Dag 779 – Weerstand in relatie tot schoonmaken

We zaten wat te praten met onder andere Sylvie en mijn moeder en op een gegeven moment bracht Sylvie het onderwerp schoonmaken naar voren en hoe het aan te pakken als men hier weerstand op ervaart terwijl de schoonmaakbezigheden wel moeten worden opgepakt. Zo kwamen we erop dat ikzelf ook ‘niet graag schoonmaak’ en mijn moeder ook niet. Ik was in het huis op weg naar boven en ik hoorde mijn moeder iets zeggen als ‘ik haat het schoonmaken’. Ik haastte me de trap weer af en vroeg haar te herhalen wat ze zei, aangezien het exact had geklonken zoals ik het ook vaak in mijzelf op zie komen. Het bleek inderdaad exact hetzelfde te zijn zoals het in haar bestaat en in mij. Hierin zie ik dat ik het onbewust gekopieerd heb; ik kon ook al niet terughalen waar de weerstand nou vandaan komt. Het is iets als, ‘ik heb er een hekel aan maar ik wil het wel graag schoon en netjes hebben dus ik doe het wel’.

Echter mijn moeder kon het voor haarzelf niet herleiden aangezien haar moeder, mijn oma, juist ‘erg schoon en precies’ was in huis. We weten dan natuurlijk niet wat hierbij in oma omging, misschien had ze er eigenlijk wel een hekel aan of misschien heeft mijn moeder een weerstand gecreëerd of vergroot als reactie van onbegrip op oma’s preciesheid en serieuze benadering van het schoonmaken.

Terug naar mezelf. Hoe hier nu mee om te gaan? Zou het niet prettiger zijn voor mezelf als ik zonder innerlijke weerstand de schoonmaakbezigheden uit ga voeren?

Sylvie bracht nog een mogelijkheid naar voren om te onderzoeken, van een ‘intiem met je lichaam en/of jezelf zijn’ en de relatie tot schoonmaken.

Hier is een (vertaald) artikel over weerstand en hoe dit een mogelijkheid biedt om voorbjj de comfortzone in de geest te bewegen en zo tot het potentieel voor zelfverandering te komen. Weerstand kunnen we zo gebruiken als een een handvat om niet toe te geven aan de weerstand maar juist door te bewegen, hier naartoe te bewegen en er niet van ‘weg te schrikken’: “Weerstand is je gids, omdat het je laat zien waar de comfortzone van je geest eindigt en je potentieel voor zelfverandering begint.”

(Klik hier voor origineel artikel en website Quantum Change Kinesiology).

Hier vanuit bekeken houdt het schoonmaken en de ervaringen van weerstand, dus een mogelijkheid in voor me om tot mijn potentieel voor zelfverandering te komen. Kijk, dat geeft al een andere benadering van het schoonmaken; hierin vind ik direct een voor mij ‘zinvolle’ aanvulling op – of zelfs invulling van het schoonmaken op zich – één van de gedachten / ervaringen die namelijk in mij opkomt is dat ik het schoonmaken ‘zo zinloos vind aangezien het steeds maar terug blijft komen en het weer vies wordt zodra het schoon is’.  In het volgende blog begin ik met zelfvergevingen op de ervaring die opkomt bij het schoonmaken en wat zich eventueel opent hierin.


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

Advertenties

Dag 504 – Bepaald door ervaringen

boven-het-maaiveld-151758-604x270Over het algemeen vang ik op ‘hoe iets is’ – een sfeer, een situatie, een omgeving, een persoon en vervolgens pas ik me direct aan op mijn interpretatie van ‘hoe dit iets is’ wat deels wellicht zo is en deels alleen mijn interpretatie.  Het komt niet in me op dat ik hier eventueel verandering in zou kunnen brengen door in eerste instantie mezelf te stoppen in het ‘afstemmen’ op mijn eigen interpretaties en reacties op wat ik opvang uit mijn omgeving, mezelf richting te geven en van hieruit te zien wat ik kan bijdragen binnen de situatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te stemmen op mijn eigen interpretatie van mijn omgeving en wat ik ‘opvang’ hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te stemmen op interpretaties in en als de geest in plaats van in en als het fysiek alles volledig te onderzoeken en van hieruit verder te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘dit gaat nooit lukken’ waarin het woordje ‘nooit’ aanduidt dat het een concept als gedachte is in en als de geest, aangezien de geest niet hier aanwezig is maar denkt in algemeenheden, gebaseerd op het verleden, geprojecteerd in de toekomst.

Als en wanneer ik me bevind in een gedachte als ‘dit gaat nooit lukken’ dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in een herinnering leef en niet hier aanwezig ben in en als de adem, in en als het fysiek aanwezig om de dingen fysiek één voor één op te pakken.

Ik stel mezelf ten doel, te ademen, en te zien wat ik per dag kan doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me moe, duf en moedeloos te ervaren in en als de gedachte ‘dit gaat nooit lukken’ en een ervaring van tegen een berg opzien te hebben waarbij ik niet weet hoe hier ooit doorheen te wandelen.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van moeheid, dufheid, moedeloosheid dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat het geen zin heeft om hierin te participeren, dat het werk gewoon gedaan moet worden en dat deze ervaring van moeheid, dufheid, moedeloosheid een ervaring is in en als de geest die zich fysiek manifesteert door het fysiek leven van het geloof en deelname in de geestelijke ervaring die volgt op een gedachte als ‘dit gaat nooit lukken’.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met participatie in een ervaring van moeheid, dufheid en moedeloosheid, te ademen, en mezelf te bewegen in en als de fysieke zaken die gedaan moeten worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren te falen en deze ervaring als een mislukken van iets in en als het fysiek, te willen voorkomen door me terug te trekken en het liefst niet te beginnen, het aan anderen over te laten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘het maken van vieze handen’ (de nek uitsteken) het liefst aan anderen over te willen laten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb moeheid te gebruiken als excuus om deze ervaring van angst om te mislukken te omzeilen en dus toe te geven aan de moeheid als fysiek symptoom en dit te gebruiken om niet mijn handen vies te hoeven maken en veel werk te moeten verrichten waar ik misschien geen zin in heb/wat ik minder leuk vind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het wel of niet leuk vinden van iets te laten bepalen hoe ik mezelf ervaar.

Als en wanneer ik zie dat ik mezelf laat bepalen door een ervaring van iets wel of niet leuk vinden, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me laat bepalen door een ervaring in en als de geest.

Ik realiseer me dat er veel gedaan moet worden wat ‘niet leuk’ is om überhaupt tot een leven te komen welke prettig is, voor mezelf en voor ieder ander en dus dat ik hier doorheen moet bewegen in plaats van mij door de de ervaring te laten bewegen.

Ik realiseer me dat de dagelijkse ervaring grotendeels wordt bepaald door projecties in de toekomst en hierin een angst voor mislukking.

Ik realiseer me dat de ervaring direct gerelateerd is aan geld en de ongelijke verdeling hierin.

Ik stel mezelf ten doel om per week een planning te maken over hoe zaken aan te pakken in samenwerking met een ander en vervolgens de taken dag voor dag op te pakken en zo dag voor dag te leven.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te stoppen zodra ik mezelf verder zie gaan in en als de geest in een ervaring als projectie op de toekomst, te ademen en me te focussen op wat er op dit moment en deze dag gedaan moet worden in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me zorgen te maken door en over geld.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te laten bepalen door zorgen over geld en hierin angst om te mislukken te ervaren welke altijd met geld te maken heeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te laten bepalen door een ervaring van angst om te mislukken in relatie tot geld.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ervaring van trots te hebben als iets lukt en dus geld opbrengt en een ervaring van falen te  hebben als iets geen geld opbrengt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ervaringen te ‘hebben’ alsof het een bezit is en me hierdoor te laten bepalen, net zoals ik me laat bepalen door geld en wat ik met geld kan kopen, als bezit.

Ik realiseer me dat dit de wereld is waarin we leven, waarin geld bepaalt wie we zijn en wat we ervaren.

Ik realiseer me dat ik me hier altijd enigszins afzijdig van heb gehouden door geen positie in te nemen waarin geld de hoofdrol speelt.

Ik realiseer me dat ik niet in mijn potentieel kan staan door me afzijdig te houden aangezien ik dan geen volledige verantwoordelijkheid neem/kan nemen voor wie ik ben in en als de bepaling door de geest gerelateerd aan geld.

Ik stel mezelf ten doel verantwoordelijkheid te nemen voor en als mezelf in wie ik ben in bepaling door de geest gerelateerd aan geld door toepassing van zelfvergeving en zelfcorrectie en het bewegen in en als het geldsysteem als hoe het momenteel bestaat en als hoe ik momenteel besta.

Ik stel mezelf ten doel het nemen van zelfverantwoordelijkheid voor hoe ik besta in en als de geest gerelateerd aan geld en angst om te mislukken, als motivatie te gebruiken voor en als mezelf om door te zetten, te duwen door de weerstanden heen die ik heb toegestaan te bestaan als ervaringen in en als de geest gerelateerd aan geld en angst om te mislukken.

Ik stel mezelf ten doel te ademen in en als wie ik ben geworden in de (fysiek gemanifesteerde) weerstanden en zo ruimte en zicht te creëren en in de ruimte en met behulp van het zicht wat ontstaat, mezelf te bewegen door middel van toepassing van zelfvergeving en zelfcorregerende uitspraken, door de weerstanden heen, dag voor dag en uiteindelijk adem voor adem.

Mislukking in relatie tot de ZIEL – Bernard Poolman

no-guts-no-glory

Glory for everyone: Levend Inkomen Gegarandeerd

—————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

 

 

Dag 409 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-2 – Hopeloosheid en Verdriet

Vervolg uitwerking van:

Dag 398 – Wie ben ik aan het verdedigen?

Dag 399 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Triggerpunt

Dag 400 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Gedachtendimensie-zelfvergevingen

Dag 401 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Gedachtendimensie-zelfcorrecties

Dag 402 – Wie ben ik aan het verdedigen?- Verbeeldingsdimensie

Dag 403 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-1 – Machteloosheid

Management modellen

Reactiedimensie (emoties/gevoelens):

machteloosheid, hopeloosheid, verdriet, woede, angst, verbijsterd, verslagen, schrik, stil vallen, redeneren, paniek, walging, onbegrip, opgeven, schaamte, onbegrip

Algemene ervaring van misbruik tot in mijn wezen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb hopeloosheid te ervaren ten gevolge van de gedachte in mij ‘het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb hopeloosheid te ervaren in mezelf ten aanzien van een gedachte, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik deze gedachte zelf creeer/gecreeerd heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf hopeloos te doen voelen ten aanzien van mijn eigen gedachten door mijn eigen gedachten te geloven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen gedachten te geloven.

Als en wanneer ik mezelf hopeloosheid zie ervaren, dan stop ik, ik adem. Ik stop, ik adem. Ik realiseer me dat ik mezelf hopeloos voel ten aanzien van de gedachten in mijn eigen geest, die zo snel gaan dat ik ze vaak niet direct zie, en dus geloof ik dat het triggerpunt de oorzaak is van mijn ervaring, terwijl het triggerpunt de gedachte heeft getriggerd die de ervaring van hopeloosheid in mij creeert. Ik stel mezelf ten doel, te stoppen, te ademen, en stil te zijn zodat ik geen consequenties creeer ten gevolge van het geloof in mijn eigen gedachten; waarin ik mezelf omarm, letterlijk en/of figuurlijk in en als de toepassing van zelfvergeving, in en als de ervaring van hopeloosheid die opkomt in mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren ten gevolgen van de gedachte in mij ‘dit is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet in mezelf toe te staan ten gevolge van een gedachte en hierin energie te genereren om mezelf minder hopeloos en machteloos te voelen ten aanzien van een gedachte in mij welke getriggerd wordt door iets buiten mij, wat zo snel gaat dat ik denk en geloof dat het triggerpunt me machteloos en hopeloos doet ervaren – wat ook zo is, zolang ik denk en geloof dat dit triggerpunt de oorzaak is in plaats van in te zien dat het triggerpunt mijn gedachte triggert, welke de oorzaak is van mijn ervaringen, en welke het enige is waarop ik zelf invloed heb in en als het stoppen van participeren, geloven en reageren op mijn eigen gedachten.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van verdriet, dan stop ik, ik adem. Ik stop, ik adem. En ik stop, ik adem. ik blijf stil in mezelf. Ik omarm mezelf in en als zelfvergeving van de ervaring, waarin ik adem in de ervaring, en zie of ik de gedachte die eraan vooraf gaat kan identificeren zodat ik weet/zie waarop ik reageer in mezelf. Ik stel mezelf ten doel, de ervaring van verdriet te ontmantelen, adem voor adem, en te stoppen met reageren op iets buiten mij in een poging tot het verzachten van de ervaring van hopeloosheid en machteloosheid binnen mij, waarin ik me realiseer dat het reageren in en als controle op zichzelf hetgeen is wat me hopeloos en machteloos en hierop volgend, verdrietig doet ervaren, aangezien dit een oneindig gebed is zonder einde, want ik kan de triggerpunten niet sturen en controleren, ik kan alleen mezelf sturen in en als het stoppen met reageren in en als een geloof in mijn eigen gedachten als zijnde werkelijkheid.

Ik stel mezelf ten doel verantwoordelijkheid te nemen voor mijn eigen gedachten en reacties hierop, en de gedachten van een ander bij de ander te laten, en mijn correcties bij te stellen/te specificeren als en waar ik ‘de mist inga’ in en als reactie in mezelf geprojecteerd op een ander, waarin ik me realiseer dat dit punt wandelen in realiteit aangeeft waar zelfvergeving nodig is in en als ondersteuning van mezelf.

Wordt vervolgd

Voor context lees de serie bovenaan dit blog welke begint op Dag 398. Het is een serie waarin ik specifiek uitschrijf hoe ik de verdediging van en als een karakter als afscheiding in/als mezelf in/als de geest heb opgezet in verschillende dimensies waarin steeds opnieuw en gedetailleerd zichtbaar wordt dat de gedachte “het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen” ‘natuurlijk’ over (een deel van) mezelf gaat als en zodra ik participeer in deze gedachte en/als geactiveerd karakter en ieder blog beschrijft een aspect/dimensie van dit karakter als afscheiding binnenin zelf welke in het schrijven zichtbaar wordt.

Desteni-I-Process-Lite

———————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 403 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-1 – Machteloosheid

Vervolg uitwerking van:

Dag 398 – Wie ben ik aan het verdedigen?

Dag 399 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Triggerpunt

Dag 400 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Gedachtendimensie-zelfvergevingen

Dag 401 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Gedachtendimensie-zelfcorrecties

Dag 402 – Wie ben ik aan het verdedigen?- Verbeeldingsdimensie

Reactiedimensie (emoties/gevoelens):

machteloosheid, hopeloosheid, verdriet, woede, angst, verbijsterd, verslagen, schrik, stil vallen, redeneren, paniek, walging, onbegrip, opgeven, schaamte, onbegrip

Algemene ervaring van misbruik tot in mijn wezen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me machteloos te voelen ten gevolge van de gedachte in mij ‘het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar ik moet beginnen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me machteloos te voelen ten gevolge van een gedachte in mij over een ander, waardoor ik me machteloos voel ten aanzien van verandering van een ander, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik de ander niet hoef te veranderen, maar dat ik de gedachte die in en als mij bestaat, in kan zien en zo mezelf in staat stel om mezelf te vergeven en corrigeren, dus om mezelf te veranderen, in en als een beslissing in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me machteloos te voelen tegenover mijn eigen ervaring van machteloosheid, en dus hetgeen ik ervaar, te gebruiken om hetgeen ik ervaar in stand te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn ervaring te gebruiken om mezelf, bestaande in en als ervaring, in stand te houden, in plaats van in het moment te beslissen wie ik ben, mijn ervaring te stoppen, in te zien, zelf te vergeven en te herleiden naar de oorspronkelijke gedachte die ik zelf vergeef, waarin en waarna ik mezelf in staat stel tot zelfcorrectie in en als een beslissing in en als zelfbeweging.

*

Als en wanneer ik mezelf machteloos ervaar ten gevolge van een gedachte in mij als ‘het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen’, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik me machteloos voel door mijn geloof te plaatsen in een gedachte binnenin mij en dat ik me machteloos voel ten aanzien van de ervaring van machteloosheid die deze gedachte in mij voortbrengt. Ik stel mezelf ten doel, de ervaring van machteloosheid te herleiden naar een gedachte in mezelf, waarin ik mezelf de macht teruggeef in en als zelfvergeving van het bestaan in mij in en als deze gedachte en in en als zelfvergeving van de opvolgende ervaring van machteloosheid en in en als zelfvergeving van de ervaring van onmacht tegenover mijn eigen ervaring van machteloosheid.

Als en wanneer ik me machteloos voel ten aanzien van verandering van een ander, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik projecteer en dat ik in en als deze projectie de ander wil veranderen zonder mezelf te veranderen, wat niet mogelijk is, waarin ik de macht tot zelfverandering weggeef aan de ander in en als deze projectie, waardoor ik me machteloos voel. Ik stel mezelf ten doel, de projectie terug naar zelf te halen en te zien wat het is dat ik als gedachte over een ander, produceer in mij en vervolgens/tegelijkertijd projecteer op een ander, zodat en waarin ik mezelf vergeef en corrigeer, in en als enige oplossing tot verandering in en als mezelf.

Als en wanneer ik me machteloos voel ten aanzien van een ervaring van machteloosheid in mij, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik me laat leiden door mijn ervaringen/reacties in en als de geest die volgen op een gedachte die ik toesta te bestaan in en als mij, in plaats van in en als het moment de beslissing te nemen om hier te blijven, in en als de adem, en de ervaring van machteloosheid te stoppen, en te zien hoe ik mezelf kan bijstaan – bij en als mezelf kan staan, als er een ervaring van machteloosheid in mij omhoog komt. Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen als en wanneer er een ervaring van machteloosheid in mij omhoog komt, door toepassing van ademhaling, zelfvergeving en zelfcorrectie, waarin ik de ervaring stop en herleid tot een gedachte – al dan niet in schrijven, die mij laat zien wat er in mijn geest speelt, wat ik denk, wat ik geloof/geloofd heb als zijnde werkelijkheid, waarin ik me dus afscheid in en als geloof in en als gedachte in en als reactie op het geloof in deze gedachte, en vervolgens in en als projectie van dit alles op een ander buiten mij.

Als en wanneer ik mezelf een ervaring van machteloosheid zie gebruiken tot het in stand houden van mezelf in en als deze ervaring, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik mijn eigen ervaringen in en als de geest, gebruik om mezelf in en als de geest in stand te houden, wandelend als een blinde in een cirkel. Ik stel mezelf ten doel, de cirkel te doorbreken en mezelf te ondersteunen in en als het nemen van een beslissing in het moment als wie ik ben, en zelfvergevingen toe te passen op hetgeen ik ervaar in en als de cirkel in en als de geest, en zo mezelf terug te geven aan mezelf, adem voor adem,  als zijnde de macht van de beslissing als wie ik ben, terug te geven aan mezelf, zelfvergeving voor zelfvergeving, en zo mezelf in staat te stellen tot zelfbeweging in en als zelfcorrectie, wandelend in het fysiek, waarin de geest mij laat zien waar ik ben afgedwaald/afgescheiden van en als mezelf als mogelijkheid tot zelfvergeving/zelfcorrectie, en niet langer als macht tegenover wie ik me machteloos voel/heb gevoeld. En dus, ik stel mezelf ten doel, mijn ervaring van machteloosheid te gebruiken als ondersteuning als aanwijzing tot waar ik verdwijn in een geloof in en als een ervaring van en als de geest, in afscheiding van mezelf.

Wordt vervolgd

Voor context lees de serie bovenaan dit blog welke begint op Dag 398. Het is een serie waarin ik specifiek uitschrijf hoe ik de verdediging van en als een karakter als afscheiding in/als mezelf in/als de geest heb opgezet in verschillende dimensies waarin steeds opnieuw en gedetailleerd zichtbaar wordt dat de gedachte “het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen” ‘natuurlijk’ over (een deel van) mezelf gaat als en zodra ik participeer in deze gedachte en/als geactiveerd karakter en ieder blog beschrijft een aspect/dimensie van dit karakter als afscheiding binnenin zelf welke in het schrijven zichtbaar wordt.

Leer hoe je kunt beginnen met jezelf te bevrijden van een emotie als machteloosheid:

Desteni-I-Process-Lite

————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 396 – Accepteren en Toestaan – Het Contract met de Dood (Vertaling)

Accept and Allow – the Contract with Death: DAY 22
Vertaling van Heaven’s Journey to Life:
*
Accepteren en Toestaan – Het Contract met de Dood

Overeenkomst – Het Staan als het Leven

Hoe het Fruit van het Leven Verrot werd – Deel Vijf

Wie Ik Ben als Geld – voortzetting

In deze blogpost, in deze dimensie van het Multi-dimensionaal bestaan van ‘wie we zijn/zijn geworden’ in onze relatie tot onszelf, de geest, het fysieke lichaam, anderen, het fysiek-bestaan dat we gecreëerd/gemanifesteerd hebben sinds het begin van onszelf in het bestaan: gaan we de dynamiek en consequenties van onszelf in de aard van onszelf als competitie specificeren; de competitie die gemanifesteerd is in onszelf, tegenover anderen als onszelf en die tot op heden nog steeds doorgaat in een concurreren voor Energie binnenin ons en voor Geld buiten ons.

Waarin, het de ware aard van competitie is geweest die, in het begin – de substantie consumeerde en transformeerde tot Energie, onze werkelijke fysieke-lichaam/fysieke-energie consumeerde en transformeerde tot Geest-Energie, dit fysieke-bestaan consumeerde en transformeerde tot Geld zoals ‘wie we zijn’ als Energie, energie-consumerende machines/systemen geworden zijn– dat van het werkelijke leven als substantie neemt, de geest neemt het werkelijke leven van het fysieke bestaan, het geld-systeem neemt het werkelijke leven van/als dit fysieke-bestaan. Waarin we wezens geworden zijn die ‘het leven’ nemen – in plaats van wezens die het leven geven/schenken aan onszelf en aan allen in dit bestaan in eenheid en gelijkheid.

Waarin we wezens geworden zijn in het bestaan, die alleen bestaan voor zolang als we onszelf kunnen versterken/bekrachtigen door/met het transformeren van onze wezenlijke substantie naar/als Energie – en zo de ‘tijd’ van ons bestaan limiteren tot de verhouding van de relatie tussen onze substantie en het consumeren van die substantie tot energie. Waar we in de werkelijke aard/manifestatie in onszelf als gemanifesteerde-eenheden in het begin, ontstaan zijn als een geindividualiseerd deel/expressie van/als substantie, maar onmiddellijk verder gaan met het proces van het consumeren van onze eigen substantie/leven en het transformeren ervan tot energie. En terwijl we doorgaan in dat proces, consumeren we ons eigen ‘leven’. Gelijk-aan en één-met ons leven in het menselijk fysieke lichaam – we worden geboren in dit bestaan in/als een gemanifesteerde eenheid als een menselijk fysiek lichaam, maar gaan onmiddellijk door met de processen van het consumeren van ons eigen fysiek/leven door de fysieke-substantie/energie te transformeren tot Geest-Energie en zo ons leven in dit fysieke bestaan te limiteren/verminderen tot het transformeren ervan tot een proces van een langzame, waarachtig maar zekere dood.

Gelijk-aan en Eén-met de relatie tussen het Wereld-Systeem van Geld en dit fysieke bestaan op existentiële schaal, waarin: het Wereld-Systeem van Geld consumeert het werkelijke leven van/als dit fysieke bestaan; alleen omdat het op existentiële schaal gebeurt, duurt het langer dan wat we doen in onszelf en in onze eigen menselijke fysieke lichamen, waarin in plaats van dat dit bestaan gemanifesteerd is binnen de één-en-gelijke ondersteuning van leven en het leven ervan – consumeert het Wereld-Systeem van Geld dit fysieke bestaan richting een langzame, waarachtig maar zekere dood. Zo rotten we onszelf weg van binnenuit en van buitenaf, alsof we de enzymen zijn geworden in onze relatie tot de substantie/ het fysiek als onze relatie-creaties van energie die de substantie/het fysieke weefsel verslechteren en afbreken voor onze eigen overleving als Energie-Consumerende machines: Onszelf wegrottend vanbinnen en vanbuiten – in plaats van te staan gelijk-aan en één met substantie/het fysiek om leven/het leven te produceren…

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf geaccepteerd en toegestaan heb om geboren te worden in dit fysieke-bestaan, in en als een fysiek-lichaam als een gemanifesteerde-eenheid – heel, compleet en vervuld van en als substantie/het fysiek tastbare als gemanifesteerde gelijkheid en eenheid als een mogelijkheid om het leven als mijzelf in/als mijn ontwakende gelijkheid en eenheid te creëren/manifesteren/produceren. Maar, omwille van ‘wie Ik ben’ als hoe ik mezelf had geaccepteerd en toegestaan te zijn/worden gedurende mijn hele bestaan – heb ik deze mogelijkheid om herboren te worden in/als dit bestaan/deze fysieke aanwezigheid niet gezien/gerealiseerd/begrepen, waar ik elke keer een mogelijkheid kreeg om te ontwaken met/als mijn gelijkheid en eenheid met/als substantie/het fysiek tastbare – omdat in dat ontwaken/de wedergeboorte, ik als een volledige belichaming/gemanifesteerde-eenheid met en als substantie/het fysieke oprees. Maar ‘wie Ik ben’ was zo vast gemaakt door de tijd heen als Energie – als-mijzelf en zij die mij zijn voorgegaan, als energie-consumerende machines dat ik dit proces van ontstaan/herboren worden in/als het bestaan steeds weer opnieuw heb benut/gebruikt/misbruikt ,om weder-om Energie voor mezelf te verwerven terwijl ik ontstond/herboren werd in/als een bestaan/fysiek-bestaan van/als Energie-consumerende machines, door substantie te transformeren tot Energie voor mij om een gelimiteerde/verminderde tijd te hebben als de ervaring van mij als Energie in deze werkelijkheid. Waar ik mijn gemanifesteerde-eenheid/menselijk fysieke lichaam als substantie zou willen gebruiken/misbruiken/consumeren, voor mij om te consumeren en transformeren tot Energie als geleid/gedirigeerd/geleerd door hen die mij zijn voorgegaan.

Hierin, vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd om – door de tijd heen, een bestaan te creëren/manifesteren en een creatie als bestaan achter te laten – leven, na leven, na leven, waarin wezens bestaan als energie-consumerende machines van/uit substantie; waarin – omdat ik op die manier bestond, als een energie-consumerende machine: ik dit aan het toestaan en accepteren was in en als anderen als mezelf. En zo zou ik herboren/gefuseerd worden in het bestaan, mezelf aanvaardend en accepterend om geleerd/geleid/gedirigeerd te worden om de beste energie-consumerende machine te worden in mezelf, waarin mijn relaties met/naar alle delen van mij beschermd en verdedigd zijn in/als mijn groeperingen in het bestaan en mijn families in dit fysieke bestaan, om te verzekeren dat ik succesvol word in mijn poging om te overleven als Energie door mijn fysieke-lichaam te consumeren, door de substantie/ het fysiek tastbare van anderen te consumeren, door geld te consumeren en dus door dit gehele fysieke bestaan te consumeren voor mij om een gelimiteerde tijdsgebonden ervaring te hebben van/als mij als energie in/als mijn gemanifesteerde-eenheid/menselijk fysieke lichaam in het bestaan/dit fysieke bestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en geaccepteerd heb te zien/realiseren/begrijpen in hoeverre mijn zelfverantwoordelijkheid reikt in /als ‘wie ik ben’ en geweest ben door het bestaan heen als ‘wie ik ben’ als een energie-consumerende machine met de aard van zelfbeloning in mijn relatie tot/tegenover alles als mezelf als competitie, dat een compleet bestaan zou manifesteren van/als alles als mezelf als energie-consumerende machines met de aard van zelfbeloning in onze relatie tot/tegenover alles als onszelf als competitie, dat een bestaan/fysiek bestaan zou creëren als Wereld-Systeem als een energie/geld-consumerende machine met de aard van zelfbeloning in zijn relatie tot/tegenover alles als competitie.

En dus, vergeef ik mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en geaccepteerd heb mijn verantwoordelijkheid te zien/begrijpen/realiseren voor/tegenover mezelf als alles, doordat toen ik een kind was – ik vanaf het begin van mijn ontstaan/geboorte in/als dit bestaan, een creatie van mij in en als een energie-consumerende machine in/als ‘wie ik ben’ als Energie aanvaard en geaccepteerd heb, hetgeen mijzelf toestond en accepteerde om geleid/getraind/opgevoed te worden om de meest effectieve energie-consumerende machine te zijn/worden in mezelf en in dit fysieke bestaan, ten behoeve van mijn eigen overleving als het pad naar succes in het onttrekken/nemen/consumeren van de MEESTE energie van binnenin mezelf, van anderen als mezelf, om mezelf te belonen met de HOOGSTE energie-ervaring van/als enkel mijzelf binnenin mezelf. Dat de verantwoordelijkheid van ‘wie ik ben’ en hoe ik deze ‘wie ik ben’ leef in het fysieke bestaan altijd mijn eigen absolute verantwoordelijkheid van/als mezelf is en is geweest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en geaccepteerd heb te zien/realiseren/begrijpen dat met het accepteren/toestaan van mijzelf als wie ik ben als Energie, ik wie ik ben in/als anderen heb geaccepteerd en toegestaan als mezelf als energie, ik dit ‘wie ik ben’ als Energie/Geld van dit fysieke bestaan/Wereld-Systeem geaccepteerd en toegestaan heb, en dus ligt mijn verantwoordelijkheid binnenin mezelf, anderen als mezelf en dit fysieke bestaan als mezelf, in en als het startpunt van/als acceptatie en toestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf geaccepteerd en toegestaan heb om – met het Accepteren/Aanvaarden van mezelf als Energie (wie ik ben), en het toestaan van mezelf als Energie-consumerende machine (hoe ik leef wie ik ben) – bestaan te hebben in de mechanismen/relaties van acceptatie en toestaan, mezelf accepterend en toestaand als hoe ik ben, anderen accepterend en toestaand als hoe ze zijn, mijn creatie/dit fysieke bestaan als het Wereld-Systeem accepterend en toestaand als hoe het is. En dus – ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd om, binnenin deze acceptatie en het toestaan – dit bestaan als mezelf te accepteren en toe te staan als mezelf als allen als mezelf om leven consumerend voort te bestaan door het bestaan heen, omwille van mijn acceptatie en het toestaan van wie ik ben. En dus in deze acceptatie en dit toestaan: staat mijn verantwoordelijkheid voor/tegenover alles als mezelf in/als het bestaan in hoe ik heb bijgedragen, geaccepteerd en toegestaan mijzelf en dit bestaan als mezelf voort te laten bestaan zoals-het-is door de tijd heen. In plaats van dat alles in het bestaan staat in/als Eén Punt van/als Overeenkomst of Overeenstemming met zichzelf als Alles – als een staan in Eenheid en Gelijkheid met/als alles, waarin elk staat in deze overeenstemming met zichzelf als alles om werkelijk onze ‘wie ik ben’ al eenheid en gelijkheid te manifesteren, hetgeen een bestaan zou hebben gecreëerd/gemanifesteerd van/als Eenheid en Gelijkheid.

Hierin, vergeef ik mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en geaccepteerd heb te zien/realiseren/begrijpen dat, omwille van mijn afscheiding van/als mezelf als het bestaan in/als een gemanifesteerde-enkelvoudigheid van het geheel, ik de overeenstemming/het staan met/als mezelf met/als alles in/als eenheid en gelijkheid veranderde – tot het mechanisme van accepteren en toestaan, waarin: ik mezelf heb moeten accepteren als Energie, en mezelf heb moeten Toestaan in die acceptatie als Energie-consumerende machine. Waar, voor mijn afscheiding – acceptatie niet nodig was om te bestaan/niet bestond, omdat ik hier was, absoluut in mijn compleetheid/heelheid in/als eenheid en gelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en geaccepteerd heb te zien/realiseren/begrijpen hoe ik de relatie gecreëerd heb van accepteren en toestaan omdat Acceptatie enkel ontstond als-mezelf als-energie, waar: het moment dat ik mezelf ervoer als energie in en als mijn gemanifesteerde-enkelvoudigheid van/als de wrijving/het conflict met/tegenover het bestaan als een geheel als de negatieve-energie-ervaring zich uitstrekte/resoneerde/golfde in/als mijn gemanifesteerde enkelvoudigheid – moest ik, in mijn wezenlijkheid als de gemanifesteerde-enkelvoudigheid een relatie vestigen met die energie-ervaring. Waar de aard van die relatie stond in ‘acceptatie’ – het ‘accepteren’ als het samensmelten van mezelf als mijn wezenlijkheid met/als die energie-ervaring of het ‘uitnodigen’ van die energie-ervaring in/als mijn wezenlijkheid/zelf als gemanifesteerde-enkelvoudigheid. En in dat samensmelten/uitnodigen van mezelf/mijn wezenlijkheid in/als/met energie: manifesteerde mijn relatie met/als energie-ervaring als Acceptatie. Waar, mijn zelf-acceptatie in/als de gemanifesteerde-enkelvoudigheid met de ervaring van/als enkel Energie was, en niet eens met de Energie-op zich – en dus heb ik mijn acceptatie van/als mezelf gedefinieerd/gebaseerd enkel op de “Ervaring” van/als Energie – waarin ik mezelf verminderde, mijn ‘wie ik ben’ van substantie tot enkel de ‘ervaring van/als Energie op zich’.

Hierin – vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en geaccepteerd heb om een wezen te zijn/worden dat alleen ‘zichzelf zal accepteren’/mijn ‘wie ik ben’, gebaseerd op de hoeveelheid/mate van energie-ervaring die ik opbouw/manifesteer als een consumeren in/als mezelf.

En dus – vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en geaccepteerd heb ‘Het Toestaan’ te laten ontstaan in mijn relatie-creatie van Acceptatie tot/tegenover de energie-ervaring – omdat: voor mij om te bestaan in de acceptatie van mezelf als Energie, waarin mijn zelfacceptatie gedefiniëerd werd in de mate/hoeveelheid energie die ik ervaar in/als mezelf, moest ik mezelf automatisch Toestaan om de relatie te manifesteren tot/tegenover het hele bestaan als substantie als mij in de relatie van het consumeren van leven/substantie in het transformeren ervan tot/als Energie voor het accepteren van/als mezelf als Energie-ervaring.

En daarin – vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en geaccepteerd heb mijzelf af te scheiden/lagen te maken van mijn acceptatie van mezelf van/tot de negatieve-energie ervaring, tot de neutrale-energie ervaring en de positieve-energie ervaring, waarin de absolute acceptatie van/als mezelf, in/als mijn gemanifesteerde-enkelvoudigheid in de context van afscheiding: gedefinieerd zou zijn in/als de opstapeling en ervaring van/als positieve-energie ervaring. Dat mijn acceptatie enkel compleet/heel/vervuld zou zijn in/als de ervaring van/als mezelf als positieve-energie ervaring, en daarvoor – moet ik mijn relatie tot/tegenover het bestaan als mezelf in het genereren/creëren/manifesteren van het MEESTE conflict/frictie als negatieve-energie ervaring toestaan als het mezelf toestaan als een energie-consumerende machine in de acceptatie van mezelf als Energie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en geaccepteerd heb het staan van mezelf van/als de Eén en Gelijke Overeenstemming/Het Leven van mezelf in en als alles als mezelf in/als gelijkheid en eenheid, te transformeren tot de Relatie van Acceptatie en het Toestaan als Competitie tot/tegenover alles als mezelf in/als het bestaan. Waarin, de consequentie van het bestaan van mij in de relatie van het accepteren van mezelf als Energie-ervaring, en het toestaan van mezelf als energie-consumerende machine: zou mij manifesteren in een wezen dat anderen als Energie en energie-consumerende machines accepteert en toestaat, dat mijn creatie zou manifesteren in en als de acceptatie en het toestaan van/als Energie/Geld-consumerende machine. Waar, in mijn acceptatie als Energie en het toestaan als energie-consumerende machine, het leven consumerend vanaf het begin van het bestaan – dit is waarom ik een fysiek-bestaan van leven en dood heb geaccepteerd en toegestaan, van energie en consumptie, van geld en consumptie en ben ik niet een moment tijdens mijn bestaan – opgestaan en heb ik niet zulk een bestaan van leven en dood als energie/geld consumptie gestopt. Waar ik doorheen mijn bestaan: te gepreoccupeerd (bezet/bezeten) ben geweest in mijn relatie/acceptatie met/van mezelf als energie, en het toestaan om het leven/substantie te consumeren voor mijn acceptatie als mezelf als positieve-energie ervaring als zelfbeloning van/als absolute acceptatie van/als mezelf als energie. En daarin mijn leven van/als wie ik ben in de acceptatie van mezelf als energie heb toegestaan om constant/continu frictie/conflict te genereren/creëren/manifesteren als negatieve-energie ervaring, wat de reden is waarom ik niet gestopt /opgestaan ben in de interactie/relaties van anderen als mezelf en waarom ik niet gestopt/opgestaan ben in de interacties in dit Wereld-Systeem van Geld als mezelf – waarin allen, alles en iedereen individuen waren geworden die het leven voor zichzelf nemen, de dood accepteren en toestaan in dit bestaan in al de verschillende vormen/manifestaties/expressies/manieren/methoden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en geaccepteerd heb te zien/realiseren/begrijpen, dat omdat ik niet werkelijk mezelf veranderd heb als mijn acceptatie en het toestaan van/als mezelf: ik niet iets of iemand als mezelf kon en kan veranderen/stoppen/transformeren. En dus heb ik mezelf tot slaaf gemaakt aan de dood door, in en als de relatie van acceptatie en het toestaan. En zal ik alles en iedereen verslaafd houden aan de dood, zoals ik mezelf tot slaaf heb gemaakt aan de dood – totdat ik stop/opsta en mijn acceptaties en het toestaan binnenin mij verander, tot een overeenstemming met/als mezelf als alles in/als gelijkheid en eenheid zoals ik sta als het Leven, en niets minder accepteer en toesta dan het Leven/Eenheid en Gelijkheid als wat het beste is voor alles en iedereen, omdat het zal zijn wie ik ben, wat ik leef als wie ik ben.

Ik stel mezelf tot doel om – mijn proces te wandelen van:

SCHRIJVEN: om mezelf te assisteren/ondersteunen om de aard van mijn acceptaties en het toestaan van/als mezelf als mijn Geest Bewustzijn Systeem te identificeren dat me tot slaaf heeft gemaakt in/als een gelimiteerd bestaan van/als het creëren van de dood terwijl ik mijn eigen substantie/fysiek consumeer in het transformeren ervan tot energie en dus de dood als mezelf creërend/manifesterend.

DAN

ZELF-VERGEVING: als het proces van het loslaten/vrijmaken van mijn relaties van/als acceptaties en het toestaan van/als mezelf als Energie-manifestatie als het Geest Bewustzijn Systeem, om in dat loslaten/vrijmaken van mijn relaties van wat ik mezelf geaccepteerd en toegestaan heb te worden als ‘wie ik ben’ in/als alle afgescheiden delen van/als mezelf als mijn Geest Bewustzijn Systeem en het toestaan binnenin die acceptatie als hoe ik mezelf toegestaan heb die acceptaties uit te leven/ernaar te handelen en te creëren vanuit deze acceptaties van/als mezelf als mijn relaties tot/tegenover het Geest Bewustzijn Systeem: het mezelf voorbereiden binnen deze vrijlating van de relaties van/als acceptatie en het toestaan tot het transformeren van relaties van acceptatie en het toestaan tot zelfovereenstemming van/als gelijkheid en eenheid, in het transformeren van mezelf van een wezen dat accepteert en toestaat, tot een wezen dat leeft.

Waar, in de verklaring van zelfvergeving als “IK VERGEEF MEZELF dat ik mezelf GEACCEPTEERD en TOEGESTAAN heb…” – ik in de verklaring van:

IK VERGEEF MEZELF – een verklaring maak van ‘ik bevrijd mezelf” en ik in datzelfde moment van “ik vergeef/bevrijd mezelf van…” – mezelf de mogelijkheid GEEF om in dat loslaten/vrijmaken, in de zelfcorrigerende uitspraken en de zelfcorrigerende toepassing die volgt op zelfvergeving – mijn relatie met mezelf weer op één lijn breng van acceptatie en toestaan tot overeenstemming, als mijn proces van het stoppen van zelfafscheiding, en gelijk-aan en één-met mezelf staan/zijn/worden, en dan alles als mezelf.

Dat ik MEZELF GEACCEPTEERD en TOEGESTAAN heb– wat volgt op deze woorden is de relatie van de acceptatie en het toestaan van hetgeen zelf geworden is, en de bevrijding van zelf in die acceptatie en in dit toestaan in de volledige zelfvergevingsuitspraak die geschreven/gesproken is.

Dus, leest de statement – “ik vergeef mezelf dat ik mezelf geaccepteerd en toegestaan heb” – als de bevrijding van/als zelf als wat zelf had geaccepteerd als wie ik ben en toegestaan in het leven van/als wie ik ben, om zelf voor te bereiden op het proces van corrigerende uitspraken en corrigerend leven, in het veranderen/transformeren van het wie ik ben van zelf en het leven van zelf in/als een levende overeenstemming met zelf in/als gelijkheid en eenheid.

DAN

ZELFVERBINTENIS/ZELFCORRIGERENDE UITSPRAKEN: als het proces van het nemen van mijn relaties van acceptatie en toestaan die ik bevrijd heb in/tijdens/gedurende zelfvergeving, en het herschrijven/herprogrammeren van mezelf in het veranderen/transformeren van de relatie van acceptatie en toestaan, tot een overeenstemming van eenheid en gelijkheid met/als mezelf en het mezelf assisteren/ondersteunen vanaf hier, om over te gaan tot praktisch corrigerend leven, zoals ik mijn ‘wie ik ben’ heb voorbereid om veranderd te worden van acceptatie en toestaan tot overeenstemming door schrijven, zelfvergeving en zelfcorrigerende toepassing, komt nu het proces van het werkelijk leven van mijn veranderde/getransformeerde ‘wie ik ben’.

DAN

ZELFCORRIGERENDE TOEPASSING: Ik zie/realiseer/begrijp dat ik mijn ‘wie ik ben’ niet enkel kan veranderen/transformeren door schrijven, zelfvergeving en zelfcorrigerende toepassing alleen, zonder gelijk als één het leven van/als ‘wie ik ben’ te veranderen/transformeren. En dus, de zelfcorrigerende toepassing is waarin ik zelfverbinding/zelfcorrigerende uitspraken in praktische levende applicatie plaats als mijn herstructurering van/als ‘wie ik ben’ binnenin mezelf, om zo mijn leven op één lijn te brengen, te herstructureren van/als ‘wie ik ben’ in/als mijn werkelijke fysieke-leven in/als dit fysieke bestaan.

Dus hoe ik vanbinnen verander – is hoe ik vanbuiten verander, beide processen zijn een proces dat ik in werkelijkheid moet doorwandelen – dat als ik enkel ‘wie ik ben’ vanbinnen verander, en niet mijn ‘wie ik ben’ in/als mijn leven verander – zal ‘wie ik ben’ niet werkelijk veranderen, omdat ‘wie ik ben’ gelijk en één moet worden vanbinnen en vanbuiten om werkelijk gelijk en één te zijn. Als ik anders ben in mijn wie ik ben vanbinnen en vanbuiten: dan accepteer en sta ik nog steeds afscheiding en misleiding toe , als wat de relatie tussen de Geest en het Fysiek geworden is, waarin wezens anders zijn in de Geest dan in het Fysiek, vanwege geaccepteerde en toegestane afscheiding in de Geest en het Fysiek.

En dus, het proces naar werkelijke zelf gelijkheid en eenheid, is waar wie ik ben gelijk en één is vanbinnen en vanbuiten – hetgeen enkel gewandeld kan worden in het proces van schrijven, zelfvergeving, zelfverbindende uitspraken en zelfcorrigerende toepassing – één relatie van acceptatie en toestaan tegelijk nemend, één punt per keer – omdat dit is hoe we onze relaties van acceptatie en toestaan in de eerste plaats gecreëerd/gemanifesteerd hebben.

(Vertaald in samenwerking met Kim Amourette)

——————————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 394 – Hoop, Geloof en Liefde – of is het angst? Zelfvergevingen Dag 393

Dag 391 – Activatie van het relatiesysteem

Dag 392 – Zelfcorrecties dag 391

Dag 393 – Zelfbeweging ten aanzien van het relatiesysteem

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te praten over het geest bewustzijn systeem en relatiesysteem in een poging uit te leggen wat ik bedoel aan een man die participeert in een ervaring van liefde, geprojecteerd op mij, waarin ik dit probeer vanuit een startpunt van ‘proberen hem dit duidelijk te maken, zodat hij dit zou kunnen stoppen’, waardoor er eventueel toch een ‘relatie’ mogelijk is, – dus een startpunt in zelfzucht – in plaats van zelf te stoppen in participatie in hoop, geloof en angst, welke de ervaring van liefde als andere kant van de medaille, in stand houdt en/of zelfs versterkt.

Als ik mezelf zie participeren in een praten over het geest bewustzijn systeem en relatiesysteem tegen een man die participeert in een ervaring van liefde, geprojecteerd op mij, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik sturing wil geven aan een ander vanuit een startpunt van angst, welke een praten als overtuiging met zich meebrengt, in plaats van mezelf te sturen en/als veranderen. Ik stel mezelf ten doel, te stoppen, te ademen, te zien wat het beste is in het moment, voor mezelf en voor de ander, om deze participatie in een startpunt van zelfzucht te stoppen, in mezelf, en hierin eventueel als voorbeeld voor de ander en/of om een zo min mogelijke activatie van dit systeem voort te brengen, in zowel mezelf als in de ander.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van hoop, geloof en angst, gekoppeld aan een geactiveerd relatiesysteem, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik me in een programma bevind welke hoop, geloof en angst als voortzetting van dit programma genereert, als energetische ervaringen. Ik stel mezelf ten doel het triggerpunt te vinden en hier een ontkoppeling mee te maken via zelfvergevingen en zelfcorrecties, waarin ik mezelf alert maak op een voorkomen van reacties op soortgelijk triggerpunt in het vervolg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb onduidelijk te zijn naar de man toe, door in eerste instantie af te houden, waarin ik duidelijk probeer te maken dat ik niet meega in een manifestatie van zijn beleving van liefde, maar nog wel het lijntje in stand houd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een relatielijntje in stand te houden bestaande in en als een ervaring van hoop, geloof en angst, tegen beter weten in, en zo toch een graantje mee te pikken van de ervaring van liefde als ‘aanbidding’.

Als ik mezelf zie participeren in afhouden waarin ik onduidelijk communiceer, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik in mijn onduidelijkheid, een relatielijntje in stand wil houden, in en als de geest, waarin ik een graantje meepik van de ervaring van liefde als aanbidding, als projectie van een ervaring van liefde van de man op mij. Ik sta mezelf niet toe, mezelf te voeden met een ervaring van aanbeden worden om zo mezelf te vermeerderen in en als mijn eigen ervaring. Ik stel mezelf ten doel, te onderzoeken als dit voorkomt, wat het is wat maakt dat ik me beter wil voelen, wat ik denk en/of ervaar te missen in mezelf alleen, en dit uit te schrijven, zelf te vergeven, zelf te corrigeren, en hierin aanwezig te zijn in en als mezelf, in zelfintimiteit, vervuld, dus een en gelijk aan en als mezelf. Ik stel mezelf ten doel in duidelijkheid te communiceren met de man die zich in een ervaring van liefde bevindt geprojecteerd op mij, waarin ik mezelf, en hierdoor indirect de man, ondersteun om te gronden in en als de fysieke realiteit, waarin en waardoor ik de praktische mogelijkheden duidelijk onder ogen zie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ervaring van liefde als feit aan te nemen, in mezelf en/of in een ander, als zijnde voldoende om een relatie op te baseren, waarin de gehele praktische mogelijkheden ondergeschikt worden gemaakt aan een ervaring in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb praktische mogelijkheden ondergeschikt te maken aan een ervaring in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel, als en wanneer ik neig naar ervaringen van liefde en/als angst als ‘feit’ aan te nemen, te stoppen, te ademen, waarin ik me realiseer dat een ervaring van liefde en/als angst, in en als de geest, geen feit kan zijn, en in plaats hiervan, onderzoek ik de praktische mogelijkheden in alle dimensies in en als mezelf, en gebruik ik dit zelfonderzoek als leidraad voor zelfbeweging ten aanzien van het relatiesysteem en tevens onderzoek, vergeef en corrigeer ik mezelf in en als de ervaringen van hoop op en geloof in liefde en/als angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen, dat door te hopen op en geloven in liefde, ik automatisch, tegelijkertijd, de hoop op en het geloof in angst versterk, creeer, manifesteer, in en als mezelf en hieruit volgend, in en als het fysieke bestaan op aarde.

Onderzoek in jezelf hoop, geloof en liefde door in en voorbij het aangenomen en/of afgewezen geestelijke kader te zien:

What is the relationship between Jesus and ‘Life’?

What/who represents Jesus and Life in the world/humanity of today?

Why/how does crucifying Jesus = crucifying Life?

*

Desteni-I-Process-Lite

—————————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 373 – Roosje is dood – feiten en ervaring

Dag 372 – Roosje is dood

Een paar dagen verder, na het uitschrijven van zelfvergevingen op de meest prominente ervaring en wat gesprekken met een paar mensen over mijn ervaringen in de dood van Roosje. Er komen een aantal punten in deze gebeurtenis naar voren en ik ga relaties leggen in de onderlinge punten waarin ik een verhaal maak van de gebeurtenis en hierin emoties creeer en dat is niet effectief om zelfverantwoordelijkheid te nemen voor de punten. Dus ik benoem de punten los van elkaar, zodat ik er los van elkaar, mee kan werken. Alleen op deze manier ben ik in staat om verantwoordelijkheid te nemen voor de nalatigheid die verscholen ligt in deze gebeurtenis.

Feiten:

Roosje rent onophoudelijk naar de keuken en naar mij toe, waar ze normaal gesproken heen rent als ze eten wil, en soms de laatste dagen vast op het tijdstip dat ze een middeltje krijgt in een spuitje in haar mondje voor haar vachtje, wat ze lekker vindt.

Ik scherm haar woongedeelte af met 2 planken, ze rent heen en weer en maakt nog geluid, om vervolgens het hooi in te duiken en zich niet meer te laten zien.

Ik hoor haar 1x, iets later die avond, met Roy knorren, die in het gedeelte wil van het hok waar Roos zit, maar dit wil ze niet; een ‘gesprekje’ tussen hun samen die ze elke dag op deze manier voeren: wie gaat waar zitten.

Ik geef geen extra eten meer die avond, heb Roy even opgepakt en weer teruggezet, en niet meer bij Roos gekeken.

Ik ga ’s nachts naar de wc, ik luister even of ik iets hoor; ik hoor geen geluid.

De volgende ochtend 6.00 uur kom ik beneden en hoor ik wat bewegen, anders dan anders, in het hooi, ik kijk, en zie Roos op haar ruggetje liggen. Ik pak haar op, ze is afgekoeld en beweegt niet meer; ik kijk in het licht en zie haar nog ademen, dus leg haar in een bak met hooi en een doek op haar zij, hier ligt ze, knippert af en toe met haar oogje, trappelt af en toe in de lucht of schudt een paar keer haar hoofdje. Rond 10.00 uur ga ik weg naar werk, ik kan niets meer doen en er is geen vervanging; Roos beweegt steeds iets minder maar ik zie haar buikje nog op en neer gaan, dus ik laat haar liggen in de doek met ruimte om haar hoofdje om te ademen.

Rond 19.00 kom ik thuis en is ze dood, maar nog niet helemaal stijf. Ze ligt er nog precies hetzelfde bij, geen opgezet buikje, en een heel klein drupje slijm uit haar kontje, oftewel het lijkt een rustig sterven te zijn geweest.

Mijn ervaring:

Die avond:

Ik voel me enorm chagrijnig, zonder aanwijsbare reden.

Ik beslis Roos en de andere diertjes even te stoppen in het aanhoudend naar me toe komen voor eten/aandacht, voor zover ik kan zien.

Ik beslis 1x geen drankjes te geven en de volgende ochtend weer verder te gaan, aangezien ik er geen noodzaak in zie deze avond.

Er komen gedachten op als ‘nu even niet’ en ‘zo kunnen ze eindelijk even tot rust komen, dat is goed voor ze’ en ‘ik ga even niet kijken anders activeer ik het weer’.

Een genoeg hebben van (het oprapen van) de drolletjes door het huis, welke natter worden, welke ik als ‘vies’ ervaar als ze overal liggen.

Onrustig slapen, 6x wakker worden zonder aanwijsbare reden met een ervaring van adrenaline in me, die ik wijt aan de vrij intensieve sportles die ik die avond gevolgd heb.

De volgende ochtend:

Aha, daarom was ze zo druk, als een soort laatste opleving voordat ze gaat sterven.

En later, opeens verdriet als ik haar aanhoudend naar me toe komen weer voor me zie en hierin gedachten ga creeren dat ik het verkeerd gezien heb, iets gemist heb, het niet goed gedaan heb, teveel met mezelf bezig was, haar in de steek gelaten heb, voor mezelf koos op het cruciale moment, en hierin een afvragen wat ze kwam doen, of ze me gedag kwam zeggen, of waarschuwen, of bedanken, of gewoon naar me toe kwam voor nog iets lekkers, of gewoon even bij me wilde zitten, hoelang ze op haar ruggetje heeft gelegen, of ik haar had moeten/kunnen ondersteunen.

Feiten hierin:

Ik weet niet wat ze kwam doen, ik weet niet hoelang ze op haar ruggetje heeft gelegen. Ik weet dat ze tot aan haar laatste dag heeft rond gerend, gegeten, gecommuniceerd heeft; aanhoudend naar me toe kwam, en vervolgens het hooi indook en zich niet meer heeft laten zien of horen.

Punten voor onderzoek die ik in de loop der blogs wil uitwerken:

* Mijn reactie op aanhoudend aandacht vragen.

* Een beslissing hierin van ‘nu even niet’ en een vasthouden hierin aan zelfzucht waardoor ik niet meer zie om me heen en hierin een ervaring dat ik iemand laat vallen.

* Angst dat iets ‘teveel wordt’ en nooit meer stopt, en dus stop ik het.

* Oordeel op mezelf dat ik niet gehoord/gezien heb dat ze vlak voor haar sterven was en/of wat er uberhaupt was waarvoor ze naar me toe kwam.

* Oordeel op mezelf dat ik niet onvoorwaardelijk aanwezig was in het moment en een denken hierin dat ik dit al wel zou moeten zijn/kunnen.

* Oordeel op mezelf over een niet voldoende begeleiden bij het sterven van de diertjes.

* Ervaring van gemiste kans om deze laatste uren met Roos te zijn en dit ‘met haar’ te wandelen en hierin het punt van samen – alleen staan.

* Ervaring van falen in communicatie met dieren

* Mijn relatie met dieren in het algemeen

PENTAX Image

Roos en Roy

——————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/