Dag 707 – Lichamelijk ongemak en vermoeidheid

vermoeidheid

Zelfvergevingen:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik me fysiek sterk, gezond en pijnvrij zou moeten voelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te laten leiden van mijn dagelijkse taken als ik me fysiek vermoeid voel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een fysieke vermoeidheid te gebruiken als excuus om mijn dagelijkse taken niet allemaal uit te hoeven voeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb paniek te ervaren als ik me fysiek niet in orde voel, met name als mijn darmen krampen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat het krampen van de darmen juist voortkomt uit kleine momenten van ‘paniek’ in het verleden, als bijvoorbeeld een moment van een ervaring de controle te verliezen in een onverwachte gebeurtenis en hierin een gedachte en aansluitend, emotie aan te maken en deze vervolgens te onderdrukken en dit keer op keer te blijven doen, steeds als deze ervaring geactiveerd wordt door een nieuwe, soortgelijke gebeurtenis die ik onbewust associeer met een onderdrukte herinnering.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me in het moment niet gewaar te zijn waar de ervaring van paniek vandaan komt en in plaats hiervan, de ervaring opnieuw te laten begaan en bestaan en zo op te stapelen bovenop de al bestaande ervaringen van paniek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me niet te realiseren, zien en begrijpen dat ik vrede kan maken met hoe ik me fysiek ervaar en me op deze manier voort te bewegen, zonder te verwachten van mezelf dat ik me goed zou moeten voelen (=god zou moeten voelen=een aanname vanuit de geest).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf ergens veroordeeld te hebben in en als een gedachte en dit vervolgens te hebben onderdrukt in plaats van onder ogen te zien en ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb keer op keer opnieuw mezelf te veroordelen als ik me fysiek ‘niet goed’ voel en zo de oordelen op te stapelen en het fysieke ongemak te vergroten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te vinden dat ik me fysiek goed moet voelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf minder te vinden als ik me fysiek niet goed voel en me opgeblazen en fysiek ongemakkelijk ervaar door verkrampingen en vertragingen in mijn darmen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat de vertraging in mijn darmen me aangeeft dat ik het nodig heb om te vertragen in en als mezelf, in en als de adem zodat ik kan zien wat ik heb toegestaan in mezelf in gedachten, gevoelens en emoties en zodat ik hier verantwoordelijkheid voor kan nemen en de verkrampingen op specifieke plaatsen in mijn darm, laten me zien/ervaren dat ik hier iets niet efficiënt tot uitdrukking heb gebracht maar mezelf heb onderdrukt en iets heb weggedrukt, het lichaam in.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het irritant te vinden dat ik niet specifiek kan zien wat ik heb toegestaan en onderdrukt heb in mezelf en ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te irriteren aan mezelf en te vinden dat ik het zou moeten kunnen zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te vinden dat ik zou moeten kunnen zien wat ik heb toegestaan en vervolgens onderdrukt heb in en als mezelf, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik dit heb toegestaan in momenten dat ik niet gewaar was van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in momenten dat ik niet gewaar ben van mezelf, allerlei zaken toe te staan en aanvaarden als oordeel en interpretatie en vervolgens, dit te onderdrukken en op te slaan in en als mijn fysieke lichaam en zo, mijn lichaam te compromitteren in uitdrukking en functioneren, waarmee ik tevens mezelf in wezen compromitteer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf kwalijk te nemen dat ik mezelf in wezen compromitteer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor mijn opgeblazen buik en dit het liefst te willen verbergen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat het met een schaamte te maken moet hebben van wat ik heb toegestaan en aanvaard in mezelf en dat dit hetgeen is dat ik wil verbergen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te verbergen voor mezelf wat ik heb toegestaan en aanvaard en het zo te bemoeilijken voor mezelf om direct te zien en mezelf te vergeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ‘gezond zijn’ betekent ‘me goed voelen’ en dus dat ‘me niet goed voelen’ betekent dat ik ‘niet gezond’ ben en zo angst en paniek in mezelf te creëren als dat er iets mis is in mij en dat het fysiek niet in orde is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de darmkrampen te ervaren alsof en er fysiek iets heel ergs aan de hand is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me niet te realiseren dat mijn organen me ondersteunen en me aangeven waar ik mezelf van mezelf als leven heb afgescheiden en dat een ‘fysiek niet goed voelen’ een stap is op weg naar heelheid, waarin het gewaarzijn van mijzelf – in en als mijn fysiek en van wat er feitelijk in mijn fysiek plaatsvindt (ten gevolge van mijn deelname in de geest in gedachten, gevoelens en emoties) – toeneemt en dat mijn fysiek dit laat zien door steeds eerder signalen af te geven van waar ik verantwoordelijkheid in kan gaan nemen (door de toepassing van zelfvergeving op de afgescheidenheid binnenin mij).

Tijdens het wakker worden realiseerde ik me dat er dan een moment van vermoeidheid is – niet als ik net wakker word maar als ik me realiseer dat ik op moet staan, als de gedachten dus feitelijk gaan beginnen – alvorens ik daadwerkelijk opsta en ik zie dit gerelateerd aan hetgeen ik nu fysiek doorwandel en hoe ik me fysiek ervaar, als een proces van het lichamelijk doorwandelen van wat ik heb opgebouwd in en als gedachten die aangaan en de gevolgen hiervan. Dus ik zie een gelijkenis met de aanvang van het daadwerkelijke opstaan na ‘het slapen’, waarin tijdens het opstaan en het verantwoordelijkheid nemen voor (het aangaan van) de gedachten en de gevolgen hiervan, de vermoeidheid en het lichamelijke ongemak, op verschillende niveaus zichtbaar wordt.

Wordt vervolgd

hoofd radartjes

“Each time I access an emotion or feeling this gets discharged, channeled, layered, stored in the physical body. Within most people, the emotional and feeling energy gets channeled through the ‘muscle energy highways’ through the muscles and through the veins of the physical body. So for most people the mind consciousness energy moves through the muscles. This is so because the muscle tissue is strong and more absorbant, detailed and specific in its structure and geomatry to absorb, channel, discharge, layer, move the mind-consciousness energy as one access it in real time moments. Like networks and train-tracks in the muscle tissue group of the physical body.”

“Within my physical body, my mind did not set up my emotional and feeling energy bodies movements and channeling and networking and absorbtion through the muscle groups but through the organs. The heart, intestines, stomach, bladder, kidneys, liver are doing the work that the rest of my body should actually be doing. It is a generational thing, meaning that there are some people within my past generations who have also had this problem. It is not life threathening and it allowed me to on an early age have an awareness of my emotional and feeling energy and where in I do get emotional but not allow myself to be too much overwhelmed or pulled into emotions and feelings, but am quickly able to slow myself down and look at things with clarity.  So this one could call a ‘gift in disguise’.”

“The physical consequense of this ‘set up’ is that my organs have been most of my life a bit under pressure –  but throughout my life, my body reasonably adapted; it strengthened my intestines, heart, organs. As explained has my muscle tissue not been used as a ‘muscle energy highway’ and because of not being used for this, the muscle tissue deteriorated to some degree; this because a lot of muscle development has been preprogrammed to be in line with the development and evolution of the mind where the muscles are normally be used by the mind consciousness system (and so ‘strengthening’ in a way). This is causing for the rest of my muscles and physical body to be and feel more ‘weak’ or less strong.”

Uit: Dag 672 – My body-being-mind awareness speaking

Disclaimer:

This blog does in no way contain a medical advise. With unclarity about a condition – physically or mentally – always contact a practioner/specialist/doctor in the related area to get the support you need and from here, see how you can additionally walk your own process to get to know and support yourself in relation to your own body and mind.

——————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

Advertenties

Dag 510 – Someone is coming in!

Someone is coming in!

PENTAX Image

PENTAX Image

PENTAX Image

Ken je dat? Dat je in een natgeregende tuin loopt en net te laat het gekraak onder je voet hoort? Het is me vaak gebeurd, met name in een dichtbegroeide tuin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb voldoende gewaar te zijn van en als mezelf als ik in de tuin loop als het net geregend heeft met name als het donker is of wordt, waardoor ik op een slak ga staan en het huisje hoor kraken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de slak en/als mezelf pijn te doen door niet voldoende gewaar te zijn van waar ik mijn voeten zet en zo het huisje van de slak kapot te maken wat tot gevolg heeft dat de slak niet lang zal leven.

Als en wanneer ik in de tuin loop als het net geregend heeft dan stop ik, ik adem. Ik herinner mezelf eraan dat er slakken op weg kunnen zijn en dat ik beter op kan letten waar ik mijn voeten neerzet.

Ik stel mezelf ten doel in en als de adem aanwezig te zijn als ik mijn voeten één voor één neer zet in een natgeregende tuin en omlaag te zien of er iemand voorbij beweegt die ik gemakkelijk over het hoofd zie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb gehaast iets te willen doen in de tuin waardoor ik onvoldoende aanwezig ben om voorzichtig mijn voeten neer te zetten en zo ‘per ongeluk’ mijn voet op het huisje van een slak te zetten.

Als en wanneer ik mezelf gehaast de tuin in zie lopen als het geregend heeft om snel iets te doen, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in en als een ervaring van haast in en als de geest aanwezig ben waarin en waardoor ik het fysieke leven over het hoofd zie en zo gemakkelijk pijn doe en/of kapot maak.

Ik stel mezelf ten doel een voorbeeld aan de slak te nemen en mezelf voort te bewegen in aanraking met het fysiek, met mijn eigen fysiek en met de aarde en mezelf af te stemmen op het tempo van en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen als ik in een ervaring van haast participeer en per ongeluk op een slak ben gaan staan en het huisje hoor kraken in een natgeregende tuin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren van mezelf in zelfoordeel en van mezelf in afwezigheid in en als de geest waarin ik het fysieke leven pijn doe en kapot maak.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik al gewaar kan of zou moeten zijn van al het leven om mij heen, terwijl ik mezelf zolang ik weet, in en als de geest bevind en me niet gewaar ben van mezelf als leven.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een zelfoordeel, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik iets gedaan heb door afwezig te zijn en te participeren in en als de geest als wat niet het beste is voor het fysieke leven.

Ik realiseer me dat het geen zin heeft om mezelf hierin en hiervoor te veroordelen aangezien ik mezelf hierin gevangen houd en opnieuw pijn doe en zo een ervaring van verdriet creëer en mezelf hierin  energetisch gevangen houd.

Ik realiseer me dat ik mezelf werkelijk dien te vergeven voor mijn afwezigheid en onoplettendheid om mezelf vrij te maken van de energetische lading in en als de geest en alleen dan zal ik in staat zijn om mezelf te corrigeren.

Ik realiseer me dat ik mezelf niet hoef te veroordelen maar dat ik wel verantwoordelijkheid dien te nemen voor mezelf als hoe ik besta in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel mezelf direct te stoppen zodra ik bemerk dat ik mezelf veroordeel in en als de geest als automatische reactie op en als mezelf als ik iets ‘verkeerd’ heb gedaan in participatie in energie in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel mezelf zuiver te vergeven voor het veroordelen van mezelf in participatie in en als de geest in energie en zo verantwoordelijkheid voor en als mezelf te nemen en mezelf de mogelijkheid te geven om mezelf te corrigeren en uiteindelijk de zelfverandering te wandelen in en als het fysiek tot in fysiek gewaarzijn van het fysieke leven om mij heen en binnenin mij.

Ik stel mezelf ten doel nederig te zijn ten aanzien van wie ik ben (geworden) in en als de geest en ten aanzien van het geestbewustzijnssysteem als enige weg om gelijk te staan aan en als mezelf en mezelf te zien, begrijpen en werkelijk vergeven.

Ik stel mezelf ten doel (de spanning in) mijn eigen fysiek te gebruiken als cross-referentie voor mezelf om te zien en ervaren wanneer ik in een zelfoordeel aanwezig ben en hierin te onderzoeken wat ik mezelf aandoe of heb gedaan in een specifiek moment in participatie in en als de geest, in afwijzing van mezelf en vervolgens mezelf te vergeven en zo de weg vrij te maken tot zelfcorrectie.

Ik stel mezelf ten doel mezelf iedere dag te ondersteunen om mezelf uit de geest, het fysiek in te bewegen door mezelf steeds hier te brengen in de toepassing van de ademhaling en mezelf gewaar te zijn en/of worden van mezelf in zelfoordeel in polariteit en mezelf hierin te vergeven en corrigeren in wat zich aandient.

The Spirituality of the Snail – Part 1

————————————————————————————————————————————–
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/