Dag 713 – De stem van leven

wipwap

Het wordt me in een moment duidelijk hoe we uiteindelijk zullen kunnen staan als de ‘stem van leven’ en dat hierin het persoonlijke er niet meer toe doet. Hiermee bedoel ik dat ik niet tot uitdrukking breng ‘wat ik vind’ maar dat ik een stem geef aan een principe waar ik voor sta die al het leven in overweging neemt, inclusief mijzelf en/als een ander als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het persoonlijk te nemen als ik een principe verwoord en dit met weerstand wordt ontvangen, waarin ik me al bij voorbaat, als ik het inbreng, in een ervaring van verantwoordelijkheid bevind en dan verantwoordelijk voor hoe een ander zich hierin zal voelen waardoor ik me vervolgens onprettig/onzeker zal/zou voelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen ervaring ‘in het leven te roepen’ door vanuit een ervaring te spreken waarop een reactie komt waarop ik weer reageer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door vanuit een ervaring te spreken – dus ergens in afgescheidenheid van mezelf – vervolgens een bevestiging te willen of verwachten van degene naar wie ik het heb uitgesproken en me zo afhankelijk te maken van mijn reactie op een reactie (die al dan niet komt) van een ander en me zo, dus afhankelijk van een ander (feitelijk van ‘die ander in/als mijn eigen geest’) te maken in wat ik uitspreek/in expressie breng.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb steeds maar niet te hebben begrepen hoe Bernard niet langer als Bernard bestaat maar in en als Leven en dat ‘Bernard’ een belichaming was voor hem als leven hier op aarde, tot aan dit moment waarin ik zie (voor een moment) hoe het is om te staan in en als de stem van leven – het is een moment, echter vanaf hier kan ik het gebruiken als referentiepunt waar ik heen ga en van waar ik me uiteindelijk zal uitdrukken en zal belichamen.

Hierin in ogenschouw houdend dat het niet gaat om het verwoorden van de kennis en informatie als ‘de stem van leven’ maar om een werkelijke en volledige fysieke expressie.

Als en wanneer ik bemerk dat ik me zenuwachtig maak over hoe een ander op iets zal reageren en/of over hoe iets te brengen, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik het ergens persoonlijk maak en dat ik mezelf hierin verminder, waardoor ik ‘de ander’ automatisch (in polariteit) meer maak dan mezelf in en als leven. Ik stel mezelf ten doel mezelf te omarmen als de kracht van leven en verantwoordelijkheid te nemen voor die delen van/gedachten over mezelf waarin ik mezelf verminder door de toepassing van zelfvergeving om van hieruit te zien wat, hoe en wanneer ik het beste iets naar voren kan brengen.

Als en wanneer ik bemerk dat ik me druk maak over hoe een ander gereageerd heeft op iets wat ik heb gezegd, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik zelf iets gezegd heb vanuit een afgescheidenheid in mezelf, ook al is het maar een klein aspect van reactie, het is en blijft een dimensie die resoneert in mezelf en van hieruit in mijn woorden. Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken welke ervaring ik heb onderdrukt in mezelf zonder werkelijk te zien wat er meevaart in mijn woorden en ik stel mezelf ten doel mezelf hierin te vergeven en zo verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf in dit aspect, om van hieruit eenduidig te spreken.

Als en wanneer ik bemerk dat ik me ‘verantwoordelijk voel’ voor hoe een ander zich ervaart en/of reageert, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik iets breng en/of gebracht heb waarin ik niet volledig verantwoordelijkheid heb genomen voor mezelf waardoor ik eventueel reacties activeer waarvoor ik me verantwoordelijk voel. Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken voor welk aspect van afgescheidenheid ik nog geen verantwoordelijkheid heb genomen in mezelf en vervolgens mezelf te vergeven hierin en zo, verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf in dit punt en zo vervolgens, de verantwoordelijkheid voor eventuele reacties van een ander, bij die ander te kunnen laten.

trompetklimmerTrompetklimmer

***

Waar Zelfoprechtheid beging – Bernard Poolman (vertaling)

Proces van Kwantificeren – Spreek Zelfvergeving LUIDOP (vertaling)

the eye of the needle


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

 

 

 

 

 

Advertenties

Dag 709 – Wat sta ik toe in lichamelijk ongemak?

system green

Vervolg op Dag 707 en Dag 708

Zelfvergevingen op wat ik toesta en accepteer tijdens het ervaren van (specifiek) lichamelijk ongemak:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om, zodra ik me fysiek ongemakkelijk ervaar, zo geconsumeerd te worden door de ervaring binnenin mezelf, gekoppeld aan het fysieke ongemak waardoor ik enorme weerstand ervaar om iets praktisch uit mijn handen te krijgen en waarbij vrijwel iedere praktische/lichamelijke beweging, me herinnert aan het fysieke ongemak aangezien ik die bij iedere beweging ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het ongemak blijkbaar zo te hebben onderdrukt waardoor ik het niet zie of ervaar in mezelf totdat mijn lichaam het aangeeft en naar voren brengt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te walgen van de ervaring en gedachte dat ik dit gecreëerd heb en te blijven hangen in de ervaring van walging en gedachten van zelfoordeel (backchat, zelfpraat) en zo de angst in mezelf te bevestigen en vergroten door erin te blijven ronddraaien zonder te zien wat ik kan doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te ervaren als ‘gewoon niet te willen’ en maar niet door deze ervaring heen te komen maar keer op keer, hierop te botsen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zoveel oneerlijkheid te ervaren dat ik steeds opnieuw met dit lichamelijke ongemak wordt geconfronteerd binnenin mezelf zonder dat ik direct een oplossing zie, waarin ik druk blijf met de ervaring van oneerlijkheid en deze zo bevestig en vergroot in/als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het lichamelijke ongemak NU weg te willen hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te willen dat het lichamelijk ongemak er nooit was geweest en nooit zou zijn, ook al weet ik dat het iets aangeeft over mezelf in wat ik heb toegestaan en doorgezet als voorprogrammering.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik een beter en ander leven zou hebben als ik dit lichamelijk ongemak (dus deze specifieke voorprogrammering) niet herhaaldelijk zou ervaren, als het er niet was, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik niet weet wat ik dan gecreëerd zou hebben en hoe dat eruit zou hebben gezien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het lichamelijk ongemak weg te willen hebben en te willen dat het er nooit was geweest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb boos te zijn op het lichamelijk ongemak en het lichamelijk ongemak de schuld te geven van hoe ik mij ervaar en hoe mijn leven is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het lichamelijk ongemak groter dan mijzelf te maken en los van mij te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het lichamelijk ongemak uit me te willen trekken, los te willen krabben, weg te willen duwen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de hel te ervaren tijdens het lichamelijk ongemak, de hel van mijn eigen creatie zonder te zien, realiseren en begrijpen hoe ik het exact heb opgebouwd als creator.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijzelf niet als creator te zien van mijn creatie, ook al weet ik in kennis en informatie dat dit wel zo is, zolang ik niet zie hoe, ervaar ik me feitelijk niet de creator en dus, niet verantwoordelijk voor mijn creatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me niet verantwoordelijk te ervaren voor mijn creatie van lichamelijk ongemak, ook al weet ik beter.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb conflict in mezelf te ervaren door te weten dat ik verantwoordelijk ben voor mijn creatie/lichamelijk ongemak maar niet te zien hoe en hoe ik verantwoordelijkheid kan nemen, aangezien ik niet zie wat eraan vooraf is gegaan en dus feitelijk niet weet – doordat ik het niet zie –  waarvoor ik verantwoordelijkheid moet nemen en dit maakt me razend.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb razend te worden door niet te zien hoe ik mijn lichamelijk ongemak opbouw en samenstel en mezelf zo af te leiden met het razen in mezelf in plaats van te vertragen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te willen dat een ander me een antwoord geeft omdat ik het zelf niet zie en tegelijkertijd het ‘zelf te willen doen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb moe te zijn van en wanhoop te ervaren in/door de gedachte dat ik het zou moeten zien want ik heb het toch zelf gecreëerd, maar wat ik als ik het dan niet zie?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf moe en wanhopig te maken en doen ervaren door de gedachte dat ik het zou moeten zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb aandacht en/als energie te genereren binnenin mezelf met behulp van het lichamelijk ongemak door er van alles over te denken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik ‘lekker bezig ben’ en dan opeens te worden overvallen door fysiek ongemak die ik niet had zien aankomen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om me ‘goed’ te voelen aangezien ik ieder moment, iedere ochtend opnieuw kan worden overvallen door lichamelijk ongemak en hierdoor zo van de kaart te zijn dat ik me liever op de vlakte houd en me minder voel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me liever op de vlakte te houden en me ‘minder’ (goed) te voelen zodat ik niet overvallen kan worden door een onverwachte situatie van lichamelijk ongemak.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me dus ‘minder dan goed/god’ te ervaren in plaats van mezelf als één en gelijk als mezelf als creator, dus als ‘god als het ware, te zien en realiseren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb altijd op mijn hoede te zijn voor aanvallen en hierin mijn adem in te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb op mijn tenen te lopen en zo min mogelijk op te vallen, zodat ik ook niets fout kan doen en kan worden aangevallen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb liever geen verantwoordelijkheid te nemen zodat ik ook niets fout kan doen en dus ook niet kan worden aangevallen (door mezelf in zelfoordeel) en ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet op te vallen zodat ik ook geen verantwoordelijkheid hoef te nemen voor hetgeen aan de oppervlakte komt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf aan te vallen in en als zelfoordelen als gedachten over mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf op momenten van fysiek ongemak, als minder te ervaren en dit liever te vermijden, in plaats van het als mogelijkheid, als kans te zien om een aspect van ongelijkheid in mezelf op te lossen.

Als en wanneer ik mezelf als minder ervaar en ‘overvallen’ door een ervaring van fysiek ongemak, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik een ongelijkheid, een afgescheidenheid binnenin, van en als mezelf gemist heb, niet heb opgemerkt en dat mijn lichaam dit op deze manier onder ogen brengt. Ik stel mezelf ten doel me te herinneren aan de mogelijkheid en kans, als een opening die hierin aanwezig is om een deeltje van mezelf terug te brengen naar mezelf en ik stel mezelf ten doel het woord ‘opening’ hier te gebruiken voor mezelf als richtlijn in dit proces.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het toch geen zin heeft, dat het me toch niet lukt en/of dat het van ‘zo kleine invloed’ is dat het ‘niets uitmaakt’, waardoor ik er al niet aan zou beginnen om het als opening te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf vast te zetten in een cirkel van een paar gedachten binnenin mezelf en mezelf zo alle mogelijkheden en openingen bij voorbaat te ontnemen en/of niet te zien of gebruiken als zodanig.

Als en wanneer ik mezelf zie zoeken naar redenen en oorzaken in mijn geest van mijn fysieke ongemak, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat in dit zoeken naar redenen en oorzaken, ik mezelf alleen maar meer vastzet in en als de geest door rondjes te blijven lopen zonder tot hetgeen te komen wat ik zoek, namelijk een oplossing, aangezien ik zoek naar iets wat ik niet zie terwijl ik weet dat het er is en zo, de angst en onzekerheid te vergroten in mezelf. Ik stel mezelf ten doel om mezelf direct fysiek te ondersteunen door het toepassen en uitproberen van een specifieke ademhaling en met behulp van de fysieke toepassing van zelfvergeving door het in klank/expressie brengen van mezelf in en als ervaringen die opkomen en door de klank te brengen naar de plekken van lichamelijk ongemak, waarin ik zo een voedingsbodem creëer voor het eventueel openen van zicht op een herinnering, ervaring of gedachte die ik heb vastgezet en opgeslagen in mijn fysieke weefsel, in en als mezelf, in en als de integratie van wezen, lichaam en geest.

Ik stel mezelf ten doel verantwoordelijkheid te nemen voor de voorprogrammering in en als mijn geestbewustzijnssysteem en stapje voor stapje voort te bewegen, in en als de realisatie dat ik hiervan niemand de schuld kan geven en dat in een ‘schuld geven’, ik de verantwoordelijkheid probeer af te schuiven en zo mezelf onthand als het ware als ik de verantwoordelijkheid niet in handen neem/houd voor wat er binnenin mij gebeurt.

Ik stel mezelf ten doel om mijn plannen en taken voor de dag bij te stellen en af te stemmen op waartoe ik fysiek in staat ben en te zien hoe en waarmee ik mezelf fysiek kan ondersteunen.

key - encryption

So, back to the Encryption point: so as we take down these Encryptions and we have already taken down virtually all of the Encryptions of the Interdimensions, of Multi-Universes of…you cannot even begin to Comprehend, from a Human perspective, what has actually existed.

So, for some years now we are busy with the Physical Encryption. A little bit more difficult, because – you have to take down the Complete Program, Decode the Encryption; and – these Programs are Programmed to Activate similarly, to say, the Seed of a Plant. The Seed of a Plant requires a certain amount of Rain, a certain amount of Heat, a certain type of Environment before it Activates and it Grows. The System is Designed like a Plant. It requires a Very Specific Environment before it Activate. So, before we can Find the System, because it’s hidden into uncountable Dimensions – we have to first Create the Environment within which the System Activates. And when the System Activates – we can find the bloody thing. When we find the bloody thing, then we can deal with it, Decrypt it, take it out. And then – we have to take it out in the Physical, because it is a Physical System that is Creating Control within the Physical. And as you’ve Noticed, that stuff is like Really Effective.

Taking out a System in the Physical, is like walking through the Valley of the Shadow of Death. It is absolutely Hell, because – the Physical Body Believe itself to be the System. So, you have to get it to See, and Realize that it is Not and that it can be something else, because it’s Complete Image and Likeness, it is the Physical. And then, you have to take it out – and its got to then Willingly Release the System and itself from the Ideas and the Ideologies that the System Represents…and only then, can the System be Removed.

Read more at: Day 301: The Encryption of Systems (Part Two)

 


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

Dag 694 – Het leven van woorden: transparant

translucent-61321_960_720

In de kinesiologiechat met Kim kwam het woord ‘transparant’ naar voren.

***

transparent would be about not hiding yourself from other people within that experience that they will ‘hurt’ you
but being more open, present and ‘here’ with people as your equals
so not going into that ‘protection’ mode

it’s actually more that the perception that the world is ‘hard’, is because you choose not to understand/relate to it because the innocence/superficiality creates a positive experience so the idea that it’s a ‘protection’ would be more like a justification for the fact that you’re actually creating the experience/perception of the world being ‘hard’ yourself

***

Ik wil hier het woord transparant gaan onderzoeken en hierna lijkt het me zinvol om ook het woord protection, bescherming te gaan bekijken.

Transparant. Voor mij betekent dit doorzichtig, helder. Geheel zichtbaar. Dus zonder bijbedoelingen. Als ik zonder bijbedoelingen ben, heb ik niets te verbergen en dus ook niets te beschermen. Kan iets of iemand me dan nog pijn doen? Ja, ik kan zeker fysiek pijn gedaan worden, dat is de kwetsbaarheid van het fysieke leven. Maar emotioneel/gevoelsmatig gezien kan ik niet meer ‘gekwetst’ worden als ik mijn woorden plaats zonder bijbedoelingen (ten behoeve om ergens zelf beter van te worden) zonder de ander en het geheel in overweging te nemen, aangezien ik dan niet langer iets ‘terug verwacht’ dat mij (met gevoelens en/of emoties) zou moeten voeden.

Transparant ben of word ik natuurlijk niet zomaar, ik heb de geestbewustzijnsstructuren door de jaren heen opgebouwd en deze reizen mee als ‘bijbedoelingen‘ op veel woorden die ik uitspreek. Het woord ‘transparant’ is een richtlijn om te realiseren, om te her-inneren als ik ervaar alsof de wereld ‘hard’ is of als ik ervaar alsof ‘iets me wordt aangedaan’. Hier ervaar ik dan eigenlijk mijn eigen ‘verharding’ van binnen, van de afscheidingen die ik gecreëerd heb in gedachten, gevoelens en emoties en die vervolgens gaan resoneren als bijbedoelingen in mijn expressie. Als iets in de communicatie gaat resoneren – in mezelf of in een ander – dan is dit waar ik voor mezelf in kan zien: waren er bijbedoelingen in mijn woorden die ik schreef of sprak? Hierin ondersteun ik dan eerst mezelf om deze bijbedoelingen te vergeven en zo, mijn expressie helder en transparant te maken en me te uiten vanuit een benadering van vertrouwen in/als mezelf, in plaats van de buitenwereld en anderen vanuit mijn eigen verhardingen (gedachten, gevoelens en emoties) te benaderen, dus met vooropgestelde aannames.

Ik kan hierin niet controleren wat een ander doet, maar ik kan er wel voor zorgen dat mijn expressie helder en transparant wordt, stap voor stap, woord voor woord zodat ik niet langer en onnodig resonanties uitlok bij een ander als reactie op mijn eigen resonantie/bijbedoelingen.

Woordenboekdefinitie: Transparant – doorschijnend (Wolters)

Klank: ans, ant, para, trans, pa, part, parel.

Aangehechte waarde: positief

Wordt vervolgd met zelfvergevingen op alle energetische aanhechtingen die (in mij) bij het woord transparant naar voren komen en uiteindelijk de zelfcorrigerende uitspraken en herdefinitie.

Woordenlijst (blogs)

helder

Redefining Words Into Practical Living (youtube)


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

 

Dag 693 – Het leven van woorden: vertrouwen (2)

trust-fear

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vertrouwen te associëren met ‘trouwen’ en dus aan trouw in relatie tot een ander buiten mij, in plaats van het direct te zien als een trouw zijn aan en als mezelf en hierin vertrouwen te hebben en leven, zowel voor mezelf als voor en naar anderen toe en dus, vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door een associatie binnenin mij van het woord vertrouwen aan ‘trouwen’ als een verbinden met een ander, niet in staat te zijn (geweest) om het woord vertrouwen in en als mezelf te leven ter ondersteuning van de zelfstandigheid binnenin mij/als mij.

Wordt vervolgd met zelfcorrigerende uitspraken en een herdefinitie van het woord ‘vertrouwen’

Voor gehele blog zie: Dag 692 – Het leven van woorden: vertrouwen (1)

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een ervaring van wantrouwen naar iets of iemand buiten mezelf, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in een ervaring van ‘getrouwd zijn’ zit ten aanzien van dit iets of iemand en dat ik mezelf relateer aan dit iets of iemand buiten mij.

Ik realiseer me dat ik hierin mezelf verbind aan iets of iemand buiten mij en hierin mijn zelfbeweging afgeef aan dit iets of iemand buiten mij.

Ik realiseer me dat ik denk trouw te moeten zijn aan dit iets of iemand buiten mij en zie in mezelf waarin ik mezelf ‘getrouwd heb’ aan iets/iemand buiten mij en met welke woorden/gedachten/emoties/gevoelens ik dit doe/gedaan heb.

Ik stel mezelf ten doel, de verbinding met iets of iemand buiten mij waarop ik mijn wantrouwen projecteer, te onderzoeken en zien waar en waarmee ik mezelf verbind/relateer aan iets/iemand anders, welke woorden, gedachten, gevoelens, emoties, aannames en geloven ik hiervoor gebruik en ik stel mezelf ten doel te vergeven wat ik tegen kom als verbinding in en als de geest en zo mijn zelfbegrip te vergroten.

Ik stel mezelf ten doel, mezelf trouw te zijn door mijn expressie niet langer te relateren aan wat een ander wel of niet leeft en in plaats hiervan, te zien waar ik voor sta en hoe dit in expressie te brengen in overweging van zowel mezelf als het geheel waarin ik me bevind en hierin stel ik mezelf ten doel mijn verliesangst van iets of iemand buiten mij onder ogen te zien, te benoemen en vergeven voor en als mezelf zodat en waarin ik me niet langer laat belemmeren door deze angstervaring binnenin mezelf en in plaats hiervan, mezelf ondersteun om (op) te staan en mezelf uit te drukken met behulp van levende woorden als richtlijn.

Ik stel mezelf ten doel om, als en wanneer ik mezelf zie wachten op een benadering van een ander, te stoppen, te ademen en te zien wat mijn beweegreden is om te wachten op een ander, of dit overeenstemt met mezelf in waar ik voor sta en om te zien hoe dingen zich ontvouwen zonder mijn interventie, of dat ik in een afwachtende houding besta en dingen verwacht van iets of iemand buiten mij die ik eigenlijk zelf zou kunnen doen en ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven voor hetgeen ik verwacht van een ander.

Ik realiseer me dat ik de oplossing ben voor wie ik wil zijn in zelfexpressie in overweging van het leven als geheel en dat dit zo is voor ieder-één, echter ik kan dit alleen voor mezelf realiseren en toepassen.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een angst dat een ander weggaat en ik hierin mijn zelfexpressie inhoud vanuit de gedachte dat een ander weg zal gaan als ik me uitdruk, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat als ik mijn zelfexpressie inhoud en ik mezelf hierin onderdruk, ik ‘weg ga’ bij mezelf en dit is feitelijk het enige waar ik ‘controle’ over heb als zelfcontrole, namelijk het bij en als mezelf blijven staan in principes die zowel mezelf als een ander, substantieel in overweging nemen; substantieel bedoelende, als wat er werkelijk en blijvend toe doet en dus, stel ik mezelf ten doel mezelf uit te drukken vanuit principes die mezelf als geheel in overweging nemen en niet langer vanuit angst als energetische aanhechting in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel om, als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een poging/gedachte om een ‘ander te vertrouwen’, te stoppen en ademen en eerst eens stil te worden in mezelf. Ik realiseer me dat ik boosheid ervaar in de gedachte dat ik een ander zou moeten kunnen vertrouwen en hierin zijn er dus gedachten/aannames, gevoelens/emoties waarvoor ik geen verantwoordelijkheid heb genomen binnenin en als mezelf en dus stel ik mezelf ten doel, mezelf te vergeven voor wat ik ‘zou willen’ maar ‘niet heb’ waarover ik dan boosheid ervaar en waar dit vandaan komt, welke gedachte/aanname hieraan ten grondslag ligt. Ik stel mezelf ten doel, de gedachtes die ik heb aangenomen als waarheid, te vergeven voor/als mezelf en in plaats hiervan, een woord te plaatsen die mij ondersteunt om mezelf uit te drukken, los van het verleden en de beperkingen die ik mezelf hierin heb opgelegd en in overweging van mezelf als geheel in hoe ik zou willen bestaan, onafhankelijk van hoe een ander wil bestaan maar wel in overweging van de betrokkenen/leven als geheel.

Vertrouwen:

De beslissing om mezelf uit te drukken vanuit principes waarin ik mezelf als geheel in overweging neem en zo, hierin tevens een ander/het leven als geheel en in gelijkheid betrek en hierin het ‘trouw zijn’ aan mezelf en aan de principes waar ik voor sta, onafhankelijk van wat een ander doet, zegt of leeft maar wel in overweging van wat een ander inbrengt en in overweging van de omstandigheden, zodat er van hieruit een algehele benadering naar voren komt die het beste is voor alle betrokkenen en het leven als geheel en van hieruit, de mogelijkheid om iets substantieels geboren te laten worden vanuit en als mezelf in zelfexpressie, stap voor stap, dag voor dag.

How to Redefine a Word (free webinar)

desteniiprocess00

The Self-Reward: You reap the rewards of your Self-Living/Labour in establishing this Faith as Living Trust in/as who you are, what you stand for/as and actually bring forth, through Living Action, change in this world/reality. A Practical measure for Faith redefined is that, you have the Trust in you as you walk and prepare yourself in this process, that: who you are within what/how you live will come to fruition and that nothing will/can change unless you put the living effort to do so – writing, communication, expanding, courses etc. – becoming an expert in Living; and so eventually it will not only be self that benefit, but also those that walk with you as a Living Example of LIFE/Living Faith as Living Trust in/as Self. And we come together and stand together to get ourselves / life on earth sorted out, for ourselves and all as ourselves.

Uit: Redefining Faith, Belief and Believe: DAY 285

School of Ultimate Living


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 686 – Het leven van woorden: vriendschap (1)

verwachtingen

“Is het woord vriendschap dan eigenlijk geen overbodig woord aan het worden naarmate de eenheid en gelijkheid op aarde toeneemt en daadwerkelijk geleefd gaat worden? Is het nodig dit woord te blijven gebruiken? Dat vraag ik me af. Echter het woord is hier in het leven geroepen en dus heeft het in eerste instantie een herdefinitie nodig, tijdelijk of langdurig, vrij van de energetische waarden en aanhechtingen die ik eraan gekoppeld heb.”

Uit: Dag 685 – Het leven van woorden: vriendschap

Vervolg:

Woordenboekdefinitie vriendschap (Wolters): verhouding als vriend, genegenheid

Klank: ie, iemand, ieder, ier, app, iemand-app dus, een toevoeging van iemand; schap

Energetische ervaring: positief, opgebouwd door hoe ik vriendschap ervaren en geleefd heb tot nu toe.

Als ik zo naar de klank en definitie kijk is er niet zoveel lading eigenlijk aan het woord zelf, als dat het een toevoeging is van iemand, aan onszelf/ons leven zou je kunnen zeggen. Een toevoeging betekent niet dat iets alleen niet voldoende of ‘geheel’ is maar dat het iets toevoegt bovenop dat wat al heel of één is. Uitbreiding dus eigenlijk. Iemand of ieder, dat betekent dus dat ieder-één een toevoeging zou kunnen zijn aan wat er al voldoende is als mij alleen. Dat is een mooie uitleg van het woord.

‘Schap’ betekent ook wel een vak, hokje, compartiment. Dat is dan waar we de vriend (als projectie van iets in onszelf dus ook onszelf) in plaatsen, in het hokje in onze geest, in aannames en associaties. Dit geeft een beperkt zicht van de mogelijkheden, het potentieel die in fysieke realiteit mogelijk zijn als zelfexpressie.

Eens zien wat er naar bovenkomt in de zelfvergevingen als negatieve of positieve aanhechtingen (associaties en aannames, persoonlijke waardes) aan het woord vriendschap die belemmeren om het woord te leven als toevoeging van iemand/een ieder op dat wat al heel is als mij alleen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik zonder vriendschap niet voldoende ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een positieve ervaring te koppelen aan het delen met een vriend(in) en hierin positieve energie te genereren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb meerwaarde te hechten aan het delen met een vriend dan aan het delen met laten we zeggen de buurman of voorbijganger op straat, waarin ik zie dat dit komt door hetgeen ik deel met de vriend wat anders is dan hetgeen ik deel met de buurman of voorbijganger.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te verwachten dat een vriend me begrijpt en dit niet van de buurman/voorbijganger te verwachten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb begrip te verwachten van een vriend en niet of minder van een buur of voorbijganger, omdat ik dit zo heb ervaren en opgebouwd gedurende mijn leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb er vanuit te gaan dat ik een vriend kan bellen als ik iets wil bespreken en de buurman of voorbijganger niet, behalve als het over gerelateerde buurtzaken gaat.

Ik realiseer me dat wat ‘vriendschap’ bepaalt, de intimiteit is waarin ik mezelf deel en dit ook zo ontvang, terwijl het met de buurman en voorbijganger vaak oppervlakkiger gesprekken betreft, wat ook weer niet echt zo is want feitelijk zie je op de lange duur meer van elkaar als buren en spreek je elkaar vaak meer dan met een vriend het geval is.

Dit is niet ‘erg’ of noodzakelijk, het is meer ter inzage in de waarde die ik aan vriendschap gehecht heb en waar dit mee te maken heeft. Een reëele zijde van vriendschap is dat ‘vrienden’ vaak een netwerk aangeven van een paar mensen die je kunt benaderen voor ondersteuning en zonder vrienden, ontbreekt het vaak aan ondersteuning. Wat een praktisch punt van verbetering zou kunnen zijn, zodat iedereen ondersteuning heeft van elkaar of in ieder geval van een aantal mensen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik zonder vrienden eenzaam ben, wat meer te maken heeft met dat ik dan weinig mensen heb om iets mee te delen en communiceren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik vrienden nodig heb om te kunnen delen en communiceren en hierin, het dagelijkse delen met buur of medemens als ‘minder’ te zien dan het delen met een vriend.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een buur of voorbijganger niet of minder snel om ondersteuning te durven vragen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb waarde te hechten aan verschillende manieren van expressie van en als mezelf, zoals dat een intiem delen meerwaarde heeft boven een oppervlakkig delen van wat er speelt in mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik zonder vrienden eenzaam ben en een eenzaam beeld te hebben bij het ‘zonder vrienden sterven’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb hierin de sociale media te hebben overgenomen waarin het als treurig gezien wordt om zonder vrienden te sterven, terwijl dit bij velen gebeurt aangezien op latere leeftijd er al veel ‘vrienden’ gestorven en/of vriendschappen verwaterd zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een tegenovergestelde houding aan te nemen en ‘mezelf wel te redden ook alleen’, wat in principe ook zo is, echter de ‘add’ als ‘iemand’ of een ‘ieder’ en het delen en communiceren hierin is iets waar ik plezier in heb en betekent een toevoeging en uitbreiding aan mijn leven en hierin is het ook een daadwerkelijk, fysiek gemis als er geen vriend als ‘add als iemand/een ieder’ is/zou zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren in een vriendschap om ergens op te duiden als verbeterpunt van een aangenomen programmering in eigenbelang, vanuit een angst dat ik dan ‘buiten de normen van de vriendschap’ ga en iets benoem wat buiten de gecreëerde vriendschap als afgestemde karakters valt.

Wat is dan mijn angst? Dat bestaat uit een oordeel dus uit een gedachte, vaak een moraliteitspunt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in vriendschap moraliteit naar voren te halen en loyaliteit te verwachten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb loyaliteit aan vriendschap te koppelen en als er werkelijk frictie ontstaat, te verwachten en erop te vertrouwen dat doordat het in een vriendschap gebeurt die door de tijd heen is opgebouwd, er geluisterd zal worden naar elkaar en hierin tot een overeenstemming zal worden gekomen vanuit begrip van wat er plaatsvindt, met name in onszelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb begrip en zelfinzicht te verwachten in een vriendschap, waarin ik er vanuit ga dat er anders geen werkelijk delen mogelijk is en de relatie onbetrouwbaar is zolang we onszelf niet kunnen vertrouwen op de wil en het vermogen tot een zelfintrospecie vanuit zelfeerlijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verwachtingen te hebben in een vriendschap ten aanzien van mogelijkheden en potentieel en hierin mijn expressie en die van een ander, in een schap, een hokje te duwen en zo mezelf en/als een ander in expressie te beperken.

Wordt vervolgd met het derde en laatste deel met zelfcorrigerende uitspraken en een herdefinitie van vriendschap die ik kan gaan leven.

full_why-does-no-one-seem-to-understand-meWhy does no one seem to understand me?

Desteni I Process

————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

 

 

Dag 659 – Wat trek ik aan vandaag? Zelfcorrecties

paspopjes

Vervolg op:

Dag 656 – Wat trek ik aan vandaag?

Dag 657 – Wat trek ik aan vandaag? Zelfvergevingen

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in de gedachte dat ik persé een bepaald kledingstuk aan wil waarbij een nieuwe combinatie nodig is en dit op de vroege ochtend voordat ik naar werk ga, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat er op dit moment geen tijd is om iets nieuws te combineren en uitproberen en dat als ik dit voortzet, ik mezelf in een ervaring van haast begeef in en als de geest waarin ik uiteindelijk mezelf frustreer en dit voortzet de gehele dag door.

Ik realiseer me dat als ik me in de vroege ochtend in ervaringen als bijvoorbeeld haast en frustratie ga begeven, ik hierin een toon zet voor de gehele dag wat ik het beste kan voorkomen.

Ik realiseer me dat ik in en als dit ‘persé’ een bepaald kledingstuk aan willen, deel te nemen in een voorstelling van hoe dit me staat en hoe ik me hierin voel en dit als positieve energetische ervaring te willen gaan manifesteren om mezelf beter te voelen en opvallender dan zonder dit bepaalde kledingstuk, waarin ik energie genereer welke uiteindelijk keert tot een negatieve energetische ervaring van bijvoorbeeld haast en frustratie als het niet lukt zoals ik me voorstel in en als de geest en/of geen tijd heb om dingen te proberen met dit bepaalde kledingstuk.

Ik realiseer me dat ik het beste, om haast en frustratie te voorkomen, een gehele andere kledingcombinatie kan pakken en aantrekken waarvan ik weet dat ik me hier lekker in voel en dat het staat ‘goed’ staat en past bij de werksituatie en dat ik de nieuwe combinatie beter op een ander tijdstip eerst kan uitproberen.

Ik stel mezelf ten doel om het bepaalde kledingstuk waarvan ik denk dat ik dit aan wil, te laten rusten voor dit moment en mijn deelname in een voorstelling van hoe het me staat in en als de geest, te stoppen en een gehele andere combinatie te pakken waarin ik me lekker voel en wat passend is bij de werksituatie en wat me hierin ‘goed’ staat, in en als de realisatie dat als ik nu dit bepaalde kledingstuk ga aantrekken, ik van hieruit combinaties ga proberen te maken met dit ene kledingstuk waaraan ik neig vast te blijven houden en wat veel tijd inneemt terwijl ik met een geheel ander setje veel sneller tot een resultaat kom waarmee ik ook tevreden ben.

Ik stel mezelf ten doel op een later tijdstip wat kledingcombinaties uit te proberen als en wanneer ik een bepaald kledingstuk aan wil wat een nieuwe combinatie/nieuw kledingstuk inhoudt.

Als en wanneer ik bij het doen van nieuwe aankopen, mezelf zie deelnemen in gedachten dat ik het liefst alles in één keer heb aangekocht en op orde heb, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf opjaag door deelname en geloof in deze gedachte en de gedachte is in principe gebaseerd op (en bestaat als) angst als controle (waarop ik de zelfvergevingen heb toegepast en eventueel kan uitbreiden indien nodig), wat het plezier wegneemt in het bekijken en onderzoeken van een nieuw te kopen kledingstuk.

Ik stel mezelf ten doel de tijd te nemen voor het kopen van een nieuw kledingstuk waarin ik mezelf herinner dat ik niet alles in één keer hoef te kopen maar dat ik het een plezierig en dankbaar proces kan maken voor mezelf van bekijken en onderzoeken van de mogelijkheden van een nieuw te kopen kledingstuk.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een een ervaring van innerlijke vreugde, gekoppeld aan een bepaalde kleur en/of een bepaald kledingstuk, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik de innerlijke vreugde onderdruk omdat ik me realiseer dat er meer factoren zijn die uitmaken of ik een kledingstuk beter wel of niet kan kopen, zoals draagbaarheid, kosten, combineerbaarheid met andere kledingstukken en hierin neig ik ernaar om de vreugde weg te drukken en geen onderdeel te laten maken van de besluitvorming.

Ik stel mezelf ten doel om de innerlijke vreugde in en als mezelf ten aanzien van een bepaalde kleur of kledingstuk te erkennen en onderdeel te laten vormen van de besluitvorming tot het al dan niet kopen van een kledingstuk, samen met andere factoren zoals draagbaarheid, kosten en combineerbaarheid met andere kledingstukken.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een ervaring van teleurstelling omdat ik een kledingstuk met een kleur waarbij ik innerlijke vreugde ervaar uiteindelijk niet aanschaf, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik de innerlijke vreugde wellicht niet erkend heb als onderdeel van en als mezelf en dat ik het hierin gekoppeld heb aan de kleur/het kledingstuk en het dragen/hebben hiervan, in afgescheidenheid van mezelf, waardoor ik teleurstelling ervaar als ik het kledingstuk niet meeneem.

Ik realiseer me dat het gekoppeld is aan een kindervaring waarin ik als klein meisje een kleur mooi vond, waarbij ik destijds niet hoefde te letten op de meer praktische zaken zoals kosten, draagbaarheid en combineerbaarheid, waarin ik me tevens realiseer dat ik nu ik hiervoor verantwoordelijkheid draag en dit uit ervaring, ik uiteindelijk het meest tevreden ben met een gekozen kledingstuk waarbij ik de praktische zaken tevens in overweging heb genomen en dat als ik iets kies wat niet praktisch is waardoor ik het eigenlijk niet kan dragen, ik de innerlijke vreugde niet kan uitdrukken in een fysieke expressie van mezelf in het dragen van dit kledingstuk en dus, blijft het niet meer dan een innerlijke ervaring.

Ik stel mezelf ten doel een kledingstuk te kiezen waarin ik zowel de praktische aspecten zoals draagbaarheid, kosten en combineerbaarheid als de kleur en het kledingstuk zelf, in overweging neem en zo kom tot een aankoop van een product waarin ik de vreugde/tevredenheid over het kledingstuk tot fysieke uitdrukking kan brengen in het dragen ervan in het dagelijks leven.

Als en wanneer ik angst ervaar voor onvoldoende budget en/of onverwachte uitgaven als ik een kledingstuk of misschien twee koop, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik hierin dien te kijken naar de beweegredenen van de aankoop waarin ik ervaar alsof ik iets doe wat niet het beste is, waarin de aankoop op zichzelf niet het probleem hoeft te zijn maar meer wie ik ben hierin.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te stabiliseren in de beweegredenen van de aankoop (met behulp van zelfvergeving op de energetische ervaringen zoals in deze blogs uitgeschreven, waarin ik focus op mijn ademhaling) en van hieruit te beslissen of ik een aankoop wel of niet doe en wanneer.

Als en wanneer ik me zie focussen op de vraag of een kledingstuk/kleur ‘mooi staat bij mijn gezicht’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik dit punt in overweging dien te nemen, mezelf kennende dat als bijvoorbeeld niet staat bij mijn gezicht, ik een kledingstuk niet zal dragen en dus is het geen praktische aankoop die ik in vreugde tot fysieke uitdrukking kan brengen in het dragen ervan.

Ik realiseer me dat ik het soms jammer vind dat ik kledingstukken die ik mooi vind maar die me niet staan, niet kan kopen want niet zal dragen, waarin ik me realiseer dat ik in dit ‘jammer vinden’ me focus op wat ‘niet kan’ in plaats van te zien wat wel kan, wat weer te maken heeft met vergelijkingen in en als de geest en de hoeveelheid keus/aanbod die er is.

Ik stel mezelf ten doel me te focussen op de kledingstukken die ik eventueel wel kan kopen en als ik een kledingstuk in handen heb die ik mooi vind maar die me niet staat en/of past en wat ik dus niet zal dragen, hierin te ademen en als er nog energetische ervaringen opkomen, mezelf hierin in het moment te omarmen en vergeven en erop te letten dat ik niet in veroordelingen ‘schiet’ in en als mezelf naar mezelf toe over hoe ik eruit zie, wat wel en niet kan bij mijn lichaam en/of gezicht en de staat van mijn fysiek op dat moment en indien nodig, een punt later op te pakken hier verantwoordelijkheid voor te nemen door het uit te schrijven en/of spreken met behulp van zelfvergevingen en van hieruit de mogelijkheid te openen om mezelf te corrigeren.

Het leuke van het uitschrijven van een praktisch punt als deze is dat het direct zichtbaar is hoe effectief de toepassing van schrijven, zelfvergeving en zelfcorrectie werkt en tevens hoe een klein praktisch punt (als het kiezen, aankopen en aantrekken van kleding) verbonden is/kan zijn met bijvoorbeeld een stemming die de gehele dag bepaalt en/of met bijvoorbeeld dieper gelegen punten zoals kindervaringen of een kijk en oordeel op het eigen lichaam wat verder onderzocht kan worden.

Tot zover ‘wat trek ik aan vandaag’.

DIDDL023Desteni I Process – courses

——————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 656 – Wat trek ik aan vandaag?

paspopYour Clothes Control Your Life

Ik zag mezelf gisteren deelnemen in een patroon dat ik in het verleden vaker ben tegengekomen. Het betreft een ogenschijnlijk ‘simpel’ punt echter het heeft wel invloed op me de hele dag. Het heeft met kleding te maken, het kopen van kleding en het beslissen welke kleding ik die dag aan doe.

Ik had afgelopen week een vest gekocht. Hier was een proces aan vooraf gegaan. Ik had het vest in twee kleuren gepast, één kleur had een perfect model en vond ik mooi maar twijfelde ik over of het me stond, de andere had een praktische kleur alleen het model was iets te ruim. Dan was er nog een derde, ander model die goed paste die ik uiteindelijk meenam, dit door een iets lagere prijs en praktische overweging qua kleur.

Later ervoer ik ‘spijt’ dat ik niet toch het andere vest had meegenomen. Ik ervoer teleurstelling over de kleur die ik mooi vond maar die misschien minder praktisch was. En hierin is het dan natuurlijk geld dat een rol speelt. Het liefst zou ik ze alle drie meenemen. Wat er die ochtend gebeurde, is dat ik kleding aantrok die ik niet net genoeg vond voor een werkdag, ik wisselde van broek waar die ene onpraktische kleur nu juist wel goed op stond en zo kwam ik in een ervaring van gemis van het niet-aangekochte vest. Ik had het model nogmaals gevraagd te laten binnen komen want die eerste was inmiddels verkocht, echter dit model zat minder goed en dus liet ik het hangen. Uiteindelijk trok ik deze dag het eerste aangekochte vest aan, met de praktische kleur. Dit stond prima. Het is echter materiaal wat binnen en in beweging vrij warm zit en zo raakte ik op weg naar werk ‘oververhit’ door de te warme kleding in combinatie met de beweging op weg naar werk en een sportles de avond ervoor, door drukte in mijn hoofd over de kleding, door de vele handelingen die ik in de ochtend doe om alles op orde te krijgen wat door deze kledingtoestand maar niet lekker op gang kwam en nog meer oververhit door de gedachte ‘dat ik het verkeerde vest had gekozen en dat het materiaal helemaal niet lekker zat’.

Dit geeft zo ongeveer de brei aan waar ik in deelnam. Ik was me ervan gewaar dat ik me in een bekend patroon bevond, echter ik stopte mezelf niet effectief qua deelname dus er zijn punten waar ik nog geen verantwoordelijkheid voor heb genomen hierin. Uiteindelijk blijkt dit ‘praktische’ vest lekker warm te zitten als ik het buiten draag zonder jas erover heen en zo heb ik een plekje gevonden voor het praktische vest.

Dit punt kom ik vaker tegen als ik op een gegeven moment mijn oude kleding een beetje zat ben en ik een paar nieuwe kledingstukken wil om de boel wat op te fleuren en wat andere combinaties te kunnen maken. Ook wissel ik dan vaak iets van kledingstijl, van wat lekker zit en natuurlijk ook een beetje wat mode is. Dan komt er een soort golf waarin de ene nieuwe aankoop leidt tot (de wens van) een volgend nieuwe en bijpassende aankoop, tot ik een paar dingen heb die ik opnieuw kan combineren en dan ben ik hier weer lange tijd tevreden mee.

Ik sta mezelf hierin toe om wat nieuwe aankopen te doen als expressie van mezelf met behulp van kleding, passend binnen mijn budget en dit is dan een proces van afweging van kosten, benodigdheden, wensen en mogelijkheden. Ik ben altijd weer blij als ik een paar passende kledingstukken gevonden heb en ik niet langer op stap/op zoek hoef hiervoor/hiernaar. Het is echter niet nodig om mezelf en mijn dag hier op deze manier mee te beïnvloeden dus ik ga het vervolgen met zelfvergevingen om te zien welke punten ik kan openen en veranderen tot een praktische en plezierige benadering van dit punt.

creatief-denkenDesteni I Process – courses

———————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive