Dag 400 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Gedachtendimensie-zelfvergevingen

Vervolg uitwerking van:

Dag 398 – Wie ben ik aan het verdedigen?

Dag 399 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Triggerpunt

Oneindigheidsteken

Gedachtendimensie:

Het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen.

Geloof hierin: dat het zelfonoprecht is en dat de zelfonoprechtheid in/als de gedachten van een ander iets over mij zegt en mij iets aan kan doen, en dus dat ik het tegendeel moet bewijzen/duidelijk moet maken dat deze gedachten niet over mij gaan.

Aard van de gedachte: geloof/ongeloof

*

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat het zo zelfonoprecht is dat ik niet weet waar te beginnen, in plaats van in te zien dat, door te participeren in deze gedachte, ik zelf zelfonoprecht ben, en dit zo vaak gedaan heb dat ik niet weet waar te beginnen aangezien er zoveel gedachten zijn die een begin hebben gemaakt in en als mezelf, bestaande in zelfonrechtheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik niet weet waar te beginnen omdat het zo zelfonoprecht is, en hierin de mate van zelfonoprechtheid te laten bepalen of ik wel of niet begin, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat er geen mate bestaat, dat ‘mate’ een gegeven als excuus is van de geest om niet te hoeven beginnen en een bepaalde mate van zelfonoprechtheid toe te staan te blijven bestaan, in en als zelf, waarin in feite, helemaal niets gebeurt, aangezien het hierin een ‘alles of niets’ is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat het proces van zelfonderzoek, zelfvergeving en zelfcorrectie een onderzoek is van alles of niets, waarin ik bedoel dat de mate er  niet toe doet, maar dat iedere zelfonrechtheid gevolgen heeft op het fysieke leven, op eenzelfde niveau als dat ik het toesta, dus als ik het subtiel toesta in mezelf te blijven bestaan, zal het zich subtiel in mijn leven, in mijn fysiek, en in en als het fysieke leven algemeen, blijven bestaan, zich voortzetten en laten zien, precies in de mate zoals ik het toesta, net zolang totdat ik beslis ‘nu is het genoeg’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb subtiele zelfonoprechtheid toe te staan te bestaan in mijn fysiek, mijn leven en in het fysieke leven in het algemeen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb subtiel en verborgen toestaan als beter te zien dan groots en zichtbaar toestaan, in plaats van in te zien dat subtiel en verborgen ook nog eens tijd nodig heeft om zich eerst te tonen alvorens het gecorrigeerd kan worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te reageren op het verborgene en het verborgen houden, aangezien dit niet eenvoudig vergeven en gecorrigeerd kan worden, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat dit is hoe ik het zelf toesta in en als mezelf en dus in en als het fysieke bestaan, als hoe ik het ‘geleerd’ heb, wat iets is wat ik ‘niet zie/niet wil zien’, en wat zo dus blijft bestaan met mijn toestemming.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het ‘verborgen houden’ te verbergen, waardoor ik mezelf hierin niet toesta mezelf te vergeven en corrigeren, wat me boos maakt in en als mezelf, op het moment dat dit getriggerd wordt door een ander die iets verbergt/niet ziet, waarop ik een gedachte aanmaak; een gedachte als oordeel als controle, in en als angst om te voorkomen dat mijn verborgen gedachten als oordelen zich laten zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen gedachten als oordelen te gebruiken als controle om mijn eigen gedachten als oordelen niet te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te geloven dat zelfonoprechtheid als de (uitgeschreven/uitgesproken)  gedachten van een ander iets zeggen over mij, in plaats van in te zien dat alleen mijn eigen (uitgeschreven/uitgesproken)  gedachten iets zeggen over mij, en dat de uitgeschreven/uitgesproken gedachten van een ander, in principe iets zeggen over de ander, en dat mijn innerlijke reacties hierop, wederom iets zeggen over mij, welke ik voor mezelf kan uitschrijven, inzien, zelfvergeven en corrigeren in en als mezelf, waarin ik tevens zie of en hoe hetgeen gezegd wordt, ook op mij van toepassing is en wat ik hierin eventueel kan veranderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat gedachten van een ander mij iets kunnen aandoen, en dat ik dus het tegendeel moet bewijzen/duidelijk dien te maken dat deze gedachten niet over mij gaan, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat mijn eigen gedachten als controle als reactie als angst, over mij gaan en mij iets aandoen op het moment dat ik ze produceer en weer onderdruk, welke angst in me oproept voor het automatisme in en als mijn eigen geest in en als onderdrukking, waarop ik geen controle lijk te hebben, maar welke in principe, in en als zichzelf als de geest, bestaat in en als controle.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen controlesysteem te willen controleren, maar tegelijkertijd te ervaren dat dit niet mogelijk is; het is niet mogelijk het controlesysteem in en als de geest, op te lossen met dezelfde controlemechanismen in en als de geest, waarin ik mezelf vastzet in de cirkel van controle in en als de geest.

En dus is er maar een oplossing: welke is, loslaten/vrij maken van controle, en loslaten/vrij maken houdt in: zelfvergeving van de gedachten en opvolgende reacties in en als de controlemechanismen bestaande in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te verdedigen bestaande in en als controlemechanismen, in en als de geest.

Zelfcorrecties volgen.

Desteni-I-Process-Lite

Om te leren hoe we bestaan als gedachten, gevoelens en emoties zonder te zien wie we zijn hierin.

Stop deelname in de oneindige cyclus in jezelf; start het Desteni-I-Process-lite; gratis online.

————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 331 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Reactiedimensie

Dag 325 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden

Dag 326 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Angstdimensie

Dag 327 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Verbeeldingsdimensie

Dag 328 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Gedachtendimensie

Dag 329 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Gedachtendimensie-vervolg

Dag 330 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Backchatdimensie

Reactiedimensie (Emoties/Gevoelens):

Verdriet, boosheid, irritatie, verongelijking, angst, neerbuigendheid, onverschilligheid, slachtofferschap, onbegrip, opgeven, ongeloof, onmacht

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren – angst-angst-angst  zie angstdimensie – en in en als angst mezelf op te geven in plaats van te gaan staan en mezelf richting te geven als wat het beste is voor mezelf en andere betrokkenen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in en als angst, mezelf terug te houden, en hierin een scala aan emoties te creeren in en als mezelf, welke ik vervolgens gebruik als excuus om niet te hoeven bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bestaande in en als angst, een reactie van stress te creeren, stress in en als de geest, in een creatie van vele gedachten en hieraan gekoppeld emoties,  waarin ik mijn lichaam vermoei en uitput en verkramp, welke mij opnieuw angst aanjaagt voor het verlies van mijn fysieke kracht, gemanifesteerd door mijzelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bestaande in en als angst, en hierin een niet opstaan, een tegenovergestelde reactie uit te lokken bij een ander als een soort van vrijbrief om mij te overheersen, en hierin wederom de macht in handen te houden door de ander uit de bocht te laten vliegen maar niet te corrigeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb onmacht te ervaren tegenover de ervaring van angst in mij, welke zich keert in projectie als macht naar de ander toe binnenin mezelf, participerend in backchat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me neerbuigend naar de ander toe te gedragen binnenin mezelf, participerend in backchat, welke in eerste instantie gevormd wordt door angst voor het nemen van verantwoordelijkheid in en als mezelf, in plaats van gelijk te gaan staan aan mezelf, de angst te stoppen in mezelf en mezelf te vergeven, en in gelijkheid aan en als mezelf, eventueel de ander te benaderen en in gezond verstand te communiceren, waarin ik ook een ander de mogelijkheid geef zich te corrigeren en bewegen als wat het beste is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de macht in handen te houden door te participeren in en als angst, ziende wat er gebeurt maar mezelf vasthoudend in en als een ervaring van onmacht ten aanzien van de angst, waarin ik de ander in onwetendheid houdt door niet te benoemen wat er gebeurt, waarin ik mezelf als beter blijf ervaren en zo de controle probeer te behouden in en als de geest in en als creatie van gedachten, reacties en backchat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf slachtoffer te maken van mijn eigen ervaringen van angst door vast te houden aan de angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb onverschilligheid te creeren ten aanzien van mensen die niet lijken te zien wat er gebeurt, welke komt door een ervaring van angst in en als mij, zo existentieel dat ik niet durf te spreken, en tegelijkertijd zelf gecreeerd door hierop voort te bouwen en de existentiele angst aan te nemen als ‘dit ben ik’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb onverschilligheid ten aanzien van mezelf als leven te accepteren, toe te staan en vervolgens te creeren door geloof en participatie in een ervaring van angst als ‘dit is wie ik ben’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf op te geven ten behoeve van mezelf in en als een ervaring van angst, en hier vervolgens hele persoonlijkheden omheen te creeren zodat ik niet meer zie wie ik ben en ik een excuus heb om mezelf voorgoed verloren te laten gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een excuus te creeren om mezelf verloren te laten gaan, welke ik projecteer op de buitenwereld als zijnde  ‘maar zij willen toch niet luisteren en zij zijn zo gemeen’, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik het ben die niet luister naar mezelf door constant de angst toe te staan in mezelf, en dat ik het ben die gemeen is naar mezelf, waardoor ik vervolgens gemeen als onverschillig, neerbuigend en ongelijk wordt naar een ander toe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ervaring van verongelijking te creeren door niet gelijk te gaan staan in en als mezelf, beginnende bij gelijk te gaan staan in en als de angst in mij en mezelf te vergeven en corrigeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te verongelijken en mezelf vervolgens in en als verongelijking te behouden door boos op mezelf te worden en geirriteerd naar mezelf toe te worden, in plaats van mezelf te vergeven en corrigeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf niet te durven vergeven, aangezien ik bang ben om mezelf te corrigeren en zelfverantwoordelijkheid te nemen en ik dus mijn angst onder ogen dien te zien en hier doorheen dien te wandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdriet te creeren ten aanzien van de verongelijking die ik ervaar in mezelf, waarin het lijkt alsof het verdriet enige verlichting geeft van de ervaring van verongelijking, bestaande in en als angst, niet ziende, realiserende en begrijpende dat in en als deze verlichting in en als een energetische reactie als verdriet, ik de ervaring niet stop, zelfvergeef en zelfcorrigeer, maar juist in mijn lichaam manifesteer, opberg, verberg, verstop zodat ik kan participeren in een ogenschijnlijke beweging als verlichting in en als een emotie van verdriet, terwijl mijn lichaam steeds vaster en verstopter raakt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als een ervaring van verdriet, in en als slachtoffer gevangen te houden, dit alles voortkomend uit een angst om op te staan en te spreken en bewegen in en als zelfverantwoordelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ervaring van onbegrip en ongeloof te creeren in mezelf, waarin ik niet begrijp en geloof dat een ander niet ziet wat er gebeurt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen en geloven dat een ander niet ziet wat er gebeurt, en dit als excuus te gebruiken om niets te hoeven zeggen, niet te hoeven spreken, en me hierin neerbuigend en onverschillig te gedragen ten aanzien van een ander die maar ‘moet begrijpen wat er gebeurt’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat mijn ervaring van onbegrip en ongeloof komt door onbegrip en ongeloof in het feit dat een ander niet ziet wat er gebeurt, in plaats van in te zien dat het onbegrip en ongeloof gaat over mezelf, over hetgeen ik toesta in mezelf, waarvan ik niet begrijp en kan geloven dat ik dit werkelijk toesta in mezelf en dus in een ander/naar een ander toe, welke me direct duidelijk maakt waarom een ander onacceptabel gedrag toestaat in zichzelf en dus vertoont, welke ik waarneem, maar waar niemand iets aan doet, welke zichtbaar is in de erbarmelijke staat waarin wij bestaan in de wereld hier op aarde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat onacceptabel gedrag in en als zelf okay is zolang het maar niet geleefd wordt, in plaats van in te zien dat als ik onacceptabel gedrag binnenin mij toesta, in participatie in en als angst en hieruit volgend backchat en reactie in mezelf, dit automatisch onacceptabel gedrag voortbrengt/doorgeeft naar een ander toe, al dan niet direct zichtbaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de macht in handen te houden door mijn onacceptabele gedrag, participerend in en als angst en hieruit voortkomend reactie en backchat en hieruit voortkomend het nalaten van spreken en bewegen als wat het beste is, als richting in en als mezelf, te verbergen in mezelf, en toe te zien en dus toe te laten hoe anderen onaccaptabel gedrag vertonen, waarin ik de macht als controle ‘bewaar’ in mezelf door meer te zien dan een ander maar dit niet te delen, en dus de ander geen mogelijkheid geef tot het nemen van zelfverantwoordelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb de ander en mezelf, mezelf als de ander zelfverantwoordelijkheid te geven als nemen; to give als you would like to receive.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te geven zoals ik zou willen ontvangen door de angst in mij groter te laten worden dan ikzelf en dit als excuus te gebruiken om niet te geven zoals ik zou willen ontvangen, en in plaats hiervan, in en als reactie, stress, veel stress te creeren waarin ik mijn fysiek uitput en langzaamaan vernietig.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb mezelf niet te geven zoals ik zou willen ontvangen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te reageren op de onoplettendheid – welke vernietigend werkt op de fysieke omgeving – van de kinderen rondom het huis, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik mijn eigen fysieke omgeving als mijn eigen fysieke lichaam, onoplettend benader en dus langzaamaan vernietig, en niet ziende, realiserende en begrijpende dat de kinderen dus feitelijk, net als ik, in doodsangst moeten verkeren door het ontbreken van een voorbeeld als richting als zelfverantwoordelijkheid bij de ouders, en dus door het ontbreken van richting als zelfverantwoordelijkheid in het kind zelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst als versluiering te gebruiken om werkelijk te zien wat hier is, door zoveel reactie emoties en gevoelens als energie in mezelf te genereren waardoor ik alleen mezelf nog zien in en als (een geloof in) wie ik ben in en als reactie als emoties en gevoelens, welke ik gebruik als rechtvaardiging van mijn handelen en/of niet handelen, ten koste van mijn gezond verstand als wat het beste is voor ieder-een, al het leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb liever kwaad te doen en toe te staan, in, als en buiten mezelf dan door mijn eigen angst heen te wandelen en hierin op te staan in en als zelfverantwoordelijkheid met als excuus, ‘zo bang ben ik’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst als een gerechtvaardigd excuus te zien en gebruiken, niet ziende, realiserende en begrijpende dat dit een bevestiging is van bestaan in en als mezelf in zelfzucht in en als de geest, in en als angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst in en als de geest als rechtvaardiging te gebruiken om angst in en als de geest in stand te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn eigen rechtvaardiging te zijn, te blijven en te worden in en als de geest, in en als angst, en zo mezelf gevangen te houden in een gesloten cirkel, een systeem wat zichzelf insluit, afzondert en isoleert.

Zelfcorrecties volgen

https://i2.wp.com/www.visionair.nl/wp-content/uploads/2011/01/Internal_view_of_the_Stanford_torus.jpg

———————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 323 – Gedachten en Zelfmoord

Disclaimer:

Voor wie rondloopt met terugkerende gedachten over zelfmoord die neigen naar een werkelijk beroven van het fysieke leven, zoek professionele hulp ter ondersteuning van jezelf via een specialist om te voorkomen dat je jezelf en/of een ander schade toebrengt. Realiseer je, zelfmoord is Nooit een werkelijke oplossing voor hetgeen je ervaart in jezelf. Eenmaal stabiel in jezelf als voldoende in staat om jezelf te ondersteunen, kun je het proces van schrijven en het toepassen van zelfvergeving en zelfcorrigerende uitspraken en doelstellingen wandelen, om werkelijk in jezelf te gaan zien hoe het patroon als gedachten tot zelfmoord zich gemanifesteerd heeft kunnen hebben in jezelf.

Equalitylife11-50%

Velen onder ons lopen met gedachten over zelfmoord rond, en velen van ons hebben dit soms of meerdere ‘malen’ overwogen om ook daadwerkelijk uit te voeren. En vrijwel iedereen onder ons staat passieve zelfmoord toe in zichzelf door zelf te bombarderen met gedachten, en hieruit volgend gevoelens en emoties, waarin we laten bepalen door de geest als gedachten, gevoelens en emoties wie we zijn, hoe we bewegen, welke woorden we spreken en welk gedrag we vertonen, waarin we ons fysiek langzaam opbranden en ons Zelf als Levend Wezen onderdrukken, wegdrukken, dood drukken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik beter af ben als ik mezelf van mijn fysieke leven beroof.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het in ‘de Hemel’ beter is dan hier op aarde, dat ik in de hemel veilig ben voor mijn gedachten, gevoelens en emoties, en dat de pijn die ik ervaar afkomstig is van mijn fysiek, niet ziende realiserende en begrijpende dat de pijn die ik ervaar, afkomstig is van de gedachten die gevoelens en emoties produceren welke ik fysiek opsla en waarin ik mijn vlees misbruik ten behoeve van het creeren van deze gedachten, gevoelens en emoties, waardoor mijn fysiek de pijn vertoont die ik in eerste instantie in en als de geest manifesteer en toesta in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik de gedachten als dat het me beter lijkt dat ik doodga, te moeten volgen in en als mijn fysiek en hierin overweeg om mijn fysiek te doden, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik als ik mijn fysiek dood, ik hetgeen ik vermijd onder ogen te zien op aarde, alsnog onder ogen zal krijgen ‘in de hemel’, in de dimensies, en dan zonder de ondersteuning van mijn fysiek en van mijn fysieke medemens hier op aarde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geen zelfverantwoordelijkheid te willen nemen voor hetgeen ik fysiek op aarde heb toegestaan en gemanifesteerd heb – binnenin mezelf en buiten mezelf – waarin ik als enige ‘optie’ zie om dan maar mijn fysieke leven weg te halen, denkende en gelovende dat ik op deze manier onder de pijn en zelfverantwoordelijkheid uitkom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat de pijn verdwijnt als mijn fysiek verdwijnt, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik op deze manier mijn eigen ondersteuning weghaal, namelijk mijn eigen fysiek als punt van referentie in en als fysieke stabiliteit, zodat ik  het proces kan wandelen van zien  wie ik ben geworden in en als de geest in en als ongelijkheid, bestaande in polariteit en dus instabiel, waarin ik de mogelijkheid heb om mezelf te vergeven en mezelf te corrigeren, in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik beter af ben zonder fysiek, aangezien ik in en als mijn fysiek pijn ervaar, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik mijn fysiek zelf pijn heb gedaan in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe mijzelf werkelijk te ondersteunen in en als het fysieke bestaan aangezien ik dit van niemand geleerd heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een leven op aarde toe te staan, in mezelf en buiten mezelf, welke zo ongelijk verdeeld is en in fysiek erbarmelijke staat, waarin vele mensen geen andere uitweg zien dan zichzelf van het fysieke leven beroven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien, realiseren en begrijpen dat gedachten over zelfmoord in de kern in verband staan met geld en de ongelijke verdeling hiervan, bestaande in en als angst om tekort te komen, het niet te redden, oneerlijk bedeeld te zijn, buitengesloten te worden etc.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ondanks het feit dat ik fysiek niet in erbarmelijke staat verkeer, toch te overwegen om mezelf van het leven te beroven zolang ik niet bereid ben om volledig zelfverantwoordelijkheid te nemen voor wie ik ben geworden in en als de geest en voor beslissingen die ik heb genomen en/of heb toegestaan, bestaande in (een geloof in) participatie in gedachten, gevoelens en emoties in afscheiding van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien, realiseren en begrijpen dat zelfmoord en/of gedachten over zelfmoord, in de kern niet voortkomen uit zelfhaat maar uit haat als wraak naar een ander toe, ergens in het leven ooit zo toegepast in de geest en voortlevend op, in en als deze herinnering zolang deze niet gecorrigeerd wordt door mijzelf, waarin ik mijzelf compromitteer en dus haat in zelf als zelfhaat creeer als gevolg van een ervaring van wrok waarin ik niet bereid ben deze ervaring op te geven en mezelf en eventueel de ander te vergeven voor iets wat ooit gebeurd is, waarvan ik me afhankelijk heb gemaakt en waarvan ik dacht dat ik er recht op had, en als dit niet zo blijkt te zijn, houd ik mijn expressie in, maak ik mezelf expressieloos, waarin ik feitelijk mezelf dood.

Desteni-I-Process Lite and Pro

Als ik mezelf zie participeren in een talmen en dralen om zelf verantwoordelijkheid te nemen voor de gedachten, gevoelens en emoties die bestaan in mij en voor de beslissingen die ik hieruit volgend genomen heb, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat er geen excuus is om te talmen en dralen in het nemen van zelfverantwoordelijkheid.

Ik stel mezelf ten doel, als en wanneer ik mezelf zie talmen en dralen tot het nemen van zelfverantwoordelijkheid voor gedachten, gevoelens en emoties die bestaan in mij en voor beslissingen die ik hieruit volgend genomen heb, te stoppen met talmen, mezelf het talmen te vergeven, en nader te onderzoeken in mezelf waarom ik draal in het nemen van zelfverantwoordelijkheid, wat de angst is die hierin verborgen ligt, door middel van schrijven en het toepassen van zelfvergeving en zelfcorrectie.

Ik stel mezelf ten doel mezelf in te zetten ten behoeve van eenheid en gelijkheid voor mens, dier, plant, aarde  – als ‘Alle Leven‘ in deze wereld – welke begint bij gelijke financiele basismogelijkheden voor ieder mens als in een Basisinkomen waarin voor ieder mens gelijke mogelijkheden gecreeerd worden tot Zelf Educatie welke leidt tot Werkelijke Zorg voor een ieder – mens, dier, plant, aarde –  in en als Leven als wat het Beste is voor Ieder-Een.

*

Gedetaileerde beschrijvingen over Zelfmoord en Paranoia (Engelstalig):

Suicide Paranoia – 1: What is Paranoia?

Suicide Paranoia – 2: How/Why Thought is (and creates) Paranoia

Suicide Paranoia – 3: The Creation Process of Suicide Paranoia – Energy Dimensin (Part One)

Suicide Paranoia – 4: The Creation Process of Suicide Paranoia – Energy Dimension (Part Two)

Suicide Paranoia – 5: How Consciousness disconnects from Reality in State of Paranoia

Suicide Paranoia – 6: The Creation Process of Suicide Paranoia (Thought Dimension)

Suicide Paranoia – 7: The Creation Process of Suicide Paranoia (Thought Dimension Part Two)

Suicide Paranoia – 8: Giving-up on Self and Giving-in to Paranoia

Suicide Paranoia – 9: Understanding, Stopping and Changing Paranoia

Suicide Paranoia – 10: Understanding, Stopping and Changing Paranoia (Part Two)

Suicide Paranoia – 11: Understanding, Stopping and Changing Paranoia (Part Three)

Suicide Paranoia – 12: Self Forgiveness and Self Commitments

Suicide Paranoia – 13: Self Forgiveness and Self Commitments (Part Two)

Suicide Paranoia – 14: Suicide and Blame

Suicide Paranoia – 15: Suicide and Blame (Part 2)

Suicide Paranoia – 16: Suicide and Blame (Part 3)

Suicide Paranoia – 17: Suicide and Blame (Part 4)

—————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 322 – Rechtvaardiging en de Rechten van de Mens

Equal Life Foundation

Als we het proces van zelfvergeving starten, beginnen we over het algemeen met het vergeven van de punten in onszelf die we allang gezien hebben als zijnde niet okay, waarvan we wisten en weten dat we het verkeerd deden/doen. Dit zijn duidelijke punten die we op een gegeven moment graag in zelfvergeving zetten.

In de loop van het proces wordt het begrip zelfvergeving duidelijker, we schrijven het, we spreken het  en langzaam aan gaan we het leven. En hierin komen langzaamaan de punten omhoog waarvan we niet eens wisten/weten dat we ze verkeerd deden/doen en/of waarvan we geloofden/geloven dat we er niets aan hadden kunnen doen; omdat we het niet wisten konden we het ook niet veranderen, en dus hoeven we het ook niet zelf te vergeven, want we hebben een goede ‘reden’ waarom we niet hebben toegepast wat het beste was.

Is dit werkelijk? Hadden we werkelijk niet kunnen weten wat het beste is in het moment zelf? Er zijn allerlei logische verklaringen voor waarom we niet hebben toegepast wat het beste is; logische verklaringen die we als reden en rechtvaardiging gebruiken waarom we niet hebben gedaan wat het beste is, niet ziende dat redenen en rechtvaardigingen excuses zijn van de geest waarom we gehandeld hebben in zelfzucht, in eigenbelang.

Pas als we werkelijk gaan zien dat alles wat we tot nu toe gedaan hebben, plaatsvond in en als rechtvaardiging en redenering in geest – al dan niet gebaseerd op een gevoel, emotie, intuitie – begint de sluier van de geest te wijken. beginnen we te zien hoe we ook in het moment in het verleden, een moment van keuze gehad hebben tussen zelfzucht en gelijkheid, waarin we kozen voor zelfzucht, welke we gerechtvaardigd hebben met een heleboel aannemelijke redenen als beredeneringen in de geest, waarin we de reden in de geest hebben aangenomen als reden van bestaan.

Als we niet zien dat we dit in het verleden in zelfzucht hebben toegepast, zullen we niet zien hoe we in het heden nog steeds beslissingen baseren op en als zelfzucht, met gelijke redeneringen als die we destijds gebruikt hebben.

Als we niet zien dat we in het verleden een moment van beslissing gehad hebben waarin we kozen voor de beslissing in/als eigenbelang, zullen we nooit in staat zijn om werkelijke macht in en als onszelf te bereiken, aangezien we de macht nog steeds wegleggen aan een factor buiten onszelf in en als rechtvaardiging in de geest.

En over het algemeen is de allerlaatste rechtvaardiging: God. In vele gedaanten en bewoordingen als Het Heelal, Het Niets, Het Alles, Eenheid, Jezus, Allah, De Voorziening, Licht, Liefde, en ja, Anu.

Hierin missen we het punt dat De Geest, De Mind binnenin onszelf, Gelijk staat aan God buiten onszelf. En deze Geest bevindt zich in en als onszelf. En deze Geest hebben we toegestaan de Macht over ons te nemen, waarin we de Zelfverantwoordelijkheid hebben afgegeven aan de Geest als God. Welke Ten Alle Tijden als Rechtvaardiging tevoorschijn gehaald kan worden op het moment dat we het niet meer weten, dat we teveel Angst ervaren, in de vorm van Controle als Redenering als Rechtvaardiging, gebonden aan/geleid door een vorm van Zelfzucht.

En zo blijven we cirkelen in de Eeuwigheid van de Geest en en als Controle, gebonden aan Eigenbelang, in Afwezigheid van de Macht in en als onsZelf in Eenheid en Gelijkheid als Leven als wat het beste is voor Alle Leven.

Dus wat houdt Zelfvergeving in?

Zelfvergeving houdt in dat we onsZelf Vergeven wat we hebben Toegestaan en Aanvaard hebben in en als onsZelf als Redenering, Rechtvaardiging, Geloof, Controle en Angst ter Vergoelijking van de Beslissing in Zelfzucht, welke altijd ten koste gaat van iets of iemand buiten onszelf en hierin tegelijkertijd van hetzelfde principe binnenin onszelf, waarin en waarvan we Afscheiding creeren/hebben gecreeerd om een Beslissing als Vrije Keuze in en als Zelfzucht Toe te Staan in onszelf in en als Rechtvaardiging in de Geest.

Rechtvaardiging in de Geest betekent Afscheiding van een Principe van Eenheid en Gelijkheid als wat het Beste is voor Alle Leven. Altijd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb druk te zijn in de Geest met het Afwegen van Rechtvaardigingen in en als de Geest, om er zelf zo Go(e)d mogelijk vanaf te komen en toch te doen lijken alsof ik het Beste met Iedereen voor heb, niet Ziende, Realiserende en Begrijpende dat zolang ik druk ben met Rechtvaardiging als Redenering in en als de Geest, ik per definitie bezig ben met een Afweging in en als Zelfzucht, in en als Eigenbelang.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik Recht heb op Rechtvaardiging in de Geest, in plaats van in te zien dat Rechtvaardiging in de Geest niets te maken heeft met een Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, maar alles met het Recht in en als mijzelf, bestaande in en als Zelfzucht in en als Energie, in en als de Geest, niet ziende, realiserende en begrijpende dat bestaande in en als Energie, ik besta in en als Polariteit, waarin er altijd winner en verliezer is – een plus en een min – waarin ik beslis in het moment in Zelfzucht welke Pool mij het meeste energie oplevert, dus waarin ik het meeste win in en als Energetische Verrijking, welke altijd ten koste gaat van iets of iemand buiten mijzelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het feit dat ik ben Opgegroeid en Onderwezen in Ongelijkheid in de Kennis en Informatie van de Geest, te gebruiken als Rechtvaardiging om te Denken en Geloven dat ik het Recht heb om mezelf, bestaande in Ongelijkheid in Zelfzucht, te Rechtvaardigen voor mijn Woorden en Daden welke ik heb Toegepast in Ongelijkheid ten Koste van het Principe van Leven in Eenheid en Gelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf zo af te scheiden in en als de Geest in en als Zelfzucht, dat ik deze Afscheiding in en als Zichzelf als Wie Ik Ben Geworden, Gebruik als Rechtvaardiging als Reden om mezelf en een ander te Doen Geloven dat een Leven in Eenheid en Gelijkheid, met Gelijke Rechten voor de Mens en hieruit volgend voor Alle Leven, niet mogelijk is, aangezien ik mezelf als Onmachtig Ervaar ten opzichte van mezelf bestaande in en als de Geest in Zelfzucht, in Afscheiding van mezelf als Leven, niet Ziende, Realiserende en Begrijpende dat ik deze Afscheiding in en als mezelf in eerste instantie heb Toegestaan in mezelf in Momenten van Beslissing, waarin ik de Macht Zelf heb Afgegeven in een Geloof in het Bestaan in en als mezelf in Zelfzucht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik een Vrije Keuze heb in en als de Geest, niet Ziende, Realiserende en Begrijpende dat ik Keuzes in de Geest baseer op Redenering en Rechtvaardiging in Zelfzucht, plus en min tegen elkaar afwegend, waarin mijn Vrije Keuze dus altijd zal leiden tot een Winnaar en Verliezer, bestaande in en als Energie ter Verrijking van God de Geest, Binnenin en Buiten mijzelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf NIET heb toegestaan en aanvaard heb te Zien, Realiseren en Begrijpen dat ik slechts in Ieder moment Beslis Wie Ik Ben – Bestaande in en als Zelfzucht in en als de Geest ter Verrijking van mezelf in en als de Geest of Bestaande in en als het Principe van Eenheid en Gelijkheid van Leven als wat het Beste is voor Alle Leven in en als het Fysiek – welke de enige ‘Keuze’ is die Werkelijk is – welke niet Vrij is maar een Beslissing van Wie ik Ben, Hoe Ik be-Sta, in Ieder Moment.

Als ik mezelf zie participeren in Rechtvaardiging in en als Redenering als Angst als Controle in de Geest, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me beweeg in en als Afscheiding van iets of iemand binnen en buiten mezelf waarin ik Angst ervaar om iets of iemand te Verliezen, gerelateerd aan Waarde in en als Energie, welke Onderzoek nodig heeft in Schrijven, Zelfvergeving en Zelfcorrectie.

Ik realiseer me dat ik mezelf in Zelfzucht, in Eigenbelang bescherm tegen de Pijn van de Schaamte en Spijt die ik ervaar bij het zien en Ervaren van de Afscheiding in en als mezelf, voortkomend uit de Dagelijkse Beslissing tot een Leven in Zelfzucht welke mij is Voorgedaan en welke ik heb Nagedaan en dus Toegestaan in en als mezelf.

Ik realiseer me dat het niet eenvoudig is en zal zijn, want Mijn Bestaan in Rechtvaardiging in en als Zelfzucht is alles wat ik ken en ben geworden in en als Mijn Reden van Bestaan.

Ik stel mezelf ten doel Geduld te hebben met mezelf en in plaats van zelf te forceren, zelf te vergeven.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te Omarmen en vervolgens Vergeven in de Ervaring van Schaamte en Spijt.

Ik stel mezelf ten doel de gebieden van afscheiding in en als mezelf, bestaande als Rechtvaardiging als Reden in en als de Geest, te Onderzoeken, Zelfvergeven en Zelfcorrigeren, waarin ik mezelf in Staat Stel de Macht in en als Zelf terug te halen naar Zelf, stap voor stap, adem voor adem, dag voor dag, zodat en totdat ik me Beweeg in Ieder moment in en als Beslissing als wat het Beste is, bestaande in en als Zelfverantwoordelijkheid in Overweging van Alle leven.

Universele Verklaring van de Rechten van de Mens – Equal Life Foundation (ELF)

——————————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 286 – Expressie en de Darm – Trigger Characters – Afwachtend – Consequentiedimensie

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Dag 273 – Ruimte – Het huis in Zegveld

Dag 274 – Trigger Characters – Gerelateerd aan Ruimte

Dag 283 – Trigger Characters – Afwachtend-1

Dag 284 – Trigger Characters – Afwachtend – Reactiedimensie

Dag 285 – Trigger Characters – Afwachtend – Angstdimensie en Fysieke Gedragsdimensie

Consequentiedimensie:

Mezelf verongelijken door middel van inhouden van expressie en verdwijnen in reactie en fysieke gedragsdimensie, dus in de geest; hierin ongelijk gaan staan aan mezelf en de ander, en hierin zelf afwachtend worden;

Alles alleen doen

Journeys into the Afterlife – A Master in-Waiting – Part 12

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te verongelijken door middel van inhouden van expressie en verdwijnen in reactie en fysieke gedragsdimensie in de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ongelijk te gaan staan aan mezelf en dus ook aan de ander door mezelf te verongelijken door middel van inhouden van expressie en verdwijnen in reactie en fysieke gedragsdimensie, dus in de geest, en hierin zelf afwachtend te worden, opgesloten in de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de afwachting van een ander buiten mij als excuus te gebruiken om zelf afwachtend te zijn en in de wacht te staan in de geest, wat de situatie in de gehele wereld is; iedereen wacht tot een ander zichzelf beweegt in plaats van zelf te gaan bewegen en uit de geest te stappen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het liefst alles alleen te doen omdat ik niet weet hoe om te gaan met afwachting van mezelf als reactie op de ander/in aanwezigheid van de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet werkelijk het liefst alles alleen te doen, maar dit te hebben aangeleerd aan mezelf in/als zelfbeweging, waarin ik zelf beslis wat te doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in aanwezigheid van een ander niet meer te kunnen en durven beslissen en dus niet meer te kunnen en durven bewegen, welke zover strekt dat ik stilval en geloof dat ik dit ben.

Life Review – Waiting for my Life to Happen

Zelfcorrecties (zelfcorrigerende uitspraken/zelfcorrigerende doelstellingen):

Als ik mezelf zie verdwijnen in reactie en fysieke gedragsdimensie op een afwachtend karakter tegenover me als trigger character, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik reageer op een projectie van mezelf op de ander in/als angst.

Ik realiseer me dat ik in reactie, zelf verdwijn in de geest en dus zelf afwachtend word, en alleen nog maar kan reageren op de ander, in plaats van te zien in gezond verstand en zelf te bewegen.

Ik realiseer me dat, doordat ik reageer en fysiek deze reacties manifesteer, ik ze opnieuw toesta en opsla in mijn fysiek, welke alleen maar moeilijker wordt om te stoppen in zelf.

Ik stel mezelf ten doel te de angst te onderzoeken waarin ik mezelf projecteer op een ander buiten mij die een afwachtend karakter laat zien/welke ik interpreteer als afwachtend.

Ik stel mezelf ten doel eerst en alleen mijn eigen reactie en/of fysiek gedrag te stoppen welke naar boven komt en manifesteert in reactie op een interpretatie van mezelf van een afwachtend karakter tegenover mij, en dit is wat ik alleen doe.

Ik stel mezelf ten doel het alleen doen te verplaatsen naar het nemen van zelfverantwoordelijkheid voor wie ik ben geworden in de geest in het toepassen van schrijven, zelfvergevingen en zelfcorrecties, waarin, naarmate ik dit langer toepas, ik mezelf steeds meer in staat stel om in aanwezigheid van een andere persoon te zijn zonder te verdwijnen in reacties en fysiek gedrag.

Ik stel mezelf ten doel mezelf werkelijk te vergeven wat ik heb toegestaan in mezelf, zodat ik mezelf kan bewegen in comfort in mijn eigen fysiek, en mezelf niet hoef te forceren tot beweging terwijl ik nog in reactie aanwezig ben in de geest, aangezien dit alleen maar meer reactie opwekt in en buiten mijzelf.

Waiting for Change to come to Me – Reptilians’ Support – Part 176

Uitgewerkte Trigger Characters:

Dag 275 – Trigger Characters – Aandacht-1

Dag 277 – Trigger Characters – Aandacht – Backchatdimensie

Dag 278 – Trigger Characters – Aandacht – Fysieke Gedragsdimensie

Dag 280 – Trigger Characters – Aandacht – Consequentiedimensie en Angstdimensie

Dag 276 – Trigger Characters – Ontkenning-1

Dag 277 – Trigger Characters – Ontkenning – Backchatdimensie

Dag 281 – Trigger Characters – Ontkenning – Reactiedimensie

Dag 282 – Trigger Characters – Ontkenning – Consequentiedimensie en Fysieke Gedragsdimensie

———————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 266 – Wie ben ik?

Ik start een serie blogs met de titel ‘Wie ben ik’. Deze serie zal tussen de andere blogs – vaak procesblogs – doorlopen. Ik schrijf deze blogs om in woorden te brengen wie ik ben en waar ik voor sta. De procesblogs laten zien waar ik vandaan kom en hoe ik hierin, met behulp van toepassing van Instructies, mezelf vrij maak van waar ik vandaan kom, bestaande in afhankelijkheid van de beperking van de geest.

Als ik mezelf als voorbeeld neem, zie ik dat de hoeveelheid informatie die beschikbaar is bij Desteni, overweldigend kan zijn. Ik neig in zo’n situatie om het onderzoek te staken, puur omdat ik niet weet waar te beginnen met het onderzoek. Ik vind het dan prettig als ik een persoon kan volgen, als voorbeeld kan zien, waarin de informatie beperkter is in hoeveelheid en ook in gerelateerde onderwerpen. Van hieruit kan ik dit dan uitbreiden en zo kom ik uiteindelijk bij het volledige onderzoek van de beschikbare informatie. Zo kan de hoeveelheid informatie geen excuus vormen om niet te onderzoeken wat het beste is en kan men zelf een begin te maken; Het Begin Zijn. Het begint immers bij en in jeZelf.

Op deze manier wordt er nog gewerkt met aantrekking in de vorm van herkenning, waarin we als mensen neigen naar een onderzoek van een persoon waarin we onszelf herkennen. Wat natuurlijk een herkenning is door overeenkomsten in de Geest. En dat is okay zolang er geen oordelen aan worden opgehangen als zijnde ‘deze persoon is okay, want hier herken ik me in, maar die andere persoon daar snap ik niets van, dus die is niet okay’. Waarin dit ‘niet okay’ een wegstoppen/ontkennen is in zelf van wat gezien wordt in de ander, en waarin we denken dat hetgeen we niet herkennen – en dus wegstoppen en hierin afwijzen – over de ander gaat. Terwijl het nog steeds over zelf gaat en over een afwijzing in en van (een deel van) onszelf.

We ontkomen er in deze tijd niet aan dat er met herkenning gewerkt wordt. Dus laten we de herkenning gebruiken, om via een levend voorbeeld waarin we onszelf enigszins herkennen in/als de Geest, tot Overeenstemming te komen over Samenwerking tot een Leven in Gelijkheid voor Alle Leven – op Aarde en in de Dimensies – waarin ieder de reacties terughaalt naar zelf en hierin gelijk gaat staan als zelf als wat het Beste is, en als Een Ieder dit doet, zijn we hierin Een.

Gedurende het onderzoek kunnen we instructies leren die worden toegepast in en als een proces om zelf vrij te maken van de Beperkingen als Oordelen in de Geest, en te gaan staan voor Gelijkheid in Zelfoprechtheid waarin niemand en niets wordt uitgesloten van een waardig leven. Als een ieder leert de instructies toe te passen op zichzelf en hierin Zelfverantwoordelijkheid neemt, gaan we gelijk staan aan onszelf als leven, en hierin aan de ander als leven. De instructies zijn opgezet als wat het Beste is voor Alle Leven. Dit hoef je niet aan te nemen, dit kun je onderzoeken. In jezelf door het op en in jezelf toe te passen. En van hieruit, vanuit en als Zelf, tot de Beslissing te komen Wie je bent.

Er zijn vele voorbeelden te vinden die eenzelfde instructies toepassen die je kunt volgen in verschillende talen. Het gaat uiteindelijk om het toepassen van de instructies en hierin innerlijke structuur op te bouwen. Herkenning en Ontkenning zijn slechts persoonlijke voorkeuren die gestopt kunnen worden in zelf. En ook dit is aan jezelf om te onderzoeken in zelf.

De Instructies zullen leiden tot het vinden van Leven in/als Zelf, Als en Indien de instructies consequent worden toegepast. En dit is wat we allemaal kunnen en zullen Herkennen en Erkennen in elkaar: in een Ieder van ons is de Mogelijkheid tot Leven aanwezig, en een ieder van ons heeft deze mogelijkheid weggegeven aan het Vermogen in ons, oftewel aan Geld. Het geld is ongelijk verdeeld, en om te overleven in afhankelijkheid van het vermogen (Geld), hebben we onszelf in ongelijkheid verdeeld.

Wat en Wie dient er dan te veranderen?

Het Wereldsysteem en de Ongelijke Geldverdeling

Wijzelf bestaande in en als dit Wereldsysteem.

Want

Wie creeert de wereld/heeft de wereld gecreeerd zoals die nu bestaat? De mens. Dus wie dient te veranderen om de wereld te veranderen? De Mens. Wie is de Mens? Jij en Ik.

In Herkenning en Erkenning van het feit dat er verandering nodig is, in zelf en in de wereld, start de Reis, het Proces tot Leven.

It’s a Journey to Life!

Het is een Reis naar Leven!

*

A child come into this world and follow instructions –unfortunately the instructors do not instruct what is best for all and thus the child become what they are taught — unable to be part of one body of life as equals — thus–it is important to first unconditionally unlearn what has been accepted as reality to be able to recreate self to what is best for reality — that is how one become one and equal with what is real as only what is best is real there will never be leaders or anyone to be followed –only instructions to build inner structure with (Bernard Poolman)

*

——————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 244 – Expressie en de Darm – Hoofdpijn

<a href=”http://www.bloglovin.com/blog/4855563/?claim=cm2cw2ygbkf”>Follow my blog with Bloglovin</a>

Dit is een vervolg in een serie blogs “Expressie en de Darm” beginnend bij Dag 232 – Expressie en de Darm – Ervaring van Onmacht

DISCLAIMER: Geen enkel blog welke ik hier schrijf gerelateerd aan fysieke klachten houdt een geneeswijze in welke praktisch fysiek onderzoek overbodig maakt. Bij (langdurige) fysieke klachten raad ik altijd aan een specialist te bezoeken op regulier en natuurgeneeskundig gebied, om zoveel mogelijk direct inzicht te krijgen in de fysieke gesteldheid en te kunnen handelen als dit acuut nodig is. (NB Ikzelf heb regulier fysiek onderzoek laten uitvoeren om levensbedreigende aandoeningen te kunnen uitsluiten en verder te kunnen met zelfonderzoek in relatie tot lichaam en geest, waarin ik dit proces regelmatig ondersteun met therapeuten die praktisch werkzaam zijn in de natuurgeneeskunde in de brede zin).

*

Reptilians-the-reptilian-s-master-mind-behind-memory-control-part-1-part-117

Probleem:

Ik heb voor de 3e dag hoofdpijn welke opkomt vanuit de nek links en doorloopt naar het achterhoofd, met name links. Het is gerelateerd aan een ‘lijn’ zoals ik het noem, wat vermoedelijk een meridiaan is zoals de chinezen die gebruiken in hun benadering van het fysiek, die doorloopt naar de plek links in de darm. Als daar beweging in komt (of juist niet) kan er opeens behoorlijke hoofdpijn opkomen welke eerder opkomt vlak voor en/of tijdens de menstruatie. En die is geen pretje om mee te bewegen. Ik kom de dag niet door zonder pijnstiller.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de dag niet door te komen zonder pijnstiller.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn ogen bijna niet open te kunnen houden van de hoofdpijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me helemaal strak te voelen staan in nek, schouders en kaaklijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb kippenvel van de ongemakkelijke pijnervaring te hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te willen gaan liggen en mijn ogen dicht doen, maar dan val ik in slaap en wordt de druk op het hoofd alleen maar erger.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hoofdpijn als excuus te gebruiken om te slapen tussendoor.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het zat te zijn, dit gedoe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het oneerlijk te vinden dat ik steeds pijn heb hier en daar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me zorgen te maken als de hoofdpijn aanhoudt, al weet ik niet exact waarvoor.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het wel lang te vinden duren deze keer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het gemeen te vinden dat ik als vrouw steeds deze hormonale ongemakken doorloop.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb moe te zijn van dit gedoe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb moe te zijn van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf de schuld te geven dat ik hoofdpijn heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf van al mijn fysieke klachten de schuld te geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb

Ik stel mezelf ten doel fysieke pijn als fysieke pijn te zien, en deze wel te onderzoeken in relatie tot het proces maar mezelf niet op de nek (aha) te zitten als ik fysieke pijn heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te vinden dat ik het nu weleens opgelost moet hebben, deze fysieke pijnen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf op de nek te zitten als ik fysieke pijn heb, terwijl ik dan al zoveel pijn heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb pijn of te gebruiken als excuus of als iets om mezelf op de nek te zitten, wat beiden niet gelijk staan is en mezelf ondersteunen zonder oordeel of zonder excuus.

De pijn zal ik dus gecreeerd hebben in oordelen en excuses.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb pijn te creeren in oordelen over/naar mezelf en excuses naar mezelf om hier niets mee te doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb van alles van de hoofdpijn te vinden en vervolgens allerlei redenen te gaan zoeken en het als excuus te willen gebruiken om iets vervolgens niet te hoeven doen dus constant druk te zijn in de geest met oordeel, redenering en excuus.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet direct te zien dat iets van iets vinden nog steeds een oordeel is als het niet direct ‘veroordeelt’ in slechte zin, en dus deze oordelen te laten bestaan in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken dat het met eten te maken heeft, dat ik teveel en/of te vaak eet, en dat ik hierdoor hoofdpijn krijg doordat ik de spijsvertering teveel belast, waarin ik opnieuw een mechanisme va controle zie, nu op het eten, waarin ik het eten hetzelfde ervaar als het poepen zoals gisteren omschreven, als het gaat maar door en het gaat maar door.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken hierin ‘en wat als er dan geen eten meer is?’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me zorgen te maken over een eventueel tekort aan eten in de toekomst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me zorgen te maken over een tekort hebben in de toekomst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb altijd een zorg voor tekort ervaar op de achtergrond, welke wellicht via de grootmoeder via moederslijn komt die de oorlog heeft meegemaakt met weinig voeding en dit regelmatig benoemde, niet in een zeurderige zin maar meer als feit dat het zo was.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een plaatje hierin te zien opkomen in mezelf waarin mijn opa en oma hun bord helemaal leeg te zien schrapen waarin ze zeggen dat dat komt door de oorlog waarin er erg weinig eten was.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb net als mijn oma graag een voorraad te hebben aan een aantal voedingsmiddelen, en dit ook te kennen van huis uit met een kelder waar altijd iets te eten is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb gewoon angst te ervaren dat ik tekort kom/zal komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor armoede en geen eten en hierdoor ziek worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als afhankelijk te zien van eten en met name gezond eten, en bang te zijn direct ziek te worden als ik minder gezond voedsel voor handen heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me schuldig te voelen dat ik zoveel gezond eten heb en anderen op de wereld niet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te vinden dat ik overdrijf in gezond eten, terwijl ik het eigenlijk omdraai en iedereen dit voedsel ter beschikking dient te hebben, en dat het enige wat ik overdrijf hierin, mijn focus is hierop, en niet zozeer het voedsel en/of de hoeveelheid voedsel wat ik eet.

Oplossing:

Ik kon mijn spieren masseren in nek en schouders toen de hoofdpijn wat gezakt was door een pijnstiller. Ik masseerde punten op mijn benen, met name op het linkerbeen, waarvan 1 punt erg zeer deed op een plek waar zogenaamde ontgiftingspunten zitten, dat wil zeggen dat deze punten relateren aan uitscheidingsorganen en door massage van deze punten bevorder je de ontgifting van het lichaam/ondersteun je het lichaam in de functie van afvoeren van afvalstoffen. Hier had ik veel baat (?) bij, alsof het lichaam verder kon met afvoeren.

Beloning:

De hoofdpijn is niet terug gekomen ’s middags;

Ik heb iets meer inzicht aangaande het controle punt in relatie tot voeding, darmwerking en hoofdpijn/fysieke pijn door het schrijven van de zelfvergevingen in de blogs.

*

Nog veel te doen:

Wel werd ik zelf lichtgeraakt tijdens werk en lukte het me niet mezelf effectief te stoppen in reactie in mezelf op de drukte om me heen doordat ik een taak niet af kon maken en hierdoor met verdeelde aandacht het andere werk heb uitgevoerd en de mensen te woord gestaan heb, en uiteindelijk met onvrede over mijn eigen gedrag/ervaring in mezelf, het werk heb afgerond, uiteindelijk gewoon ‘op tijd’ dus ook nog eens ‘voor niets’ mezelf zo druk gemaakt.

Ik ben ergens het punt waarin de hoofdpijn is ontstaan, niet effectief doorgekomen en weer meer terug in de geest gegaan en ik zie mezelf allerlei ‘oude’ afleidingsmanoeuvres uit de kast trekken. Ik vind het lastig een punt door te wandelen als er fysieke pijn opkomt, aangezien ik neig weg te blijven van de fysieke pijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het lastig te vinden om een punt door te wandelen als er fysieke pijn opkomt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te neigen naar weg blijven van de fysieke pijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb terug in de geest te gaan en afleidingsmanoeuvres te zoeken na een aantal dagen van meer fysiek aanwezig zijn, ook al was het deels met hoofdpijn.

Let’s move on.

The-crucifixion-of-jesus-part-23

——————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 239 – Expressie en de Darm – Uitstel van Opstaan

Dit is een vervolg in een serie blogs “Expressie en de Darm” beginnend bij Dag 232 – Expressie en de Darm – Ervaring van Onmacht

Mental-tiredness-vs-physical-tiredness-atlanteans-part-61

Ik ben gestart met het stoppen van uitstellen van opstaan in de ochtend als ik wakker word. Vanochtend schoot er een gedachte door me heen; ik dacht nog, die moet ik opschrijven; ik had geen papier naast het bed; en ik viel weer 5 minuutjes in slaap. mmm…lol ik weet de gedachte echt niet meer en ik gebruik die toch elke ochtend als excuus. Wat een grap.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de gedachte die ik als excuus gebruik om op te staan uit bed, te vergeten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geen pen en papier naast het bed te leggen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb direct op te staan om de gedachte op papier te schrijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb als ik net wakker ben, mezelf als te moe ervaren om iets op te schrijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb als ik net wakker ben, mezelf als te moe te ervaren om op te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb moeheid als ervaring te creeren door te denken dat ik te moe ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn voor de moeheid die ik ervaar in mijn fysiek, waarin ik bang ben dat er iets kapot gaat als ik te moe ben en toch opsta, in plaats van in te zien dat er iets ‘kapot gaat’ als ik toegeef aan de energie van de gemanifesteerde moeheid aangezien ik hierin toegeef aan de energie van het geest bewustzijn systeem die fysieke substantie gebruikt dus kapot maakt om te overleven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb toe te geven aan de energie van gemanifesteerde moeheid in een geloof dat deze moeheid echt fysiek is, in plaats van in te zien dat de energie van de moeheid van de geest door het draaien van overuren zich fysiek gemanifesteerd heeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me vervelend te voelen als ik toegeef aan de moeheid die ik ervaar als ik moet opstaan en hierdoor het opstaan uitstel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te vergeten te ademen als ik wakker word en in plaats hiervan of in een gedachte te gaan of weer ‘heel even lekker te gaan liggen’ waarin ik weer even in slaap val, waarna het proces zich herhaalt als ik opnieuw wakker word.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een timeloop in de ochtend te creeren waarin ik niet direct opsta.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb overuren te draaien in de geest in plaats van hier fysiek aanwezig te zijn in de adem.

Ik stel mezelf ten doel iedere avond pen en papier naast mijn bed te leggen.

Ik stel mezelf ten doel in de ochtend te zien welke gedachten er opkomen als excuus om niet op te hoeven staan en deze op te schrijven, zodat ik er over kan schrijven en/of zelfvergevingen en zelfcorrecties op kan toepassen.

Ik stel mezelf ten doel de ervaring van moeheid door me heen te laten gaan in plaats van me ertegen te verzetten in/als angst.

Mental-tiredness-vs-physical-tiredness-atlanteans-part-2-part-62

———————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 182 – Zelfvergevingen op relaties – 15 – opstaan in de ochtend/alleen

Vervolg op

Dag 181 – Zelfvergevingen op relaties – 14 – opstaan in de ochtend/samen

Gedachte alleen:

Ik wil nog niet opstaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de gedachte ‘ik wil nog niet opstaan’ in me te laten bestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘ik wil nog niet opstaan’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de gedachte ‘ik wil nog niet opstaan’ te geloven doordat het zo voelt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn gevoel van moeheid in de ochtend en zo lekker liggen te gebruiken als validatie van echtheid van de gedachte dat ik nog niet op wil staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hierop te reageren in mijn hoofd met de reactie ‘maar ik wil echt nog niet opstaan’, alsof die reactie het moet bewijzen/echt moet maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn reacties op mijn eigen gedachten als bewijs te gebruiken van de echtheid van een gedachte.

Ik doe mezelf tekort als ik gelijk opsta.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de gedachte ‘ik doe mezelf tekort als ik gelijk opsta’ in me te laten bestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘ik doe mezelf tekort als ik gelijk opsta’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik mezelf tekort doe als ik gelijk opsta door te geloven dat ik gedachten, gevoelens en emoties ben, en als rottig of naar voelt, of juist fijn en lekker, ik hiernaar moet luisteren en als ik dit niet doe, ik een gevoel creeer waarin ik ervaar mezelf tekort te doen, welke niet voortkomt uit het eventueel niet luisteren naar gedachten, gevoelens en emoties, maar welke juist voortkomt uit het wel luisteren naar gedachten, gevoelens en emoties en hiernaar te handelen, en vervolgens hierin te geloven, waarin dit geloof en luisteren naar gedachten, gevoelens en emoties als mezelf als de mind, juist hetgeen is waarin ik mezelf werkelijk tekort doe.

Gevoel:

Ik lig zo lekker; dit moet goed zijn, nog even liggen, het voelt zo lekker.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ervaring van een gevoel zo lekker te liggen te gebruiken als validatie/reden om nog even te blijven liggen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn gevoel als validatie/reden te gebruiken om niet op te staan.

Emotie:

Kwaadheid/verontwaardiging dat ik moet opstaan terwijl ik zo lekker lig.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb kwaadheid te ervaren om het feit dat ik op moet staan terwijl ik zo lekker lig.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb

Angst:

Dat ik niet naar het toilet kan en weer de hele dag met mijn eigen backchat moet doorbrengen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te creeren voor mijn eigen backchat, welke juist is gecreeerd uit angst, om niet naar het toilet te kunnen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om niet naar het toilet te kunnen, en deze angst als reden/validatie te gebruiken om nog even te blijven liggen/niet direct op te staan, in plaats van in te zien dat de fysieke klacht als niet naar het toilet te kunnen in eerste instantie gecreeerd is in angst om op te staan, en dus houd ik de fysieke klacht, gecreeerd in angst, in stand in dezelfde angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te controleren en regeren in lagen van angst in/als de mind om op te staan, zonder in te zien dat deze angst een angst is van de mind die bang is niet te overleven in/als energie zodra ik opsta/gelijk sta aan mezelf als angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven in mijn angsten en deze reacties te onderzoeken en druk te zijn hiermee, in plaats van in te zien dat ik ze in eerste instantie gewoon dien te stoppen zodat ik mezelf de mogelijkheid geef op te staan zonder mezelf te bombarderen in gedachten/reacties in angst welke starten zodra ik in bed blijf liggen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb in bed te liggen, wakker, zonder gedachten te produceren.

Emotie algemeen:

Schaamte dat ik niet naar het toilet kan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb schaamte te ervaren over het feit dat ik niet naar het toilet kan, terwijl ik deze al gestopt heb, en tevens schaamte ervaar voor mijn reacties en gedrag hierop.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor mijn eigen reacties op mezelf die moeite heeft met naar het toilet gaan van tijd tot tijd, in plaats van in te zien dat het ten eerste een vervelende ervaring is die heel ongemakkelijk aanvoelt, dus ga ik wat spastisch doen, net als mijn darm (mijn darm doet natuurlijk net als ik wat spastisch en ik reageer weer op mijn spastische darm die in eerste instantie spastisch is gaan doen door signalen van mij) en ten tweede dat schaamte niets toevoegt en ik deze dus direct kan stoppen zodra deze opkomt.

Ik stel mezelf ten doel de schaamte die opkomt over mijn spastische darm, de gevolgen hiervan en mijn reacties hierop, te stoppen zodra ik deze op zie komen.

Schaamte dat ik steeds maar schrijf over niet naar het toilet kunnen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb schaamte te ervaren over het feit dat ik steeds maar schrijf over niet naar het toilet kunnen, waarin het lijkt of dit altijd speelt, wat niet waar is, het is alleen zo dat ik er altijd mee bezig ben waardoor het lijkt alsof het altijd zo is.

Zelfcorrecties:

Ik zie geen realisaties, en ik vraag me af of die er wel zijn en/of nodig zijn. Het gaat erom dat ik beslis in de ochtend direct op te staan, wat ik niet doe en wat ik niet wil, althans niet elke ochtend.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb elke ochtend direct in de ochtend op te (willen) staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn om deze beslissing te nemen waarin het lijkt en wat wellicht ook zo is, dat ik de achterdeur dichtgooi en geen excuses meer heb om in de mind te verdwijnen, wat ik op dit moment wel heb, want door in de ochtend de mind/het bewustzijn te activeren, start ik de dag in de mind/het bewustzijn waar ik druk mee kan zijn en dus een excuus heb om in/als bewustzijn te bewegen en geen volledige zelfverantwoordelijkheid te nemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te lopen te talmen om volledige zelfverantwoordelijkheid te nemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb nog geen corrective statement te willen schrijven waarin ik mezelf richting geef in het direct opstaan in de ochtend, aangezien ik mezelf er niet in vertrouw deze ook daadwerkelijk in praktijk te brengen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het liever eerst in praktijk te brengen voordat ik het als correctie opschrijf, waarin ik het geen correctie schrijven gebruik als excuus om mezelf nog niet te hoeven veranderen/corrigeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf nog niet te willen veranderen/corrigeren in het punt van direct opstaan in de ochtend als de wekker gaat, aangezien ik twijfel ervaar of dit nodig is, of ik toch niet even kan blijven liggen zonder in de mind te gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hierin ergens in een polariteit te blijven steken van wel en niet mogen, welke ik opnieuw als excuus wil gebruiken voor onderzoek, terwijl het direct opstaan in de ochtend niet meer inhoudt dan direct opstaan in de ochtend, en tijdens dit opstaan zal duidelijk worden welke punten me hiervan weerhouden en welke ik onderdruk door direct in het bewustzijn te verdwijnen en niet direct op te staan en mezelf te dirigeren/richting te geven in fysieke bezigheden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in een polariteit van mogen en niet-mogen te zitten, waarin ik mzelf in een niet-mogen behoorlijk onderdrukt heb en hierin een ervaring van verongelijking te creeren, waardoor het in het doorduwen hierin lijkt of ik iets niet mag, waar ik me tegen verzet aangezien ik dit niet-mogen als onderdrukking heb gebruikt en/of ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in polariteit van een niet-mogen als onderdrukking van mezelf een mezelf vanalles toestaan gecreeerd heb, gelovende dat ik daarin onder de onderdrukking uitkom/de onderdrukking ophef.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik onder de onderdrukking uit kan komen/de onderdrukking op kan heffen door het tegenovergestelde te gaan doen, in plaats van in te zien dat ik de onderdrukking als gecreeerde polariteit dien te stoppen.

Ik stel mezelf ten doel de polariteit van mogen en niet-mogen in mezelf te onderzoeken en te zien wat ik mezelf juist wel of juist niet toesta/heb toegestaan op momenten dat ik conflict in mezelf ervaar welke zich uit in moeheid, lusteloosheid, zinloosheid en opgeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in de ervaring van moeheid, lusteloosheid, zinloosheid en opgeven zoveel angst heb ervaren om het werkelijk op te geven, dat ik mezelf niet heb toegestaan voorbij deze balans in polariteit te zien en dus in de polariteit ben blijven steken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb polariteit te blijven steken uit angst om het op te geven, waarin ik juist hetgeen doe waarvoor ik angst ervaar, namelijk mezelf opgeven door in de polariteit te blijven steken, welke gelijk staat aan opgeven om werkelijk in zelf te zien, voorbij de balans van de polariteit, waar verder dan de balans ziende pas duidelijk wordt hoe ik deze polariteit in/als bewustzijn zelf toegestaan en gecreeerd heb.

Ik stel mezelf ten doel in de avond de tijd te nemen om te ontspannen en los te laten, zodat ik niet opsta in de ochtend met waar ik in de avond mee ben gaan slapen, welke het opstaan bemoeilijkt.

———————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 180 – Zelfvergevingen op relaties – 13 – Angst voor elk gesprek

Dag 168 – Zelfvergevingen op relaties – 1 – relatiecheck

Dag 169 – Zelfvergevingen op relaties – 2 – alleen bij jou zijn

Dag 170 – Zelfvergevingen op relaties – 3 – iemand leuk vinden

Dag 171 – Zelfvergevingen op relaties – 4 – ik ben niet goed genoeg

Dag 172 – Zelfvergevingen op relaties – 5 – tijd

Dag 173 – Zelfvergevingen op relaties – 6 – voorbereiding nodig

Dag 174 – Zelfcorrecties op relaties – 7 – voorbereiding nodig

Dag 175 – Zelfvergevingen op relaties – 8- grapjes over man en vrouw

Dag 176 – Zelfvergevingen op relaties – 9 – ik kan het niet

Dag 177 – Zelfvergevingen op relaties – 10 – fysiek ongemak als sabotage

Dag 178 – Zelfvergevingen op relaties – 11 – 23 jaar zelfoordeel

Dag 179 – Zelfvergevingen op relaties – 13 – gezond(igd)

Ik ervaar angst voor elk gesprek wat ik voer. Ik ben altijd bang dat mensen me vragen stellen waarin ik moet antwoorden wat ik doe. En wat ik doe is altijd anders dan wat de meesten doen, en over het algemeen roept het altijd discussie/vragen/weerstanden op. Angst voor Onbegrip en met name voor de reacties die hierop volgen. Waarin ik terugtrek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor onbegrip in gesprek met mensen en de reacties die hierop volgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me terug trekken uit angst voor de reacties die volgen uit onbegrip van zelf en niet in zelf willen zien van mensen en hierin de gelijkheid kunnen zien met alle mensen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me terug te trekken uit angst voor de reacties die volgen op onbegrip en hierin mezelf te isoleren en tevens te stoppen met praten en antwoorden, ook bij mensen die oprecht wel een antwoord willen en zoeken en die niet weten waar die te vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te gaan leven in zelfinteresse in het vinden van antwoorden zonder de werkelijke wil deze te delen/mensen te ondersteunen in het vinden van antwoorden en/of het geven van antwoorden, uit angst voor de weerstand en reactie van mensen op de antwoorden die ik geef.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb deze antwoorden alleen te willen geven onder de beroepsmatige noemer van natuurgeneeskunde, om het zo een richting te geven en mezelf enigszins ruimte te geven vrij van de angst om constant vragen te moeten beantwoorden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn het antwoord niet te weten als iemand een vraag stelt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn wel een antwoord te weten maar het antwoord niet te durven spreken, behalve onder de beroepsmatige noemer want dan komen ze er tenslotte voor.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me alleen op werk niet onzeker te voelen over wat ik daar doe en wat ik spreek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me in zogenaamd privesfeer altijd angstig te voelen over eventuele gesprekken die zullen plaatsvinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb alleen maar te durven spreken als ik zie/ervaar dat er begrip is, terwijl juist in de gevallen waar er geen begrip is, er een heleboel is wat gesproken dient te worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te laten leiden door angst in gesprekken, en hierin te beslissen juist wel of juist niet stil te zijn, welke gerelateerd is aan een pushen of een terughouden, in plaats van in rust in/als de adem, te spreken als antwoord op een vraag die gesteld word.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een relatie te zoeken/gezocht te hebben om me veilig te voelen van deze angst voor elk gesprek met mensen in de ‘buitenwereld’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me hierin afhankelijk op te stellen van de veiligheid van de relatie en van het begrip van degene in de relatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn spreken afhankelijk te maken van het begrip van degene die luistert, en als ik geen begrip ervaar door een aanwezigheid van een ander programma welke mij niet niet hoort, hierin direct te reageren door te stoppen met spreken en stil te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn expressie in spreken afhankelijk te maken van een aanwezig mindprogramma, en me hierin zo gevoelig af te stellen dat ik niet eens meer door heb dat ik me hierin automatisch aanpas en dus zelf een als automatisch aangepast programma te leven om conflict te vermijden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb als een automatisch aangepast programma te leven om conflict te vermijden, waarin ik conflict in mezelf creeer en deze opsla in mijn fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als fysiek te verdraaien/verkrampen/in bochten te wringen in innerlijk conflict, om uiterlijk conflict te vermijden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in relaties juist steeds het conflict omhoog te halen aangezien ik geen enkel conflict kan verdragen in een intieme relatie, waarin ik niet fysiek samen kan zijn als er conflict aanwezig is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zoveel conflict in mezelf te creeren waardoor ik de intieme relatie in/als/met mezelf volledig verstoord/verdraaid heb, en hierdoor een uiterlijke relatie zonder conflict nodig geloof te hebben ter compensatie van mijn innerlijk conflictueuze relatie in/als/met mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dus niet fysiek samen te kunnen zijn in een relatie waarin conflict aanwezig is met een ander, waarin zichtbaar is in deze woorden dat ik niet fysiek samen kan zijn met mezelf waarin conflict aanwezig is, wat ook blijkt uit de huidige fysieke toestand waarin ik me bevind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb liever conflict te vermijden en zelf in een kronkel te liggen/liegen dan een en gelijk als zelf te staan en het erop te wagen reactie te krijgen op de woorden die ik spreek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te verloochenen ten behoeve van de uiterlijke vrede.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander de schuld te geven van het conflict door onbegrip van de ander, in plaats van in te zien hoe ik conflict creeer in mezelf door mezelf niet te ondersteunen in het spreken, welke zich reflecteert in mijn reactie op uiterlijk conflict.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb innerlijk conflict te creeren door mijn innerlijke reactie op uiterlijk conflict en hierin uiterlijk conflict te gaan mijden waarin ik opnieuw innerlijk conflict creeer als reactie in/als/op het mijden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren over het babelonie die zich heeft gemanifesteerd in de taal, waarin niemand een gelijk startpunt heeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren over het ongelijke startpunt, welke conflict creeert doordat er altijd een ongelijk startpunt is, en welke alleen kan worden doorlopen door opnieuw door het conflict heen te gaan om een gelijk startpunt in te nemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zoveel conflict in mezelf te creeren door niet gelijk te staan aan zelf en hierin in een ongelijk startpunt met/als mezelf, zoveel conflict te creeren en fysiek te manifesteren, welke ik nu opnieuw moet doorlopen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb terug te houden in het doorlopen van de fysieke ongelijkheid in/als mezelf uit angst voor de pijn  en uit angst voor mijn eigen reacties/aanvallen in/als backchat welke ik gecreeerd heb in het ongelijke startpunt in/als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in mezelf dus ook conflict te vermijden uit angst voor mijn eigen reacties/aanvallen/backchat, en hierin het conflict fysiek in stand te houden, welke ik tevens als excuus gebruik om de uiterlijke conflicten in gesprekken niet aan te hoeven gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn innerlijke fysieke klachten, gecreerd door innerlijk conflict voortkomend uit het mijden van uiterlijk conflict, opnieuw in te zetten als excuus om uiterlijk conflict te mijden.

*

Ik stel mezelf ten doel mijn innerlijk fysiek gemanifesteerde conflicten te onderzoeken, in te zien, zelf te vergeven en te corrigeren, waarin ik mijn reacties in gesprekken en op eventuele uiterlijke conflicten hierin gebruik als leidraad om te zien waar ik de innerlijke conflicten gecreerd heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb op te willen geven in een geloof toch niet gehoord te worden, in plaats van in te zien dat ik de ander niet kan laten horen, dat ik alleen kan spreken, en dat zolang ik de ander wil laten horen, iets wil van de ander in/als relatie in/als de mind, welke ik in stand houd door een geloof in de mind in gehoord moeten/willen worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als mind constant te geloven, in plaats van dit geloof te stoppen en hierin constant te zijn en hierin een en gelijk te zijn/worden als de Adem, welke een startpunt is voor de woorden die ik spreek.

Als ik mezelf angstig zie worden in gesprek of met name voor een gesprek, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik gedachten als energie verbonden heb aan een persoon, een situatie of een specifieke herinnering die geactiveerd wordt/die ik zelf activeer. Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken welke herinnering ik activeer en vooral wat ik hierbij te winnen heb, waaraan ik wil vasthouden in deze energie-associatie in/als de mind. Ik realiseer me dat ik fysiek een aardig stabiel leven heb en gehad heb, en dus heb ik de angsten voornamelijk gecreeerd in het associeren/verbinden met energieen van mezelf aan gebeurtenissen als herinneringen in een poging om meer of minder te maken van mezelf zoals ik fysiek aanwezig ben. Deze associaties kan ik opnieuw inzien en hierin de gebeurtenissen/herinneringen loskoppelen door zelfvergeving en zelfcorrectie toe te passen, waarna ik in de fysieke werkelijkheid keer op keer ondervind dat er niets aan de hand is.

—————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life