Dag 271 – Expressie en de Darm – Verlangen – Geregeerd door Hormonen – Zelfcorrecties-3

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Dag 268 – Verlangen – dimensies – zelfvergevingen

Dag 269 – Verlangen – zelfcorrecties-1

Dag 270 – Verlangen – zelfcorrecties-2

Fysieke Gedragsdimensie:

Als ik mezelf ervaar als warmer met/door een betere doorbloeding en hogere hartslag, dan stop ik, ik adem. Ik adem in de warmte, en voel of dit werkelijk fysiek is of dat er energie als verlangen door mijn lichaam suist waardoor mijn bloed sneller gaat stromen en mijn hart sneller gaat slaan en ik dus warm word. Ik ben wellicht niet direct in staat om dit fysiek te veranderen, maar ik kan wel zien dat ik er geen relaties mee leg, en dat ik de relaties die ik ermee leg – zoals het me beter voelen en als zodanig definieren – stop en zelfvergeef.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in het fysiek beter voelen en als zodanig te benoemen, een polariteit te creeren in zelf ten opzichte van mezelf in een fysieke staat zonder verlangen, en hierin dus tevens ten opzichte van anderen in een fysieke staat zonder verlangen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me in een fysieke staat van verlangen als beter te ervaren en hierin me ongelijk op te stellen in polariteit.

Ik realiseer me dat alles wat ik in de geest manifesteer als polariteit, in een beter voelen en niet beter voelen, zich uitspeelt in mijn fysiek. Dus, hetgeen het beste is voor iedereen is het beste voor mijn fysiek, en hetgeen het beste is voor mijn fysiek – werkelijk – is het beste voor alle leven in het fysiek. Hierin is mijn fysiek een referentie punt en tevens een ondersteuning om niet te vervallen in overheersing en dus stagnatie in de geest.

Als ik mezelf mezelf zie laten vallen na ovulatie waarin ik me fysiek kouder voel en de energiestroom stagneert, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat als ik mezelf laat vallen, ik niet effectief ben geweest in de periode voor de ovulatie, en ik nog heb deelgenomen aan een energie van verlangen waarin ik teveel fysiek gestimuleerd heb in eigenbelang om me beter te voelen in de geest, en niet als wat het beste is voor mijn fysiek – waarna ik terecht kom in de val van de geest in koude en stagnatie.

Ik ondersteun mezelf in de periode van eventueel gemanifesteerde koude en stagnatie door mezelf te vergeven van wat ik zie dat ik gemanifesteerd heb, en niet mezelf opnieuw te beschuldigen/veroordelen hiervoor. Ik realiseer me dat ik eerst nog creeer om in te zien en zelf te vergeven wat ik creeer, zodat de verbindingen als energetische relaties met de creatie losser worden/losgemaakt worden, voordat ik in staat ben het patroon terug te lopen en de creatie te voorkomen.

Als ik de verkramping in mijn darmen ervaar ten gevolge van de hoeveelheid energetische energie als verlangen die door mijn lichaam stroomt, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik al in een gedachte en/of plaatje heb gemanifesteerd en dus al energie heb gecreeerd welke zich fysiek manifesteert. Ik zorg ervoor niet opnieuw in een plaatje en/of gedachte in de geest te gaan. Ik focus op de ademhaling. Eventueel ga ik fysiek bewegen, bijvoorbeeld wandelen of fietsen, om meer in de fysieke adem te komen. Ik realiseer me dat de darmkrampen getriggerd worden, en tevens altijd op de achtergrond aanwezig zijn, welke aangeven hoeveel ik mezelf misbruikt heb gedurende mijn leven door reacties in de geest op wat zich buiten mij en in mij afspeelt. Ik kan hier dus niet in 1x een stop in maken die alles oplost. Ik kan er wel voor zorgen dat ik allert ben op verergeringen door triggerpunten, en deze triggerpunten gebruiken om in de creatie van de fysieke darmkrampen te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb volledig buiten mezelf te gaan in een ervaring van verlangen in de geest in afscheiding van mezelf en hierin mezelf te misbruiken in een geloof dat ik iets buiten mezelf nodig heb om mezelf mee op te vullen/om mijn verlangen te stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik iets nodig heb buiten mezelf om mijn verlangen mee te stoppen en mezelf hierin niet in staat ervaar mezelf te stoppen in participatie in verlangen in de geest, en dus mezelf afhankelijk/onderdanig te maken van/aan de geest.

Als ik mezelf zie verdwijnen in een fysieke ervaring van verlangen die zo echt is, dat ik geloof iets buiten mezelf nodig te hebben om dit te stoppen, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik al vergevorderd een plaatje en/of/als Gedachte aan het volgen ben, en dus doorga in het vervolmaken van dit plaatje in de geest in verlangen om de voorstelling/het plaatje te vervolmaken. Ik realiseer me dat dit leidt tot misbruik, van mezelf in/als fysiek en eventueel zelfs van een ander in/als fysiek. Ik stop, ik adem. Ik sta mezelf niet langer toe mezelf fysiek en eventueel een ander fysiek te misbruiken/gebruiken ter vervolmaking van mezelf in/als afbeelding in de geest.

The Metaphysical Secrets of Imagination – Introduction

Als ik mezelf zie verkeren in een ervaring van innerlijke onrust, dan stop ik, ik adem. Ik verzet me niet tegen de onrust en probeer zoveel mogelijk in de adem aanwezig te zijn. Ik zie of en hoe ik me fysiek rustig kan bewegen, zodat ik in de rustige fysieke beweging mezelf terug kan brengen in het fysiek. Ik beweeg mezelf tot wat er gedaan moet worden, en gebruik deze periode om op te pakken wat ik moet doen en hierin de energie die ik ervaar te gebruiken tot wat het beste is. Ik focus hierin op wat ik aan het doen ben, en stop eventuele neiging tot participatie in gedachten en plaatjes in de geest die de ervaring van innerlijke onrust stimuleren.

Als ik mezelf zie verkeren in fysieke uitputting, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik teveel energetisch bewogen heb welke mijn fysiek uitput en verkrampt door de substantie om te zetten tot energie in de geest. Ik pas zelfvergevingen toe op deervaring van de  marathon die ik heb gelopen binnenin mij en zie erop toe in mezelf dat ik mezelf niet opnieuw veroordeel hierin en hiervoor, maar omarm mezelf in deze huidige toestand van zelfmisbruik als wat ik toesta in mezelf.

Als ik me verdoofd voel, door het bloed welke ik voel suizen in mijn oren, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik in angst verkeer in een staat van verdoving, van aloof, van being a fool, gelovende niet tegen mijn eigen geestesmisbruik op te kunnen en hiervoor als verdoofd achterover te leunen.

Ik realiseer me dat ik als verdoofd zijnde, mezelf al heb opgesteld als fool, en dus bevind ik me in een consequentie. Ik realiseer me tevens dat deze verdoving als fool, plaatsvindt op onbewust niveau, waarin de hele wereld geleerd is om een fool te spelen en zich doof en stom te houden ten aanzien van het systeem. Ik pas zelfvergevingen toe op wat ik ervaar als verdoofd in mezelf en op wat ik zie waarvoor ik bang ben.

Wordt vervolgd.

————————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Advertenties

Dag 77 – Leven in polariteit als potentiaal om me weg te houden bij Zelf als Leven als potentieel

Al jaren zie ik een patroon gemanifesteerd in mijn darmen, waarin het op en neer gaat tussen ‘goed en slecht’ met mijn darmen, oftewel verkrampt en geobstipeerd tot rustig-normaal tot verkrampt en iets te snel, het bekende patroon van een spastische darm. op het moment van schrijven realiseer ik me dat dit de wisseling in energie is van negatief naar neutraal naar positief en terug naar negatief. Hierin heb ik een angst gecreeerd voor het weer terug gaan naar negatief als verkrampt en geobstipeerd, en dus ga ik van tevoren al inhouden. Op deze manier heb ik mezelf eigenlijk stil gelegd, uit/in angst voor de energie die me leeft, en zonder gereedschap van zelfvergeving en zelfcorrectie blijf ik dus stil zitten/liggen/liegen in deze angst. Waardoor mijn darmen ook gaan stil liggen, welke mij nog meer in deze verlamming houdt.

Een angst om het fout te doen en een angst om er niet meer uit te komen. Een ongeloof in het werkelijk in staat zijn om mezelf hieruit te halen, of liever gezegd om hierin op te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren in het ongeloof in het werkelijk in staan zijn om hierin op te staan als mezelf als leven en te stoppen met participeren in de stroomwisselingen van energie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn nooit meer op te staan als ik de stroomwisselingen in mezelf stop, aangezien dit het enige is waarin ik nog beweeg, in plaats van in te zien dat ik de stroomwisselingen niet stop als stil leg, wat ik gedaan heb en ervaren heb als mezelf stil leggen, maar dat ik mijn participatie, mijn deelname aan deze energiestroom stop zodat ik zelf in/als de adem op kan staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf stil te leggen in/als de stroom van energie, zonder gereedschap voor handen te hebben om mezelf als zelf te bewegen, en dus heb ik een ervaring opgebouwd van (angst voor) dit stil leggen in/als de energiestroom zonder nog te kunnen bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn zelfvertrouwen compleet te ondermijnen door het stilleggen van mezelf als energiestroom zonder mezelf te kunnen ondersteunen met gereedschap om mezelf als zelf te bewegen, aangezien dit gereedschap als zelfvergeving en zelfcorrectie niet voor handen was/niet in zicht was/niet ooit als mogelijkheid overwogen is door mijzelf of iemand om mij heen tot voor kort.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn fysiek uitgebreid ondersteund te hebben maar mijzelf als mind niet gezien heb als bepalende factor, waardoor de fysieke ondersteuning steeds in het niet valt en ik het vertrouwen in mezelf, al dan niet met behulp van de ondersteunende middelen, steeds meer verloren ben en ik mezelf steeds verder weg zag glijden, terwijl ik er alles aan deed wat ik voor handen had om het fysiek te ondersteunen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren om het feit dat ik er alles aan gedaan heb om mezelf fysiek te ondersteunen en desondanks mezelf steeds verder weg zag glijden in de krampen van mijn darmen doodat ik mijzelf als mind niet als bepalende factor heb gezien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb wel gezien en geweten te hebben dat ik de fysieke klachten zelf creeer, voortkomend uit doorgegeven familiepatronen, maar niet in staat was om hierin op te staan, waarin ik een ongeloof had en nog steeds heb dat het me lukt om de fysieke klachten te stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ongeloof in mezelf te ervaren in het stoppen van mezelf in/als fysieke klachten, in plaats van in te zien dat ik er niet in hoef te geloven, wat voortkomt uit oude programmeertaal: ‘je moet er wel in geloven  anders werkt het niet; als je erin gelooft dan komt het go(e)d (?!)’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik ergens in moet geloven om het te manifesteren, en aangezien ik er niet in geloof lukt het me niet om te manifesteren, geloof ik, en dus zit ik vast in het geloof en ongeloof van het Gods-systeem, heen en weer geslingerd tussen geloof en ongeloof, en dan vooral geloof uit angst dat het me zonder geloof niet gaat lukken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als lukken als geluk afhankelijk te maken van geloof, in plaats van in te zien dat hierin geluk afhankelijk is van God en Geld, en als ik dus niet geloof heb ik geen geld, maar aangezien ik wel een van de gelukkigen ben die geboren is met geld, heb ik dus toch wel geld, maar geen geluk als lukken van wat ik zie in mezelf als potentieel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik dit geld zelf gecreeerd heb, in plaats van in te zien dat ik gewoon een van de gelukkigen ben die geboren is met geld voldoende om van te leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te geloven dat ik mezelf als potentieel als leven kan manifesteren, waarin ik me afvraag of manifesteren hierin niet als creeren staat geschreven, potentieel als potentiaal, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik mezelf moet manifesteren als creeren wat creatie als energiepotentiaal inhoudt, wat me niet gelukt is, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat het me niet lukt om op te staan als Zelf als Leven in/als de Adem als potentieel aangezien ik dit in/als de mind gekoppeld heb aan manifestatie/creatie in/als energie, in plaats van in te zien dat ik mezelf niet hoef te manifesteren als creeren als energie, maar dat ik stop met participatie in/als energie-manifestatie/-creatie, waardoor ik in/als de adem op kan staan; Adem voor Adem, Breath by Breath.

Ik stel mezelf ten doel mezelf als geloof en ongeloof onder ogen te zien, te stoppen en zelf te vergeven, zodat ik in/als de Adem op kan staan in/als Zelf als Leven.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te zien wie ik geworden ben in/als energie, bewegend op de stroomwisselingen van negatief naar neutraal naar positief en weer terugvallend naar negatief, zodat ik mezelf kan stoppen met participatie in/als energie door mezelf als energie te vergeven en te corrigeren in het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel te zien hoe ik het bewegen op deze stroomwisselingen manifesteer en gemanifesteerd heb in het fysiek in het spierweefsel van de dikke darm, zodat ik mezelf in/als het fysiek in/als darmspierweefsel vrij kan maken van de onderdrukking van de emoties en gevoelens opgeslagen in dit darmspierweefsel, waarin de emoties en gevoelens voortkomen uit gedachten in/als polariteit die ik, uit angst om in te zien, onderdrukt heb en hierdoor heb gemanifesteerd in het fysiek, aangezien deze gedachten als energie ergens heen moeten als ik ze niet inzie en zelfvergeef.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn voor mijn eigen gedachten in/als polariteit, waardoor ik mezelf als gedachten heb onderdrukt en als emoties en gevoelens heb gemanifesteerd in/als het fysiek in het darmspierweefsel, waar het vervolgens mijzelf als Leven opnieuw gaat onderdrukken door te reageren op gelijke of polariserende patronen die worden aangetrokken door het aanwezig zijn van/in deze gedachtenpatronen als energie.

Ik stel mezelf ten doel te zien welke gedachtenpatronen ik onderdrukt en gemanifesteerd heb in het fysiek  als gevoelens en emoties, door te stoppen met participatie in/als gevoelens en emoties en deze uit te schrijven en zelf te vergeven, waarin ik mezelf als deze gedachtenpatronen als participatie in deze gedachtenpatronen kan stoppen en zelfvergeven, waardoor ik stop met het aantrekken en creeren van gelijke en polariserende energieen waardoor ik mijn leven laat bepalen, zodat ik zelf op kan staan als leven en mezelf als Leven in/als de Adem kan bewegen.

www.desteniiprocess.com

www.equalmoney.org

Did you know?