Dag 538 – Een gedachte als begrenzing

hekjesIk heb afgelopen week veel meer gewerkt buiten mijn urencontract. Dat is de laatste periode constant zo en dit wist ik van tevoren. Het is te doen, al merk ik dat het werk in loondienst steeds voorrang krijgt en hierna komt het proces van schrijven. Dit is het proces ter ondersteuning van de zelfgeboorte. Dit heeft behoorlijk wat push nodig in en als mezelf om mezelf tot stand te brengen en ik vind dit lastiger te pushen als ik hiernaast al ‘heel veel gedaan heb’. Tevens komen er gedachten naar boven als ‘dat ik het nu niet meer leuk vind’ om zoveel meer te werken, met name de extra administratieve taken thuis en door deze gedachte genereer ik energie als afleiding in mezelf en creëer ik in mezelf een soort van ervaring alsof het ‘teveel’ is. Terwijl het dat feitelijk niet is, er is steeds tijd om de zaken één voor één op te pakken in een rustig tempo en juist deze gecreëerde energetische ervaring ‘neemt meer tijd in’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf af te leiden door energie in mezelf te genereren in en als gedachten als ‘dat ik het nu niet meer leuk vind’ waardoor en waarin ik mezelf in deze ervaring zie zoeken naar een excuus om niets extra’s op te hoeven pakken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me verongelijkt te voelen in de vele werkzaamheden, met name de extra administratieve zaken thuis waarvan ik niet geheel weet hoe die uit te voeren, waarin ik het als ‘gevoel’ persoonlijk maak, deze ervaring van verongelijking in en als mezelf, in plaats van rechtstreeks te zien dat ik mezelf verongelijk in en als gedachten als ‘dat ik het nu niet meer leuk vind’ of dat ik dit niet zou hoeven moeten doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het als oneerlijk te ervaren dat ik dit moet doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb er niet van te houden om een administratieve taak op te pakken die ik niet geheel begrijp, waarvan ik nu zie dat ik het wel kan gaan begrijpen maar dat het vooral veel werk is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geen zin te hebben in het vele administratieve werk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb na alle administratieve zaken in de ochtend, het lastig te vinden om mezelf nog te pushen tot bijvoorbeeld het schrijven van een blog, laat staan tot nieuwe werkzaamheden in en als zelfexpressie en zelfbeweging.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een naar fysiek gevoel in mezelf te ervaren bij het aanvangen van ook nog de zelfcorrigerende uitspraken uitschrijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb weerstand te ervaren tot het uitschrijven van de zelfcorrigerende uitspraken en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb weerstand te ervaren bij het verantwoordelijkheid nemen voor en als mezelf in en als zelfverandering.

Als en wanneer ik een naar fysiek gevoel ervaar in mezelf vlak voor en tijdens het uitschrijven van de zelfcorrigerende uitspraken, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik fysiek een weerstand tot zelfcorrectie gemanifesteerd heb waarin ik neig deze fysieke ervaring te gebruiken als teken dat ik moet, of eigenlijk mag stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een fysieke ervaring te gebruiken als teken dat ik mag stoppen.

Ik stel mezelf ten doel even te stoppen, te ademen en door te gaan met het uitschrijven van de zelfcorrigerende uitspraken, waarin ik de lichamelijke aanwijzingen steeds blijf waarnemen zodat ik mezelf niet door werkelijke fysieke ‘grenzen’ heen duw die mijn lichaam schade toebrengen en mezelf duw door de ‘grenzen’ als ervaringen en gedachten in en als de geest.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een gedachte als ‘dat ik het nu niet meer leuk vind’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik hier op een ‘grens’ stuit waarin ik denk en geloof dat ik dit werk eigenlijk niet extra zou hoeven doen.

Ik realiseer me dat ik mezelf begrens, dus limiteer in en als gedachten en hierop volgend ervaringen binnenin mezelf.

Ik stel mezelf ten doel de administratieve taken op te pakken en één voor één uit te voeren en dit te doen zolang als nodig en/of totdat het gedaan is.

Ik stel mezelf ten doel de taken af te maken en door te bewegen naar de volgende taak.

Ik stel mezelf ten doel te zien waar ik teveel tijd stop in perfectionisme ten aanzien van de taken en meer te focussen op werkbaarheid.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in het lastig vinden van mezelf pushen tot het schrijven van een blog en/of het oppakken van een nieuwe vorm in en als zelfexpressie, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik nieuwe zaken stap voor stap aanpak, eigenlijk in hele kleine stapjes steeds een stukje en dat ik me zo voortbeweeg totdat ik sta in en als de ‘nieuwe’ uitdrukking.

Ik stel mezelf ten doel, mezelf te pushen tot het oppakken van deze kleine stapjes die samen het geheel gaan vormen in en als zelfexpressie.

Ik stel mezelf ten doel te accepteren dat ik nu meer tijd aan ‘werk’ besteed en minder aan het schrijven bijvoorbeeld.

Ik stel mezelf ten doel mezelf meer te pushen tot het aanwezig zijn in en als de adem in expressie op bijvoorbeeld werk en zo ook hier mijn zelfexpressie te oefenen in en als de realisatie dat juist het pushen in de meerdere werkzaamheden onderdeel is van de zelfgeboorte in en als het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven in en als de ervaring van weerstand en verongelijking en mezelf hierin van de energetische lading te ontdoen door alleen met mezelf te gaan liggen, in mijn lichaam te voelen waar de energetische ervaringen zich bevinden en hardop zelfvergevingen uit te spreken op de emotionele ervaring die opkomt, waarin ik mezelf toesta deze tevens vrij te geven via tranen, geluid etc als wat nodig is.

bomenDesteni I Process Lite

—————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

Advertenties

Dag 117 – Hoogst verontwaardigd

Zelfvergevingen op emoties van verontwaardiging en alles in die richting, welke ik ervaar als ik niet naar het toilet kan en ik terugval in het patroon van ‘ problemen met de stoelgang’ nadat dit een aantal maanden is weggeweest, welke dus gelijk zullen zijn aan de ervaringen waardoor ik dit patroon fysiek heb gemanifesteerd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te kunnen geloven dat dit weer gebeurt, dat de weigering zich weer manifesteert in mijn fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me zo vernederd te voelen door gewoon gestopt te worden, als verstopt, of ik wil of niet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen wat er gebeurt en daar word ik gek van.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb gek te worden van het niet begrijpen wat er gebeurt, en daardoor ga ik maar proberen en proberen te begrijpen wat er gebeurt, waardoor ik vaster en vaster kom te zitten in ronddraaiende gedachten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb kotsmisselijk te zijn van dit hele gebeuren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het zo oneerlijk te vinden dat ik zo geobstipeerd raak.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat het nooit meer weggaat, dat ik deze struggle elke dag moet voeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat ik instort, dat ik dit niet langer volhoud.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb razend te zijn en niet exact te weten waardoor, waarin het razend zijn me laat razen in de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te kunnen ademen als ik zo vol met poep zit en niet te kunnen eten als ik zo vol met poep zit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het gewoon niet te kunnen geloven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het niet uit te kunnen staan dat ik niet gewoon kan zien hoe ik dit gecreeerd heb, wat eraan ten grondslag ligt zodat ik het kan oplossen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boos te zijn dat alles zo ingewikkeld is gemaakt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb al het plezier te verliezen in deze toestand.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me nergens meer voor in te willen zetten als ik me zo ervaar aangezien het toch geen zin heeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat niets zin heeft in deze toestand.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb rond te tollen in deze toestand en dit niet te willen stoppen aangezien ik zo kwaad ben dat mijn fysiek stagneert dat ik niets meer wil doen, waarin ik mezelf vergeef dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb uit wraak te stoppen met leven, met meedoen, en dus uit wraak mezelf in/als de mind houd, weg van leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien waar ik wraak op neem of waarom ik wraak neem, ik neem dus gewoon wraak als reactie op wat er gebeurt, in plaats van in te zien wat er gebeurt en hierin gelijk te gaan staan en mijn wraakgevoelens te vergeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te weigeren, welke zich manifesteert in mijn  fysiek, ik voel letterlijk de weigering in mijn darmen om zich te ontlasten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te weigeren om me te ontlasten, terwijl ik niet zie waarom ik dit doe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb enorme frustratie te ervaren door deze weigering terwijl ik niet zie waarom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb enorme frustratie te ervaren door niet te zien waarom ik iets doe en door geen mogelijkheid te zien om hierin sturing te geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me zo ongelofelijk stom te vinden dat ik hierin geen sturing kan geven aangezien ik niet zie wat er gebeurt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf zo verneukt te hebben en niet te zien hoe ik dat gedaan heb en doe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf zo enorm aan te vallen zoals in deze zelfvergevingen blijkt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te schamen dat ik mezelf zo enorm aanval.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb radeloosheid te ervaren.

Ik realiseer me dat ik er niet zomaar uit komt, dat het veel geduld, schrijven en adem nodig heeft om mezelf in dit construct te bevrijden. Als ik mezelf teveel doorduw, duw ik mezelf vast. het heeft geen zin naar de oorzaak te zoeken, aangezien ik die nu niet kan en zal zien. dat is wat ik als geen zin ervaar. Ik realiseer me dat ik tegen het randje van uitputting aanzit, en hierin is er te weinig fysieke energie over om mijn darmen nog te bewegen. Ik ga dus zien hoe ik enigszins kan uitrusten binnen de bezigheden die ik doe, waarin ik de bezigheden minimaliseer en me focus op het meest noodzakelijke.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in de overlevingstoestand te zijn geraakt, waarin ik deze overlevingstoestand kan gebruiken om zelfvergevingen toe te passen hierop, aangezien ik hierin nog geen zelfvergevingen heb toegepast toen ik er midden in zat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zoveel moeheid en uitputting te ervaren dat ik het liefst de hele dag in bed wil liggen en/of in huis rond wil hangen en in de zon wil liggen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik het net zou redden, net niet de ervaring van uitputting in zou gaan, en Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb toch wel de ervaring van uitputting te zijn ingegaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang en verdrietig te worden van deze ervaring van uitputting.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te vechten tegen deze toestand van uitputting en dus tegenover mezelf als de ervaring van uitputting te gaan staan, in plaats van er gelijk aan te gaan staan zodat ik er in op kan staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als minderwaardig te beschouwen in deze ervaring van uitputting en obstipatie, en Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te kunnen dus willen? stoppen met dit minderwaardig vinden.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken waarom ik niet wil stoppen met dit minderwaardig voelen van mezelf als mezelf in uitputting en met name in obstipatie.

Ik stel mezelf ten doel mijn darmen fysiek zo effectief als mogelijk te ondersteunen door een lever-gal-reiniging in te zetten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me verslagen te voelen door de mind en Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik hierin ook daadwerkelijk verslagen ben, waarin ik mezelf vergeef dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn gevoel te geloven en voor waar aan te nemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het op te willen geven, het eigenlijk al opgegeven te hebben wat zich toont in mijn fysiek, waarin ik mezelf vergeef dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb op deze manier niet te willen leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb iedere stap als teveel te ervaren en tegen iedere beweging op te zien aangezien mijn eigen buik me constant in de weg zit en ik bij iedere stap het ongemak ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor de dikke opgeblazen buik die ik heb als ik niet naar het toilet kan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de dikke opgeblazen buik probeer te verbergen waardoor ik geen kleding kan dragen die ik graag zou willen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niets leuk te vinden staan als ik een dikke volle opgeblazen buik heb, terwijl als mijn buik gewoon ontspannen en ontlast is vind ik alles prima staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf aan te passen aan de dikke opgeblazen volle buik.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten waar ik mezelf moet laten met zoveel ongemak in mijn buik in mijn fysiek, en niet te weten hoe ik de tijd moet doorkomen tot aan een volgende mogelijkheid tot ontlasting.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me niet te kunnen herinneren in het verleden zoveel last ervan te ervaren in 1 dag.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het niet meer te kunnen verdragen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te kunnen geloven dat dit me overkomt, waarin ik mezelf vergeef dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat het me overkomt zonder dat ik er sturing in heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik op moet geven als ik me fysiek zo belabberd ervaar van een ervaring waarin ik heb opgegeven, in plaats van in te zien dat het er juist om gaat om deze ervaring uit te kunnen schrijven, om mezelf te ontmaskeren in deze ervaring zodat ik mezelf ervan kan bevrijden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat mijn fysiek het niet redt, dat ik teveel schade aanricht/heb aangericht en dat ik te laat ben, waarin ik mezelf vergeef dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te koppelen aan het schade aanrichten aan mijn fysiek, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn voor mijn eigen angst, waardoor ik me laat verlammen en opgeef.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik niet door mag gaan, dat ik de grens bereikt heb en als ik mijn hoofd hierboven uitsteek, ik word aangevallen, waarin ik mezelf vergeef dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf aan te vallen zodra ik mijn eigen opgelegde grenzen overschrijdt, mezelf hierin aanval en hierin geloof dat ik niet verder mag.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb alhoewel ik dit weet in theorie, in de praktijk volledig onderuit te gaan in/door mijn eigen aanvallen in/als de mind die ik fysiek gemanifesteerd heb.

————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:

www.equalmoney.org

Proces van relatie naar agreement:

www.desteniiprocess.com/courses/relationships

Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:

www.eqafe.com

Zelfeducatie free:

www.eqafe.com/free

www.desteni.net

Journey to Life:

7 jaar dagelijks schrijven

7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven

http://www.facebook.com/groups/journeytolife/

video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life