Dag 15 – De ander = de Mind

Vervolg Dag 14 – Leven via de liefde van/voor de ander (in de schoenen van mezelf):

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te verwachten dat ik liefde zal ervaren voor de ander met wie ik samenleef zoals ik liefde ervaar in en als de mind, en als dat niet zo is ben ik telkens teleurgesteld dat ik geen liefde ervaar en denk ik dat ik weg moet of dat de ander weg moet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb alleen te willen samenleven met iemand voor wie ik liefde ervaar, zodat ik mijn eigen reacties op de ander voor wie ik geen liefde ervaar, niet hoef te ervaren want ik ervaar immers al liefde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te willen en verwachten dat iemand voldoet aan mijn plaatje in/als de mind zodat ik liefde ervaar, en ik dus niet mijn eigen oordelen op mezelf, geprojecteerd op de ander, hoef te ervaren.

“De Ander” = De Mind. Ik ben druk met mijn eigen mind geprojecteerd op de ander, en ondertussen mis ik de ander volkomen, evenals mezelf. Hoe kan ik de ander als mezelf zien als de mind ertussen zit? En hoe kan de ander mij zien als zelf als de mind ertussen zit? Dit is wat er gebeurt met leven via de liefde van/voor de ander of van/voor iets buiten zelf. Er wordt geleefd via deze liefde dus via de mind, en datgene waar liefde voor ervaren wordt moet blijven bestaan en niet veranderen, anders kan ik niet meer leven. Denk ik, geloof ik, voel ik. Oftewel, ik kan niet zonder deze liefde in als mijn eigen mind, dus zonder mijn eigen mind leven. Denk ik, geloof ik, voel ik. Dus ben ik heel druk met mijn eigen mind in stand houden en heb geen oog voor Leven, in en als mezelf. Een behoorlijk benauwd gebeuren. Logisch, want er is geen Adem. Nogal benauwd zonder Adem, zonder zelfs ook maar te weten wat Leven in/als de Adem is. Dus leef ik via de ander = de mind. Ik moet tenslotte ergens van leven. Denk ik, geloof ik, voel ik.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zo druk te zijn met mijn eigen mind geprojecteerd op de ander dat ik de ander evenals mezelf volkomen mis.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn eigen mind tussen mijzelf en de ander te plaatsen en de ander als mezelf dus niet te zien, terwijl ik hierin opgegroeid ben en er zo’n hekel aan heb om niet gezien te worden en gelijk getrokken te worden aan de ander als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf  heb toegestaan en aanvaard heb er een hekel aan te hebben om niet gezien te worden en gelijk getrokken te worden aan de ander als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik gelijk ben als de ander als de mind, in plaats van in te zien dat ik (een en) gelijk ben als zelf als leven, en hierin ben ik gelijk als de ander. dat is leven via/als Zelf, in plaats van Leven via/als de ander (als de mind).

Een ander punt dat wederom opkomt: Al de stress die ik creeer in/als de mind komt voort uit 2 punten:

1 is geld, ik maak me zorgen over hoe de ander met geld omgaat en dit steeds opnieuw binnen 1 moment verspilt. Ik maak me zorgen als ik met die ander moet delen door in 1 huis te wonen; wat het lastig maakt om hierin naast de ander te staan zonder reacties van boosheid. Ik zie niet hoe ik naast de ander kan staan zonder angst voor de manier waarop de ander met geld omgaat als ik voor een deel afhankelijk ben van het geld van de ander; in de toekomst.

2 is seks. het is prima nu geen seks te hebben, maar ik maak me zorgen om de toekomst; wat als de ander niet in/als de adem gaat leven, kunnen we dan nooit meer seks hebben? Hierin maak ik mezelf als leven dus afhankelijk van de adem, via de seks, van de ander. Dus word ik boos als de ander in de mind leeft. terwijl ik dus eigenlijk boos op mezelf ben dat ik zelf niet in/als de adem leef en hierin mezelf afhankelijk maak van de ander.

En het mooiste is in beide punten: het is nu niet eens een probleem maar wat als….later….toekomstprojectie. Ik heb mezelf mooi beet laten nemen door mijn eigen mind, bestaande in/als seks, geld en toekomst voortkomend uit verleden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf mooi beet te laten nemen door mijzelf als mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verstrikt geraakt te zijn in mijzelf als mind-construct, voortkomend uit het familie-construct.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf veilig te stellen in mijn eigen mind-construct.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de hele tijd te proberen te zien wat Leven is, in plaats van in te zien dat ik daarmee opnieuw bezig ben in/als de mind, mezelf verstikkend in bewustzijn; ik hoef me nu alleen bezig te houden met het stoppen van mezelf als mind, waardoor ik mezelf als Leven de ruimte geef om te bestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ditzelfde te proberen in de relatie, ik probeer de relatie ‘vorm te geven’, wat een vorm geven is in/als de mind, in plaats van in te zien dat ik me nu alleen maar bezig hoef te houden met het stoppen van de relatie(punten) zodat ik mezelf en de ander ruimte geef als Leven in agreement met zelf, en hieruit voortkomend wellicht een agreement met elkaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb heel druk te zijn met het begrijpen van wat een agreement is, in plaats van in te zien dat ik dat niet kan zien in/als de mind; een agreement zal zichtbaar worden in het stoppen van de relatie(punten).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me zorgen te maken als de relatie stopt aangezien ik dan geloof dat we elkaar kwijt raken, in plaats van in te zien dat ik op dat moment bang ben om mezelf kwijt te raken aangezien ik geloof dat ik leef via de relatie in/als de mind met de ander, wat leven is via de ander = de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb paniek te ervaren als ik de controle van/over de relatie verlies, uit angst dat ik de ander en dus mezelf (als de mind) verlies.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat ik mezelf in/als de mind verlies, in plaats van in te zien dat ik allang verloren ben zolang ik leef in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vast te willen houden aan mezelf als verloren mind, en dus creeer ik situaties waarin ik mezelf bij voorbaat verlies.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vast te willen houden aan mezelf als verloren mind, en dus creeer ik steeds situaties waarin ik weet dat de ander valt zodat ik controle over de ander blijf houden en die niet op gaat staan in onafhankelijkheid van mij maar bij mij blijft in mijn verloren mind-construct, om vervolgens boos te worden op de ander dat die valt en ik druk kan blijven met het zogenaamd ondersteunen van de ander, en de ander mij hierin dankbaar is en dus niet bij me weggaat of in ieder geval bij me in het krijt staat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb situaties te creeren waarin ik druk blijf met de ander omdat ik niet weet hoe ik als zelf moet leven, en zolang ik druk ben met de ander hoef ik niet in deze onzekerheid te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet in staat te zijn of te geloven dat ik nog niet in staat ben om deze situaties van vallen te voorkomen, voortkomend uit een gevoel van verongelijking dat ik alles inzie en al het werk moet doen en de ander vrolijk door hobbelt zonder in zelf te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb situaties te creeren waarin de ander in zelf moet zien, in plaats van zelf in zelf te zien en de ander met rust te laten en de ander het eigen proces te laten lopen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb enorm kwaad te zijn op de ander als die niet ziet in zelf en daarmee ogenschijnlijk een gemakkelijk leven leidt, in plaats van in te zien dat ik helemaal niet weet of de ander wel of niet in zelf ziet, ik weet alleen dat ik kijk door mijn ogen en dat ik dus zelf niet in zelf zie door druk te zijn met de ander in zichzelf te laten zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb druk te zijn met de ander in zichzelf te laten zien en zo mezelf mis door niet in zelf te zien, om vervolgens bang te zijn dat die ander bij me wegloopt en ik mijn kans voorbij heb laten gaan om in zelf te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het in zelf zien afhankelijk te maken van de aanwezigheid van de ander.

Als hierin de Ander = de Mind ‘geldt’, dan ben ik dus heel druk met mijn mind om in zichzelf te zien, in plaats van mijzelf als mind te stoppen en zelf te vergeven wat er in gedachten, gevoelens en emoties opkomt. Hierin kan ik mezelf zien, dat is onafhankelijk van de ander, mijn mind draait het programma wel af, of de ander er nu bij is of niet.That’s it.

Ik maak het veel ingewikkelder dan het is, wat een geweld-ig trucje van de mind is, gewikkeld in/als zichzelf. Heel druk bezig met de ander bewust te maken, wat het bewustzijn=mind=polariteit versterkt. Hopend dat de ander eindelijk in zichzelf gaat zien zodat we samen kunnen leven; en ik maar wachten op die ander, uitgeput van al het werk in/als de mind.

Zie Hier het misbruik wat ik pleeg op het leven, verpakt in bewustzijn wat eigenlijk manipulatie is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het leven te manipuleren door te proberen het leven bewust te maken, waarmee ik dus probeer om het leven mind te maken, en dat is precies wat er met mij gebeurd is van 0-7 jaar, evenals met iedereen op aarde: proberen de ander gelijk te maken als zelf als de mind uit angst alleen in/als de mind achter te blijven als de ander gaat leven in onafhankelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik de ander nodig heb om mezelf te zien, en daardoor de ander manipuleer in/als/tot bewustzijn, in plaats van in te zien dat ik mezelf altijd kan zien in mijn eigen gedachten, gevoelens en emoties die altijd in mezelf aanwezig zijn totdat ik ze stop, onafhankelijk van de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het leven heel ingewikkeld te maken door mezelf en de ander bewust te maken, wat feitelijk mezelf en de ander gelijk maken is als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf  heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien dat ik mezelf ten alle tijden kan vergeven wat ik mezelf heb toegestaan in als de mind; ik hoef alleen maar in mijn eigen mind te zien en de gedachtes, gevoelens en emoties te stoppen en zelf te vergeven, om vervolgens mezelf te corrigeren door te leven zoals ik mezelf vergeven heb; zonder oordeel als gedachte, gevoel of emotie.

Als ik mezelf zie participeren in een gedachte, gevoel of emotie dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik mezelf zie in deze gedachte, gevoel of emotie, ik als de mind laat mezelf zien, en ja ik mag gezien worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik niet gezien mag worden, in plaats van in te zien dat dit een constructie is in/als de mind, als ik geloof dat ik niet gezien mag worden ga ik me verbergen en dus ontneem ik mezelf de mogelijkheid tot het stoppen en vergeven van mezelf zoals ik geworden ben en zoals ik me nu laat zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf de mogelijkheid te ontnemen om mezelf te stoppen en vergeven zoals ik geworden ben en mezelf laat zien in ieder moment door te geloven dat ik niet gezien mag worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat de ander weg moet omdat ik niet gezien mag worden en de ander mag mij dus ook niet zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn verbannen te worden als ik gezien word, en dus verban ik maar vast de ander zodat ik niet gezien kan worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat het zien van mij door de ander invloed heeft op wie ik ben, in plaats van in te zien dat ik mezelf kan zien in mijn eigen gedachtes, gevoelens en emoties; is er een ander aanwezig en denk ik iets over die ander, dan word ik zelf duidelijk zichtbaar als gedachte, gevoel of emotie, en kan ik mezelf dus eenvoudig stoppen en vergeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en niet aanvaard heb mezelf te vergeven in wat ik zie van mezelf als gedachte, gevoel of emotie als dan niet als reactie op de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander als mezelf op te jagen om onszelf te zien in gecreeerde consequenties, in plaats van in te zien dat ik eenvoudig de gedachtes gevoelens en emoties kan stoppen en dat het niet nodig is deze om te zetten in gecreerde consequenties in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de wereld als gecreeerde consequentie in stand te houden door consequenties te creeren in/als de mind om mezelf te zien zodat ik mezelf kan stoppen, wat feitelijk een omweg is via de mind, zodat ik via de mind kan blijven leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het leven heel ingewikkeld te maken door via de omweg van de gemanifesteerde consequenties te leven in/als de mind, dus door te leven via de mind = de ander, in plaats van rechtstreeks te leven in/als zelf: Zelf-Oprecht.

Als ik mezelf zie participeren in de neiging tot het volgen van een gedachte, gevoel of emotie in/als de mind, om deze vervolgens te gaan creeren en leven, dfan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik elke gedachte, gevoel of emotie die ik volg leven in blaas, wat het des te moeilijker maakt om deze gedachte, gevoel of emotie te stoppen, totdat het niet meer te stoppen is en ik het wel moet leven, denk ik.

Ik sta mezelf niet toe mijn gedachtes, gevoelens en emoties te volgen en te creeren in de realiteit.

Ik sta mezelf niet toe de wereld als gemanifesteerde consequentie te voeden en in stand te houden door het geloof dat ik mijn gedachte, gevoel of emotie moet volgen, creeren en leven.

Ik stop, ik adem, ik ben Hier. Ik maak het Leven rechtstreeks en eenvoudig door zelf-oprecht te leven in ieder moment door het toepassen van zelfvergevingen en zelfcorrecties.

Advertenties