Dag 460 – Inhouden van zelfexpressie in en als wraak

Dag 477 – Autoimmuniteit – een zelfonderzoek

Dag 478 – Afwijzing – zelfcorrecties

Dag 479 – Herkenning als de mantel der liefde – zelfcorrecties

Als en wanneer ik mezelf mijn zelfexpressie zie inhouden in en als ‘wraak’ als ervaring dat ik niet wil dat een ander mij ziet in een specifieke zelfexpressie, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik vasthoud aan onprettige ervaringen en interpretaties gekoppeld aan herinneringen welke ik niet onderzocht heb op werkelijkheid.

Ik realiseer me dat ik boosaardigheid uitleef als wraak terwijl de boosaardigheid feitelijk naar mezelf gericht is en ontstaan in een ander moment waarin ik hetgeen ik zie en welke deze boosaardigheid triggert, ik in mezelf onvoldoende of niet onderzocht heb en zo niet heb zelfvergeven en gecorrigeerd en dus nog leef in een situatie in en als zelfwraak als boosaardigheid naar mezelf toe.

Ik realiseer me dat ik boosaardigheid uitleef als wraak als inhouding van mijn zelfexpressie voor iets als ervaring wat ik niet heb ‘gekregen’ maar waarvan ik wel geloofde dat het ‘zo zou moeten zijn’.

Ik realiseer me dat ik in eerste instantie alleen mijn boosaardigheid dien te stoppen en kan onderzoeken en niet direct iets hoef te leven in en als zelfexpressie naar buiten toe – het stoppen en zelfvergeving is (onderdeel van)  zelfexpressie in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel de ervaringen te onderzoeken die opkomen als ik mijn zelfexpressie inhoud en deze te stoppen in en als mezelf in een inademing en mezelf de ervaring te vergeven en uit te ademen en los te laten.

Ik stel mezelf ten doel te zien of er een aanduidbare herinnering is die ik nader kan onderzoeken ten aanzien van deze ervaring van het inhouden van de zelfexpressie.

Ik stel mezelf ten doel te zien waar ik het patroon waar ik op reageer, zelf leef in en als boosaardigheid als sabotage naar mezelf en mezelf hier te vergeven en corrigeren zodat ik mezelf in en als de wraak als boosaardigheid gericht naar/geprojecteerd op een ander, direct kan stoppen en corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel mijn geloof ten aanzien van wat ik niet heb ‘gekregen en wat ‘zo zou moeten zijn’ in en als de geest te vergeven en los te laten en te leven ‘wat wel zo is’ hier in fysieke realiteit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dit blog niet te durven en willen plaatsen in en als een angst dat ik hierdoor mijn zelfexpressie alleen maar meer in ga houden in en als een geloof dat iedereen die dit blog leeft, nu gaat letten op mijn zelfexpressie en of ik die nu wel of niet leef.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat mensen letten op mijn zelfexpressie, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik let op mijn zelfexpressie als er mensen in de buurt zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te willen dat mensen gaan letten op mijn zelfexpressie en niet te willen dat ze dan eventueel zien dat ik mijn zelfexpressie wellicht inhoud als wraak.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te willen dat mensen mijn wraak als boosaardigheid zien en dus houd ik mijn zelfexpressie in, terwijl juist dit inhouden van de zelfexpressie de wraak is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb nog niet te durven staan in en als de beslissing tot het onvoorwaardelijk stoppen van wraak in en als het inhouden van mijn zelfexpressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik mezelf moet laten zien, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat dit het moeten is die plaatsvindt in en als mezelf in mijn eigen geest, in en als bescherming van wie ik werkelijk ben in en als boosaardigheid, want als ik mezelf uitdruk in een moeten, lijkt het net of ik niet boosaardig ‘ben’ in dat moment en dus, wordt het moeten een bescherming van mezelf in en als boosaardigheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de keuze nog te willen behouden om mezelf wel of niet uit te drukken in en als eigenbelang, in en als angst.

Ik realiseer me dat ik juist door deze twijfel te laten zien, de aandacht hierop richt in en als mijn eigen geest en zo mezelf vastzet in en als het aandacht trekken van de ander (=de mind).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf vast te zetten in en als de geest in aandacht op zelftwijfel.

Ik stel mezelf ten doel, de twijfel in en als mezelf te stoppen, zelf te vergeven, mezelf te omarmen hierin en mezelf te corrigeren voor en als mezelf welke ik niet perse zichtbaar hoef te maken en uiteindelijk de zelfcorrectie te leven in en als zelfbeweging, dus uit beweging van mezelf en voor mezelf.

Ik stel mezelf ten doel hetgeen ik over twijfel, te onderzoeken op praktische realiteit en mezelf te ondersteunen in en als het vergroten van mijn inzicht hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf kwalijk te nemen dat ik mijn zelfexpressie heb ingehouden in en als wraak en dit dus wil verbergen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik dit zo als oplossing heb geleefd als wat niet het beste is in een opvoeding waarin ik niet geleerd heb mezelf uit te drukken in en als zelfbegrip voor de boosaardigheid die zich heeft ontwikkeld in ieder mens en zolang er geen begrip en zelfbegrip is hierin, wordt de boosaardigheid beantwoord met boosaardigheid en wordt de zelfexpressie onderdrukt met deze boosaardigheid in en als angst voor een ontmanteling van de eigen boosaardigheid en zo houden we elkaar en onszelf gevangen in boosaardigheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een oordeel te hebben op boosaardigheid en wraak en hierin angst ervaar voor de boosaardigheid en wraak van een ander, welke eigenlijk juist het geprojecteerde zelfoordeel is van deze al dan niet onderdrukte boosaardigheid in en als mezelf en angst in, als en voor het eigen zelfoordeel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te schrikken van het woord wraak en dus niet gelijk te staan aan mezelf in en als het woord wraak, waardoor ik mezelf zal wreken in en als de onderdrukking van het woord wraak.

Ik stel mezelf ten doel het woord wraak nader te onderzoeken en te ontdoen van energetische aanhechtingen als reacties in en als mezelf.

Wordt vervolgd

2012: The Family Tree System vs. Tree of Life

Eat the Fruit from the Tree of the Knowledge of Good and Evil: DAY 52

– See more at: http://heavensjourneytolife.blogspot.com/2012/06/eat-fruit-from-tree-of-knowledge-of.html#sthash.NaRE80Vu.dpuf

Eat the Fruit from the Tree of the Knowledge of Good and Evil: DAY 52

– See more at: http://heavensjourneytolife.blogspot.com/2012/06/eat-fruit-from-tree-of-knowledge-of.html#sthash.NaRE80Vu.dpuf

Eat the Fruit from the Tree of the Knowledge of Good and Evil: DAY 52 – See more at: http://heavensjourneytolife.blogspot.com/2012/06/eat-fruit-from-tree-of-knowledge-of.html#sthash.NaRE80Vu.dpuf
Eat the Fruit from the Tree of the Knowledge of Good and Evil: DAY 52 – See more at: http://heavensjourneytolife.blogspot.com/2012/06/eat-fruit-from-tree-of-knowledge-of.html#sthash.NaRE80Vu.dpuf

Eat the Fruit from the Tree of the Knowledge of Good and Evil – Day 52

Eat the Fruit from the Tree of the Knowledge of Good and Evil: DAY 52 – See more at: http://heavensjourneytolife.blogspot.com/2012/06/eat-fruit-from-tree-of-knowledge-of.html#sthash.NaRE80Vu.dpuf

——————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Advertenties

Dag 415 – Uitsluiting en insluiting

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb uitsluiting te laten bestaan en manifesteren door een geloof in het bestaan van de ervaring van liefde en exclusiviteit hierin, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat deze ervaring van liefde direct gekoppeld is aan overleving in de geest in en als energie van binnen en overleving in het huidige geldsysteem van buiten, waarin we afhankelijk opgroeien van degenen ‘die van ons houden’ oftewel, die ons geld dus voedsel en huisvesting geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb me te realiseren dat als er werkelijk communicatie plaatsvindt in gelijkheid en er werkelijk voor een ieder gezorgd wordt, dat er dan geen ervaring van liefde nodig is om een lijntje te leggen in en als de geest ter overleving in en als de geest van binnen, gelijkstaande aan de overleving in en als het geldsysteem van buiten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf als leven als communicatie als zelfexpressie buiten te sluiten in en als een geloof in de noodzaak en voldoening van de ervaring van liefde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘specialness’ te manifesteren binnenin mezelf en buiten mezelf en mezelf hierin te vervormen en verbuigen in en als zelfexpressie in een poging om speciaal te zijn en een speciaal gevoel als liefde te delen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vast te houden aan die speciale, exclusieve ervaring van liefde in en als de geest van binnen, hier heel lang over te doen om hieraan ‘toe te geven’, aangezien ik wel voel dat het ‘niet veilig is’ als niet stabiel, en als ik er dan eindelijk aan heb toegegeven, niet meer vanaf te komen en het vast te willen houden als laatste strohalm.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vast te willen houden aan een ervaring van liefde in en als de geest van binnen als laatste strohalm bij gebrek aan communicatie in gelijkheid in/als realiteit, en als er wel communicatie is, langzaam geactiveerd te worden door alle systemen die aanslaan welke ik vertaal als een ervaring van liefde dus angst, welke activatie door blijft sijpelen in de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus vast te willen houden aan een ervaring van angst in en als de geest van binnen, zoals ik geprogrammeerd ben, zoals angst geprogrammeerd is binnenin mij, ter controle in en als de geest, ‘locked in’ en dus mezelf buitengesloten, om nooit te zien wie ik werkelijk ben/zijn kan als levend wezen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in te sluiten in en als een ervaring van angst vertaald in een ervaring van liefde en deze vervolgens speciaal te maken en hieraan vast te houden, opnieuw in en als een ervaring van angst om het werkelijk los te laten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in te sluiten in en als een angst om de angst/liefde los te laten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor een ‘nooit meer’ samen zijn met die ene speciale waarvoor ik de ervaring van liefde heb bewaard van binnen, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om ‘nooit meer’ deze ervaring in en als de geest te leven met die ene en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren nooit meer in de geest te leven in en als die speciale ervaring welke feitelijk een herinnering is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een herinnering aan een ervaring van liefde te bewaren van binnen, binnenin mezelf, ter generatie van energie als houvast in de geest, om niet alleen te hoeven zijn/staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb mezelf te realiseren, zien en begrijpen dat de ervaring van angst voor het ‘nooit meer zien’ en dus ‘nooit meer ervaren van liefde/angst hetgeen is welke me juist gevangen, ingesloten houdt in en als de geest, dus in angst.

Ik realiseer me dat een gedachte als ‘nooit meer’ het vasthouden manifesteert, de angst ‘om zonder te leven’ manifesteert het vasthouden aan gedachten/ervaringen dus het verblijf in de geest. Dus hetgeen ik dien te stoppen, zijn de gedachten en ervaringen van ‘nooit meer’.

Ik realiseer me tevens dat uitsluiting als insluiting, alleen in de geest bestaat en niet werkelijk fysiek en leven is, en dus door specialness en uitsluiting sluit ik mezelf in in de geest, en dus uit van leven, wat hetgeen is wat de werkelijke angst voortbrengt, als angst voor mezelf in en als de geest, in uitsluiting van mezelf van leven door een vasthouden/insluiten aan een ervaring/gedachte. Ik realiseer me dat dit een trucje is van de geest waarin de angst verschoven is in een poging om mezelf in te sluiten in/vast te houden aan de geest.

Ik realiseer me dat ik niet een ander kan ‘redden’, dit is slechts een excuus om op deze manier mezelf te willen redden in en als de geest, en hetgeen ik dien te doen, is mezelf hier te ondersteunen, ieder moment opnieuw.

Ik realiseer me dat ik nooit alleen heb gestaan en altijd heb vastgehouden aan de ander in de geest/projecties op de ander in de geest.

Ik realiseer me dat ik iets probeer uit te leggen als reactie op een uitsluiting naar mij toe in en als wrok, waarin ik me realiseer dat in uitleggen, ik mezelf alleen maar meer insluit in de geest, wat dus niet het beste is voor leven, en dat hoe meer ik ‘uitleg’, hoe meer ik neig uit te blijven leggen om het uitleggen weer uit te leggen. Ik realiseer me dat ik iets voor een ander niet uit kan leggen maar dat diegene zichzelf dient te realiseren, en mijn uitleg is hierin wellicht helemaal niet verhelderend maar juist vertroebelend.

Ik stel mezelf ten doel, als en wanneer ik mezelf zie participeren in en als een angst om nooit meer samen te leven en/of die ene te zien, te stoppen, te ademen, en hier te zijn met en als mezelf in de adem.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat ik mis als wat ik geprojecteerd heb in en op (de ervaring met) de ander en hierin te zien hoe dit naar zelf te halen en dit te leven in en als mezelf via toepassing van schrijven, zelfvergeving en zelfcorrectie.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met uitleggen aan een ander en hetgeen ik me realiseer, te leven in en als zelfcorrectie en levend in en als zelfcorrectie, te leren zien wat effectief is om te verwoorden.

—————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 346 – Zelfvergeving Dag 344

Dag 344 – Een ervaring van ‘alles komt goed’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een jongeman gelijk ‘leuk’ te vinden en te denken en geloven dat dit iets zegt of ergens toe doet, in plaats van in te zien dat dit alleen iets zegt over mijn voorkeur welke geprogrammeerd is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dit leuk vinden van iemand als strohalm te hebben gebruikt in een leven waarin ik me ‘niet goed’ voel, en dit leuk vinden geeft me een gevoel van ‘alles komt goed’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf verloren te voelen en een ervaring van iemand leuk vinden als strohalm te gebruiken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me vast te klampen aan de strohalm, en zo hierin keer op keer te verliezen waar ik me aan vastklamp, en zo mijn eigen pijn te creeren door te geloven in mijn gevoel, in plaats van in te zien dat ik mezelf al verloren heb op het moment dat ik mezelf vastklamp aan een strohalm buiten mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te geloven in mijn eigen gevoel, en dus verraden te worden door mijn eigen gevoel/mezelf te verraden in een geloof in en leven van mijn eigen gevoel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen gevoel te projecteren op een ander en hierin te denken dat een ander mij ook leuk vindt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te weten wat ik moet en wie ik ben zonder dit gevoel, en dus geen zelfbeweging te ervaren zonder dit gevoel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat een gevoel van iemand leuk vinden en alles komt goed, mij zelfbeweging geeft, in plaats van in te zien dat ik hierdoor en hierin beweeg in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te schamen dat ik me zo heb laten leiden/lijden door gevoelens en geloof in gevoelens voor bepaalde jongemannen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te hebben verminderd in een poging om vast te houden aan dit gevoel, en hierin mezelf te hebben verminderd ten opzichte van de man, de male, in een poging de male bij me te houden, ten koste van mezelf in gezond verstand.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als gezond verstand te hebben opgegeven ten behoeve van een gevoel voor een man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te ervaren als zijnde vastgezet, vast in de geest, gemanifesteerd in het fysiek, niet wetende hoe te bewegen in en als mezelf, en niet wetende hoe mijn fysiek te bevrijden van deze beknelling en belasting.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door deze vastzettende ervaring in mijn fysiek en een niet weten hoe hierin te bewegen, te zijn gaan klampen aan een ander buiten mij en aan een gevoel voor een ander buiten mij, om toch nog enigszins een ervaring van beweging en me goed voelen te ervaren binnen de afschuwelijke ervaring van de stagnatie in het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben niet mee te kunnen komen met de beweging die ik de rest van de wereld zie maken, en ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik mee moet komen met de beweging die ik de rest van de wereld zie maken, in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb pijn te ervaren van het forceren van mezelf in en als een geloof in de liefde en het proberen en forceren van mezelf in een meekomen met degene als de man waarvoor ik gevoelens ervaar, in een angst dat ik de man anders verlies en ik een kans heb gemist.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat gevoelens voor iemand en wederzijdse gevoelens een kans bieden, in plaats van in te zien dat gevoelens en wederzijdse gevoelens een illusie zijn en in stand zijn gebracht om zo snel mogelijk seks in praktijk te brengen, aangezien er geen weerstanden ervaren worden maar slechts aantrekking.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat deze aantrekking hetgeen is ik dien te volgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het zo prettig te vinden om even geen weerstanden te voelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zo moe te worden van de ervaring van weerstand, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik deze weerstanden heb opgebouwd in de geest door de tijd heen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet door de weerstanden heen te willen lopen en dus de weerstanden te geloven als zijnde werkelijk, aangezien ik ze fysiek ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de weerstanden in de geest als gedachten, fysiek gemanifesteerd te hebben en er zo emoties van gemaakt te hebben die ik vervolgens in leven ben gaan brengen door ze te volgen en hierin in stand te houden en te versterken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een weigering te ervaren door de weerstand heen te gaan, en niet te zien wat zelf te vergeven in de weerstand.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de weigering te geloven en hier dus te stoppen, in plaats van in te zien dat deze weigering de limiet van mijn voorprogrammering aangeeft, en ik hier nog nooit voorbij gegaan ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet voorbij de limiet van mijn voorprogrammering te durven bewegen en niet te weten hoe dit te doen, aangezien ik fysiek volledig stagneer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik fysiek volledig stagneer, in plaats van in te zien dat ik een ervaring van stagnatie creeer in de darmen en waarin de darmen dus stagneren, welke ik als zo afschuwelijk ervaar dat ik ervan weg wil, maar welke niet mijn hele lichaam stagneert aangezien ik nog kan bewegen en kan schrijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb bang te worden van de fysieke stagnatie en hiervan weg te gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe te blijven staan in de fysieke stagnatie en niet te weten wat te doen en hoe te bewegen, aangezien ieder beweging pijn doet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te willen ademhalen in deze fysiek gestagneerde toestand, aangezien ik hierin ervaar alsof ik doodga.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de limiet van mijn geest in en als voorprogrammering als de dood te zien en ervaren en deze fysiek te manifesteren, waardoor ik fysiek werkelijk stagneer als soort van grens om niet te overschrijden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te ervaren alsof mijn fysiek altijd zo gestagneerd zal blijven en hierin volledig in paniek te raken van de gedachte altijd in deze toestand te moeten blijven bestaan, in plaats van in te zien dat door in de stagnatie te geloven en hier te stoppen, ik mezelf neerdruk in deze toestand door een ervaring in de geest, fysiek gemanifesteerd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb boosheid te ervaren naar mannen toe aangezien ik denk en geloof dat ik me in deze pijnlijke positie moet stationeren; de positie van mijn lichaam in een toestand welke bereid is tot seks, welke deze toestand van aantrekking inhoudt, en dus van een aantrekken in de geest, waardoor mijn lichaam verkrampt en ik pijn en stagnatie ervaar, en waarin ik de man vrolijk zie bewegen en ik niet snap hoe dit kan, waarom hij geen pijn heeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in een ondergeschikte positie te manouvreren, ondergeschikt aan mijn eigen geest, om seks te kunnen hebben, en zo via seks een ervaring van stroming, beweging te hebben, waarin ik me afhankelijk maak van deze stroming als beweging en dus van seks met deze man waartoe ik geen weerstand ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te verminderen om seks te kunnen hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te walgen van mezelf in het toestaan van vermindering en compromis in mezelf ten aanzien van seks met een man waartoe ik aantrekking ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb nooit te hebben begrepen hoe hierin te blijven staan of in ieder geval deze periode door te komen,  aangezien ik het niet lang volhoud en mijn lichaam verkramping vertoont die niet vol te houden is en waardoor er geen seks mogelijk is, en mezelf hierin weer verminderd te hebben aangezien ik anderen om mij heen wel in staat zag om blijkbaar in deze toestand te leven en hierin te geloven dat mij iets niet lukt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te schamen hoe ik mezelf vervormd heb ten behoeve van seks, en mezelf hierin als vrouw ondergeschikt ervaar als man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me fysiek ondergeschikt te ervaren aan de man en hierin verdriet in mezelf en boosheid naar de man te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me fysiek ondergeschikt te ervaren aan de man omdat de man iets buiten zijn lichaam heeft wat hij in mijn lichaam steekt, en ik fysiek dus altijd de man in mij toe moet laten als we seks hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn fysiek te belasten met hetgeen ik toegestaan heb in mijn bekken als systemen van een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb boos te zijn op mezelf dat ik zo toelatend geworden ben, terwijl ik dit niet was als tiener.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelf mijn bekken te verlaten en zo ruimte te maken voor een ander als de ander=de mind in mijn bekken en dus in mijn fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te kunnen geloven dat ik dit gedaan heb, dat ik mezelf heb verlaten om een ander toe te laten als de ander=de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te keren van mezelf in wat ik toesta in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me volledig verkracht te voelen door de penetratie van de geest, en de geest als de ander=de mind zo bezit van mij te laten nemen met mijn toestemming.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de geest toestamming te geven om bezit van mij te nemen, waarin ik toestemming als toestamming schrijf, als slip of the finger, en ik zie hoe dit te maken heeft met het behoren bij een stam.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de geest toestemming te geven om bezit van mij te nemen om bij een stam te horen/blijven behoren; stam als stamboom als familie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb buikpijn in mijn onderbuik te ervaren als ik dit opschrijf, waarin ik een verbod ervaar om te af te keren van de stamboom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te hebben afgekeerd van de stamboom, welke de stamboom als band juist versterkt in mij, in plaats van mezelf binnen de stamboom te veranderen als wat het beste is, en hierin mezelf te bevrijden van de banden in de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de geest als stam als stamboom te laten worden van mijn bestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb weggaan als bevrijding te zien en hierin probeer iets te ‘lozen’ als release,  in plaats van in te zien dat de bevrijding ligt in zelfverandering binnen de context waarin ik me bevind.

Ik stel mezelf ten doel te ademen, te blijven bewegen en door te blijven gaan met hetgeen ik aan het doen ben als schrijven en de overige taken binnen Desteni en mijn dagelijks leven, en te zien hoe ik hierin mezelf kan ondersteunen in verandering in mezelf en hoe ik hierin mezelf werkelijk kan vergeven van hetgeen ik heb toegestaan welke ik als pijn in mijn fysiek ervaar, net zolang totdat en als dat ik werkelijk meen hetgeen ik spreek, als dat ik het in klank uit en fysieke verandering ervaar.

Wordt vervolgd met een blog over aantrekking waarin ik verantwoordelijkheid neem voor een aantal punten hierin.

Full what is sex introduction

What is Sex?

———————————————————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 302 – Expressie en de Darm – ‘Het is me teveel’ – Herinnering

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Voortzetting van het onderwerp moeheid en slapen:

Dag 297 – Expressie en de Darm – The Inner Test

Dag 298 – Expressie en de Darm – Moeheid en de functie van de milt

Uitwerking van de dimensies zoals geschreven in:

Dag 300 – Expressie en de Darm – ‘Het is me teveel’

Dag 301 – ‘Het is me teveel’ – Gedachtendimensie en Verbeeldingsdimensie*

Herinnering:

Ik sta buiten bij x in zijn tuin, hij is met iets bezig in de schuur, we zijn alleen, de familie is binnen. Terwijl hij bezig is, half met zijn rug naar me toe, vraagt hij opeens: ‘zeg Ingrid, zie ik daar iets komen? Krijg je borstjes?’ Ik antwoord niet, ik beweeg niet, ik kijk naar de grond, weet niet wat te zeggen. Ik schrik, het beneemt me de adem en deze zet vast in mijn borst. Ik val stil en trek me terug in mezelf. Om er nooit meer uit te komen. Dit is teveel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een een herinnering in me op te slaan en hierop mijn hele bestaan voort te zetten, waarin ik de ervaring die ik heb in de herinnering als ‘echt’ ervaar en dus voor waar aanneem, en hierdoor niet meer de moeite neem om te onderzoeken in mezelf wie ik ben in de herinnering en wat ik dus voortbreng in en als de herinnering.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb graag bij x aanwezig te zijn voordat dit soort opmerkingen gemaakt werden en niet meer graag aanwezig te zijn bij x vanaf het moment van de eerste opmerking.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb na de eerste opmerking over borstjes, te hopen dat dit niet meer plaats zal vinden als ik weer een keer met x (alleen) ben en hierin net te doen alsof het niet heeft plaats gevonden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hierin het voordeel van de twijfel toe te passen, voortkomend uit zelftwijfel in wat te doen en wat te zeggen in een moment.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb al eerder dit soort opmerkingen te hebben gehoord en hierin al eerder een niet-weten te creeren met gekoppeld hieraan een angst voor alleen zijn x.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me een klein meisje te voelen in de aanwezigheid van x, buiten bij het schuurtje.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te antwoorden, niet te bewegen en naar de grond te kijken als reactie op de vraag x of ik al borstjes krijg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten wat te zeggen op vraag en/of opmerking van x over borstjes krijgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet eens te weten of het een vraag is of een opmerking.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de opmerking over het wel of niet borstjes krijgen niet te begrijpen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te willen dat hij zich bemoeit met de verandering in mijn fysiek, maar dit niet te zeggen en/of durven zeggen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten waarom ik niet durf te zeggen dat ik niet wil dat hij zich bemoeit met de verandering in mijn fysiek als het krijgen van borstjes.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten of het normaal is dat hij zich bemoeit met de veranderingen in mijn fysiek aangezien er bij ons thuis weinig tot niet over gesproken wordt, en ik dus niet gewend ben over dit soort zaken te spreken en ik algeheel niet gewend ben me uit te spreken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te schrikken en me door de grond te voelen gaan op het moment dat x iets zegt/vraagt over een fysieke verandering als borstjes krijgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me door de schrik op een vraag over borstjes krijgen, de adem te laten benemen en de schrik vast te zetten in mijn borst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de schrik in mijn borst als ervaring, mijn verdere leven te gebruiken als ‘zo erg’ waarin ik mezelf in een slachtofferrol houd alsof me iets is aangedaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in een slachtofferrol te houden en hierin de ander de schuld te geven van mijn ervaring, en hierop vervolgens door te leven en anderen de schuld te blijven geven van soortgelijke ervaringen, in plaats van in te zien dat de ervaring komt door mijn eigen interpretatie van wat x zegt in dat moment, en dat ik in het moment, hier iets op terug had kunnen zeggen of gewoon had kunnen zeggen dat ik het onprettig vind als hij zich hiermee bemoeit, waarmee ik de verantwoordelijkheid naar mezelf haal en tevens de ander aangeef in woorden te zien die gezegd worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf de schuld te geven dat ik niets gezegd heb in dat moment, en hierop mijn leven te baseren en dit te herhalen, door vaak niets te zeggen en anderen de schuld te blijven geven, en mezelf hierin in een slachtofferrol te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb borstjes krijgen als iets heel ergs te ervaren, aangezien deze fysieke verandering niet te verbergen is, en ik hierin mezelf als zichtbaar ervaar voor een ieder, en dus vrij om opmerkingen over te maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb borstjes krijgen te koppelen als vrij om opmerkingen over te maken, welke in mijn leven dan ook veelvuldig gebeurd is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ervaring van erg nooit begrepen te hebben, waarin ik deze nu kan koppelen aan dat er energie gegenereerd wordt ten aanzien van borstjes, zowel in mijzelf als buiten mijzelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te walgen van de energie die gegenereerd wordt naar aanleiding van mijn borstjes, zowel in mijzelf als buiten mijzelf, waarin de walging de angst maskeert die hieraan verbonden is en/of gelijk is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor de energie die gegenereerd wordt ten aanzien van borstjes, in en buiten mijzelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet aanwezig te willen zijn in vrouwelijke lichaamsvormen, aangezien ik hierin zichtbaar ben en er energie gegenereerd wordt naar aanleiding van de vrouwelijke lichaamsvormen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me terug te trekken in mezelf om er nooit meer uit te komen, en hierin te gaan slapen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het als teveel te ervaren; het als wat er in mezelf gebeurt als reactie op de gedachte die getriggerd wordt op de vraag/opmerking over borstjes.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb slapen als vlucht te gebruiken om mezelf in en als deze toestand niet onder ogen te hoeven zien en mezelf hierin niet te hoeven veranderen, en in dit slapen het geest bewustzijn systeem op te laden zodat het een netwerk wordt die mezelf in deze ervaring onderdrukt, waarin ik me ‘beter’ voel dan aanwezig in en als deze ervaring in onwetendheid, onzekerheid en angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ervaring van moeheid te creeren in en als de geest zodat ik kan gaan slapen en hierin kan vluchten van de werkelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het ‘gevoel’ te hebben dat ik iets doe wat niet mag –  a no-going area – met het uitschrijven van deze ervaring/gebeurtenis.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb deze ervaring en gebeurtenis altijd verborgen te hebben in mezelf, aangezien ik het als ongepast ervaar om dit te delen aangezien ik het als ‘erg’ bestempeld heb, niet ziende dat door het verborgen te houden, ik mezelf nooit de kans heb gegeven hier zelfverantwoordelijkheid in te nemen en de slachtofferrol te stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in een slachtofferrol te blijven participeren en/om anderen hierin de schuld te blijven geven/te kunnen blijven geven, zodat ik niet werkelijk in mijn eigen ervaring van onmacht en angst hoef te zien en dus niet hoef te veranderen.

*

Ik realiseer me dat ik al gedachten had gecreeerd over het krijgen van borstjes, met onbewuste patronen tot gevolg als fysiek gedrag, waardoor ik me heb laten belemmeren in het antwoorden op een vraag over mijn fysiek.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken hoe ik sta ten aanzien van mijn fysiek en ten aanzien van mijn borsten in het algemeen.

Als ik mezelf zie participeren in een slachtofferrol ten gevolge van een gedachte in zelftwijfel als interpretatie van een situatie en/of vraag en/of opmerking, dan stop ik, ik adem. Ik haal mezelf hier en zie wat er in mezelf gebeurt.

Ik realiseer me dat ik in een gedachte als interpretatie participeer, gebaseerd op een ervaring in het verleden.

Ik stel mezelf ten doel de gedachte en de reacties die het tot gevolg heeft te onderzoeken in mezelf – indien nodig in schrijven – zelf te vergeven en zelf te corrigeren, beginnende bij gebeurtenissen en/of reacties die me bijblijven door de dag heen.

Ik stel mezelf ten doel te ademen, mezelf te omarmen, mezelf te ondersteunen in en met schrijven, zelfvergeving en zelfcorrectie en allereerst mezelf in te zien in reacties in gebeurtenissen waarin ik niet weet wat te zeggen en/of angst ervaar iets wel of niet te zeggen.

Ik stel mezelf ten doel allereerst mezelf te corrigeren voordat ik me uitspreek in/als reactie in/als angst.

Ik stel mezelf ten doel de herinnering verder te onderzoeken door gebeurtenissen in het heden die deze ervaring triggeren, specifiek te onderzoeken aangezien deze op hetzelfde mechanisme gebaseerd zijn.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van moeheid, dan stop ik, ik adem.

Ik onderzoek in mezelf waardoor ik moeheid ervaar, of het fysiek is of dat het een excuus is van de geest om me terug te trekken in de slaap in mezelf in de geest.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te trainen in 6 uur slaap per nacht.

Ik stel mezelf ten doel het mezelf comfortabel te maken door de dag heen en comfortabel te worden in en als mezelf, door het onderzoeken van ervaringen in mezelf waarin ik me niet comfortabel als onveilig voel, deze uit te schrijven, zelf te vergeven en zelf te corrigeren, zodat ik minder en minder behoefte ervaar om te vluchten in bed in de slaap.

———————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 230 – Wat is Opzet?

De geest doet alles met Opzet. Waarom doet de geest dit? Om energie te creeren, om te overleven als Geest Bewustzijn Systeem. Hiervoor is altijd fysieke substantie nodig; de energie moet ergens vandaan gehaald worden zeg maar, de energie heeft substantie nodig om tot stand te komen.

Quantum Mind Self Awareness – STEP 1

Nu is die opzet vaak lastig zichtbaar. Want, we ‘bedoelen’ het niet zo. Toch doen we hetgeen we niet bedoelen, wel, en dus is er opzet in het spel; immers anders zouden we het niet doen.

Waar zit dan de opzet verstopt? Als we deze niet zien – en dan bedoel ik echt niet zien, en niet net doen alsof we het niet zien maar wel degelijk weten wat we aan het doen zijn – kan het zijn dat deze niet in het bewuste gedeelte aanwezig is van het Geest Bewustzijn Systeem. We hebben ook nog een onbewuste (het collectieve bewustzijn) en een onderbewuste (het bewustzijn verzameld in de tijd van opgroeien en gerelateerd aan het familiesysteem).

En dit kan andersom ook zo zijn. De ander doet iets naar mij toe, met opzet, om energie te genereren, maar wellicht niet met bewust bedoelde opzet om mij iets ‘aan te doen’, maar met onbewuste of onderbewuste opzet om zelf energie te genereren als Geest Bewustzijn Systeem om als Energie te overleven. En dat kan ook bewust gebeuren, maar dan nog hoeft het niet bewust te zijn om ‘mij iets aan te doen’, maar is de bewuste opzet gericht op er ‘zelf beter van worden’, welke natuurlijk ten koste gaat van de ander.

Dus, ‘zo heb ik het niet bedoeld’ is geen excuus om een bepaald gedrag of een bepaalde handeling voort te zetten. Ten eerste, ergens verborgen hebben we het zo wel bedoeld, en is het zelfs heel doel gericht ingezet, om energie te genereren, ter overleving, en reken maar dat we dit zo specifiek bedoeld hebben, we zijn als Geest Bewustzijn Systeem zeer inventief geworden in het overleven dus energie genereren ten koste van alles wat leeft, en tevens inventief in het verbergen hiervan waardoor we werkelijk geloven dat we ‘het niet zo bedoelen’.

Wat ik hierin prettig vind om te realiseren is, dat als een ander iets naar mij doet wat ik ervaar als opzet, en wat ook zo is zoals net beschreven, dit niet is om mij ‘iets aan te doen’, maar dat dit is om zelf te kunnen overleven in/als Energie als Geest Bewustzijn Systeem. Oftewel, het is niet persoonlijk naar mij toe gericht. Het is wel ingezet ‘ten koste van mij’, om er zelf beter van te worden in/als energie. Maar het persoonlijke kan ik hiermee laten varen, en alles wat ik hierin persoonlijk opvat, kan gelijk gestopt worden en in de zelfvergeving geplaatst worden.

Dat ik andersom ook mijn Opzet in/als het Geest Bewustzijn Systeem stop, zelf vergeef en corrigeer, maakt natuurlijk onderdeel uit van dit proces. Immers, ik wil niet een ander aandoen wat ik zelf niet aangedaan wil worden. En een opzet om zelf beter van te worden in/als Geest Bewustzijn Systeem gaat altijd ten koste van Leven, van mijzelf en/of van een ander. Hierin is het wederom niet persoonlijk gericht op die ander, het is gericht op overleving als energie, om er zelf beter van te worden. De persoon waarvan het ten koste gaat, kun je zien als een ander Geest Bewustzijn Systeem waar het meeste energie bij te generen valt.  Dus dit is niet willekeurig – we weten waar de meeste energie te halen valt – maar het is wederom niet persoonlijk. Dus ook hier kan de persoonlijke ervaring direct gestopt en zelf vergeven worden, en hierbij kan het schuldgevoel wat hiermee gepaard gaat, ook direct gestopt en zelf vergeven worden. Dit schuldgevoel is alleen maar een trucje om in/als persoonlijkheid opnieuw energie te genereren als Geest Bewustzijn Systeem, dus om er zelf opnieuw beter van te worden en te overleven ten koste van (een ander en/of onszelf als) Leven.

Atlanteans – Why the Mind is Inferior to the Superiority Physicality – Part 44

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de opzet van een ander als persoonlijk te ervaren, en me hierin tekort gedaan te voelen, in plaats van in te zien dat ik mezelf tekort doe door de opzet van een ander persoonlijk te nemen, hierin een negatieve energetische ervaring te genereren als een emotie van ‘tekort gedaan voelen’ oftewel een slachtofferrol aan te nemen, waarin ik mezelf als Leven onderdruk en mezelf als substantie gebruik/misbruik ter generatie van energie in/als overleving in/als Geest Bewustzijn Systeem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me schuldig te voelen als ik iets met opzet naar een ander toe doe ook al ‘was het niet zo bedoeld’, waarin ik wederom mezelf als middelpunt plaats in/als schuldgevoel en hierin opnieuw energie genereer ter overleving van mezelf als Geest Bewustzijn Systeem, waarin ik mezelf gevangen houd in een ervaring van schuld dus in een negatief energetische ervaring oftewel emotie, in plaats van mezelf in te zien en zelf te vergeven in wat ik met opzet gedaan heb, waarin ik de energie stop in/als mezelf als Geest Bewustzijn  Systeem en hierin mezelf de mogelijkheid geef mezelf richting te geven en te corrigeren zodat ik in een volgende gelijke situatie niet opnieuw automatisch in hetzelfde patroon verval en opzet gebruik om er zelf beter van te worden, maar op tijd mezelf stop in participatie van energetisch misbruik van mezelf of de ander als Levend Wezen.

Demons in the Afterlife – Part 1

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van persoonlijk aangedaan worden, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat de ander in overleving participeert als Geest Bewustzijn Systeem, en als ik als reactie hierop, participeer in een ervaring van persoonlijk aangedaan worden, stap ik zelf in de overleving als Geest Bewustzijn Systeem, waarin ikzelf dan degene ben die mezelf werkelijk iets aandoet. Dus ik stop, ik adem. Ik laat de ervaring door me heen gaan, totdat de ervaring wegebt. Eventueel zie ik later in de situatie en pas zelfvergevingen toe op mogelijke relaties die ik gelegd heb met deze persoon en/als mijn persoonlijkheid.

Als ik mezelf zie participeren in een schuldgevoel ten aanzien van een ander, dan stop ik, ik adem. Ik zie in mezelf waar ik opzet gebruikt heb, al dan niet zo bewust bedoeld. Ik stel mezelf de vraag waarom ik deze opzet heb gebruikt, wat ik wilde behalen en waar ik bang voor was/ben. Ik pas zelfvergevingen en zelfcorrecties toe op wat ik tegen kom aan angst en verlangen in mezelf, gerelateerd aan de persoon en/als persoonlijkheid en/of gerelateerd aan de situatie.

Ik stel mezelf ten doel mezelf in te zien als de Opzet in/als Geest Bewustzijn Systeem die ik geworden ben. In deze opzet zie ik direct wat ik nog denk en geloof nodig te hebben ter overleving, ten koste van mezelf en/of de ander als Leven. Hierop pas ik zelfvergevingen en zelfcorrecties toe, en waar nodig schrijf ik het uit. Op deze manier maak ik mezelf vrij van de persoonlijke relaties die ik gelegd heb in/als persoonlijkheden ter overleving ven mezelf als energie als Geest Bewustzijn Systeem.

Desteni-I-Process

—————————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 222 – Vervorming van Lichaamscellen

Disclaimer: Als er sprake is van een vermoeden van kanker en/of fysieke aanwijzingen in deze richting, laat het altijd onderzoeken en laat jezelf goed informeren over de diverse behandelingen die mogelijk zijn. Dit blog is in geen geval bedoeld als geneeswijze maar slechts een beschrijving van een aspect welke ik in mijzelf zie gerelateerd aan angst en kanker. Kanker is een fysieke gemanifesteerde consequentie die uitgebreid ondersteund en indien mogelijk behandeld dient te worden, zowel op fysiek niveau als op het niveau van het geest bewustzijn systeem. Een ieder beslist voor zichzelf hoever dit onderzoek gaat in zelf.

Gerelateerd aan de blogs over de dikke darm wordt hierin een angst zichtbaar. Het is een angst die onbewust meereist, en een angst die wellicht in de voorouderlijn is meegegeven aangezien daar een keer darmkanker is voorgekomen. Ikzelf heb de binnenkant van de dikke darm een paar jaar geleden laten onderzoeken om eventuele levensbedreigende situaties uit te sluiten en te zien hoe het fysiek erbij staat, zodat ik zelf verder kon/kan met het proces van de fysieke klachten ondersteunen met producten en therapieen gerelateerd aan de natuurgeneeskunde en met het inzien van de invloed van mijn geest bewustzijn systeem op mijn fysieke gesteldheid. Toch zag ik dat er nog een angst ten grondslag ligt gerelateerd aan kanker, en hier is het met name interessant om te kijken wat de geest bewustzijn structuren zijn die, indien ze niet worden ingezien en gestopt in zelf, invloed zullen blijven hebben op het fysiek en de fysieke cellen zullen vervormen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te laten leiden door geest bewustzijn structuren, welke, indien niet gestopt, ingezien, zelfvergeven en gecorrigeerd, invloed zullen blijven hebben op het fysiek en kunnen leiden tot vervorming van de lichaamscellen welke ook wel kanker genoemd wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor mijn geest bewustzijn systeem waarin de angst eruit bestaat dat ik niet in staat ben om zelf de leiding te nemen en richting te geven in/als mijn fysiek, en in plaats hiervan overgeleverd blijf aan de genen en de hierin opgeslagen familiestructuren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor de opgeslagen familiestructuren in/als het geest bewustzijn systeem in mijn genen waarin de angst bestaat hier mezelf geen richting in te kunnen geven en dus overgeleverd te zijn aan de eeuwenoude programmering, waarin een lichaamscel vervormd wordt en zijn levende functie niet meer uit kan voeren door vast te zitten in ‘dode’ informatie die aanwezig is in het dna van de cel, gevormd door/in/als het geest bewustzijn systeem, doorgegeven door de geest bewustzijn systemen in de familielijnen welke nooit gestopt zijn door de mens zelf als Leven, maar in plaats hiervan keer op keer zijn doorgegeven aan de volgende generatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boosheid te ervaren tegenover de familie, dat ze nooit de geest bewustzijn structuren in zelf hebben aangepakt en in plaats hiervan deze hebben doorgegeven aan de volgende generatie, waar voor waar en voor lief wordt aangenomen dat ‘er veel darmklachten voorkomen’  in de familielijn, welke gezegd wordt op een manier alsof het zo is, alsof het normaal is en alsof er niets aan te doen valt, en waar ik zelfs enige trots in door hoor klinken als zijnde ‘dit is onze familie en dit verbindt ons’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te verzetten tegen hetgeen ons verbindt in de familielijn in/als het patroon/de programmering in het geest bewustzijn systeem, waarmee ik het patroon in mezelf juist versterk en groter maak door verzet te bieden en het hiermee dus energie te geven, waarin ik steeds zie dat het bij mij fysiek erger/duidelijker aanwezig is dan bij de anderen in de familie terwijl ik zo mijn best doe dit op te lossen, wat mijn boosheid nog meer versterkt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de familie programmering in/als geest bewustzijn systeem, welke wordt doorgegeven van generatie op generatie, te versterken in mezelf door me te verzetten tegen deze verbindende lijn, waarin ik de programmering in mezelf versterk,  en vervolgens boos wordt om de versterking van de familieprogrammering in mezelf, waarin ik mezelf vastzet in deze programmering en angst creeer voor deze programmering in mezelf welke sterker lijkt dan ik, wat ook zo is zolang ik dit patroon blijf volgen en het geest bewustzijn systeem in mezelf kracht geef door verzet, angst en boosheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te zien dat ik het zelf kan stoppen, dat ik hierin de enige ben die mezelf hierin richting kan geven, en tegelijkertijd angst ervaar dat het me niet lukt, waardoor ik niet werkelijk opsta en het geest bewustzijn systeem welke is doorgegeven via de familielijnen, in zelf ga stoppen waarin ik mijn eigen fysiek bevrijd van de beknellende familiebanden in/als het geest bewustzijn systeem, dus van mijn eigen beknellende banden in/als het geest bewustzijn systeem als wat ik geworden ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren mijn geest bewustzijn systeem te manifesteren in het fysiek in vervormde cellen welke kanker genoemd wordt, en hierin de diagnose ‘kanker’ toegediend krijg en hierin gezien wordt als iemand die kanker heeft, waar meelijwekkend en tegelijkertijd met grote angst mee wordt omgegaan zonder begrip en inzicht van wat er werkelijk gaande is, maar met afschuw dus angst voor een proces wat ‘iedereen kan overkomen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een hekel te hebben aan hoe wordt omgegaan in de maatschappij met ziekte, onder andere kanker, waarin de mens als een patient gezien wordt in plaats van als een medemens in eenheid en gelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren niet tegen de maatschappij op te kunnen als ik in een ziekenhuiscircuit terecht zou komen waar zoveel geest bewustzijn systemen bij elkaar gevoegd zijn tot een massief bolwerk van bewustzijn, waarin het niet gemakkelijk is jezelf richting te geven op een manier die niet overeenstemt met dit bolwerk dus met het geest bewustzijn systeem, wat mijn grote angst is, en niet zozeer de ‘ziekte’ ansich.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dus voornamelijk angst te ervaren voor geest bewustzijn systemen van buitenaf die controle op mij uitoefenen, waarin ik mezelf opgeef en mezelf geen richting durf te geven zoals ik zou zien wat het beste is voor mijzelf als leven en dus voor iedereen als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me onmachtig te voelen tegenover geest bewustzijn systemen samengevoegd tot bolwerk, wat feitelijk nog steeds angst is voor mijn eigen geest bewustzijn systeem samengevoegd tot bolwerk van karakters welke ik gecreeerd heb als reactie op alle karakters om me heen, welke een heel ingenieus netwerk zijn gaan vormen binnenin mij en wat ik zelf heb toegestaan als bescherming en aanpassing.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een bolwerk van karakters te creeren binnenin mijzelf als bescherming en aanpassing, waarin ik verborgen heb wie ik werkelijk geworden ben in/als deze karakters, wat mijn werkelijke angst is voor het krijgen van kanker, dat zichtbaar wordt wie ik geworden ben in een geloof in en aanpassing aan karakters als bolwerk in mezelf aanwezig, terwijl ik weet dat dit niet is wie ik ben en dat ik dit gecreeerd heb door een gebrek aan moed in mezelf om op te staan voor mezelf als Leven en hierin voor een ieder/ieder een als Leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een race tegen de klok te hebben ervaren en ervaar waarin ik zag/zie dat ik op tijd ben dus tijd genoeg heb om op te staan in/als zelf en mijn fysiek op orde te brengen, maar waar ik tevens de druk van de tijd ervaar die ik niet kan verspillen alsof ik eeuwige tijd heb op aarde.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met verzet tegen de familiestructuur in mijzelf in/als mijn geest bewustzijn systeem, waarin ik me realiseer dat dit is wie ik geworden ben, en als ik dit wil stoppen, vergeven en corrigeren in zelf, ik hierin gelijk dien te gaan staan in/als zelf, waarin familieleden mij laten zien waar ik me verzet tegen deze structuren in zelf waar ik reageer met gedachten, gevoelens, emoties en/of backchat en dus ongelijk ga staan in/als mezelf en waar dus correctie nodig is. Ik realiseer me dat een ieder waar ik op reageer, een ondersteuning is in het zien, zelfvergeven en corrigeren van mezelf.

Als ik mezelf zie participeren in gedachten, gevoelens en emoties gerelateerd aan zelftwijfel en onvermogen om de belemmerende structuren die ik gemanifesteerd heb in mijn darm en de rest van mijn fysiek te veranderen, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik een oud patroon omhoog haal/opgooi, of eigenlijk ‘gewoon’ het patroon wat al eeuwenlang herhaald wordt als zijnde onmogelijk, onvermogen, geen vermogen, gerelateerd aan geen geld en ‘niet mogen’, om zelf richting te geven in het fysiek en de manifestatie van de mindstructuren in het fysiek te stoppen, in te zien, zelf te vergeven en zelf te corrigeren, waarin ik een ongeloof als excuus gebruik om mijn eigen ervaring van onmacht niet in te hoeven zien.

Ik stel mezelf ten doel mijn ervaring van onmacht ten aanzien van het veranderen van mijzelf en hierin het veranderen van mijzelf in/als het fysiek in te zien en hierin gelijk te gaan staan in/als mezelf door de ervaring door me heen te laten gaan en zelfvergevingen toe te passen op wat ik tegen kom, in plaats van het weg te duwen en ervan weg te rennen.

Ik stel mezelf ten doel iedere reactie die in me opkomt als gerelateerd aan een ervaring van oneerlijkheid dat ik zoveel last heb en anderen niet, te stoppen. Ik realiseer me dat het geen zin heeft te participeren in deze gedachten en dat het alleen maar backchat oproept die me bezig houdt en afleidt van wat ik werkelijk wil doen. De backchat heb ik met regelmaat bijgewoond, en het heeft tot niets geleid wat me ook maar iets brengt ter ondersteuning van mezelf en/of anderen. Ik heb dus gezien dat het volkomen zinloos is om het te volgen, aangezien het nergens toe leidt en niet uit zichzelf stopt.

Als ik mezelf zie participeren in backchat, dan stop ik, ik adem. Ik zie in de backchat welke specifieke woorden omhoog komen, welke energie eraan gekoppeld is en welke bron eraan ten grondslag ligt. Ik schrijf dit uit in prive, zodat ik mezelf kan ondersteunen in het stoppen van de backchat en de gerelateerde bron, energie, karakters en woorden kan vergeven en corrigeren in mezelf.

Ik realiseer me dat ik bang ben van mijn eigen manipulatie in backchat waardoor ik niet in staat ben om mezelf in mijn fysiek te veranderen. Dus het beste is, hoe oneerlijk ik het ook ervaar, niet de backchat te geloven en volgen als iets wat me verder helpt in deze ervaring van oneerlijkheid. Integendeel, het versterkt en creeert zelfs de ervaring van oneerlijkheid aangezien ik oneerlijk ben in/als/naar zelf zolang ik mijn backchat geloof en volg en dus leef.

Ik stel mezelf ten doel het bolwerk van karakters in mezelf in te zien en uit te schrijven, adem voor adem, in geduld met mezelf.

Wil je starten met het bevrijden van zelf van je geest bewustzijn systeem?

www.lite.desteniiprocess.com

www.desteniiprocess.com

———————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 15 – De ander = de Mind

Vervolg Dag 14 – Leven via de liefde van/voor de ander (in de schoenen van mezelf):

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te verwachten dat ik liefde zal ervaren voor de ander met wie ik samenleef zoals ik liefde ervaar in en als de mind, en als dat niet zo is ben ik telkens teleurgesteld dat ik geen liefde ervaar en denk ik dat ik weg moet of dat de ander weg moet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb alleen te willen samenleven met iemand voor wie ik liefde ervaar, zodat ik mijn eigen reacties op de ander voor wie ik geen liefde ervaar, niet hoef te ervaren want ik ervaar immers al liefde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te willen en verwachten dat iemand voldoet aan mijn plaatje in/als de mind zodat ik liefde ervaar, en ik dus niet mijn eigen oordelen op mezelf, geprojecteerd op de ander, hoef te ervaren.

“De Ander” = De Mind. Ik ben druk met mijn eigen mind geprojecteerd op de ander, en ondertussen mis ik de ander volkomen, evenals mezelf. Hoe kan ik de ander als mezelf zien als de mind ertussen zit? En hoe kan de ander mij zien als zelf als de mind ertussen zit? Dit is wat er gebeurt met leven via de liefde van/voor de ander of van/voor iets buiten zelf. Er wordt geleefd via deze liefde dus via de mind, en datgene waar liefde voor ervaren wordt moet blijven bestaan en niet veranderen, anders kan ik niet meer leven. Denk ik, geloof ik, voel ik. Oftewel, ik kan niet zonder deze liefde in als mijn eigen mind, dus zonder mijn eigen mind leven. Denk ik, geloof ik, voel ik. Dus ben ik heel druk met mijn eigen mind in stand houden en heb geen oog voor Leven, in en als mezelf. Een behoorlijk benauwd gebeuren. Logisch, want er is geen Adem. Nogal benauwd zonder Adem, zonder zelfs ook maar te weten wat Leven in/als de Adem is. Dus leef ik via de ander = de mind. Ik moet tenslotte ergens van leven. Denk ik, geloof ik, voel ik.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zo druk te zijn met mijn eigen mind geprojecteerd op de ander dat ik de ander evenals mezelf volkomen mis.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn eigen mind tussen mijzelf en de ander te plaatsen en de ander als mezelf dus niet te zien, terwijl ik hierin opgegroeid ben en er zo’n hekel aan heb om niet gezien te worden en gelijk getrokken te worden aan de ander als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf  heb toegestaan en aanvaard heb er een hekel aan te hebben om niet gezien te worden en gelijk getrokken te worden aan de ander als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik gelijk ben als de ander als de mind, in plaats van in te zien dat ik (een en) gelijk ben als zelf als leven, en hierin ben ik gelijk als de ander. dat is leven via/als Zelf, in plaats van Leven via/als de ander (als de mind).

Een ander punt dat wederom opkomt: Al de stress die ik creeer in/als de mind komt voort uit 2 punten:

1 is geld, ik maak me zorgen over hoe de ander met geld omgaat en dit steeds opnieuw binnen 1 moment verspilt. Ik maak me zorgen als ik met die ander moet delen door in 1 huis te wonen; wat het lastig maakt om hierin naast de ander te staan zonder reacties van boosheid. Ik zie niet hoe ik naast de ander kan staan zonder angst voor de manier waarop de ander met geld omgaat als ik voor een deel afhankelijk ben van het geld van de ander; in de toekomst.

2 is seks. het is prima nu geen seks te hebben, maar ik maak me zorgen om de toekomst; wat als de ander niet in/als de adem gaat leven, kunnen we dan nooit meer seks hebben? Hierin maak ik mezelf als leven dus afhankelijk van de adem, via de seks, van de ander. Dus word ik boos als de ander in de mind leeft. terwijl ik dus eigenlijk boos op mezelf ben dat ik zelf niet in/als de adem leef en hierin mezelf afhankelijk maak van de ander.

En het mooiste is in beide punten: het is nu niet eens een probleem maar wat als….later….toekomstprojectie. Ik heb mezelf mooi beet laten nemen door mijn eigen mind, bestaande in/als seks, geld en toekomst voortkomend uit verleden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf mooi beet te laten nemen door mijzelf als mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verstrikt geraakt te zijn in mijzelf als mind-construct, voortkomend uit het familie-construct.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf veilig te stellen in mijn eigen mind-construct.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de hele tijd te proberen te zien wat Leven is, in plaats van in te zien dat ik daarmee opnieuw bezig ben in/als de mind, mezelf verstikkend in bewustzijn; ik hoef me nu alleen bezig te houden met het stoppen van mezelf als mind, waardoor ik mezelf als Leven de ruimte geef om te bestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ditzelfde te proberen in de relatie, ik probeer de relatie ‘vorm te geven’, wat een vorm geven is in/als de mind, in plaats van in te zien dat ik me nu alleen maar bezig hoef te houden met het stoppen van de relatie(punten) zodat ik mezelf en de ander ruimte geef als Leven in agreement met zelf, en hieruit voortkomend wellicht een agreement met elkaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb heel druk te zijn met het begrijpen van wat een agreement is, in plaats van in te zien dat ik dat niet kan zien in/als de mind; een agreement zal zichtbaar worden in het stoppen van de relatie(punten).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me zorgen te maken als de relatie stopt aangezien ik dan geloof dat we elkaar kwijt raken, in plaats van in te zien dat ik op dat moment bang ben om mezelf kwijt te raken aangezien ik geloof dat ik leef via de relatie in/als de mind met de ander, wat leven is via de ander = de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb paniek te ervaren als ik de controle van/over de relatie verlies, uit angst dat ik de ander en dus mezelf (als de mind) verlies.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat ik mezelf in/als de mind verlies, in plaats van in te zien dat ik allang verloren ben zolang ik leef in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vast te willen houden aan mezelf als verloren mind, en dus creeer ik situaties waarin ik mezelf bij voorbaat verlies.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vast te willen houden aan mezelf als verloren mind, en dus creeer ik steeds situaties waarin ik weet dat de ander valt zodat ik controle over de ander blijf houden en die niet op gaat staan in onafhankelijkheid van mij maar bij mij blijft in mijn verloren mind-construct, om vervolgens boos te worden op de ander dat die valt en ik druk kan blijven met het zogenaamd ondersteunen van de ander, en de ander mij hierin dankbaar is en dus niet bij me weggaat of in ieder geval bij me in het krijt staat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb situaties te creeren waarin ik druk blijf met de ander omdat ik niet weet hoe ik als zelf moet leven, en zolang ik druk ben met de ander hoef ik niet in deze onzekerheid te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet in staat te zijn of te geloven dat ik nog niet in staat ben om deze situaties van vallen te voorkomen, voortkomend uit een gevoel van verongelijking dat ik alles inzie en al het werk moet doen en de ander vrolijk door hobbelt zonder in zelf te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb situaties te creeren waarin de ander in zelf moet zien, in plaats van zelf in zelf te zien en de ander met rust te laten en de ander het eigen proces te laten lopen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb enorm kwaad te zijn op de ander als die niet ziet in zelf en daarmee ogenschijnlijk een gemakkelijk leven leidt, in plaats van in te zien dat ik helemaal niet weet of de ander wel of niet in zelf ziet, ik weet alleen dat ik kijk door mijn ogen en dat ik dus zelf niet in zelf zie door druk te zijn met de ander in zichzelf te laten zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb druk te zijn met de ander in zichzelf te laten zien en zo mezelf mis door niet in zelf te zien, om vervolgens bang te zijn dat die ander bij me wegloopt en ik mijn kans voorbij heb laten gaan om in zelf te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het in zelf zien afhankelijk te maken van de aanwezigheid van de ander.

Als hierin de Ander = de Mind ‘geldt’, dan ben ik dus heel druk met mijn mind om in zichzelf te zien, in plaats van mijzelf als mind te stoppen en zelf te vergeven wat er in gedachten, gevoelens en emoties opkomt. Hierin kan ik mezelf zien, dat is onafhankelijk van de ander, mijn mind draait het programma wel af, of de ander er nu bij is of niet.That’s it.

Ik maak het veel ingewikkelder dan het is, wat een geweld-ig trucje van de mind is, gewikkeld in/als zichzelf. Heel druk bezig met de ander bewust te maken, wat het bewustzijn=mind=polariteit versterkt. Hopend dat de ander eindelijk in zichzelf gaat zien zodat we samen kunnen leven; en ik maar wachten op die ander, uitgeput van al het werk in/als de mind.

Zie Hier het misbruik wat ik pleeg op het leven, verpakt in bewustzijn wat eigenlijk manipulatie is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het leven te manipuleren door te proberen het leven bewust te maken, waarmee ik dus probeer om het leven mind te maken, en dat is precies wat er met mij gebeurd is van 0-7 jaar, evenals met iedereen op aarde: proberen de ander gelijk te maken als zelf als de mind uit angst alleen in/als de mind achter te blijven als de ander gaat leven in onafhankelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik de ander nodig heb om mezelf te zien, en daardoor de ander manipuleer in/als/tot bewustzijn, in plaats van in te zien dat ik mezelf altijd kan zien in mijn eigen gedachten, gevoelens en emoties die altijd in mezelf aanwezig zijn totdat ik ze stop, onafhankelijk van de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het leven heel ingewikkeld te maken door mezelf en de ander bewust te maken, wat feitelijk mezelf en de ander gelijk maken is als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf  heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien dat ik mezelf ten alle tijden kan vergeven wat ik mezelf heb toegestaan in als de mind; ik hoef alleen maar in mijn eigen mind te zien en de gedachtes, gevoelens en emoties te stoppen en zelf te vergeven, om vervolgens mezelf te corrigeren door te leven zoals ik mezelf vergeven heb; zonder oordeel als gedachte, gevoel of emotie.

Als ik mezelf zie participeren in een gedachte, gevoel of emotie dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik mezelf zie in deze gedachte, gevoel of emotie, ik als de mind laat mezelf zien, en ja ik mag gezien worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik niet gezien mag worden, in plaats van in te zien dat dit een constructie is in/als de mind, als ik geloof dat ik niet gezien mag worden ga ik me verbergen en dus ontneem ik mezelf de mogelijkheid tot het stoppen en vergeven van mezelf zoals ik geworden ben en zoals ik me nu laat zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf de mogelijkheid te ontnemen om mezelf te stoppen en vergeven zoals ik geworden ben en mezelf laat zien in ieder moment door te geloven dat ik niet gezien mag worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat de ander weg moet omdat ik niet gezien mag worden en de ander mag mij dus ook niet zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn verbannen te worden als ik gezien word, en dus verban ik maar vast de ander zodat ik niet gezien kan worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat het zien van mij door de ander invloed heeft op wie ik ben, in plaats van in te zien dat ik mezelf kan zien in mijn eigen gedachtes, gevoelens en emoties; is er een ander aanwezig en denk ik iets over die ander, dan word ik zelf duidelijk zichtbaar als gedachte, gevoel of emotie, en kan ik mezelf dus eenvoudig stoppen en vergeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en niet aanvaard heb mezelf te vergeven in wat ik zie van mezelf als gedachte, gevoel of emotie als dan niet als reactie op de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander als mezelf op te jagen om onszelf te zien in gecreeerde consequenties, in plaats van in te zien dat ik eenvoudig de gedachtes gevoelens en emoties kan stoppen en dat het niet nodig is deze om te zetten in gecreerde consequenties in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de wereld als gecreeerde consequentie in stand te houden door consequenties te creeren in/als de mind om mezelf te zien zodat ik mezelf kan stoppen, wat feitelijk een omweg is via de mind, zodat ik via de mind kan blijven leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het leven heel ingewikkeld te maken door via de omweg van de gemanifesteerde consequenties te leven in/als de mind, dus door te leven via de mind = de ander, in plaats van rechtstreeks te leven in/als zelf: Zelf-Oprecht.

Als ik mezelf zie participeren in de neiging tot het volgen van een gedachte, gevoel of emotie in/als de mind, om deze vervolgens te gaan creeren en leven, dfan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik elke gedachte, gevoel of emotie die ik volg leven in blaas, wat het des te moeilijker maakt om deze gedachte, gevoel of emotie te stoppen, totdat het niet meer te stoppen is en ik het wel moet leven, denk ik.

Ik sta mezelf niet toe mijn gedachtes, gevoelens en emoties te volgen en te creeren in de realiteit.

Ik sta mezelf niet toe de wereld als gemanifesteerde consequentie te voeden en in stand te houden door het geloof dat ik mijn gedachte, gevoel of emotie moet volgen, creeren en leven.

Ik stop, ik adem, ik ben Hier. Ik maak het Leven rechtstreeks en eenvoudig door zelf-oprecht te leven in ieder moment door het toepassen van zelfvergevingen en zelfcorrecties.