Dag 400 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Gedachtendimensie-zelfvergevingen

Vervolg uitwerking van:

Dag 398 – Wie ben ik aan het verdedigen?

Dag 399 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Triggerpunt

Oneindigheidsteken

Gedachtendimensie:

Het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen.

Geloof hierin: dat het zelfonoprecht is en dat de zelfonoprechtheid in/als de gedachten van een ander iets over mij zegt en mij iets aan kan doen, en dus dat ik het tegendeel moet bewijzen/duidelijk moet maken dat deze gedachten niet over mij gaan.

Aard van de gedachte: geloof/ongeloof

*

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat het zo zelfonoprecht is dat ik niet weet waar te beginnen, in plaats van in te zien dat, door te participeren in deze gedachte, ik zelf zelfonoprecht ben, en dit zo vaak gedaan heb dat ik niet weet waar te beginnen aangezien er zoveel gedachten zijn die een begin hebben gemaakt in en als mezelf, bestaande in zelfonrechtheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik niet weet waar te beginnen omdat het zo zelfonoprecht is, en hierin de mate van zelfonoprechtheid te laten bepalen of ik wel of niet begin, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat er geen mate bestaat, dat ‘mate’ een gegeven als excuus is van de geest om niet te hoeven beginnen en een bepaalde mate van zelfonoprechtheid toe te staan te blijven bestaan, in en als zelf, waarin in feite, helemaal niets gebeurt, aangezien het hierin een ‘alles of niets’ is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat het proces van zelfonderzoek, zelfvergeving en zelfcorrectie een onderzoek is van alles of niets, waarin ik bedoel dat de mate er  niet toe doet, maar dat iedere zelfonrechtheid gevolgen heeft op het fysieke leven, op eenzelfde niveau als dat ik het toesta, dus als ik het subtiel toesta in mezelf te blijven bestaan, zal het zich subtiel in mijn leven, in mijn fysiek, en in en als het fysieke leven algemeen, blijven bestaan, zich voortzetten en laten zien, precies in de mate zoals ik het toesta, net zolang totdat ik beslis ‘nu is het genoeg’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb subtiele zelfonoprechtheid toe te staan te bestaan in mijn fysiek, mijn leven en in het fysieke leven in het algemeen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb subtiel en verborgen toestaan als beter te zien dan groots en zichtbaar toestaan, in plaats van in te zien dat subtiel en verborgen ook nog eens tijd nodig heeft om zich eerst te tonen alvorens het gecorrigeerd kan worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te reageren op het verborgene en het verborgen houden, aangezien dit niet eenvoudig vergeven en gecorrigeerd kan worden, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat dit is hoe ik het zelf toesta in en als mezelf en dus in en als het fysieke bestaan, als hoe ik het ‘geleerd’ heb, wat iets is wat ik ‘niet zie/niet wil zien’, en wat zo dus blijft bestaan met mijn toestemming.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het ‘verborgen houden’ te verbergen, waardoor ik mezelf hierin niet toesta mezelf te vergeven en corrigeren, wat me boos maakt in en als mezelf, op het moment dat dit getriggerd wordt door een ander die iets verbergt/niet ziet, waarop ik een gedachte aanmaak; een gedachte als oordeel als controle, in en als angst om te voorkomen dat mijn verborgen gedachten als oordelen zich laten zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen gedachten als oordelen te gebruiken als controle om mijn eigen gedachten als oordelen niet te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te geloven dat zelfonoprechtheid als de (uitgeschreven/uitgesproken)  gedachten van een ander iets zeggen over mij, in plaats van in te zien dat alleen mijn eigen (uitgeschreven/uitgesproken)  gedachten iets zeggen over mij, en dat de uitgeschreven/uitgesproken gedachten van een ander, in principe iets zeggen over de ander, en dat mijn innerlijke reacties hierop, wederom iets zeggen over mij, welke ik voor mezelf kan uitschrijven, inzien, zelfvergeven en corrigeren in en als mezelf, waarin ik tevens zie of en hoe hetgeen gezegd wordt, ook op mij van toepassing is en wat ik hierin eventueel kan veranderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat gedachten van een ander mij iets kunnen aandoen, en dat ik dus het tegendeel moet bewijzen/duidelijk dien te maken dat deze gedachten niet over mij gaan, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat mijn eigen gedachten als controle als reactie als angst, over mij gaan en mij iets aandoen op het moment dat ik ze produceer en weer onderdruk, welke angst in me oproept voor het automatisme in en als mijn eigen geest in en als onderdrukking, waarop ik geen controle lijk te hebben, maar welke in principe, in en als zichzelf als de geest, bestaat in en als controle.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen controlesysteem te willen controleren, maar tegelijkertijd te ervaren dat dit niet mogelijk is; het is niet mogelijk het controlesysteem in en als de geest, op te lossen met dezelfde controlemechanismen in en als de geest, waarin ik mezelf vastzet in de cirkel van controle in en als de geest.

En dus is er maar een oplossing: welke is, loslaten/vrij maken van controle, en loslaten/vrij maken houdt in: zelfvergeving van de gedachten en opvolgende reacties in en als de controlemechanismen bestaande in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te verdedigen bestaande in en als controlemechanismen, in en als de geest.

Zelfcorrecties volgen.

Desteni-I-Process-Lite

Om te leren hoe we bestaan als gedachten, gevoelens en emoties zonder te zien wie we zijn hierin.

Stop deelname in de oneindige cyclus in jezelf; start het Desteni-I-Process-lite; gratis online.

————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 257 – Expressie en de Darm – Zelfvergevingen Gedachtendimensie van Opgeven

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232 (inclusief Disclaimer)

Dag 254 met Probleem, Oplossing en Beloning 

Dag 255 welke is onderverdeeld in de verschillende Dimensies

Dag 256 Zelfvergevingen Angstdimensie

Gedachtendimensie:

Ik weet niet of ik dit ga doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de gedachte ‘ik weet niet of ik dit ga doen’ in me te laten bestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘ik weet niet of ik dit ga doen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in twijfel te trekken door te denken/te participeren in de gedachte ‘ik weet niet of ik dit ga doen’, en in de ervaring van twijfel een heel programma open te trekken met scenario’s die voortkomen uit het eventuele antwoord als ‘nee’ op mijn eigen vraag ‘ik weet niet of ik dit ga doen’, of zelf voortkomend uit alleen de zelftwijfel als ‘ik weet niet’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in twijfel te trekken door geen beslissing hierin te nemen, waarin ik de beslissing af laat hangen van de twijfel die ik ervaar en de angst hierin dat het me niet lukt, en hoe kan ik beslissen het te gaan doen als ik niet weet of het me gaat lukken – welke vastzit aan het concept van falen welke voorgeprogrammeerd is  – waarin de beslissing en de twijfel in elkaar verwikkeld zitten en elkaar vasthouden in de huidige status quo.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat de gedachte ‘ik weet niet of ik dit ga doen’ bepaalt of ik het ga doen, waarin ik vervolgens zoveel reacties heb hierop waarin/waardoor ik zelf bepaal/bepaald heb dat ik het niet ga doen en hierin mezelf bevestig in zelftwijfel of ik het ga doen, in plaats van hier te zijn, te zien dat het een gedachte is, deze gedachte te vergeven en verdere participatie in de gedachte te stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat gedachten bepalen wie ik ben en wat ik doe/ga doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de gedachte als zodanig pas later te zien/herkennen, en pas door te hebben als ik in reactie zit, dat ik ergens een gedachte aan het leven ben, in dit geval in de manifestatie van zelftwijfel als ‘ik weet niet’.

Ik realiseer me dat als ik in reactie ben, hier een gedachte aan vooraf is gegaan. Ik zie in mezelf of ik de gedachte kan detecteren in mezelf zodat ik de gedachte kan onderzoeken en zelfvergeven, en in ieder geval zien dat ik een gedachte aan het leven ben.

Als ik mezelf zie participeren in een gedachte als ‘ik weet niet of ik dit ga doen’, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat bij het participeren in deze gedachte, ik mezelf al in twijfel trek. Ik realiseer me dat ik redenen ga zoeken waarom ik het wel en niet zou doen, en hierin een afweging ga maken in mezelf, oftewel; ik stap in het domein van de geest in polariteit, en ben dus weg van de fysieke realiteit, wat op zichzelf mezelf in twijfel trekt in afscheiding van mezelf, door de gedachte die voorbij komt te interpreteren naar hoe ik het geleerd heb dus hoe ik mezelf geprogrammeerd heb. Dus, ik stop, ik adem, ik ga verder met waar ik praktisch mee bezig ben; indien nodig breng ik de gedachte hier in het fysiek door de gedachte op te schrijven en mijn relaties met de gedachte te onderzoeken.

Ik realiseer me dat ik mezelf de achterdeur wil geven van een beslissing hierin, en nog geen volledige zelfverantwoordelijkheid wil nemen hierin, en dus is de beslissing niet werkelijk genomen als werkelijk de beslissing leven in ieder moment.

Ik stel mezelf ten doel laag voor laag de zelftwijfel door te wandelen die ik gecreeerd heb in deze afscheiding in mezelf in het participeren en geloven in gedachten tot aan het punt in angst – dus nog steeds zelfinteresse – welke ik het moeilijkste vind om vrij te geven. Totdat ik helder en gelijk sta aan mezelf in beslissing zonder achterdeur in ieder moment, als wat het beste is. En door deze lagen door te wandelen stel ik mezelf op een lijn met de beslissing in ieder moment tot en als wat het beste is.

Quantum-mind-self-awareness-step-2

Wat is een Gedachte?

Free Eqafe Interviews

—————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/