wat iets is dat ik niet gewend ben te doen en waarin ik ervaar de controle te verliezen.

Ik realiseer me dat ik geen controle nodig heb in en als de geest en dat die controle, de weg verlengt voor mezelf en/als een ander en/als de situatie waarin ik me bevind, echter controle is wel wat er opkomt in verschillende hoedanigheden zowel bij mij als andere betrokkenen en dit is een specifiek proces om door te wandelen aangezien de geest en gedachten controle inhouden.

Ik realiseer me dat ik ‘mondig’ genoeg ben om op een geschikt moment mezelf uit te spreken en dat ik dit niet ‘nu’ hoef te doen om direct mijn gelijk te bewijzen maar dat ik mezelf beter kan dirigeren tot in gelijkheid met en als mezelf, waarin ik me focus op mijn ademhaling, totdat de energetische ervaring afneemt en ik beter zicht heb op wat er gebeurt binnenin mij.

Ik realiseer me dat ik het op dit moment nodig heb om weg te lopen/me weg te bewegen van diegene en/of de situatie waarin ik me bevind omdat ik nog niet in staat ben om mezelf te kalmeren in aanwezigheid van de situatie of diegene die de ervaring van ontkrachting in mij activeert/triggert.

Ik stel mezelf ten doel, als en wanneer ik weerstand ervaar tot een communicatie die de minste frictie geeft en ik een dreigende ervaring van ontkrachting waarneem binnenin mezelf, om mezelf te stoppen in of tot het verwoorden als reactie op deze ervaring van ontkrachting/vermindering/onrechtvaardigheid en in plaats hiervan, weg te lopen, de ervaring door me heen te laten gaan op de inademing en los te laten op de uitademing totdat de energie afneemt en hiervoor minimaal 10 minuten de tijd te nemen.

Ik stel mezelf ten doel mezelf direct te herinneren dat ik in dit moment beslis wie ik ben, ook al zie ik nog geen oplossing en dat ik de oplossing zal zien als en wanneer ik mezelf niet langer toesta mezelf te vermeerderen in een deelname in energetische ervaringen die mijn blik vertroebelen.

Ik stel mezelf ten doel deze toepassing te oefenen in realiteit aan de hand van de ervaringen die opkomen en aan de hand van mijn toepassing en/of het achterwege laten van een toepassing en mezelf hierin te vergeven en corrigeren en bij te sturen in en als het fysiek met behulp van de informatie die zich opent voor mezelf als ik niet langer toegeef om te spreken en/of handelen in reactie.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven als en wanneer ik in en als mezelf een controlemechanisme op zie komen waarin ik niet open en zelfoprecht ben.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met (mezelf en/als een ander te) manipuleren als emotionele reactie in en als een ervaring van ontkrachting en hierin slachtofferschap.

Gezond-ademen

Disempowered

How to Stop Disempowering Yourself

Self Empowerment

—————————————————————————————————————————————————–

Dag 591 – Ik zou het moeten weten, toch?

images

Een ervaring van de middelbare school waar ik met een paar vriendinnen en een iets oudere jongen op het gras zit buiten. Het gesprek gaat over seks, de jongen stelt wat vragen in een soort van ‘grappig gesprek’, wat uitdagend over het onderwerp en wat vissend naar wat we al zoal wel en niet hebben ontdekt met betrekking tot seksuele uitwisselingen. Ik ben hier nog niet zo ‘ver’ in en voel me ongemakkelijk (de toon van de jongen is spontaan) met name omdat ik denk en hoor in gesprekken dat de vriendinnen en de jongen hierin meer ervaring hebben. Hierin ervaar ik dit alsof ik het ook allemaal moet weten en alsof zij wel alles weten en ik nog niet. En dit ben ik zo in de loop der jaren gaan onderzoeken en uitproberen, tot ik het ook ‘weet’ lol. Denk ik.

Want eigenlijk kom ik erachter dat ik helemaal niet weet hoe we werkelijk fysiek intiem samen kunnen zijn op een bevredigende, zachtaardige manier in en als zelfexpressie. De seksualiteit die ik heb opgedaan en mezelf geleerd heb is – als het ontdaan is van alle romantiek en omhullende ervaringen zoals die de eerste aantal keren gedeeld wordt welke een soort van ‘fantastisch’ is – meer een mechanische toepassing die af en toe neigt tot een fysieke expressie. Het is niet vervelend. Het is alleen niet werkelijk fysiek.

En het is oké dat ik het niet weet. Het is oké dat ik hierin ‘onzeker’ ben. Hoe kan ik zelfzeker zijn in iets wat ik nooit geleerd heb? Ik heb een zekerheid aangeleerd, in en als de geest om mezelf seksueel te kunnen toepassen, in en als de geest. Hierin zijn er momenten dat de intimiteit deels even fysiek wordt, echter een werkelijke, fysieke expressie delen met een partner, beginnend bij zelfintimiteit, dat heb ik niet geleerd. En mijn partner ook niet. We hebben niet geleerd om intiem met en als onszelf te zijn dus hoe kunnen we onszelf delen hierin? Dit is een proces om te leren en af te stemmen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik weet en/of moet weten hoe ik seks kan hebben in een werkelijk intiem, fysiek samenzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken het wel te weten, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat dit denken te weten hoe ik seks kan hebben, gebaseerd is op een ‘match’ van systemen waarin deze zo goed passen dat je elkaar automatisch aanvult/vervult, wat geen blijvende vervulling is/zal zijn maar slechts tijdelijk in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf als automaat aan en in te vullen met een ander als automaat, wat niet iets is om te veroordelen maar meer om te realiseren aangezien het niet blijvend is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te neigen te wachten op de ander en/of de ander te volgen als onze automaten elkaar niet aanvullen en/of als de ander ook niet direct weet hoe iets toe te passen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik hierin mijn verantwoordelijkheid voor en als mezelf in mijn ervaring van onzekerheid als een ‘niet weten maar ik zou het toch moeten weten’, wegleg door de verantwoordelijkheid voor iets wat ik niet weet, bij de ander te leggen/laten liggen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf een ervaring van onzekerheid aan te praten in en als de gedachte dat ik iets zou moeten weten, opgedaan in en als een aanname/geloof dat ‘anderen het ook of wel weten’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een zekerheid op te doen in en als de geest door de ervaring die ik heb opgedaan zonder de onderliggende onzekerheid werkelijk te verwijderen/veranderen in en als mezelf, waarin deze ervaring van onzekerheid dus niet weg is maar van en als zelf aan de oppervlakte komt als ik door de laag van aangenomen zekerheid heen kom.

Hierin wordt me algemeen duidelijk hoe iets nieuws aanleren zonder de onderliggende ervaringen te verwijderen met behulp van zelfvergeving, niet effectief is aangezien de onderliggende ervaring, onder de oppervlakte een rol blijft spelen in hoe ik mij beweeg en waarin ik zelf de laag hier bovenop van en als een gecreëerde polariteit, in stand houd waardoor ik mezelf geen kans geef om uit te breiden als ik blijf bewegen in deze laag van zekerheid als polariteit van een onderliggende ervaring van onzekerheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me beter te voelen als ik in de ervaring van zekerheid deelneem en me slechter te voelen als ik in de ervaring van onzekerheid deelneem waarin ik heen en weer beweeg in en als de geest, in en als de energie van deze zelfgecreëerde polariteiten van plus/positief en min/negatief en zo ervaringen van een meerwaarde en tevens minderwaardigheid te manifesteren in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘onzekerheid’ te veroordelen als iets waarin ik me minderwaardig voel, in plaats van onzekerheid te zien voor wat het is als een niet weten als iets dat ik niet werkelijk, fysiek geleerd en/of beoefend heb.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een ervaring van onzekerheid ten aanzien van een toepassing in een fysiek intiem samenzijn, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me bevind in een onbekend gebied van zelfuitbreiding waarin ik niet eerder geleerd heb hoe me hierin te bewegen en dus ervaar ik een ‘niet weten’ doordat ik geen programmering heb om op terug te vallen, behalve een ervaring als onzekerheid.

Ik realiseer me dus dat ik in deelname in de ervaring van onzekerheid deze zogenaamde leegte opvul binnenin mezelf, echter hierin ontneem ik mezelf de mogelijkheid om verder te bewegen en uit te breiden.

Ik stel mezelf ten doel, mezelf te ondersteunen door aanwezig te zijn en blijven in en als de adem, te luisteren naar wat mijn lichaam aangeeft als fysiek prettig en fysiek onprettig en van hieruit mezelf te bewegen, uit te proberen en uit te breiden.

Ik stel mezelf ten doel om te zien wat de ander aanreikt of juist niet aanreikt, of er reacties in mij opkomen die ik vergeef in en als mezelf en hoe ik hierin kan meebewegen op het ritme van mijn eigen ademhaling of juist initiatief kan nemen als toenadering.

Ik stel mezelf ten doel voort te bouwen op wat al aanwezig is en hetgeen aanwezig is, langzaam aan te veranderen in subtiele aanpassingen tot in een fysieke beweging/expressie waarin ik me realiseer dat het fysiek subtiel is en dat slechts de geest, groots en meeslependheid verwacht.

Herdefinitie onzekerheid:

Het zien van een onbekend gebied in een fysieke toepassing zonder voorgeprogrammeerde kennis en informatie waarin ik beslis om mezelf te ondersteunen met behulp van het ritme van mijn ademhaling en van hieruit het onbekende gebied als ruimte open tot uitbreiding van mezelf en/als een ander in zelfexpressie/fysieke zelfbeweging zonder vooroordeel in gedachten, gevoelens en emoties.

Ik stel mezelf ten doel om te ademen in hetgeen opkomt in deze ruimte als vooroordeel in gedachten, gevoelens en emoties en zelfvergeving op toe te passen op de energetische ervaring en/of gedachte.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een ervaring van zekerheid ten aanzien van een toepassing in een fysiek intiem samenzijn, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me waarschijnlijk bevind in een voorgeprogrammeerde/(zelf) aangeleerde toepassing waarin ik me zeker voel door de kennis en informatie die ik heb om op terug te vallen.

Ik stel mezelf ten doel om te zien in mezelf hoe hetgeen ik toepas in en als een ervaring van zekerheid, aanvoelt voor mijn fysiek door me te focussen op mijn ademhaling en van hieruit te beslissen om het voort te zetten of iets bij te stellen in beweging.

Ik stel mezelf mezelf ten doel geduldig en zachtaardig met mezelf en/als een ander te zijn en vrede te maken met iedere toepassing, situatie en ervaring die naar voren komt in een fysiek intiem samenzijn zonder deel te nemen in vooroordelen, in en als de realisatie dat seksualiteit een gebied is waar de controle immens is ingebed en dat dit dus een gebied is dat ik kan gebruiken om mezelf te bevrijden van deze voorgeprogrammeerde controlemechanismen in en als de geest en dat dit tijd inneemt en fysieke toepassing vereist van mezelf en indien mogelijk, van een ander als partner.

Ik stel mezelf ten doel om zowel mijn eigen voorprogrammering als die van de partner in overweging te nemen en hierin vrede te maken in plaats van frustratie te creëren door geheel verantwoordelijkheid te nemen voor wat er in mij opkomt en van hieruit, voor wat zich afspeelt tussen beiden, in en als de realisatie dat het niet om mij alleen gaat en dat we in en als leven allen onderling afhankelijk zijn van elkaar en als ik wel bezig ben met mijzelf alleen, weet ik dat ik me in energetische ervaringen bevind, in en als eigenbelang in het behoud van mezelf in en als de geest, wat aan mijzelf is om verantwoordelijkheid voor te nemen in en als de toepassing van zelfvergeving en zelfcorrectie.

Ik stel mezelf ten doel om verantwoordelijkheid te nemen voor bezigheden die alleen op mijzelf betrekking hebben door de verlangens naar en gekoppelde angst voor verlies van ervaringen, onder ogen te zien, zelf te vergeven en corrigeren.

Atlanteans Insecurity – Interview 249 – 255 and 148 – 150 – Klik Hier

What is sex? – Klik Hier

relationship support – Klik Hier

Redefining relationships – Klik Hier

full_what-is-sex-practical-sex-education-the-beginning-part-23 (2)

What is Sex – Practical Sex Education – The beginning – Part 23

——————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/