Dag 623 – Mislukking en Liefde

lovetree-351x185

Vervolg op Dag 622 met zelfvergevingen:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in een moment waarin ik iets verkeerd doe in en als de geest, alles in één keer teniet te doen in en als een gedachte als zelfbeschuldiging en hierin alles wat ik daarvoor fysiek gewandeld heb te vergeten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om in een moment aanwezig te zijn waarin ik niet weet hoe of wat ik kan antwoorden of doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb liever weg te blijven in een moment als ik niet weet hoe of wat ik kan antwoorden of doen, in plaats van in en als het moment aanwezig te zijn en van hieruit te zien of en wat en hoe ik kan antwoorden of doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om iets verkeerd te doen en daarom maar liever weg te blijven zodat ik het ook niet kan ‘verpesten’ en mezelf niet hoef te beschuldigen dat ik het verkeerd heb gedaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ervoor te kiezen om geheel weg te blijven als voorzorgsmaatregel om geen fouten te maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst voor verlies te ervaren door het maken van een fout.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat een ander weg gaat als ik een fout maak.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het weggaan en/of niet aanwezig zijn van een ander, te maken heeft met mij en het maken van fouten in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ikzelf wegga en/of weg blijf en verdwijn in en als zelfbeschuldiging, in en als de geest als ik iets verkeerd doe en van hieruit steeds (meer) schoorvoetend aanwezig te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb schoorvoetend aanwezig te zijn als dat ik liever afwezig ben zodat ik tenminste geen fouten kan maken/niets verkeerd kan doen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat het hier om een ‘kunnen’ gaat dus om een eventualiteit en niet om een ‘zullen’ als dat ik ‘zeker weet’ dat ik iets verkeerd zal doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb schoorvoetend aanwezig te zijn vanuit een eventualiteit als wat er eventueel kan gebeuren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het minste dat ik kan doen, is niets verkeerd doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik een last ben als ik iets verkeerd doe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het als een last te ervaren als ik en/of een ander iets verkeerd doe(t).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een enorme moeheid te ervaren als er dingen verkeerd gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb gedurende dit blog een enorme moeheid op te voelen komen wat betekent dat ik in en als de geest weerstand als afleiding opgooi als een poging – in en als de geest – om te voorkomen dat ik dit punt te open voor/als mezelf.

Ik realiseer me dat ik me gewaar ben van de moeheid die opkomt en dat ik hier doorheen kan ademen wat ik direct toe pas en eerder zo heb toegepast door te focussen op de realisatie en mijn gewaarzijn hierin en niet op de ervaring van moeheid die fysiek opkomt vanuit een gemanifesteerde geestervaring.

Als en wanneer ik mezelf zie verdwijnen in een zelfbeschuldiging omdat ik iets verkeerd heb gedaan, waarmee ik hetgeen ik voorheen fysiek gewandeld heb, in één keer onderuit haal, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat als er iets verkeerd gaat, er een heel programma aangaat in en als mezelf in en als de geest waardoor ik de realiteit in het moment uit het oog verlies en hierin verlies ik mezelf.

Ik stel mezelf ten doel me te realiseren wat ik voorheen fysiek gedaan heb om een realistisch beeld te krijgen van de situatie en van hetgeen ik verkeerd doe in een moment en ik stel mezelf ten doel om van hieruit – vanuit het realistische overzicht – te zien wat de beste oplossing is om verder te gaan en hetgeen ik (en/of een ander als mezelf) verkeerd gedaan heb, op te lossen op een eenvoudige, praktische wijze.

Als en wanneer ik mezelf zie schoorvoeten om aanwezig te zijn in een moment, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik twijfel en niet weet wat ik moet doen en dat ik een angst ervaar hierin iets verkeerd te doen of dat ik iets verkeerd kan doen en dan te verdwijnen in en als een zelfbeschuldiging.

Ik stel mezelf ten doel met en als mezelf te staan ter zelfondersteuning en in en als het moment aanwezig te zijn zonder direct iets te doen of iets uit te spreken en te ademen en zien wat er in mezelf opkomt en zien wat en hoe het moment zich opent en van hieruit geef ik mezelf de mogelijkheid om eventueel iets te spreken of doen vanuit en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met mezelf en/als een ander te beschuldigen voor iets verkeerd doen en een moment te nemen om te ademen en de moeheid te vergeven die opkomt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zoveel moeheid te ervaren/hebben ervaren dat ik er ‘niets meer bij kan hebben’ en dus van hieruit – vanuit een ervaring of zelfs een herinnering aan deze ervaring – te reageren alsof het direct teveel is als er iets verkeerd gaat en/of als ik iets verkeerd zeg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het als een enorme inspanning te ervaren om iets te corrigeren als het verkeerd gaat/is gegaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘ik kan niet meer’ als er iets verkeerd gaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en ervaren dat ik er helemaal alleen voor sta en dat ik alles zelf op moet lossen en dus kan ik niet zoveel hebben want ik kan maar ‘zoveel’ alleen oplossen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het te veroordelen als er iets verkeerd gaat en dit ‘verkeerd’ te zien als ‘niet nodig’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de dingen die verkeerd gaan te zien als niet nodig, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat dingen verkeerd gaan omdat en doordat ik en/of we ze niet gezien hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken, geloven en ervaren alsof alle verantwoordelijkheid bij mij ligt.

Ik realiseer me dat de verantwoordelijkheid voor mijn eigen geest bij mij ligt en dat dit voor ieder zo is.

Ik realiseer me dat ik me druk en moe maak vanuit een ervaring van angst voor verlies en me hierin verantwoordelijk maak voor wat een ander doet of niet doet zodat die ander ten minste niet weggaat, waarin ik zelf juist wegga in en als de geest in en als een (fysiek gemanifesteerde) ervaring van angst voor verlies.

Ik stel mezelf ten doel de verantwoordelijkheid te nemen voor en als mezelf in hoe ik besta in en als de geest en mezelf te vergeven en corrigeren voor de verkeerde/gekeerde aannames vanuit gedachten, gevoelens en emoties en van hieruit, de correctie te leven in en als het fysiek, stap voor stap.

Ik stel mezelf ten doel me minder en minder druk en moe te maken vanuit een ervaring van angst voor verlies in en als een gedachte wat een ander ervan vindt en in momenten specifiek te zien wat er in me opkomt als gedachte en/of ervaring en deze te benoemen en vergeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor mijn eigen ervaring van ‘nodig hebben’ en het hierin ‘aan iets of iemand vasthouden’ wat niet beste is voor mijzelf als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het ‘iets of iemand’ niet het beste is voor mij als leven, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat het vasthouden hierin niet het beste is voor mijzelf als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te keren van iets of iemand en/of te negeren, in en als een angst dat ik anders vast ga houden en/of klampen en mezelf hierin verlies, in en als dit vasthouden in en als de geest, echter in het afkeren en/of negeren verdwijn ik evenzo in en als de geest en verlies ik alsnog mezelf in en als een zelfbeschuldiging.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb van huis uit te denken en geloven en ervaren alsof ik iets mis – wat ik nu zou omschrijven als een gemis van een open communicatie in en als zelfoprechtheid – en zo een ‘neediness’ te creëren in en als mezelf, op zoek naar hetgeen ik denk te missen en dit te zoeken in en als een ervaring van liefde.

Ik realiseer me dat ik (en we) door de ervaring van ‘mislukken’ of verkeerd doen of fouten maken heen zal moeten wandelen om hierin mezelf te zien in en als de geest als wat en wie ik geaccepteerd heb te bestaan in en als mezelf en om van hieruit mezelf te vergeven en corrigeren.

Ik realiseer me dat ik in dit proces van opstaan de ervaring van liefde niet langer nodig heb om weg te komen van de ervaring van mislukking.

Ik realiseer me dat het ‘zoeken naar (de ervaring van) liefde’ als doel, een zoektocht is die gedoemd is te mislukken aangezien mislukking het grondvestigingsuitgangspunt is van dit doel en het zoeken naar deze ervaring van liefde.

Ik realiseer me dat hier de ervaring van wanhoop vandaan komt in deze zoektocht die ik zolang ik me herinner ervaar in en als mezelf, aangezien ik de zoektocht niet begreep en niet begreep hoe deze zou kunnen ‘gelukken’.

Ik realiseer me dat ik door een verkeerde als gekeerde benadering in en als de geest, mijn eigen ervaring en zelfs realiteit van mislukking creëer en fysiek manifesteer, waarin ik in en als een ervaring van angst voor verlies aanwezig ben als angst voor het verliezen van wat ik najaag in en als de geest, geprojecteerd op iets of iemand buiten mezelf, in en als de verkeerde/gekeerde benadering.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met het zoeken naar een ervaring van liefde en te stoppen met proberen weg te komen van mislukking en mezelf te ondersteunen om op te staan en zelfoprecht te zien in hetgeen ik verkeerd geleerd en dus geleefd heb en hierin mezelf te vergeven en corrigeren, dag voor dag, moment voor moment.

Ik stel mezelf ten doel de woorden van Bernard in ‘Mislukking in relatie tot de Ziel’ als richtlijn te gebruiken om het concept van de ziel in en als mezelf in relatie tot mislukking te deleten, te verwijderen met behulp van de toepassing van zelfvergeving en zelfcorrectie in en als leven als gewaarzijn.

Ik stel mezelf ten doel situaties, mogelijkheden en ontmoetingen te benaderen vanuit een ‘practical potential assessment’ als praktische potentiële beoordeling en de energetische ervaringen als gevoelens en emoties die hierbij opkomen, te ervaren, benoemen en vergeven in klank waarin ik de substantie binnenin de energetische ervaring ondersteun en bevrijd van de energie en zo terugbreng in en als mijn fysiek als substantie om mezelf uiteindelijk van hieruit te corrigeren tot het leven van en als een mogelijkheid/oplossing die het beste is voor mezelf en/als een ander, in en als Leven, in en als het fysiek.

full_speaking-as-sound-kryon-my-existential-history

Speaking as Sound – Kryon: My Existential History

How will having more awareness of the sound of your voice in communication with others and in sounding Self Forgiveness assist and support you in your quantum physical process?

What is the relationship between the sound of your voice and mind-physical energy manifested in your body?

How can you become aware of the sound of your voice, especially when you communicate with others?

How do you tend to speak in and as ENERGY instead of SOUND?

How can you identify the difference between speaking in energy vs. speaking as sound?

————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

 

 

Advertenties

Dag 306 – Expressie en de Darm – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie – vervolg-3

Dag 297 – Expressie en de Darm – The Inner Test

Dag 298 – Expressie en de Darm – Moeheid en de functie van de milt

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Uitwerking van de dimensies zoals geschreven in:

Dag 300 – Expressie en de Darm – ‘Het is me teveel’

Dag 301 – ‘Het is me teveel’ – Gedachtendimensie en Verbeeldingsdimensie

Dag 302 – ‘Het is me teveel’- Herinnering

Dag 303 – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie

Dag 304 – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie-vervolg

Dag 305 – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie-vervolg-2

Vervolg Angstdimensie:

Dat ik het niet goed genoeg doe

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ik het niet goed genoeg doe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in en als angst in en als de gedachte te bestaan als ‘ik kan het niet – ik weet het niet’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf angst aan te jagen in en als de gedachte dat ik het niet kan en niet weet, en hierin zoveel energie te genereren dat ik niet meer met gezond verstand in de vraag en/of de situatie kan zien om hierin het antwoord te zien, welke al in de vraag en/of de situatie gelegen is, ik hoef er alleen in te gaan staan en richting te geven in en als de oplossing, welke niet lukt als ik me bevind in en als angst in en als een gedachte in en als de geest, in onderdrukking van mezelf staande in en als de oplossing.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren het niet goed genoeg te doen en dus te falen in en als de oplossing, en daarom toegeef aan de angst en verdwijn in en als de angst, zodat ik ten minste niet kan falen in en als de oplossing.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik kan falen in en als de oplossing, in plaats van in te zien dat ik alleen faal als ik toegeef en verblijf in de angst, in plaats van een toegift als zelfvergeving aan mezelf te geven en mezelf hierin de mogelijkheid te geven te corrigeren, te veranderen, en op te staan, waarin het opstaan gelijk is aan de oplossing in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb liever toe te geven aan de angst om te falen dan in en als een toegift als zelfvergeving aan mezelf te leven en te zien dat ik altijd verkeerd als gekeerd in/als de geest heb geleefd, wat de werkelijke en enige oorzaak is van mijn falen aangezien het startpunt verkeerd als gekeerd is, en alles wat ik in dit startpunt voortbreng, verkeerde consequenties met zich meebrengt en manifesteert, waarin ik mezelf bevestig in en als een geloof in falen in de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te manifesteren in en als consequentie in en als falen in en als de geest in en als leven in en als startpunt in ongelijkheid in de geest, en hierin een geloof in het bestaan van mezelf als falen te creeren en vervolgens te leven, waarin ik dit geloof bevestig in mijn fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een geloof in falen te vestigen in en als mijn fysiek – hierin dus geloof in en als falen voort te brengen – hierin dus een geloof in een wereld in en als falen voort te brengen – waarin ik vast kom te zitten in dit geloof in falen in de geest, gemanifesteerd in het fysiek, en besta in en als angst voor falen als hetgeen ik tot nu toe altijd heb voort gebracht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor hetgeen ik altijd heb voortgebracht in en als falen als mezelf levend in ongelijkheid in de geest.

En dus

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor mezelf in en als falen levend in ongelijkheid in de geest, gelijk aan de angst waarin ik besta.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor mezelf bestaande in en als angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf gevangen te houden in de eeuwige cirkel van falen in relatie tot de ziel, waarin ik het nooit goed genoeg kan doen, aangezien ik in en als de geest mezelf altijd vergelijk met een voorstelling in de geest die ik niet kan behalen, zodat ik voldoende energie genereer, bestaande in en als ongelijkheid, om te overleven in en als ongelijkheid in de geest, in en als angst om niet goed genoeg te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf onder controle te houden in en als de Geest als God welke ik als Heilig zie, in een geloof nooit Go(e)d genoeg te zijn.

Failure in relation to the Soul  – Youtube nl

Failure in relation to the SOUL – Bernard Poolman – blog eng

Als ik mezelf zie participeren in en als angst dat ik het niet goed genoeg doe, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me in en als angst beweeg in de geest, waarin ik het nooit goed genoeg kan doen aangezien ik in de geest altijd vergelijkingen maak met hetgeen ik in en als de geest voor ogen heb.

Ik realiseer me dat ik in en als de geest een verkeerd als gekeerd startpunt heb in ongelijkheid, welke ongelijkheid voortbrengt.

Ik realiseer me dat ik in en als de geest niet kan zien wat het beste is als de oplossing in gelijkheid.

Ik realiseer me dat het antwoord in de vraag en/of de situatie ligt, en als ik in en als de geest beweeg in energie, leg ik een sluier over het antwoord als de oplossing als een sluier over mezelf in gelijkheid als wat het beste is als de oplossing.

Ik stel mezelf ten doel de angst als sluier te stoppen in zelf, elke keer dat ik de angst ervaar, en mezelf terug te brengen in de adem door te focussen op de fysieke ademhaling – 4 tellen in-4 tellen vast-4 tellen uit-4 tellen vast.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat het trigger-punt van deze ervaring van angst, zodat ik gerelateerde gedachten als interpretaties als herinneringen kan zelfvergeven en zelfcorrigeren.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te oefenen in het zien van het antwoord gelegen in de vraag en/of situatie in relatief eenvoudige, simpele, kleine voorbeelden, waarin hetgeen in het klein gelijk is aan hetgeen in het groot, en alleen het beginnen in het klein, tevens veranderingen in het groot kan voortbrengen.

Ik stel mezelf ten doel mijn antwoorden te cross-referencen als ik niet zeker ben en mezelf te ondersteunen en onderwijzen.

Reptilians – I am NOT a Failure – Part 51

Full_reptilians-the-emergence-of-anu-part-1

————————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 133 – Mens-en-Massa – Zelfcorrecties

Zelfcorrecties Dag 132 – Mens-en-Massa

Ik stel mezelf ten doel stil te zijn en in mijn reacties te zien die ik ervaar op uitspraken met gebrek aan gezond verstand van anderen; ik vergeef mezelf mijn reacties totdat ik stil ben van binnen. Alleen als ik absoluut stil ben van binnen kan ik spreken in eenheid en gelijkheid als Leven.

Ik stel mezelf ten doel niet te spreken vanuit een geloof dat ik ‘nooit mijn mond open doe’, waarin ik heb gemerkt dat in dit geloof ik juist in/als de mind veel feller praat waarin ik alleen maar weerstand oproep bij de ander aangezien er een soort van dwang achter zit. Ik sta mezelf niet toe mijn eigen dwangmatige reacties te projecteren op de ander. In plaats hiervan stop ik, ik adem, en blijf stil. Ik vergeef mezelf mijn reacties in stilte en indien nodig schrijf ik ze later uit in een blog van zelfvergeving/zelfcorrectie.

Ik stel mezelf ten doel de situatie in te schatten met gezond verstand en niet vanuit een zelfinteresse tot willen spreken als iets goed maken in het verleden waarin ik niet gesproken heb terwijl ik dat beter wel had kunnen doen. Ik realiseer me dat ik in dit goed willen maken in zelfinteresse, ik mezelf als schuld juist in stand houd in dit geloof iets goed te moeten maken, dit vervolgens in woorden te zetten en dus opnieuw een situatie te creeren die ik ook weer moet goed maken; een gebed zonder end, waardoor we tot in de eeuwigheid blijven bidden tot God als Mind om vergeving, dus afhankelijk van de Gratie van (de ander=) de Mind.

Ik stel mezelf ten doel in de adem te gaan als ik hartkloppingen ervaar. Ik realiseer me dat ik in/als een herinnering reageer met een fysiek symptoom als hartkloppingen, welke een reactie zijn op een gelijksoortig triggerpunt en dat ik op zo’n moment dus juist niet in de adem ben maar zelfs vergeet te ademen als mezelf. Dus ik stop, ik adem in, ik houd vast, ik adem uit, ik houd vast. In de adem kan ik zien of er woorden zijn om te spreken als zelf of dat ik stil dien te zijn en mezelf alleen mijn reacties hoef te vergeven en corrigeren.

Als iemand naar me toe komt om reacties te spuien, dan stop ik, ik adem. Ik stop mijn neiging om te proberen met een soort van tegenhanger de ander met gezond verstand naar de situatie te proberen te laten kijken. Ik adem, ik ben stil, ik vergeef mezelf mijn eventuele reacties in stilte. Vanuit stilte kan ik zeggen dat ik niet wil deelnemen aan gesprekken als roddel over een ander.

Als ik in mezelf tranen omhoog zie komen als reactie van opluchting of ander onderdrukte emoties, dan stop ik, ik adem. In de adem zie ik wat er gebeurt met de tranen. Komen ze omhoog, dan uit ik ze. Stopt de neiging tot huilen, dan adem ik nogmaals en laat het hierbij. het omhoog komen van tranen schrijf ik uit in een blog.

Als ik een naar gevoel ervaar als mensen me zien/kennen hoe ik geworden ben als mens/mindsysteem, dan stop ik, ik adem. Ik pas zelfvergevingen toe op wat ik op geworden ben wat zich in het moment uitdrukt en op mijn eigen reacties hierop. Ik realiseer me dat dit nare gevoel voortkomt uit uitingen van mezelf als mind en niet als Leven, waarin het de mind is waar ik me van af wil scheiden en niet de massa als fysiek. Beiden heeft geen zin, aangezien ik het beiden ben. Afscheiding van het een heeft altijd afscheiding van het ander tot gevolg aangezien de mind zich fysiek heeft gemanifesteerd. Afscheiding op wellke manier ook heeft dus altijd enorme gevolgen voor het fysiek. Dus ik stop, ik adem. Ik zie mezelf in het nare gevoel, vergeef mezelf en corrigeer mezelf. Ik hoef niets te doen als reactie op dit nare gevoel, ik hoef het niet te uiten naar de ander, ik hoef het niet goed te praten/maken, ik hoef niet te gaan huilen als teken dat ik ook mens ben, ik hoef geen bevestiging (als gratie van de ander=de mind) van buitenaf. Ik stop simpel, ik adem, ik geef mezelf terug aan mezelf in de zelfvergeving, waarin ik mezelf vestig als Levende Expressie.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met het veroordelen van zowel mezelf als de ander in het fouten maken als verkeerd als gekeerd doen in/als de mind. ik realiseer me dat het fouten maken als verkeerd/gekeerd doen nog wel even zal voortduren. Zolang ik de ander hierin oordeel, oordeel ik mezelf dus hierin in projectie op de ander. In dit oordelen zet ik het proces van oordelen voort en doe ik het dus opnieuw verkeerd/gekeerd in/als de mind, waarin ik mezelf als oordeel in stand houd. Ik sta mezelf niet toe mezelf en/of de ander te oordelen op een verkeerd/gekeerd als fout doen in/als de mind. In plaats hiervan vergeef ik datgene waarvan ik de ander oordeel en zie in mezelf waarin ik mezelf hierin dien te vergeven.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat er zo vreselijk is wat ik mezelf niet kan vergeven.

———————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life