Dag 582 – Waarom ervaar ik me diep van binnen doelloos?

Tomorrow

Ik luisterde naar een interview van Anu over ‘life without purpose’. Hierin werd omschreven hoe we in vroeger tijden, voordat we als wezens in het aardse fysiek leefden, ons algemeen gewaar waren van een doel in ons leven, hoe we een plek hadden die van belang was voor onszelf, voor de mensen om ons heen, voor de samenleving en voor het leven als geheel. En hoe hij dit doel, zorgvuldig bij ieder mens verwijderd heeft zodat we ‘zonder doel’ geboren worden.

Het werd me duidelijk dat dit een ervaring is waar ik in terecht ben gekomen zo rond mijn zestiende jaar, in de leegte van een ervaring van ‘geen doel’ hebben. Tot aan mijn participatie in Desteni ben ik hiermee blijven rommelen. Ik heb het op verschillende manieren weten te ‘stillen’ of vullen voor een tijdje, met name door middel van de studie natuurgeneeskunde die ik in mijn twintiger jaren gevolgd heb en alle werkzaamheden en bezigheden hier omheen en opvolgend hieraan. Echter het bleef ‘de kop opsteken’ van tijd tot tijd. Het was niet geheel, niet volledig, niet ‘kloppend’.

Nu is het niet zo dat ‘Desteni’ dit doel voor me opvult. Het is zo dat binnen samenwerking met de mensen in de groep en met de informatie die voor handen is, ik in en als mezelf een doel ‘hervorm’ die het beste is voor mezelf, voor de mensen om me heen en voor al het leven op aarde. Zolang een doel ergens ‘leven uitsluit’ is het doel geen volledig doel waar ik in op kan staan, er blijft een missing link aanwezig. Dat is het leven zelf. En leven zelf staat als al het leven zelf en is dus een doel in en als zichzelf. Echter wij als mens hebben hierin een volledige deprogrammering en heropvoeding nodig, aangezien we onszelf hebben toegestaan ons zover af te scheiden van ‘leven in/als zelf’ door deelname en geloof in gedachten, gevoelens en emoties, in en als de geest.

Hierbinnen moet het doel dan nog praktisch gemaakt worden zodat het uiteindelijk ook een effect voortbrengt die het beste is voor al het leven. En zo kunnen we een doel maken voor onszelf. Ik heb echter gemerkt dat dit doel, werkelijk en volledig moet zijn anders kan ik er niet in opstaan. Anders valt het doel steeds in het water, komt het niet tot stand omdat ik steeds zie, dit is niet volledig, er klopt iets niet, er mist iets. Dit werd steeds duidelijk in de ondersteuning van mijn fysiek. Hoeveel ik mezelf ook met behulp van de methoden in en rondom de natuurgeneeskunde heb ondersteund, het is niet volledig, er is een factor aanwezig die maakt dat ik mijn lichaam niet volledig kan ondersteunen en dit is zichtbaar in terugkerende klachten. Deze factor ben ik zelf, in wie ik ben geworden in gedachten, gevoelens en emoties, in en als de geest. Als ik mezelf hierin niet begrijp en van hieruit kan veranderen, dan kan ik nog zo gezond eten, nog zoveel fantastisch ondersteunende producten inzetten maar een product van buitenaf kan mij niet blijvend veranderen en dus, blijft het patroon in en als mezelf waarin ik de fysieke disbalans gemanifesteerd heb, een rol spelen en dit blijft tonen in mijn lichaam.

Dit is het punt waar ik steeds tegenaan liep. Ook hier ben ik met de natuurgeneeskunde (met name met behulp van de Nederlandse Bloesemremedies)  een stukje verder in gekomen, echter het was nog steeds niet volledig.

Omdat het mezelf niet als geheel in overweging neemt. Het geheel als mezelf als Leven. En dit komt doordat we niet doorhebben wie we zijn geworden in ons geestbewustzijnssysteem en doordat we niet exact begrijpen hoe we dit hebben toegestaan. En als we het niet volledig zien, begrijpen, realiseren, kunnen we het niet veranderen binnenin onszelf. En kunnen we geen definitie maken van wat ‘Leven’ inhoudt aangezien deze definitie dan onvolledig is en dus onvolledigheid – als verdeeldheid – voortbrengt.

Als we dit eenmaal zien kunnen we zelf een doel verwoorden en dit vervolgens gaan leven, in en als het uitgangspunt van wat het beste is voor al het leven. Als we in dit uitgangspunt staan van wat het beste is voor al het leven, zal hetgeen we voortbrengen dit zo inhouden en het beste zijn voor al het leven.

Dus om onszelf een doel te geven, is het nodig dat we onszelf volledig hervormen in en als het uitgangspunt binnenin onszelf, in wie we zijn geworden. En van hieruit ‘kiezen’ we een doel dat passend is bij onze bekwaamheden die ieder mens individueel heeft en/of heeft verworven en van hieruit kunnen we de bekwaamheden uitbreiden.

Ik voelde hoe ik stabiliseerde binnenin mezelf, na al die jaren, op de plek in mijn fysiek waar ik altijd de paniek ervoer, in en als de realisatie dat ik zelf het doel creëer. En dan niet vanuit spiritueel oogpunt maar in en als het fysiek, praktisch, een Levend doel in overweging van en als het leven binnenin mezelf en dus, in overweging van en als het leven buiten mezelf. Ik dacht destijds dat iedereen een doel had en ik niet. Zo lijkt het tenslotte, iedereen die maar druk bezig is met ‘zijn doelen te verwezenlijken’ in de westerse maatschappij. Dit streven wordt steeds armer en armer omdat we het gemeenschappelijke doel voorbij schieten. We zorgen niet voor elkaar als onszelf, we geven niet zoals we zouden willen ontvangen. Tot ik hoor van Anu: ik heb bij ieder mens het doel geheel verwijderd. Dus ‘het klopt’ waar ik in terecht ben gekomen, in die zin dat binnen de programmering in en als de geest, er geen doel aanwezig is. Vandaar dat ik het niet kon vinden, niet begreep. Ik kon mezelf niet meer vinden naarmate de jaren vorderde en de programmering in en als de geest/mind, zich meer en meer fysiek manifesteert.

Als we geen doel hebben raken we veel sneller bezeten in en als de geest, in gedachte, gevoelens en emoties. Dat is ook zichtbaar in de wereld in het westen, in hoe we leven. Er zijn steeds meer prikkels nodig om onszelf ‘tevreden’ te stellen en hierin raken we steeds verder van onszelf verwijderd. Doordat we het begrip missen van wat er gebeurt binnenin onszelf, in hoe we bestaan en zijn opgebouwd. Er is een volledige hereducatie nodig. Er is een gemeenschappelijk doel nodig waarin we onszelf richting kunnen geven, in en als het besef van de gemeenschap waarin we bestaan, de gemeenschap van en als Leven, binnenin en als onszelf. Net zoals Ieder Ander Levend Wezen.

Als ik dit zie, hoef ik niet langer bang te zijn dat ik geen doel heb en zou verdwijnen in en als de geest, in gedachten, gevoelens en emoties. Het is feitelijk een angst voor ‘bezetenheid’ waar ik zolang mee heb rond gewaard. Doet verdacht veel aan demonisering denken is het niet? Dat is het ook. Een demon houdt niet meer in dan dat we verdwijnen in de gedachten en ervaringen in en als de geest en dit is ook waar de demonen destijds in verdwenen zijn. Doordat het doel binnenin onszelf was weggehaald, was er natuurlijk een nieuw doel nodig: God. There He Is. Zo focussen we ons op God en zijn we tot alles bereid ‘voor hem’. Waarom heb ik me dan niet tot God gekeerd? Omdat ik in en als de geest, verkeerde in de familiestructuren van de ‘banvloek’. En dan heb je toegestaan in en als jezelf dat je ‘van God bent afgekeerd’ en dus is het ‘doel God’ ook verdwenen. Het zwarte gat waarin ik heb rondgedoold.

Dit zwarte gat (de gevangenis in en als de geest in afscheiding van mezelf als Leven) is tegelijkertijd de opening geweest waardoor ik enigszins ben blijven zien. Ik heb natuurlijk zo vaak geprobeerd om ‘bij het Licht’ te komen en dit zogenaamde geloof in ‘God’ verbogen naar een geloof in en streven naar een ‘liefdesrelatie’ maar dit lukte niet werkelijk, er klopte iets niet, mijn lichaam gaf aan dat het niet volledig was. Dus ik werd gedwongen verder te zien, verder te zoeken, niet op te geven.

God is niet de oplossing. God is geen doel op zich. Het is eventueel een Verbeelding die kan fungeren als een tijdelijk hulpmiddel als substituut voor het gebrek aan inzicht en vertrouwen in onszelf als leven. Het is echter de grootste afleiding ooit geworden, een verblindend licht dat we najagen en dat we niet meer herkennen als zodanig als God (geld, liefde, seks, positiviteit, vrede, soulmates en ga zo maar door) en doordat we het niet herkennen, kunnen we het niet definiëren en dus ook niet herdefiniëren en zo blijven we een verbeelding manifesteren in de wereld.

Terug naar het doel. Ik kan een doel maken voor mezelf in en als het uitgangspunt van wat het beste is voor al het leven. Hierin veranker ik mezelf als Leven. Dit begrip van hoe we zijn opgebouwd, dit maakt dat ik mezelf niet langer op de kop hoef te zitten voor het ‘missen van een doel’. Het is niet mijn schuld. Het is wel mijn verantwoordelijkheid.

Het is mijn verantwoordelijkheid om mezelf te leren kennen, vergeven, veranderen en bij te dragen aan een gemeenschappelijk doel, in en als leven. Er is namelijk uiteindelijk maar één doel. Dat is het leven zelf. En leven zelf staat geen afscheiding toe en zal dus pas Geheel tot Leven komen als ieder onderdeel, dus ieder Levend Wezen, hierin deelneemt en zichzelf realiseert. Zie je de enorme taak waar we voor staan als mensheid? We dienen elkaar te ondersteunen om ons dit één voor één te realiseren. En zo breiden we uit in en als gewaarzijn, in ondersteuning van onszelf en elkaar als leven in en als het fysiek. En hoe we dit doen, dat is wat we kiezen in overweging van onze mogelijkheden, positie en bekwaamheden, vanuit het gemeenschappelijke uitgangspunt als wat het beste is voor alles en iedereen. Hierin ligt ons doel en hierbinnen, heeft iedereen een doel dat ondersteunend is voor al het leven, inclusief onszelf als leven.

Desteni I Process Lite

Dirt Road(Courses)

—————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Advertenties

Dag 503 – Ons bestaan in conflict in afscheiding van onszelf

Conflict-photo“Wie of wat is dan het uitgangspunt dat deze ongelijkheid, dit conflict, deze tegenwerking creëert? Dan zijn wij ook zelf. Wijzelf als mens zijn het uitgangspunt waarmee we van alles creëren zonder dat we door hebben dat we dit doen. En vervolgens staan we verbaasd naar het resultaat te staren en worden we boos op dit resultaat zoals we de wereld gemanifesteerd zien, waarbij we ‘vergeten’ dat we hier zelf aan mee hebben gewerkt, dan wel actief door werkelijk iets te creëren wat niet van gemeenschappelijk belang is, dan wel passief door hetgeen zich manifesteert, toe te staan en voornamelijk doordat we niet zien hoe we het zelf creëren. We bestaan in afscheiding van onszelf in en als het fysiek en dus ook in afscheiding van onze creatie in en als het fysiek, deze fysieke wereld zoals die bestaat.”

“Om te gaan zien hoe de wereld bestaat, moeten we gaan zien hoe wijzelf bestaan. Hiermee ga ik verder in het volgende blog.”

(Dag 502 – Samenwerken – samenwerken of tegenwerken?)

Hoe bestaan wij in afscheiding van onszelf? Door participatie in onze gedachten, gevoelens en emoties en door het geloof dat we dit zijn, dat we onze gedachten, gevoelens en emoties zijn als ‘dit ben ik’. In deze participatie creëren we energie en deze energie is waarvan we denken dat we dit zijn en dus, gaan we dit verdedigen alsof het onszelf betreft. We zijn dus onze gedachten, gevoelens en emoties aan het verdedigen, onze energiewinning in en als de geest hierin en iedereen doet dit. Om energie te genereren is polariteit nodig, plus en min, meer of minder, dus conflict. En dus, creëren we constant conflict, binnenin onszelf en buiten onszelf. En dus, zijn we het in principe oneens.

Dat is lastig samenwerken, als we het oneens zijn. Als we ons bijvoorbeeld ‘aangevallen voelen’ zullen we deze ervaring gaan verdedigen in plaats van te zien wat maakt dat we deze emotie ervaren in/als afscheiding van onszelf. Feitelijk komt het erop neer dat we in conflicten, problemen zullen denken in plaats van in oplossingen, om energie te genereren in afscheiding van onszelf in en als het fysiek.

Binnen een groep of bedrijf met een gemeenschappelijk doel, zal men dit – uiterlijk – minder snel toestaan aangezien iedereen wel weet dat er moet worden samengewerkt om het ‘doel te bereiken’. Het kan ook een ‘geloof in dit goede doel’ zijn dat maakt dat we juist met z’n allen ‘positieve energie’ genereren in het eens zijn binnen een kleine groep ‘gelijkgestemden’. Echter over het algemeen wordt dit conflict dan buiten het bedrijf voortgezet. Niet zozeer bewust om van binnen energie te genereren maar om van buiten, geld te genereren, wat een fysiek gemanifesteerde vorm van energie is die op het moment bestaat in ongelijkheid en dus in conflict. In plus en min, in meer en minder, om zo weer energie te genereren. De conflicten als onenigheid (het oneens zijn) binnen het bedrijf zullen we voornamelijk onderdrukken waarin de ‘negatieve lading’ zich uit in innerlijke gesprekken in het hoofd, die weer emoties voortbrengen en zo in en als onszelf, energie genereren.

Dit is een uitgebreid verhaal welke tijd inneemt om te bestuderen. We gaan nu terug naar het gegeven van samenwerken.

Wat maakte het samenwerken op de huidige locatie zo prettig? Het inzien wat gedachten, emoties en gevoelens zijn en hierin zelfverantwoordelijkheid nemen. Dit is niet zomaar gepiept, het is een proces van jaren. Echter het geeft veel ruimte als we onszelf op deze manier kunnen benaderen. Als er dan een keer een conflict is, bijvoorbeeld met iemand van buiten, kunnen we hierin bekijken wat er in onszelf gebeurt in plaats van die ander ‘de schuld te geven’ van wat wij van binnen ervaren. Het is een beginnen met zelfverantwoordelijkheid nemen voor wie we zijn in gedachten, gevoelens en emoties. En van hieruit steeds opnieuw zien hoe we onszelf kunnen veranderen en met een oplossing kunnen komen die het beste is voor alle betrokkenen, dit natuurlijk binnen de huidige maatschappij die bestaat in ongelijkheid. Dus ook deze ongelijkheid, moet worden meegenomen in de overweging.

Het gaat er dan niet zozeer om dat we geen fouten meer mogen maken of dat alles in 1x goed moet gaan of dat iedereen alles in 1x op moet pakken, het gaat er meer om dat we beginnen met het zelfoprecht zien wie we zijn en hierin het beslissen wat we op dit moment kunnen inzien in onszelf. Dat is voor iedereen verschillend, afhankelijk van hoe het geestbewustzijnssysteem zich heeft gemanifesteerd en van de leefsituatie waarin iemand zich bevindt en dus, kunnen we niet voor een ander beslissen hoe dit aan te pakken. We kunnen alleen in eerste instantie de beschikbare informatie delen en hierin onszelf delen in het veranderingsproces. Als beiden bereid zijn hierin open te communiceren, dan kan er een werkelijke samenwerking ontstaan. Dan ontstaat er een meer fysieke ervaring van ‘op ons gemak zijn’ bij elkaar. Want als we werkelijk in onszelf zien, zullen we de ander niet, of minder snel veroordelen en als we dit toch doen, zullen we bereid en in staat zijn dit oordeel terug naar zelf te halen en te zien waar het bestaat als oordeel naar iets gelijkends in onszelf als wat we veroordelen in de ander – iets waarvan we ons hebben afgescheiden (in gedachte, gevoel of emotie). En zo verdwijnt langzaam, door de tijd heen de angst naar de ander toe waarin de angst op zich weer een oordeel als gedachte is en dus, verdwijnt het oordeel naar de ander toe, omdat we die ander als onszelf, minder en minder zullen veroordelen en hierin tegelijkertijd ervaren dat die ander hetzelfde doet – als het zichzelf en dus onszelf minder en minder veroordelen.

Het meest uitdagende punt hierin is om te beginnen met dit proces. Want hoe gaan we inzien dat wie wij denken te zijn in gedachten, gevoelens en emoties, niet werkelijk is wie we zijn? Hoe gaan we inzien dat we niet zulke geweldige wezens zijn en zijn geworden en dat we er feitelijk op uit zijn om altijd en overal energie te genereren, om er ‘zelf beter van te worden’ in en als deze energetische ervaring van binnen en met energie als geld van buiten? Dit willen we niet zomaar onder ogen zien en dus geeft dit gegeven op zich ook weer conflict. En toch moeten we hier doorheen wandelen als we werkelijk effectief zullen willen samenwerken.

Hiermee ga ik verder in het volgende blog.

De Desteni-I-Process-Lite cursus is gratis online beschikbaar in het Engels en Nederlands en geeft een gestructureerde leidraad om zelf te gaan zien hoe we bestaan in gedachten, gevoelens en emoties en het geeft tevens het gereedschap om onszelf te ondersteunen in het proces van het verantwoordelijkheid nemen voor onszelf hierin.

Full earthonites living lies

————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

Dag 502 – Samenwerking – samenwerken of tegenwerken?

Join Our TeamHet eerste woord wat ik nader wil onderzoeken is het woord ‘samenwerken’. Ik beschreef in het vorige blog dat ik met een collega tot samenwerken ben gekomen en nu deze samenwerking zich op een andere manier gaat voortzetten, ervaar ik reactie in mezelf – dus angst – hierin. De angst is niet zozeer dat we die samenwerking ‘zullen verliezen’ of dat die stopt. In principe is de basis hierin gelegd en hiermee kunnen we voort, binnenin onszelf en in communicatie met elkaar. Dit gaat niet ‘weg’, dit is hier, het is geleefd in het fysiek en er is tot op zekere hoogte een vertrouwen in ontstaan in zelf in de samenwerking met elkaar – vertrouwen als een fysiek geleefd hebben, zelf het fysieke bewijs zijn hiervan wat zelfvertrouwen geeft in dit aspect. Ik zeg niet dat het volledig is. Dat is het niet. Er is een basis gelegd. Hierin is het tevens aan ieder zelf om te zien hoe dit voort te zetten binnenin en als zelf.

De angst die ik hierin ervaar, is een onzekerheid in mezelf of ik deze samenwerking ook met anderen kan voortzetten. Om hierin te zien moeten we eerst het woord samenwerken eens nader bekijken. Want wordt er werkelijk samengewerkt in deze wereld? Er wordt voornamelijk tegen gewerkt. We hebben wel groepjes waarin we samenwerken aan een gemeenschappelijk doel en dit doel als ‘gelijk’ uitgangspunt, maakt dat we bereid zijn om samen te werken binnen een ogenschijnlijke vorm van gelijkheid. Misschien is het beter dit als ‘gelijkwaardigheid’ te benoemen als een gelijkwaardig doel in en als de geest. Dit gelijkwaardig doel in en als de geest betreft een ‘deel-doel’. Wat bedoel ik met een ‘deel-doel’? Met deel-doel bedoel ik een doel wat het beste is voor deze kleine groep mensen, dit kunnen er twee zijn zoals in een relatie of 10 zoals in een vereniging of bedrijf. Binnen dit deel-doel zien we altijd conflict ontstaan, ook als we ‘hetzelfde doel’ voor ogen hebben. Iedereen herkent dit in een relatie. Zelfs als je allebei de relatie wilt voortzetten en min of meer hetzelfde voor ogen hebt, ontstaat er conflict en een tegenwerken hierin. We gaan elkaar tegenwerken.

schoorvoetend-180x179Dat betekent dus dat we onszelf tegenwerken om ons ‘doel’ te bereiken. We gaan de ander als tegenstander zien en die ander gaat ons als tegenstander zien. Het gemeenschappelijke doel is dus niet voldoende om te kunnen samenwerken. Het is nog steeds een individueel voordeel behalen binnen dit gemeenschappelijk doel. Wat zien we hierin dan over het hoofd? We zien ons uitgangspunt over het hoofd. Het uitgangspunt waarmee we dit doel proberen te bereiken. En als dit uitgangspunt ongelijk is, zullen we ongelijkheid – dus conflict, dus tegenwerking – manifesteren binnen het bereiken van dit gemeenschappelijke, zogenaamd gelijkwaardige doel en dus, is het doel niet langer gemeenschappelijk en zeker niet gelijk, het raakt verdeeld.

Ons uitgangspunt is niet volledig, het is verdeeld. Precies zoals wijzelf in verdeeldheid bestaan binnenin onszelf. We hebben ons afgescheiden in gedachten, gevoelens en emoties, hierin creëren we energie en vervolgens stappen we met deze energie in het gemeenschappelijk doel. Deze verdeeldheid binnenin onszelf – gedachten, gevoelens en emoties – wordt constant getriggerd, geactiveerd door een verdeeldheid buiten onszelf en aangezien overal om ons heen verdeeldheid aanwezig is, wordt de verdeeldheid binnenin onszelf, constant geactiveerd. Waarin we weer reageren met een gedachte, welke een gevoel of emotie aanmaakt binnenin onszelf en energie creëert, welke we vervolgens uitspreken en leven en weer manifesteren in de fysieke werkelijkheid. En zo dragen we bij aan de verdeeldheid en houden we deze verdeeldheid met z’n allen in stand, ook binnen het gemeenschappelijke doel. Dat is de reden waarom er binnen ideële organisaties altijd verdeeldheid aanwezig is en/of ontstaat en dus zal zich dit niet wijdverbreid kunnen manifesteren want deze verdeeldheid binnen de organisatie, creëert en/of triggert de verdeeldheid buiten de organisatie ergens in de wereld.

Er is altijd iemand die het niet eens is met wat er gepromoot wordt. En dit komt doordat hetgeen gepromoot wordt, een ‘deel-doel’ betreft, oftewel, het is verdeeld, het is niet volledig en in overweging van wat het beste is VOOR AL HET LEVEN. Zolang ik niet sta in eenheid en gelijkheid als wat het beste is voor al het leven, zal ik verdeeldheid creëren in de wereld – binnenin mijzelf en buiten mijzelf.

Dus wat is er nodig voor een gemeenschappelijke samenwerking die werkelijk effectief is? Een gemeenschappelijk uitgangspunt in eenheid en gelijkheid en alleen binnen volledige eenheid en gelijkheid in overweging van AL HET LEVEN (inclusief onszelf!) zal er volledige overeenstemming mogelijk zijn.  Dit uitgangspunt, dit begint in onszelf; dit zijn wijzelf.

Wie of wat is dan het uitgangspunt dat deze ongelijkheid, dit conflict, deze tegenwerking creëert? Dan zijn wij ook zelf. Wijzelf als mens zijn het uitgangspunt waarmee we van alles creëren zonder dat we door hebben dat we dit doen. En vervolgens staan we verbaasd naar het resultaat te staren en worden we boos op dit resultaat zoals we de wereld gemanifesteerd zien, waarbij we ‘vergeten’ dat we hier zelf aan mee hebben gewerkt, dan wel actief door werkelijk iets te creëren wat niet van gemeenschappelijk belang is, dan wel passief door hetgeen zich manifesteert, toe te staan en voornamelijk doordat we niet zien hoe we het zelf creëren. We bestaan in afscheiding van onszelf in en als het fysiek en dus ook in afscheiding van onze creatie in en als het fysiek, deze fysieke wereld zoals die bestaat.

Om te gaan zien hoe de wereld bestaat, moeten we gaan zien hoe wijzelf bestaan. Hiermee ga ik verder in het volgende blog.

Full 2013 the future of consciousness introduction

Desteni-I-Process-Lite

Voor wie vast wil beginnen binnenin zelf met het zien hoe wij bestaan (Nederlandse vertaling aanwezig binnen de cursus).

————————————————————————————————————–