Dag 697 – Het leven van woorden: transparant (2)

back-chat1

Vervolg op: Dag 696 – het leven van woorden: transparant (1)

Als en wanneer ik bemerk dat ik niet helder ben in mijn uitgangspunt en nog tweestrijd in mezelf ervaar tussen het uitreiken naar een ervaring als ‘wat ik zou willen’ en het staan in en als een principe als hetgeen ik zie dat uiteindelijk het beste is voor mijzelf en een ander/andere betrokkenen, dan stop ik, ik adem en vestig eerst de aandacht op mezelf en op wat er in mij speelt.

Ik realiseer me dat ik hier niet helder een principe kan uitspreken en dus niet transparant zal zijn in mijn woorden, aangezien er nog een bepaald verlangen in doorschemert waarin ik een ‘dubbele boodschap’ meegeef en waarin voornamelijk dit verlangen resoneert als energie, ook al kies ik mijn woorden nog zo zorgvuldig vanuit een principe.

Ik realiseer me dat ik in mijn woorden kan reflecteren op mezelf en kan verwoorden wat er in mij speelt, aangezien dit dan is waar ik op het moment gelijk aan sta en zo, ben ik toch helder in mijn bewoording, ook al geef ik nog geen eenduidige richting aan met mijn woorden vanuit en als een principe.

Ik stel mezelf ten doel om te reflecteren op mezelf en indien ik hiertoe in staat ben en zie dat het gepast is, dit te benoemen als zelfreflectie waarin ik me realiseer dat dit een opening kan zijn om in een gesprek meer duidelijkheid, meer transparantie te verkrijgen.

Ik stel mezelf ten doel om principes te leven in en als mezelf en zolang ik nog niet in staat ben het te leven, het eventueel als ‘principe’ te verwoorden als wat ik zie dat een richtlijn is, echter niet alsof ik al één en gelijk ben aan een principe zolang dit nog niet zo is en hierin stel ik mezelf ten doel mezelf steeds opnieuw gewaar te zijn van wanneer ik een ander probeer te ‘sturen’ door middel van principes die ik zelf nog niet geheel leef (wat feitelijk dan een manipuleren is met kennis en informatie, dus vanuit – of deels vanuit – de geest) en mezelf dan te stoppen hierin en het principe, terug te brengen naar mezelf.

Ik stel mezelf ten doel om, als en wanneer ik een angst voor verlies in mezelf zie terwijl ik tegelijkertijd een principe wil verwoorden, te stoppen, te ademen en eerst te onderzoeken wat maakt dat ik angst voor verlies ervaar en wat mijn verlangen hierin is.

Ik stel mezelf ten doel om het verlangen te verwoorden voor mezelf en te zien op welke manier ik dit in en als mezelf kan brengen als vervulling en/of, door simpelweg vrede te maken met een afwezigheid van wat ik verlang.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken welke ‘zelfpraat’ (backchat) ik ten grondslag heb gelegd in mezelf – dus met welke woorden en zinnen ik mezelf herhaaldelijk en vrijwel automatisch en onbewust, programmeer – en zo een ‘geloofsysteem’ manifesteer in mezelf, waarin ik dan een verlangen creëer in wat ik geloof dat ik bijvoorbeeld nodig heb en waarin ik gemis ervaar (en creëer) als ik niet datgene heb, waarvan ik geloof dat ik het nodig heb, in en als de realisatie dat zolang ik deelneem in dit geloofsysteem/de zelfpraat binnenin mezelf, ik mezelf feitelijk ‘mis’ door dat ik me heb afgescheiden van mezelf als levend wezen, door steeds verder weg te verdwijnen in het geloof in deze zelfpraat en door mezelf te projecteren in het verlangen dat ik hierin creëer.

Ik stel mezelf ten doel me gewaar te worden van mijn zelfpraat en dit specifiek te herkennen, vervolgens te stoppen, vergeven en corrigeren in mezelf en van hieruit, te zien met welk levend woord ik mezelf richting wil geven.

Wordt vervolgd

keep-calm-and-don-t-backchat

“I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not realize that Backchat exists as Thoughts, Feelings, Emotions, Memory, Justification, Behaviour, Desires, Fears, Likes, Dislikes, Love and Time – as ALL the Dimensions of the Self as Personal Consciousness that Accept the World Consciousness as it Exists Today.”

 Uit: Dag 70 : Backchat (Creation’s Journey to Live)

Proces van zelfverandering:

http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Advertenties

Dag 483 – Moeite doen

PENTAX ImageIk had een gesprek met Witneus het konijn via communicatie met dieren. Dit is niet hetzelfde als een volledig fysieke uitwisseling zoals gebeurt via het portaal (The Desteni Portal). Zoals ik het nu kan benoemen geeft een gesprek in communicatie met dieren fragmentarisch informatie welke nog steeds via de geest verloopt ter vertaling en is de helderheid hierin afhankelijk van in hoeverre de communicator zelfgewaar is. Het kan echter zeer bruikbare informatie geven over de situatie van een huisdier en dit hangt ook weer samen met de vraagstelling van de verzorger van het dier als richtlijn om te komen tot antwoorden. Het gesprek heeft me duidelijkheid gegeven over de fysieke situatie van Witneus. Hier ga ik nu niet verder op in. In dit blog wil ik een punt uitlichten wat voor mezelf duidelijk werd na dit gesprek.

Witneus vroeg op een gegeven moment of een bepaalde fysieke ondersteuning voor haar ‘niet teveel moeite’ was en dat het niet echt nodig was. Het bleek in het gesprek dat ze graag waarneemt en beschouwt en doorgeeft wat zich afspeelt bij andere wezens in haar omgeving (mijzelf, Roy de cavia) en dat ze haar eigen fysieke klachten op de achtergrond zet en dit niet graag bespreekt, ook niet graag laat zien. Toen ik antwoordde dat het net was als hoe ik Roy ondersteun met zijn blaas, aarzelde ze en wilde het misschien toch wel als het ‘in één moeite’ doorging.

Dit raakte mij diep. Want, ware het nu dat ik de laatste dagen weer liep te zuchten en steunen in mezelf (niet hardop, meer in een repeterende gedachte) ten aanzien van het iedere dag opnieuw kruidentabletjes fijn stampen om het fysiek van de diertjes te ondersteunen samen met verscheidene andere handelingen voor de diertjes die fysieke ondersteuning nodig hebben nu ze wat ouder zijn.

Na herhaaldelijke navraag bij Sunette is me inmiddels duidelijk dat de dieren niets meer van de mens/de verzorger over nemen en zelf hun proces wandelen. Het is dus niet zo dat ze hier iets ‘voor mij’ doet. Wat ik wel zie, is dat een bepaalde eigenschap van haar, juist een bepaalde eigenschap van mij uitlicht. Dus het feit dat zij zichzelf op de achtergrond zet en het niet direct nodig vindt om ‘moeite voor haar te doen’ ter fysieke ondersteuning terwijl haar lijfje en fysieke gedrag aangeeft en laat zien dat dit wel nodig is, maakt mij duidelijk dat ik in dit zuchten en steunen in een gedachte van het ‘zoveel moeite vinden’ absoluut participeer in eigenbelang in en als de geest. En dat het een gedachte betreft die zich langzaam maar zeker fysiek manifesteert en zich gaat uiten als ‘moe’ zijn terwijl ik de participatie in de gedachte direct kan stoppen. In hoeverre het mogelijk is dat Witneus zo gewaar is dat ze het op deze manier doorgeeft, om mij wakker te schudden en gewaar te laten worden van mijn houding, dus ter ondersteuning van mij, dat durf ik niet te zeggen. Wel weet ik dat ze hier is ter ondersteuning van mij in het proces op weg naar Leven in en als Fysiek Gewaarzijn.

Onacceptabel, mijn houding van ‘iets teveel moeite vinden’.  Juist het ‘niet vragen’ van Witneus en het aanwezig zijn in en als zelfverantwoordelijkheid van haar (dus aanwezig zijn zonder participatie in afhankelijkheid van gedachten, gevoelens en emoties) maakt dit duidelijk voor me zonder weerstand op te roepen en maakt ook dat ik dit direct stop en verander omdat ik het wil stoppen en wil veranderen. Zo wil ik niet bestaan.

In de volgende blog komen zelfvergevingen en zelfcorrecties.

PENTAX Image

The Consciousness of the Rabbit – Part 1

————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

Dag 477 – Partij kiezen

4806089ckwartet aap-noot-miesDag 476 – Reactie op een conversatietoon

 (Lees bovenstaand blog voor context)

Vervolg:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te bemoeien met het onderlinge gesprek van mijn ouders waarin de toonhoogte verandert in een poging hier richting aan te geven in plaats van hen zich onderling uit te laten spreken en mezelf richting te geven in en als de ervaringen die in mij omhoog komen als reactie hierop en alleen iets aan het gesprek toe te voegen als ik vrij ben van reactie en zie/hoor dat het nodig is dat ik iets toevoeg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat het gesprek uit de hand loopt en escaleert in een ruzie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat er onherstelbare schade ontstaat door en in een ruzie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ineen te krimpen bij het horen van de verandering in toonhoogte in de stemmen waarin er geen verantwoordelijkheid genomen wordt voor en als zelf en er dus geprobeerd wordt iets af te schuiven op iets of iemand anders als ‘de schuld geven’ aan iets of iemand anders welke van onszelf een onaardig persoon maakt welke doorklinkt in de toonhoogte van de stem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor de ander die van toonhoogte verandert en hierin geen verantwoordelijkheid neemt voor en als zichzelf, waarin ik mezelf identificeer met de ander alsof ik het ben, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat wie ik ben in dat moment in herkenning en onderdrukking van hetgeen ik zie gebeuren in mezelf, degene is waarvoor ik me schaam in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor mezelf als en wanneer ik participeer in een staat van iemand of iets buiten mij de schuld geven waarin en waardoor de toonhoogte van mijn stem verandert en ‘verontwaardigd’ klinkt, welke feitelijk komt doordat ik mezelf ver-ontwaardig door participatie in en als de geest in het afschuiven van verantwoordelijkheid voor en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb partij te kiezen voor één van de ouders als ze in een onderling geschil zijn verwikkeld en hierin zelf gemeen te worden naar één van de twee, waarin ik zelfs wissel heen en weer tijdens het gesprek en zo energie in mezelf genereer in en als een beter voelen hierin dan de één of de ander die ik veroordeel in dat moment en eigenlijk steeds bij de ‘winnende partij’ wil horen als waar ik me beter voel en waar het meeste energie te behalen valt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de één of de ander te veroordelen en mezelf hierin te verongelijken welke de schaamte in mij voortbrengt in en over wie ik ben in dat moment in oordeel ten behoeve van een beter voelen in en als mezelf, terwijl ik me ondertussen machteloos ervaar in en als de angst die opkomt bij het horen van de boosaardigheid in de stemmen en het afvallen van elkaar en/als zelf hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me machteloos te ervaren bij het horen van de boosaardigheid in de stemmen en het afvallen van elkaar en/als zelf hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat het over het algemeen te maken heeft met geld waar over gediscussiëerd wordt en dat ze zich machteloos ervaren in en als een angst voor tekort en verlies hierin, welke zich tevens zo afspeelt binnenin, in en als een angst voor een tekort en verlies aan energie in en als de geest zonder te zien dat deze angst gecreëerd en in stand wordt gehouden juist door het afschuiven van zelfverantwoordelijkheid, welke feitelijk een onmachtig maken is van zelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf onmachtig te maken door mijn verantwoordelijkheid voor en als mezelf, af te schuiven in en als de geest in participatie in een oordeel over het gesprek wat zich afspeelt tussen mijn ouders en in een partij kiezen hierin voor één van de ouders, waarin ik zelf iemand afval zoals ik mezelf afval en mijn zelfdirectie weggeef.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf af te vallen door deel te nemen in en als een oordeel als partij kiezen in en als de geest en hierop volgend dus een ander af te vallen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf af te vallen en mijn fysieke substantie te verbranden door het afvallen van mezelf als de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vroeger een beslissing te hebben genomen om ‘af te gaan vallen’ en zo doelbewust mijn fysieke substantie te gaan opbranden in en als een gedachte dat mijn buik te dik is en zonder te zien dat hieronder een machteloosheid schuil gaat ten aanzien van het mezelf richting geven binnen de situatie van conflict tussen mijn ouders waarin de toonhoogte van de stem verandert en boosaardig wordt en men elkaar en/als zelf afvalt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn fysieke substantie te verbranden en zo minder fysiek te worden en zo minder te voelen en dus de machteloosheid niet te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf nog machtelozer te maken door (mezelf) af te vallen en de machteloosheid niet meer te voelen in en als gewichtsverlies.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat de onenigheid tussen mijn ouders iets met mij van doen heeft en dus, voel ik me verantwoordelijk voor de onenigheid tussen en binnenin hen, in plaats van zelf verantwoordelijkheid te nemen en mezelf richting te geven in en als de ervaringen die opkomen in en als onenigheid binnenin mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf het middelpunt als slachtoffer te maken van de onenigheid tussen mijn ouders waarin ik mezelf zo plaats en opstel als slachtoffer, zodat en waarin ik geen verantwoordelijkheid hoef te nemen voor en als mezelf in en als de ervaringen die opkomen binnenin mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de onenigheid tussen en binnenin mijn ouders te gebruiken als middel om me af te scheiden van mezelf en van één van hen en zo het geheel te gebruiken ten behoeve van mezelf in eigenbelang in en als onenigheid binnenin mijzelf om zo energie te genereren in en als mezelf in afscheiding van mezelf in participatie in en als de geest, ook al bestaat dit voornamelijk uit negatieve ervaringen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat negatieve ervaringen energie genereren ten behoeve van mezelf in eigenbelang om mezelf via negatief naar neutraal naar positief beter te doen voelen, voortkomend uit een situatie waarin ik me in eerste instantie slachtoffer ervaar en waarin ik mezelf behoud in en als slachtofferschap ten aanzien van de negatieve energetische ervaringen alsof ik hier niets aan kan veranderen, aangezien het wordt opgewekt, geactiveerd door een gebeurtenis buiten mij als in het veranderen van de hoogte van de stem als iets waarop ik ogenschijnlijk geen invloed heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te blijven focussen op het activatiepunt buiten mij en zo geen oplossing te zien binnenin mij in en als zelfverandering ten aanzien van de reacties als energetische ervaringen die opkomen binnenin mij.

Als en wanneer ik mezelf zie reageren op een toonhoogte in een stem in onenigheid in een gesprek tussen mijn ouders, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat er een ervaring van machteloosheid als herinnering in mij geactiveerd wordt van mij als kind als mijn ouders onenigheid hadden en hierin de toonhoogte in hun conversatie verandert en wat boosaardig wordt.

Ik realiseer me dat deze ervaring van machteloosheid geactiveerd wordt door een gedachte in mij welke in essentie een oordeel als interpretatie inhoudt van wat ik hoor en zie met mijn fysieke oren en ogen.

Ik realiseer me dat ik mezelf kan stoppen in en als deze ervaring van machteloosheid.

Ik realiseer me dat de onenigheid tussen mijn ouders, niets direct met mij van doen heeft maar dat het over het algemeen met geld te maken heeft en angst voor een tekort en/of verlies hierin als ‘onvoldoende’ hebben en/of zijn, welke indirect wel met mij te maken heeft als kind, aangezien als er een tekort is in geld betekent dat voor mij als kind ook een tekort in geld/voeding/onderdak en hierop volgend andere interesses waarvan ik denk en geloof dat ze een meerwaarde hebben.

Ik realiseer me dat er dus onbewust een existentiële angst een rol speelt vermengd met een angst voor een eventueel tekort in eigenbelang in en als de geest.

Ik realiseer me dat het angst betreft voor de toekomst en niet zozeer met het moment te maken heeft dat er dus een angst geactiveerd wordt als herinnering, geprojecteerd op de toekomst die niet persé reëel is.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen in en als reactie op een verandering in toonhoogte in de stemmen van mijn ouders tijdens een gesprek waarin onenigheid als angst aanwezig is binnenin hen door 1-2-3 in te ademen en uit te ademen een paar keer totdat de energie afneemt in mij, waarin ik hier blijf in en als mijn fysiek en niet voorover val in en als de reactie als energetische ervaring in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken welke gedachte als oordeel er in mij opkomt en voor wie en waarom ik partij kies en mezelf hierin te vergeven en corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met partij te kiezen en gelijk te staan aan en als mezelf in wat er opkomt in mij.

Ik stel mezelf ten doel stil te zijn/worden, me af te stemmen op mijn ademhaling en te luisteren naar de woorden die ze spreken en de woorden door mij heen te laten gaan en de reacties in mij onder ogen te zien, te stoppen, zelf te vergeven.

Ik stel mezelf ten doel de woorden te onderzoeken waarop ik een reactie ervaar in mezelf en het woord vrij te maken door middel van zelfvergeving op de energetische lading die ik gekoppeld heb aan dit woord.

Ik stel mezelf ten doel mijn ouders de ruimte te geven om onderling hun onenigheid uit te spreken zodat en waarin ze eventueel zichzelf kunnen zien in de woorden die ze spreken en zodat en waarin ik in ieder geval mijzelf kan zien in en als eventuele reactie als afscheiding van mezelf en hierin alleen iets toe te voegen als en wanneer ik zelf stil ben van binnen en er werkelijk iets opkomt in mij wat bijdraagt in hun gesprek.

Parenting – Perfecting the Human Race – Part 1

aap noot mies———————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

Dag 464 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Intern gesprek-3 – “dit kan niet waar zijn”

Voor context zie: Dag 398 – Wie ben ik aan het verdedigen?

Voor overzicht van de gehele serie:

Dag 469 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-12 – Schaamte

Dag 482 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Intern gesprek-1 – “hoe kun je dit nou doen?”

Dag 483 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Intern gesprek-2 – “dit meen je niet”

Backchatdimensie (interne gesprekken):

hoe kun je dit nou doen?

dit meen je niet

dit kan niet waar zijn

ik ga weg

wat denkt die ander wel

ik snap niet dat die ander dit niet ziet

ik heb toch gelijk?

hier wil ik niet mee leven

schaam je je niet?

dit ga ik niet doen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te participeren in een intern gesprek in de woorden ‘dit kan niet waar zijn’ ten gevolge van emoties die ik ervaar als reactie op de gedachte ‘Het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen’ welke wordt geactiveerd in mij door de woorden ‘ze neemt het persoonlijk’ in herhaling over mij geschreven en waarin ik deze gedachte die opkomt, geloof en gebruik ter controle in en als oordeel – als beoordeling van deze woorden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een situatie probeer te controleren door een gedachte die geactiveerd wordt en opkomt in mij, te geloven en in te zetten als oordeel – ter beoordeling van de woorden binnen een situatie en dus ook van de situatie waarin ik met emoties reageer op mijn eigen gedachte welke vervolgens een intern gesprek voortbrengt als in de woorden ‘dit kan niet waar zijn’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door deel te nemen in een oordeel als beoordeling van de situatie, de woorden ‘ze neemt het persoonlijk’ inderdaad persoonlijk te nemen door een karakter te activeren in en als geloof en participatie in de gedachte ‘Het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen’ en door reactie op mijn eigen gedachte en hierop aanvullend een activatie van een intern gesprek in de woorden ‘dit kan niet waar zijn’,  het meer en meer persoonlijk te maken in en als interpretatie in en als een persoonlijkheid, waardoor ik niet meer in staat ben om te zien of de woorden ‘ze neemt het persoonlijk’ een projectie zijn van de ander of juist werkelijk over mij gaan en ik niet meer in staat ben om dit helder te verwoorden – het enige wat ik nog zeker weet en ervaar is alsof het over mij gaat doordat ik zelf deelneem in en als een gedachte als oordeel over deze woorden in herhaling over mij geschreven met hierop volgend reacties en interne gesprekken, eindigend in een staat van ongeloof als in de woorden ‘dit kan niet waar zijn’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het te veroordelen als iemand woorden zegt of spreekt over mij zonder (in mijn ogen) zelf te zien of de woorden in en als startpunt, in eerste instantie over zelf gaan welke eventueel in mij gespiegeld zichtbaar worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen dat de woorden ‘ze neemt het persoonlijk’ alleen over mij geschreven worden aangezien we ons nog in persoonlijkheden bewegen en we dus juist bezig zijn met het inzien van wat en hoe we het persoonlijk maken in en als een spreken van woorden in en als het startpunt van een persoonlijkheid in en als de geest, zonder dat we zien dat we hierin participeren aangezien we het voornaamste persoonlijkheidssysteem – the main personality-system – in en als onszelf, niet direct zien in en als een geloof als ‘dit ben ik’ en we dus alleen in het inzien en doorheen zien van onze eigen geschreven woorden, kunnen zien wie we zijn in en als dit voornaamste persoonlijkheidssysteem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me door de worden ‘ze neemt het persoonlijk’ in herhaling over mij geschreven, ongelijk benaderd te voelen alsof ik het persoonlijk neem en de ander hier buiten staat, terwijl de projectie in de woorden ansich als ‘ze neemt het persoonlijk’ juist duidt op een startpunt in en als participatie in een persoonlijkheid in en als de geest, welke hetgeen is waar ik op reageer als en wanneer dit niet wordt ingezien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat een ander niet inziet dat die in een persoonlijkheid participeert als de woorden ‘ze neemt het persoonlijk’ in herhaling over mij geschreven worden en dus, vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te reageren met een ervaring van ‘ongelijk benaderd worden’ op mijn eigen gedachte dat de ander niet inziet zelf in een persoonlijkheid te participeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik reageer op dat een ander iets niet inziet, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik reageer op het feit dat ik zelf iets niet inzie in en als een ‘ervaring’ als geloof dat de woorden van een ander over mij gaan en dat ik hierin ongelijk sta aan en als mezelf en me dus per direct ‘ongelijk benaderd voel’ wat ik vervolgens projecteer op de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn ervaring van ‘ongelijk benaderd voelen’ te projecteren op een ander en hierin mezelf te verongelijken in en als participatie in projectie van een gedachte over een ander en hierop volgend reacties als gevoelens en emoties en weer hierop volgend interne gesprekken, waarin ik meer en meer energie genereer en mezelf meer en meer afscheid dus verongelijk als ongelijk maak aan en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te veroordelen als en dat een ander in een (voornaam) persoonlijkheidssysteem participeert en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen als en dat ik zelf in een (voornaam) persoonlijkheidssysteem participeer in en als het geloof en de aanname van ‘dit ben ik’ en in en als dit zelfoordeel, mezelf toe te staan te participeren in (een geloof in) gedachten, gevoelens, emoties en interne gesprekken, wederom in en als de instandhouding van mijn eigen voornaamste persoonlijkheidssysteem welke ik neig te projecteren op de ander.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een intern gesprek in de woorden ‘dit kan niet waar zijn’ dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik al in het interne gesprek beland ben en dat er dus een gedachte en reactie aan vooraf is gegaan en dat ik dus kan onderzoeken wat het triggerpunt/activatiepunt is hiervan.

Ik realiseer me dat ik eerst mezelf dien door te stoppen met participeren in een intern gesprek als in de woorden ‘dit kan niet waar zijn’ voordat ik in staat ben om iets te onderzoeken en vergeven in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel, mezelf te stoppen met participatie in een intern gesprek als in de woorden ‘dit kan niet waar zijn’ door een kleine fysieke beweging in en als mezelf te maken en mezelf hiermee uit het intern gesprek in en als de geest te halen, in en als de realisatie dat participatie in een intern gesprek me verder weg leidt van mezelf en door dit stoppen werkelijk te menen in en als de woorden ‘ik stop’.

Ik stel mezelf ten doel het verloop van het intern gesprek terug te brengen tot aan het activatiepunt waarin ik onderzoek in mezelf welke gedachte hier geactiveerd wordt en hierop volgend reacties als gevoelens en emoties welke leiden tot participatie in een intern gesprek als in de woorden ‘dit kan niet waar zijn’ waarin ik zelfverantwoordelijkheid neem voor activatie van en participatie in de gedachte, de reactie en het interne gesprek.

Ik stel mezelf ten doel in en als mezelf te zien, in en als activatie van de gedachte, reactie en het interne gesprek welke persoonlijkheid geactiveerd wordt en hierin te onderzoeken of dit het voornaamste persoonlijkheidssysteem betreft in en als een geloof als ‘dit ben ik’.

Ik stel mezelf ten doel de woorden van de ander over mij –  al dan niet geprojecteerd, te onderzoeken in en als mezelf door te zien in het activatiepunt en de gedachte als oordeel en reacties en interne gesprekken hierop volgend binnenin mij, welke zullen leiden tot het inzien en deconstrueren van (het geloof in en de aanname van) dit voornaamste persoonlijkheidssysteem in en als een geloof hierin en aanname hiervan als ‘dit ben ik’.

Ik stel mezelf ten doel verantwoordelijkheid te nemen voor mijn projecties in en als gedachten over een ander en deze te onderzoeken in hoe deze over mezelf gaan en waar ik me heb afgescheiden van mezelf in en als een geloof in en aanname van deze gedachten, zodat en waarin ik mezelf ondersteun om mezelf richting te (leren) geven in communicatie met een ander.

Ik stel mezelf ten doel om nederig te zijn ten aanzien van het geestbewustzijnssysteem in en als een begrip hiervan in en als mezelf en hierin samen te werken met en als mezelf in plaats van mezelf tegen te werken, door eerst mijzelf te ondersteunen in het inzien, onderzoeken, deconstrueren, zelfvergeven en zelfcorrigeren van het voornaamste persoonlijkheidssysteem in en als mij – Self first – eerst Zelf want alleen dan kan ik helder zien en gelijk staan in en als het fysiek als leven.

Wordt vervolgd

(Afbeelding van een blog over het intern representatiesysteem – waarin zichtbaar is hoe we de ‘interne dialoog’ volledig geaccepteerd hebben als ‘eigenschap’ van onszelf als mens, zonder nog te overwegen wat we eigenlijk aan het doen zijn in een interne dialoog, in gesprek met onszelf in onze eigen gedachten en wat de gevolgen hiervan zijn).

————————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 419 – De boeman in ieder gesprek?

Bij alles wat ik op dit moment hoor en zie om me heen, komt er een gedachte of ervaring in me op gerelateerd aan het feit dat als er niet werkelijk verandering plaatsvindt in de wereld, dit alles zo zinloos is en geen stand zal houden en/of al overduidelijk een actie in eigenbelang betreft. De ongelijkheid als startpunt binnenin onszelf en in de wereld, is alles bepalend. Waarin ik me realiseer dat de ongelijkheid als startpunt binnenin mezelf alles bepalend is en dat als ik niet werkelijk verander, alles zinloos is en ik geen stand zal houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en ervaren dat als er niet werkelijk verandering plaatsvindt in de wereld, dit alles zo zinloos is en geen stand zal houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te vragen of ik dan werkelijk in iedere gesprek met een ander, hierop moet ‘wijzen’ als zijnde dat er werkelijk iets moet gebeuren in de wereld en binnenin onszelf, en dat hetgeen gezegd wordt, niet in overeenstemming is met wat het beste is voor iedereen, maar slechts de ‘ik’ betreft als hoe ‘ik’ er beter vanaf kom, in en als eigenbelang/zelfzucht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet graag de boeman te zijn  in ieder gesprek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geen zin te hebben om steeds de boeman te zijn in ieder gesprek, in plaats van de zinloosheid in de woorden die gesproken worden, uit te lichten, aan te kaarten, te benoemen, onder ogen te brengen, zodat er een flinter van gewaarzijn kan ontstaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de zinloosheid in en als het wereldsysteem, in en als het geest bewustzijn systeem, te vertalen in en als mezelf als ‘geen zin hebben’, welke eigenbelang betreft, in en als luiheid en angst om te spreken als wat het beste is.

Als en wanneer ik mezelf zie denken/ervaren in een gesprek als dat het zinloos is en wat er gezegd wordt, slechts eigenbelang of het belang van een kleine groep betreft in plaats van het beste voor alles en iedereen, dan stop ik, ik adem. Ik luister naar de woorden, ik ben een moment stil en zie of en waar ik op reageer. Ik stel mezelf ten doel zelfvergeving toe te passen specifiek op hetgeen ik reageer in een gesprek. Ik stel mezelf ten doel, als en wanneer ik stil ben in mezelf, te zien of en waar ik kan spreken ten behoeve van het ontwaken van het gewaarzijn in de mens, in de wereld, beginnende in de eenvoudige, kleine dingen die genoemd worden in de woorden, gekeerd in en als het bewustzijn. Ik stel mezelf ten doel, als en wanneer ik een angst of ‘geen zin hebben’ ervaar in mezelf hiertoe, dit te onderzoeken, zelf te vergeven en zelf te corrigeren, en in een volgend moment opnieuw in realiteit te toetsen in, als en voor mezelf terwijl ik tevens het geheel in overweging neem, en niet ga spreken slechts als ‘test’ ten behoeve van mezelf, aangezien het startpunt dan opnieuw eigenbelang is.

Als en wanneer ik mezelf als ‘boeman’ ervaar, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik me als boeman ervaar omdat ik geleerd heb dat je het ego van de mens niet zomaar mag uitlichten, benoemen, mag laten schrikken door ‘boe’ te zeggen. Ik realiseer me dat ik denk dat het vervelend is als ik dit ‘te vaak’ doe, waarin ik me keer op keer afvraag, dit heb ik toch net benoemd, waarom wordt het dan niet opgepakt. Ik realiseer me dat het geest bewustzijn systeem niet wordt opgepakt als men niet zelf gaat schrijven en in zelf gaat zien hierin. Ik stel mezelf ten doel, door te gaan met mezelf in te zetten tot het brengen van een Nederlandstalig platform als startpunt voor zelfverandering in schrijven, zelfvergeving en zelfcorrectie, zodat en waarin, als dit eenmaal staat, ik en wij hieraan kunnen refereren ten behoeve van zelfverandering, beginnende bij zelfinzicht in schrijven. Ik stel mezelf ten doel hierin in en als geduld te wandelen met en als mezelf, in en als het fysieke tempo, adem voor adem, punt voor punt, dag voor dag.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van ‘geen zin hebben’ om iets te doen (welke ik verkeerd intypte als ‘geen zijn hebben om iets te doen’), dan stop ik, ik adem. Interessant hierin is de slip of the finger, als geen zijn hebben om iets te doen, wat het hele probleem is, ik heb geen zelf en zelfbeweging om iets te doen, en dus laat ik me leiden door een ervaring als angst en zinloosheid, in en als de geest, welke zinloos is als er geen zijn als een en gelijk als leven als startpunt is. Ik stel mezelf ten doel, mezelf de ervaring van ‘geen zin/zijn hebben’ te vergeven, me hierin te realiseren dat ik dus geen zijn als zelfbeweging toepas in dat moment, en dus pas ik zelfvergeving toe, aangezien het hierin start als vrijmaken tot zelfbeweging. Ik stel mezelf ten doel, een blog te schrijven over zelfvergeving als zelfbeweging als zijnde mezelf uit de zinloosheid bewegen, in en als de geest, het fysieke leven in, in en als zelfvergeving, komende tot en in en als zelfbeweging.

Kleurplaat schrikken———————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 318 – Zelfvergevingen werk – traagheid en reactie

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zo moe te zijn na een dag werken in het systeem en tevens mezelf vast te houden, overeind te houden in het systeem, werkend voor mijn loon, in plaats van werkelijk op te staan in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de dagen als zwaar te ervaren en conflict te creeren en ervaren, werkend in het systeem, na een aantal dagen thuis zoals vakantie of ziek zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe al die mensen ooit moeten veranderen als ik zie hoeveel moeite het mijzelf kost om ook maar iets te veranderen in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf geen goed voorbeeld te vinden, aangezien ik zo traag ben in en als verandering.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf traag te vinden in en als verandering.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te weigeren mezelf te helpen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het zo verkeerd aangepakt te hebben vandaag in de winkel met een klant.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te reageren op een klant en mezelf hierin geen richting te geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor hoe ik het heb aangepakt en hoe ik het aanpak met sommige klanten, terwijl ik mijn mond vol heb over het proces van reactie naar zelf halen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te vrezen voor ontslag doordat ik het niet goed aanpak met af en toe een klant.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te vinden dat ik recht van spreken heb als ik me zo gedraag naar een klant, ook al is het af en toe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn ervaring van mensen in het algemeen in en als mijn eigen reactie, als afschuwelijk te ervaren, en dus denk ik hierin dat ik me afschuwelijk gedraag tegenover vrijwel alle klanten, en zoniet, dan hypocriet, want waarom naar de een wel en naar de ander niet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf een hypocriet te vinden aangezien ik mensen niet in gelijkheid benader, en ik ga hieraan ten onder.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ten onder te gaan aan mijn eigen ongelijke benadering van mensen in en als reactie in mezelf, en het toch niet in 1 adem te kunnen stoppen, wat op zichzelf nogal bizar en afschuwelijk is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf niet te willen laten zien in en als de geest, bestaande in afschuw, en dus mezelf groot te houden en te verstoppen.

*

Als ik mezelf zie reageren in mezelf in een situatie in een gesprek met een klant op werk, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat zolang ik reageer in mezelf, ik geen richting kan geven aan een gesprek, aangezien ik geen richting geef in en als mezelf. Dus ik stop, ik adem. En that’s it for the moment.

Ik realiseer me dat ik als de geest de situatie in de winkel veroordeel, en dat ik als de geest mezelf als traag veroordeel, terwijl het een punt is welke correctie nodig heeft, waarin de geest dient te vertragen in het moment.

Ik realiseer me dat ik traagheid als vertraging in de geest nog niet voldoende effectief toepas waardoor het proces van verandering vertraagt.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat het exact is wat me zo in reactie brengt, aangezien ik geen trigger-punt herken en al in een algehele ervaring aanwezig ben. Ik realiseer me dat ik via het herkennen van een trigger-punt mezelf beter richting kan geven voordat ik al verdwenen ben, en tevens beter inzicht krijg in wat er gebeurt in mezelf en waarom.

Ik stel mezelf ten doel te vertragen in en als de geest, zodat ik mezelf beter kan zien, stoppen, zelfvergeven en corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel verder te gaan met schrijven, ook al vind ik dat ik  ‘traag’ beweeg en in en als een ervaring van afschuw (als angst).

Full_the-spirituality-of-the-snail-part-1

The Spirituality of the Snail – Part 1

————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 197 – Zelfvergevingen op relaties – 29 – zelfvergevingen/zelfcorrecties ‘ik vind je leuk’

Dag 196 – Zelfvergevingen op relaties – 28 – ik vind je leuk

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te voeden met een ervaring van iemand leuk vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te voeden met een ervaring van leuk gevonden worden door iemand.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te voeden met een ervaring van iemand niet leuk vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te voeden met een ervaring van niet leuk gevonden worden door iemand.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf volledig geconsumeerd te ervaren door een energie-entiteit welke ik gecreeerd heb in ervaringen van leuk en niet leuk vinden en leuk en niet leuk gevonden worden, waarin ik niet gezien heb dat de ervaring van geconsumeerd worden voortkomt uit het consumeren door mijn eigen bewustzijnssysteem in polariteit in afscheiding van mezelf, en dus mezelf geconsumeerd ervaar door een ander waarop ik mijn bewustzijnservaring projecteer of waarvan ik geloof dat de ervaring van de ander van mij leuk of niet leuk vinden ook maar van enige invloed kan zijn op hoe ik mezelf ervaar, in plaats van in te zien dat alleen mijn  eigen ervaring bepaalt (het geconsumeerd worden als een ervaring van penetratie als een volledig doorboren door de energetische bewustzijnservaring) hoe ik mezelf ervaar en neerzet in deze ervaring, waarin ik de ervaring werkelijkheid maak en keer op keer mezelf in/als deze ervaring bevestig zodra deze ervaring getriggerd wordt door aanwezigheid van een ander in een leuk en/of niet leuk vinden, wat in feite in aanwezigheid is van ieder ander mens aangezien in de interactie met een ander mens dit waardesysteem geactiveerd wordt, maar welke duidelijker aanwezig is in de 1 op 1 relatie en dus geeft deze relatie de mogelijkheid deze ervaring als relatie te stoppen en in te zien.

Ik stel mezelf ten doel volledige zelfverantwoordelijkheid te nemen voor mijn ervaringen van geconsumeerd en doorboord worden door/in een bewustzijnservaring van leuk vinden en leuk gevonden worden en van niet leuk vinden en niet leuk gevonden worden en dus voorbij/achter de balans te zien van het leuk vinden. Ik realiseer me dat ik hierin vele relaties als personaliteiten heb gecreeerd, allen voortkomend uit mijn waardesysteem in/als bewustzijn van leuk en niet leuk vinden.

Ik stel mezelf ten doel de relaties als personaliteiten welke ik gecreeerd heb ter bevordering van mijn waardesysteem van leuk en niet leuk vinden in/als bewustzijn in te zien, uit te schrijven, zelf te vergeven en zelfcorrecties toe te passen waarna ik mezelf kan corrigeren/veranderen in het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel geduld te hebben met mezelf in dit doorwandelen van de relaties als personaliteiten welke ik gecreeerd heb ter bevordering van mijn  waardesysteem van leuk en niet leuk vinden waarin ik me realiseer dat dit ingewikkeld in elkaar zit in de lagen van het bewustzijnssysteem gewikkeld in het bewuste, onderbewuste en onbewuste systeem.

Als ik mezelf zie verdwijnen in een ervaring van geconsumeerd als doorboord worden in aanwezigheid van een andere persoon/persona, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat de andere persoon een persona in mij activeert die mij consumeert in/als bewustzijn. Ik realiseer me dat ikzelf toesta doorboord te worden door een persoonlijkheid in aanwezigheid van de andere persoon. Ik realiseer me dat ik niet van de andere persoon kan verwachten de persona te stoppen, aangezien ik de andere persoon als mens niet kan sturen hierin. Ik kan alleen mezelf sturen in dit proces. Dus ik stop, ik adem, ik adem door de ervaring heen die in me opkomt. Indien nodig schrijf ik later uit wat er gebeurt in mij, wat ik ervaar, en wie er geactiveerd wordt, en pas hier zelfvergevingen en zelfcorrecties op toe. Vervolgens corrigeer ik mezelf in de volgende ontmoeting in/als het fysiek. Als ik zie dat na 3-4 weken van zelfcorrectie in het fysiek dezelfde ervaring op blijft komen, onderzoek ik opnieuw waar ik een dimensie gemist heb in deze persoonlijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn aandacht als focus op de ander gericht te hebben als in een ander leuk vinden of niet leuk vinden of leuk gevonden worden of niet leuk gevonden worden waarin ik de ander verantwoordelijk maak voor wie ik ben in dat moment, en dus de ander de schuld geef van wie ik ben in dat moment, in plaats van in te zien dat ik me schuldig voel tegenover mezelf dat ik constant verwijderd ben van mezelf, en tegenover de ander voor het verantwoordelijk maken van iets waar ze niet verantwoordelijk voor zijn, namelijk voor mij, en voor het mezelf anders voordoen dan wie ik ben in dat moment, aangezien ik me aanpas aan wat de ander van me vindt in een leuk en niet leuk vinden.

Ik stel mezelf ten doel mijn aandacht als focus op mezelf te richten in communicatie met een ander, waarin ik zie wat er voor ervaring in mezelf opkomt. Ik schrijf deze ervaring uit zodat ik kan zien welke persoonlijkheid geactiveerd wordt in aanwezigheid van de ander.

Ik stel mezelf ten doel de communicatie met de ander te vertragen door in/als de adem aanwezig te zijn en eerst in te ademen en te zien wat er in me opkomt, in plaats van direct te reageren op de woorden en/of gedrag van de ander.

Ik stel mezelf ten doel de communicatie met mezelf te vertragen door in/als de adem aanwezig te zijn zoveel als mogelijk, waardoor ik zie welke persoonlijkheden er voorbij komen, alleen en in aanwezigheid van de ander, waarin ik deze persoonlijkheden kan stoppen, inzien, zelfvergeven en zelfcorrigeren in/als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf afhankelijk te maken van een ervaring van leuk en niet leuk vinden en leuk gevonden worden en niet leuk gevonden worden, waarin ik mezelf volledig heb opgesplitst in waardeoordeel in/als bewustzijn, en hierin mezelf ben kwijtgeraakt waardoor ik mezelf meer en meer ben gaan voeden met de aarde die een ander aan me hecht – slip of the finger – met de waarde die een ander aan me hecht, waarin ik mezelf afhankelijk gemaakt heb van de aarde van de ander=de mind, dus van de aard van de persoonlijkheid en de interactie als relatie die plaatsvindt in deze aard.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te aarden/gronden, door de relaties te stoppen die ik gelegd heb in/als bewustzijn in waardeoordeel van leuk en niet leuk vinden en leuk gevonden worden en niet leuk gevonden worden. Ik realiseer me dat ik hierin veel angst ervaar aangezien alles wat ik ken verdwijnt in dit proces en ik niet weet wie ervoor terugkomt aangezien ik mezelf als Leven nog niet ken. Ik realiseer me tevens dat de angst opkomt als zelfmanipulatie in/als bewustzijn, welke uit angst geboren is aangezien deze afhankelijk is van relaties als persoonlijkheden, en het bewustzijn weet dit, dus zal ik als bewustzijn er alles aan doen om te voorkomen dat de relaties als persoonlijkheden gestopt worden, te beginnen met het opwerpen van angst.

Als ik mezelf zie participeren in angst voor verlies, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat dit een signaal is dat ik bezig ben met het stoppen van een relatie in/als de mind/het bewustzijn, en dat ik hierin angst ervaar mezelf in deze persoonlijkheid in/als bewustzijn te verliezen, welke ik projecteer op angst voor het verliezen van een andere persoon. ik realiseer me dat er geen verlies mogelijk is van een andere persoon, alleen maar van mijn eigen persona’s, welke illusies zijn, opgebouwd/gecreeerd in/als energie, maar welke ik werkelijkheid gemaakt heb door ze te leven en hierin waarde te geven. Hierin realiseer ik me dat niets van wat energie is zal blijven bestaan als ik dood ga, waarin duidelijk wordt dat het niet werkelijk leven is en dus geen leven voortbrengt maar angst voor verlies, en dus kan ik maar beter door deze angst heen wandelen en ademen en mezelf onder ogen zien als wie ik geworden ben in/als persona gerelateerd aan angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb krampen in mijn fysiek te creeren ter onderdrukking van de samengebalde energie die ik ervaar in een leuk en niet leuk vinden en in een leuk gevonden worden en een niet leuk gevonden worden.

Ik stel mezelf ten doel de krampen in mijn fysiek te gebruiken als leidraad voor waar ik zelfoneerlijk ben, zodat ik mezelf kan corrigeren hierin.

Ik stel mezelf ten doel mijn opgeslagen zelfoneerlijkheid te onderzoeken welke ik gemanifesteerd heb in krampen in het fysiek, door in het moment te zien welke persoonlijkheid er geactiveerd wordt welke de krampen triggeren, en dus overeenstemmen met de krampen, zodat ik deze persoonlijkheid kan stoppen en vrij kan maken uit mijn fysiek door mezelf als de persona in alle dimensies zelf te vergeven en zelf te corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel, indien mogelijk en indien nodig, het opkomen van de persona’s in communicatie met de ander te bespreken, zodat beiden in zelf kunnen zien welke persona’s elkaar triggeren, waarin ik me realiseer dat als beiden zien in de persona’s die elkaar triggeren, dit elkaar ondersteunt in het stoppen van de eigen gecreeerde geactiveerde persona aangezien er een samenwerking is hierin.

Ik stel mezelf ten doel door de persona’s heen te wandelen en hierin door de fysieke krampen heen te wandelen, in plaats van me terug te trekken en in te houden en hierin voor de krampen, dus feitelijk in/voor de balans, te stoppen en niet verder/voorbij de balans te zien, en dus mezelf niet te zien, waarin ik een ervaring van weglopen behoud met onrust en fysieke krampen in mijn lichaam. Ik sta mezelf niet toe weg te lopen met fysieke krampen en onrust in mijn lichaam. In plaats hiervan blijf ik, totdat ik zie wat er gebeurt en ik achter de balans kan zien/mezelf kan zien en de ander kan zien, waarin opnieuw tot een harmonie als overeenstemming gekomen kan worden in/als zelf en indien nodig en/of mogelijk met de ander.

——————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life