Dag 338 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Consequentiedimensie

Dag 325 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden

Dag 326 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Angstdimensie

Dag 327 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Verbeeldingsdimensie

Dag 328 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Gedachtendimensie

Dag 329 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Gedachtendimensie-vervolg

Dag 330 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Backchatdimensie

Dag 331 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Reactiedimensie

Dag 332 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Reactiedimensie-zelfcorrecties

Dag 337 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Fysieke Gedragsdimensie

Consequentiedimensie:

Mezelf terugtrekken, mezelf afscheiden, mijn tuin afscheiden, ego als bescherming opzetten

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf terug te trekken als consequentie van mijn ervaring van angst welke getriggerd wordt door  harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf af te scheiden in en als de geest in en als een ervaring van angst, en hierin in gedachten als interne gesprekken en reacties als emoties, op het moment dat ik harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai hoor.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn tuin af te scheiden in een poging mezelf te beschermen tegen de zogenaamde onrust die ik ervaar door lawaai buiten de tuin als harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai als angstaanjagend te ervaren en me hierin terug te trekkken in mezelf, in een poging me tegen hetgeen me angst aanjaagt, te beschermen, in mezelf, in ‘mijn huis’ en in het afschermen van de tuin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn ego als bescherming op te zetten als reactie op het horen van harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai.

*

Als ik mezelf mezelf zie terugtrekken en afscheiden, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik geloofd heb dat ik me dien te beschermen tegen harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai van buitenaf en hierin een ego gecreeerd heb door me te verzetten en af te scheiden – afscheiding als beschermende schutting –  niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik mezelf hierin op het terrein van de geest begeef en mezelf hierin gevangen zet; gevangen in en als angst in en als de geest.

Ik realiseer me dat ik me verzet tegen een ervaring in mezelf als reactie op harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai, waarin ik angst ervaar mezelf te verliezen, wat een angst is om mezelf zoals ik mezelf ken – als gevoelig en houdend van stilte en een rustige benadering – te verliezen als ik het verzet tegen een gelijk gaan staan aan harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai en mijn reacties hierop stop, laat varen in mezelf, opgeef.

Ik realiseer me dat ik pas echt opsta als ik mijn verzet als wie ik ben als wie ik ken als mezelf in en als de geest, opgeef door te stoppen in mezelf en mezelf te vergeven voor wat er in me opkomt en wie ik hierin ben.

Ik ga met mezelf de verbinding aan om in het moment van harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai, te focussen op mijn ademhaling en te onderzoeken in mezelf waar ik me verzet en waartegen, wat er in me opkomt specifiek, zodat ik mezelf kan vergeven, de ervaring door me heen kan laten gaan en hier doorheen kan ademen.

Ik stel mezelf ten doel de tuin en hierin planten en dieren praktisch af te scheiden met schutting en klimop of andere planten als bescherming met gezond verstand, aangezien de meeste mensen op dit moment geen oog hebben voor kleine dieren en planten langs de weg, en ik dit dus dien te beschermen ter behoud van hun leven. Echter dit betekent niet dat ik dan maar kan blijven reageren op de onbehouwenheid van de mens die verkeert in de geest, waarin geen behoud van leven aanwezig is, en mezelf gelijk maak aan de geest in onbehouwenheid van mezelf.

Ik stel mezelf ten doel praktisch te zorgen voor het behoud van leven voor plant en dier voor zover dit op dit moment in mijn bereik ligt en ten eerste voor plant en dier in mijn directe leefomgeving als wat ik zelf in en om huis haal/gehaald heb.

Ik ga met mezelf de verbinding aan te zorgen voor het behoud van leven in en als mezelf door het stoppen, onderzoeken en zelfvergeven van mijn reacties op het horen van harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai als wat ik zie en ervaar als onbehouwenheid van de menselijke geest, totdat ik niet meer reageer en stil ben van binnen, een en gelijk aan mezelf en hierin aan alles om me heen, in en als zelfbehoud.

Change as a Process – Reptilians

———————————————————————————————————————————
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 337 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Fysieke Gedragsdimensie

Dag 325 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden

Dag 326 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Angstdimensie

Dag 327 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Verbeeldingsdimensie

Dag 328 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Gedachtendimensie

Dag 329 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Gedachtendimensie-vervolg

Dag 330 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Backchatdimensie

Dag 331 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Reactiedimensie

Dag 332 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Reactiedimensie-zelfcorrecties

Fysieke Gedragsdimensie:

Samentrekking spieren, samentrekking spieren onderbuik-dikke darm, adem inhouden, hartslag versnellen, oren gespitst, alert / aandacht op de geluiden gericht, schrikachtig – niet goed in het lichaam aanwezig, verlamming/apathie, uitputting/moeheid

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn spieren samen te trekken ten gevolge van de reacties gebaseerd op angst welke opkomt bij het horen van harde stemmen en geluiden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn adem in te houden en hierin de spieren in de dikke darm samen te trekken, in de onderbuik en ter hoogte van het middenrif ten gevolge van reacties in en als angst en ten gevolge van verschillende emotionele reacties als stress die ik weer heb opgebouwd als bescherming om deze angst niet te ervaren, welke opkomt bij het horen van harde stemmen en geluiden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de pure angst in essentie niet te durven ervaren, waarin ik ervaar alsof ik doodga, en ik dus allerhande mechanismen oproep om dit te voorkomen, terwijl ik eigenlijk alleen maar de ervaring van angst aan het voorkomen ben – welke geprogrammeerd is maar dat wist ik niet – en mezelf in dit voorkomen, langzaam aan dood maak door te reageren in negatieve energetische reacties als emoties, waarin ik een ervaring van beloning creeer voor mezelf, welke dus feitelijk een beloning is voor mezelf voor het slagen van overleven in de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te belonen met energetische reacties voor het slagen van overleven in en als de geest, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik mezelf in en als het fysiek, op deze manier langzaam consumeer en opbrand.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn hartslag te versnellen als fysieke verandering bij het horen van harde stemmen en geluiden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn oren te spitsen bedoelende richten op ieder geluid buiten mij, bij het horen van harde stemmen en geluiden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn aandacht op de geluiden te richten en hierin mezelf vergeet te ondersteunen en te stoppen in reactie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb schrikachtig te worden als ik de aandacht richt op de geluiden buiten mij, en zo juist de ervaring van angst te vergroten in mezelf aangezien ik in de geest verdwijn en hierin mijn eigen fysiek als referentie van hoe ik me beweeg, achterlaat, en ik dus mijn eigen aarde als fysiek als substantie niet gebruik om mezelf te ondersteunen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn eigen fysiek onveilig te maken door er eerst uit weg te gaan in en als reactie in angst op harde stemmen en geluiden, en hierin de energetische beloning van het slagen van dit vertrek, op te slaan in het spierweefsel in mijn fysiek, welke elke keer omhoog komt bij het horen van harde stemmen en geluiden, en ik dus niet zozeer reageer op harde stemmen en geluiden van buitenaf, maar meer op mijn eigen opgeslagen emoties en gedachten waar ik van schrik, welke getriggerd worden door de harde stemmen en geluiden buiten mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een onveilige situatie in mijzelf te creeren en schrikachtig te worden door emoties de plaats in te laten nemen van de stabiliteit van mezelf in en als mijn fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn ruimte in en als mijn fysiek te hebben in laten nemen door de ander=de mind in en als energetische reacties, voortkomend uit ongeziene gedachten die ik heb aangemaakt, in eerste instantie om te proberen controle te behouden in een situatie waarin ik schrok van harde stemmen en geluiden en ik niet begreep wat er gaande was.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te creeren door onbegrip en vervolgens controle te nemen in en als gedachten om mezelf in het onbegrip en de ervaring van angst hierin, op te vangen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bij voorbaat apatisch te worden en mezelf te verlammen en iets niet aan te gaan ter voorkoming van de ervaring van angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ‘geen zin’ te creeren als excuus om niet te hoeven bewegen richting de ervaring van angst welke ik ervaar als ik hetgeen oppak wat gedaan moet worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf vervolgens te veroordelen voor de ervaring van ‘geen zin’ hebben, waarin ik opnieuw een laag creeer die het moeilijker maakt te bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ervaring apathie en verlamming in mijn fysiek te manifesteren in het spierweefsel, met name in de dikke darm, afgewisseld met plaatsen van verkramping, waarin ik druk ben met het fysieke spierweefsel en ik dus niet hoef te bewegen richting hetgeen me angst aanjaagt in het oppakken van wat gedaan moet worden en in het nemen van zelfverantwoordelijkheid hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor het nemen van zelfverantwoordelijkheid en het staan hierin tegenover een ander, in die mate dat ik liever fysiek ongemak creeer en dus mezelf vernietig dan dat ik de angst onder ogen zie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de voorkeur te hebben gegeven aan het vervormen en verkrampen en verlammen van mijn fysiek boven het onder ogen zien van angst in en als zelfverantwoordelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb zelf verantwoordelijkheid te nemen voor de oorspronkelijke ervaring van angst in mij en alleen nog druk te zijn met de reactie als stress in de geest welke mijn fysiek uitput en vermoeid, geactiveerd wordt door de existentiele angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb mijn fysiek uit te putten en te vermoeien met reacties in en als stress op de existentiele ervaring van angst voor het onbekende in en als mij aanwezig, waarin ik verdwijn uit mijn lichaam en zo zelf een ervaring van angst creeer door afwezigheid in mijn fysiek welke geen stabiliteit geeft maar energetische ervaringen, in dit geval emoties,  de ruimte geeft om te manifesteren.

*

Als ik mezelf mijn adem zie inhouden als ik harde stemmen en geluiden hoor, dan stop ik, ik adem. In plaats hiervan adem ik diep in, houd even vast, adem uit en laat onvoorwaardelijk los.

Ik realiseer me dat ik verkramping in spieren heb opgebouwd door de tijd heen en dat dit een consequentie is die ik doorwandel, en dus zal deze niet in 1x verdwijnen; wel zal het door blijven ademen voorkomen dat ik opnieuw de verkramping bevestig in mij, en de mogelijkheid openen om in zelf te zien wat er gebeurt en/of wat er opgeslagen ligt in mijn fysiek wat getriggerd wordt door de harde stemmen en geluiden.

Als ik mezelf mijn oren voel spitsen en mijn aandacht zie vestigen op de harde geluiden en stemmen buiten mij, dan stop ik, ik adem. In plaats hiervan adem ik diep in, houd even vast, adem uit en laat onvoorwaardelijk los; ik focus me op mijn eigen ademhaling.

Als ik ervaar dat mijn hartslag versnelt, dan stop ik, ik adem. In plaats hiervan adem ik diep in, houd even vast, adem uit en laat onvoorwaardelijk los. Ik pas deze ademhaling toe totdat en zodat mijn hartslag kan vertragen tot een fysiek ondersteunend ritme.

Als ik mezelf voel schrikken en uit mijn lichaam voel verdwijnen, dan stop ik, ik adem. In plaats hiervan focus ik mij op de ademhaling en beweeg mijn fysiek, Ik pak mijn handen vast, strek wat spieren of ga een fysieke handeling uitvoeren om mezelf in mijn fysiek te brengen of aanwezig te houden.

Als ik mezelf zie verkeren in verlamming en apathie, moeheid en uitputting, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik me in een consequentie bevind waarin ik angst heb onderdrukt en dit verberg met een ervaring van apathie en verlamming en mezelf hierin fysiek heb uitgeput en vermoeid doordat onderdrukking enorm veel fysieke energie in beslag neemt. Ik beweeg me langzaam door de vermoeidheid en met de vermoeidheid en onderzoek in het moment hoe ik mezelf hierin het beste kan ondersteunen.

Ik realiseer me dat ik stil van en mezelf stil houd, zodat ik niet gezien word, welke blijkbaar een mechanisme is die ik zo heb toegepast in reactie op harde stemmen en geluiden.

Ik stel mezelf ten doel het stil vallen als stil houden te onderzoeken in mezelf.

Ik stel mezelf ten doel de reacties in en als stress te stoppen in mezelf, en de werkelijke ervaring van angst direct in te zien en toe te laten in mezelf. Ik omarm mezelf en ondersteun mezelf in deze ervaring, en zie wat er is, waar ik bang voor ben, waar zelfvergevingen nodig zijn; ik pas deze toe en stel mezelf hierin in staat om langzaam door de angst te bewegen, erin op te staan,  en mezelf hierin te corrigeren, zodat ik op kan pakken wat gedaan moet worden, adem voor adem, stap voor stap, dag voor dag, zonder in de toekomst het hele project te projecteren en zo onnodig uit te vergroten, aangezien ik hiermee de angst activeer en vergroot.

Full_why-does-no-one-seem-to-understand-me

WHY AM I?

Desteni I Process Lite  – It’s Free!

—————————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 332 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Reactiedimensie-zelfcorrecties

Dag 325 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden

Dag 326 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Angstdimensie

Dag 327 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Verbeeldingsdimensie

Dag 328 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Gedachtendimensie

Dag 329 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Gedachtendimensie-vervolg

Dag 330 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Backchatdimensie

Dag 331 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Reactiedimensie

Reactiedimensie:

Zelfcorrecties (Zelfcorrigerende Uitspraken en Doelstellingen):

In het blog van gisteren zie ik duidelijk hoe de emoties die opkomen direct of indirect gerelateerd zijn aan de ervaring van angst en mijn bestaan in deze ervaring van angst.

Als ik mezelf zie participeren in een emotie van verdriet, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf verdrietig maak door te denken dat ik iets mis/gemist heb, welke ik probeer op te vullen met een energetische reactie in en als verdriet in mezelf, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik participatie in deze energie gerelateerd aan verdriet, ik mezelf mis, hier aanwezig in de adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf overstuur maak door mezelf niet te sturen door te stoppen met participatie in een emotie van verdriet.

Ik stel mezelf ten doel, mezelf te sturen door te stoppen met participatie in verdriet zodra deze ervaring in mij opkomt, en in plaats hiervan, te ademen, en even heel gericht de 4×4 ademhaling toe te passen.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat de gedachte is die aan de ervaring van verdriet vooraf ging, zodat ik de illusie die verborgen ligt in deze gedachte, kan ontsluieren door middel van het toepassen van zelfvergeving, waarna ik mezelf corrigeer.

Als ik mezelf zie participeren in een emotie van boosheid en/of irritatie, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik boos wordt op mezelf als en dat ik mezelf steeds opgeef in een energetische ervaring.

Ik stel mezelf ten doel, als ik boosheid ervaar, te onderzoeken wat hieraan vooraf is gegaan, waar ik mezelf niet effectief heb toegepast, en mezelf dit te vergeven in plaats van boos en geirriteerd te worden.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van verongelijking, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf ergens heb verongelijkt door in een energetische ervaring te stappen, ongelijk aan mezelf, welke getriggerd is door wat een ander buiten mij zegt of doet.

Ik stel mezelf ten doel, te onderzoeken wat de ervaring van verongelijking in mezelf getriggerd heeft, welke ervaring van emoties ik in ben gestapt waarin ik mezelf verongelijk, en mezelf hierin te vergeven en corrigeren.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van onverschilligheid, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf heb afgescheiden van mezelf, een verschil heb gecreeerd, in participatie in gedachten en hieruit volgend emoties (en gevoelens) als energetische ervaring, gerelateerd aan een existentiele ervaring van angst en een geloof hierin als ‘dit ben ik’.

Ik stel mezelf ten doel, als ik onverschilligheid ervaar, te onderzoeken in mezelf hoe de angst gerelateerd is, waar ik bang voor ben, en hierop zelfvergevingen en zelfcorrecties toe te passen.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van neerbuigendheid, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf ergens verbogen heb, niet gelijk ben gaan staan als mezelf maar een compromis heb gesloten ten behoeve van de ander(=de mind), waardoor ik mezelf verminder en dit probeer te verhalen in energie door mezelf te vermeerderen ten opzichte van de ander, en dus neerbuigend te gaan doen in gedachten, naar een ander toe.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken waar ik mezelf verbogen heb, waar ik een compromis gemaakt heb ten behoeve van de ander = de mind, en pas hier zelfvergevingen en zelfcorrecties op toe.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van slachtofferschap en onmacht, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me slachtoffer voel van mijn eigen energetische ervaringen en/als de de ervaring van angst, welke ik ervaar alsof ik er niet tegenop kan, geprojecteerd als ‘niet tegen een andere persoon/situatie op kunnen wie/welke mijn ervaring van angst triggert’.

Ik realiseer me dat ik de energetische ervaringen zelf gecreeerd heb als reactie op de geprogrammeerde existentiele ervaring van angst, als afleidingsmanouvre, om mezelf eeuwig bezig te houden.

Ik realiseer me dat dit niet is wie ik ben, deze existentiele angst, maar dat dit een programma is die geactiveerd is een wordt, en dus dat ik mijn participatie hierin kan stoppen.

Ik realiseer me dat de existentiele angst bestaat uit angst voor het onbekende en gerelateerd hieraan angst voor verandering.

Ik stel mezelf ten doel, de energetische ervaringen als stressreactie op de existentiele ervaring van angst, te stoppen in mezelf, door direct in de adem te gaan en gericht de 4×4 adem toe te passen.

Ik stel mezelf ten doel, stap voor stap, adem voor adem, met mezelf te wandelen en mezelf te ondersteunen door mijn energetische reacties te stoppen en mijn vermogen tot zelfexpressie te vergroten door schrijven, onderzoek en oefening en zo mijn zelfvertrouwen te vergroten, waarin ik mezelf, adem voor adem, in staat stel in het onbekende te stappen zonder een draaiboek van de geest, maar in en als zelfvertrouwen.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van onbegrip en ongeloof, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik ergens mezelf niet begrijp en niet kan geloven dat ik in onbegrip gehandeld heb, in en als zelfzucht.

Ik stel mezelf ten doel rechtstreeks in mezelf te zien waar ik gehandeld heb in onbegrip in zelfzucht en mezelf hierin te vergeven en corrigeren.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van opgeven, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik al ver heen ben, dat ik al ten onder ben gegaan in gedachten en energetische ervaringen, en dat ik het opgeef.

Ik realiseer me dat ik mezelf vaak heb opgegeven en dat deze ervaring keer op keer getriggerd wordt.

Ik stel mezelf ten doel alert te zijn naar mezelf toe ten aanzien van participatie in gedachten en gekoppelde energetische ervaringen, waarin ik mezelf train op tijd te stoppen en het niet zover te laten komen dat ik mezelf opgeef/opgegegeven heb.

Ik stel mezelf ten doel, heldere herinneringen waarin ik mezelf heb opgegeven te onderzoeken in schrijven en hier zelfvergevingen en zelfcorrecties op toe te passen.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van angst, dan stop ik, ik adem.

Ik stop participatie in de angst en als deze terug blijft komen onderzoek ik in mezelf door middel van schrijven, waardoor de angst getriggerd wordt, wat de aard van de angst is, of er een herinnering aan gekoppeld is, hoe en of ik de angst zelf gecreeerd heb en of er een existentieel gedeelte aanwezig is, en of en hoe ik de angst gegeneraliseerd heb. Ik pas zelfvergevingen en zelfcorrecties toe op mijn bevindingen in dit schrijven.

Ik stel mezelf ten doel in samenwerking met de angst te wandelen en me niet te verongelijken, te verminderen ten aanzien van de angst als de geest, en niet langer te verdwijnen in een stressreactie in en als de geest, in en als participatie in emoties (en gevoelens), als afleiding van mezelf, bestaande in en als angst.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te geven zoals ik zou willen ontvangen, adem voor adem, en mezelf te vergeven en corrigeren waar ik dit nalaat, waarin en zodat ik mezelf in staat stel om adem voor adem, een ander te geven zoals ik zou willen ontvangen en ik stel mezelf ten doel een ander te geven zoals ik zou willen ontvangen en te onderzoeken waarin ik dit niet doe/niet wil en mezelf te vergeven en corrigeren, waarin ik me realiseer dat het geven aan een ander gelijk is aan een geven aan mezelf als en wanneer het vrij is van manipulatie om iets gedaan te krijgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb me te realiseren en dus te leven dat geven aan een ander gelijk is aan geven aan mezelf, maar altijd verward te zijn in de draden van de geest in manipulatie, waarin ik constante angst ervaar om iets te verliezen.

Full_the-crucifixion-of-the-jesus-crucifying-the-self-part-1

The Crucifixion of Jesus 

—————————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 331 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Reactiedimensie

Dag 325 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden

Dag 326 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Angstdimensie

Dag 327 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Verbeeldingsdimensie

Dag 328 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Gedachtendimensie

Dag 329 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Gedachtendimensie-vervolg

Dag 330 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Backchatdimensie

Reactiedimensie (Emoties/Gevoelens):

Verdriet, boosheid, irritatie, verongelijking, angst, neerbuigendheid, onverschilligheid, slachtofferschap, onbegrip, opgeven, ongeloof, onmacht

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren – angst-angst-angst  zie angstdimensie – en in en als angst mezelf op te geven in plaats van te gaan staan en mezelf richting te geven als wat het beste is voor mezelf en andere betrokkenen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in en als angst, mezelf terug te houden, en hierin een scala aan emoties te creeren in en als mezelf, welke ik vervolgens gebruik als excuus om niet te hoeven bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bestaande in en als angst, een reactie van stress te creeren, stress in en als de geest, in een creatie van vele gedachten en hieraan gekoppeld emoties,  waarin ik mijn lichaam vermoei en uitput en verkramp, welke mij opnieuw angst aanjaagt voor het verlies van mijn fysieke kracht, gemanifesteerd door mijzelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bestaande in en als angst, en hierin een niet opstaan, een tegenovergestelde reactie uit te lokken bij een ander als een soort van vrijbrief om mij te overheersen, en hierin wederom de macht in handen te houden door de ander uit de bocht te laten vliegen maar niet te corrigeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb onmacht te ervaren tegenover de ervaring van angst in mij, welke zich keert in projectie als macht naar de ander toe binnenin mezelf, participerend in backchat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me neerbuigend naar de ander toe te gedragen binnenin mezelf, participerend in backchat, welke in eerste instantie gevormd wordt door angst voor het nemen van verantwoordelijkheid in en als mezelf, in plaats van gelijk te gaan staan aan mezelf, de angst te stoppen in mezelf en mezelf te vergeven, en in gelijkheid aan en als mezelf, eventueel de ander te benaderen en in gezond verstand te communiceren, waarin ik ook een ander de mogelijkheid geef zich te corrigeren en bewegen als wat het beste is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de macht in handen te houden door te participeren in en als angst, ziende wat er gebeurt maar mezelf vasthoudend in en als een ervaring van onmacht ten aanzien van de angst, waarin ik de ander in onwetendheid houdt door niet te benoemen wat er gebeurt, waarin ik mezelf als beter blijf ervaren en zo de controle probeer te behouden in en als de geest in en als creatie van gedachten, reacties en backchat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf slachtoffer te maken van mijn eigen ervaringen van angst door vast te houden aan de angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb onverschilligheid te creeren ten aanzien van mensen die niet lijken te zien wat er gebeurt, welke komt door een ervaring van angst in en als mij, zo existentieel dat ik niet durf te spreken, en tegelijkertijd zelf gecreeerd door hierop voort te bouwen en de existentiele angst aan te nemen als ‘dit ben ik’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb onverschilligheid ten aanzien van mezelf als leven te accepteren, toe te staan en vervolgens te creeren door geloof en participatie in een ervaring van angst als ‘dit is wie ik ben’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf op te geven ten behoeve van mezelf in en als een ervaring van angst, en hier vervolgens hele persoonlijkheden omheen te creeren zodat ik niet meer zie wie ik ben en ik een excuus heb om mezelf voorgoed verloren te laten gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een excuus te creeren om mezelf verloren te laten gaan, welke ik projecteer op de buitenwereld als zijnde  ‘maar zij willen toch niet luisteren en zij zijn zo gemeen’, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik het ben die niet luister naar mezelf door constant de angst toe te staan in mezelf, en dat ik het ben die gemeen is naar mezelf, waardoor ik vervolgens gemeen als onverschillig, neerbuigend en ongelijk wordt naar een ander toe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ervaring van verongelijking te creeren door niet gelijk te gaan staan in en als mezelf, beginnende bij gelijk te gaan staan in en als de angst in mij en mezelf te vergeven en corrigeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te verongelijken en mezelf vervolgens in en als verongelijking te behouden door boos op mezelf te worden en geirriteerd naar mezelf toe te worden, in plaats van mezelf te vergeven en corrigeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf niet te durven vergeven, aangezien ik bang ben om mezelf te corrigeren en zelfverantwoordelijkheid te nemen en ik dus mijn angst onder ogen dien te zien en hier doorheen dien te wandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdriet te creeren ten aanzien van de verongelijking die ik ervaar in mezelf, waarin het lijkt alsof het verdriet enige verlichting geeft van de ervaring van verongelijking, bestaande in en als angst, niet ziende, realiserende en begrijpende dat in en als deze verlichting in en als een energetische reactie als verdriet, ik de ervaring niet stop, zelfvergeef en zelfcorrigeer, maar juist in mijn lichaam manifesteer, opberg, verberg, verstop zodat ik kan participeren in een ogenschijnlijke beweging als verlichting in en als een emotie van verdriet, terwijl mijn lichaam steeds vaster en verstopter raakt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als een ervaring van verdriet, in en als slachtoffer gevangen te houden, dit alles voortkomend uit een angst om op te staan en te spreken en bewegen in en als zelfverantwoordelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ervaring van onbegrip en ongeloof te creeren in mezelf, waarin ik niet begrijp en geloof dat een ander niet ziet wat er gebeurt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen en geloven dat een ander niet ziet wat er gebeurt, en dit als excuus te gebruiken om niets te hoeven zeggen, niet te hoeven spreken, en me hierin neerbuigend en onverschillig te gedragen ten aanzien van een ander die maar ‘moet begrijpen wat er gebeurt’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat mijn ervaring van onbegrip en ongeloof komt door onbegrip en ongeloof in het feit dat een ander niet ziet wat er gebeurt, in plaats van in te zien dat het onbegrip en ongeloof gaat over mezelf, over hetgeen ik toesta in mezelf, waarvan ik niet begrijp en kan geloven dat ik dit werkelijk toesta in mezelf en dus in een ander/naar een ander toe, welke me direct duidelijk maakt waarom een ander onacceptabel gedrag toestaat in zichzelf en dus vertoont, welke ik waarneem, maar waar niemand iets aan doet, welke zichtbaar is in de erbarmelijke staat waarin wij bestaan in de wereld hier op aarde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat onacceptabel gedrag in en als zelf okay is zolang het maar niet geleefd wordt, in plaats van in te zien dat als ik onacceptabel gedrag binnenin mij toesta, in participatie in en als angst en hieruit volgend backchat en reactie in mezelf, dit automatisch onacceptabel gedrag voortbrengt/doorgeeft naar een ander toe, al dan niet direct zichtbaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de macht in handen te houden door mijn onacceptabele gedrag, participerend in en als angst en hieruit voortkomend reactie en backchat en hieruit voortkomend het nalaten van spreken en bewegen als wat het beste is, als richting in en als mezelf, te verbergen in mezelf, en toe te zien en dus toe te laten hoe anderen onaccaptabel gedrag vertonen, waarin ik de macht als controle ‘bewaar’ in mezelf door meer te zien dan een ander maar dit niet te delen, en dus de ander geen mogelijkheid geef tot het nemen van zelfverantwoordelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb de ander en mezelf, mezelf als de ander zelfverantwoordelijkheid te geven als nemen; to give als you would like to receive.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te geven zoals ik zou willen ontvangen door de angst in mij groter te laten worden dan ikzelf en dit als excuus te gebruiken om niet te geven zoals ik zou willen ontvangen, en in plaats hiervan, in en als reactie, stress, veel stress te creeren waarin ik mijn fysiek uitput en langzaamaan vernietig.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb mezelf niet te geven zoals ik zou willen ontvangen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te reageren op de onoplettendheid – welke vernietigend werkt op de fysieke omgeving – van de kinderen rondom het huis, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik mijn eigen fysieke omgeving als mijn eigen fysieke lichaam, onoplettend benader en dus langzaamaan vernietig, en niet ziende, realiserende en begrijpende dat de kinderen dus feitelijk, net als ik, in doodsangst moeten verkeren door het ontbreken van een voorbeeld als richting als zelfverantwoordelijkheid bij de ouders, en dus door het ontbreken van richting als zelfverantwoordelijkheid in het kind zelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst als versluiering te gebruiken om werkelijk te zien wat hier is, door zoveel reactie emoties en gevoelens als energie in mezelf te genereren waardoor ik alleen mezelf nog zien in en als (een geloof in) wie ik ben in en als reactie als emoties en gevoelens, welke ik gebruik als rechtvaardiging van mijn handelen en/of niet handelen, ten koste van mijn gezond verstand als wat het beste is voor ieder-een, al het leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb liever kwaad te doen en toe te staan, in, als en buiten mezelf dan door mijn eigen angst heen te wandelen en hierin op te staan in en als zelfverantwoordelijkheid met als excuus, ‘zo bang ben ik’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst als een gerechtvaardigd excuus te zien en gebruiken, niet ziende, realiserende en begrijpende dat dit een bevestiging is van bestaan in en als mezelf in zelfzucht in en als de geest, in en als angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst in en als de geest als rechtvaardiging te gebruiken om angst in en als de geest in stand te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn eigen rechtvaardiging te zijn, te blijven en te worden in en als de geest, in en als angst, en zo mezelf gevangen te houden in een gesloten cirkel, een systeem wat zichzelf insluit, afzondert en isoleert.

Zelfcorrecties volgen

https://i2.wp.com/www.visionair.nl/wp-content/uploads/2011/01/Internal_view_of_the_Stanford_torus.jpg

———————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 330 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Backchatdimensie

Dag 325 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden

Dag 326 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Angstdimensie

Dag 327 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Verbeeldingsdimensie

Dag 328 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Gedachtendimensie

Dag 329 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Gedachtendimensie-vervolg

Backchatdimensie:

Kan dit stoppen?

Ik wou dat ik ergens anders woonde.

Dit is niet normaal

Wie voedt die kinderen op?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte als backchat ‘kan dit stoppen’? waarin ik wil dat de harde stemmen en geluiden stoppen, in plaats van in te zien dat hetgeen ik werkelijk wil dat stopt als wat het enige is waar ik werkelijk invloed op heb, mijn eigen harde stemmen en geluiden binnenin mij zijn als gedachten, reacties en backchat, welke een lawaai in mij creeren en mijn water beroeren, getriggerd door harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai van buitenaf waarin ik angst ervaar; angst om geen richting te kunnen geven voortkomend uit het feit dat ik nooit geleerd heb om mezelf richting te geven in het stoppen van mijn gedachten, reacties en backchat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte als backchat ‘ik wou dat ik ergens anders woonde’, waarin ik neig tot het toepassen van de enige oplossing die ik gekend heb in en als een poging om mijn gedachten, reacties en backchat te stoppen in mezelf, welke is ‘weggaan’ van de situatie, in plaats van in te zien dat door weg te gaan, ik niets oplos, maar mezelf juist meer en meer isoleer door steeds weg te gaan, daadwerkelijk in fysieke realiteit of in mezelf in de geest, als een terugtrekken, zonder dat ik werkelijk iets oplos in mezelf door mezelf richting te geven in het stoppen, onderzoeken, zelfvergeven en corrigeren van gedachten, reacties en backchat in mezelf en mezelf hierin de mogelijkheid geef Hier te komen en blijven, in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte als backchat ‘dit is niet normaal’, waarin ik mijn eigen referentiepunt als hoe ik het ’t liefste zou hebben als normaal beschouw.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn eigen referentiepunt als hoe ik het ’t liefste zou hebben, als normaal te beschouwen, waarin ik alles wat hier buiten valt, als ‘niet normaal’ beschouw en bestempel, welke een startpunt is in de geest waarin ieder een ‘eigen’ programma heeft welke geleefd wordt, altijd geleefd is en dus als ‘normaal’ wordt beschouwd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor alles wat buiten mijn ervaring van normaal valt, aangezien alles wat hierbuiten valt, mijzelf bestaande in en als de normaliteit van mijn bestaan in en als mijn programmering in en als de geest, mij angst aanjaagt aangezien het mij bedreigt in mijn bestaan in en als de geest in mijn ‘eigen’ programmering als hetgeen ik ken als ‘wie ik ben’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb met stress te reageren op de angst die omhoog komt bij alles wat onverwacht en onbekend is en wat ik dus als ‘niet normaal’ beschouw en bestempel, waarin ik ervaar de controle te verliezen, aangezien ik alleen controle ervaar in, als en over mijn eigen programmering welke ik zo heb opgebouwd dat de regels alleen voor mij duidelijk en bekend zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte als backchat ‘wie voedt die kinderen op?’, waarin ik ervaar geen invloed te hebben op de kinderen want ik ben niet de opvoeder, waarin ik denk en geloof dat alleen de opvoeder ‘het recht heeft’ de kinderen richting te geven.

En dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik ervaar geen invloed  te hebben op de kinderen en ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik ‘het recht niet heb’ de kinderen richting te geven, in plaats van in te zien dat ik, wederom, mezelf ten eerste dien richting te geven door te stoppen met participatie in backchat, zodat ik direct in mezelf zie/leer zien en invloed heb op en als mezelf, en hierin zie wat eventueel het beste is om een ander te ondersteunen in en als voorbeeld als mezelf.

*

Als ik mezelf zie participeren in de gedachte als backchat ‘kan dit stoppen?’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik allereerst mezelf dien te stoppen in participatie in backchat en reacties en gedachten.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te stoppen in participatie in gedachten, reacties en backchat, en waar terugkerende gedachten, reacties en backchat aanwezig zijn, onderzoek ik de aard hiervan in een schrijven en toepassing van zelfvergeving en zelfcorrectie, zodat en totdat ik zie welke verbindingen en koppelingen en relaties ik gelegd heb ten aanzien van harde stemmen en geluiden.

Als ik mezelf zie participeren in de gedachte als backchat ‘ik wou dat ik ergens anders woonde’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik een uitvlucht gebruik in participatie in een gedachte als backchat, welke mij een beter gevoel geeft als zijnde een illusie van en als een uitvlucht, in plaats van de participatie in gedachten/backchat te stoppen in mezelf.

Ik realiseer me dat ik probeer te ontsnappen uit de leiding als de richting in en als mezelf in zelfverantwoordelijkheid en zo via de backdoor als backchat, in de voorgeprogrammeerde inrichting in en als de geest beland.

Ik stel mezelf ten doel uitvluchten in participatie in gedachten als backchat te stoppen in mezelf, en terugkerende gedachtenpatronen nader te onderzoeken in schrijven met toepassing van zelfvergeving en zelfcorrectie, en  hierin te zien waar dit aan gelinked is als zijnde een relatie als controle in en als de geest waarin ik mezelf vast en bestaande houd in en als controle in en als de geest, zodat en waarin ik in en als dit schrijven verantwoordelijkheid neem voor en als mezelf en voor en als de bestaande relaties in mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb verantwoordelijkheid te nemen voor en als mezelf en voor en als de bestaande relaties in mij.

Als ik mezelf zie participeren in de gedachte als backchat ‘dit is niet normaal’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik iets als abnormaal beschouw en bestempel ten behoeve van bescherming van mezelf, bestaande in en als mijn eigen programmering, welke ik als ‘normaal’ beschouw.

Ik realiseer me dat ik angst voortzet en creeer in mezelf door vast te houden aan hetgeen ik als ‘normaal’ en dus als ‘veilig’ beschouw, accepteer en aanvaard in mezelf, welke slechts is wat ik ken in en als levenslange (voor)programmering in en als de geest, deels ontwikkeld gedurende dit leven en deels voortgezet via de genen.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat ik als normaal beschouw en aanvaard, en waarom, zodat ik mezelf langzaamaan kan bevrijden van de ‘normaliteit’ van de geest als voorprogrammering, door schrijven en toepassing van zelfvergeving en zelfcorrectie.

Als ik mezelf zie participeren in de gedachte als backchat ‘wie voedt die kinderen op?’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me hierin per direct ongelijk opstel ten opzichte van de ouders die een kind opvoeden zonder te weten hoe het geest bewustzijn systeem werkt. Ik realiseer me dat ik dit doe om me beter te voelen en zo mijn angst niet te hoeven ervaren die in mij waart; angst omdat ik de antwoorden ook niet exact weet en angst die gerelateerd is aan een opvoeding in een ‘niet weten hoe richting te geven’.

Ik stel mezelf ten doel, mijn participatie in een beter voelen direct te stoppen, mezelf te onderwijzen in de werking van het geest bewustzijn systeem, dag voor dag, adem voor adem, en situaties van een ervaring van niet weten nader te onderzoeken in mezelf door middel van schrijven en toepassing van zelfvergeving en zelfcorrectie.

Ik stel mezelf ten doel, hetgeen ik wel weet, te delen indien ik vrij ben van reactie in mezelf, en te antwoorden binnen mijn kunnen op iedere vraag die mij gesteld wordt, zodat er werkelijke, praktisch toepasbare informatie in de wereld komt ten aanzien van de werking van het geest bewustzijn systeem, en er ouders zullen zijn/komen die in staat zijn/worden om kinderen op te voeden als wat het beste is voor al het leven.

Wordt vervolgd

Parenting – Perfecting the Human Race

———————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 329 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Gedachtendimensie-vervolg

Dag 325 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden

Dag 326 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Angstdimensie

Dag 327 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Verbeeldingsdimensie

Dag 328 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Gedachtendimensie

Gedachtendimensie – vervolg:

Als ik mezelf zie participeren in de Gedachte ‘Ik moet mezelf hier toch in leren stabiliseren als ik mijn stem wil laten horen in deze wereld, dus dit is een goede oefening hierin’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik harde stemmen en geluiden om me heen inderdaad als oefening kan gebruiken om mezelf te stabiliseren in de situatie en om te zien waar ik reageer en waarom.

Ik realiseer me tevens dat het leren stabiliseren als oefening als ik mijn stem wil laten horen in deze wereld, niet ‘de’ reden is om mezelf te stabiliseren, aangezien ik dan altijd ‘wacht’ op een trigger-punt van buitenaf om mezelf te corrigeren en stabiliseren, in plaats van mezelf in ieder moment toe te passen in en als de adem, stabiel in en als het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel, trigger-punten als harde stemmen en geluiden te zien als ondersteuning om mezelf te stabiliseren en mijn reacties die hierin aanwezig zijn te onderzoeken.

Ik realiseer me dat het zien en accepteren van harde stemmen en geluiden als ondersteuning van mezelf tot het stabiel maken van mezelf – in plaats van het zien van harde stemmen en geluiden als een stoorzender – al de helft van reden tot de reactie wegneemt, die vaak voort komt uit een gedachte als dat het mij stoort.

Welke me dichterbij de werkelijke Gedachte brengt, die hiermee verband houdt, waarin ik het persoonlijk maak als dat ze mij storen en dat ze zelf niet zien dat ze zoveel lawaai maken en dat ik hierin angst ervaar om hierin richting te geven waarin ik een weigering ervaar om richting te geven, denkende dat ik de kinderen richting moet geven in plaats van mezelf.

Ik stel mezelf ten doel in een eventueel gerelateerde volgende situatie opnieuw te zien wat er in me opkomt als Gedachte en hier specifiek zelfvergevingen op toe te passen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te laten storen door harde stemmen en geluiden van buitenaf, door in mezelf te reageren op deze harde stemmen en geluiden, waarin ik mezelf stoor.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te storen in en als angst in en als reactie op harde
stemmen en geluiden, en hierin harde stemmen en geluiden in mijn hoofd op te roepen, verkerende in en als angst om geen richting te kunnen geven aan mezelf, en dus automatisch hierop volgens verkerend in en als angst om geen richting te kunnen geven aan een situatie buiten mijzelf als dat nodig is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in en als angst te verkeren om geen richting te kunnen geven aan de situatie indien nodig, welke voortkomt uit de angst in en als ervaring van mezelf geen richting kunnen geven als ik verkeer in en als angst voor de harde stemmen en geluiden in mijn hoofd, welke omhoog komen in mezelf in en als reactie op harde stemmen en geluiden van buiten af.

Als ik mezelf zie participeren in en als angst in en als reactie op de harde stemmen van buitenaf, welke de harde stemmen en geluiden in mijzelf triggeren/oproepen, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik, zolang ik mezelf niet stuur en mijn reacties in en als angst niet stop, ik geen richting zal kunnen geven aan een situatie buiten mij, welke angst oproept.

Ik realiseer me dat ik mezelf niet vertrouw, voortkomende uit het feit dat ik mezelf heel vaak heb laten zitten, bestaande in en als angst in en als reactie op een situatie als harde stemmen en geluiden van buitenaf.

Ik stel mezelf ten doel allereerst reacties in mezelf te stoppen – hoe naar en vervelend en onmogelijk en oneerlijk ik het ook ervaar – waarin ik me realiseer dat ik in en als reactie geen helder zicht heb, maar in plaats hiervan verdwijn in de geest. De ervaring van naargeestig, verveling, onvermogen en zelfonoprechtheid zal duidelijk worden als ik direct in mezelf zie en mezelf vergeef en corrigeer in en als een herinnering als wat ik voor waar heb aangenomen als waar mij iets is aangedaan.

Ik stel mezelf ten doel ten eerste mezelf te ondersteunen als ik in en als angst, in en als reactie verkeer/participeer in mezelf als reactie op harde stemmen en geluiden van buitenaf. Ik stop mezelf in en als reactie, ik adem diep in, houd vast, adem uit en laat los. Totdat ik rustig ben in mezelf. Ik sta mezelf niet toe in reactie te schieten. Ik zie in mezelf of er een gerelateerde herinnering omhoog komt en pas hier zelfvergevingen op toe, zodat ik zie, realiseer en begrijp waar de reactie in mezelf vandaan komt en ik kan zien, realiseren en begrijpen dat de reactie gebaseerd is op een reactie in/als herinnering,welke ik als waarheid heb aangenomen, en welke ik nu reeel kan onderzoeken in mezelf door middel van schrijven en het toepassen van zelfvergeving en zelfcorrectie.

Ik stel mezelf ten doel nader te onderzoeken in mezelf hoe iets voor waar aannemen te maken heeft met afhankelijkheid in geld als energie als middel tot overleving, waarin iets wordt aangenomen als waarheid in ruil voor voedsel: binnenin onszelf als energie en buiten onszelf als geld om voedsel te kunnen kopen, welke zo wordt doorgegeven in de opvoeding.

AS WITHIN = SO WITHOUT – Day 12 – Heaven’s Journey to Life

Wordt vervolgd

Full_somebody-help-me-understand-what-makes-me-starve-in-a-world-of-plenty

Awesome Song; Awesome Voices – Free Download HERE

———————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 328 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Gedachtendimensie

Dag 325 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden

Dag 326 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Angstdimensie

Dag 327 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Verbeeldingsdimensie

Gedachtendimensie:

Ik moet mezelf hier toch in leren stabiliseren als ik mijn stem wil laten horen in deze wereld, dus dit is een goede oefening hierin.

(Ik weet niet zeker of dit de Gedachte is of een gedachte als Backchat; misschien verander ik iets in de uitwerking).

Note: ik betwijfel nog steeds of dit werkelijk de eerste gedachte is die het hele mechanisme in werking zet, maar ik werk de gedachte uit aangezien deze wel een rol speelt.

*

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik mezelf hier toch in moet leren stabiliseren als ik mijn stem wil laten horen in deze wereld.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken dat dit een goede oefening is hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de Gedachte ‘ik moet mezelf hier toch in leren stabiliseren als ik mijn stem wil laten horen in deze wereld, dus dit is een goede oefening hierin’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het ‘moeten leren stabiliseren als ik mijn stem wil laten horen in de wereld’ te gebruiken als reden om mezelf te stoppen in en als participatie in een ervaring van angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb voor en als mezelf, ten behoeve van mezelf als leven en hierin van al het leven, mezelf te stabiliseren en participatie in en als angst te stoppen, maar in plaats hiervan een reden van buitenaf, dus een reden in en als de geest, nodig te hebben om mezelf werkelijk toe te passen als wat het beste is voor al het leven, inclusief mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de wereld in erbarmelijke staat te gebruiken als reden om mezelf te corrigeren, te stoppen in participatie in en als angst in en als reactie, in en als gevoelens en emoties, welke automatisch tot gevolg heeft dat de wereld in erbarmelijke staat moet verkeren voordat ik werkelijk opsta en mezelf een halt toeroep, waarin ik me realiseer dat dit in ieder-een zo moet bestaan, wat direct aangeeft hoe het komt dat de wereld in erbarmelijke staat verkeert.

Ik vergeef mezelf dat ik angst als excuus gebruik om niet op te hoeven staan en te hoeven veranderen, om niet te hoeven spreken als wat het beste is, en dus liever mezelf in en als angst – welke zelfzucht/eigenbelang is – laat bestaan dan dat ik mezelf inzet voor wat het beste is voor al het leven dus ook voor mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf fysiek in erbarmelijke laat verkeren welke ik zo erbarmelijk laat worden dat ik dit gebruik als reden om werkelijk in zelf te gaan zien en te stoppen met participatie in angst in en als zelfzucht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat angst geprogrammeerd is, en dat stress hierop een reactie is in en als de geest, en dat door in angst en stress te verkeren en circuleren, ik constant verkeer en circuleer, dus participeer, in en als de geest, dus in en als zelfzucht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in zelf te zuchten in plaats van in zelf te zichten dus in zelf te zien en in en als de adem te bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in een zucht op te geven in en als zelfzucht, welke inhoudt dat ik mezelf in een adem kan veranderen in een moment, los van het feit dat ik de punten doorwandel in een proces van schrijven en toepassing van zelfvergeving en zelfcorrectie – als onderzoek en script voor hoe te leven – en mezelf zo adem voor adem, moment voor moment, stop, zelfvergeef en verander.

Wordt vervolgd.

Als het kalf verdronken is, dempt men de put

Als het kalf verdronken is, dempt men de put

Werk mee aan preventie en oplossing voordat het kalf geheel verdronken is:

Basisinkomen Gegarandeerd door Equal Life Foundation

Equal Life Foundation (ELF)

————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/