Dag 383 – Loneliness-2: praten

Dag 378 – Loneliness-1

Een punt waarvoor ik verantwoordelijkheid wil nemen is het praten/vertellen over een situatie van mezelf, waarin anderen betrokken zijn, waarin ik tijdens dit vertellen, bemerk energie te genereren. Als ik zo’n ‘verhaal’ eenmaal begin, wordt het moeilijker om weer te stoppen, en wil ik het liefst doorpraten en alles nog eens vertellen lol. Wat komt doordat ik het lastig vind om weer terug te komen bij mezelf; dit gedrag is gebaseerd op het construct van Loneliness – eenzaamheid als programmering en hierin ontwikkeld de ervaring van een ‘alleen zijn” als negatieve energetische ervaring, tegenover de positieve energetische ervaring in ‘relaties met anderen’, verschillend van 2 tot meerdere personen.

Ik heb dit ontwikkeld in het ‘praten met vriendinnen’, waarin we alle situaties besproken. Ik bemerk dat ik niet constant ben in en als mezelf, in relatie tot met wie ik praat en in relatie tot waarover ik praat en in relatie tot hoe ik praat.

Praten praten praten. Met hierin een polariteit van veel praten tot weinig/niet praten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in gezelschap met ‘vrienden/een vriendin’, het moeilijk te vinden om weg te gaan/naar huis te gaan, waarin ik het ervaar alsof ik me ‘los moet maken’ van diegene(n).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb over een situatie wat ik heb meegemaakt, enthousiast te gaan delen waarin ik mijn stem verander en ik door wil blijven praten en hierin de ander vast wil houden in aandacht, zoekende naar wat ik nog meer kan delen, waarin ik feitelijk zoek naar positieve energie-oplading in en als mezelf ter bevestiging van mezelf in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een situatie wat ik heb meegemaakt met andere mensen hierin betrokken, te gebruiken om positieve energie in mezelf te genereren in en als een praten/vertellen hierover.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een moment van beslissing als mogelijkheid om bij mezelf te blijven, niet te nemen, omdat ik een punt hierin ervaar als ‘moeilijk’ als weerstand om bij mezelf te komen/blijven/zijn, en in plaats hiervan me te laten verleiden door de geest tot het praten over een situatie die ik heb meegemaakt, waarin ik vergeet in de adem te gaan tijdens het praten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te vergeten in de adem te zijn tijdens het praten over een situatie die ik heb meegemaakt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een hekel te hebben aan mezelf als ik zoveel praat in en als een energetische ervaring en mezelf toch niet effectief te stoppen hierin, waarin ik dubbel energie genereer: in het moment positief en achteraf negatief.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dubbele energie te genereren en hierin niet integer als intiem te met zelf te blijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen als ik praat over een situatie, waarin ik eerst iets vast wil houden, dus niet deel, om energie te genereren in mezelf, het vervolgens wel wil delen om energie te genereren in mezelf, en het vervolgens weer te veroordelen om energie te genereren in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb veel praten te veroordelen in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb veel te praten bij iemand ‘waar ik me op mijn gemak voel’ en weinig te praten bij iemand ‘waar ik me niet op mijn gemak voel’, en hierin een disbalans te creeren in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de ervaring als moment van Loneliness in en als mezelf alleen, uit te stellen/te verbloemen, door te gaan praten/vertellen over iets wat ik heb meegemaakt en hierin positieve energie te genereren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de ervaring van Loneliness te creeren door gedachten over alleen en samen zijn, opgebouwd door de tijd heen,  gestoeld op een programma in en als het construct van Loneliness-Eenzaamheid in en als de geest, en hierin vastgezet, niet van mijn stoel op te willen staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn fysiek te belasten met de energie die ik genereer tijdens het praten of juist het niet praten, waarin ik hierin me zo rottig voel en onaangenaam in mijn fysiek, dat ik neig tot opnieuw energie genereren, nog steeds als consequentie van het energie genereren om niet het moment van weer alleen zijn te voelen.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van het moeilijk vinden om weg te gaan/naar huis te gaan, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat het slechts een moment is, dat ik voorbij dit moment, bij mezelf kom, en hierin tevreden ben als ik door het moment heenga in en als mezelf als weerstand die opkomt.

Ik adem, sta op, en beweeg me fysiek naar wat ik wil doen als naar huis gaan of loop even weg om te zien wat het beste is voor me in het moment om te doen.

Als ik mezelf zie neigen tot praten over een situatie die ik heb meegemaakt, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik iets wil delen, waarin ik mezelf eerst inhoud, om het vervolgens toch te delen, versterkt door het inhouden.

Ik realiseer me dat ik het ‘praten over’ als delen veroordeel in mezelf, waardoor ik dit inhoud, en vervolgens toch doe.

Ik stel mezelf ten doel me te focussen op de adem terwijl ik praat/deel, en hierin specifiek te zien wat ik wil delen en hoe ik het deel, en mezelf hier te houden in en als de adem.

Ik stel mezelf ten doel te bevrijden van de oordelen over het al dan niet delen, al dan niet in en als energie, door toepassing van zelfvergeving op de specifieke verbindingen die ik hierin tegenkom, zodat en waarin ik mezelf corrigeer, langzaam maar zeker, tot een constante aanwezigheid in spreken in de adem in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te duwen tot voorbij de weerstand om op te staan en alleen te staan, en hierin zacht te zijn met mezelf en tegelijkertijd standvastig, en zelfvergevingen toe te passen op wat ik zie dat mijn standvastigheid doet wankelen, waarin ik me realiseer dat het veelal ‘slechts’ een energetische ervaring als verslaving is waar ik doorheen moet die niet perse van alles te betekenen heeft en welke ik kan stoppen.

Ik stel mezelf ten doel de herinneringen gekoppeld aan veel praten en ervaringen en oordelen hierin en hierover, te onderzoeken in mezelf.

Als ik mezelf zie participeren in en als disbalans als ervaring van me wel of niet ‘op mijn gemak voelen’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mijn ervaring van comfortabel zijn en hierin mijn expressie, afhankelijk maak van het gezelschap met wie ik ben.

Ik realiseer me dat ik mijn expressie wel kan afstemmen op het gezelschap – in het luchtledige praten heeft niemand wat aan – maar dat ik hier tevens constant in kan blijven in en als mezelf, zodat het een beslissing wordt in en als mezelf om iets te delen zonder energetische connecties met het gezelschap.

Ik stel mezelf ten doel in gezelschap in de adem aanwezig te blijven en mezelf hier steeds naar terug te halen, en te zien in het moment wat ik wil delen en wat er eventueel in me opkomt als weerstand als connectie, waarin ik deze connectie als relatie terughaal naar zelf, en de afscheiding hierin, in en als mezelf in relatie met de ander, stop.

Ik realiseer me dat dit een proces is door de tijd heen, en dus geef ik mezelf de tijd hierin en hiervoor, waarin ik mezelf ten doel stel de kleine correcties in het moment door te voeren.

Ik stel mezelf ten doel de gedachten over Lonelisess-Eenzaamheid te onderzoeken en gewaar te zijn en/of worden wanneer en hoe ze opkomen zodat ik mezelf hierin kan ondersteunen en richting geven.

silhouette-of-people-talking-200x154 Next Question: praten jongeren nu sneller?

Het Ontwerp van Eenzaamheid

————————————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Advertenties

Dag 151 – Ervaring van ongemak in gezelschap

Ik begin meer en meer te zien wat ik eigenlijk altijd al ervaren heb; mijn ervaring van ongemak in het bijzijn van andere mensen, bij de een wat meer dan de ander, die zich uit in een constante stroom van oordelen over mezelf die in me opkomen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf me zo ongemakkelijk te voelen in het bijzijn van andere mensen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen dat ik me zo ongemakkelijk voel in het bijzijn van andere mensen, wat op zichzelf voortkomt uit het oordelen van mezelf als hoe ik ben in het bijzijn van andere mensen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat anderen in mijn buurt zich ongemakkelijk gaan voelen doordat ik me zo ongemakkelijk voel en me hierdoor gespannen gedraag.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me gespannen te gedragen in het bijzijn van andere mensen doordat ik het zo spannend vind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten wat ik moet zeggen in het bijzijn van andere mensen en dus ben ik in mijn hoofd gaan praten als backchat als oordelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb het gepraat in mijn hoofd als backchat te stoppen en werkelijk stil te zijn, en in plaats hiervan het gepraat in mijn hoofd als backchat te zijn gaan geloven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het gepraat in mijn hoofd als backchat te geloven, waarin ik het zo vervelend vind wat ik allemaal zeg dat ik ongemak ga ervaren, en om dit ongemak te vermijden ben ik gaan geloven dat ik ‘liever alleen ben’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik liever alleen ben, waarin ik mezelf isoleer in/als de mind als veilige haven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor wie ik geworden ben als persoonlijkheid in ongemak in het bijzijn van andere mensen en voor hoe ongemakkelijk/gespannen ik me gedraag.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me schuldig te voelen dat ik me ongemakkelijk/gespannen gedraag in het geloof dat ik iedereen om me heen beinvloed hiermee, in plaats van in te zien dat een ander in mijn buurt de eventuele eigen reacties op mij kan inzien en zelfvergeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het niet leuk te vinden als/dat andere mensen om me heen wellicht reageren/last hebben van mijn gedrag/aanwezigheid in ongemak.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te realiseren en in te zien hoe ik mezelf constant aanval in/als het bewustzijn in backchat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst als leidraad te gebruiken in plaats van in te zien dat het participeren in gedachten in/als bewustzijn de angst geeft, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb gedachten als het bewustzijn als leidraad te gebruiken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf buiten spel te zetten en mezelf vervolgens niet te kunnen vergeven dat ik mezelf buiten spel zet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf niet te kunnen vergeven maar mezelf constant te veroordelen voor de dingen die ik verkeerd doe/heb gedaan, en hierin in het verleden in herinneringen te blijven participeren door in veroordeling naar mezelf te gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard mezelf vast te houden in her-inner-ing, in plaats van mezelf in her-inner-ing hier te brengen en in te zien zonder oordeel wat ik geloof te zijn in herinnering, mezelf te vergeven en zelf te veranderen in de adem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me zo bewust van mezelf te zijn geworden dat ik mezelf vast heb gezet in/als bewustzijn, welke ik als nogal ongemakkelijk ervaar aangezien ik in/als bewustzijn focus op goed en fout en mezelf hierin oordeel.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met het oordelen van mezelf in/als backchat. Ik realiseer me dat ik mezelf vasthoud in herinnering door in oordelen als gedachten te participeren. In plaats hiervan focus ik op de adem, op mijn tong die ik tegen het boven-gehemelte leg, op aanwezig zijn in mijn ogen zonder te verdwijnen in de plaatjes om me heen. Ik sta mezelf niet toe de gedachten als oordelen die ik aan de oppervlakte breng te geloven.

Ik stel mezelf ten doel comfortabel te worden met mezelf in deze zeer oncomfortabele ervaring van onzekerheid in de aanwezigheid van andere mensen door er doorheen te ademen zonder er in te gaan en me terug te trekken in de gedachten. Specifieke punten die opkomen schrijf ik uit en pas ik zelfvergevingen op toe.

Ik stel mezelf ten doel om gelijk te staan aan mijn oordelen in/van onzekerheid van mezelf door deze direct te stoppen zodra ik ze op zie komen. Ik sta mezelf niet toe me nog langer te laten leiden door gedachten in/als angst. Ik adem door en focus me op de ademhaling, zolang ik niet een en gelijk ben als de adem, totdat het rustiger wordt in mijn hoofd.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met me schuldig voelen over wat de ander eventueel van mij zal denken en hoe de ander eventueel op mij reageert. Ik realiseer me dat het schuldig voelen hierover de ervaring van ongemak geeft, voor mijzelf en hierin voor de ander. Als ik me niet schuldig zou voelen zou er niet zoveel aan de hand zijn. Dan zou ik gewoon hier zijn in een ervaring van ongemak die voorbij gaat als ik er doorheen adem.

Ik stel mezelf ten doel mezelf ‘de tijd te geven’ om meer ontspannen te zijn in gezelschap van mensen die ik niet lang ken zonder allerlei oordelen die opkomen/getriggerd worden te gaan geloven, waarmee ik juist mijn ervaring van ongemak creeer/versterk/in stand houd.

Ik stel mezelf ten doel geduld te hebben met mezelf in het lopen van de verandering van mezelf in aanwezigheid van andere mensen. Ik realiseer me dat het tijd in beslag neemt om te veranderen aangezien ik mezelf als een programma moet stoppe, zelfvergeven en corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel mijn programmering niet persoonlijk te nemen zodat ik er in kan zien zonder mezelf te oordelen, waarin ik mezelf aan mezelf teruggeef door steeds opnieuw te kiezen voor zelfvergeving in plaats van zelfveroordeling.

———————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life