Dag 394 – Hoop, Geloof en Liefde – of is het angst? Zelfvergevingen Dag 393

Dag 391 – Activatie van het relatiesysteem

Dag 392 – Zelfcorrecties dag 391

Dag 393 – Zelfbeweging ten aanzien van het relatiesysteem

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te praten over het geest bewustzijn systeem en relatiesysteem in een poging uit te leggen wat ik bedoel aan een man die participeert in een ervaring van liefde, geprojecteerd op mij, waarin ik dit probeer vanuit een startpunt van ‘proberen hem dit duidelijk te maken, zodat hij dit zou kunnen stoppen’, waardoor er eventueel toch een ‘relatie’ mogelijk is, – dus een startpunt in zelfzucht – in plaats van zelf te stoppen in participatie in hoop, geloof en angst, welke de ervaring van liefde als andere kant van de medaille, in stand houdt en/of zelfs versterkt.

Als ik mezelf zie participeren in een praten over het geest bewustzijn systeem en relatiesysteem tegen een man die participeert in een ervaring van liefde, geprojecteerd op mij, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik sturing wil geven aan een ander vanuit een startpunt van angst, welke een praten als overtuiging met zich meebrengt, in plaats van mezelf te sturen en/als veranderen. Ik stel mezelf ten doel, te stoppen, te ademen, te zien wat het beste is in het moment, voor mezelf en voor de ander, om deze participatie in een startpunt van zelfzucht te stoppen, in mezelf, en hierin eventueel als voorbeeld voor de ander en/of om een zo min mogelijke activatie van dit systeem voort te brengen, in zowel mezelf als in de ander.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van hoop, geloof en angst, gekoppeld aan een geactiveerd relatiesysteem, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik me in een programma bevind welke hoop, geloof en angst als voortzetting van dit programma genereert, als energetische ervaringen. Ik stel mezelf ten doel het triggerpunt te vinden en hier een ontkoppeling mee te maken via zelfvergevingen en zelfcorrecties, waarin ik mezelf alert maak op een voorkomen van reacties op soortgelijk triggerpunt in het vervolg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb onduidelijk te zijn naar de man toe, door in eerste instantie af te houden, waarin ik duidelijk probeer te maken dat ik niet meega in een manifestatie van zijn beleving van liefde, maar nog wel het lijntje in stand houd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een relatielijntje in stand te houden bestaande in en als een ervaring van hoop, geloof en angst, tegen beter weten in, en zo toch een graantje mee te pikken van de ervaring van liefde als ‘aanbidding’.

Als ik mezelf zie participeren in afhouden waarin ik onduidelijk communiceer, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik in mijn onduidelijkheid, een relatielijntje in stand wil houden, in en als de geest, waarin ik een graantje meepik van de ervaring van liefde als aanbidding, als projectie van een ervaring van liefde van de man op mij. Ik sta mezelf niet toe, mezelf te voeden met een ervaring van aanbeden worden om zo mezelf te vermeerderen in en als mijn eigen ervaring. Ik stel mezelf ten doel, te onderzoeken als dit voorkomt, wat het is wat maakt dat ik me beter wil voelen, wat ik denk en/of ervaar te missen in mezelf alleen, en dit uit te schrijven, zelf te vergeven, zelf te corrigeren, en hierin aanwezig te zijn in en als mezelf, in zelfintimiteit, vervuld, dus een en gelijk aan en als mezelf. Ik stel mezelf ten doel in duidelijkheid te communiceren met de man die zich in een ervaring van liefde bevindt geprojecteerd op mij, waarin ik mezelf, en hierdoor indirect de man, ondersteun om te gronden in en als de fysieke realiteit, waarin en waardoor ik de praktische mogelijkheden duidelijk onder ogen zie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ervaring van liefde als feit aan te nemen, in mezelf en/of in een ander, als zijnde voldoende om een relatie op te baseren, waarin de gehele praktische mogelijkheden ondergeschikt worden gemaakt aan een ervaring in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb praktische mogelijkheden ondergeschikt te maken aan een ervaring in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel, als en wanneer ik neig naar ervaringen van liefde en/als angst als ‘feit’ aan te nemen, te stoppen, te ademen, waarin ik me realiseer dat een ervaring van liefde en/als angst, in en als de geest, geen feit kan zijn, en in plaats hiervan, onderzoek ik de praktische mogelijkheden in alle dimensies in en als mezelf, en gebruik ik dit zelfonderzoek als leidraad voor zelfbeweging ten aanzien van het relatiesysteem en tevens onderzoek, vergeef en corrigeer ik mezelf in en als de ervaringen van hoop op en geloof in liefde en/als angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen, dat door te hopen op en geloven in liefde, ik automatisch, tegelijkertijd, de hoop op en het geloof in angst versterk, creeer, manifesteer, in en als mezelf en hieruit volgend, in en als het fysieke bestaan op aarde.

Onderzoek in jezelf hoop, geloof en liefde door in en voorbij het aangenomen en/of afgewezen geestelijke kader te zien:

What is the relationship between Jesus and ‘Life’?

What/who represents Jesus and Life in the world/humanity of today?

Why/how does crucifying Jesus = crucifying Life?

*

Desteni-I-Process-Lite

—————————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Advertenties

Dag 361 – Zelfvergevingen ontevredenheid over mezelf

Dag 360 – Ontevredenheid over mezelf

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ontevredenheid over mezelf te ervaren over het feit dat ik mezelf niet optimaal heb toegepast en toepas.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een algehele doffe ervaring te creeren in mezelf, waarin ik niet meer zie waar dit vandaan komt, maar waarin ik me alleen nog als ‘dof’ ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zinloosheid te ervaren doordat ik mezelf niet optimaal heb toegepast en toepas in mijn leven tot dusver.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te hebben opgegeven in plaats van mezelf te hebben toegepast, waarin ik het leven als zinloos zie en ervaar, wat het ook is zonder aanwezigheid van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een algehele ervaring van depressie te creeren als dit niet toepassen van mezelf zich accumuleert door de tijd heen, in jaren en jaren opgebouwd, waarin ik wel zie, he, depressie is niet wat het genoemd wordt in de medische wereld, het is niet wat ik ‘ben’, het is slechts een staat, een toestand in de geest waarin ik me bevind welke ik fysiek gemanifesteerd heb door het nalaten van de toepassing in en als mezelf, maar waarin ik zoveel lagen ervaar en fysiek gemanifesteerd heb waardoor ik niet zomaar in die depressie op kan staan en dus mezelf onderdruk, depress, in en als een ervaring van depressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb fysieke klachten te manifesteren als dufheid en fysieke vermoeidheid, welke komt door de vele systeemlagen in en als mijn fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verkramping als controle te manifesteren, in een poging om mezelf weg te houden uit deze staat in de geest als depressie en dofheid, uit angst dat ik er nooit meer uit kom als ik er eenmaal inzit, niet meer in staat om controle ‘los te laten’, aangezien dit geen oplossing is zolang ik niet weet wat ‘loslaten’ inhoud als een actief proces van schrijven, zelfvergeving en zelfcorrectie in en als zelfoprechtheid als toepassing van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn lichaam zo te belasten met alle geest bewustzijn structuren dat ik mijn lichaam verzuur met allerlei gedachten, welke ik geloof, onderdruk en opsla als emoties, waardoor de organen in mijn lichaam harder moeten werken en meer te verwerken krijgen dan hun eigenlijke werk in samenwerking in en als het fysiek, waardoor er een soort van ‘achterstand’ ontstaat in het afvoeren van de afvalstoffen, welke zich uit in bijvoorbeeld lichte hoofdpijn en andere ontgiftingsverschijnselen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet preventief de gedachten te hebben gestopt maar deze te hebben onderdrukt en opgeslagen als emoties als structuren in mijn (spier)weefsel in mijn fysiek, welke vertraging en verzuring geeft, waardoor ik vervolgens bezig ga met de fysieke gevolgen hiervan in plaats van bezig te zijn met het stoppen en onderzoeken en zelfvergeven en corrigeren van mijn  participatie in mijn gedachten als toepassing van mezelf, en dus opnieuw niet toekom aan de werkelijke toepassing van mezelf, en zo de cirkel rondloop en de ervaring van ontevredenheid accumuleer en in stand houd.

Zelfcorrecties volgen.

Eqafe – Free Interviews – klik hier

———————————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 293 – Expressie en de Darm – Trigger Characters – Onverschillig – Een staartje

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Dag 273 – Ruimte – Het huis in Zegveld

Dag 274 – Trigger Characters – Gerelateerd aan Ruimte

Dag 287 – Trigger Characters – Onverschillig-1

Dag 288 – Trigger Characters – Onverschillig – Reactiedimensie

Dag 289 – Trigger Characters – Onverschillig – Reactiedimensie-vervolg

Dag 290 – Trigger Characters – Onverschillig – Angstdimensie

Dag 291 – Trigger Characters – Onverschillig – Fysieke Gedragsdimensie en Consequentiedimensie

Een staartje in het uitschrijven van het Trigger Character Onverschillig (dank voor de support).

Ik zie dat ik twee woorden door elkaar haal, namelijk ‘luisteren’ en ‘horen’.

Wat er gebeurt is dat een persoon ‘ja’ zegt voordat ik helemaal uitgesproken ben en als ik vraag of de ander gehoord heeft wat ik gezegd heb, is het antwoord nee.

Wat ik hierin interpreteer is: ‘er wordt niet geluisterd maar wel gedaan alsof’.

En hierin gaat het hele mechanisme in mij aan welke ik heb uitgeschreven in de 5 blogs.

Ik interpreteer dit al voordat ik nagevraagd heb of de woorden gehoord zijn. In deze fractie van een seconde is er dus al een karakter aangegaan in interpretatie, en in/als dit karakter vraag ik of de ander gehoord heeft wat ik zeg, waarin de ander nu nee zegt. Ook hier weet ik niet werkelijk wat er gebeurt in de ander en waarom, want ik ben al aanwezig in een karakter.

Waarin ik de ander niet zie maar alleen mezelf in reactie; en dus niet zie en onderzoek waarom diegene in dat moment niet hoort wat ik zeg, en/of ja en/of nee zegt. Dat kan door van alles komen, dat is niet aan mij om in te vullen want mijn invulling is altijd een interpretatie van de werkelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het feit dat er ja wordt gezegd voordat ik ben uitgesproken, te interpreteren als ‘er wordt niet geluisterd maar wel gedaan alsof’, waarin ik mezelf als dit karakter zie als interpretatie, welk karakter ik gecreeerd heb op ooit een ervaring van waar ja gezegd wordt voordat ik ben uitgesproken’, en hierin realiseer ik me dat ik destijds nooit gevraagd heb of de woorden gehoord zijn, maar dat ik interpreteerde door de toon in de stem en het snelle ja als reactie, dat de woorden niet gehoord werden en hierin heb ik geinterpreteerd dat er niet werkelijk naar me geluisterd werd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een toon van ‘ja’ zeggen en de snelheid van dit ja zeggen te interpreteren als dat er niet geluisterd wordt, zonder ooit na te vragen of er gehoord is wat ik zeg en zonder ooit te onderzoeken of er begrepen wordt wat ik wil zeggen, en zonder in mezelf te onderzoeken wat ik zeg en of ik begrijp wat ik zeg, en zonder mezelf in/als deze reactie te begrijpen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander te willen dwingen naar mij te luisteren, waarin ik dit luisteren invul als ‘bevestigen op de juiste toon dat je me gehoord hebt en begrijpt wat ik zeg’, waarin de ‘juiste toon’ een toon is waarin ik me begrepen voel, en dus die mij bevestigt in/als mijn gevoel, in plaats van mezelf te leren mezelf te begrijpen door zelfonderzoek toe te passen ten aanzien van de woorden die ik spreek en de reacties in mezelf en hierin mezelf te vestigen in/als zelfvertrouwen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bevestigd te willen worden door een ander in mijn gevoel, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dat ik door een ander, bevestigd wil worden in een reactie als gevoel dus in de geest ter compensatie van een gemis aan vestiging in mezelf in/als zelfvertrouwen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het snelle ja van de ander te interpreteren als ‘een verkeerde reactie’ welke mij niet bevestigt, niet geruststelt en dus geen ‘ervaring van vertrouwen wekt’ in de geest in mijn gevoel, en dus ga ik op oorlogspad, en ‘vind’ hierin dat de ander mijn woorden niet gehoord heeft, wat me een reden geeft in reactie te schieten in/als karakter, en hierin te gaan schieten als mijn woorden van boosheid afvuren, op de ander en/of in en op mezelf op de ander=de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb energie te genereren door woorden af te vuren in boosheid in mezelf op mezelf als de geest, en hierin mezelf constant aan te vallen, en dus constant oorlog te voeren in, als en met mezelf, en zo een constante energiestroom te garanderen ter overleving van mezelf in de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb onverschillig te worden ten aanzien van mezelf in zelfvertrouwen door in een fractie van een seconde in/als reactie in een karakter te schieten, en hierin in onverschilligheid, woorden af te vuren op mezelf en/of de ander alsof ik het recht hiertoe heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik het recht heb om oorlog te voeren en woorden af te vuren als ik iets interpreteer en hierin denk en geloof dat mij onrecht aangedaan wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in boosheid in/als mijn eigen interpretatie van een ja zeggen, te vragen of er gehoord is wat ik zeg, en hierin als in/als karakter iets te vragen, waarin ik een antwoord in/als reactie in/als karakter van een ander uitlok, en als die ander dan zegt ‘nee, ik heb je niet gehoord’, kan ik zeggen in mezelf, ‘zie je wel, ik heb gelijk’, en voila, een positieve ervaring in superioriteit naar de ander toe is gemanifesteerd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een positieve ervaring van superioriteit te manifesteren ten opzichte van een ander door in/als karakter een ander uit te lokken.

Als ik mezelf zie reageren op een ja zeggen van een ander, welke ik zie als snel en op een toon die ik interpreteer als ‘niet luisteren’, dan stop ik, ik adem. Ik adem in, zie wat er in me opkomt, flagpoint dit ter onderzoek, adem uit, en laat los.

Ik realiseer me dat ik reageer, en dus dat ik een simpel ‘ja’ interpreteer en hierin aanga als een karakter.

Ik onderzoek de woorden die ik gesproken heb en mezelf in de woorden die ik gesproken heb. Ik zie of ik mezelf begrijp in wat ik spreek.

Als ik zie in mezelf dat de woorden niet zelfoprecht zijn doordat ik zelfonoprecht ben in dat moment, dan blijf ik stil in mezelf, ik adem.

Als ik werkelijk wil dat de woorden gehoord worden en/of zeker wil weten of en dat de woorden gehoord zijn, vraag ik de ander of die de woorden gehoord heeft, en als dit niet zo is, herhaal ik de woorden die ik gesproken heb.

Als ik een emotie van onrecht ervaar in mezelf en hierin denk en geloof dat ik het recht heb om woorden af te schieten, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat, los van wat een ander doet of niet doet, ik geen enkel recht heb op het afschieten van woorden, in geen enkel moment. En dus realiseer ik me dat als ik dit wel zo ervaar, ik mezelf ergens onrecht aandoe door iets te interpreteren en mijn interpretatie te geloven, en dus dien ik deze interpretatie nader te onderzoeken.

Ik stel mezelf ten doel mijn interpretaties die leiden tot een ervaring van onrecht te onderzoeken in mezelf door toepassing van schrijven, zelfvergeving en zelfcorrectie en hierin de verschillen als ongelijkheid in en als mezelf een voor een te in te zien, zelf te vergeven en zelf te corrigeren, waarin ik mezelf in staat stel het karakter van onverschilligheid te ontmantelen.

In voorgaande posten heb ik de connectie naar de oorspronkelijke gedachte ‘je doet alsof’ toegevoegd, waardoor ik de verantwoordelijkheid terug haal naar zelf door te zien dat ik op een gedachte in en als mezelf reageer, waarin ik een heel karakter tot leven brengt.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vestigen in/als zelfvertrouwen door zelfonderzoek en zelfbegrip ten aanzien van de karakters in/als de geest die ik geworden ben, welke ik uitschrijf, zelfvergeef en zelfcorrigeer.

Quantum Mind Self Awareness – STEP 1

Quantum Mind Self Awareness – STEP 2

*

Uitgewerkte Trigger Characters:

Dag 275 – Trigger Characters – Aandacht-1

Dag 277 – Trigger Characters – Aandacht – Backchatdimensie

Dag 278 – Trigger Characters – Aandacht – Fysieke Gedragsdimensie

Dag 280 – Trigger Characters – Aandacht – Consequentiedimensie en Angstdimensie

Dag 276 – Trigger Characters – Ontkenning-1

Dag 277 – Trigger Characters – Ontkenning – Backchatdimensie

Dag 281 – Trigger Characters – Ontkenning – Reactiedimensie

Dag 282 – Trigger Characters – Ontkenning – Consequentiedimensie en Fysieke Gedragsdimensie

Dag 283 – Trigger Characters – Afwachtend-1

Dag 284 – Trigger Characters – Afwachtend – Reactiedimensie

Dag 285 – Trigger Characters – Afwachtend – Angstdimensie en Fysieke Gedragsdimensie

Dag 286 – Trigger Characters – Afwachtend – Consequentiedimensie

———————————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 288 – Expressie en de Darm – Trigger Characters – Onverschillig – Reactiedimensie

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Dag 273 – Ruimte – Het huis in Zegveld

Dag 274 – Trigger Characters – Gerelateerd aan Ruimte

Dag 287 – Trigger Characters – Onverschillig-1

Reactiedimensie:

Verongelijking, boosheid, verontwaardiging, verdriet, verbazing, minderwaardigheid, ongeloof, schaamte, zelfhaat

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het feit dat ik denk dat een ander niet luistert te gebruiken als reden om boos te worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat, omdat ik duidelijk zie dat een ander niet luistert, welke ook zo is als ik dit navraag, dit een reden en rechtvaardiging is om boos te worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik boos moet worden om mezelf te baren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te verongelijken omdat een ander niet luistert, in plaats van in te zien dat dit niet luisteren iets zegt over de ander en niet over mij, maar zodra ik mezelf verongelijk, doe ik hetzelfde als de ander, namelijk afwezig raken en mezelf afscheiden van mezelf in aanwezigheid in een gedachte dat een ander niet luistert, wat de werkelijke oorzaak is van mijn ervaringen van boosheid, verdriet en verongelijking.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander na te doen/op te volgen, en hierin mezelf te definieren in relatie tot wat die ander doet/hoe die ander is, en mezelf hierin gelijk te maken aan hoe die ander is, en dus mezelf definieer als hoe die ander is in het moment, in plaats van hier te blijven in eenheid en gelijkheid met mezelf, in de adem aanwezig, ziende dat de ander afwezig is en dus niet luistert.

Reactiedimensie wordt vervolgd

Vervolg Reactiedimensie:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verontwaardiging te ervaren als reactie op het interpreteren van een niet luisteren van een ander die ondertussen net doet alsof die wel luistert.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te kunnen geloven dat die ander werkelijk denkt dat ik het niet door heb dat er niet geluisterd wordt als er ‘ja’ wordt gezegd voordat ik ben uitgesproken, en als ik vraag wat ik dan zei, blijkt dat de ander helemaal niet geluisterd heeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ‘me verontwaardigd te voelen’ als een ander niet luistert maar wel doet of ie luistert, waarin ik verontwaardigt ben over het feit dat ik denk/geloof dat er blijkbaar van wordt uitgegaan dat ik dit niet doorheb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verontwaardigd te zijn door een geloof dat een ander denkt hiermee weg te komen zonder dat ik het doorheb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hierin de zin in me op te horen komen ‘denk je dat ik dom ben ofzo?’, in/als reactie op het feit dat ik denk dat er niet geluisterd wordt naar wat ik zeg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het niet interessant is wat ik zeg, zodra ik merk dat er niet geluisterd wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de zin in me op te horen komen ‘dan praat ik toch niet’ en ‘bekijk het allemaal maar’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander de schuld te geven van mijn ervaring van verontwaardiging en verongelijking, aangezien ik denk dat ‘die ander toch niet luistert?’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te laten bepalen door degene waarvan ik denk dat die niet luistert – welke misschien ook zo is maar welke niets over mij zegt –  en hier boos om te worden op mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te definieren als een relatie die ik gelegd heb met degenen die niet luistert, waarin het lijkt alsof het niet luisteren van de ander over mij gaat, in plaats van in te zien dat mijn geloof in de relatie met een ander die niet luistert mijzelf bepaalt en definieert als zijnde dit geloof in/als de geest, welke me per direct vastzet in geloof en definitie in/als de geest als oordeel en waarin in eerste instantie het geloof in mijn eigen gedachten als waarheid die ik moet beschermen, mijzelf bepaalt en definieert.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te veroordelen dat een ander niet luistert als ik iets zeg maar wel net doet/net probeert te doen alsof er geluisterd wordt, waarin ik in dit oordeel als ‘er iets van vinden’ mezelf bepaal en definieer in/als de geest, hier vervolgens boos om word, en deze boosheid projecteer op de ander buiten mij als zijnde dat die iets doet wat niet correct is, in plaats van in te zien dat ik mezelf veroordeel voor het geloof in en verdedigen van dit geloof in een gedachte, in dit geval de gedachte ‘je doet alsof’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te schamen dat ik een relatie leg in/als de geest met iemand die niet luistert maar wel net doet of er geluisterd wordt, in plaats van in te zien dat ik me schaam voor het leggen van een relatie met mezelf in de geest, door geloof in mijn eigen gedachten en het verdedigen en rechtvaardigen van deze gedachten, in dit geval de gedachte ‘je doet alsof’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor het feit dat ik relaties leg in de geest, welke ik verberg, en waarin ik dus zelf net doe alsof, namelijk net doen alsof ik geen relaties leg in de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb relaties te leggen in de geest in zelfinteresse, waarin ik geen volledige verantwoordelijkheid neem voor wie ik ben op het moment van het relaties leggen in de geest, door afwezig te zijn in de geest in de relaties, en dus niet te zien dat ik ze leg en dus geen zelfverantwoordelijkheid neem voor mezelf in/als het stoppen van de relaties in/als reactie op een ander buiten mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de relatie met mezelf als de geest niet serieus te nemen door geen zelfverantwoordelijkheid te nemen voor de reacties op de ander buiten mij door het vormen van gedachten over een ander buiten mij, en hierin geen overeenkomst met mezelf te sluiten, waarin ik binnen de relatie met mezelf, deze relatie kan veranderen tot wat het beste is in/als zelfverantwoordelijkheid, in plaats van relaties te leggen met iets buiten mij en hierin per direct mijn verantwoordelijkheid af te leggen/af te schuiven op de ander buiten mij/op hetgeen ik een relatie mee leg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn zelfverantwoordelijkheid af te schuiven op alles en iedereen buiten mij in afscheiding van mezelf – en dus waar ik een relatie mee leg, aangezien ik mezelf ervan heb afgescheiden – door hetgeen buiten mij te veroordelen/in te delen in negatief/neutraal en positief, en hierin een platform te creeren om energie te genereren in/als de relaties in de geest in mezelf, waarin zodra ik iets veroordeel buiten mij, ik feitelijk een relatie leg in/als fundament in afscheiding, dus voor conflict en hierin voor energiegeneratie voortkomend uit dit conflict in afscheiding.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelfhaat te ervaren ten aanzien van het mechanisme wat ik hier levenslang heb toegepast.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor het oordeel van een ander in afscheiding van mij, en dus in projectie op mij, in/als projectie als ‘ik heb hier geen last van, dat is iets van jou’, en dus in/als ontkenning van wie we werkelijk zijn (geworden).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te ontkennen door het geloof in een gedachte over de ontkenning van een ander van zichzelf, waarin ik de bevestiging van die ander wil om te zien of  mijn gedachte waar is of niet, en dus in de wil om bevestiging van een ander(= de mind), mezelf te ontkennen en op te geven ten behoeve van een relatie met die ander(= de mind)  in/als bevestiging van wie ik ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te schamen dat ik mezelf opgeef ten behoeve van een relatie met een ander, gebaseerd op de gedachte ‘je doet alsof’,  welke fungeert als bevestiging van wie ik ben, en waarin ik me dus afhankelijk maak van de ander buiten mij (en van de ander binnen mij als de ander=de mind); hierin mijn zelfverantwoordelijkheid afschuif op de ander buiten mij en binnen mij, en vervolgens alleen nog reageer op de ander buiten mij en binnen mij aangezien ik daar mijn zelfverantwoordelijkheid heb neergelegd, en ik hierin denk, geloof en zelfs ervaar alsof en dat ik de ander buiten mij als de ander binnen mij moet sturen, aangezien ik daar mijn zelfverantwoordelijkheid heb neergelegd/weggelegd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb relaties voor mijzelf te plaatsen en dus niet werkelijk te onderzoeken wie ik ben in een relatie en wie de ander is in een relatie, maar slechts bezig ben zo snel mogelijk een relatie te vormen waarin ik mezelf kan bepalen en definieren en bevestigen, om achteraf boos te worden op mezelf en de ander in het zien van wie we werkelijk zijn in onverantwoordelijkheid naar zelf toe, en hieruit volgend naar de ander.

Zelfcorrecties (zelfcorrigerende uitspraken/zelfcorrigerende doelstellingen):

Als ik mezelf zie verdwijnen in verontwaardiging door de gedachte dat er niet geluisterd wordt naar wat ik zeg, dan stop ik, ik adem.

Ik zie in mijn woorden wat ik aan het vertellen/spreken ben en zie of ik in mijn woorden kan staan. Als dit niet zo is, stop ik met spreken. Als dit wel zo is, stop ik ook met spreken. Ik adem in, in de ervaring van reacties in mezelf, en luister naar mezelf. Indien nodig pas ik zelfvergevingen toe en/of schrijf over de gebeurtenis en zie hoe wat ik wilde zeggen, in eerste instantie toepasbaar is op mezelf.

Als ik de reacties in mezelf gestopt heb, zie ik of het relevant is om nogmaals te spreken waar niet naar geluisterd werd.

Ik realiseer me dat het feit of een ander wel of niet luistert, mij niet bepaalt en/of definieert, maar dat de gedachte dat iemand niet luistert en mijn reactie hierop mijzelf definieert in de geest en dus bepaalt/definieert wie ik ben in dat moment, waarin ik de zelfverantwoordelijkheid,  in reactie in afscheiding van mezelf, wegleg/op de ander binnen mij en buiten mij leg, wat wederom de reden/oorzaak is van mijn reactie, en hierin ‘vergeet’ te luisteren naar mezelf.

Ik realiseer me dat, zolang ik reageer en veroordeel hoe een ander doet alsof, ikzelf ergens doe alsof door te geloven in een gedachte en hier een relatie mee te leggen, welke ik projecteer als reactie van walging/angst ten aanzien van een ander, welke feitelijk walging dus angst is ten aanzien van zelf in het doen alsof in participatie in gedachten, aangezien in het doen alsof, ik relaties leg om mezelf te bevestigen en mezelf dus afhankelijk maak van een ander buiten mij en van de ander=de mind als de ander binnen mij, welke me natuurlijk angst aanjaagt – vermomd als walging – aangezien ik dan die ander buiten mij moet gaan sturen en controleren, wat niet mogelijk is; ik kan alleen mezelf in staat stellen mezelf volledig te sturen in/als zelfverantwoordelijkheid, door ten eerste en altijd naar mezelf te luisteren en participatie in gedachten te stoppen, in te zien en uit te schrijven.

Ik realiseer me dat door werkelijk te luisteren, er zelfverantwoordelijkheid genomen moet worden, en dat een niet-luisteren en/of niet horen en/of vergeten wat er gezegd is, een manier is om onder de zelfverantwoordelijkheid uit te komen, want immers ‘Ich habe es nicht gewust’.

Ik realiseer me dat in werkelijk luisteren en horen, er een relatie in zelfverantwoordelijkheid gelegd dient te worden als gevolg, dus een relatie met/als zelf/de eigen geest, en dus, als een ander niet hoort, als ik denk dat een ander niet hoort en/of ik zelf niet hoor en er wel gedaan wordt alsof, wordt er ergens geen zelfverantwoordelijkheid genomen, wat hetgeen is waar ik boos om wordt, en waarin  ik, in het boos worden, direct mijn eigen zelfverantwoordelijkheid wegleg en mezelf dus niet hoor/niet luister naar mezelf maar me ‘aanpas’ aan en het voorbeeld volg van de status van de ander in de geest door in reactie te gaan in de geest in een geloof in een gedachte over de ander.

Ik stel mezelf ten doel het niet-luisteren van een ander te gebruiken voor zelfonderzoek in de woorden die ik op dat moment spreek, in plaats van te reageren in geloof in mijn eigen gedachten en hierin relaties voort te zetten in/als energie met de ander=de mind, geprojecteerd op een ander buiten mij.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat ik wil van een ander in/als bevestiging van mezelf, op het moment dat ik reageer op het wel of niet luisteren en het wel of niet doen alsof, van een ander.

Ik stel mezelf ten doel naar mezelf te luisteren, in ieder moment, altijd, en er hierin te zijn voor mezelf en dus mezelf te (be)vestigen.

Ik stel mezelf ten doel de relatie met mezelf in/als de geest te onderzoeken, zelfvergeven en veranderen tot een relatie van eenheid en gelijkheid, en mezelf niet langer te compromitteren tot een relatie met iets of iemand buiten mij ter vervanging van ‘iets of iemand’ – mezelf – binnenin mij.

Reactiedimensie wordt vervolgd

Free Interviews to Listen – to Support Yourself in Listening to Self

*

—————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/