Dag 625 – Liefde is geen ervaring

projectie

How to say “I Love you”?

Liefde is geen ervaring. Ik begin eindelijk te zien wat dit inhoudt en hoe ik liefde kan leven. Ik heb zolang een onbegrip ervaren in mezelf in relatie tot het concept liefde. Ik ervoer het eenvoudigweg niet zo vaak in die mate dat ik het als een ervaring van liefde zou omschrijven en als ik het ervoer hing ik er zoveel aan op dat ik mezelf erin verloor en ging vastklampen aan (als me emotioneel afhankelijk maak van) diegene of datgene waarop ik deze ervaring projecteerde.

Liefde is geen ervaring. Liefde is gelijkheid. En dus hoef ik niets energetisch te ervaren om dit dagelijks te leven. Ik kan dagelijks beslissen om te leven in gelijkheid met en als mezelf en van hieruit, met iets/iemand buiten mij en dit houdt liefde in. Aangezien ik, als ik me werkelijk in gelijkheid, in en als het fysiek ervaar, ik niet langer afgescheiden ben van mezelf als leven en hierin van de ander als leven en zo ben ik dan in dit ene punt, in eenheid met en als mezelf. De afgescheidenheid (van me meer of minder ervaren in en als de geest) is gestopt in dit punt. En zo beslis ik dit toe te passen in ieder punt waarin ik me heb afgescheiden in en als de geest. En zo, is de expressie van liefde een beslissing. En dus, hoef ik niet te ‘wachten’ totdat ik voor ‘iets of iemand liefde ervaar’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te wachten totdat ik liefde ervaar en van hieruit, vanuit deze ervaring in en als de geest, mezelf te gaan bewegen tot een ‘bemachtigen’ van datgene of diegene waarvoor ik liefde ervaar oftewel, waarop ik mijn energetische ervaring van liefde projecteer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vervolgens van hetgeen of diegene waarop ik mijn ervaring van liefde projecteer, liefde te ‘willen ontvangen’ als dat door diegene of datgene, de energetische ervaring van liefde in mij geactiveerd wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb hetgeen of diegene waarop ik mijn ervaring van liefde projecteer, bij me te willen houden en alles te doen om dit gene of diegene bij me te houden en te ‘houden van’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te beperken in het leven van liefde in en als zelfexpressie als een beslissing tot een staan in eenheid en gelijkheid met betrekking tot een punt van afgescheidenheid in en als mezelf, in en als de geest en zo punt voor punt te wandelen, waarin de beperking vooral inhoudt dat ik dit punt voor punt wandelen niet ‘herken’ als een daad van liefde als gelijkheid en hierdoor tegelijkertijd nog te ‘zoeken’ naar die energetische ervaring van liefde om mezelf mee te vervullen en mezelf zo dus juist weer af te scheiden in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb hetgeen ik wandel in en als mezelf op weg naar leven, tegelijkertijd onderuit te halen en mezelf zo te verzwakken in wat ik wandel, door mezelf opnieuw af te scheiden/in afgescheidenheid te houden door een zoeken naar een energetische ervaring van liefde om mezelf mee te vervullen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb feitelijk te zoeken naar de ‘eenheidservaring’ in en als de geest als ultieme vorm/ervaring van liefde, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat deze eenheidservaring de ultieme manifestatie van afgescheidenheid betreft in en als de geest, in en als energie, afgescheiden van mezelf als leven in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf weg te houden van de eenheid met en als mezelf, in en als mijn fysiek, in en als gelijkheid met en als al het fysieke leven om me heen en/als binnenin mij, dit vanuit een ervaring van angst om alleen te staan waarin deze ervaring van angst juist de ervaring van (het zoeken naar) liefde versterkt, als andere kant van de medaille van de ervaring van liefde in en als afgescheidenheid, in en als de geest als ultieme vorm/manifestatie van ‘angst’ als hoe ik besta in en als de geest/de mind in gedachten, gevoelens en emoties.

En zo zoek/verlang ik eerst naar deze vervullende, energetische ervaring van liefde waarvan ik geloof dat die bestaat en werkelijk is als ‘meer dan ikzelf alleen’ en vervolgens, als ik het op een ‘gegeven’ moment ervaar in relatie tot iets of iemand buiten mij, ervaar ik direct een angst voor verlies van diegene of datgene, wat feitelijk een ervaring van angst voor verlies van deze geprojecteerde ervaring is en ik ervaar angst voor verlies omdat de ervaring niet substantieel, niet werkelijk en blijvend is binnenin/als mezelf in/als zelfexpressie die ik praktisch kan leven, maar een energetische ervaring die ik heb aangenomen en opgebouwd als ‘meerwaarde’ en waarin ik geloof en die ik zelfs ‘vorm’ heb gegeven in en als mijn eigen fysiek, door dit construct van liefde zo te leven en manifesteren als een ‘default’ programma in en als mezelf en in en als mijn eigen lichaam en waardoor ik mijn eigen lichaam ‘vervormd’ heb tot aan ziek maken toe. En omdat velen met mij dit zo leven, hebben we dit default programma in de wereld geprojecteerd, hebben we de wereld ‘vervormd’ en ziek gemaakt en jagen we nu met z’n allen deze projectie na als illusie in en als de geest, op zoek naar energetisch vervullende ervaringen, weg van de vervorming en vervuiling, weg van de gemanifesteerde ‘ziekte’; weg van onszelf als hoe we onszelf hebben toegestaan te bestaan.

Wordt vervolgd.

LOVE-IS-EQUALITY1Dus wat is de Beslissing?

*

Why and how is it, that intense physical-mind fear is interpreted/perceived/experienced as ‘Love’?

How is it that ‘Love’ is in fact intense/accumulated physical-mind fear?

Why and how have we mentally and physically become addicted to fear as the interpretation and experience of ‘Love’, and so in turn – become addicted to ‘Love’ as ‘Fear’, the ‘Love of Fear’?

Why and how have human-beings not managed to see/realise/understand the actual real nature and manifestation of ‘Love’ as ‘Fear’?

What is/has the consequences been within ourselves and existence, with accepting and allowing ourselves to ‘fight for our addictions as fear/love’ for the possession/experience of energy in self-interest, but would not considering ‘fighting for/living for/taking responsibility for’ humanity and this physical existence as a whole in and as equality and oneness?

Why/how do we have to take ourselves to extremes of ‘life/death’ to get the addictive adrenaline rush of intense physical-mind fear to experience being/feeling ‘alive’?

What is the relationship between the adrenaline rush of ‘love’ and the adrenaline rush of ‘feeling alive’ within the context of intense physical-mind fear?

Why have we not seen/realised/understood that the feeling of being ‘alive’ as the physical-mind adrenaline rush we experience is in fact intense Fear?

Why/how has intense fear been interpreted/experienced as ‘being alive’?

Uit: Reptilians – Why Love is so Addictive – Part 47

—————————————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Advertenties

Dag 445 – Gemanifesteerde controlemechanismen – zelfvergevingen

plugged mind matti freeman

Dag 444 – Tip Toeing around myself

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor mezelf bestaande in en als zelfoordeel en hierin dus feitelijk mezelf, in en als zelfoordeel, te veroordelen in en als angst en zo het zelfoordeel in stand te houden, welke ik ervaar als een constante spanning en een adem inhouden in mijn fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf onderuit te halen in en als zelfoordeel van iets nalaten in overweging van leven, welke in zichzelf al komt door participatie in oordeel als gedachten als interpretatie in en als de geest.

Als en wanneer ik mezelf ervaar in een adem inhouden, dan stop ik en adem een paar keer diep in en uit.

Ik realiseer me dat ik een oordeel ‘verwacht’ van en als mezelf en onderzoek in mezelf waardoor ik dit verwacht; of ik iets heb nagelaten waarvoor ik me nu ‘schrap zet’ in en als fysieke spanning of dat het alleen een automatische verwachting inhoudt als hoe ik gewend ben te overleven.

Ik stel mezelf ten doel de zelfoordelen te stoppen, in te zien en zelf te vergeven zodra ik ze zichtbaar heb en hierin de verwachting van zelfoordeel te verminderen en steeds verder te stoppen naarmate ik mezelf meer en meer vertrouw in het ondersteunen van mezelf in zelfvergeving in plaats van het onderuit halen van mezelf in zelfoordeel.

Ik stel mezelf ten doel in mezelf te zien of ik iets heb nagelaten in overweging te nemen als leven en als ik dit tegenkom, dit in zelfvergeving te zetten en een zelfcorrectie te maken waarin ik mezelf ondersteun en in staat stel mezelf te corrigeren, veranderen in en als het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te corrigeren, veranderen in en als het fysiek zodra ik een punt dat ik niet in overweging heb genomen als wat het beste is voor al het leven, duidelijk en vergeven heb in en als mezelf en me vervolgens inzet in overweging van al het leven, inclusief mezelf als leven.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen in en als zelfvergeving welke leidt tot een direct zien in hoe ik besta in en als de geest in interpretatie van het fysieke leven, in plaats van mezelf onderuit te halen in en als zelfoordeel en zo mezelf in en als de geest in stand als blind te houden voor de fysieke werkelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een angst te creeren voor mezelf, bestaande in en als de geest, in en als angst in en als zelfoordeel op de angst als gedachten als oordeel als interpretatie in en als de geest als hoe ik mezelf geprogrammeerd heb te bestaan.

Ik realiseer me dat als ik mezelf geprogrammeerd heb tot een bestaan in angst in gedachten in en als interpretatie in en als de geest van het fysieke leven, ik dit zelf kan stoppen door de programmering te stoppen door de structuren in en als de geest als gedachten als interpretatie van het fysieke leven, uit te schrijven, zelf te vergeven en zelf te corrigeren zodat en waarin ik mezelf in staat stel tot fysieke verandering in en als een leven als wat het beste is voor al het leven welke mogelijk is/wordt als en wanneer ik niet langer geleid wordt door de structuren als gedachten als controle als angst in en als de de geest welke ik denk te moeten volgen.

Ik stel mezelf ten doel, als en wanneer ik mezelf ervaar in angst, te stoppen, te ademen en een moment stil te zijn. Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken waarvoor ik bang ben in en als mezelf, wat ik oordeel. Ik stel mezelf ten doel de oordelen die opkomen ten aanzien van een ander, te gebruiken als leidraad voor wat ik nog niet ingezien en vergeven heb in en als mezelf wat geprojecteerd op een ander zichtbaar wordt, door de oordelen terug te halen naar zelf en te onderzoeken en herleiden naar een gedachte als angst voor en als een oordeel in en als mezelf, waarin ik mezelf ondersteun in en als zelfvergeving en zelfcorrectie van wat ik zie als ongelijkheid in en als mezelf – ongelijkheid als afscheiding in en als een geloof in een gedachte als oordeel als angst als interpretatie van de fysieke werkelijkheid in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te geloven in het bestaan van gedachten als oordelen als angsten als interpretatie van de fysieke werkelijkheid in en als de geest ter controle van de fysieke werkelijkheid en in en als het geloof hierin, deze gedachten als oordelen als angsten als interpretatie van de fysieke werkelijkheid in en als de geest ter controle van de fysieke werkelijkheid, werkelijk te maken door de illusies in en als de geest te ‘leven’ in en als het fysiek, en zo de controle als angst als gedachten als oordeel als persoonlijke interpretatie zelf te manifesteren en vervolgens angst als oordeel hiervoor, in en als mezelf te creeren

en dus

vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen controlemechanismen als angst als gedachten als oordeel als interpretatie van de fysieke werkelijkheid in en als de geest te manifesteren en hierin te geloven en in voort te leven en zo het geloof in stand te houden, te bevestigen en vergroten in en als de fysieke werkelijkheid en vervolgens zelf bang te worden van mijn eigen gemanifesteerde geloof waarin ik mezelf op deze manier vastzet in mijn eigen gemanifesteerde controlemechanismen in en als de geest, bestaande in en als een geloof in illusies in en als de geest.

blaadjes artwork pagina

(Artwork by Matti Freeman)

—————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 246 – Expressie en de Darm – Opstaan uit bed

Gedachten, realisaties en ervaringen welke opkomen als ik me ’s ochtends realiseer dat ik op moet staan uit bed nadat ik wakker ben geworden (verzameld over meerdere dagen waar iedere ochtend 2 of 3 gedachten opkomen gerelateerd aan het opstaan):

Gedachten:

Dit kan niet waar zijn

Vandaag heb ik dit en dit gedaan, dus vandaag mag ik wat langer slapen

Ik wil niet dat er iemand is als ik zo wakker word

Ik heb het koud / Het is koud

Ik wil gewoon niet opstaan

Ik wil nog slapen

Moet ik nou weer naar werk?

Ik wil een half uurtje langer slapen vandaag

Het is te vroeg

Wat moet ik zo vroeg op?

Ik haat dit

Ik val bijna om

Dit voelt niet goed (fysiek gemanifesteerd)

I am pissed off

Het is altijd te kort

Realisaties:

Ontwikkelen van een speciaal gevoel

–>dit geeft energie

–>–>deze wordt vergroot

–>–>–>ik raak mezelf kwijt hierin

–>–>–>–>ik ga me ergeren

–>–>–>–>–>ervaring van erg

Ik stop de gedachten niet, ik wandel ze door.

Ervaringen:

Alsof ik iets kapot maak als ik nu opsta

Ervaring van te moe als/doordat ik door de wekker wakker word

Gevoel dat me iets heel ergs wordt aangedaan

Dit voelt fysiek als ‘te moe’

*

wordt vervolgd

Dit is een vervolg in een serie blogs “Expressie en de Darm” beginnend bij Dag 232 – Expressie en de Darm – Ervaring van Onmacht

*

Desteni Artists

Desteni Artists

www.eqafe.com/free

————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 122 – Uitgeput

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf volledig uit te putten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te worden van deze ervaring van uitputting.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten of ik een systeem ervaar wat uitgeput is of dat ik werkelijk fysiek ben uitgeput, maar ik vrees dat het laatste ook een rol spelt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te vrezen dat ik mijn fysiek heb uitgeput waardoor ik niet meer in staat ben de dagelijkse bezigheden uit te voeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me overal naar toe te moeten slepen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb er wanhopig van te worden dat er dingen op de computer niet meer werken zoals het liken en Google+ en ik weet niet hoe dit op te lossen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als te uitgeput te ervaren om deze zaken op te pakken als weer met de labtop naar de computerwinkel gaan een stadje verderop.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren van dit struggelen alleen met zaken waarin ik niet gespecialiseerd ben en echt niet weet hoe het op te lossen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb er van te balen dat alles zoveel moeite kost aangezien ik geen ‘netwerk’ heb met mensen die van verschillend kunnen en elkaar hierin kunnen ondersteunen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bij iedere hulpvraag ongemak te ervaren en dit proces van niet weten te doorlopen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de gedachte bij iets wat stuk gaat als ‘nee he niet weer’ in me te laten bestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat apparaten die ik dagelijks gebruik stuk gaan aangezien de consequentie vak is dat er geld betaald moet worden om het te vervangen/laten repareren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bij iets wat ik niet zelf kan een hele toer moet uithalen in het vragen van ondersteuning, in plaats van bijvoorbeeld gewoon de buurman te kunnen vragen hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als niet sociaal genoeg te ervaren waardoor ik niet zomaar naar de buurman loop en dus ook de buren niet goed ken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb nu helemaal niet meer te weten wie ik kan vragen voor hulp, het woord hulp blijft in me opkomen, nu ik stop met de sociale codes en gedragingen, wat ik eigenlijk jaren geleden al gedaan heb maar niet met zoveel woorden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik me op een bepaalde manier moet gedragen om ondersteuning te vragen/ontvangen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf vooral wanhopig te voelen door de ervaring/emotie van wanhoop en uitputtinging waarin ik mezelf niet meer in staat zie om met gezond verstand en oplossing te vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het bijltje erbij neer te willen gooien en geen verantwoordelijkheden meer wil.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn leven als een grote verantwoordelijkheid te ervaren, zolang als ik me herinner, waarin ik geen enkel moment werkelijk ontspannen ben en dus overspannen word.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik verantwoordelijk moet zijn en hierin rekening te houden met de hele wereld, in plaats van zelfverantwoording te nemen als enige werkelijke verandering tot leven op aarde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb uitputting te ervaren bij de gedachte/het vooruitzicht wat ik allemaal moet doen de komende 3 weken voordat ik naar afrika ga, wat op zich niet zoveel bijzonders is maar waarin ik alles als teveel ervaar en bang ben het niet te redden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het liefst me 3 weken ziek te melden op werk maar dit niet te doen omdat de anderen dan de dupe zijn aangezien ik in een klein bedrijfje werk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me niet ziek te willen melden aangezien ik niet wil laten blijken dat ik uitgeput ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te willen laten blijken dat ik uitgeput ben, waarin ik bang ben dat mijn participatie in desteni dan de schuld krijgt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat mijn participatie in desteni de schuld krijgt van mijn uitputting, dat iedereen dan zegt zie je wel ingrid, dat moet je ook niet doen, en dus verberg ik mijn uitputting zoals ik altijd gedaan heb, alle shit verbergend die in de wereld en dus in mij speelt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn hele leven al alle shit te verbergen die er speelt in mij en in de wereld uit angst dat ze niet begrijpen waar ik het over heb.

shit verbergen-darmkramp-verstopping mmmm

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te durven spreken over alles wat er speelt in mij en dus in de wereld, uit angst voor confrontatie en ook uit angst dat ik niet kan blijven staan hierin en geen antwoorden kan geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik pas kan spreken als ik overal een antwoord op heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik overal een antwoord op moet hebben en dat de ander in de tussentijd niets hoeft te doen, waarin ik dus al jaren mijn mond houd op zoek naar antwoorden en de ander in mijn ogen vrolijk door hobbelt zonder notie van wat er gaande is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat de ander vrolijk door hobbelt zonder notie van wat er gaande is, terwijl ik niet weet wat voor notie de ander heeft, misschien houdt die ander ook wel zijn mond.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb nog geen correcties te schrijven en mezelf hierin dus nog niet te willen en dus kunnen corrigeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het eerste jaar in participatie in desteni te wandelen in/als de mind, waarin ik mezelf kon doorduwen met hulpmiddelen in/als de mind, wat me nu niet meer lukt en dus ervaar ik een soort van instorting.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn hele wereld te zien instorten en dat ik bang ben om echt te veranderen en los te laten en samen te werken met mensen die zichzelf en anderen werkelijk ondersteunen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn voor mensen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb als 1 punt niet werkt/loopt, ik alles wat wel loopt wegvaag en laat verdwijnen in dit ene punt wat niet loopt, en hierin dus alles en mezelf in totaal onderuit haal in deze ervaring van niet lopen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf onderuit te halen in 1 ervaring van niet lopen, in plaats van mezelf als basis in alles wat wel loopt te zien en laten staan en hetgeen wat niet loopt hier vandaan te onderzoeken en veranderen met de toepassingen van schrijven, zelfvergevingen en zelfcorrecties.

Ik stel mezelf ten doel dag voor dag te zien wat er gedaan moet worden en hierin adem voor adem de zaken op te pakken, waarin ik tussendoor ruimte overlaat om te zitten en even niets te doen of om bijvoorbeeld even tv te kijken. Ik stop met zorgen maken over morgen, aangezien ik daarin de druk in/als de mind vergroot en mezelf hierin onderdruk ion angst als zorgen dat ik het niet red, wat klopt als ik alle taken als zorgen van de komende tijd in 1 dag in mijn hoofd stop, dan reed ik het niet nee, dan onderdruk ik mezelf.

Als ik mezelf zorgen zie maken in gedachten over wat er allemaal moet gebeuren in de toekomst, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat het totaal geen zin heeft het op deze manier te benaderen, waarin ik dus in geen zin hebben en zinloosheid verval als zwart gat in de mind. Ik maak een planning zodat de taken verdeeld zijn over de komende 3 weken, en voer deze verdeeld uit zonder me zorgen te maken. In ervaring heb ik mezelf keer op keer bewezen dat ik een passende planning maak en deze ook zo uitvoer, dus daar kan ik mezelf op vertrouwen.

Als ik mezelf zorgen zie maken over de fysieke uitputting die ik ervaar, dan stop ik, ik adem. Ik weet nog niet wat ik hiermee moet doen, maar het zorgen maken heeft geen zin, en dus vergroot ik de zorgen weer in het gat van zinloosheid. Ik adem en zie in het moment of het ok is. Ik zorg voor mezelf in ieder moment in iedere adem, en zo ondersteun ik mezelf de dag door.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te ervaren en geloven dat deze ervaring van fysieke uitputting nooit meer weggaat, waarin ik mezelf vergeef dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me zorgen te maken over dit nooit meer weggaan en hoe dat dan moet in de toekomst, waarin ik mezelf vergeef dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me zorgen te maken in/als/over een toekomstprojectie en daarmee dez orgen als uitputting in de toekomst in stand te houden/te creeren. Ik stop met me zorgen maken over hoe het moet in de toekomst en breng mezelf naar hier in het moment, in de adem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat ik volledig instort, wat waarschijnlijk een angst is voor volledige instorting van mezelf als systeem. En dus breng ik mezelf Hier in de adem; in de adem vang ik mezelf op als ikzelf als systeem instort/uit elkaar val.

—————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life