Dag 624 – Prison Solutions: walking the internal process

fear

I have walked some time with a male who has been in jail for a year during the time that I already knew him. He has to go for an ‘old imprisonment’ that was still open and that he would have to sit out when he goes back to his own country. The reason for having to go to jail in the first place was that he years ago, did steal some copper from the railways to sell for money so simply said, the reason was money to live from.

He did not mention so much about this time, only that it was really not fun to be there. However I also saw some benefits in him as he was there for a year without any distraction or possibilities to distract himself with for example enslaving substances and the days were very structured which seemed to have a stabilizing effect on him.

The point that I want to see into here is that this time in jail, could be used so much as a time to prepare someone to step back into society as how it exists today. There is a video made about this subject where a practical aspect is discussed. Here I want to discuss the more internal support that we all need to really be able to direct ourselves within a world full of distractions that are around us everyday, well especially in the western countries of course with lots of choices and within this, the experiences of not being able to participate within the making of these choices because of not having the money to do so, which distracts again.

So wouldn’t it be of most benefit for everyone if during this time in jail – where we leave out the starting-point of the existance of jails in itself, as this is a point in itself that needs to be questioned and looked at – the persons/beings in jail will receive support and supportive material to start learning who they really are, how and what they/we all exist of as human beings within a physical body and a mind and why someone is coming to a point of ‘going to jail’ in the first place?

The only thing that is needed is the possibility for writing and someone or more ones who will stand as a buddy (meaning someone who is walking the same internal process), to read the words and ‘walk’ with someone through their mind and in the first place, to support in getting to know ones own mind and how this is build up.

I can already say by now that if this male would have received such support in his own language for a year, his life after jail would have most likely, been better directed by/for himself and so, would have been different, with different chances/possibilities opening up and him being able to step in, keep standing and better understanding what is needed to be done to make a living in this world.

This year in jail can be a year of self-introspection and of learning essential life-skills so that when one comes out, one is better prepared to live within this world of distractions and choises and direct oneself through and within. If everyone is doing this in jail, there will be an equal participation and so, the time in jail will be much more quiet and equal and can even become a time of mutual support and understanding from the point of understanding oneself and understanding oneself, means the ability to forgive oneself and from here one will be able to really understand and forgive another.

Only from this point of self-understanding, one will be able to correct oneself and so, create a different life for oneself than one has lived before going to jail. So jail could actually be a place of transformation and this would be very usefull, where by now, time in jail is mostly seen and lived as a ‘waste of time’ and after this, same song starts repeating.

At the moment such support is not available and one cannot decide for oneself to make it available as the support is provided on internet and internet-connections are not allowed in jail. One can write on paper for oneself, however then one needs to be already familiair with the support-methods which is in most cases not so. And also the quards should be walking the same process and then there would really be an environment of mutual support and understanding.

This may sound odd and ‘far from my bed’ for most people but actually it is very simple and practicle, which most practical solutions actually are. Because the only thing that is practical needed, additional to what is already existing in and as the concept of jail as how it exists today, is an internet-connection that only gives access to the support-method with a buddy. So the big issue here is existing within our own minds and so the question is: are we willing to change our ‘mind-set’ and willing to see inside ourselves, instead of pointing fingers to others or anything outside us?

The fact that it is almost ‘unthinkable’ that something like this would exist in an prison-environment where quards are standing as a point of support instead of standing as a point of ‘control’, shows how far away we are from physical reality and real care-taking for each other. It shows how we are imprisoned within and as ourselves, in our own limitations in our head – so within so without – and this is something that we need to change.

Start today if you have the possibility to do so.

Desteni I Process Lite

Desteni I Process

equal life foundationEqual Life Foundation

———————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Advertenties

Dag 571 – Vrijheid van meningsuiting, wat houdt dit eigenlijk in?

meningsuiting

In Nederland zijn de woorden ‘vrijheid van meningsuiting’ lange tijd behoorlijk populair geweest. Tot aan de dood van Theo van Gogh. Hierbij is het voor iedereen duidelijk en waren velen het erover eens dat, iemand vermoorden voor de woorden die hij/zij spreekt, dat is onacceptabel.

Maar hoe zit het met dit gegeven van ‘vrijheid van meningsuiting’? Is dat een vrijbrief om alles maar te kunnen roepen, schrijven, tekenen, kortom ventileren? Is het acceptabel om iemand te denigreren in woorden, belachelijk te maken om bepaalde waarden die iemand aanhoudt, zogenaamde ‘grapjes’ te maken over iemands leefwijze? Zouden we willen dat dit met onszelf gebeurt?

Iedereen weet hoe vervelend pesten als bijvoorbeeld uitschelden is voor kinderen op de lagere school en wat een enorme invloed dit heeft/kan hebben op hun gehele leven. Bij volwassenen is de invloed nog net zo indringend alleen denken we dat we hiermee om moeten kunnen gaan, we gaan ons ‘harden’ ter verdediging. En deze ‘verharding’ ter verdediging, tegen de pijn en verongelijking die we ervaren van woorden die gesproken zijn in ongelijkheid, verandert vroeg of laat in een aanval, in ‘harde woorden’ naar iets of iemand buiten onszelf en tevens naar onszelf toe, met de rechtvaardiging dat het ‘ter verdediging’ is en dus ‘gerechtvaardigd’. En zo is een kleine oorlog begonnen.

Wat houdt het woord ‘vrijheid’ in?

We denken dat we vrij zijn als we ons bevrijd hebben van hetgeen we ervaren als beklemmend en belemmerend. Dit kan voor iedereen iets anders betekenen, echter in de basis is het gelijk. Het zijn de systemen waarin we ons ‘gevangen’ voelen. Het geldsysteem is hier een voorbeeld van, we zijn ‘gedwongen’ om geld bij elkaar te verzamelen om te overleven en hiervoor moeten we voldoen aan allerlei regels binnen hoe het geldsysteem bestaat en dus bepaalt dit hoe wij bestaan. Over het algemeen is dit een bekend gegeven voor iedereen.

Minder bekend is het geestbewustzijnssysteem binnenin onszelf waarin we onszelf gevangen hebben gezet. Hierin bestaan we in en als een geloof in de waarheid van onze gedachten, gevoelens en emoties. En dit is dan hetgeen waar vandaan we spreken en waarin we denken ‘vrijheid van meningsuiting’ te hebben. Echter, wat is het dat we ‘uiten’? Het zijn gedachten, overtuigingen, zaken die gebaseerd zijn op de ervaringen van aanval en verdediging die we hebben opgedaan in ons leven, zoals we opgevoed zijn en geleerd hebben ter overleving in de maatschappij. Dit zijn geen woorden van gelijkheid in overweging van (al) het leven binnenin onszelf en buiten onszelf. Het zijn over het algemeen, geen woorden die voortkomen uit gezond verstand. Gezond verstand als ‘geven zoals je zou willen ontvangen’. Het zijn met name woorden ter verdediging van onze overtuigingen en bezittingen, ter aanval op hetgeen we bedreigend ervaren ten aanzien van deze overtuigingen en bezittingen, ter verdediging van ons individuele ‘geloof in de waarheid’ die feitelijk gebaseerd is op maar één ding: overleving en verdediging van ‘ons bezit’.

Deze woorden worden dus gesproken in een uitgangspunt van een ervaring van ‘verongelijking’, in en als ongelijkheid en dus, brengen deze woorden ongelijkheid voort. Zonder dat we het weten, zetten we het ongelijke systeem waarin we onszelf gevangen ervaren en houden, voort in de buitenwereld door de woorden die we spreken, onder het mom van ‘vrijheid van meningsuiting’.

Natuurlijk zijn we boos. We zetten iets voort en houden iets in stand zonder dat we exact weten dat en hoe we dit doen. We maken onszelf in feite machteloos alleen zien we niet dat en hoe we dit doen. Het enige wat we zien is de ongelijke verdeling (van geld en goederen) buiten onszelf en ja, hiervoor moeten we vechten, ter overleving.

Is dit vechten, dit verdedigen en aanvallen, deze oorlog van binnen en van buiten – is dit een oplossing voor de problemen in de wereld en voor de beknellende ervaringen binnenin ons?

Het zal nooit werkelijke vrijheid geven en het zal van kwaad tot erger worden. Dat is ook zichtbaar in de wereld. Veel gehoorde woorden zijn dat het ‘vroeger allemaal beter was’ en ‘de jeugd van tegenwoordig’. We zien dus dat het van kwaad tot erger wordt en neigen hierin ernaar ‘de jeugd’ of ‘de economie’ de schuld te geven. Echter, wie heeft de jeugd opgevoed? Wie heeft de economie gecreëerd? Dat zijn wijzelf, ieder van ons. Natuurlijk moet de jeugd verantwoordelijkheid leren nemen, echter dan moet het hen ook geleerd worden. En het is overduidelijk dat velen dit niet geleerd hebben, net zoals we allen niet geleerd hebben om verantwoordelijkheid te nemen voor onszelf, in de woorden die we spreken. We hebben niet geleerd om te zien, begrijpen en realiseren dat we in gedachten, gevoelens en emoties aanwezig zijn, de hele dag door en zelfs ’s nachts en dat we hierin in afscheiding bestaan van onszelf en zo, afscheiding als ongelijkheid voortbrengen in de wereld. Via de woorden die we spreken.

Het is een ‘ongelooflijk’ concept, dat een ieder van ons, de wereld schept en geschapen heeft zoals die op dit moment bestaat. En toch is het zo. Ergens weten we het, diep van binnen. We merken het in onze reactie op suggesties van beperking van deze vrijheid van meningsuiting. Hierin zien we dat er een beperking plaatsvindt tot het uitdrukken van onszelf die we niet ‘oké’ vinden. En zo blijven we in een polariteit bewegen van ‘vrijheid van meningsuiting’ tot ‘onderdrukking van expressie’.

Echter, zolang we niet leren zien hoe we met onze woorden, gesproken in verdeeldheid, verdeeldheid creëren en zolang we hiervoor geen verantwoordelijkheid leren nemen, heeft ‘vrijheid van meningsuiting’ geen enkele zin. Onze mening bestaat namelijk niet in vrijheid, het bestaat in verdeeldheid, ter overleving van onszelf in en als de geest, in aanvaarding van onze gedachten, gevoelens en emoties en ter overtuiging om geld te verzamelen, binnenin een wereld die ongelijk verdeeld is.

Onze behoefte aan voldoende geld en goederen om van te leven is de gemeenschappelijke deler in ieder van ons, in ieder levend wezen en in al het leven op aarde. Dit is dus hetgeen waar we als eerste zorg voor moeten gaan dragen. Niet alleen voor onszelf en eventuele naasten, maar voor iedereen, voor al het leven.

Werkelijke vrijheid zal er pas zijn als een ieder voldoende geld en goederen heeft om van te leven zonder angst voor uitbuiting. Dit zal enorm veel stabiliteit geven en hierbinnen kunnen we leren om verantwoordelijkheid te nemen voor onszelf in hoe we bestaan in de woorden die we spreken en van hieruit, leren om werkelijke vrijheid te leven en voort te brengen in de wereld, voor al het leven, voor iedereen. Door de toepassing van het purificeren van ons taalgebruik, tot in expressie van onszelf, in eenheid en gelijkheid met – oftewel in overweging van al het leven.

Er zijn dus twee systemen die veranderd dienen te worden als we werkelijk in vrijheid willen leven:

Het geldsysteem – voor gelijkheid in onze buitenwereld

Het geestbewustzijnssysteem – voor gelijkheid in onze binnenwereld

Zo binnen zo buiten. Een andere, blijvende oplossing is er niet. Zolang binnen en buiten niet overeen stemmen in en als een uitgangspunt van wat het beste is voor iedereen, binnen de woorden ‘geef zoals je zou willen ontvangen’ zal er ongelijkheid bestaan en dus, zullen we niet werkelijk vrij zijn en is het woord vrijheid in feite zinloos.

What is Freedom of Speech? – by Marlen

Onderzoek de mogelijkheden via de links.

The-Future-is-Written

—————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 445 – Gemanifesteerde controlemechanismen – zelfvergevingen

plugged mind matti freeman

Dag 444 – Tip Toeing around myself

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor mezelf bestaande in en als zelfoordeel en hierin dus feitelijk mezelf, in en als zelfoordeel, te veroordelen in en als angst en zo het zelfoordeel in stand te houden, welke ik ervaar als een constante spanning en een adem inhouden in mijn fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf onderuit te halen in en als zelfoordeel van iets nalaten in overweging van leven, welke in zichzelf al komt door participatie in oordeel als gedachten als interpretatie in en als de geest.

Als en wanneer ik mezelf ervaar in een adem inhouden, dan stop ik en adem een paar keer diep in en uit.

Ik realiseer me dat ik een oordeel ‘verwacht’ van en als mezelf en onderzoek in mezelf waardoor ik dit verwacht; of ik iets heb nagelaten waarvoor ik me nu ‘schrap zet’ in en als fysieke spanning of dat het alleen een automatische verwachting inhoudt als hoe ik gewend ben te overleven.

Ik stel mezelf ten doel de zelfoordelen te stoppen, in te zien en zelf te vergeven zodra ik ze zichtbaar heb en hierin de verwachting van zelfoordeel te verminderen en steeds verder te stoppen naarmate ik mezelf meer en meer vertrouw in het ondersteunen van mezelf in zelfvergeving in plaats van het onderuit halen van mezelf in zelfoordeel.

Ik stel mezelf ten doel in mezelf te zien of ik iets heb nagelaten in overweging te nemen als leven en als ik dit tegenkom, dit in zelfvergeving te zetten en een zelfcorrectie te maken waarin ik mezelf ondersteun en in staat stel mezelf te corrigeren, veranderen in en als het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te corrigeren, veranderen in en als het fysiek zodra ik een punt dat ik niet in overweging heb genomen als wat het beste is voor al het leven, duidelijk en vergeven heb in en als mezelf en me vervolgens inzet in overweging van al het leven, inclusief mezelf als leven.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen in en als zelfvergeving welke leidt tot een direct zien in hoe ik besta in en als de geest in interpretatie van het fysieke leven, in plaats van mezelf onderuit te halen in en als zelfoordeel en zo mezelf in en als de geest in stand als blind te houden voor de fysieke werkelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een angst te creeren voor mezelf, bestaande in en als de geest, in en als angst in en als zelfoordeel op de angst als gedachten als oordeel als interpretatie in en als de geest als hoe ik mezelf geprogrammeerd heb te bestaan.

Ik realiseer me dat als ik mezelf geprogrammeerd heb tot een bestaan in angst in gedachten in en als interpretatie in en als de geest van het fysieke leven, ik dit zelf kan stoppen door de programmering te stoppen door de structuren in en als de geest als gedachten als interpretatie van het fysieke leven, uit te schrijven, zelf te vergeven en zelf te corrigeren zodat en waarin ik mezelf in staat stel tot fysieke verandering in en als een leven als wat het beste is voor al het leven welke mogelijk is/wordt als en wanneer ik niet langer geleid wordt door de structuren als gedachten als controle als angst in en als de de geest welke ik denk te moeten volgen.

Ik stel mezelf ten doel, als en wanneer ik mezelf ervaar in angst, te stoppen, te ademen en een moment stil te zijn. Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken waarvoor ik bang ben in en als mezelf, wat ik oordeel. Ik stel mezelf ten doel de oordelen die opkomen ten aanzien van een ander, te gebruiken als leidraad voor wat ik nog niet ingezien en vergeven heb in en als mezelf wat geprojecteerd op een ander zichtbaar wordt, door de oordelen terug te halen naar zelf en te onderzoeken en herleiden naar een gedachte als angst voor en als een oordeel in en als mezelf, waarin ik mezelf ondersteun in en als zelfvergeving en zelfcorrectie van wat ik zie als ongelijkheid in en als mezelf – ongelijkheid als afscheiding in en als een geloof in een gedachte als oordeel als angst als interpretatie van de fysieke werkelijkheid in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te geloven in het bestaan van gedachten als oordelen als angsten als interpretatie van de fysieke werkelijkheid in en als de geest ter controle van de fysieke werkelijkheid en in en als het geloof hierin, deze gedachten als oordelen als angsten als interpretatie van de fysieke werkelijkheid in en als de geest ter controle van de fysieke werkelijkheid, werkelijk te maken door de illusies in en als de geest te ‘leven’ in en als het fysiek, en zo de controle als angst als gedachten als oordeel als persoonlijke interpretatie zelf te manifesteren en vervolgens angst als oordeel hiervoor, in en als mezelf te creeren

en dus

vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen controlemechanismen als angst als gedachten als oordeel als interpretatie van de fysieke werkelijkheid in en als de geest te manifesteren en hierin te geloven en in voort te leven en zo het geloof in stand te houden, te bevestigen en vergroten in en als de fysieke werkelijkheid en vervolgens zelf bang te worden van mijn eigen gemanifesteerde geloof waarin ik mezelf op deze manier vastzet in mijn eigen gemanifesteerde controlemechanismen in en als de geest, bestaande in en als een geloof in illusies in en als de geest.

blaadjes artwork pagina

(Artwork by Matti Freeman)

—————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 69 – Prikkeldraad

(Offline geschreven op 10 juli 2012)

In het nieuwe huis met het kleine tuintje heb ik prikkeldraad op de schutting rondom gespannen om d katten weg te houden bij de konijntje. Een praktische oplossing die een heleboel reacties teweeg brengt. Het wordt geassocieerd met kampen, gevangenis, afzichtelijk. Ikzelf had ook moeite met het aanzicht maar na wat aanpassingen vond ik het wel een mooi hekje. Totdat ik de afkeer ion de buurt merkte, die invloed heeft op hoe ik benaderd word. En nu ik dit weet, zit ik compleet vast in mijn eigen opgestelde prikkeldraad zeg maar, oftewel natuurlijk in mijn eigen mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdrietig te zijn dat er zo vijandig op mij gereageerd wordt in de buurt doordat ik het tuintje anders inricht dan de meesten zouden doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten of de mensen daadwerkelijk vijandig reageren aangezien er met de meeste mensen geen directe communicatie is.

Ik verbind mezelf met mezelf door het verdriet te stoppen in mezelf en in te zien dat ik niet weet wat de ander vindt of niet vindt, en dat datgene wat de ander vindt iets is voor de ander om in te zien; ik zie alleen in mijn eigen reacties hierop.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb alleen nog maar het prikkeldraad te zien en me te schamen en ongemakkelijk te voelen door de gedachte als bewustzijn dat iedereen constant op mijn tuintje let, me constant in de gaten houdt en me achter mijn rug om belachelijk maken om hoe ik het tuintje met prikkeldraad heb gemaakt.

Ik verbind mezelf met mezelf door de gedachte dat iedereen op me let te stoppen en hier te zijn in de adem, iedere keer opnieuw als ik aan het prikkeldraad denk. Indien nodig pas ik zelfvergevingen toe op gedachten of emoties die opkomen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb al mijn plezier in het nieuwe huisje de kop in te laten drukken door de onderdrukking van mezelf als bewustzijn als angst.

Ik verbind mezelf met mezelf door datgene waar ik plezier in heb rustig op te pakken, mezelf bij de hand te nemen in de angst en me voorzichtig te bewegen in/als mezelf, wat het enige is wat werkelijk blijvend plezier geeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb constant bang te zijn en bij ieder geluid te schrikken en te denken dat de mensen aan komen kloppen om iets te zeggen van het prikkeldraad, of om iets kapot te maken in mijn tuintje.

Ik verbind mezelf met mezelf door bij ieder geluid wat ik hoor waar ik van schrik, diep in te ademen en een moment stil te staan/zijn, om vervolgens uit te ademen en de schrik onvoorwaardelijk los te laten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het wonen in dit middelpunt onderschat te hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de mind als bewustzijn onderschat te hebben, zowel van mezelf als van de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten dat ik zo bang als alert ben iedere minuut, en eigenlijk weet ik dit ook weer wel en ervaar ik dit al mijn hele leven op de achtergrond.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me schuldig te voelen dat ik iets doe in deze nieuwe buurt wat veel mensen niet leuk vinden.

Ik verbind mezelf met mezelf door in te zien wat maakt dat ik me schuldig voel, zodat ik dit kan stoppen en/of mezelf kan vergeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te willen dat mensen mij leuk vinden, wat geen vrijheid in communicatie geeft aangezien ik mijn expressie aanpas aan wat ik denk dat mensen leuk vinden.

Ik realiseer me dat als ik wil dat de mensen me leuk vinden, ik nooit vrijheid als expressie als plezier zal ervaren, aangezien ik niet aan de wensen van anderen zal kunnen voldoen.

Ik verbind mezelf met mezelf door direct te stoppen met de wens of gedachte dat mensen me leuk vinden. Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een plaatje van mezelf te creeren waarin ik geloof dat iedereen mij leuk vindt, waarna ik mezelf teleurstel/laat schrikken als blijkt dat dit niet zo is, waarin ik dus schrik van het keer op keer verlaten van mezelf voor het leuk gevonden willen worden door de ander=de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me niet vrij meer te durven bewegen rondom het huisje, terwijl ik daar tijdens de verhuizing geen last van had en me hier juist vrij voelde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me in beweging dus vrij van de mind te voelen, en zodra een situatie ‘vast ligt’ ga ik de vastheid van de mind als bewustzijn ervaren en me hieraan aanpassen, waardoor mijn plezier vedwijnt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me in/als de mind aan te passen aan de situatie die zogenaamd vastligt waarmee ik mezelf vastzet in/als de mind als bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn plezier te onderdrukken door mezelf vast te zetten in angst als bewustzijn.

Als ik mezelf zie participeren in angst als bewustzijn om te bewegen, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat dit precies hetzelfde punt is als met x in huis naar voren kwam, namelijk het vastzetten van mezelf in/door mijn bewust-zijn van de aanwezigheid van de ander/anderen om me heen en het aanpassen van mezelf als expressie hieraan, waardoor ik me niet vrij durf te bewegen. Met x lag er een laag van afkeer/boosheid bovenop, welke afkeer en boosheid van en naar mezelf was doordat ik wist dat ik in een situatie leefde die ik was ingestapt uit angst voor wat ik nu ervaar: pure angst voor wat ik ervaar als onvoorspelbaarheid en onachtzaamheid van alle mensen om me heen als de ander=de mind, waardoor ik me volledig heb teruggetrokken uit de matrix, en hierin een gebrek aan zelfvertrouwen; een gebrek aan vertrouwen in mezelf als bescherming van/in/als mezelf, welke ik juist creeer door in angst als bewustzijn als alertheid in/als de mind te bewegen.

Ik realiseer me dat deze angst niet zomaar verdwijnt van de ene op de andere dag; dit is het proces van het vrijmaken van de structuren in/als mezelf; het proces van alleen staan.

Ik verbind mezelf met mezelf door de structuren die ik geworden ben uit te schrijven, zodat ik mezelf kan zien in de woorden die ik schrijf en mezelf kan vergeven wie ik geworden ben als structuren in/als de mind als angst als bewustzijn. Hierin ervaar ik zelfintimiteit als een en gelijk worden met mezelf als mind en hierin/hierdoorheen als leven.

www.desteiiprocess.com

www.equalmoney.org

www.eqafe.com/free

www.desteni.net