Dag 365 – Relatievorming

Ik begin een beetje zicht te krijgen op hoe relaties geconstrueerd worden en hoe ik mezelf heb gevormd in een poging hierin te passen. We wachten in principe totdat we geraakt worden door iets in een ander, en dit geraakt worden doet ons bewegen, naar die ander toe. Zolang we niet geraakt worden, geen beweging, maar een ‘wachten’. Want, zelfbeweging kennen we nog niet.

Als ik terugzie in mijn leven, zie ik hoe ik ‘vond’ dat ik te weinig had meegemaakt in mijn leven, ik ben fysiek vrij stabiel opgegroeid, maar wel binnen een geprojecteerde relatie. Dus wil ik me hieruit ‘weg’ bewegen en is dit ‘weg bewegen’ dus mijn startpunt van beweging, op zoek naar mezelf (in plaats van dat ik mezelf binnen die geprojecteerde relatie verander; hier had ik het gereedschap niet voor). Hierin vond ik mezelf op een gegeven moment niet zo interessant en ervoer ik wel een vastzitten in projectie. Ik wil mezelf interessanter maken. Om ook iets meegemaakt te hebben. En ik wil mezelf bevrijden uit de ervaring van vastzitten. Dit heb ik voornamelijk gedaan in intieme relaties; hierin zit ik immers vast in een projectie.

Ik ga relaties starten met mensen die zich tot me aangetrokken voelen of tot wie ik me aangetrokken voel, waar vervolgens 1 van de 2 weer vertrekt. Dit blijft rondcirkelen. Om en om, hij gaat weg, ik ga weg, hij gaat weg, ik ga weg. We worden niet (meer) voldoende geraakt door de ander, er moet meer zijn, En we gaan weer. Feitelijk op zoek naar het perfect passende plaatje in en als de geest. Met eigenlijk maar 1 doel: onszelf onder ogen zien. We missen onszelf en in al die gevormde relaties zijn we steeds verder van onszelf afgedwaald, in en als afscheiding in de geest.

Als iemand wegging, dacht ik altijd dat ik iets mis gedaan had of juist iets niet gedaan had. Dat het aan mij lag, ik had dit moeten doen, of dat. Ik had ook dingen anders kunnen doen, namelijk in en als mezelf aanwezig blijven, en me niet vormen in wat ik geloof als wat het plaatje van een ander is van mij, om te proberen die ander te raken en dus te binden aan mij.

Ik leer eindelijk bij mezelf te blijven. En wat er dan ook gebeurt, dan blijft het stil. Want ik ben bij mezelf gebleven. Totdat ik er zelf klaar voor ben om me te delen. Als het niet stil blijft weet ik, he ik ben ergens weg gegaan, waar is dit, wanneer is dit, wat heb ik geforceerd. Hier moet ik mezelf onder ogen zien. Als ik het zie en zelfvergeef, wordt het stil. Het ligt niet aan mij wat een ander beweegt. Ik kan de ander niet bewegen. Ik kan mezelf bewegen, en bezig zijn met het bevrijden van hetgeen me belemmert mezelf te bewegen in en als zelfbeweging.

Risico hierin is het ‘alleen staan’. Want iedereen is op zoek naar een relatie om elkander te bewegen en bewogen te worden. En onszelf onder ogen zien, dat is niet waar we om staan te springen.

Wat zelfvergevingen op hoe ik me door de jaren heen gedragen heb op relatiegebied.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te vervormen naar wat ik vorm als wat ik denk wat voor een beeld een ander van mij zal hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te vervormen in een poging om ook een relatie te vormen, zoals iedereen in de wereld, als iets wat ik nooit begrepen heb maar toch wel wil, om niet alleen te hoeven staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te vervormen om niet alleen te hoeven staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te compromitteren in een poging in een relatie te passen, dus in wat ik denk dat het plaatje is wat een ander heeft en waar ik een en ander van moet hebben om die ander aan me te binden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te compromitteren in een poging een ander aan me te binden om niet alleen te hoeven staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geslachtsgemeenschap te gebruiken om een ander aan me binden, en hierna zelf een binding te creeren met die ander, in en als bewustzijn, waarvan ik in het moment ‘ervaar’, dit is okay, maar waarin ik niet zie dat het bewustzijn een ‘okay’ ervaring geeft omdat die het okay vindt om lijntjes te leggen om hierin energie te kunnen blijven genereren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb direct ‘all the way’ te gaan en hierin 10 ongemakkelijke stappen over te slaan, waarna achteraf het ongemak naar mij terug slaat in en als mijn fysiek, waarin ik wederom energie genereer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me direct geheel open te stellen en me vervolgens geheel af te sluiten door en voor alle systemen die aanslaan, waardoor ik onaardig en afwerend word, en er geen rustig delen meer mogelijk is en ik mezelf niet meer laat zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te compromitteren ten behoeve van energiewinning in en als het het geest bewustzijn systeem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen in het hele relatieproces – met name oordelen over het weggaan bij mezelf, welke weerspiegeld wordt in het weggaan uit partnerrelaties – waarin ik wederom energie genereer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb in een partnerrelatie te blijven en hierin het onderwerp projectie volledig te onderzoeken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf ‘weg te bewegen’ uit een relatie, op zoek naar mezelf, in plaats van in en als de relatie mezelf te zien, realiseren, begrijpen, zelfvergeven en zelfcorrigeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen dat ik het onderwerp projectie onderzocht heb in diverse verschillende relaties in plaats van in 1 stabiele relatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf en/als een ander zeer te doen door zelfonoprecht te starten waardoor ik zelf wegga of waardoor een ander weggaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb steeds weg te gaan als ik zelfonoprecht een relatie start, in plaats van het startpunt in en als mezelf en hierin in en als de relatie te veranderen van zelfonoprecht naar zelfoprecht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren omdat relaties zo vaak gestopt zijn voordat twee mensen elkaar gezien hebben en zichzelf hebben laten zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb pijn te ervaren dat ik in het verleden een ander de kans niet heb gegeven zichzelf te laten zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb pijn te ervaren omdat ik dus mezelf de kans niet heb gegeven mezelf te laten zien door een ander de kans te geven zichzelf te laten zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geen enkel mens werkelijk toe te laten omdat ik altijd projecties en interpretaties een rol laat spelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb alleen dieren werkelijk toe te willen laten omdat ik zeker weet dat daar geen projecties spelen en ik hierin zeker weet dat ik zelf ook niet projecteer en oordeel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb nog een diep verdriet te ervaren in mezelf over het overlijden van Bernard, omdat hij de enige man is die ik heb gekend en ervaren die werkelijk in mij en met mij ziet zonder interpretatie en projectie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te interpreteren en projecteren op anderen, waardoor ik mezelf niet compleet als werkelijk zie, maar steeds in deeltjes, in verschillende mensen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om werkelijk alleen te staan en mijn stem te laten horen als ik zie en bemerk dat er geprojecteerd wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf altijd op te hebben willen vullen met een ervaring in een relatie om iets te herkennen in mezelf en hierin te willen ontvangen voordat ik geef, en dit dus ook zo terug te ontvangen, in plaats van te geven zoals ik zou willen ontvangen.

*

Als ik mezelf zie participeren in een wens om te ontvangen en mezelf op te vullen in en als herkenning, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik iets zie wat ik mis in mezelf, en waar ik me dus van heb afgescheiden, in en als oordeel.

Ik verbind mezelf door hetgeen ik mis in mezelf te onderzoeken en in zelfvergeving te brengen, zodat ik er een en gelijk aan ben.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken waar ik terughoud in het geven zoals ik zou willen ontvangen, zodat ik dit eerst en alleen aan mezelf kan geven alvorens ik denk iets te moeten delen.

Als ik mezelf zie en ervaar in en als een bewustzijnservaring van ‘het is okay’, gerelateerd aan seks/geslachtsgemeenschap, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in en als bewustzijn een sein van okay geef, aangezien ik in en als bewustzijn verbinding als connectie als energie, als ‘okay’ ervaar, als ‘leven’.

Ik realiseer me dat ik dit als leven ervaar in en als bewustzijn, in en als overleving, ‘overlevering’ van energie.

Ik realiseer me dat ik in en als bewustzijn, een ervaring van ‘dood’ heb als ik niet toegeef aan deze overlevering van energie, en dus zal ik weerstand ervaren om mezelf te stoppen in en als overlev(er)ing van energie, in en als geslachtsgemeenschap.

Ik realiseer me dat ik een ervaring van verlies zal hebben als ik mezelf hierin stop, aangezien ik een relatie als connectie verlies en hierin alleen sta, in en als deze beslissing.

Ik realiseer me dat als ik toegeef aan de overlevering van energie, ik mezelf verlies, en ik hiervan de consequenties zal doorlopen.

Ik verbind mezelf door mezelf te stoppen in de overlevering van energie in en als een bewustzijnservaring van okay, gerelateerd aan seks/geslachtsgemeenschap. *

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat een eventuele ervaring van verlies inhoudt en dus waar ik me van heb afgescheiden.

Als ik mezelf zie terughouden in spreken als er sprake is van projectie, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik twijfel, en dat dit komt doordat ik reageer op projectie, en hierin oordeel en zelf projecteer.

Ik realiseer me dat ik hierin een weerstand ervaar en dus niet ‘clear’ ben in en als mezelf, en niet zie wie er nu projecteert en interpreteert, ikzelf, de ander of hoogstwaarschijnlijk allebei.

Ik stel mezelf ten doel mijn oordelen op wat ik zie in en als projectie allereerst te stoppen in mezelf en te onderzoeken met behulp van schrijven en zelfvergeving en terug te brengen naar zelf, om te zien wat en hoe ik mezelf oordeel hierin.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van verdriet over Bernard die niet projecteert, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat Bernard stond en staat als en voor het Levende Principe van Eenheid en Gelijkheid.

Ik verbind mezelf door ‘Bernard’ te zien als ‘Leven’ en niet als man, en in en als Leven in en als mezelf te zien en de ongelijkheid als afscheiding die ik tegenkom, uit te schrijven, zelf te vergeven en zelf te corrigeren, adem voor adem, dag voor dag.

*

*aanvullende zelfvergevingen geslachtsgemeenschap:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te binden aan een ander in en als geslachtsgemeenschap, niet ziende, realiserende, begrijpende dat deze binding bestaat uit het overdragen van systemen, voordat ik 100 % getest heb of we werkelijk samen zullen blijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen twijfel, hoe klein ook, over het begin of voortbestaan van een partnerschap, in de wind te slaan in en als een ervaring van ‘het is okay’ en ‘we komen er wel uit’ en ‘ik kan het wel aan’ en dus hierin toe te geven aan een energetische ervaring in en als geslachtsgemeenschap als eindpunt, en hierin stappen over te slaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de daad van geslachtsgemeenschap als shortcut te rechtvaardigen met redenen als ‘het is okay’ en ‘we komen er wel uit’ en ‘ik kan het wel aan’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf zoals ik was als niet voldoende te ervaren, en dus allerlei lijntjes ben gaan leggen in en als connectie, in en als geslachtsgemeenschap.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb misselijk te zijn van mezelf in en als deze hoedanigheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb steeds alleen werkelijk de fysieke seksualiteit te willen ontdekken en beoefenen, welke onderdrukt is en welke ik niet werkelijk ken, en waar ik steeds te vroeg aan begin in een shortcut en dus de weg ernaar toe verlang, langer maak, en hierin een verlangen creeer, als een omweg om mezelf heen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een omweg te willen maken om mezelf heen, bestaande in en als ongemak.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb schaamte te ervaren over de hoeveelheid geslachtsgemeenschap die ik gehad heb, de partnerwisselingen hierin en redenen hiertoe, waarin ik dit als ‘normaal’ heb ervaren en als ‘leuk en enerverend’, maar waarin ik ondertussen een accumulatie creeer van systemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet meer te weten of ik nu moet lachen of huilen om deze bizarre constructie die ik niet werkelijk gezien en begrepen heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren om het feit dat ik wel ervoer dat het niet in orde was wat ik deed, maar dat ik geen werkelijk inzicht en werkelijke educatie had over seksualiteit, en dus alles in het fysiek heb onderzocht en ervaren om inzicht te krijgen in mijn handelingen, waarbij de ene handeling naar de volgende leidt, als een schakel in een keten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te hebben lopen keten, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik mezelf hierin en hiermee vast kit in en als de keten.

*

Als ik mezelf zie participeren in en als de wens als gedachte als verlangen als verlenging van mezelf, om steeds alleen werkelijk de fysieke seksualiteit te willen onderzoeken, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik alleen werkelijk de fysieke seksualiteit kan ontdekken en beoefenen met een ander als een mannelijk wezen, als ik bereid ben om werkelijk te delen in en als mezelf en de verlangens als verlengingen in en als de geest stop.

Ik stel mezelf ten doel de fysieke seksualiteit in en als mezelf verder te onderzoeken in en als masturbatie en fysieke aanwezigheid in het dagelijks leven in en als aanraking met hetgeen om me heen is, en pas hieraan met een mannelijk wezen te beginnen als ik zelf werkelijk bereid ben om te delen in en als mezelf en zo ook de man.

Ik verbind mezelf door de keten te stoppen, te stoppen met keten, en de schakels te onderzoeken, zelf te vergeven en zelf te corrigeren en mezelf hier te brengen, in en als de adem, in en als het fysiek, in en als mezelf, op aarde.

Full what is sex part 10

What is Sex? – Introduction – Part 1-6

What is Sex – Part 7

What is Sex – Part 8

What is Sex – Part 9

What is Sex- Part 10

—————————————————————————————————————————————————–
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 274 – Expressie en de Darm – Trigger Characters – Gerelateerd aan Ruimte

Probleem:

Ik reageer extreem binnenin mezelf op een aantal karakters die een ander laat zien, en het wordt tijd deze meer gestructureerd uit te schrijven.

Waarom staan deze onder de serie ‘Expressie en de Darm’? Omdat mijn extreme reactie in mezelf plaatsvindt, binnen in mij spant het hele geest bewustzijn systeem zich aan, welke voelbaar is vanaf de nek-schouderspieren, doorlopend naar beneden door het buikgebied, tot aan de bekkenbodem. Het meest voelbaar is het in de dikke darm, die aan gaat voelen als een soort ijzeren buis, en als de spanning eenmaal is opgebouwd en de spieren zijn aangespannen, duurt het een aantal dagen voordat het weer ontspant. Dit is wat ik omschrijf als ‘de hel’ in mij; ik ben bezet dus bezeten door mijn eigen geest bewustzijn systeem.

Alle weerstand die ik ervaar verzamelt zich in het buikgebied, het midden zogezegd – chinees zullen ze wellicht zeggen de middelste warmer, die de fysieke energie verdeelt – en zet zich vast; ik ervaar mezelf als overweldigd door dit systeem en kan niet meer bewegen, geen zelfbeweging, en naderhand ben ik zo uitgeput en wanhopig van mijn eigen reacties hierop dat ik tot niets meer in staat ben op op te pakken en alleen nog maar wil slapen en/of tv kijken. Terwijl op het moment zelf verberg ik het in me, stop het weg, doe net alsof alles ok is.

Het zijn karakters waarin ik ben opgegroeid en waarin ik verstrikt ben geraakt en waarvan ik de schuld op een ander heb geschoven, gestimuleerd door volledige ontkenning van een ander, waarin ik niet in staat was mijn eigen geest bewustzijn systeem op te pakken, en altijd ben blijven hangen in de slachtofferrol van deze Trigger Characters en het scenario van Schuld.

*

Trigger Characters – Uitlok Karakters:

Onverschillig – meteen in reactie ja zeggen op wat ik vertel, bijna voordat ik uitgesproken ben, en als ik iets doorpraat en/of vraag zie ik dat het helemaal niet gehoord wordt maar dat er ja wordt gezegd.

Controle/Attentie/Aandacht – aandacht gevestigd in de geest van een ander op mij via ogen van de persoon die ergens zit in een ruimte en volgt wat ik doe, maar zelf niet beweegt – makes me feeling stuck in the mind and frozen inside

Ontkenning – iemand zegt dat alles ok is, dat ie helemaal relaxed is, dat diegene niets doet, niet in de geest aanwezig is of aandacht vestigt, alsof er niets aan de hand is, terwijl ik aan alles merk dat er iets niet klopt en dat er wel degelijk aandacht als controle gevestigd wordt – makes me shut down and give up, completely.

It is really attention related, where the attention is layed on something and/or some one outside self in some way of control, and me believing that this has something to do with me, with the other person controling ME, and me trying to get away from this, so I get away in the mind, instead of seeing that the other person is indeed using control, but Not Especially related to me, but to keep everything in place in the own mind to feel ‘safe’ in some way as some Idea of comfortability within self, but still in the mind, so still in control in/as consiousness which is not equal being here.

Afwachtend – wachtend op wat ik fysiek doe, wat ik initieer, wanneer ik beweeg en/of voorstel tot fysieke beweging

*

Oplossing:

Alle Karakters vinden in mij plaats, ik heb ze zelf zo ontwikkeld zoals ik ze zie en benoem, anders zou ik er niet op reageren, en bovendien kijk ik door mijn ogen, dus is het mijn interpretatie van wat ik zie, dus zie ik mijn eigen karakters geprojecteerd op een soortgelijk karakter waarvan ik niet weet hoe de ander deze exact heeft opgebouwd, dat weet alleen die ander zelf en is aan de ander om zelf door te wandelen. Ik begin met mijn reacties op de karakters om zo bij mijn eigen karakters te komen en een soort van draaiboek voor mezelf te schrijven voor wat te doen als ik een van deze karakters als triggers tegenover me krijg.

Beloning:

Iets wat ik nog niet ken, namelijk in en als zelf aanwezig blijven en uit mijn eigen reactie blijven in de geest / mijn eigen reactie in de geest stoppen op de karakters die de reacties in mezelf uitlokken, waarin het streven is om – uiteindelijk, long way to walk – te ontspannen, comfortabel in mijn fysiek aanwezig te zijn zonder verkramping van de spieren en dikke darm, in aanwezigheid van een ander, onafhankelijk van wat een ander ten toon spreidt en toch in communicatie, dus in de inter-dependency/tussen-afhankelijkheid, als ‘In de Wereld maar niet van de Wereld’.

*

Dit komt keer op keer terug in een partner-relatie waarin seksuele uitwisseling heeft plaatsgevonden. Waarin me duidelijk is geworden hoe ik als geest bewustzijn systeem, bewust onbewust, geslachtsgemeenschap laat plaatsvinden om een connectie te maken, welke in het moment altijd ‘goed’ voelt als de juiste beslissing, zonder in te zien dat dit het bewustzijn systeem is die het als Goed/God ervaart, en die graag connecties wil leggen en hierin verantwoordelijkheid weglegt/overdraagt, niet ziende wat een enorme consequenties dit met zich meebrengt, maar wel ervarende dat er een soort wederzijdse afhankelijkheid plaats gaat vinden hierna, waarin deze karakters hun rol gaan spelen. In deze ervaring van afhankelijkheid word ik boos op de partner, net zoals ik boos werd en word op mijn moeder, doordat er een connectie plaatsvindt, en in dit boos worden leg ik mijn verantwoordelijkheid weg. Ik neem geen verantwoordelijkheid en weiger samen te werken met die ander en die ander tevens te ondersteunen, ik schiet hier in een zelfinteresse, welke komt doordat ik zoveel weerstand ervaar in mezelf, dat ik alleen nog maar weg wil (of de partner ervaart zoveel weerstand dat die weg wilt en gaat, en dan valt er niets uit te werken, en word ik ook boos). Deze weigering om samen te werken heeft zich geaccumuleerd in de situatie waarin de moeder nooit ergens in wilde zien, waarin ik iedere vorm van zelfverantwoordelijkheid hierin heb opgegeven, en mezelf als verantwoordelijkheid hierin dus heb opgegeven, niet wetende hoe hierin te bewegen als de ander het volledig af laat weten. Niet ziende dat ik mijn eigen reacties als weerstand op de ander, in dien te zien en zelf te vergeven en/of stoppen in zelf, zodat ik de afscheiding van mezelf in mezelf in reactie op de ander, stop in mezelf. Dit patroon herhaalt zich keer op keer in partner relaties, waarin ik keer op keer consequenties creeer en de verantwoordelijkheid probeer over te dragen/af te dragen in connectie in geslachtsgemeenschap en tevens verantwoordelijkheid op mij geschoven ervaar en aanneem. Een afschuifsysteem van het afschuiven/verschuiven/verdelen van de verantwoordelijkheid in plaats van op te staan in en als zelfverantwoordelijkheid.

Imagine hoeveel interconnecties er plaatsvinden in partnerschap in geslachtsgemeenschap, weer verdelend wat er aan connecties heeft plaats gevonden in het verleden. Het is mind-blowing. So if you ever have a mind-blowing orgasm again, in connectie met een ander, in een startpunt van zelfinteresse, know what it is. Een wijd verbreid netwerk van verschoven verantwoordelijkheid met enorme consequenties.

What is Sex Series

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Dag 73 – Expressie en de Darm – Ruimte – het huis in Zegveld

————————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 270 – Expressie en de Darm – Verlangen – Geregeerd door Hormonen – Zelfcorrecties-2

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Dag 268 – Verlangen – dimensies – zelfvergevingen

Dag 269 – Verlangen – zelfcorrecties-1

Reactiedimensie (gevoelens/emoties):

Als ik mezelf zie participeren in haast/ongeduld in de periode voor en/of tijdens de ovulatie, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik haast en/of ongeduld ervaar, geregeerd door de hormonale toestand in mij, waarin maar een bepaalde tijd optimaal is voor voortplanting en een ultieme ervaring van genot als orgasme als geestesversmelting fysiek gemanifesteerd.

Ik realiseer me dat de biologische klok onbewust meespeelt en mijn fysiek regeert als ik hier niet gewaar in ben, immers zo is de mens – in dit geval de vrouw – geprogrammeerd. Alles is gericht op de voortplanting. Het punt van de voortplanting heb ik doorlopen in mijn dertiger jaren en heb ik grotendeels vrede mee, dus hier kan ik onderwijl een zelfvergeving op toepassen indien er nog punten opkomen, en verder kan ik hier doorheen ademen en mezelf stabiel in maken in desbetreffende fysiek hormonaal gerelateerde periode. Indien nodig schrijf ik er een keer over.

Het punt van verlangen naar een ultieme ervaring van genot – als verlangen naar succes –  zit nog verbonden met angst, welke dan angst voor falen moet zijn, en hierin een angst voor verlies. Wat is dan de angst voor verlies? Wat ben ik bang te verliezen? Dat is nog een punt om te onderzoeken in mezelf in deze situatie.

Ik stop, ik adem. Ik breng mezelf hier in het fysiek en zie wat ik wil doen en/of nodig heb. Ik merk dat ik onsamenhangend ben ten aanzien van dit punt, dus ik heb meer onderzoek nodig in mezelf. Ik ervaar mezelf in paniek, waarin haast/ongeduld dus gekoppeld is aan paniek/angst, angst voor verlies/me verloren voelen.

Ik kan mezelf alleen verloren voelen in de geest; alleen in de geest ben ik verloren, en door in haast/ongeduld te participeren ben ik al in de geest, dus ben ik al verloren. Dus, ik stop, ik adem. Ik stop de ervaring van haast en ongeduld in me en adem door de weerstand die opkomt als een ervaring van verdriet, heen. Ik realiseer me dat ik de ervaring van verdriet gebruik om niet uit de onrust/ongeduld te stappen, dus om niet uit de geest te stappen.

Met gezond verstand zie ik, waarvoor dien ik te haasten? Wat dien ik te behalen wat nu niet hier is? Ik omarm mezelf hier.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van schaamte, dan stop ik, ik adem. Ik gebruik de ervaring van schaamte om mezelf te veranderen. Ik onderzoek in mezelf of ik me schaam naar de buitenwereld toe – aangezien er veel schaamte rondom fysieke intimiteit als seks aangeleerd is – of dat ik me schaam doordat ik neig naar een handeling in zelfinteresse. Ik adem in en laat de ervaring van schaamte door me heen gaan, waarin de valse gevoelens van schaamte wegebben en er eventueel een ervaring van schaamte overblijft waarin ik mezelf in een punt dien te veranderen. Hier pas ik zelfvergevingen op toe. Tevens toets ik mezelf aan de realiteit in gezond verstand, en zie wat het beste is in het moment om te doen: is er een fysiek samenzijn mogelijk als wat het beste is, of is het iets om zelf doorheen te wandelen.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van verlangen, dan stop ik, ik adem. Ik laat het verlangen door me heen stromen terwijl ik in de adem ben, ik adem het verlangen als het ware in en absorbeer deze ervaring in mezelf in het borstgebied. Hierin stop ik de afscheiding van verlangen in mezelf. Ik zie in mezelf wat er opkomt, welke verwachtingen ik gecreeerd heb, gekoppeld aan de ervaring van verlangen. Op de uitademing laat ik de verwachtingen los, ik adem de verwachtingen uit, in de stilte zie ik wat er overblijft in mij, en neem dit mee in de volgende ademhaling. Indien nodig pas ik zelfvergevingen toe

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van verongelijking, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik mezelf ongelijk heb gemaakt aan mezelf door mezelf te vergelijken met, in dit geval, de man. Waarin ik in de vergelijking de man als ‘beter en gemakkelijker en voordeliger’ heb bestempeld, en waarin ik mezelf dus heb weggedrukt als zijnde minder. In deze ervaring van minder zijn, heb ik mezelf het zwijgen opgelegd, waarin ik blijf streven naar zoveel mogelijk gelijk zijn aan de man, in plaats van mezelf een stem te geven, en aan te geven wat ik wil en nodig heb, als wat het beste is, voor mezelf in het fysiek.

Tevens realiseer ik me dat het streven naar gelijk zijn aan de man, gewoon een streven is naar snelle bevrediging in zelfinteresse, welke ik als gemakkelijker toepasbaar zie in de man. Door hier verongelijking in te creeeren als ervaring, houd ik mezelf in ongelijkheid vast in de geest, dus in zelfinteresse.

Ik stop, ik adem. Ik zie in mijn lichaam wat ik op dit moment nodig heb als wat het beste is voor mezelf in mijn fysiek in de huidige periode waarin ik me hormonaal bevind. Alleen als ik hier gelijk aan ga staan, kan ik erin op staan en me hierin voortbewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb delen van mezelf in een hormonale periode heb afgewezen en onderdrukt als zijnde niet goed genoeg, waarin niet goed genoeg inhoudt dat het me niet dient in zelfinteresse in optimale snelle bevrediging.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de man te zien als iemand die gemakkelijk tot snelle bevrediging kan komen, en dit min of meer na te streven, uit angst om anders alleen achter te blijven, dus zonder man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als vrouwelijk fysiek te compromitteren aan een mannelijk fysiek, en hierin mezelf achter te laten, dus alleen achter te blijven, en te creeren waar ik bang voor ben, namelijk alleen achter blijven, zonder de aanwezigheid van mezelf, geprojecteerd op alleen achterblijvend zonder de aanwezigheid van de man.

Als ik mezelf zie verdwijnen in een ervaring van opgeven, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik mezelf heb opgegeven ten behoeve van zelfinteresse, en hierin gekoppeld aan bij een man willen zijn zodat ik een optimaal ultiem fysiek moment kan beleven, waarin ik mijn fysiek probeer te forceren altijd klaar te zijn voor fysiek intiem samenzijn in/als geslachtsgemeenschap, zoals ik me voorstel dat een man hier altijd klaar voor is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf optimaal te voelen tijdens een fysiek intiem samenzijn, en hierdoor aldoor te streven naar zo’n moment, waarin ik mijn fysiek compromitteer ten behoeve van een samenzijn, en dus zelf de situatie creeer waarin ik  – alleen – niet meer lekker in mijn fysiek aanwezig ben, aangezien ik het streven in de geest als verkramping heb gemanifesteerd in mijn fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hierin een angst voor verlies van de man te creeren en hierin tevens een forceren van de man in proces tot iemand waarmee ik fysiek intiem samen kan zijn – net zoals ik mezelf fysiek heb geforceerd – zodat we altijd klaar zijn om fysiek intiem samen te kunnen zijn.

Ik stel mezelf ten doel, mijn eigen weerstanden die ik ervaar ten opzichte van mijn eigen fysiek die in proces is, te stoppen en in te zien in zelf en me hier niet langer van af te scheiden.

Ik stel mezelf ten doel de weerstanden die ik ervaar tegenover de man die in proces is, te stoppen in zelf en naar zelf terug te halen, zodat ik ze in kan zien en me niet langer afscheid van mijn eigen weerstanden, en dus ook geen afscheid hoef te nemen van degene die mijn weerstanden reflecteert.

Ik stel mezelf ten doel geen afscheid te nemen van een ander, maar de afscheiding in zelf te stoppen en in zelf te zien en hierin zelfintimiteit te ontwikkelen. Into – me – I – see.

Ik stel mezelf ten doel mijn angsten voor verlies te omarmen en in te zien in zelf, aangezien de angsten in de weg staan om in zelf te zien in zelfintimiteit, en ik hierin dus een situatie creeer waarin ik vasthoud aan hetgeen ik bang ben te verliezen.

Ik stel mezelf ten doel los te laten op de uitademing en met iets anders bezig te gaan, ook al is een punt nog niet volledig ingezien.

Ik stel mezelf ten doel het punt opnieuw op te pakken als het zich aandient, en in het moment door te wandelen.

Wordt vervolgd

Interviews ter Zelfeducatie

——————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 268 – Expressie en de Darm – Verlangen – Geregeerd door Hormonen

Verlangen – Desire  (link Eqafe-interview)

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Probleem:

Een patroon welke ik vaak doorlopen heb in relatie met een man, is het verlangen naar fysiek intiem samenzijn  met de man, welke een hele sliert aan gevolgen heeft in mezelf. Het is niet prettig dit verlangen want niet werkelijk als substantieel. De energie die erin een rol speelt kan eerst omschreven worden als ‘positief’ – waarin ik positief niet als prettig ervaar doordat ik fysiek voel dat het verkrampt – welke op een gegeven moment ‘over de top gaat’ en kantelt naar negatief. Deze loopt gelijk op met de maancyclus/menstruatiecyclus, waarin de ovulatie het ‘hoogtepunt’ is, waar vlak voor en/of tijdens de energie over de kop gaat, en na de ovulatie kantelt naar negatief.

Oplossing:

De oplossing wordt het doorlopen van de 7 verschillende dimensie in zelfvergevingen en zelfcorrecties waarin het verlangen naar fysiek intiem samenzijn met de man als startpunt wordt gebruikt, zodat ik meer inzicht krijg in dit schrijven waar ik mijn zelfverantwoordelijkheid die ik heb weggelegd – en ik dus ‘over de kop’ ga – terugneem door middel van toepassing van zelfvergevingen en zelfcorrecties.

Beloning:

Fysiek intiem samenzijn met mezelf in/als mijn eigen fysiek, en van hieruit eventueel fysiek intiem samen zijn met een man zonder hiernaar te verlangen als opvulling van mezelf.

Gedachtendimensie:

Ik wou dat hij hier was.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de Gedachte ‘Ik wou dat hij hier was’.

Verbeeldingsdimensie:

Mezelf naakt liggend tegen de man aan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf naakt liggend tegen de man aan voor te stellen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in een voorstelling van mezelf naakt liggend tegen de man aan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf energetisch te voeden met een voorstelling van mezelf naakt liggend tegen de man aan.

Angstdimensie:

Dat ik niet op het juiste moment samen ben met de man, waarin het juiste moment het moment is waarin ik het meeste verlangen ervaar naar fysiek intiem samenzijn, welke voor en tijdens de ovulatie is.

Voor de ervaring van teleurstelling als het niet lukt op het juiste moment samen te zijn

Voor het over de kop gaan en het ervaren van de fysieke gevolgen van de ‘negatieve’ pool

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren niet op het juiste moment samen te zijn met de man, waarin het juiste moment het moment is waarin ik het meeste verlangen ervaar naar fysiek intiem samenzijn, welke voor en tijdens de ovulatie is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het moment voor en tijdens de ovulatie, waarin ik het meeste verlangen ervaar naar fysiek intiem samenzijn, te zien als het juiste moment om ook daadwerkelijk fysiek intiem samen te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor de ervaring van teleurstelling welke opkomt als het niet lukt op het juiste moment samen te zijn met de man, waarin het juiste moment dus is het moment waarin ik het meeste verlangen ervaar naar fysiek intiem samenzijn, welke voor en tijdens de ovulatie is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst als ervaring te ervaren voor een ervaring als teleurstelling, welke teleurstelling ik creeer door in ervaringen te participeren als verlangen en angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor het over de kop gaan en het ervaren van de fysieke gevolgen van de negatieve pool.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor de fysieke gedragsdimensie als gevolgen van mijn participatie in ervaringen in/als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de fysieke ervaring als verlangen als werkelijk te zien en ervaren, aangezien deze fysiek gerelateerd is aan hormonen.

Backchatdimensie:

Dit gaat nooit lukken

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte als backchat ‘dit gaat nooit lukken’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat dit nooit gaat lukken, waarin ‘dit’ de ultieme ervaring op het juiste moment is, welke een ervaring is in het NU in de geest oftewel een ultieme geestesgemeenschap oftewel orgasme in geslachtsgemeenschap.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te streven naar een ultiem geestesgemeenschap als een ultiem orgasme in geslachtsgemeenschap als ultieme ervaring in/als de geest, en hiernaar mijn hele fysieke welzijn te construeren.

Reactiedimensie (emoties/gevoelens):

Haast/ongeduld, schaamte, verlangen, verongelijking, opgeven, verwachting

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb haast en ongeduld te ervaren in de periode voor en tijdens de ovulatie in een verlangen naar fysiek geslachtsgemeenschap.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb schaamte te ervaren over wie ik ben in dit ultieme verlangen naar fysieke geslachtsgemeenschap, welke plaatsvind in zelfinteresse naar een ultieme ervaring in de geest, fysiek gemanifesteerd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te compromiseren  ten behoeve van het navolgen van het verlangen naar een ultieme ervaring in/als de geest, fysiek gemanifesteerd in fysieke geslachtsgemeenschap, en hiervoor schaamte te ervaren in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verlangen te ervaren naar een ultieme ervaring in de geest, fysiek gemanifesteerd in/als fysieke geslachtsgemeenschap.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verongelijking te ervaren ten gevolge van het verschil in het fysiek in man en vrouw, waarin een man altijd een ultieme ervaring in de geest in fysieke geslachtsgemeenschap kan ervaren en ik als vrouw hierin afhankelijk ben van de hormonale fase waarin ik me bevind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ongelijkheid te ervaren in het vermogen tot het ervaren van bevrediging in/tijdens fysiek geslachtsgemeenschap tussen man en vrouw.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien hoe dit niet ongelijk is binnen man en vrouw, aangezien man en vrouw fysiek hormonaal verschillend geregeerd worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te laten regeren door mijn vrouwelijke hormonale stelsel en me hierin ongelijk te voelen en zien als de man, in plaats van in te zien dat ik niet gelijk dien te worden aan de man, maar aan mezelf, waarin in dit gelijk worden/zijn als mezelf, de ultieme eenwording ligt, in/als/met mezelf in/als het fysiek, welke ik kan wandelen door alle reacties in mezelf terug naar zelf te halen en zelf te vergeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te scheiden van mezelf in/als reacties in/als emoties, welke gekoppeld zijn aan hormonen, en aangezien de hormonen fysieke stoffen zijn, geloof ik dat ik deze hormonen, gekoppeld aan reacties – generatie op generatie doorgegeven in de voortplanting – moet volgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf op te geven ten behoeve van verlangen, gekoppeld aan het hormonale systeem in mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in verwachting te zijn van een eventueel fysiek intiem samenzijn voor en tijdens de ovulatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik in verwachting heb willen zijn door me te laten regeren door de hormonale signalen, gericht op de voortplanting, zonder in gezond verstand te hebben gezien of ik werkelijk in verwachting wil zijn en een kind op de wereld wil zetten.

Fysieke Gedragsdimensie:

Warmte/betere doorbloeding/hogere hartslag

Verkramping darm spieren

Open ogen, blosjes, diepere ademhaling,

Fysieke uitputting

Innerlijke onrust

‘Verdoofd’ voelen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een hogere hartslag, betere doorbloeding en warmte te ervaren voor en tijdens de ovulatie in een verlangen/gekoppeld aan een verlangen naar fysiek intiem samenzijn, en me hierin fysiek beter te voelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me fysiek beter te voelen in/als verlangen naar een fysiek intiem samenzijn, in plaats van in te zien dat ik me fysiek beter voel door de hormonale werking die fysiek ander gedrag veroorzaakt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me de week  na de ovulatie fysiek niet goed te voelen en me hierin niet in staat te voelen tot fysiek intiem samenzijn in geslachtsgemeenschap, en hierdoor alles eruit te willen halen op het moment dat ik me wel goed in staat voel tot een fysiek intiem samenzijn in geslachtsgemeenschap, welke met name voor en tijdens de ovulatie is, en hierin ongeduld en haast en onrust te ervaren in de angst dat ‘het niet lukt’ in deze periode.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb fysiek intiem samenzijn in geslachtsgemeenschap als ultieme ervaring als leidraad te gebruiken voor mijn gedrag en deze fysiek te manifesteren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe om te gaan met de koude en stagnatie die ik ervaar de week na de ovulatie, welke fysiek echt heel vervelend is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de koude en stagnatie die ik fysiek ervaar in de week na de ovulatie, als echt heel  vervelend te ervaren en me hierdoor hierin niet te kunnen bewegen doordat ik er nog eens een oordeel bovenop leg, waarin ik mezelf alleen maar meer verkil en stagneer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verkramping van de darm spieren te ervaren in/als verlangen naar fysiek intiem samenzijn, welke start in de linker bovenhoek in de dikke darm, welke gerelateerd is aan het hart, waarin het kloppen van het hart in verlangen in en naar een fysiek samenzijn een rol speelt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb open ogen, blosjes en een diepere ademhaling te hebben in participatie in/als verlangen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf aantrekkelijker te vinden als ik participeer in/als verlangen, welke geregeerd wordt door hormonen en hun fysieke werking, waarin het hormonale systeem puur gericht is op voortplanting en dus op het zoeken en vinden van een geschikte partner om mee voort te planten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een diepere ademhaling te ervaren voor en tijdens de ovulatie, welke komt doordat ik dan geen oordelen ervaar in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb na de ovulatie mezelf te laten vallen in oordeel, waarin ik alleen in staat ben tot een oppervlakkige ademhaling.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat de diepere ademhaling die ik ervaar voor en tijdens ovulatie werkelijk dieper als meer aanwezig is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf fysiek uit te putten in de verhoogde hartslag en de innerlijke onrust die ik ervaar, waarin ik wegloop in onrust in de geest in angst voor een ervaring van teleurstelling en niet behalen wat ik wil in/als ervaring van vervulling van mezelf in fysieke geslachtsgemeenschap op het ultieme moment in/als mijn programma in/als voortplanting.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb innerlijke onrust te ervaren, fysiek gemanifesteerd, in de race tegen de hormonale klok in het behalen van een ultieme ervaring in geslachtsgemeenschap, al dan niet gekoppeld aan een wens tot voortplanting.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me als ‘verdoofd’ te voelen door participatie in/als energie, waarin het suizen van mijn bloed in mijn oren me verdooft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te geloven dat ik ‘tegen mijn fysiek opkan’, waarin ik de fysieke mind (geest bewustzijn systeem gemanifesteerd in het fysiek) voor waar als blijvend aanneem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien dat op deze manier het geloofsysteem werkt, waarin we massaal, en masse, het geloof in de Geest fysiek (be)vestigen door het toestaan van de Geest als iets Heiligs in onszelf als fysiek, en dus door het toestaan van de Geest als iets Heiligs in in de fysieke wereld zonder nog te zien en willen zien wat de Geest en de Heilige Geest werkelijk, dus in werkelijkheid, inhoudt en in werkelijkheid, Fysiek, aanricht.

Consequentiedimensie:

Verkrampte omgang ten aanzien van het fysiek intiem samenzijn

Het creeren van polariteit waarin een wel en een geen fysiek intiem samenzijn mogelijk is

Mezelf voorbij lopen

Mezelf afhankelijk maken van (fysiek intiem samenzijn met) de man

Mezelf (fysiek) op willen vullen met de man in plaats van mezelf te delen in fysieke expressie

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te verlangen naar een samensmelten met een ander in een fysieke intieme ervaring in geslachtsgemeenschap in een ultieme ervaring in/als de geest, in plaats van een te willen worden in/als met mezelf in/als mijn eigen fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn eigen verlangen naar fysiek intiem samenzijn – seks – te veroordelen doordat ik zie dat deze plaatsvindt in zelfinteresse in een willen opvullen van mezelf met een ander, van hetgeen ik in en als zelf niet voor elkaar krijg, namelijk het een en gelijk staan als mezelf in/als opvulling van mezelf in mijn fysiek – welke niet lukt doordat en zolang ik in angst besta in/als de geest – en dus zoek ik een ervaring die dit benadert met behulp van een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te willen opvullen met een ander ter compensatie van het bestaan in angst in de geest in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de gaten in mezelf te willen opvullen met een ander, welke gaten ontstaan in mezelf door mijn participatie in angst in/als de geest, in afscheiding van mezelf als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf afhankelijk te maken van (een fysiek intiem samenzijn in geslachtsgemeenschap met) de man in een verlangen mezelf op te vullen met een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik een ander nodig heb om mezelf op te vullen, en de hormonale signalen tot voortplanting, die mijn fysiek afgeeft, hiervan als bewijs te zien en gebruiken om deze toestand van verlangen na te leven en voort te zetten, dus voort te planten, en er zo naar neig mezelf voort te planten zonder verder te zien dan mijn neus lang is, en als ik hierin blijf liegen tegen mezelf, dus blijf liggen in overgave aan mijn eigen hormonale systeem, wachtend op de ander/de man die me komt opvullen, wordt mijn neus langer en langer, en wordt het steeds moeilijker om verder dan mijn eigen neus te zien, voorbij de limiet als balans in polariteit gemanifesteerd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf voorbij te lopen in een verlangen mezelf fysiek op te vullen, waarin ik mijn fysieke opgewondenheid in verhoogde hartslag in/als energie, met alle gevolgen van dien, toesta mezelf in/als fysieke substantie op te branden/uit te putten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf fysiek uit te putten ten behoeve van een verlangen tot opvulling van mezelf met een ander in de ultieme ervaring tot eenwording in/als de geest in fysieke geslachtsgemeenschap, waarin ik mezelf de mogelijkheid ontneem om een en gelijk in/als zelf in mijn eigen fysiek te worden door het verlangen als energetische drijfveer te stoppen in zelf, en zo de (biologische) klok/tijd stil te zetten als zijnde niet geregerend over wie ik ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een polariteit te creeren in mogelijkheid tot wel of niet fysiek intiem samenzijn, waarin ik de ultieme ervaring van samensmelting in fysieke geslachtsgemeenschap in/als orgasme als uitgangspunt neem, welke zich fysiek manifesteert in verkramping in darm en indien ultiem gemanifesteerd, in vagina, en hierin onmogelijkheid creeert tot een fysiek intiem samenzijn in geslachtsgemeenschap, waarin ik dus mijn eigen onmogelijkheid creeer in/als angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard mezelf in deze toestand van afhankelijkheid van opvulling met een ander te behouden door te bestaan in/als verlangen naar een ultieme ervaring van samenzijn in fysieke gesclachtsgemeenschap in/als orgasme, aangezien ik mezelf hierin in/als angst laat bestaan, en de mogelijkheid na de ovulatie, om in zelf te zien en alle ervaringen in oordelen in afscheiding van mezelf, in te zien, zelf te vergeven en te corrigeren, eventueel in een fysiek intiem samenzijn met de man, welke niet prettig is als ultieme ervaring in/als orgasme, maar welke wel substantieel dus blijvend is en welke me terug brengt in mezelf, in een proces naar onafhankelijk zijn van de opvulling van de ander=de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een verkrampte omgang te creeren ten aanzien van het fysiek intiem samenzijn en deze verkramping fysiek te manifesteren in de dikke darm, waarin juist het fysiek intiem samenzijn bemoeilijkt wordt, en ik dus de onprettige ervaring ontloop in een excuus van fysiek ongemak, waarin ik mezelf in ongemak niet onder ogen hoef te zien en niet hoef te delen met een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb over de kop te gaan door kopje onder te gaan in de Geest in Verlangen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn zelfverantwoordelijkheid weg te leggen/af te schuiven op het Hormonale Systeem als zijnde de Regering, welke de fysieke koppeling is van de Regering in/als de Geest in/als Zelfinteresse.

Zelfcorrecties volgen

Lees ook:

de-vagina-de-bron-van-al-het-kwaad-vrouwelijke-bewustwording-deel-1

de-vagina-de-bron-van-al-het-kwaad-vrouwelijke-bewustwording-deel-2

Voor onderzoek aangaande de invloed van de hormonen op ons fysieke welzijn:

Circadian – Natuurritme en Gezondheid

————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 139 – Absorberen, consumeren, verorberen

Ik zie in mezelf een alles absorberend, consumerend vast willen houden aan een relatie in/als de mind. En dat dit hetgeen is waar ik voor wegloop in relaties, of waar de ander voor wegloopt bij mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf volledig te consumeren in het vast willen houden aan een mind-relatie, gebaseerd op seks.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander volledig te willen consumeren, opeten, seksueel verorberen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelf volledig verorberd en geconsumeerd te willen worden in een seksuele omhelzing.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn volledig te worden geconsumeerd in een relatie waar ik nooit meer uit kom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het hele jaar deze angst te ervaren om volledig te worden geabsorbeerd in een relatie, waar ik niet meer uitkom, en ondertussen te willen dat ik me hieraan kan overgeven, aan deze volledig absorberende toestand, en teleurgesteld ben in mezelf als dat lukt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb teleurgesteld te zijn in mezelf als het me niet lukt me over te geven aan een volledig wederzijds absorberende relatie, vastgeklonken aan elkaar om elkaar nooit meer los te laten, waarin ik geloof dat ik iets fout doe waardoor ik me hieraan niet kan overgeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat dit is wat een relatie een relatie maakt, waardoor je bij elkaar blijft, terwijl ik ondertussen niet snap hoe iemand dit doet aangezien het geen leven is in deze toestand en ik bovendien helemaal niet in deze toestand kan/wil komen, aangezien ik merk als we fysiek bij elkaar zijn dat er aan alle kanten weerstand omhoog komt waardoor ik niet in deze alles absorberende toestand kan/wil geraken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf alleen hieraan over te kunnen geven voor/rondom de ovulatie, waarin ik geen weerstanden ervaar en alleen maar seksueel contact wil en alles hierin prettig vind, om na de ovulatie in mezelf terug te keren en weerstanden te ervaren en bovendien consequenties heb gecreeerd als ik me heb over gegeven aan deze alles absorberende seksuele honger.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat deze seksuele honger is waar ik moet zijn, in plaats van in te zien dat dit de honger is van mezelf in/als de mind, waarin ik energie wil genereren door seksueel gemeenschap te hebben en me hierin te voeden zodat ik weer even verder kan, niet ziende dat ik hierin mijn fysiek opeet, opbrand, door een energieniveau wat ik als bijna niet te handhaven ervaar en dus ook niet lang kan handhaven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat dit hoge energieniveau is waar een werkelijke relatie op gebaseerd is, en dat ik mezelf dus ‘sterker’ moet maken zodat ik dit hoge energieniveau kan handhaven/kan blijven (be)staan in dit hoge energieniveau, om vervolgens moedeloos, radeloos, wanhopig, onbegrijpend en teleurgesteld achter te blijven als ik uitgeput achterblijf zonder relatie die heeft stand gehouden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te worden uitgelokt/verleid door de ander die me zo’n relatie voorspiegelt en die me deze ook wil bieden, volledig in elkaar opgaand en alles delend wat te delen valt, waarin ik mezelf afbrand voor het feit dat ik dat niet wil met hem, ondertussen teleurgesteld dat ik weerstand ervaar naar diegene waardoor ik niet in deze alles absorberende gemeenschappelijke toestand kan stappen, behalve vlak voor de ovulatie, wat ik mezelf niet meer toesta aangezien ik gezien heb dat dit niet te vertrouwen is in mezelf en dat ik geen gemeenschap meer wil als ik niet zeker weet dat we samen verder kunnen/willen wandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren om het feit dat ik niet in deze gemeenschappelijke deler als alles absorberende toestand kan stappen, in plaats van in te zien dat de weerstanden die ik ervaar een aanwijzing en ondersteuning zijn voor mezelf dat er iets niet klopt en dat ik dit dien te onderzoeken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat er iets niet klopt in mij doordat ik steeds maar niet in deze alles absorberende overheersende toestand kan stappen, in plaats van in te zien dat er iets niet klopt in de informatie die ik hierover in mezelf heb opgeslagen/geprogrammeerd heb gekregen waar ik me mee vereenzelfvigd heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te hebben ver-een-zelv-igd met informatie in/als de mind, waarin ik ver van de eenheid met zelf als eenzelvig geraakt ben.

Als ik mezelf zie participeren in deze alles absorberende honger/lust, dan stop ik, ik adem. Ik breng mezelf hier in het fysiek. Ik realiseer me dat dit niet een toestand is om na te jagen. Ik pas zelfvergevingen toe op de gevoelens en emoties die ik ervaar. Eventueel breng ik mezelf meer in het fysiek door in de adem masturbatie te beoefenen, waarin ik beter in de adem kan komen/blijven en mezelf hier kan brengen, en tegelijkertijd de lustgevoelens kan stoppen.

Ik stel mezelf ten doel deze alles absorberende relatie verlangens volledig te onderzoeken en in te zien waar het vandaan komt, hoe ik deze in mezelf gemanifesteerd heb, zodat ik de structuren als programma in mezelf kan stoppen door de structuren uit te schrijven en zelf te vergeven, om mezelf vervolgens te corrigeren in het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel mijn startpunt van een relatie volledig te onderzoeken voordat ik samenleven en seksuele gemeenschap toesta en consequenties creeer voor mezelf en de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf en de ander enorm veel verdriet te doen door mezelf seksueel te delen voordat ik onderzocht heb of het mogelijk is om onszelf volledig te delen in expressie waarin we een gelijk startpunt en doel hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het willen van een relatie als gelijk startpunt te zien, in plaats van in te zien dat hiermee nog geen gelijk startpunt is van een leven in eenheid en gelijkheid voor alle leven als agreement in/als zelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het seksueel samenzijn met de ander zo verschrikkelijk te missen, waarin we echt even fysiek samen konden zijn als we een struikelpunt in/als de mind hadden doorlopen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dit seksueel samenzijn als voldoende te zien om de relatie op voort te zetten, gelovende dat we hiermee wel door de punten van ongelijkheid heen zouden komen, in plaats van in te zien dat door de punten van ongelijkheid als startpunt van ongelijkheid met zelf, op een gegeven moment ieder seksueel samen zijn in de weg staat, en zelfs ieder fysiek samen zijn in de weg staat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren over het ongelijke startpunt wat we niet helder krijgen, waarin ik angst ervaar om de ander los te laten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om de ander los te laten.

——————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life