Dag 656 – Wat trek ik aan vandaag?

paspopYour Clothes Control Your Life

Ik zag mezelf gisteren deelnemen in een patroon dat ik in het verleden vaker ben tegengekomen. Het betreft een ogenschijnlijk ‘simpel’ punt echter het heeft wel invloed op me de hele dag. Het heeft met kleding te maken, het kopen van kleding en het beslissen welke kleding ik die dag aan doe.

Ik had afgelopen week een vest gekocht. Hier was een proces aan vooraf gegaan. Ik had het vest in twee kleuren gepast, één kleur had een perfect model en vond ik mooi maar twijfelde ik over of het me stond, de andere had een praktische kleur alleen het model was iets te ruim. Dan was er nog een derde, ander model die goed paste die ik uiteindelijk meenam, dit door een iets lagere prijs en praktische overweging qua kleur.

Later ervoer ik ‘spijt’ dat ik niet toch het andere vest had meegenomen. Ik ervoer teleurstelling over de kleur die ik mooi vond maar die misschien minder praktisch was. En hierin is het dan natuurlijk geld dat een rol speelt. Het liefst zou ik ze alle drie meenemen. Wat er die ochtend gebeurde, is dat ik kleding aantrok die ik niet net genoeg vond voor een werkdag, ik wisselde van broek waar die ene onpraktische kleur nu juist wel goed op stond en zo kwam ik in een ervaring van gemis van het niet-aangekochte vest. Ik had het model nogmaals gevraagd te laten binnen komen want die eerste was inmiddels verkocht, echter dit model zat minder goed en dus liet ik het hangen. Uiteindelijk trok ik deze dag het eerste aangekochte vest aan, met de praktische kleur. Dit stond prima. Het is echter materiaal wat binnen en in beweging vrij warm zit en zo raakte ik op weg naar werk ‘oververhit’ door de te warme kleding in combinatie met de beweging op weg naar werk en een sportles de avond ervoor, door drukte in mijn hoofd over de kleding, door de vele handelingen die ik in de ochtend doe om alles op orde te krijgen wat door deze kledingtoestand maar niet lekker op gang kwam en nog meer oververhit door de gedachte ‘dat ik het verkeerde vest had gekozen en dat het materiaal helemaal niet lekker zat’.

Dit geeft zo ongeveer de brei aan waar ik in deelnam. Ik was me ervan gewaar dat ik me in een bekend patroon bevond, echter ik stopte mezelf niet effectief qua deelname dus er zijn punten waar ik nog geen verantwoordelijkheid voor heb genomen hierin. Uiteindelijk blijkt dit ‘praktische’ vest lekker warm te zitten als ik het buiten draag zonder jas erover heen en zo heb ik een plekje gevonden voor het praktische vest.

Dit punt kom ik vaker tegen als ik op een gegeven moment mijn oude kleding een beetje zat ben en ik een paar nieuwe kledingstukken wil om de boel wat op te fleuren en wat andere combinaties te kunnen maken. Ook wissel ik dan vaak iets van kledingstijl, van wat lekker zit en natuurlijk ook een beetje wat mode is. Dan komt er een soort golf waarin de ene nieuwe aankoop leidt tot (de wens van) een volgend nieuwe en bijpassende aankoop, tot ik een paar dingen heb die ik opnieuw kan combineren en dan ben ik hier weer lange tijd tevreden mee.

Ik sta mezelf hierin toe om wat nieuwe aankopen te doen als expressie van mezelf met behulp van kleding, passend binnen mijn budget en dit is dan een proces van afweging van kosten, benodigdheden, wensen en mogelijkheden. Ik ben altijd weer blij als ik een paar passende kledingstukken gevonden heb en ik niet langer op stap/op zoek hoef hiervoor/hiernaar. Het is echter niet nodig om mezelf en mijn dag hier op deze manier mee te beïnvloeden dus ik ga het vervolgen met zelfvergevingen om te zien welke punten ik kan openen en veranderen tot een praktische en plezierige benadering van dit punt.

creatief-denkenDesteni I Process – courses

———————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Advertenties

Dag 655 – De één z’n brood de ander z’n dood?

workshop

Ik zie verschillende situaties van concurrentie op kleine schaal, waar een bestaande ondernemer het wellicht niet meer gaat redden doordat een nieuwkomer die met eenzelfde soort producten komt, een stapje voor heeft door bijvoorbeeld een vernieuwd uiterlijk of een vernieuwd marketingplan. Hierin komt dan eigenlijk ‘het recht van de sterkste’ naar voren wat feitelijk een overlevingsmechanisme is in een wereld waarin we niet gewend zijn om voor iedereen te zorgen maar slechts voor enkelen. Terwijl dit niet nodig zou hoeven zijn.

Echter hetgeen hier nodig is druist in tegen ‘de vrije markt’ waarin we gewend zijn om ons te bewegen, of eigenlijk ‘niet te bewegen’ aangezien we allen vastzitten in de beperkingen die dit geeft. Want, zou het niet beter zijn om bij het starten van een nieuw bedrijf, onderzoek in de buurt te doen niet alleen ten aanzien van een kans van bestaan voor het nieuwe bedrijf, maar ook ten aanzien van het bestaan van diegenen die er al zitten? En als twee van eenzelfde soort bedrijf teveel is in het gebied, te denken aan bijvoorbeeld uitbreiding/samenwerking met een bestaand bedrijf of anders, een ander soort bedrijf starten waar behoefte aan is of beiden uit te breiden aanvullend op elkaar binnen deze behoefte.

Een voorbeeld is hoe ik dit zie gebeuren met (het concept van) de natuurvoedingswinkel (of reformzaak). Sinds jaar en dag zijn hier organische, voedzame en tevens lekkere producten te koop. Nu zijn er verschillende winkeltjes in opkomst die organische of zoveel mogelijk onbewerkte producten verkopen in een uiterlijk van een vernieuwde kruidenier, waar je alles zo lekker mee kunt pakken en uitgenodigd wordt tot aankoop van lekkernijen voor onderweg. Ik vind dit een leuke ontwikkeling, het maakt de organische/onbewerkte voeding toegankelijker voor meer mensen, ook door bijvoorbeeld organische/biologische producten in de supermarkt. Echter, wat gebeurt er met de originele ‘biologische’ winkels? Zij krijgen het moeilijker door concurrentie van deze nieuwe stroming. Zij horen ook niet bij een organisatie die deze nieuwe winkels volgens een nieuw marketingplan op de kaart zet en hier geld in kan steken. Dus vernieuwing op eenzelfde manier is vaak niet mogelijk. Terwijl de vernieuwing die plaatsvindt, niet direct ‘nieuw’ is maar meer voortgeborduurd op – of zelfs gecommercialiseerd van – wat wordt uitgevoerd met gezond verstand als wat het beste is voor al het leven op aarde, zoals bijvoorbeeld organische, onbewerkte voeding die al veel langer te koop is in de natuurvoedingswinkels.

Een oplossing zou hier kunnen zijn om de bestaande winkels te vernieuwen/uit te breiden of om bijvoorbeeld met de organisatie of eigenaar om de tafel te gaan en te overleggen of deze ondernemer wellicht wil uitbreiden met een aanvullend ‘food to go’ winkelpandje. Er is hier zoveel mogelijk als er niet gedacht zou hoeven worden aan alleen de winst in de eigen portemonnee. Hierdoor ontstaat er ruimte voor uitbreiding en samenwerking zonder overlevingsangst door concurrentie.

Geef zoals je zou willen ontvangen. Niemand wil worden weggeconcurreerd, ook al wordt dit omschreven als ‘dat is nu eenmaal onderdeel van het ondernemerschap’. We hoeven elkaar niet af te troeven, we kunnen de beslissing nemen tot samenwerken en ondersteunen. Echter hier is een enorme verandering van benadering nodig ten aanzien van ons geldsysteem en hoe we bestaan in dit geldsysteem in overleving.

Ik beschrijf het hier in zeer eenvoudige woorden, echter de essentie is eenduidig en de praktische uitvoerbaarheid kan tot in detail besproken worden waar alle ideeën naast elkaar worden gelegd. Als mensen hiertoe bereid zijn. Aanvullend wat globale zelfvergevingen op mijn eigen bijdrage en ervaringen ten aanzien van de concurrentie op de vrije markt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het schrijnend te vinden als een bestaand bedrijf het moeilijk krijgt door concurrentie van een nieuw bedrijf in de buurt die zelfde soort producten levert alleen in een nieuwer jasje gestoken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelf ook graag naar het nieuwe concept te gaan kijken en hier te halen bijvoorbeeld omdat dit gemakkelijker is of nieuw en lekker.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb positieve energie te genereren als een ‘concurrerend bedrijf’ zou wegvallen en ik hierdoor zelf meer zou kunnen verkopen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb positieve energie te koppelen aan veel verkopen en negatieve energie aan weinig verkopen, dit vanuit een angst om een inkomen te verliezen, wat zo bij een ieder zal bestaan en wat de grondslag vormt voor de motivatie van de vrije concurrentie economie, waar de beste en meest inventieve maar vooral, degene met het meeste geld zal ‘winnen’ aangezien er zonder geld, geen marketing mogelijk is en er dus geen geld kan worden binnengehaald.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelf teleurstelling te (hebben) ervaren als een ‘plan’ die ik heb niet uitvoerbaar blijkt en ik mijn zin niet kan doordrukken zoals ik in eerste instantie zou willen.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een ‘schrijnende ervaring’ ten aanzien van de concurrentie die plaatsvindt die het huidige ondernemers moeilijk maakt te blijven bestaan, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat er op dit moment geen directe verandering mogelijk is aangezien er nog geen leefbaar basisinkomen beschikbaar is zoals bijvoorbeeld voorgesteld door de Basisinkomen Partij, waar een ieder gegarandeerd is van een inkomen op verschillende wijze verkregen en dus verkeren we in een ervaring, houding en werkwijze van overleving.

Ik stel mezelf ten doel zowel bij een nieuwe gelegenheid een kijkje te nemen als te blijven komen bij de originele ondernemer en waar mogelijk, plaatselijke ondernemers te steunen door aankopen.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een positieve ervaring gekoppeld aan veel verkopen, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf laat beïnvloeden door een hoeveelheid geld, dit vanuit angst om ‘niets’ of te weinig te hebben en dus zie ik dat mijn positieve ervaring eigenlijk gebaseerd is op een negatieve emotie in en als een ervaring van angst.

Ik stel mezelf ten doel de geldinkomsten elke dag opnieuw reëel te bekijken zoals die fluctuerend binnen komen en te stoppen met deelname in een ervaring van angst voor tekortkoming in de toekomst en tevens te zorgen waar mogelijk voor een inkomen voor mezelf binnen deze huidige maatschappij.

Ik stel mezelf ten doel plezier te hebben in de verkoop en hierin mezelf te verbeteren op een manier die voor alle betrokkenen het beste is, zodat degene die aankoopt tevreden en met een kwaliteitsproduct naar huis gaat, passend bij de wens, vraag en fysieke behoefte en binnen een budget dat mogelijk is.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te stoppen met deelname in positieve en negatieve ervaringen als een ‘beter of slechter’ voelen (in en als een projectie op iets of iemand buiten mezelf) en zo te stoppen met deelname in concurrentie binnenin mezelf, om van hieruit meer en meer in eenheid en gelijkheid met en als mezelf te komen en staan en samen te werken en ondersteunen waar nodig en mogelijk in het vergroten van het gewaarzijn in de mens op aarde.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een ervaring van teleurstelling omdat ik een plan niet kan doorzetten/ten uitvoer kan brengen, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat we op dit moment niet in een wereld leven waar alle plannen ondersteund worden en dat binnen de overlevingsmechanismen er weinig ruimte is voor optimale expressie van zowel het individu als van een hele samenleving.

Ik realiseer me dat als ik teleurstelling ervaar, ik iets heb opgehangen aan het plan als dat ik me dan beter zou voelen en hierin kan ik mezelf vergeven voor een aspect van eigenbelang in het geheel.

Ik stel mezelf ten doel te praktiseren om ‘plannen’ zo samen te stellen dat ze zowel mezelf als betrokkenen ondersteunen in zelfstandigheid en expressie zodat er niemand achter blijft (binnen de mogelijkheden van mijn bereik) en waar nodig, mezelf te vergeven en corrigeren tot een uitbreiding van mijn gewaarzijn van de eenheid en gelijkheid van en als al het leven, binnenin en buiten mij.

loesje————————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 645 – Een kijkje achter een ervaring van ongeduld

rot fruit

Na woorden of gedrag van mezelf waarin ik in reactie ben en zogenaamd ‘lelijk’ doe naar een ander toe, ervaar ik me eigenlijk vrijwel direct hierna, ‘rot’ – interessante woordspeling, rot, want ik voel me rot over de ‘rotte’ delen in en als mezelf. Het zijn hele kleine/subtiele verschuivingen, zoals het ongeduldig worden en de kat wegduwen, of vanuit een ervaring van ongeduld iemand te woord staan waarin ik ogenschijnlijk vriendelijk ben maar van binnen dit niet zo ervaar, iets wat hoe dan ook mee resoneert in mijn gedrag of woorden. We noemen dit ‘normaal en menselijke’ eigenschappen die we met z’n allen geaccepteerd en toegestaan hebben in onszelf en van elkaar. Echter ze zijn onacceptabel en ik bemerk dit heel duidelijk binnenin mezelf. Ik doe mezelf verdriet en mijn woorden en gedrag laten een indruk achter die niet zijn wie ik ben in overweging van en als leven; in eenheid en gelijkheid.

Ik wil zo niet zijn. Ik wil zo niet leven. Ik zie dat er feitelijk geen enkel moment is waarin ik dit onaardige/ongelijke gedrag kan rechtvaardigen in mezelf, onafhankelijk van wat een ander doet of zegt of niet doet of zegt en onafhankelijk van de omstandigheden. Het is ook niet nodig en het is niet effectief. Het is wel te verklaren als een reactie vanuit een interpretatie van mij vanuit een herinnering, in een poging om een ‘onveilig ervaren’ moment te controleren. Dit heb ik zo opgeslagen in en als een gedachte als controlemechanisme in mijn geest en dit wordt geactiveerd in mezelf zodra een soortgelijke situatie, opnieuw de onveilige ervaring activeert in mij of eigenlijk een ervaring van onbegrip en een ‘niet weten wat te doen’. Vanuit deze ervaring uit (en projecteer) ik woorden en gedrag in afscheiding van mezelf (op iets of iemand buiten mijzelf) en dit gedrag en deze woorden in reactie, activeren tevens een reactie in de ander, door de (al dan niet verborgen) energetische lading die mee resoneert.

Opmerkelijk dat ik twee voorbeelden benoem waarin het woord ‘ongeduldig’ naar voren kom. Ongeduld als ervaring binnenin mezelf. Laat ik het woord eens verder onderzoeken.

Het woord ‘dulden’ zit erin. Ik zie een conflict in het woord van wat ik ‘wel en niet duld’ echter dan geprojecteerd op iets of iemand buiten mezelf, in plaats van het dulden op mezelf toe te passen en mijn reacties niet te dulden van mezelf als ik ‘ongeduld’ ervaar naar iets of iemand, van binnen of buiten mezelf.

Waarom ‘ben ik zo ongeduldig’? Moet ik de trein halen ofzo? Mmm vaak is dit wel het geval. Het zal met geld van doen hebben. De buit binnen halen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ervaring van ongeduld binnenin mij, te projecteren op iets buiten mij en/of op iets van mezelf in afscheiding van mezelf alsof het niet met mij van doen heeft dat ik ongeduld ervaar maar met hetgeen of diegene waarbij ik ongeduld ervaar.

Dit herinnert me aan een video die ik gisterochtend geluisterd heb. Over opgeven. Dat het niet zozeer gaat over hetgeen waarin we snel opgeven/neigen op te geven, maar dat het ’t meest uitdagende is, om de ervaring van opgeven an sich te stoppen in onszelf.

Dat zie ik ook van toepassing op deze ervaring van ongeduld. En terwijl ik dit schrijf vraag ik me af of ik achter deze ervaring van ongeduld, me niet al in een ervaring van opgeven bevind en hierdoor ‘ongeduldig reageer’. Ik bevind me al in een reactie dus feitelijk heb ik mijn zelfsturing al opgegeven.

Ik ga het verder onderzoeken in het moment en zien of ik met deze realisatie wat meer sturing aan mezelf kan geven binnen deze momenten.

Tijdens het schrijven van dit blog zie ik weer hoe effectief een punt zich opent terwijl ik schrijf, waarbij ik me wel gewaar ben van mijn gedrag en innerlijke ervaring zoals ik hier beschrijf in de eerste alinea, waartoe ik de beslissing neem om dit niet langer toe te staan in en als mezelf en waarbij ik me tijdens het schrijven gewaar wordt van achterliggende ervaringen waarmee ik mezelf kan ondersteunen om via zelfbegrip en/als zelfvergeving, uiteindelijk tot een oplossing/verandering te komen binnenin mezelf.

Wordt vervolgd

Accepteren en Toestaan – Het Contract met de Dood: Dag 22 (vertaling)

fruit

In de eerste vijf gratis interviews van de Quantum Mind Self-Awareness series wordt uiteen gezet hoe we een onveilig moment opslaan in onze geest als een gedachte en hoe we deze gedachte vervolgens als controlemechanisme gaan gebruiken als interpretatie van gebeurtenissen in de loop van ons leven, die lijken op dat ene moment waarin we het controleverlies hebben ervaren en hoe we onszelf op deze manier gevangen houden binnen onze eigen interpretaties (als herinneringen), in en als de geest en hierop aangepast gedrag.

—————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 637 – Je moet maar weg

go away

Als er een situatie ontstaat waarin ik geen oplossing zie en in paniek raak, is mijn ‘oplossing’ dat het me beter lijkt dat ik of die ander – afhankelijk van de situatie – maar weg moet. Ik houd het globaal in dit blog, als ik meer gewandeld heb in de situatie waarin dit nu opkomt kan ik er specifieker over schrijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat een ander of ik beter weg kan gaan als het moeilijk word en ik geen oplossing zie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik niet capabel ben om een oplossing voor de situatie te vinden en leven, behalve door het ‘op te lossen’ door maar weg te gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf verdriet te doen en emotioneel te maken door mijzelf of een ander (dit kan een dier zijn of een mens of een plant, afhankelijk waarvoor ik geen oplossing weet om het in leven te houden) weg te sturen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in paniek te raken als ik iets waarneem als dat een ander zichzelf niet in leven houdt en mijn ondersteuning nodig heeft als een richting geven van de situatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘er maar vanaf te willen zijn’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven en ervaren alsof ik er vanaf ben als ik het iets of iemand waarvoor ik geen oplossing weet, wegstuur en/of zelf wegga.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik de oplossing niet kan betalen en dus wil ik niet in de oplossing zien, vanuit een angst dat ik het toch niet kan betalen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf weg te houden van oplossingen vanuit een ervaring van angst voor een tekort aan geld en dus, zie ik problemen die ik ‘uit de weg moet ruimen’ zodat ik geen geld tekort kom als het eventueel komt tot een probleem die een oplossing vraagt die geld nodig heeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vanuit een angst voor geldtekort in de toekomst, iets of iemand uit de weg te gaan en/of weg te gaan en/of iets of iemand weg te willen hebben, vanuit een gedachte dat ik anders niets voor mezelf overhoud.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren te weinig voor mezelf over te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een schuldgevoel als emotie te creëren en ervaren in mezelf door vanuit angst voor geldtekort, iets uit de weg te gaan.

Ik realiseer me dat er situaties zijn waarin het inderdaad het beste is om iets ‘uit de weg te gaan’ – permanent of tijdelijk – en dat er situaties zijn die kunnen blijven waarin ik een oplossing kan vinden en ondersteuning kan vragen hierbij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het lastig te vinden om praktische ondersteuning te vragen aan een ander als mogelijke oplossing, in en als een angst dat ik de ander teveel belast.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren een ander teveel te belasten waarin ik deze ervaring als excuus gebruik om niet voorbij mijn comfortzone te bewegen en een ander om ondersteuning te vragen en hierin samen te werken en me hierin ongemakkelijk te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb (te neigen om) een ander weg te sturen/zelf weg te gaan, in plaats van me voorbij mijn eigen comfortzone te bewegen en me ongemakkelijk te voelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn ervaringen (van ongemak) te stellen boven het vinden van een eventuele praktische oplossing met ondersteuning van anderen die het beste is voor iedereen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te vergeten dat als iets het beste is voor iedereen, dit ook werkelijk het beste is voor iedereen en dat ervaringen van ongemak bij mezelf en/of een ander, hier geen leidraad in zijn, behalve zelfs dat dit juist is waar we moeten wezen om werkelijk tot iets constructiefs te komen met elkaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geen ‘schulden’ te willen maken bij een ander terwijl hetgeen ik wil vragen iets is wat ik zelf geen probleem zou vinden om te doen voor een ander.

Ik realiseer me dat het een punt is om in realiteit doorheen te bewegen en zo te integreren in en als mijn fysiek in samenwerking met anderen waardoor het praktische leven voor mijzelf eenvoudiger en plezieriger kan worden en ik realiseer me dat dit ook voor een ander een plezier kan zijn aangezien een ander misschien ook graag iets doet ter ondersteuning en samenwerkt en zo niet, dan hoor ik het wel.

Ik stel mezelf ten doel om, als en wanneer ik zie dat ik het nodig heb als wat het beste is om ondersteuning te vragen in een praktische handeling, te stoppen, te ademen doorheen mijn ervaring van ongemak en te zien of hetgeen ik wil vragen, iets is wat ik zelf geen probleem zou vinden om te doen voor een ander, mezelf te vergeven voor energetische ervaringen die opkomen en van hieruit, de ander te benaderen en de vraag te stellen en het antwoord te ontvangen, waarin ik er vanuit ga dat als een ander niet in staat of ter wille is om te doen wat ik vraag, ik dit wel hoor.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb voor een ander te gaan denken in wat die wel of niet wil of kan doen, in plaats van in mezelf te zien wat ik wil en kan vragen en waarom en als dit praktisch nodig is voor mezelf, te vragen wat ik nodig heb als ondersteuning van een ander wat bijvoorbeeld een simpele handeling kan zijn als een plant water geven of een dier te eten geven.

Ik stel mezelf ten doel te zien wat praktisch het beste is en me dit te blijven herinneren, de ervaringen van ongemak te vergeven in en als mezelf, in reactie op gedachten in mezelf, vanuit een verleden en doorgegeven patronen en/of in reactie op wat ik denk te zien in een ander, te zien of ik een ander hierin eventueel kan ondersteunen of dat ik me simpel bezig houd met mijn eigen ervaringen en de ander de ruimte geef en laat bewegen door zijn/haar ervaringen heen en van hieruit te komen tot een eenvoudige, constructieve oplossing en als een weggaan het beste is voor alles en iedereen dan zal dit naar voren komen zonder verdere emotionele aanhechtingen.

citaat-220-oplossingDesteni I Process

—————————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

Dag 631 – Zelfvergevingen op relationele/emotionele afhankelijkheden

krant koffie

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te definiëren in een positieve energetische ervaring ten opzichte van de man als partner (x) die vroeg naar werk gaat, waarbij alles ‘in orde’ is en ik vervolgens de dag alleen heb, waarna de man weer thuis komt en alles nog steeds ‘in orde’ is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me volledig in paniek te ervaren als de man z’n baan verliest en dus niet meer vroeg naar werk gaat, alles niet ‘in orde’ is en de man tevens de hele dag thuis is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te definiëren in een positieve energetische ervaring ten opzichte van mijn vader die altijd ‘vroeg naar werk ging’ vroeger.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te definiëren in een negatieve energetische ervaring ten opzichte van mijn moeder die later opstond als iedereen (bijna) weg was en die niet ‘vroeg naar werk ging’ maar thuis bleef en de hele dag in huis was.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te ergeren als mijn moeder opstond vlak voordat ik weg was op weg naar school, alsof ze het ‘onderonsje’ in de ochtend verstoorde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn moeder buiten te sluiten in de ochtend door me af te sluiten voor iedere communicatie en interactie en zo snel mogelijk het huis uit te gaan.

Ik realiseer me dat mijn moeder gehumeurd was als ze opstond en hierin vrij ‘zwaar door het huis bewoog’  – iets wat ik bij mijn vader nooit gezien heb – en hierin vraag ik me af of ik dit zo gekopieerd heb van mijn moeder.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb gehumeurd gedrag te vertonen als ik opsta, echter de bijna geruisloosheid van beweging van mijn vader te zien in mezelf en zo lijkt het, een combinatie te hebben gemaakt van beide gedragingen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gehumeurd zijn als ‘slecht’ te definiëren en de geruisloosheid als ‘goed’ en zo, de personen bij wie ik dit waarneem, evenzo te definiëren als ‘goed/prettig’ (vader) en ‘slecht/onprettig’ (moeder).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus delen van/als mezelf als gekopieerd gedrag als goed/prettig en slecht/onprettig te definiëren en mezelf zo op te splitsen in goed en slecht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te houden van de dynamiek van vroeg naar werk gaan en weer thuis komen later op de dag/in de avond.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vroeg naar werk gaan en weer thuis komen als dynamiek te zien/ervaren, dus als beweging en de hele dag in huis blijven niet als beweging te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb voor altijd bij mijn vader te willen zijn want die zorgt voor me.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me veilig te hebben gevoeld als x vroeg naar werk ging, alsof hij voor me zou zorgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het ‘zorgen voor’ vooral te ervaren als een eventualiteit als het mis mocht gaan in de toekomst, want dan ‘zou hij wel voor me zorgen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dit ‘zorgen voor’ als liefde te definiëren en boosheid, paniek en verdriet te ervaren als deze ‘liefde’ niet aanwezig is en/of ik er niet langer in betrokken word.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb uit te halen naar de ander als die niet voor me zorgt/niet vroeg naar werk gaat en/of wel vroeg naar werk gaat maar niet langer in relatie tot mij staat en die ander van me weg te duwen en ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat als hij wel vroeg naar werk gaat, die ander naar me toe te halen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ervaring te hebben van ‘moedeloos alleen zijn’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘alleen zijn’ gelijk te stellen aan ‘moedeloos’ en ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb als ik alleen ben zonder partner, mezelf als ‘moedeloos’ te ervaren.

Moedeloos:

Door teleurstelling het vertrouwen in het welslagen van iets verlorende hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb teleurstelling te ervaren door en in het vertrouwen verloren te hebben in het welslagen van de relatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vertrouwen te hebben gehad in het welslagen van de relatie en als dit niet ‘welslaagt’, teleurstelling te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik volledige invloed heb op dit welslagen en als het niet slaagt, te ervaren dat ik faal.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te ervaren dat ik vaal en dit vervolgens te projecteren op de situatie en de richting die ik hierin gegeven heb, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik er achteraf in ‘faal’ als het me ogenschijnlijk niet lukt om te stoppen met deelname in emotionele ervaringen die voortkomen uit emotionele hechtingen en behoeften buiten mij, gerelateerd aan de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn vertrouwen in iets buiten mij te plaatsen in een relatie met x en hieraan gerelateerd mijn welbevinden te definiëren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb controle te hebben behouden over de relatie door volledige verantwoordelijkheid te nemen voor x, in en als de angst dat als ik dit niet doe, hij dit ook niet zelf doet en we dus niet samen kunnen/zullen zijn en ik mijn behoefte niet kan vervullen in en als met hem samen zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb boos te zijn op x dat hij geen verantwoordelijkheid nam voor zichzelf hier in huis, terwijl ik die in handen had genomen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik boos ben omdat ik niet effectief ben in het richting geven van mezelf binnen de emotionele ervaringen die opkomen gerelateerd aan de situatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb tegelijkertijd los te willen laten en vast te willen houden aan een mogelijkheid tot een nog samenkomen en mezelf zo in een polariteit vast te zetten in plaats van me zelf voort te bewegen door de polariteit van mogelijkheden te stoppen in mij en me te focussen op het benoemen en vergeven van de emotionele ervaringen, hechtingen en behoeften die opkomen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb jaloezie te ervaren op het voortbewegen van x die dit in mijn ogen zo gemakkelijk lijkt te doen in een nieuwe situatie zoals hij zegt, “hoofd op, vooruit kijken, niet achteruit”.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb enorme onmacht te ervaren in dit ‘hoofd op, vooruit kijken en niet achteruit’ en me hierin te hebben vastgehouden aan x die me in het verleden hielp vooruit te bewegen vanuit een situatie waarin ik vasthield/achteruit keek in een destijds verbroken relatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf vooruit te laten bewegen in en als de geest in een zelfdefinitie van in een relatie zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me weg te voelen zinken zonder partnerrelatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘hoe heeft het toch zo mis kunnen gaan’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het mis is gegaan in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat er consequenties gewandeld worden in en als de mist, in en als de geest en dat het verloop niet zo zeer ‘mis’ gaat maar dat de relationele/emotionele afhankelijkheden verbroken worden wat voelt als een ‘mis gaan’ en als een ‘missen van’ en wat er ‘mis’ gaat is het feit dat ik mezelf nog niet effectief richting geef binnen de situatie nadat een relatie gestopt is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren weg te zakken zonder partnerrelatie en zo voornamelijk weg te zakken in de ervaring van angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb weg te zakken in de ervaring van angst voor het wegzakken zonder partnerrelatie en dus, vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb weg te zakken in mijn ervaring van angst in en als de geest en niet zozeer in de fysieke situatie zelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb nog werkelijk te geloven dat ik weg zak zonder partnerrelatie, wat komt door geleefde ervaringen van mezelf in en als een wegzakken zonder partnerrelatie/na het beëindigen van een partnerrelatie.

Als en wanneer ik ervaar weg te zakken zonder partnerrelatie, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik relationele verbindingen zoek in en als de geest en dat ik paniek ervaar vanuit herinneringen aan tijden dat ik wegzakte als een relatie stopte en dat ik dit punt niet effectief heb doorgewandeld en vergeven in en als mezelf.

Ik realiseer me dat ik boosheid naar mezelf ervaar doordat ik me heb laten afleiden van mijn zelfzekerheid in de stappen die ik in eerste instantie neem in zelfzekerheid, dit door angsten, emotionele ervaringen en gevoelsverleidingen in en als de geest.

Ik realiseer me – na het luisteren van een interview – dat het proces wandelen niet zozeer maakt dat ‘mijn leven anders zal zijn’ maar dat wat blijft, hetgeen/diegene is die ik ben in en als principe, in en als het leven dat ik wandel.

Ik realiseer me – met het lezen van een blog – dat mijn lichaam in een zombie-achtige staat is door de parasitaire persoonlijkheden in/als de geest die het lichaam pijnigen in onderwerping door emoties en gevoelens.

The Only Real Character on Earth is the Physical Body which is in a Zombie-Like State due to the Parasitic Mind Characters that Torture the Body INTO Submission through Emotion and Feelings. (Bernard Poolman)

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen in het losmaken van de emotionele en gevoelsaanhechtingen en behoeften in relatie tot x en ideeën over partnerrelaties, het samenleven en toekomstplannen en me hierin voort te bewegen in en als het spreken en leven van zelfvergeving en ik stel mezelf ten doel hier de tijd voor te nemen en van hieruit te zien wat het is dat ik werkelijk wil en wat de mogelijkheden zijn.

Ik stel mezelf ten doel te blijven staan in zelfzekerheid en de afleidingen, angsten en onzekerheden te benoemen en vergeven in en als mezelf en zo te zien of er een fysiek/praktisch aspect is dat ik over het hoofd zie vanwaar ik mezelf eventueel bijstuur in richting.

Ik stel mezelf ten doel zorg te dragen voor mezelf in dit patroon van wegzinken en mezelf hierin te ondersteunen in overweging van mijn geestbewustzijnssysteem zodat ik zowel mezelf hierin kan vergeven en langzaam aan bevrijden van de beklemmende ervaringen, zowel als een voortbewegen in de praktische dagelijkse bezigheden.

Ik stel mezelf ten doel een voorbeeld te nemen aan x en mijn hoofd op te houden en vooruit te kijken als ‘boven water’ oftewel, niet weg te zakken in emotionele ervaringen in en als de geest en hetgeen ik aan vasthoud in en als de geest, hier te halen in plaats van ‘achteruit te kijken en in de emotionele ervaringen te verdwijnen’ en de ervaringen zelf te vergeven en corrigeren vanwaar ik mezelf richting geef in en als het fysiek, in en als de realisatie dat ik nu geen dingen ‘zeker hoef te weten’ maar dat ik stap voor stap kan wandelen in zelfzekerheid in het moment en van hieruit richting geef aan/als mezelf en dat er van hieruit mogelijkheden openen of juist niet.

Ik stel mezelf ten doel me te focussen op wie ik ben in en als leven in ieder moment en niet vast te houden aan ideeën over de vorm van mijn leven.

Ik stel mezelf ten doel mezelf er alles aan te doen om mezelf financieel stabiel te houden en van hieruit de leefmogelijkheden te blijven onderzoeken binnen mijn eigen draagkracht en verantwoordelijkheden.

Ik stel mezelf ten doel mijn ‘humeur als ik opsta’ nader te onderzoeken in relatie tot gekopieerd gedrag.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met oordelen en definiëren van mezelf en/als een ander als humeurig als ‘slecht/onprettig’ en van geruisloos als ‘goed/prettig’ en in plaats hiervan te zien voor wat het is waar het vandaan komt, de energetische ervaringen te benoemen en vergeven en van hieruit te zien wat de correctie en oplossing is en hierin mezelf te ondersteunen en bij te stellen zodat en totdat ik de correctie als oplossing kan leven in en als het fysiek en het zo prettiger voor mezelf te maken in en als mijn fysieke aanwezigheid en van hieruit, prettiger voor een ander te zijn in mijn fysieke aanwezigheid.

haan

——————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 613 – Ik heb het toch niet slecht?

huis_tuin

Een punt dat ik omhoog zie komen om mezelf te vergeven in relatie tot geld en de toekomst:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren om het feit dat er niet meer geld is om te besteden dan het minimum dat ik al sinds jaar en dag heb om te besteden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb iets op te hangen aan ‘sinds jaar en dag leven van een minimum’ in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik dit zelf zo heb aangenomen als hetgeen ik wil als voldoende om van te leven en niet meer nodig hebbende.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het belachelijk te vinden om hierom verdrietig te zijn omdat ik feitelijk de basisbenodigdheden ter beschikking heb in een leven waarin ik het niet slecht heb zogezegd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het belachelijk te vinden om verdrietig te zijn om een eigen gecreëerd en/of aangenomen programma.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven omdat ik het ‘niet slecht’ heb, ik geen verdriet mag ervaren of niet naar meer mag verlangen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het nodig is om verdriet te ervaren of om naar meer te verlangen, in en als een angst dat als ik dit niet doe, er nooit meer zal zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de verwrongen idee/ervaring te hebben dat verdriet en verlangen een ‘meer’ bevorderen in en als het fysiek, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat het een meerwaarde inhoudt in en als de geest, in en als energie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik meer nodig heb en ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik niet meer nodig heb terwijl uiteindelijk ik best iets meer zou willen ten aanzien van de huisvesting en beschikbare grond.

Ik realiseer me dat B eens gezegd heeft dat we voorlopig niet veel meer zullen hebben dan de basis aangezien het opnieuw onder iedereen verdeeld zal dienen te worden.

Ik realiseer me dat ik kan voortbewegen naar een ‘meer’ qua huisvesting, dan wel vanuit een ‘meer’ in stabiliteit en communicatie binnen de huidige leefsituatie met mijn partner als stabiliteit en alleen van hieruit, zal er een mogelijkheid zijn tot meer aangezien dit meer, altijd meer verantwoordelijkheid inhoudt/met zich meebrengt en dus is een meer alleen mogelijk als ik/een ander tot meer verantwoordelijkheid bereid en in staat zijn, wat betekent dat eerst de meerwaarde in en als de geest verwijderd zal moeten worden als in het doorwandelen van de geestbewustzijnssystemen als in het nemen van verantwoordelijkheid voor en als zelf in en als het fysiek en van hieruit de mogelijkheid tot verantwoordelijkheid voor meer fysieke vestiging buiten zelf, dit in overweging van en balans met al het leven en de realiteit waarin ik me bevind.

Ik realiseer me dat ik inderdaad uiteindelijk meer zou willen qua huisvesting maar echter alleen in gedeelde verantwoordelijkheid en/of in een verantwoordelijkheid die passend is voor mij alleen en dus wil ik dit pas werkelijk als mijn partner en ik beiden in staat zijn tot meer verantwoordelijkheid in en als zelf en/of hiertoe een geschikte situatie voor handen is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik ‘nu’ meer wil wat niet zo is en mezelf op deze manier te ontkrachten in en als een angst, gemaskeerd als verlangen als projectie in de toekomst over huisvesting om me mee bezig te houden in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik nu een meer wil qua huisvesting als soort van ‘back-up’ voor als het niet lukt om tot meer zelfoprechtheid te komen in communicatie met en vanuit en als mezelf met mijn partner als hetgeen dat ik werkelijk wil om van hieruit te zien hoe we ons uiteindelijk wat ruimer kunnen huisvesten.

Als en wanneer ik mezelf zie verdwijnen in gedachten als ‘dromen’ over huisvesting in de toekomst die niet praktische gericht en/of gerelateerd zijn, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me bevind in een programma binnenin mezelf als back-up van een niet gelukken van hier met en als mezelf fysiek aanwezig te zijn in communicatie met mezelf in zelfoprechtheid en in communicatie met mijn partner in zelfoprechtheid. Ik realiseer me dat ik hierin bezig ben en dat de communicatie in zelfoprechtheid verbetert binnenin zelf en naar elkaar en dat dit tevens tijd inneemt.

Ik stel mezelf ten doel door te gaan met het bevorderen van de communicatie met en als zelf in zelfoprechtheid en hierin naar mijn partner toe en hierin te ondersteunen en van hieruit, als dit eenmaal praktisch en financieel mogelijk is/gaat worden, uit te kijken naar een ruimere huisvesting met meer grond. Ik stel mezelf ten doel mezelf te stoppen in ervaringen van verdriet en verlangen te gaan en te zien hoe ik mezelf hierin ontkracht in wat ik aan het wandelen ben in zelfoprechtheid en ik stel mezelf ten doel mezelf te bekrachtigen door met en als mezelf te staan in wat ik wandel in zelfoprechtheid en te zien in wat hier op dit moment aanwezig is om aan/op te pakken en te transformeren. Ik stel mezelf ten doel om het verdriet en verlangen ‘naar meer’ te integreren in en als zelfvergeving en zelfomarming totdat ik de bron zie in en als zelfbegrip en te herdefiniëren als een uitbreiding in en als zelfexpressie. Ik stel mezelf ten doel om hier te zijn met mezelf in wie ik ben op het moment en te stoppen met afwijzen van mezelf in en als de geest en in plaats hiervan, te werken met wat en wie hier is.

full_the-value-in-vocabulary-life-review————————————————————————————————————————————–

Dag 574 – Geld uit de vergelijking halen en vervolgens terug plaatsen om tot een oplossing te komen

geld maakt

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te weten waar ik op reageer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik niet weet waar ik op reageer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te vermoeden dat het in de basis met geld te maken heeft en hier vandaan met reacties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me neergedrukt te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te ervaren terug bij af te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te ervaren volledig vast te zitten zonder een uitweg te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te schrikken en mezelf hierin geen richting te kunnen geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik mezelf direct richting moet kunnen geven in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat het richting geven begint met het vergeven en/als begrijpen van de reacties binnenin mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf volledig reactief te maken op gedachten over het wel of niet hebben van geld en dit vervolgens te onderdrukken en om te vormen in allerlei reactief gedrag binnenin mezelf in en als een ervaring van onmacht en niet weten hoe iets aan te pakken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een dikke wollen muur te ervaren zonder enige duidelijke aanwijzing wat hiermee te doen, hoe dit aan te pakken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me onzeker te ervaren als ik niet weet waar ik op reageer en/of eigenlijk als ik uberhaupt reageer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik niet verder kom als ik niet direct een oplossing zie en in plaats hiervan alleen wat onduidelijke, neerdrukkende ervaringen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus door gedachten over geld, niet te weten hoe iets aan te pakken aangezien geld altijd in de vergelijking aanwezig is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me dus te laten leiden/lijden door geld, door gedachten en ervaringen over geld en van hieruit, geld dus de bepalende factor te laten zijn in plaats van ikzelf als leven.

Als en wanneer ik me zie reageren en/of zie schrikken op een situatie met onzekerheid en onverwachte wendingen zonder exact te weten waar ik op reageer, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in onderdrukte en vervormde patronen reageer die indirect of direct, met geld te maken hebben waarin ik onzekerheid en onmacht ervaar.

Ik stel mezelf ten doel het schrikken nader te onderzoeken en een onderscheid te maken tussen werkelijk fysiek ‘opschrikken’ en schrikken van iets in mezelf dat ik heb weggedrukt wat door de onverwachte situatie omhoog komt.

Ik stel mezelf ten doel te zien waar geld een rol speelt in de situatie.

Ik stel mezelf ten doel geld uit de vergelijking te halen, te zien wat ik als oplossing zou doen als geld geen rol zou spelen en vervolgens te onderzoeken of dit financieel mogelijk is.

Ik stel mezelf ten doel eventuele gehechtheden door verwachtingen en/of gewenningen ten aanzien van financiën los te laten door de toepassing van zelfvergeving op de energetische ervaringen als aanhechtingen, zodat ik puur praktisch de mogelijkheden kan onderzoeken in en als overweging van de financiën en vervolgens leven in en als zelfcorrectie.

Ik stel mezelf ten doel de praktische mogelijkheden die ik zie, in overweging van de financiën en vrij van energetische aanhechtingen, te leven in en als zelfcorrectie en hier vandaan te zien waar het nodig is om mezelf en/of de situatie verder te vergeven en corrigeren en zo dag voor dag, adem voor adem, zelfvergeving voor zelfvergeving voorbij de vergelijking met geld te bewegen.

bloemenveld2(afbeelding: karingroeneweg.nl)

How did this World-System manage to Preoccupy Billions of human beings to be enslaved and not consider standing together within equality and oneness for the betterment of humanity as a whole?

What is the relationship between Conscious-Mind Thoughts of the Mind and the Chakras of the Soul Construct within the context of Preoccupation?

How did the Elite of Heaven and the Elite of this World manage to preoccupy the masses with Energy and Money?

What within the Mind and Material Possessions of this world was used to individualize and separate beings from themselves, each other, the physical and existence as a whole?

How is it that we’re in fact individually responsible for this entire physical existence as it exist today?

All these questions and more are answered within this interview.

The Soul of Money – Part 4

—————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/