Dag 669 – Is Desteni I Process te vergelijken met een cursus mindfulness?

thoughts-c3ef15c02b04d40500c8788576888bee

In een gesprek over mindfulness bracht ik naar voren dat het niet over het ‘vullen van de mind/geest’ gaat maar dat de mind/geest beter ‘leeg’ gemaakt zou worden. In het moment was ik niet helemaal tevreden over mijn woorden en later was ik hierop aan het reflecteren in mezelf.

Wat ik zie is dat met het ‘leegmaken’ tegenover de ‘volheid’, er opnieuw een polariteit ontstaat alsof de mind ‘goed of fout’ zou zijn of ‘niet zou mogen bestaan’. Wat ik eigenlijk zou willen benoemen, is dat het gaat om het zelf verantwoordelijkheid nemen voor wie we zijn en zijn geworden in/als de mind, dus voor hoe we bestaan in gedachten, gevoelens en emoties en voor de gevolgen hiervan, niet alleen voor onszelf maar voor het bestaan in z’n geheel.

We zijn ons op grote schaal niet gewaar van ons bestaan in voornamelijk gedachten, gevoelens en emoties en wat dit teweeg brengt, van binnen en van buiten. Wat we wel zien is de staat waarin de wereld verkeert – en dan bedoel ik niet alleen in ons eigen dorp of land, maar de wereld in z’n geheel.

Echter de directe link naar de verantwoordelijkheid van ieder van ons in de wereld als geheel, die wordt niet – of onvoldoende en niet geheel – gemaakt. Dit komt omdat we onszelf niet kennen en niet hebben geleerd hoe onze mind/geest werkt, hoe dit van invloed is op het fysieke leven, zowel op ons eigen lichaam als op het fysieke leven als geheel (aarde, dieren, planten, ecosysteem) en wie we zijn hierin in wezen. En hetgeen we niet kennen kunnen we ook geen verantwoordelijkheid voor nemen.

Dus is het eerst van uiterst belang dat we onszelf leren kennen en begrijpen. En mindfulness geeft hier te weinig handvatten voor. Het geeft niet weer hoe we specifiek functioneren, wat gedachten zijn, hoe we hier vandaan emoties en gevoelens creëren, wat de gevolgen hiervan zijn op, in eerste instantie ons eigen lichaam. Het geeft bijvoorbeeld een instant oplossing om ‘bewust te zijn’ van reacties van de mind, van de invloed van gedachten, gevoelens en emoties en werkt met ‘aanvaarding van het onvermijdelijke’. Dat is echter iets anders dan er volledig verantwoordelijkheid voor nemen en te zien hoe het ‘onvermijdelijke’ in eerste instantie ontstaan is en wat onze rol hierin is.

Als we onszelf leren kennen, leren we het bestaan kennen en hoe we bestaan. Zo binnen zo buiten. Voor mijzelf is mijn eigen lichaam hierin een punt van cross-referentie. Het fysiek moet aantonen dat er een oplossing aanwezig is, anders is het geen werkelijk, blijvende oplossing.

Op deze manier werd voor mij bijvoorbeeld duidelijk dat ‘in het nu’ aanwezig zijn niet mogelijk is zolang we geen werkelijke begrip hebben van onszelf in gedachten, gevoelens en emoties. Het ‘nu’ is dan slechts een ‘staat van zijn‘ die – voor even of voor langere tijd – gecreëerd wordt in de geest waarin het lijkt of we ‘in orde’ zijn. Probeer dit maar eens te doen met een fysieke klacht die de aandacht trekt. Dit zou dan alleen mogelijk zijn als we onszelf volledig zouden afscheiden van ons eigen lichaam en de enige manier om dit te doen, is ons ‘terugtrekken’ in de geest. Dat is iets anders dan hier, volledig aanwezig zijn in en als ons fysiek. Als we werkelijk Hier aanwezig zouden zijn in en als ons fysiek, zouden we ons gewaar zijn van hoe we bestaan in en als de wereld op het moment.

Want, we bestaan op het moment in immense, fysieke pijn. Als fysiek levend wezen als geheel. De aarde verkeert in erbarmelijke staat, de planten, de dieren lijden en vele vele mensen lijden.

Voor iedereen zal er een wake up call zijn, ofwel in het eigen lichaam dat ons aangeeft dat we in afscheiding bestaan van onszelf als fysiek, levend wezen, ofwel in onze levensomstandigheden van onszelf of van dierbaren, ofwel doordat we om ons heen zien en de beslissing nemen dat het zo niet langer kan, ofwel direct als we dood zijn.

Ik bemerk dat het leren kennen van onszelf in gedachten, gevoelens en emoties en het verantwoordelijkheid nemen hiervoor in en als onszelf – dit met behulp van de praktisch toepasbare middelen die worden aangereikt in het Desteni I Process,  vaak wordt ‘vergeleken’ met stromingen die meer algemeen bekend zijn zoals bijvoorbeeld mindfulness.

Echter het Desteni I Process is niet te vergelijken. Het gaat verder dan wat er tot nu toe geboden is. Het gaat tot in wie we werkelijk zijn en hiervandaan, in hoe we de wereld hebben toegestaan te laten bestaan en vervallen. En als we de wereld bekijken als geheel, zien we hierin gereflecteerd hoe we als mens, absoluut geen zorg dragen voor het fysieke leven en voor elkaar op grote schaal. Hier is overduidelijk iets niet in orde.

Eigenlijk zou je kunnen zeggen dat alles wat er op de wereld aanwezig is, samenkomt binnen de uitgebreide informatie en praktische middelen die aangereikt worden binnen Desteni. Kloppend, als geheel en ontdaan van de versluiering. Doordat de versluiering tussen hemel en aarde is opgeheven via the Portal. Het kan schokkend zijn en zal afgewezen worden, maar uiteindelijk zal het ons gronden. Eén voor één. Omdat het gebaseerd is op principes, als grondbeginselen waarin al het leven in overweging wordt genomen. Al het Leven dat in alles en iedereen aanwezig is.

Er komen aspecten terug in het Desteni I Process waarin bijvoorbeeld de woorden van Jezus als richtlijn aanwezig zijn als ‘geef zoals je zou willen ontvangen’. Waarbij hetgeen we zouden willen ontvangen wel dient te worden afgestemd op wat het beste is voor iedereen, al het leven. Dus aspecten van het Christendom zijn er zeker in te vinden, in en als de Levende Woorden van Jezus.

Echter de manier waarop God gezien wordt is verschillend. Ook dit heeft weer met verantwoordelijkheid te maken. Wie heeft de eindverantwoordelijkheid voor hetgeen we hier creëren op aarde; God of wij als mens via het Levende Woord? Deze vraag en het antwoord geeft een essentieel verschil in hoe ver we gaan om tot een oplossing te komen.

En wie was God dan eigenlijk in dit geheel en wat waren zijn werkelijke Intenties? Het is belangrijk om hem te leren kennen en te zien voor wie hij werkelijk is (geweest) en hoe hij alleen nog voort bestaat binnenin ieder van ons. Want hij gaat de eindverantwoordelijkheid niet nemen, hij gaat het niet oplossen. Dat kunnen we alleen zelf, als mensen, als Levende Wezens, in samenwerking met elkaar en in zorgzaamheid en ondersteuning voor een ieder die dit nodig heeft.

Er komen aspecten in voor van mindfulness waarin het ondersteunt om hier aanwezig te zijn in hetgeen we fysiek doen en hierin niet bezig te zijn met ‘zorgen voor morgen‘ in gedachten en emoties. Echter deze zorgen van morgen zijn hiermee niet weg; die zijn er morgen weer. Er is een praktische methode nodig om onszelf hierin te leren begrijpen en sturen.

Dit betekent dus niet dat alles wat wordt aangereikt in alle verschillende stromingen, nutteloos zou zijn. Het betekent dat het nodig is om dat wat praktisch bruikbaar is, toe te passen en om het hier niet bij te laten, maar om verder te zien voorbij de versluieringen in en als de geest en deze niet in stand te houden of ‘te laten bestaan’. Dit om te voorkomen dat we onbewust van alles creëren omdat we het niet gezien hebben (en/of niet willen zien). Wie we zijn als geheel zal zich uiteindelijk manifesteren binnen de toepassing.

Het is verder zien dan hetgeen we tot nu toe geleerd hebben. Verder zien in onszelf, in wie we nu eigenlijk werkelijk zijn in gedachten, gevoelens en emoties, in ‘de menselijke natuur’ en hoe we hiermee feitelijk de wereld creëren, via hoe we bestaan in relatie tot onszelf, tot elkaar, tot alle levende wezens als geheel. En wat we zien als reflectie van onze menselijke natuur in de wereld om ons heen – dat spreekt boekdelen. Hier is verandering nodig.

Het is een immens proces. Maar we kunnen direct beginnen. Met en als onszelf; door onszelf werkelijk te leren kennen en hierin Zelf verantwoordelijkheid te leren en gaan nemen voor onszelf, in hoe we bestaan in de mind/de geest, in gedachten, gevoelens en emoties en voor de verstrekkende gevolgen hiervan.

under_the_tree-87c24a10cc1c8665614fab364dd3cf5d(Voor meer uitleg en diepgang zie links in de tekst)

Desteni I Process (inclusive free basic course)

Eqafe Free (free eqafe interviews)

A Chat with Sunette Spies: The Interdimensional Portal from Eqafe (youtube)

—————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Advertenties

Dag 648 – Ken je dat?

snorharen

Ken je dat, die ervaring van angst voor jezelf om iets te doen wat een ander, fysiek wezen schaadt, omdat het kan? Vreemde gedachten die opkomen naar aanleiding van een voorgaand opgevangen ‘verhaal’. Zoals ik bijvoorbeeld niet zolang geleden hoorde dat een kind de snorharen van een kat had afgeknipt en dat die kat toen niet meer wilde eten en uiteindelijk is gestorven. Waarin naar voren kwam hoe belangrijk die snorharen dus zijn voor het dier.

Ik realiseer me bijna dagelijks hoe kwetsbaar we allen zijn als fysieke wezens. Zoals een kat vol vertrouwen hier op mijn bureau ligt te slapen en waarin ik zonder enige moeite de snorharen af zou kunnen knippen. Hoe kan het dat er zo’n gedachte in mij opkomt? Net als dat als ik een fiets zie staan zonder slot, er altijd in een flits door me heen gaat dat ik die mee kan nemen. Gedachten van misbruik, stelen, vernieling.

Dat is hoe een programma eruit ziet in en als de geest, opgedaan vanuit allerhande informatie die in deze wereld beschikbaar is en waaraan we van jongs af aan worden blootgesteld. En als we ons hier niet van gewaar zijn en/of deze gedachten onderdrukken, er bang voor zijn, erop gaan reageren binnenin onszelf, denkende dat we slecht zijn enzovoort en dat we hier niets aan kunnen doen, kan dit weleens tot verstrekkende gevolgen leiden in een onverwacht moment.

Nu is dit voorbeeld van de kat een voorbeeld waarin velen van ons (in de Westerse samenleving) voldoende gewaar zijn en dit in principe niet toepassen ook al komen zulke gedachten op, echter we kunnen er vanuit gaan dat wat we denken, ook ergens gebeurt en/of gebeurd is. Dat is hoe de wereld er op dit moment uitziet.

Dat is iets wat urgent nodig is om te veranderen, binnenin onszelf en buiten onszelf. Liever vandaag dan morgen. Hoe kunnen we dit veranderen, in eerste instantie binnenin onszelf? Door onszelf te onderwijzen in hoe we als mens in elkaar zitten, hoe we bestaan in afscheiding van onszelf en ons fysiek door deelname in gedachten, gevoelens en emoties in en als de geest/de mind en hoe deze gebieden met elkaar verweven zijn. We kunnen onszelf onderwijzen over wat gedachten, gevoelens en emoties eigenlijk inhouden en leren zien hoe dit niet is wie we werkelijk zijn en hoe we onszelf hierin richting kunnen geven, om tot in leven te komen als wat het beste is voor al het leven, in en als het fysiek, in en als deze fysieke werkelijkheid.

We hebben als mens een enorme verantwoordelijkheid aangezien we de macht hebben om bijvoorbeeld de snorharen van een kat af te knippen, echter dit brengt schade toe aan de kat, aan het wezen en het fysiek van dit dier en hiermee aan het fysieke leven als geheel. Dit is niet wat we willen en/of zouden moeten willen en iedereen is in staat om te bewegen van deze vorm van ‘machtsmisbruik’ in en als de geest, tot een zorgzaamheid in en als het fysiek.

Dit begint bij het verantwoordelijkheid nemen voor en als onszelf, voor wie we hebben toegestaan en aanvaard hebben te zijn geworden in afscheiding en kwaadaardigheid, in en door deelname in gedachten en programmeringen die ervaringen, gevoelens en emoties met zich meebrengen waarvan we geloven dat die werkelijkheid zijn, dat onze gevoelens en emoties, onszelf zijn. Onze gedachten en opvolgende energetische ervaringen zijn zo geïntegreerd binnenin ons dat we werkelijk zijn gaan denken en geloven dat ‘dit is wie ik ben’.

Dan stel ik nu de volgende vraag: wat als dit niet is ‘wie we werkelijk zijn’? Wat als we levenslang het verkeerde geleerd hebben en dus volledig in illusie en afscheiding bestaan van onze wezenlijkheid en ons fysieke lichaam?

Er is een eenvoudige cursus gratis online waarin je in zes maanden kunt leren wat gedachten, gevoelens en emoties zijn en hoe je jezelf hierin kunt leren richting geven om uiteindelijk te komen tot een wezen die zorg draagt, die verantwoordelijkheid wil en durft te nemen voor zichzelf en van hieruit bereid is te veranderen tot een leven in woord en daad als wat het beste is voor al het leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘ik kan de snorharen van de kat zo afknippen’ en hierin angst te ervaren voor mezelf in deze gedachte en zelfs een lichte impuls te ervaren met een angstgedachte dat ik ‘het opeens een keer zou proberen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb na het horen van een verhaal, een angst als gedachte te ontwikkelen alsof ik opeens snorharen zou gaan afknippen terwijl ik daarvoor geen moment aan het knippen van snorharen dacht en dus in en als de geest een focus te leggen op iets wat ik gehoord heb als iets dat niet zou moeten gebeuren, terwijl ik tegelijkertijd weet van mezelf dat ik zoiets niet zou doen of ooit gedaan heb en ik voldoende gewaar ben om mezelf hierin richting te geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me vaak ‘ondersteboven’ te ervaren van de kwetsbaarheid die ik gereflecteerd zie in de dieren waarin ze zo vol vertrouwen in en als hun fysiek aanwezig zijn, in en als de wetenschap dat deze kwetsbaarheid zo enorm misbruikt is en kan worden in deze wereld.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de fysieke aanwezigheid in en als vertrouwen als ‘kwetsbaar’ te omschrijven alsof het wezen eigenlijk ‘beter zou moeten oppassen’, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat dit de omgekeerde wereld is, dat ik gewend ben aan een wereld vol vijandigheid en machtsmisbruik en dus ‘op mijn hoede’ ben als tegenovergestelde van leven in en als vertrouwen.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen en/of zie neigen tot deelname in een gedachte waarin ik een ander levend wezen zou schaden (zoals bijvoorbeeld het kunnen knippen van de snorharen van een katje), dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik deelneem in een gedachte die in me opkomt naar aanleiding van een verhaal dat me verteld is als dat een kind een keer de snorharen van de kat heeft doorgeknipt waardoor de kat niet meer wilde eten en uiteindelijk doodging en dat hierin de gedachte ‘automatisch’ als herinnering in me opkomt als ik naar de snorharen van de kat kijk.

Ik realiseer me dat ‘angst’ in essentie ook een gedachte is, niet meer en niet minder en dat ik geen waarde hoef te hechten aan een ervaring van angst maar dat ik beter, kan zien wat de gedachte is waarin ik controle laat nemen in en als de geest, in en als een ervaring van angst als herinnering en/of als basisprogrammering zoals we allen in de basis in en als ons geestbewustzijnssysteem, geprogrammeerd zijn.

Ik realiseer me dat ik mezelf richting kan geven en dat ik beslis wie ik wil zijn als wat het beste is voor al het leven, in zorgzaamheid en overweging van het fysieke leven en dat de gedachte die opkomt in mij, niet is wie ik ben maar opkomt als een herinnering aan een verhaal. Ik realiseer me dat dit simpelweg is hoe de geest/de mind werkt; die brengt gedachten omhoog die ooit zijn gehoord en/of gezien en/of voorgeprogrammeerd zijn en alleen als ik geloof in de inhoudt van die gedachte, geef ik macht aan de gedachte en geef ik mijn zelfsturing weg; echter als ik eenvoudig zie dat er een gedachte opkomt binnenin mij zonder hier ‘waarde aan te hechten’, dan houd ik de macht en sturing bij mezelf en beslis ik om niet deel te nemen in de gedachte.

Ik realiseer me dat de angst voor dit soort gedachten sterk is afgenomen en minder opkomen sinds ik meer begrip en inzicht heb in hoe ik besta als mens met een geestbewustzijnssysteem als programmering waarin ik zelf de leiding leer nemen in hoe ik wil bestaan ter ondersteuning van en als leven.

Ik stel mezelf ten doel gedachten te zien voor wat ze zijn, namelijk programmeringen als herinneringen die ik binnenin mij heb opgeslagen naar aanleiding van informatie waarin ik ooit ben blootgesteld.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te stoppen met deelnemen in de gedachten die ongestuurd lijken op te komen en ik stel mezelf ten doel om, als er eventueel energetische ervaringen als gevoelens (positief) en/of emoties (negatief) in mij opkomen, deze te benoemen en vervolgens te vergeven binnenin mezelf, om mezelf zo te bevrijden van de ‘energetische sturing’ als ‘waarde’ vanuit de geest, zodat en waarin ik mezelf kan sturen vanuit een beslissing tot een spreken en handelen als wat het beste is voor al het leven, in zorgzaamheid en overweging, in en als verantwoordelijkheid voor leven als geheel, binnenin en buiten mij.

Ik stel mezelf ten doel om te stoppen met deelname in ervaringen en impulsen van angst(gedachten) en van hieruit te zien welke energetische ervaringen (gevoelens en emoties) er in mij opkomen die ik benoem en zelfvergeef zodat en waarna ik mezelf eenvoudig kan stoppen met deelname in de gedachten als controlemechanismen en eventueel kan zien of deze aan een herinnering gekoppeld is die ik nog wat nader dien te onderzoeken voor mezelf en als dit nodig is, dit zelfonderzoek toe te passen met behulp van het uitschrijven van de herinnering.

Ik stel mezelf ten doel te leven in en als zelfverantwoordelijkheid en de beslissing tot zorgzaamheid voor en als dit fysieke leven, iedere dag opnieuw in woord en daad tot uitdrukking te brengen en waar ik dit niet doe, mezelf dag voor dag, stap voor stap te stoppen, vergeven en corrigeren tot in eenheid en gelijkheid met wat het beste is voor al het leven, in zorgzaamheid, in overweging van en als leven zodat en totdat ik mezelf kan vertrouwen en sta als betrouwbaar, levend wezen.

Mind, Consciousness, Being & Awareness – Back to Basics:

How do you exist as the words Mind, Consciousness, Being and Awareness?

What is the difference between your Mind and your Being?

What is the difference between your Consciousness and Awareness?

How can you see this difference for yourself when observing simple everyday life moments and experiences?

Thinking vs Looking – Back to Basics:

What is the difference between thinking and looking?

How does thinking come from the Mind and Looking from your Being?

What does it mean to “use the infrastructure of thinking to look at things within yourself”?

full_consciousness-awareness-back-to-basics

The Origin of Violent Thoughts and the Thoughts that occur irregularly without any Context, seemingly appearing out of nowhere. (Demons in the Afterlife)

How does possession begin within a person? What are the origins of unpredictable behaviour? This interview discusses how we are the thoughts we have and the emotions we feel, even the violent ones. Violent thoughts and behaviour accumulate over time to result in explosive and unpredictable behaviour. (The Future of Consequence)

————————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 638 – Waar identificeer jij je mee?

Voetbal

In en als de menselijke geest zijn we er ‘meester’ in om onszelf te identificeren met allerlei gedachten, aannames en geloven. Hierin kunnen we in vele gevallen denken dat dit onschuldig is, echter is het wel zo onschuldig? Of is het zo dat het identificeren met iets of iemand buiten onszelf, leidt tot conflict, van binnen en van buiten, tot aan oorlog toe?

Laten we een overduidelijk voorbeeld nemen: voetbal.

We hebben Ajax en we hebben Feyenoord. Twee partijen die hun thuisbasis hebben in verschillende grote steden. Als er een wedstrijd is tussen deze twee ploegen wordt de ME groots ingezet om te voorkomen dat conflicten uit de hand lopen tot in gevechten. Oorlog dus eigenlijk. Echter, we hebben het hier over een voetbalwedstrijd. Een sport waarbij je op een fysieke, plezierige manier je krachten en inventiviteit zou kunnen meten met elkaar in een wedstrijd die erop gericht is om de fysieke prestaties zo optimaal mogelijk in te zetten in samenwerking met elkaar. Zou je zeggen.

Als we de voetbalcultuur bekijken zou je niet zeggen dat dit een bedoeling van sport zou kunnen zijn. Als we de voetbalcultuur bekijken, zien we haat, rivaliteit, conflict, oorlog en een heleboel geld wat hierin gestoken wordt met salarissen voor de spelers waar hele families van zouden kunnen eten. En wij als toeschouwers – of we nu actief toeschouwen of passief en/of niet geïnteresseerd zijn – wij staan dit toe aangezien we geleerd hebben dat dit een onderdeel is van de maatschappij waarin we leven.

Wat er feitelijk gebeurt hier is dat de toeschouwers van Ajax en Feijenoord zichzelf identificeren met topspelers die bij de club horen van de stad waarin de toeschouwers wonen en/of waartoe ze zich het meest aangetrokken voelen als dichtstbijzijnde stad en club in de buurt. Vreemd is het niet? Heel vreemd. Want er wordt zelf geen enkele fysieke prestatie geleverd. Dat is ook niet nodig in die mate als dat de profvoetballers dit doen. Echter onszelf identificeren met een speler of met een stad – is dit niet om een ervaring van ‘winnen’ te genereren binnenin onszelf? Om ons een moment beter te voelen dan wie we zijn in ons dagelijks leven? Wetende dat we nooit zo’n topsalaris zullen ontvangen voor het werk dat we dagelijks verrichten, dat we nooit zoveel energetische aandacht zullen krijgen als dat er gericht wordt op de profvoetballers.

De profvoetballers leveren fysiek gezien, een heel aardige prestatie. Het is de kracht van het lichaam maximaal inzetten waar niet direct iets mis mee is. Echter, we missen de essentie die dit mogelijk maakt in iedere speler en die in ieder van ons aanwezig is, namelijk de essentie in en als leven, in en als wezenlijkheid, in en als een fysiek lichaam. We kunnen niet allemaal goed voetballen, dat hoeft ook niet. We kunnen de voetballers aanmoedigen, we kunnen hen als voorbeeld nemen voor hun inzet en discipline en dit vervolgens inzetten op een manier die bij ons eigen lichaam en wezen past. We kunnen er een leuke dag van maken waarin een ‘gezonde competitie’ aanwezig is om onszelf te blijven verbeteren in de fysieke prestaties, echter dan wel in samenwerking met en ondersteuning van elkaar en niet in rivaliteit.

Dit is slechts één levensgroot voorbeeld van wat een identiteit aanmeten inhoudt en kan aanrichten en hoever we hierin van onszelf verwijderd zijn. Dat we dit toestaan in de wereld, daar zijn geen woorden voor. En we vinden het heel gewoon. Feitelijk laten we ons hierin terroriseren door de geldstroom die ermee verbonden is en worden we afgeleid door de relschoppers die als toeschouwers betrokken zijn. Echter deze rellen zijn niet de grootste misdaad. Het is hoe de voetbalpolitiek is opgezet – en niet alleen de voetbalpolitiek maar politiek in het algemeen – waarin verandering dient te komen om deze misdaden te stoppen en de geldstroom te richten op ondersteuning van het leven dat in iedereen en overal aanwezig is.

Waar identificeer jij je mee? Het is een vraag om over na te denken. We identificeren ons allen dagelijks met iets of iemand, binnenin of buiten onszelf om onszelf dan wel minder, dan wel meer te voelen dan wie we fysiek werkelijk zijn op dat moment. En juist door deze ervaringen van meer en minder in en als de geest, ontkrachten we onszelf in en als wezenlijkheid, in en als ons fysiek.

Om dit te kunnen begrijpen van onszelf is het nodig dat we begrijpen hoe we als mens in elkaar zitten, hoe we gebouwd zijn, welke systemen hierin aanwezig zijn en wat onze eigen verantwoordelijkheid is hierin. Dit zijn zaken waar we tot nog toe geen duidelijkheid over hebben en hierin is het dus nodig deze wel te vinden.

Wat zijn gevoelens, wat zijn emoties, wat zijn gedachten, wat is de samenhang hiertussen en welke invloed hebben deze factoren eigenlijk op onszelf en ons fysieke lichaam? Dat zijn wezenlijke vragen die we onszelf kunnen stellen. Hetgeen we denken, voelen, ervaren, is dat wie we werkelijk zijn? Of zijn dit allerlei identiteiten die we onszelf hebben aangeleerd en aangemeten, waarmee we in conflict komen binnenin onszelf en die we vervolgens uitleven? En wat is de samenhang tussen deze persoonlijke identiteiten waarmee we in conflict komen en de wereld als maatschappij met alle conflicten en oorlogen als hoe die momenteel bestaat? Wezenlijke vragen.

Zoek jij wezenlijke antwoorden? Die zijn te vinden, met name in jezelf, met behulp van de juiste instrumenten om jezelf en de wereld om je heen te onderzoeken, aangevuld met informatie hoe we als mens zijn opgebouwd en hoe dit zo gekomen is.

Desteni I Process en Desteni I Process Lite praktische online cursus

Google HangoutsDesteni I Process Lite Nederlands (basisbegrippen)

De Geschiedenis van de Mensheid Nederlands

History of Mankind  – playlist Engels

Eqafe Store Freegratis interviews ter zelfstudie

animaatjes-voetbal-23031———————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 152 – Zelf-Meesterschap

Sinds kort voor vertrek ik voel een spiertje in mijn rechterhand als ik iets oppak. Het lijkt of er iets vast zit welke een osteopaat gemakkelijk los kan maken. Maar wat is het patroon wat eronder ligt? Hier in gesprek komt meesterschap naar voren. Meesterschap, wat is dat? Richting geven in het spreken in vertrouwen in zelf is wat naar voren komt. Met name in vertrouwen in/als zelf. Dit maakt meesterschap zelf-meesterschap. Spreken zonder zelfvertrouwen maakt het tot dicteren. Meesterschap zonder zelf ervoor blijft onbenoemd. Het enige waarin ik meester kan zijn, ben ik zelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te dicteren in plaats van mezelf richting te geven in woorden in vertrouwen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te dicteren tijdens de interviews zodat ik altijd iets na kan lezen, in plaats van te luisteren naar de interviews en eventueel iets op te schrijven als essentie en zelf te vertrouwen dat ik kan spreken in het moment met wat ik op dat moment beheers/meester ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat ik alles vergeet wat  er in de in de interviews gezegd wordt waardoor ik steeds meer ga dicteren, ook als ik het eigenlijk al weet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te vertrouwen in hetgeen ik al weet en gerealiseerd heb, welke ik bevestig voor mezelf door de woorden te spreken en mezelf in/als deze woorden te vestigen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb pijn in mijn hand te krijgen van het dicteren tijdens de interviews welke het plezier in het luisteren vermindert.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik dingen moet onthouden, welke in/als de mind is, om ze meester te worden, in plaats van in te zien dat ik dien te realiseren en hetgeen ik gerealiseerd heb in woorden  kan spreken in/als mezelf, waarin ik zelfvertrouwen ontwikkel en hierin meester word/ben in/als mezelf door de woorden die ik spreek te leven en hetgeen ik leef te spreken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik meester moet worden over hetgeen ik nog niet beheers, in plaats van meester te zijn in hetgeen ik beheers, hierin zelf te vertrouwen, en dit als startpunt te zien/gebruiken voor een volgend doel, adem voor adem, doel voor doel, waarin ik zelfvertrouwen ontwikkel in het meesterschap in spreken in/als mezelf hetgeen ik in zelf gerealiseerd en geleefd heb.

Ik stel mezelf ten doel meester te worden over mijn eigen leven door mezelf richting te geven in het beoefenen van spreken in zelfvertrouwen en hierin adem voor adem meester te worden in/als mezelf in/als de woorden die ik spreek.

Ik stel mezelf ten doel het schrijven tijdens de interviews te minderen en fysiek te rusten tijdens het luisteren. Ik realiseer me dat ik ben gaan schrijven ter ondersteuning van mezelf in het wakker blijven tijdens de interviews en niet om het hele interview te dicteren. Ik realiseer me dat het niet nodig is om het interview als een les op te schrijven maar dat ik de woorden hoor en eventueel de essentie opschrijf. Het wakker blijven gaat beter dan in het begin, en het schrijven kan ik hierin als ondersteuning gebruiken als nodig.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken welke patronen er ten grondslag liggen aan het weggeven van mijn meesterschap en het creeren van pijn in mijn rechterhand, welke ik eventueel aanvul met een fysieke ‘therapeutische’ ondersteuning.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vestigen in de woorden die ik spreek in/als hetgeen ik me gerealiseerd en geleefd heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te scheiden van mezelf als meester in zelf-meesterschap.

———————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life