Dag 623 – Mislukking en Liefde

lovetree-351x185

Vervolg op Dag 622 met zelfvergevingen:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in een moment waarin ik iets verkeerd doe in en als de geest, alles in één keer teniet te doen in en als een gedachte als zelfbeschuldiging en hierin alles wat ik daarvoor fysiek gewandeld heb te vergeten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om in een moment aanwezig te zijn waarin ik niet weet hoe of wat ik kan antwoorden of doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb liever weg te blijven in een moment als ik niet weet hoe of wat ik kan antwoorden of doen, in plaats van in en als het moment aanwezig te zijn en van hieruit te zien of en wat en hoe ik kan antwoorden of doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om iets verkeerd te doen en daarom maar liever weg te blijven zodat ik het ook niet kan ‘verpesten’ en mezelf niet hoef te beschuldigen dat ik het verkeerd heb gedaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ervoor te kiezen om geheel weg te blijven als voorzorgsmaatregel om geen fouten te maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst voor verlies te ervaren door het maken van een fout.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat een ander weg gaat als ik een fout maak.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het weggaan en/of niet aanwezig zijn van een ander, te maken heeft met mij en het maken van fouten in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ikzelf wegga en/of weg blijf en verdwijn in en als zelfbeschuldiging, in en als de geest als ik iets verkeerd doe en van hieruit steeds (meer) schoorvoetend aanwezig te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb schoorvoetend aanwezig te zijn als dat ik liever afwezig ben zodat ik tenminste geen fouten kan maken/niets verkeerd kan doen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat het hier om een ‘kunnen’ gaat dus om een eventualiteit en niet om een ‘zullen’ als dat ik ‘zeker weet’ dat ik iets verkeerd zal doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb schoorvoetend aanwezig te zijn vanuit een eventualiteit als wat er eventueel kan gebeuren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het minste dat ik kan doen, is niets verkeerd doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik een last ben als ik iets verkeerd doe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het als een last te ervaren als ik en/of een ander iets verkeerd doe(t).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een enorme moeheid te ervaren als er dingen verkeerd gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb gedurende dit blog een enorme moeheid op te voelen komen wat betekent dat ik in en als de geest weerstand als afleiding opgooi als een poging – in en als de geest – om te voorkomen dat ik dit punt te open voor/als mezelf.

Ik realiseer me dat ik me gewaar ben van de moeheid die opkomt en dat ik hier doorheen kan ademen wat ik direct toe pas en eerder zo heb toegepast door te focussen op de realisatie en mijn gewaarzijn hierin en niet op de ervaring van moeheid die fysiek opkomt vanuit een gemanifesteerde geestervaring.

Als en wanneer ik mezelf zie verdwijnen in een zelfbeschuldiging omdat ik iets verkeerd heb gedaan, waarmee ik hetgeen ik voorheen fysiek gewandeld heb, in één keer onderuit haal, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat als er iets verkeerd gaat, er een heel programma aangaat in en als mezelf in en als de geest waardoor ik de realiteit in het moment uit het oog verlies en hierin verlies ik mezelf.

Ik stel mezelf ten doel me te realiseren wat ik voorheen fysiek gedaan heb om een realistisch beeld te krijgen van de situatie en van hetgeen ik verkeerd doe in een moment en ik stel mezelf ten doel om van hieruit – vanuit het realistische overzicht – te zien wat de beste oplossing is om verder te gaan en hetgeen ik (en/of een ander als mezelf) verkeerd gedaan heb, op te lossen op een eenvoudige, praktische wijze.

Als en wanneer ik mezelf zie schoorvoeten om aanwezig te zijn in een moment, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik twijfel en niet weet wat ik moet doen en dat ik een angst ervaar hierin iets verkeerd te doen of dat ik iets verkeerd kan doen en dan te verdwijnen in en als een zelfbeschuldiging.

Ik stel mezelf ten doel met en als mezelf te staan ter zelfondersteuning en in en als het moment aanwezig te zijn zonder direct iets te doen of iets uit te spreken en te ademen en zien wat er in mezelf opkomt en zien wat en hoe het moment zich opent en van hieruit geef ik mezelf de mogelijkheid om eventueel iets te spreken of doen vanuit en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met mezelf en/als een ander te beschuldigen voor iets verkeerd doen en een moment te nemen om te ademen en de moeheid te vergeven die opkomt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zoveel moeheid te ervaren/hebben ervaren dat ik er ‘niets meer bij kan hebben’ en dus van hieruit – vanuit een ervaring of zelfs een herinnering aan deze ervaring – te reageren alsof het direct teveel is als er iets verkeerd gaat en/of als ik iets verkeerd zeg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het als een enorme inspanning te ervaren om iets te corrigeren als het verkeerd gaat/is gegaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘ik kan niet meer’ als er iets verkeerd gaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en ervaren dat ik er helemaal alleen voor sta en dat ik alles zelf op moet lossen en dus kan ik niet zoveel hebben want ik kan maar ‘zoveel’ alleen oplossen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het te veroordelen als er iets verkeerd gaat en dit ‘verkeerd’ te zien als ‘niet nodig’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de dingen die verkeerd gaan te zien als niet nodig, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat dingen verkeerd gaan omdat en doordat ik en/of we ze niet gezien hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken, geloven en ervaren alsof alle verantwoordelijkheid bij mij ligt.

Ik realiseer me dat de verantwoordelijkheid voor mijn eigen geest bij mij ligt en dat dit voor ieder zo is.

Ik realiseer me dat ik me druk en moe maak vanuit een ervaring van angst voor verlies en me hierin verantwoordelijk maak voor wat een ander doet of niet doet zodat die ander ten minste niet weggaat, waarin ik zelf juist wegga in en als de geest in en als een (fysiek gemanifesteerde) ervaring van angst voor verlies.

Ik stel mezelf ten doel de verantwoordelijkheid te nemen voor en als mezelf in hoe ik besta in en als de geest en mezelf te vergeven en corrigeren voor de verkeerde/gekeerde aannames vanuit gedachten, gevoelens en emoties en van hieruit, de correctie te leven in en als het fysiek, stap voor stap.

Ik stel mezelf ten doel me minder en minder druk en moe te maken vanuit een ervaring van angst voor verlies in en als een gedachte wat een ander ervan vindt en in momenten specifiek te zien wat er in me opkomt als gedachte en/of ervaring en deze te benoemen en vergeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor mijn eigen ervaring van ‘nodig hebben’ en het hierin ‘aan iets of iemand vasthouden’ wat niet beste is voor mijzelf als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het ‘iets of iemand’ niet het beste is voor mij als leven, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat het vasthouden hierin niet het beste is voor mijzelf als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te keren van iets of iemand en/of te negeren, in en als een angst dat ik anders vast ga houden en/of klampen en mezelf hierin verlies, in en als dit vasthouden in en als de geest, echter in het afkeren en/of negeren verdwijn ik evenzo in en als de geest en verlies ik alsnog mezelf in en als een zelfbeschuldiging.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb van huis uit te denken en geloven en ervaren alsof ik iets mis – wat ik nu zou omschrijven als een gemis van een open communicatie in en als zelfoprechtheid – en zo een ‘neediness’ te creëren in en als mezelf, op zoek naar hetgeen ik denk te missen en dit te zoeken in en als een ervaring van liefde.

Ik realiseer me dat ik (en we) door de ervaring van ‘mislukken’ of verkeerd doen of fouten maken heen zal moeten wandelen om hierin mezelf te zien in en als de geest als wat en wie ik geaccepteerd heb te bestaan in en als mezelf en om van hieruit mezelf te vergeven en corrigeren.

Ik realiseer me dat ik in dit proces van opstaan de ervaring van liefde niet langer nodig heb om weg te komen van de ervaring van mislukking.

Ik realiseer me dat het ‘zoeken naar (de ervaring van) liefde’ als doel, een zoektocht is die gedoemd is te mislukken aangezien mislukking het grondvestigingsuitgangspunt is van dit doel en het zoeken naar deze ervaring van liefde.

Ik realiseer me dat hier de ervaring van wanhoop vandaan komt in deze zoektocht die ik zolang ik me herinner ervaar in en als mezelf, aangezien ik de zoektocht niet begreep en niet begreep hoe deze zou kunnen ‘gelukken’.

Ik realiseer me dat ik door een verkeerde als gekeerde benadering in en als de geest, mijn eigen ervaring en zelfs realiteit van mislukking creëer en fysiek manifesteer, waarin ik in en als een ervaring van angst voor verlies aanwezig ben als angst voor het verliezen van wat ik najaag in en als de geest, geprojecteerd op iets of iemand buiten mezelf, in en als de verkeerde/gekeerde benadering.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met het zoeken naar een ervaring van liefde en te stoppen met proberen weg te komen van mislukking en mezelf te ondersteunen om op te staan en zelfoprecht te zien in hetgeen ik verkeerd geleerd en dus geleefd heb en hierin mezelf te vergeven en corrigeren, dag voor dag, moment voor moment.

Ik stel mezelf ten doel de woorden van Bernard in ‘Mislukking in relatie tot de Ziel’ als richtlijn te gebruiken om het concept van de ziel in en als mezelf in relatie tot mislukking te deleten, te verwijderen met behulp van de toepassing van zelfvergeving en zelfcorrectie in en als leven als gewaarzijn.

Ik stel mezelf ten doel situaties, mogelijkheden en ontmoetingen te benaderen vanuit een ‘practical potential assessment’ als praktische potentiële beoordeling en de energetische ervaringen als gevoelens en emoties die hierbij opkomen, te ervaren, benoemen en vergeven in klank waarin ik de substantie binnenin de energetische ervaring ondersteun en bevrijd van de energie en zo terugbreng in en als mijn fysiek als substantie om mezelf uiteindelijk van hieruit te corrigeren tot het leven van en als een mogelijkheid/oplossing die het beste is voor mezelf en/als een ander, in en als Leven, in en als het fysiek.

full_speaking-as-sound-kryon-my-existential-history

Speaking as Sound – Kryon: My Existential History

How will having more awareness of the sound of your voice in communication with others and in sounding Self Forgiveness assist and support you in your quantum physical process?

What is the relationship between the sound of your voice and mind-physical energy manifested in your body?

How can you become aware of the sound of your voice, especially when you communicate with others?

How do you tend to speak in and as ENERGY instead of SOUND?

How can you identify the difference between speaking in energy vs. speaking as sound?

————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

 

 

Dag 452 – Waar is de angst om fouten te maken aan gerelateerd?

Ik zie opeens waardoor ik angst ervaar om fouten te maken: fouten maken kost……..GELD om het op te lossen, in veel gevallen. Welke energie genereert in de geest, welke de kans om fouten te maken vergroot door participatie in en als de geest in energie en zo dus energie als geld genereert voor het systeem.

Tevens zie ik hieraan verbonden hoe ontzettend veel werk er te doen is; er is zoveel op te pakken, zoveel uit te schrijven, welke een ervaring van haast geeft, welke een neiging tot onzorgvuldigheid geeft, welke de kans op fouten maken vergroot, welke meer tijd in neemt om op te lossen en er dus minder tijd is om het vele werk in te doen.

Deze punten zijn onderdrukt aanwezig de laatste tijd, gerelateerd aan de handen waar ik in het vorige blog over ben begonnen te schrijven. Ik zie mezelf al een aantal dagen/weken veel ongecontroleerde beweginkjes maken met mijn handen, kleine sneetjes, ergens tegenaan tikken, iets laten vallen. Hierin ben ik in een ervaring van haast aanwezig en zelfs als ik focus op hetgeen ik doe, maak ik nog steeds dezelfde ongecontroleerde beweginkjes waarin dus duidelijk is hoe deze focus niet werkelijk hier is maar plaats vindt in dezelfde ervaring van haast in en als de geest. Het is niet iets wat ik ken van mezelf in mijn bewegingen – motorisch ‘onhandig’ of ‘onvoorzichtig’ zijn – dus des te meer opvallend. De ervaring van haast is wel een bekende en al erg lang (bewust) in mij aanwezig en deze komt nu aan de oppervlakte en toont zich in mijn fysieke bewegingen.

Dan ervaar ik een weerstand als angst om te vertragen, een angst als ‘ojee er is zoveel te doen, als ik vertraag duurt het nog langer’, welke natuurlijk een sabotage-truc is van mezelf in en als de geest om mezelf in de snelheid van de energiebeweging te houden. En een angst om ‘verzwolgen’ te worden onder de hoeveelheid fysieke arbeid die gedaan moet worden en hierin een angst voor mezelf om het gewoon op te geven en te stoppen en mezelf te laten verzwelgen.

De grote grap hierin is dat ik mezelf nu verzwelg in de ervaring van haast en angst, gevangen in het scenario van tijd en geld gerelateerd aan energie in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om fouten te maken in en als een angst dat als ik een fout maak, het geld kost om dit op te lossen en dit heb ik niet/niet voldoende.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ik onvoldoende geld heb om eventuele gemaakte fouten door mezelf op te lossen/op te laten lossen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren extra zaken op te pakken in en als een angst dat ik niet alles gedaan krijg wat ik oppak, waarin ik neig minder te doen dan ik zou kunnen in potentie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren schulden te maken als ik meer oppak en hierbij ‘hulp’ nodig heb, al dan niet door een eventueel gemaakte fout,  en zo ‘schulden maak’ want het is toch mijn ‘eigen schuld’, had ik maar niet meer op moeten pakken ‘dan wat ik aankan’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om meer op te pakken dan wat ik aankan binnen mijn voorprogrammering in een angst om fouten te maken en schulden te maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren een ander te belasten met mijn schulden/fouten als ik meer oppak dan binnen mijn voorprogrammering hoort.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf ineffectief te houden door in haast te participeren en hierdoor veel tijd in te nemen in en als een ervaring van haast en angst om niet voldoende tijd te hebben en hierin juist te vertragen in hetgeen ik gedaan krijg, in plaats van te vertragen in en als de geest en fysiek zorgvuldig en langzaam te werk te gaan – langzaam als een fysiek tempo – en zo meer op te pakken in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf de schuld te geven als ik iets verkeerd doe wat geld en/of tijd kost.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus angst voor schuld te ervaren in en als de angst om fouten te maken; schuld in geld en/of schuld als ervaring als ‘schuldige’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om de schuldige te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te geloven in een schuldige en in het scenario van schuld en schulden welke altijd wijzende vingers geeft in plaats van zelfverantwoordelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het ‘zonde van mijn geld’ te vinden om het te besteden aan een fout die ik gemaakt heb die ik had kunnen voorkomen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geld als ‘van mij’ te zien en me hierin te definieren in relatie tot wel of geen geld hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te balen van mezelf als ik een fout maak, iets verkeerd doe welke eigenlijk komt doordat ik baal als het geld kost om dit op te lossen wat ik als zonde ervaar en/of dat het tijd kost waardoor ik andere zaken die ik van plan was te doen, niet meer op kan pakken in dat moment welke gerelateerd is aan energie (energie in de geest; geld in de wereld) als dat ik graag iets had afgemaakt welke mij een goed gevoel geeft als het af is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf een goed gevoel te geven als iets af is en tevens angst te ervaren om iets af te maken in en als een angst dat ik een fout heb gemaakt en over het hoofd heb gezien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het als zonde te ervaren als ik geld uitgeef aan het oplossen van hetgeen ik verkeerd gedaan heb en dus zo participerend in de zonde als participerend in en als de geest in en als de geestelijke overleveringen door de generaties heen – een ervaring van zonde te creeren, binnenin mezelf en fysiek gemanifesteerd, en zo het geld aan het systeem te leveren, betalende voor mijn zonde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb als ik eenmaal veel tijd heb besteed aan het oplossen van gemaakte fouten, liever al het andere wat ik eigenlijk van plan was te doen, helemaal laat gaan en het liefst helemaal niets meer doe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het liefst helemaal niets meer te doen in en als een ervaring dat ‘het toch geen zin’ heeft aangezien ik de meeste tijd en het geld al kwijt ben aan het oplossen van gemaakte fouten, van vergissingen in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geen zin te hebben om zaken op te pakken gerelateerd aan een fysiek gemanifesteerde ervaring van ‘het heeft toch geen zin’, welke altijd aan een einddoel gerelateerd is, namelijk aan het verdienen van geld = beloning welke energie genereert in en als de geest, waardoor ik nooit werkelijk hier ben, geen zin heb om zaken op te pakken omdat ik zo gehaast ben en zoveel moet doen, hierdoor de zaken oppakken voor mezelf vervelend maak door participatie in een ervaring van haast in en als de geest in plaats van hier te zijn, in en als het fysiek en met zorg de handelingen te verrichten als mezelf, in aanraking van iets buiten mij als mezelf en zo stap voor stap, adem voor adem, mezelf te bewegen in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb altijd maar aan het rennen en rennen te zijn in en als de geest, op weg naar de volgende beloning als energetische ervaring, bewegend in en als een angst om fouten te maken en schulden te maken en dus geen beloning te ontvangen maar een oordeel als ‘straf’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te rennen en rennen als angst voor een (zelf)oordeel op een eventueel gemaakte fout en zo zelf te verkeren in en als de geest en dus hetgeen ik doe, verkeerd/gekeerd te doen en dus fouten te maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf niet op te willen geven in en als de ervaring van beloning en zo van beloning (ervaring van ontspanning) naar beloning te bewegen, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik in en als het bewegen naar een beloning toe, strevend naar een einddoel, ik mezelf automatisch in en als een ervaring van angst behoud als beweging in en als de geest als ‘dit is wie ik ben’, gebaseerd op de polariteit van straf en beloning.

Full the spirituality of the snail part 1

Ik schrijf een paar korte zelfcorrecties om fysiek mee te beginnen aangezien het groot construct is die steeds duidelijker zichtbaar wordt door de dagen heen.

Als en wanneer ik mezelf gehaast ervaar in en als de geest in mijn fysieke handelingen, dan stop ik, ik adem. In plaats hiervan adem ik nogmaals diep in en uit en pak fysiek werkelijk vast waar ik mee bezig ben waarin ik aanwezig blijf in en als de adem en zo beweeg ik verder, steeds meer vertragend in de handelingen die ik doe.

Als en wanneer ik in dit moment de gehaaste energetisch energie door mijn lichaam op en neer voel gaan, dan stop ik, ik adem. Ik oefen in mezelf hoe ik deze energie terug kan geven aan mijn lichaam totdat ik me stabieler voel in mijn fysiek waarin de wijze waarop ik mijn handelingen uitvoer zal laten zien hoe effectief ik ben hierin.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken in mezelf in het moment naar welk einddoel ik aan het streven ben in en als de geest waarin ik mezelf stop, adem en zelfvergeving toepas op wat ik verlang.

Ik stel mezelf ten doel het construct door de dag heen waar te nemen en steeds gedetailleerder uit te schrijven, zelfvergeven en zelfcorrigeren waarin ik me realiseer dat dit een construct is die mijn dagelijkse effectiviteit bepaalt, waar ik dagelijks druk mee ben. (Interview: Humble, Considerate & Godhood – Reptilians – Part 271)

—————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/