Dag 302 – Expressie en de Darm – ‘Het is me teveel’ – Herinnering

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Voortzetting van het onderwerp moeheid en slapen:

Dag 297 – Expressie en de Darm – The Inner Test

Dag 298 – Expressie en de Darm – Moeheid en de functie van de milt

Uitwerking van de dimensies zoals geschreven in:

Dag 300 – Expressie en de Darm – ‘Het is me teveel’

Dag 301 – ‘Het is me teveel’ – Gedachtendimensie en Verbeeldingsdimensie*

Herinnering:

Ik sta buiten bij x in zijn tuin, hij is met iets bezig in de schuur, we zijn alleen, de familie is binnen. Terwijl hij bezig is, half met zijn rug naar me toe, vraagt hij opeens: ‘zeg Ingrid, zie ik daar iets komen? Krijg je borstjes?’ Ik antwoord niet, ik beweeg niet, ik kijk naar de grond, weet niet wat te zeggen. Ik schrik, het beneemt me de adem en deze zet vast in mijn borst. Ik val stil en trek me terug in mezelf. Om er nooit meer uit te komen. Dit is teveel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een een herinnering in me op te slaan en hierop mijn hele bestaan voort te zetten, waarin ik de ervaring die ik heb in de herinnering als ‘echt’ ervaar en dus voor waar aanneem, en hierdoor niet meer de moeite neem om te onderzoeken in mezelf wie ik ben in de herinnering en wat ik dus voortbreng in en als de herinnering.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb graag bij x aanwezig te zijn voordat dit soort opmerkingen gemaakt werden en niet meer graag aanwezig te zijn bij x vanaf het moment van de eerste opmerking.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb na de eerste opmerking over borstjes, te hopen dat dit niet meer plaats zal vinden als ik weer een keer met x (alleen) ben en hierin net te doen alsof het niet heeft plaats gevonden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hierin het voordeel van de twijfel toe te passen, voortkomend uit zelftwijfel in wat te doen en wat te zeggen in een moment.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb al eerder dit soort opmerkingen te hebben gehoord en hierin al eerder een niet-weten te creeren met gekoppeld hieraan een angst voor alleen zijn x.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me een klein meisje te voelen in de aanwezigheid van x, buiten bij het schuurtje.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te antwoorden, niet te bewegen en naar de grond te kijken als reactie op de vraag x of ik al borstjes krijg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten wat te zeggen op vraag en/of opmerking van x over borstjes krijgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet eens te weten of het een vraag is of een opmerking.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de opmerking over het wel of niet borstjes krijgen niet te begrijpen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te willen dat hij zich bemoeit met de verandering in mijn fysiek, maar dit niet te zeggen en/of durven zeggen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten waarom ik niet durf te zeggen dat ik niet wil dat hij zich bemoeit met de verandering in mijn fysiek als het krijgen van borstjes.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten of het normaal is dat hij zich bemoeit met de veranderingen in mijn fysiek aangezien er bij ons thuis weinig tot niet over gesproken wordt, en ik dus niet gewend ben over dit soort zaken te spreken en ik algeheel niet gewend ben me uit te spreken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te schrikken en me door de grond te voelen gaan op het moment dat x iets zegt/vraagt over een fysieke verandering als borstjes krijgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me door de schrik op een vraag over borstjes krijgen, de adem te laten benemen en de schrik vast te zetten in mijn borst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de schrik in mijn borst als ervaring, mijn verdere leven te gebruiken als ‘zo erg’ waarin ik mezelf in een slachtofferrol houd alsof me iets is aangedaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in een slachtofferrol te houden en hierin de ander de schuld te geven van mijn ervaring, en hierop vervolgens door te leven en anderen de schuld te blijven geven van soortgelijke ervaringen, in plaats van in te zien dat de ervaring komt door mijn eigen interpretatie van wat x zegt in dat moment, en dat ik in het moment, hier iets op terug had kunnen zeggen of gewoon had kunnen zeggen dat ik het onprettig vind als hij zich hiermee bemoeit, waarmee ik de verantwoordelijkheid naar mezelf haal en tevens de ander aangeef in woorden te zien die gezegd worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf de schuld te geven dat ik niets gezegd heb in dat moment, en hierop mijn leven te baseren en dit te herhalen, door vaak niets te zeggen en anderen de schuld te blijven geven, en mezelf hierin in een slachtofferrol te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb borstjes krijgen als iets heel ergs te ervaren, aangezien deze fysieke verandering niet te verbergen is, en ik hierin mezelf als zichtbaar ervaar voor een ieder, en dus vrij om opmerkingen over te maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb borstjes krijgen te koppelen als vrij om opmerkingen over te maken, welke in mijn leven dan ook veelvuldig gebeurd is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ervaring van erg nooit begrepen te hebben, waarin ik deze nu kan koppelen aan dat er energie gegenereerd wordt ten aanzien van borstjes, zowel in mijzelf als buiten mijzelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te walgen van de energie die gegenereerd wordt naar aanleiding van mijn borstjes, zowel in mijzelf als buiten mijzelf, waarin de walging de angst maskeert die hieraan verbonden is en/of gelijk is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor de energie die gegenereerd wordt ten aanzien van borstjes, in en buiten mijzelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet aanwezig te willen zijn in vrouwelijke lichaamsvormen, aangezien ik hierin zichtbaar ben en er energie gegenereerd wordt naar aanleiding van de vrouwelijke lichaamsvormen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me terug te trekken in mezelf om er nooit meer uit te komen, en hierin te gaan slapen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het als teveel te ervaren; het als wat er in mezelf gebeurt als reactie op de gedachte die getriggerd wordt op de vraag/opmerking over borstjes.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb slapen als vlucht te gebruiken om mezelf in en als deze toestand niet onder ogen te hoeven zien en mezelf hierin niet te hoeven veranderen, en in dit slapen het geest bewustzijn systeem op te laden zodat het een netwerk wordt die mezelf in deze ervaring onderdrukt, waarin ik me ‘beter’ voel dan aanwezig in en als deze ervaring in onwetendheid, onzekerheid en angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ervaring van moeheid te creeren in en als de geest zodat ik kan gaan slapen en hierin kan vluchten van de werkelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het ‘gevoel’ te hebben dat ik iets doe wat niet mag –  a no-going area – met het uitschrijven van deze ervaring/gebeurtenis.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb deze ervaring en gebeurtenis altijd verborgen te hebben in mezelf, aangezien ik het als ongepast ervaar om dit te delen aangezien ik het als ‘erg’ bestempeld heb, niet ziende dat door het verborgen te houden, ik mezelf nooit de kans heb gegeven hier zelfverantwoordelijkheid in te nemen en de slachtofferrol te stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in een slachtofferrol te blijven participeren en/om anderen hierin de schuld te blijven geven/te kunnen blijven geven, zodat ik niet werkelijk in mijn eigen ervaring van onmacht en angst hoef te zien en dus niet hoef te veranderen.

*

Ik realiseer me dat ik al gedachten had gecreeerd over het krijgen van borstjes, met onbewuste patronen tot gevolg als fysiek gedrag, waardoor ik me heb laten belemmeren in het antwoorden op een vraag over mijn fysiek.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken hoe ik sta ten aanzien van mijn fysiek en ten aanzien van mijn borsten in het algemeen.

Als ik mezelf zie participeren in een slachtofferrol ten gevolge van een gedachte in zelftwijfel als interpretatie van een situatie en/of vraag en/of opmerking, dan stop ik, ik adem. Ik haal mezelf hier en zie wat er in mezelf gebeurt.

Ik realiseer me dat ik in een gedachte als interpretatie participeer, gebaseerd op een ervaring in het verleden.

Ik stel mezelf ten doel de gedachte en de reacties die het tot gevolg heeft te onderzoeken in mezelf – indien nodig in schrijven – zelf te vergeven en zelf te corrigeren, beginnende bij gebeurtenissen en/of reacties die me bijblijven door de dag heen.

Ik stel mezelf ten doel te ademen, mezelf te omarmen, mezelf te ondersteunen in en met schrijven, zelfvergeving en zelfcorrectie en allereerst mezelf in te zien in reacties in gebeurtenissen waarin ik niet weet wat te zeggen en/of angst ervaar iets wel of niet te zeggen.

Ik stel mezelf ten doel allereerst mezelf te corrigeren voordat ik me uitspreek in/als reactie in/als angst.

Ik stel mezelf ten doel de herinnering verder te onderzoeken door gebeurtenissen in het heden die deze ervaring triggeren, specifiek te onderzoeken aangezien deze op hetzelfde mechanisme gebaseerd zijn.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van moeheid, dan stop ik, ik adem.

Ik onderzoek in mezelf waardoor ik moeheid ervaar, of het fysiek is of dat het een excuus is van de geest om me terug te trekken in de slaap in mezelf in de geest.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te trainen in 6 uur slaap per nacht.

Ik stel mezelf ten doel het mezelf comfortabel te maken door de dag heen en comfortabel te worden in en als mezelf, door het onderzoeken van ervaringen in mezelf waarin ik me niet comfortabel als onveilig voel, deze uit te schrijven, zelf te vergeven en zelf te corrigeren, zodat ik minder en minder behoefte ervaar om te vluchten in bed in de slaap.

———————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Advertenties

Dag 248 – Expressie en de Darm – Zelfvergevingen op ‘Opstaan uit Bed’

Dit is een vervolg in een serie blogs “Expressie en de Darm” beginnend bij Dag 232 – Expressie en de Darm – Ervaring van Onmacht

Vervolg op Dag 246 – Expressie en de Darm – Opstaan uit Bed:

Zelfvergevingen op Gedachten:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘dit kan niet waar zijn’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘vandaag heb ik dit en dit gedaan, dus vandaag mag ik wat langer slapen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘ik wil niet dat er iemand is als ik zo wakker word’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik niet wil dat er iemand is als ik zo wakker word.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘ik heb het koud en/of het is koud’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te laten leiden/lijden door de ervaring van kou en dit als excuus te gebruiken om niet op te hoeven staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me verdrietig en ellendig te voelen als ik het koud heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me misdeeld te voelen als ik het koud heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat de kou me iets aan kan doen, in plaats van in te zien dat ik in het blijven draaien in gedachten over de kou, ik mezelf iets aandoe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘ik wil gewoon niet opstaan’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘ik wil nog slapen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik nog wil slapen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘moet ik nou weer naar werk?’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘ik wil een half uurtje langer slapen vandaag’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik een half uurtje langer wil slapen, in plaats van in te zien dat ik later baal van mezelf als ik een half uurtje of zelfs een uurtje langer heb geslapen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘het is te vroeg’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het te vroeg is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘wat moet ik zo vroeg op?’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘ik haat dit’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘ik val bijna om’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik bijna op val.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘dit voelt niet goed’ (welke ik fysiek ervaar dus fysiek gemanifesteerd heb).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de gedachte ‘dit voelt niet goed’ fysiek te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de gedachte ‘dit voelt niet goed’ fysiek te manifesteren’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘I am pissed off’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘het is altijd te kort’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het altijd te kort is.

Zelfvergevingen op Ervaringen:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te ervaren alsof ik iets kapot maak als ik nu opsta.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de ervaring alsof ik iets kapot maak als ik nu opsta, in plaats van in te zien dat ik ik iets kapot maak als ik participeer in een ervaring voortkomend uit een gedachte dat ik iets kapot maak, en hierin blijf liggen in een toestand van iets kapot maken in gedachten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ervaring te hebben van te moe zijn als ik door de wekker wakker word, waarin ik niet weet of ik werkelijk nog even had moeten slapen aangezien ik nog niet uit mezelf ben wakker geworden, en vervolgens dit ga proberen in te halen waarin ik steeds in slaap val en wakker word met de snooze.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te snoozen en mezelf te sussen hierin, in slaap te sussen en weg te sussen van de ervaring waar ik doorheen moet als ik opsta.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me laten leiden door een ervaring van enorme moeheid van ongeveer 5 minuten die heel vervelend zijn tot maximaal 30 minuten die een beetje vervelend zijn, in plaats van mezelf hier doorheen te ademen en te bewegen in/als het fysiek maar te blijven liggen en te gaan bewegen in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in een gevoel dat me iets heel ergs wordt aangedaan wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben dat me iets heel ergs wordt aangedaan, in plaats van in te zien dat ik mezelf iets ‘ergs’ aandoe door in enERGie te participeren en dat ik dit mijn hele leven gedaan heb, welke ik geaccumuleerd ervaar als ik ’s ochtends op moet staan uit bed en een algehele ervaring als ‘heel erg’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in een fysieke ervaring van ‘te moe’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in het moment van de fysieke ervaring van moeheid in de ochtend als ik op sta, niet te weten wanneer ik werkelijk te moe ben en wanneer ik slechts participeer in een ervaring in/als de geest, aangezien ik de ervaring fysiek gemanifesteerd heb en dus werkelijk fysiek ervaar als ‘te moe’.

Wordt vervolgd met Uitwerking van de Realisaties.

Mental-tiredness-vs-physical-tiredness-atlanteans-part-61

————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 241 – Expressie en de Darm – Reactie op Aandacht

Dit is een vervolg in een serie blogs “Expressie en de Darm” beginnend bij Dag 232 – Expressie en de Darm – Ervaring van Onmacht

Als ik in iemands woorden zie dat de aandacht op iets buiten zelf wordt gevestigd, al dan niet zonder in zelf te zien, ben ik weg. Ofwel ik ga letterlijk fysiek weg, ofwel ik ga mijn aandacht op die ander vestigen en ben dus ook weg, in de geest.

Plaatje:

Overgeleverd, liggend op mijn rug op een bed, angst in mijn ogen, niet in staat weg te gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een plaatje als gedachte in mijzelf te hebben bestaan en toesta te bestaan waarin ik lig op mijn rug op een bed met angst in mijn ogen, overgeleverd en niet in staat om weg te gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ervaring van overgeleverd zijn te koppelen aan liggen op mijn rug.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de adem in te houden in dit moment als plaatje van liggen op mijn rug op een bed met angst in mijn ogen en niet in staat om weg te gaan.

Backchat:

No way, nooit meer.

Ze bekijken het maar, dit ga ik niet doen.

Hierin doe ik niet meer mee, ik doe niet mee.

Ik ben weg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de woorden ‘no way, nooit meer, ze bekijken het maar, dit ga ik niet doen, hierin doe ik niet meer mee, ik doe het niet, ik ben weg’ in mezelf toe te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de woorden ‘no way, nooit meer, ze bekijken het maar, dit ga ik niet doen, hierin doe ik niet meer mee, ik doe het niet, ik ben weg’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de woorden ‘no way, nooit meer, ze bekijken het maar, dit ga ik niet doen, hierin doe ik niet meer mee, ik doe het niet, ik ben weg’ te koppelen aan een plaatje van mezelf overgeleverd liggend op een bed met angst in mijn ogen en niet in staat om weg te gaan.

Emotie:

Verdriet, verkilling, verbijstering, arrogantie

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een emotie van verdriet, verkilling, verbijstering en arrogantie in mezelf te laten bestaan in participatie in een plaatje van mezelf overgeleverd liggend op mijn rug op een bed met angst in mijn ogen en niet in staat om weg te gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in een emotie van verdriet, verkilling, verbijstering en arrogantie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de emoties verdriet, verkilling, verbijstering en arrogantie te koppelen aan een plaatje in mijn geest van mezelf overgeleverd liggend op een bed met angst in mijn ogen en niet in staat om weg te gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de emoties verdriet, verkilling, verbijstering en arrogantie te koppelen aan de woorden ‘no way, nooit meer, ze bekijken het maar, dit ga ik niet doen, hierin doe ik niet meer mee, ik doe het niet, ik ben weg’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb op te staan en weg te gaan in een ervaring van arrogantie als angst, in plaats van hier te blijven, in zelf te zien in de ervaring en gekoppelde woorden en plaatjes, deze zelf te vergeven en zelf te corrigeren, en hierin adem voor adem me uit te rekken, rechtop te gaan zitten op het bed en eens om me heen te kijken wat er eigenlijk gaande is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te verkillen en verstijven onder de aandacht van een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb aandacht van een ander op mij gericht, automatisch te koppelen aan ‘die wil niet in zelf zien’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb weg te gaan als iemand niet in zelf wil zien, niet ziende dat ik hierin mezelf de mogelijkheid ontneem om in zelf te zien en dus zelf niet in zelf wil zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik het recht om weg te gaan als iemand niet in zelf wil zien, in plaats van hier te blijven/komen en zelf in zelf te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te willen dat een ander in zelf ziet in plaats van in ieder moment zelf in zelf te zien, onafhankelijk van wat een ander doet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken dat er iets heel ERGs gebeurd is in deze ervaring waardoor ik er nooit in heb willen en kunnen zien, in plaats van in te zien dat het een hele ‘gewone’ dus enERGetische ervaring uit babytijd kan zijn van op de rug liggen en overgeleverd te zijn aan de aandacht en de ogen van iemand die in de wieg kijkt en zijn/haar aandacht op mij richt zonder in zelf te zien en zonder in mij te zien welke ik als ERG ervaren heb door in enERGie te verdwijnen.

Fysieke dimensie:

Pijn in de darm rechts en links onder

‘Ik reageer allergisch op aandacht op mij gericht’ (=gedachte)

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb pijn in mijn darm rechts en links onder te ervaren waarin ik verkramp als er aandacht gericht is van mezelf en/of een ander op mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn energetische reacties weg te stoppen in de fysieke darm.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn fysiek te gebruiken om mijn energetische reacties te verstoppen zodat er niet nog meer aandacht van buitenaf op mij gericht wordt, in plaats van in te zien dat ik zo de aandacht van mezelf in mezelf vastzet en mijn fysiek hiermee verstop.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ‘allergisch’ te reageren op aandacht op mij gericht, waarin ik fysieke allergieen creeer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet direct te zien hoe ik fysieke allergieen creeer door allergisch te reageren op aandacht op mij gericht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb allergisch te reageren op alles wat van buiten komt wat te groot is als onverteerbaar en hierin allergisch te reageren in mijn darmslijmvlies op voeding wat van buiten komt wat te groot is als onverteerbaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hetgeen te groot is in 1x door te slikken, in plaats van het in stukjes te verdelen en in detail te onderzoeken en determineren totdat het verteerbaar, begrijpbaar, inzichtelijk en om te zetten is in voeding voor het fysieke leven.

Angst:

Ik zit vast voor eeuwig als ik hier blijf

De ander gaat nooit in zelf zien en ik zit vast aan iemand die nooit in zelf gaat zien

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor eeuwig vast te zitten als ik hier blijf, in plaats van in te zien dat ik voor eeuwig vast zit in de geest als ik weg blijf gaan in het fysiek of verdwijn in de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat de ander nooit in zelf gaat zien en dat ik vast zit aan iemand die nooit in zelf gaat zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik vast kan zitten aan een ander die al dan niet ooit of nooit in zelf gaat zien, in plaats van in te zien dat dit gebaseerd is op een ervaring als kind waarin ik vast zat aan iemand die niet in zelf wilde zien, wat ik ook vroeg en/of probeerde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in mijn herinnering heel vaak gevraagd te hebben of de ander in zelf wilde zien, in plaats van in te zien dat ik de meeste tijd gewoon verdwenen ben in de geest en/of fysiek wegging, in plaats van de ander werkelijk te vragen met mij de situatie te bekijken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de situatie niet te willen bekijken met de ander en dus ben weggegaan in de geest en/of het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb er vanuit te gaan dat een ander uit zichzelf in zelf ziet en dat ik hierom niet hoef te vragen of hierin iets hoef te zeggen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor de weerstand van een ander als ik zeg of vraag in iets in zelf te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb aan mezelf te gaan twijfelen als een ander weerstand laat zien om in iets in zelf te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik gek ben als een ander niet in zelf wil zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn aandacht op een ander te richten als ik interpreteer dat de ander aandacht buiten zichzelf en/of op mij richt en al dan niet in zelf wil zien, waarin ik mezelf vastzet in aandacht van mezelf op een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me afhankelijk te voelen van een ander die wel of niet in zelf ziet, in plaats van ten alle tijden in zelf te zien en de ‘erge’ als energetische ervaringen als reactie hierop in mijzelf te stoppen, in te zien, zelf te vergeven en zelf te corrigeren, waarin ik mezelf vrij maak van de energetische aandacht van mezelf in reactie op de ander=de mind totdat ik niet langer vastzit aan de ander=de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik niet intiem kan zijn met iemand die niet in zelf ziet uit angst overgeleverd te zijn aan de aandacht van een ander gericht op mij, in plaats van in te zien dat ik niet intiem kan zijn met een ander als ik niet zelf intiem ben/kan zijn met mezelf door in zelf te zien en mezelf vrij te maken van energetische reacties op aandacht, en van hieruit in ieder moment kan beslissen of ik wel of niet intiem wil zijn met een ander.

Als ik mezelf zie verdwijnen in de geest in energetische reactie op de aandacht van een ander of welke ik als aandacht van een ander interpreteer en dus aandacht in mezelf aanmaak, dan stop ik, ik adem. Ik laat de ervaringen die opkomen door me heengaan, waarin ik me realiseer dat deze ervaringen niet echt zijn maar energetische automatische reacties van mezelf in aandacht in de geest op aandacht in de geest. Ik gebruik de ervaringen in mezelf om in zelf te zien en zelf intiem te zijn, waarin ik mezelf vrij maak van de gevestigde aandacht als gevestigde orde.

Dus een situatie van vastzetting in aandacht van een ander(=de mind) wordt hiermee een moment van Into-Me-I-See als Intimiteit met/als Zelf. Hierin creeer ik een situatie voor mezelf waarin ik niet langer automatisch fysiek hoef weg te gaan of hoef te verdwijnen in de geest om te te verstoppen maar in het moment kan beslissen wat ik doe als wat het beste is en hierin mezelf kan bewegen.

Als het me niet lukt in het moment zelf hier te blijven in intimiteit met/als zelf en toch verdwijn in energetische reactie in de geest, zie ik later alsnog in dit moment door het voor mezelf uit te schrijven en in te zien, zelf te vergeven en zelf te corrigeren. Hierin breng ik mezelf in Beweging in plaats van mezelf te isoleren in overlevering aan plaatjes in de geest in Overleving.

Adem voor Adem Beweeg ik van Overleving naar Beweging.

Ik stel mezelf ten doel mezelf gemakkelijk verteerbaar en indien mogelijk levend voedsel te geven zodat ik mijn fysiek voeding en vocht kan toedienen welke beweging ondersteunt.

Ik stel mezelf ten doel de energetische structuren stuk voor stuk in te zien zodat ik ze kan destructureren en me niet laat overweldigen in overlevering in overleving aan energetische reacties in mezelf op aandacht van mezelf en/of een ander(=de mind).

Ik stel mezelf ten doel toekomstprojecties gebaseerd op herinneringen te stoppen in mezelf en zoveel als mogelijk in het moment aanwezig te zijn en/of mezelf terug te halen naar waar ik in het moment fysiek aanwezig ben en/of fysiek mee bezig ben, zodat ik mezelf kan zien in het moment en herinneringen en/of/als toekomstprojecties kan inzien en eventueel uitschrijven, zelfvergeven en zelfcorrigeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vast te willen blijven houden aan toekomstprojecties gebaseerd op herinneringen.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken waardoor en waarom ik vast wil blijven houden aan ‘bepaalde’ toekomstprojecties gebaseerd op herinneringen, welke dus bepaald zijn.

Dag 240 – Expressie en de Darm – ERG, ERGenis en enERGetisch

ERGenis, wat is dat eigenlijk? Ik zie hierin het woord ERG, en EnERGetisch. Ik ervaar vaak het woord ERG in mezelf, waarin ik zie dat wat ik als ERG omschrijf, iets is gedaan en/of gesproken in/als het Geest Bewustzijn Systeem, dus enERGetisch. Waarin ik me ERGer als enERGetisch wordt wat ik als ERG ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te ERGeren aan enERGetisch gecreeerde patronen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te ergeren aan patronen ontstaan in/uit de Geest, welke ik als ERG bestempel en waarin ik dus ERGenis creeer, ERGenis, ERGen is, ERGens is, ERGens, maar waar? In de Geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn expressie in te houden ten behoeve van afstemming, op een ander, waarin ik me constant probeer af te stemmen op een ander door te proberen in te leven wat een ander wel of juist niet wil horen, in plaats van mezelf te stemmen en/door mezelf een stem te geven.

Als ik mezelf mezelf zie afstemmen op een ander door proberen in te zien wat die ander eventueel wel of juist niet wil horen, dan stop ik, ik adem. Ik adem in, stop mijn afstemming op een ander als de woorden die in me opkomen met als oordeel dit kan wel of niet, ik adem uit en laat de woorden van afstemming los.

Ik realiseer me dat ik hier wil zijn als mezelf, in expressie, alleen en met een ander, maar dat er steeds enERGetische patronen aanwezig zijn gekoppeld aan woorden, die ERGenis geven als verstoring  geven van de wateren en een vals beeld geven van mezelf en de ander in relatie tot elkaar en dus afgestemd op elkaar, in plaats van een en gelijk als de stem van Zelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb oordelen te hebben op de verstoring van wateren en valse beelden gegeven worden welke ik oordeel als ERG en waarin ik dus ERGenis als energetische verstoring creeer, waarin ik me stoor aan de verstoring van het water in mij welke juist ontstaan zijn door waarde te hechten aan oordelen en welke in stand blijven door de verstoring opnieuw te oordelen.

Ik stel mezelf ten doel de oordelen als ERGenis als zijnde ERG want in de Geest, te stoppen zodat ik rechtstreeks kan zien in de enERGetische patronen die optreden als verstoring.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken op welke woorden ik reageer en wat de enERGetische lading is die ik aan het woord gekoppeld heb welke ik ervaar als ERGenis.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb enERGetische verstoringen als ERG te definieren en dus ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb Ergenis te creeren door EnErgetische ervaringen te creeren en/of toe te staan.

Door het woord ERG steeds groot te schrijven zie ik hoeveel het voorkomt, met name omdat het dus in het woord enERGie zit, waarin en hoe ik mezelf aanvaard en toegestaan heb te bestaan. Wat enigszins laat zien waardoor ik zoveel en zo vaak iets als ERG ervaar en bestempel, en in dit oordeel hiervan neig weg te gaan, dus ik ga weg van de enERGie die hierin aanwezig is in/als de geest, waardoor ik er niet in zie, niet in blijf staan, het niet benoem en niet onderzoek, maar me terugtrek in de geest, al dan niet in ERGenis. En doordat ik de ERGenis niet wil laten zien omdat ik dit veroordeel in mezelf als zijnde ERG en een ander niet wil veroordelen aangezien ik weet dat dit zelf-onoprecht is, zeg ik niets en stem ik me in plaats hiervan af op een ander, waarin ik pas werkelijk ERGenis in mezelf creeer en mezelf veroordeel. Terwijl hetgeen ik zie bewegen in mezelf en eventueel in (de woorden van) een ander, enERGie is die gestopt kan worden, maar door de verbinding aan ERGenis en dus in/als oordeel dus in reactie in/als enERGie, laat ik het voort bestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb enERGie in mezelf en hierdoor in een ander te laten bestaan door dit te koppelen aan ERGenis dus oordeel als zijnde ERG waarin duidelijk zichtbaar is hoe een oordeel als ERG in/als enERGie juist hetgeen ik als ERG bestempel in/als enERGie laat voortbestaan.

Als ik mezelf zie deelnemen in een ervaring van ERGenis, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat er enERGie in het spel is en dat ik me hierdoor laat leiden/lijden. Ik stop, ik adem. Ik zie in mezelf wat er aan enERGetische reactie plaatsvindt, waarop ik reageer en wat ik niet durf te in te zien en eventueel durf te benoemen als enERGie maar in plaats hiervan in ERGenis omzet in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de enERGie die ik ervaar in mezelf en eventueel zie in (de woorden van) een ander om te zetten in ERGenis dus in enERGie in mezelf, en mezelf hierin afhankelijk te maken van de ander=de mind in plaats van de enERGie te stoppen, zelfvergeven en zelfcorrecties toe te passen.

Ik stel mezelf ten doel hetgeen ik als ERGenis als ERG ervaar te onderzoeken in mezelf, zelf te vergeven, zelfcorrecties toe te passen en indien nodig de gerelateerde woorden te bespreken met een ander op wie ik me heb afgestemd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te definieren als ERG dus als enERGie waardoor ik me liever afstem op een ander in plaats van mezelf een stem te geven.

Ik stel mezelf ten doel mezelf af te stemmen op mijn ademhaling en mezelf hierin in het fysiek in de adem te brengen, zodat ik mezelf richting kan geven in het proces van het inzien, zelfvergeven en zelfcorrigeren van wie ik ben geworden in de Geest in enERGie in ERGenis.

(Dit is een vervolg in een serie blogs “Expressie en de Darm” beginnend bij Dag 232 – Expressie en de Darm – Ervaring van Onmacht)

————————————————————————————————————————————-
Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/