Dag 824 – Let’s talk about Love

Within my last blog I announced a new chapter of going to share and express more profession / discipline related. In this blog, I will look back into the 8-9 years that I now participate within the group and principles of Desteni and within which I thus far, have walked the written courses of SRA 1 and 2.

Here I will especially focus on my personally most challenging distraction, which is the area of ‘love‘ and relationships and in my case, it was mostly related to ‘finding or keeping’ a relationship. Which means, nothing stable did come forward out of it.

But!

Here actually did come forward something stable out if it: ME

I have reached a point where I start trusting myself in my decisions with regards to intimate relationships and no longer settle for something less than what I see is my potential and who I can be within a partnership. It took all of me to come to this point and the Desteni I Process and weekly buddy chats, supported me immensely in this and eventually prevented me from going under in it all. So I could walk through it all, through relationship-patterns, in and as the physical as well, with the Desteni I Process and buddy chats by hand, keeping me on track and as a reference point in that I would not loose myself in it all.

I now stand on my own two feet without SRA lessons and Buddy chats in this period of my life (but still walking my Desteni I Process as this is an ongoing ‘process’ in any case) and I have come through the first let’s say ‘testing’ moment of not giving in, into a lesser version of myself that I already could see on forehand but that I before, most often still allowed myself to ‘go into it’ with the reason that ‘I am not totally sure’ and so ‘testing it out’.

This gives actually more trouble in paradise lol, meaning, it gives build-up experiences and so more difficulties in an eventual ‘letting go’. This ‘testing’ is not totally out of line, as it can be good and cool to ‘investigate and keep what is good’ however, I also see kind of a backdoor in it as a distraction of this individual path that we all walk alone in a way with our unique purpose in it. And the ‘aloneness‘ in it. Not lonelyness, I really mean ‘aloneness’.

This is what I am currently facing, this aloness, this walking alone where only I can give it direction; I mean with ‘it’, my life and what I would like to create. Finding it out while walking yet aligned with a clear view forward. The stopping of the buddy chats actually supports me in this at this moment in my life (point of self-honesty!), to really be by /with myself and becoming really comfortable in this, with me, as me. Sometimes a support can keep a door closed as well, preventing from diving into deep as the depth of myself and I am glad that I could open this door for myself in communication with my buddy. Knowing that ‘back up’ support is here when needed and trusting myself that I will ask for support when required.

However, not much talking about love yet here as I see. Hmmm. Every time I try to write a blog about it I fail in this, I ‘dodge’ the subject or I write it out as a concept, not satisfied enough to place it as a blog because still ‘not being sure’ and so points existing within me to walk before I dare to close the backdoor.

But. Again. Lol. I am finally satisfied with the path that I am walking and standing up in it. It’s not exactly that I would describe it as ‘I am happy’ as I do not really know what that means; I mean true happiness is not to be found in a world that we currently exist in. But, I am becoming more satisfied with me. With me keeping to it (the ‘path’ that I am walking), sticking to it, in and as myself so let’s say ‘sticking to myself’.

It is not what I would have expected. I face a lot of moments of ‘jealousy’ in a way, towards partnership related situations that I would have wanted for myself. You could actually describe it as ‘my worst nightmare scenario’ as in walking completely alone (yet together with all of you) at the age of 47, no children, no partner. Is there regret? Sure. A part of me feels like walking a life review here on earth, facing where I did not live my best and why.

However I do not experience it as a nightmare. I actually see myself enjoying myself more and more, in very small things. I catch myself responding and laughing to a silly thing, for example with my cat, even on days that I do not particularly feel good but facing some tough times and then without thinking about, it I express myself in joy and then in a moment it comes up: “hey I can not have fun now, I am all alone and ‘sad’ about this”. Lol.

That sounds like a program to me. That ‘I am not allowed’ to enjoy myself alone while walking alone. Not saying that ‘I want to stay or be alone’ all the time or my whole life but at this point, this is the situation and it does make sense actually in that I do need time for myself in this creation process and I find myself, still, quite easily distracted by companionship.

However what I also recently started considering, is that I am easily distracted by companionship because the basic from what I got involved into, was always a ‘relationship’ and so easily interwoven with each other, until the point of more and more compromising myself in what I would like to express and create. Or let’s say. it was even a compromise in finding out what I would like to create. Going with the ‘bare minimum’ and trying to convince myself that I am satisfied with this. When actually all the while, what I really wanted and want – if and when a potential situation opens up – is an agreement and nothing less. But I was not ready to even say this word as an option for myself: agreement. So I tried to settle for less, with different kind of excuses projected on potential partners. And so it did not become stable, because I do see my potential and less than my potential, is not equal to that potential, it’s less.

So Love as how we mostly know it, as how I have walked it, I see merely based on sexual attraction and so on pre-programming. This is potentially being possible to be transcended into an agreement but not easily. Because the starting-point within ‘love as sexual attraction’, is sex, instead of equal communication and self-support. And the starting-point determines the outcome focus – which then will be sex – which is actually a snail biting in it’s tail, as it does not come out of this pre-programming.

Within a starting-point of love as sex / sexual attraction, I did and do no come into expansion and self-creation and mutual support. With sex in it practised, yes of course, but as a tool, based in self-honesty and within and as self-expression. This (self-honesty) is important, to not abuse the ‘tool’ into a hidden agenda of fulfilling one’s secret desires (of having sex anyway in this case).

And WOW, this attraction may come up strong and feeling like ‘this is the place to be, I must take this chance, although I am not really ready’ etc etc, translated into thoughts like that within and as my mind. Especially when this attraction is mutual. It is like being catched in the fire and focus of it and it feels so good and right. So only recently I allow myself to take the time, to not directly ‘dive in’ and bind myself into some commitment by my own words, spoken within this strong experience. Because that is what is binding me: my own thoughts and words spoken from a mind-blowing experience, so actually spoken from a point of manipulation in and as fear – to miss out (on this experience). And here I come to the statement that ‘love = fear’ that I found not easy to see, realize and understand, as being true and real. So not from a point of ‘knowledge-understanding’ but really seeing, realizing and understanding it within and as self.

I am watching a religious serie at the moment and here I start seeing how the experience of Love is actually lived the same within the ‘Love for and of God’. The same conditions, words, experiences are coming forward, only directed towards Jesus and / or God. So interesting to see this confirmed. I only took it out of the religious zone and into the partner zone. So still blinded by Love / God / (in/as) the Mind, only different focus. (Jesus I find a different story as here a human being was walking and living Words but still not seeing the whole picture of who God truly was – this can be investigated here).

If I would be a Christian I could say something like ‘It’s God’s way’ and ‘only God knows why it is like this’. I have dived deep into myself, my past process with regards to relationships and pregnancy and I say ‘I did not live my best self‘. For understandable reason’s, sure and I can then even say that ‘it was best’ in that time of my life but still, I was not living my best self in who I wanted to be, with ‘all of my heart and / as self’ taken into consideration, as I was not yet able to do so. With consequences. So that is what I learned directly: what consequences are and how we do create this for ourselves (and others). And I did in a way ‘do my best’ with all I could see and be in that time. But it was not my best self.

Here, saying ‘it’s God’s way’ I see as keeping up a veil, to not experience the deep regret of what could have been possible within my utmost potential and taking responsibility for myself in it completely. Because it hurts, like ‘Hell’. However it was was ‘Life’s’ way as my own ‘Self’s’ way to learn me to do so, within and as the process of self-forgiveness.

The interesting thing is that also more profession / discipline based, it is not what I would have expected. It is actually ‘new’ yet very much aligned with what I was searching for from the beginning and still footed in the area of natural medicine. Back to basics yet new and expanding and integrating and aligned with my whole process here within Desteni as well. What is real is in it, what is not real stays out.

Here I can find myself more in a ‘Christian’ related view, as in that one ‘first need to unconditionally believe’ and then ‘God’s ways open up’ instead of firstly wanting to have ‘proof’ before one let one’s own fears and limitations go. With regards to what I walk now as a choosen purpose, I saw myself firstly letting go of this ‘relationship-distraction and desires’ and quite short after this, a new area within the natural medicine opened up for me to explore. Well, replace ‘God’ for ‘Life’ as ‘Self’ and replace ‘believe’ by ‘trust’ and it becomes more self-centered and grounded.

All Righty. My name is Ingrid. I am a female of 47 without having walked a full term pregnancy as without having biological children and without currently walking an intimate partnership. I am standing as an example for the single ladies who may perhaps fear my life for themselves, now or in future as how I did – which may not be needed when certain processes can now be walked faster and at a younger age – however showing as well that you / we / I do not need to be ashamed, to stand alone for a time being, short- or long-term and although it may be wanted differently. I am actually right here, right now, exactly where I need to be with all that I have in me / with everything that I have walked, even when it does not ‘feel’ so, to eventually be and become the best version of myself, in and as consideration of life as a whole.

This is what real (self)-love looks like in the first place.


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

Dag 707 – Lichamelijk ongemak en vermoeidheid

vermoeidheid

Zelfvergevingen:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik me fysiek sterk, gezond en pijnvrij zou moeten voelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te laten leiden van mijn dagelijkse taken als ik me fysiek vermoeid voel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een fysieke vermoeidheid te gebruiken als excuus om mijn dagelijkse taken niet allemaal uit te hoeven voeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb paniek te ervaren als ik me fysiek niet in orde voel, met name als mijn darmen krampen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat het krampen van de darmen juist voortkomt uit kleine momenten van ‘paniek’ in het verleden, als bijvoorbeeld een moment van een ervaring de controle te verliezen in een onverwachte gebeurtenis en hierin een gedachte en aansluitend, emotie aan te maken en deze vervolgens te onderdrukken en dit keer op keer te blijven doen, steeds als deze ervaring geactiveerd wordt door een nieuwe, soortgelijke gebeurtenis die ik onbewust associeer met een onderdrukte herinnering.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me in het moment niet gewaar te zijn waar de ervaring van paniek vandaan komt en in plaats hiervan, de ervaring opnieuw te laten begaan en bestaan en zo op te stapelen bovenop de al bestaande ervaringen van paniek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me niet te realiseren, zien en begrijpen dat ik vrede kan maken met hoe ik me fysiek ervaar en me op deze manier voort te bewegen, zonder te verwachten van mezelf dat ik me goed zou moeten voelen (=god zou moeten voelen=een aanname vanuit de geest).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf ergens veroordeeld te hebben in en als een gedachte en dit vervolgens te hebben onderdrukt in plaats van onder ogen te zien en ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb keer op keer opnieuw mezelf te veroordelen als ik me fysiek ‘niet goed’ voel en zo de oordelen op te stapelen en het fysieke ongemak te vergroten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te vinden dat ik me fysiek goed moet voelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf minder te vinden als ik me fysiek niet goed voel en me opgeblazen en fysiek ongemakkelijk ervaar door verkrampingen en vertragingen in mijn darmen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat de vertraging in mijn darmen me aangeeft dat ik het nodig heb om te vertragen in en als mezelf, in en als de adem zodat ik kan zien wat ik heb toegestaan in mezelf in gedachten, gevoelens en emoties en zodat ik hier verantwoordelijkheid voor kan nemen en de verkrampingen op specifieke plaatsen in mijn darm, laten me zien/ervaren dat ik hier iets niet efficiënt tot uitdrukking heb gebracht maar mezelf heb onderdrukt en iets heb weggedrukt, het lichaam in.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het irritant te vinden dat ik niet specifiek kan zien wat ik heb toegestaan en onderdrukt heb in mezelf en ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te irriteren aan mezelf en te vinden dat ik het zou moeten kunnen zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te vinden dat ik zou moeten kunnen zien wat ik heb toegestaan en vervolgens onderdrukt heb in en als mezelf, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik dit heb toegestaan in momenten dat ik niet gewaar was van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in momenten dat ik niet gewaar ben van mezelf, allerlei zaken toe te staan en aanvaarden als oordeel en interpretatie en vervolgens, dit te onderdrukken en op te slaan in en als mijn fysieke lichaam en zo, mijn lichaam te compromitteren in uitdrukking en functioneren, waarmee ik tevens mezelf in wezen compromitteer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf kwalijk te nemen dat ik mezelf in wezen compromitteer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor mijn opgeblazen buik en dit het liefst te willen verbergen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat het met een schaamte te maken moet hebben van wat ik heb toegestaan en aanvaard in mezelf en dat dit hetgeen is dat ik wil verbergen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te verbergen voor mezelf wat ik heb toegestaan en aanvaard en het zo te bemoeilijken voor mezelf om direct te zien en mezelf te vergeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ‘gezond zijn’ betekent ‘me goed voelen’ en dus dat ‘me niet goed voelen’ betekent dat ik ‘niet gezond’ ben en zo angst en paniek in mezelf te creëren als dat er iets mis is in mij en dat het fysiek niet in orde is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de darmkrampen te ervaren alsof en er fysiek iets heel ergs aan de hand is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me niet te realiseren dat mijn organen me ondersteunen en me aangeven waar ik mezelf van mezelf als leven heb afgescheiden en dat een ‘fysiek niet goed voelen’ een stap is op weg naar heelheid, waarin het gewaarzijn van mijzelf – in en als mijn fysiek en van wat er feitelijk in mijn fysiek plaatsvindt (ten gevolge van mijn deelname in de geest in gedachten, gevoelens en emoties) – toeneemt en dat mijn fysiek dit laat zien door steeds eerder signalen af te geven van waar ik verantwoordelijkheid in kan gaan nemen (door de toepassing van zelfvergeving op de afgescheidenheid binnenin mij).

Tijdens het wakker worden realiseerde ik me dat er dan een moment van vermoeidheid is – niet als ik net wakker word maar als ik me realiseer dat ik op moet staan, als de gedachten dus feitelijk gaan beginnen – alvorens ik daadwerkelijk opsta en ik zie dit gerelateerd aan hetgeen ik nu fysiek doorwandel en hoe ik me fysiek ervaar, als een proces van het lichamelijk doorwandelen van wat ik heb opgebouwd in en als gedachten die aangaan en de gevolgen hiervan. Dus ik zie een gelijkenis met de aanvang van het daadwerkelijke opstaan na ‘het slapen’, waarin tijdens het opstaan en het verantwoordelijkheid nemen voor (het aangaan van) de gedachten en de gevolgen hiervan, de vermoeidheid en het lichamelijke ongemak, op verschillende niveaus zichtbaar wordt.

Wordt vervolgd

hoofd radartjes

“Each time I access an emotion or feeling this gets discharged, channeled, layered, stored in the physical body. Within most people, the emotional and feeling energy gets channeled through the ‘muscle energy highways’ through the muscles and through the veins of the physical body. So for most people the mind consciousness energy moves through the muscles. This is so because the muscle tissue is strong and more absorbant, detailed and specific in its structure and geomatry to absorb, channel, discharge, layer, move the mind-consciousness energy as one access it in real time moments. Like networks and train-tracks in the muscle tissue group of the physical body.”

“Within my physical body, my mind did not set up my emotional and feeling energy bodies movements and channeling and networking and absorbtion through the muscle groups but through the organs. The heart, intestines, stomach, bladder, kidneys, liver are doing the work that the rest of my body should actually be doing. It is a generational thing, meaning that there are some people within my past generations who have also had this problem. It is not life threathening and it allowed me to on an early age have an awareness of my emotional and feeling energy and where in I do get emotional but not allow myself to be too much overwhelmed or pulled into emotions and feelings, but am quickly able to slow myself down and look at things with clarity.  So this one could call a ‘gift in disguise’.”

“The physical consequense of this ‘set up’ is that my organs have been most of my life a bit under pressure –  but throughout my life, my body reasonably adapted; it strengthened my intestines, heart, organs. As explained has my muscle tissue not been used as a ‘muscle energy highway’ and because of not being used for this, the muscle tissue deteriorated to some degree; this because a lot of muscle development has been preprogrammed to be in line with the development and evolution of the mind where the muscles are normally be used by the mind consciousness system (and so ‘strengthening’ in a way). This is causing for the rest of my muscles and physical body to be and feel more ‘weak’ or less strong.”

Uit: Dag 672 – My body-being-mind awareness speaking

Disclaimer:

This blog does in no way contain a medical advise. With unclarity about a condition – physically or mentally – always contact a practioner/specialist/doctor in the related area to get the support you need and from here, see how you can additionally walk your own process to get to know and support yourself in relation to your own body and mind.

——————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

Dag 669 – Is Desteni I Process te vergelijken met een cursus mindfulness?

thoughts-c3ef15c02b04d40500c8788576888bee

In een gesprek over mindfulness bracht ik naar voren dat het niet over het ‘vullen van de mind/geest’ gaat maar dat de mind/geest beter ‘leeg’ gemaakt zou worden. In het moment was ik niet helemaal tevreden over mijn woorden en later was ik hierop aan het reflecteren in mezelf.

Wat ik zie is dat met het ‘leegmaken’ tegenover de ‘volheid’, er opnieuw een polariteit ontstaat alsof de mind ‘goed of fout’ zou zijn of ‘niet zou mogen bestaan’. Wat ik eigenlijk zou willen benoemen, is dat het gaat om het zelf verantwoordelijkheid nemen voor wie we zijn en zijn geworden in/als de mind, dus voor hoe we bestaan in gedachten, gevoelens en emoties en voor de gevolgen hiervan, niet alleen voor onszelf maar voor het bestaan in z’n geheel.

We zijn ons op grote schaal niet gewaar van ons bestaan in voornamelijk gedachten, gevoelens en emoties en wat dit teweeg brengt, van binnen en van buiten. Wat we wel zien is de staat waarin de wereld verkeert – en dan bedoel ik niet alleen in ons eigen dorp of land, maar de wereld in z’n geheel.

Echter de directe link naar de verantwoordelijkheid van ieder van ons in de wereld als geheel, die wordt niet – of onvoldoende en niet geheel – gemaakt. Dit komt omdat we onszelf niet kennen en niet hebben geleerd hoe onze mind/geest werkt, hoe dit van invloed is op het fysieke leven, zowel op ons eigen lichaam als op het fysieke leven als geheel (aarde, dieren, planten, ecosysteem) en wie we zijn hierin in wezen. En hetgeen we niet kennen kunnen we ook geen verantwoordelijkheid voor nemen.

Dus is het eerst van uiterst belang dat we onszelf leren kennen en begrijpen. En mindfulness geeft hier te weinig handvatten voor. Het geeft niet weer hoe we specifiek functioneren, wat gedachten zijn, hoe we hier vandaan emoties en gevoelens creëren, wat de gevolgen hiervan zijn op, in eerste instantie ons eigen lichaam. Het geeft bijvoorbeeld een instant oplossing om ‘bewust te zijn’ van reacties van de mind, van de invloed van gedachten, gevoelens en emoties en werkt met ‘aanvaarding van het onvermijdelijke’. Dat is echter iets anders dan er volledig verantwoordelijkheid voor nemen en te zien hoe het ‘onvermijdelijke’ in eerste instantie ontstaan is en wat onze rol hierin is.

Als we onszelf leren kennen, leren we het bestaan kennen en hoe we bestaan. Zo binnen zo buiten. Voor mijzelf is mijn eigen lichaam hierin een punt van cross-referentie. Het fysiek moet aantonen dat er een oplossing aanwezig is, anders is het geen werkelijk, blijvende oplossing.

Op deze manier werd voor mij bijvoorbeeld duidelijk dat ‘in het nu’ aanwezig zijn niet mogelijk is zolang we geen werkelijke begrip hebben van onszelf in gedachten, gevoelens en emoties. Het ‘nu’ is dan slechts een ‘staat van zijn‘ die – voor even of voor langere tijd – gecreëerd wordt in de geest waarin het lijkt of we ‘in orde’ zijn. Probeer dit maar eens te doen met een fysieke klacht die de aandacht trekt. Dit zou dan alleen mogelijk zijn als we onszelf volledig zouden afscheiden van ons eigen lichaam en de enige manier om dit te doen, is ons ‘terugtrekken’ in de geest. Dat is iets anders dan hier, volledig aanwezig zijn in en als ons fysiek. Als we werkelijk Hier aanwezig zouden zijn in en als ons fysiek, zouden we ons gewaar zijn van hoe we bestaan in en als de wereld op het moment.

Want, we bestaan op het moment in immense, fysieke pijn. Als fysiek levend wezen als geheel. De aarde verkeert in erbarmelijke staat, de planten, de dieren lijden en vele vele mensen lijden.

Voor iedereen zal er een wake up call zijn, ofwel in het eigen lichaam dat ons aangeeft dat we in afscheiding bestaan van onszelf als fysiek, levend wezen, ofwel in onze levensomstandigheden van onszelf of van dierbaren, ofwel doordat we om ons heen zien en de beslissing nemen dat het zo niet langer kan, ofwel direct als we dood zijn.

Ik bemerk dat het leren kennen van onszelf in gedachten, gevoelens en emoties en het verantwoordelijkheid nemen hiervoor in en als onszelf – dit met behulp van de praktisch toepasbare middelen die worden aangereikt in het Desteni I Process,  vaak wordt ‘vergeleken’ met stromingen die meer algemeen bekend zijn zoals bijvoorbeeld mindfulness.

Echter het Desteni I Process is niet te vergelijken. Het gaat verder dan wat er tot nu toe geboden is. Het gaat tot in wie we werkelijk zijn en hiervandaan, in hoe we de wereld hebben toegestaan te laten bestaan en vervallen. En als we de wereld bekijken als geheel, zien we hierin gereflecteerd hoe we als mens, absoluut geen zorg dragen voor het fysieke leven en voor elkaar op grote schaal. Hier is overduidelijk iets niet in orde.

Eigenlijk zou je kunnen zeggen dat alles wat er op de wereld aanwezig is, samenkomt binnen de uitgebreide informatie en praktische middelen die aangereikt worden binnen Desteni. Kloppend, als geheel en ontdaan van de versluiering. Doordat de versluiering tussen hemel en aarde is opgeheven via the Portal. Het kan schokkend zijn en zal afgewezen worden, maar uiteindelijk zal het ons gronden. Eén voor één. Omdat het gebaseerd is op principes, als grondbeginselen waarin al het leven in overweging wordt genomen. Al het Leven dat in alles en iedereen aanwezig is.

Er komen aspecten terug in het Desteni I Process waarin bijvoorbeeld de woorden van Jezus als richtlijn aanwezig zijn als ‘geef zoals je zou willen ontvangen’. Waarbij hetgeen we zouden willen ontvangen wel dient te worden afgestemd op wat het beste is voor iedereen, al het leven. Dus aspecten van het Christendom zijn er zeker in te vinden, in en als de Levende Woorden van Jezus.

Echter de manier waarop God gezien wordt is verschillend. Ook dit heeft weer met verantwoordelijkheid te maken. Wie heeft de eindverantwoordelijkheid voor hetgeen we hier creëren op aarde; God of wij als mens via het Levende Woord? Deze vraag en het antwoord geeft een essentieel verschil in hoe ver we gaan om tot een oplossing te komen.

En wie was God dan eigenlijk in dit geheel en wat waren zijn werkelijke Intenties? Het is belangrijk om hem te leren kennen en te zien voor wie hij werkelijk is (geweest) en hoe hij alleen nog voort bestaat binnenin ieder van ons. Want hij gaat de eindverantwoordelijkheid niet nemen, hij gaat het niet oplossen. Dat kunnen we alleen zelf, als mensen, als Levende Wezens, in samenwerking met elkaar en in zorgzaamheid en ondersteuning voor een ieder die dit nodig heeft.

Er komen aspecten in voor van mindfulness waarin het ondersteunt om hier aanwezig te zijn in hetgeen we fysiek doen en hierin niet bezig te zijn met ‘zorgen voor morgen‘ in gedachten en emoties. Echter deze zorgen van morgen zijn hiermee niet weg; die zijn er morgen weer. Er is een praktische methode nodig om onszelf hierin te leren begrijpen en sturen.

Dit betekent dus niet dat alles wat wordt aangereikt in alle verschillende stromingen, nutteloos zou zijn. Het betekent dat het nodig is om dat wat praktisch bruikbaar is, toe te passen en om het hier niet bij te laten, maar om verder te zien voorbij de versluieringen in en als de geest en deze niet in stand te houden of ‘te laten bestaan’. Dit om te voorkomen dat we onbewust van alles creëren omdat we het niet gezien hebben (en/of niet willen zien). Wie we zijn als geheel zal zich uiteindelijk manifesteren binnen de toepassing.

Het is verder zien dan hetgeen we tot nu toe geleerd hebben. Verder zien in onszelf, in wie we nu eigenlijk werkelijk zijn in gedachten, gevoelens en emoties, in ‘de menselijke natuur’ en hoe we hiermee feitelijk de wereld creëren, via hoe we bestaan in relatie tot onszelf, tot elkaar, tot alle levende wezens als geheel. En wat we zien als reflectie van onze menselijke natuur in de wereld om ons heen – dat spreekt boekdelen. Hier is verandering nodig.

Het is een immens proces. Maar we kunnen direct beginnen. Met en als onszelf; door onszelf werkelijk te leren kennen en hierin Zelf verantwoordelijkheid te leren en gaan nemen voor onszelf, in hoe we bestaan in de mind/de geest, in gedachten, gevoelens en emoties en voor de verstrekkende gevolgen hiervan.

under_the_tree-87c24a10cc1c8665614fab364dd3cf5d(Voor meer uitleg en diepgang zie links in de tekst)

Desteni I Process (inclusive free basic course)

Eqafe Free (free eqafe interviews)

A Chat with Sunette Spies: The Interdimensional Portal from Eqafe (youtube)

—————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 633 – Migration – Is there a long-term and lasting solution?

migratie

There are many aspects of migration from human beings from one country to another that can be investigated. A situation that most takes place is that in countries where there are more opportunities to build a decent life; people will migrate to these countries from other countries where there is less to none opportunity to build a decent life for oneself and their family.

Within the countries that are more opportunities, many people react more or less to migrants coming in. Here it is already a flag-point for oneself, that if one react to people coming to the country one lives in, there is fear involved as how the reaction is showing. Why fear?

Basicely we fear for ourselves that we do not have enough money (to buy food and water, housing, health-care, education) to live from. Basicely we fear that we physically will not be able to live and if more people are coming in, there is less to divide, as a simple calculation that we have learned at school.

What we did not learn at school is to see into solutions of how to live with limited resources here on earth and how to co-operate within this from a point of what is best for all, which can be applied within the principle of ‘give as you would like to receive’. It is teached to some of us from a religious point, however there are important missing links in the religious teachings of Jesus as how it is brought into this world and so, many turn their back on the basic living principles that are mentioned within but that are not of any count on long term as what is best for all, as long as there is not a total insight in ourselves and the world-system in who we are and how we are living under the influence of the religious illusion of God/The Mind/Self-Interest in relation to Money.

So, we can state here that we have learned what the problem is (limited recources that when devided with more people, one will have less) without being educated to find and apply solutions that are best for all. So we are educated from a point of fear because a problem without solution, gives and/or confirms the experience of fear within ourselves.

Fear is not a good adviser. But we all believe that we have to live from this starting-point of fear because that is how we are educated from a very young age, from birth. And this is how we are controled within ourselves, by ourselves in/as fear and by the money-system that is build from this point of fear, to create friction and conflict that is obviously coming forward when one has to divide limited recources from a point of fear that ‘one has less when things have to be divided with more’ without being teached how to live within equality and oneness, meaning to divide all that we have from a point of co-operation in consideration and support of all live on earth.

We can discuss this very widely, however everyone knows that this is the situation that we are living in at the moment. And it is only getting worse. So we all do see the problem.

From here, when we look into this question: is it a long-term solution that is best for all living beings here on earth, to react to migration and become angry at the ones who try to move to another country because there might be some better circumstances to build a life there? Here we do neither need to discuss the answer widely because here also everyone can answer this very quickly for oneself: no it is not a long term solution that is best for all life here on earth. It is based on fear of having too little and actually based on fear of others (projected on the migrants) taking everything and ‘taking over’, as this is how we have learned what will happen from a starting-point of fear.

Here we come back to the basic-line that we are not well educated from birth of how to live practically on earth with limited recourses in a way that is best for all. We only learned how to ‘get what you can get and/or protect what one has because there is not enough and otherwise others will take it’. Where we know that the ‘others’ are also teached to get what you can get and/or protect what one has because otherwise others will take it. And this is deeply ingrained within ourselves, within and as the mind consciousness system and it is deeply ingrained in how the world-system/money-system is set up.

So yes, we can state that we do have a problem. But that does not mean that there is no solution possible that is long-term and best for all.

The solution is not to be find instantly. As we see how we are educated over years and this for generations long, one can imagine that it also takes years to change this within ourselves and within the world. And the first step in this can be to see in our own reactions of fear towards people coming to your country – ‘your country’ as the country that one is born in/living in’ as it is not ‘your ownership’ that no other has access to. It is a strange thing actually that people have to move from one country to another because it is not livible in the country that one is born/living in. It is unacceptable.

So a solution that is long-term and best for all, will be to make it livible for all inhabitants in every country and to exchange recourses with other countries to come to the best possible basic-needs to create a dignified life for all on earth. Here, again, every one can see in common sense that this is the only long-term and lasting solution that is best for all and that in the end, will stop the fear of ‘not having enough and/or having less than others/others taking over the access to the recourses’. A long term solution will be to give as we would like to receive and this applied by all/most of us.

We do all see this but most do not see how to come to a long-term and lasting solution that is best for all and so we give up before we even start to investigate and apply the very small steps that are needed to eventually, make a change in this world in how we exist. And true, there is so much hold in control within the world-system as how it is set up and from here, accepted and allowed to exist by every human being, that it seems impossible to change. In fact the control of the resources has been taken over long time ago. And from here, it seems better to ‘make the best of it’ with what one have and protect this the best possible way for oneself and ones siblings and some others nearby, under this state of control.

Here I suggest to start with stopping the fear, the resistance, the reactions in oneself and to investigate where these reactions are actually coming from. This is the ‘control’ that one can start investigating, within oneself.  From a starting-point of fear we will not be able to find solutions. There is a part of the fear that is reality-based – as we do live with limited recourses and how the world exists today, we can be sure that we will not receive our ‘equal share’ so to speak. There is also a non-realistic-part and/or a part based on future-projections and “what-if statements” where we only take ourselves in consideration in a lot of things that we actually do not directly need physically but that we do not want to ‘loose’ and share with others. And so here, we are ‘to be feared by others’ because we are not/no longer willing to live as what is best for all and give what we would like to receive ourselves. So self-honest self-introspection, self-forgiveness and self-change is definitely needed here.

If we all do what is within our ability in this, within ourselves and/or without in the system, in the positions that we are living in and within the area that we do have an influence on, this will already support with creating a ripple-effect to stand up for a world that does no longer need migration from a point of survival and where eventually, migration can become an expansion and sharing of different cultures where we will be welcomed in another country. Wouldn’t that be a great way to exist, live and share?

piepvandaag-vogels-migratie

Some ways to start investigating how the world-system without and our mind consciousness system within, are set up and actually so much more inter-related than we have ever truly realized:

Desteni I Process (individual process with practical tools to apply to step by step change ourselves into living beings who are willing and able to do what is best for all – including a FREE COURSE online in English and Dutch)

Living Income Guaranteed (possible solutions as transition fase to a world that is best for all)

(One can click on the links in the text to find interviews for self-education)

——————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 628 – De zielsconnectie en het genereren van energie

hartjes

Ik ben door de weken heen de connecties die ik heb gemaakt binnen zogenaamde ‘intieme relaties’ aan het inzien en vergeven in/als mezelf tot aan het punt van werkelijk begrijpen zodat ik de connectie kan laten gaan. Door het luisteren van het interview ‘Marduk’s Experiements in Control’ leer ik hoe energie ‘een programmering kan vervangen’. Hierin kan het dan dus lijken alsof de programmering stopt, ophoudt te bestaan. Een activatie van een enorme hoeveelheid energie heb ik ervaren gedurende een connectie van zoveel herkenning in en als de geest dat tot fysieke uiting is gekomen gedurende fysieke intimiteit maar eigenlijk ook in ieder minimaal contact dat we hadden.

Het was eigenlijk ‘teveel’ om langere tijd te ervaren, mijn lichaam kon het niet volhouden zonder volledig te verkrampen en juist op afstand, in afwezigheid van de ‘geliefde’ werd het extra geactiveerd (aangezien er geen fysiek lichaam aanwezig was ter cross-referentie van de ideëen in de mind) maar hield het niet zolang aan en zo op afstand heb ik het door de jaren heen, in mezelf en in samenleven met een ander, door kunnen wandelen – met een ander nadat ik bereid was om het ‘eeuwige wachten op die ene’ op te geven. Echter ik ervoer nog steeds dezelfde energetische verbinding. Ik heb dit destijds proberen te plaatsen als ‘zielsconnectie’ waarbij ik me hierin een tijdlang verdiept heb en van hieruit begrepen dat ‘sommigen hun zielsconnectie zouden ontmoeten die zou leiden tot onszelf’ en dat vaak één van beiden hiervoor wegloopt. En zo was dit vanaf het begin als wat ik in overweging nam dat zou kunnen gebeuren: ik zou zo iemand ontmoeten en zou alleen ‘achter’ blijven. Want ik zag niet hoe we samen konden blijven, echter het ‘alleen achterblijven’ begreep ik wel.

Uit deze theorie en zoals de zielsconstructie voorheen was opgezet, zouden we als mens dus afhankelijk zijn van het al dan niet ontmoeten van zo’n zielenmaatje en dan hierin tevens van de wil tot toenadering van een ander om werkelijk tot onszelf te komen. En op dit punt bleef ik steeds steken, ik begreep niet hoe ik zonder partner mezelf toch geboren kan laten worden in en als het fysiek.

Tot aan het luisteren van dit interview waar wordt uitgelegd hoe energie en substantie een connectie maken en hoe energie – als er voldoende geproduceerd wordt – in staat is om een programmering te vervangen. En zo’n hoeveelheid energie wordt bijvoorbeeld binnen relaties geactiveerd bij zoveel herkenning als in een zielsconnectie (en/of herkenning van systemen die we ervaren als ‘fysieke aantrekkingskracht’). Hebben we hier dan ‘de uitverkorenen’ die als voorbeeld voor de mensheid kunnen dienen hoe het is om ‘zichzelf te verwerkelijken, echter gevangen in het concept van liefde, binnen de zielsconstructie (en/of de gelukkigen onder ons die ‘de ware’ ontmoeten) en dus ‘onder controle’ en als manifestatie van een uitverkorene dat weer een energieproductie teweeg brengt bij al diegenen die denken dit niet te kunnen verwerkelijken? Hier is het nog steeds een verwerkelijking van en als zelf in en als de mind, in en als eenheid en gelijkheid met/als energie als Liefde (=angst).

Dat is geen werkelijke zelfverwezenlijking in eenheid en gelijkheid in en als het fysiek. Aangezien werkelijke eenheid en gelijkheid voor iedereen te verwezenlijken moet zijn, anders is het immers geen eenheid en gelijkheid. Hoe kunnen we als mensheid zoiets toch missen – hoe kunnen we als mensheid vasthouden en geloven in de ‘ervaring van eenheid in en als de geest’ waarin slechts 1% zoveel meer zou kunnen bereiken dan de overige 99% van de mensheid en hiermee, van al het leven op aarde. Dat is geen gelijkheid, dat is ongelijkheid, dat zien we allemaal. En hiervoor hebben we heel veel ‘verklaringen’ aangemaakt om dit volstrekt onaanvaardbare concept, aanvaardbaar te maken voor onszelf zonder compleet in ervaringen van woede en verongelijking te ‘ontbranden’.

We hoeven geen energie te genereren om een programma te vervangen, het is nodig dat we verantwoordelijkheid nemen voor de energie die we genereren binnen een programma (in gedachten, gevoelens en emoties) en dit houdt een gestructureerd proces in van schrijven, zelfvergeving en zelfcorrigerende toepassing en hierin leren we zelfoprecht te zijn. Partnerschap kan hierin zeker ondersteunen maar is niet ‘nodig’ om zelfverantwoordelijk te zijn/worden.

Het is ‘geen wonder’ dat ik relaties nooit begrepen heb, echter mijn poging om het zinvol te maken binnen een concept van ‘soulmates’ gaf niet echt een blijvende oplossing en het ziet ernaar uit dat ik juist door het geloven in een concept, steeds meer energie ben gaan genereren. Door het wandelen van dit proces zie ik stukje bij beetje hoe ingewikkeld en fantastisch (dus vol fantasie) ik het leven en partnerschap gemaakt heb in en als de geest.

Het is niet aanvaardbaar hoe het concept van liefde en relaties zich gemanifesteerd heeft in de wereld, dit door acceptatie en toestemming van ieder van ons mensen. Op zoek naar de ervaring van liefde om dit onaanvaardbare concept te verdoezelen – met de mantel der liefde te bedekken – zodat ten minste IK een prettige ervaring heb hier in een wereld waar we door de bomen het bos niet meer zien. En ik heb hier zeker mijn bijdrage in geleverd door bijvoorbeeld te willen geloven in deze zielsconstructie en te denken dat ik misschien wel één van die uitverkorenen ben/zou zijn en door de ‘liefdeservaringen’ te voeden, ondertussen de angst ervarende (want aan het voeden) dat ik het niet zou kunnen ‘vervullen’ dat zo zie ik nu, voortkomt vanuit een sprankje gezond verstand dat in mij aanwezig is en steeds aanwezig is geweest, vanuit een gewaarzijn dat er ‘iets niet klopt’.

Er is pas werkelijke rust in mij, onafhankelijk van een ander, als ik volledig begrijp waarin ik energetische connecties maak en heb gemaakt met anderen vanuit een gedachte als geloof in en ervaring van liefde en welke ik vervolgens probeerde te ‘bevestigen’ met kennis uit bestaande concepten. Echter die bestaande concepten bevatten dezelfde misleidende informatie omdat ze uit dezelfde bron naar voren waren gekomen: namelijk het concept van  ‘Liefde’ dat zoals we nu weten, in grondslag Angst inhoudt als meest verslavende ervaring om fysieke substantie om te zetten in een energetische ‘stress’-ervaring in en als de geest (via productie van adrenaline?), ter vervulling van onszelf in eigenbelang, in afgescheidenheid van de fysieke eenheid en gelijkheid. En zo ‘bevestig’ ik een illusie in en als mijn eigen lichaam en van hieruit, in de fysieke wereld door te proberen om dit concept ‘vorm te geven’.

Angst heb ik veelvuldig ervaren, vanuit een geloof dat ik geen relatie zou kunnen vormen en dat ik dan mezelf niet zou kunnen verwezenlijken en hierin bleef ik maar in onbegrip (en dus een staat van niet vergeven van mezelf) ten aanzien van ervaringen van connecties.

Zolang ik in dit onbegrip verkeer blijf ik in afhankelijkheid en ontkracht ik mezelf. Zo ben ik niet in staat werkelijke beslissingen te nemen voor en als mezelf maar blijf ik verwikkeld in ogenschijnlijke keuzemogelijkheden in en als de geest. Stap voor stap ontrafel ik dit concept binnenin mij en leer ik te zien wat werkelijk is.

Het is voor een ieder mogelijk om zichzelf te verwezenlijken – met of zonder partner – en iedereen zal hierin een gelijke kans hebben, dan wel in dit leven, dan wel bij de dood aangezien er op dit moment op aarde geen gelijkheid bestaat met gelijke kansen voor iedereen en we de ongelijkheid die we gemanifesteerd hebben op aarde door moeten wandelen, vergeven en corrigeren en dat is een heel proces.

Luister naar de interviews op Eqafe ter ondersteuning van het inzicht in zelf en in de wereld met volledige, wezenlijke en gedetailleerde informatie. Het is aan een ieder om dit te onderzoeken en na te gaan binnen de gemanifesteerde relaties en context van het eigen leven.

Volg de gratis cursus Desteni I Process Lite om te leren zien hoe we onszelf gevangen houden in energetische ervaringen en hoe we onszelf hiervan kunnen bevrijden. Niet van de ene op de andere dag maar wandelend in proces.

Gerelateerde (recente) blogs:

Dag 627 – Illusies van Liefde

Dag 621 – Neediness en emotionele afhankelijkheid

From Relationship to Agreement – Part 1 – Part 5 (in English by Gian)

molOnze voorbeelden in fysiek gewaarzijn: Animal Life Review Series

————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 598 – Bemoeienis met mijn eigen ontwerp?

oogLaat ik in mezelf het onderwerp verslaving eens wat nader inzien. Binnen het feit dat we allen verslaafd zijn aan de energie die we genereren in gedachten, gevoelens en emoties. Zoals ik weleens kort omschreven heb hier en daar, ben ik op mijn 16e via een begin met een sapvastenkuur, beland in een anorexia-patroon. Oftewel, een eetverslaving. Sapvasten onder de 18 jaar is overigens niet de bedoeling, echter dat wist ik niet in die tijd en ikzelf noch iemand om mij heen was alert genoeg om mij te stoppen hierin. Het heeft ongeveer 6 maanden geduurd voordat de huisarts me wees op het gegeven ‘anorexia’ wat mij bij mijn gezonde verstand bracht en zo ben ik gestopt met het afslanken. Echter, ik bemerk het patroon nog steeds in mezelf. In die zin, dat ik het liefst de hele dag wil eten. En juist als ik last heb van mijn darmen kan ik niet voldoende eten, waarop het lijkt alsof ik een soort van grens heb ingebouwd in mijn lichaam waardoor ik ‘stop’ met eten en zo constant aan de onderkant van een passend lichaamsgewicht blijf. Op dagen dat de stoelgang gemakkelijk is gekomen kan ik mezelf richting geven, bezigheden, maaltijden, wandelen, ik zit ‘lekker in mijn vel’. Als mijn stoelgang niet vlotjes verloopt, drukt de ontlasting de hele dag door op mijn darmen en op de plekken en patronen die daar opgeslagen liggen. Zo’n dag is een drama. Ik kan niet voldoende eten in 1x maar heb wel meer nodig en zo ben ik de hele dag druk met…eten en ik voel me fysiek uitgeput en uitgemergeld. Mijn bloedsuikerspiegel schommelt. Het is afschuwelijk binnenin mezelf. Vandaag werd me duidelijk dat het wel degelijk een verslavingspatroon bevat. Ik ben compleet bezeten in en als de geest en zo kom ik de dag door. Ik wil het liefst niemand zien op zo’n dag, durf niemand onder ogen te komen, dus eigenlijk mezelf niet. Iedere bezigheid is een berg waar ik tegenop zie en ik sleep me er doorheen. Het is ‘een wereld van verschil’ met een dag waarop ik geen last van mijn darm en ontlasting ervaar. Echter het patroon bevindt zich dan nog wel in mij op de achtergrond. Ik kijk wel uit naar het volgende kopje koffie, of naar een volgende maaltijd. Ik blijf er alleen niet in hangen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me radeloos te voelen op een dag waarop mijn ontlasting niet naar buiten komt en drukt op alle emotionele punten binnenin mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het per direct op te geven als de ontlasting niet komt in de ochtend en hierin eigenlijk te merken dat ik het allang opgegeven heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te schamen dat ik zo bezeten ben met een ontlastingspatroon en met eten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb toch weer op te kijken van de mate waarin ik ‘fucked up’ ben binnenin mezelf en dit moet dan zo zijn voor iedereen, gekoppeld aan een patroon binnenin zelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te kunnen accepteren dat ik zo fucked up ben binnenin mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me dom te voelen dat ik zo’n patroon als bezetenheid heb toegestaan in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor mezelf in deze hoedanigheid en zo feitelijk angst voor verslavingen te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb alleen maar te willen huilen, wat weer een nieuwe verslaving inhoudt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn emoties niet te willen laten zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn ervaring van radeloosheid niet te willen laten zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf volledig te zijn kwijt geraakt binnen deze ervaring waarin de ervaring de feitelijke verslaving is in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf niet te herinneren te ademen en zo te verdwijnen in een zoektocht naar leven, in en als de geest terwijl ik in angst verkeer voor en door een ervaring van zinloosheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zin te zoeken in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben niet mee te kunnen doen en komen als ik me zo uitgemergeld ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik mee moet kunnen doen of komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb weerstand te ervaren om te delen over dit onderwerp.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en ervaren dat ik het onderwerp niet ‘aan mag pakken’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik het geestbewustzijnssysteem niet ‘aan mag pakken’ alsof het god is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en ervaren dat ik me niet mag bemoeien met het ontwerp terwijl het mijn eigen ontwerp is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus iets te ontwerpen, een programmering toe te staan in en als mezelf en vervolgens te denken dat ik me er niet mee mag bemoeien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet voorbij de ‘verslaving’ en/als ervaringen te zien in wat er werkelijk speelt.

Tot zover – wordt vervolgd.

shame key enlightenment change self-realization bernardpoolmanDesteni I Process

———————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 568 – Wat woorden uit de conference van Youp van ’t Hek

scheppingsverhaal

Ik zat een stukje van de oudejaarsconference van Youp van ’t Hek te kijken. Er vielen me een paar treffende op (ik verwoord ze niet letterlijk dus er kan een nuanceverschil in zitten).

Er was een passage over een samenzijn met zijn kleinzoon van 5 jaar die hem vroeg: “weet jij wie de wereld geschapen heeft?” en Youp zei “nee” en de kleinzoon zei “God”. Van wie had hij dat geleerd, vroeg Youp. “Van de juf”. (een korte passage over de relatie van de juf en de kleinzoon volgt hierop). Toen vroeg de kleinzoon, “weet jij dan wie God geschapen heeft?” “Die was er altijd al” zei Youp. “Hoe weet je dat?” vroeg de kleinzoon. “God was er altijd al, dat zegt iedereen” zei Youp. “Ik ben 5 jaar en ik geloof het niet” zei de kleinzoon.

Dat is een benadering vanuit zelf in gezond verstand. Een jongen van 5 die er niet vanuit gaat dat wat de hele wereld zegt en gelooft, ook werkelijk zo is. Op een gegeven moment gaan we van alles geloven wat ons is en wordt ‘voorgeschoteld’ omdat de hele wereld dit gelooft/is gaan geloven en vervolgens zo leeft. Of het werkelijkheid is, of het praktisch is, of het het beste is voor iedereen en waarom iets wordt toegepast, hoe dit zo komt, hier wordt niet meer naar gekeken. Met als reden: ‘zo hebben we het altijd gedaan’. En hetgeen we niet kunnen verklaren noemen we ‘God’.

Een ander stukje dat naar voren kwam is hoe een hele familie in de rouw was omdat men dacht dat de vader was omgekomen bij het vliegtuigongeluk en toen midden in de nacht bleek dat dit toch niet zo was, was iedereen door het dolle heen zonder zich enigszins te bekommeren op alle andere ‘onbekende’ mensen die wel waren omgekomen bij het vliegtuigongeluk.

Het derde treffende gegeven was hoe hij benoemde vanuit (een dergelijke) vraag ‘waar het allemaal om draait in het leven’ en via via kwam hij uit op de stelling dat we ‘helemaal niets’ doen. Dat we de hele dag maar een beetje zaten te zitten en te praten maar dat we feitelijk, helemaal niets doen.

Deze drie gegevens beschrijven zo’n beetje het probleem in de wereld en waar de meesten van ons in vastzitten en aan vast blijven houden terwijl het niet het beste is voor iedereen.

We hebben een wereld nodig waarin we zorgen voor elkaar, voor een veilig, voedzaam leven in en als het fysiek. Dit zorgen is nodig via geld en een gelijke verdeling van de aardse goederen zodat we allen voldoende hebben om van te leven. Dit is iets dat – in gezond verstand benaderd – eigenlijk iedereen zal bevestigen als de enige blijvende oplossing voor een leven op aarde met gelimiteerde bronnen. En toch leven we in een wereld waarin het tegenovergestelde plaats vindt. Dat op zich is een vreemd gegeven.

We hebben de ongelijkheid en de ongelijke verdeling, aangenomen alsof dit ‘normaal’ is omdat we niet anders kennen. En dus laten we het voortbestaan. We doen niets of weinig tot niets. We geven er niet echt om als een ander ver weg, geen eten heeft of als een heleboel anderen omkomen bij een vliegtuigongeluk want ‘we kennen ze niet’. Ook dat is een gegeven dat niet echt getuigt van een zorgzame, levende benadering in en als onszelf. Het getuigt van een grote onverschilligheid en een negeren van de situatie in de wereld die buiten onze directe realiteit valt.

Hoe kan het dat we dit toestaan in de wereld waarin we leven? Hoe kan het zo zijn dat we niet voor elkaar, voor de dieren, de natuur, de aarde zorgen en hierdoor – al denken we van wel – ook niet voor onszelf zorgen? Dan moeten we inderdaad terug naar de vraag ‘wie de wereld geschapen heeft’ en ‘wie we als God hebben aangenomen’. Hier begint het hele verhaal van aannames alsof dit het beste is ‘want God zal het wel weten’. Zonder dat wijzelf weten wie God dan eigenlijk is, wat hij voor heeft/voor heeft gehad met de mensheid en wat wij hierin hebben toegestaan binnenin en als onszelf. Hiervoor moeten we ‘voorbij God’ durven zien, voorbij de aannames in en als de Geest alsof dit de God is die alle bepaalt. Het is tijd dat we naar oplossingen gaan zoeken in overweging van het zichtbare, fysieke leven hier op aarde en deze ook daadwerkelijk gaan toepassen vanuit het principe van eenheid en gelijkheid, voor al het leven en niet voor een klein deel.

The Reptilians – a Chat with Anu, Enki, Enlil and Marduk

Het zoeken naar oplossingen begint binnenin onszelf. Het begint bij een verandering van zienswijze, van probleemgericht denken in en als de geest als ‘hoe iets altijd geweest is’ naar een oplossingsgerichte, fysieke benadering die het geheel in overweging neemt en voorbij de ‘onmogelijkheden’ gaat. Onmogelijkheden bestaan in en als de geest, in hoe we er vanuit gaan dat het ‘toch niet mogelijk is’ omdat we het nooit gedaan hebben. Dat we het nooit gedaan hebben, betekent niet dat het onmogelijk is, het betekent dat we niet weten – of denken niet te weten – hoe we iets kunnen aanpakken. Echter, we hebben de problemen zelf gecreëerd en toegestaan in de wereld en dus moeten we ook in staat zijn om tot een oplossing te komen. Als we willen en durven zien hoe het probleem ontstaan is. Als we willen en durven zien dat de ongelijkheid in de wereld, voortkomt uit ongelijkheid binnenin onszelf. Pas als we zien hoe iets ontstaan is, zijn we in staat om de oplossing te zien.

Voor wie genoeg heeft van de problemen door ongelijkheid in de wereld en wil gaan staan in en als een oplossingsgerichte aanpak:

Op wereldniveau:

Leefbaar Inkomen Gegarandeerd

Op individueel niveau:

Desteni I Process

full_reptilians-the-emergence-of-anu-part-1(klik op afbeelding voor gratis interview)

Geschiedenis van de Mensheid (Tekst)

Geschiedenis van de Mensheid (Youtube)

——————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 550 – Is “ik weet het wel” voldoende?

Molecular Thoughts

Weten hoe een concept in elkaar zit is iets anders dan mezelf ontdaan hebben van alle energetische ervaringen die ik hieraan gekoppeld heb en vervolgens op geslagen in mijn lichaam. Een voorbeeld: ik weet – vanuit de informatie via ‘De Geschiedenis van de Mensheid‘ – dat we in wezen verblind zijn door ‘Het Witte Licht’ zoals dat door de Creators van Existence is opgezet. Ik begrijp het, waarin zelfs dit begrijpen niet een werkelijk, geheel en in detail begrijpen is waarin ik iedere gekoppelde ervaring heb gezien en vergeven in en als mezelf. Ik kan namelijk het concept begrijpen en hierin zien dat dit een ‘opgelegd’ programma is dat niet het beste is voor al het leven en dus, brengt het afscheiding en hierin pijn met zich mee in en als het fysiek waar de afscheiding zich manifesteert. Hierin ben ik het zelf die emoties en gevoelens hieraan gekoppeld heeft, die eigenlijk wel de ‘voordelen’ van deze verdeeldheid wilde ervaren zoals Het Witte Licht doet en hierin stem ik toe, zonder volledig (zelf)onderzoek of waarin ik toestem, wel het beste is voor mijzelf als geheel, in overweging van alle delen, al het leven binnenin mij en zo buiten mij.

Ook dit is weer een concept wat ik kan begrijpen, echter de energetische ervaringen die ik hierin heb opgedaan en heb opgeslagen in en als mijn lichaam, heb ik hierin tot mijn werkelijkheid gemaakt, immers ik heb het opgeslagen in en als mijn letterlijk fysieke werkelijkheid, mijn lichaam en zo creëer ik bijvoorbeeld ervaringen van teleurstelling in en als mezelf als blijkt dat deze verblindende, witte lichtervaringen niet werkelijk en dus niet blijvend zijn. Ervaringen van verraden zijn door de creators van existense, door zo’n illusie voor te stellen die ik ben gaan najagen, waarin ik ervaringen van mislukking opdoe omdat het me maar niet lukt om hetgeen ik najaag, ook te behouden. Waarin ik gewoon ben gaan geloven dat ik werkelijk recht heb op hetgeen ik najaag, dat het ‘mij toch zou moeten lukken’, dat het toch moet kunnen. Een heel leven kan hierin de verkeerde kant op gestuurd worden. Het is behoorlijk overweldigend om te zien hoe het hele bestaan op deze manier is samengesteld, waarin we niet geleerd hebben om verantwoordelijkheid te nemen voor onszelf, ons leven in gelijkheid, oftewel in overweging van al het leven in en als onszelf en hiermee, buiten onszelf. Aangezien we het verschil niet meer weten tussen ons wezenlijke zelf en onszelf in en als de geest.

Degenen die deze constructie hebben ingezien, gestopt, veranderd in ‘existence’ – slechts nog een handvol mensen die zien hoeveel werk er hier gedaan is. Waarin ik leer: als we ons inzetten waarin 99% onzichtbaar is wat we doen en 1% is zichtbaar voor de buitenwereld, dan doen we het goed. In deze maatschappij leren we het tegenovergestelde, dat we 99% moeten tonen van wat we allemaal ‘bereiken en voor elkaar krijgen’ terwijl we diep van binnen, allen de ervaring met ons meedragen dat we hier niet aan kunnen voldoen: mislukking.

Ik leef in dankbaarheid diep van binnen voor al het werk dat gedaan is en gedaan wordt door de mensen die deelnemen in de groep onder de naam Desteni. We hoeven niet allen ‘evenveel’ en ‘hetzelfde’ te doen; we doen allen zoveel als mogelijk in en als ons beste kunnen, tot in ons uiterste potentieel. En hierin draagt iedereen bij zoveel als mogelijk en hierin zichzelf pushend om voorbij de geprogrammeerde mogelijkheden te zien en gaan, in en als leven.

“Ik weet het wel” is niet genoeg. Het voldoet niet ten behoeve van het geheel. Het is nodig dat ik iedere ervaring die ik heb opgeslagen in mijn lichaam inzie, zelfvergeef, mijn lichaam en zo mezelf bevrijd van de beklemming van de energetische banden die ik gemanifesteerd heb in en als mezelf. Voor mij houdt dat in dat ik iedere dag opnieuw onderzoek waar de pijn, de druk, de spanning vandaan komt in mijn buik- en borstgebied. Op de grond liggen, druk geven op de pijnpunten, de energie waarnemen die opkomt en mezelf hiermee herenigen in en als zelfvergeving, een gedachte zien die opkomt zonder context en toch zelfvergeven en doorgaan zonder dat ik exact weet waar het over gaat, totdat de spanning op desbetreffende plek afneemt en ik een klein stukje lichaam bevrijd heb. Ik zou wel willen dat het anders was, dat ik iedere dag vrolijk en zonder pijn opsta, mezelf eenvoudig fysiek ontlast zonder hierover na te denken. Maar dat is niet zo en hierin wil ik dus steeds opnieuw dat het ‘anders’ is dan het is, dat hetgeen ik gemanifesteerd heb, er niet zou zijn, dat het wonderbaarlijk zou verdwijnen en ik fluitend kan doen ‘wat me goed dunkt’. Juist door het anders te willen zet ik mezelf opnieuw vast.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het iedere dag anders te willen; te willen dat ik geen pijn heb in mijn lichaam, te willen dat ik mezelf eenvoudig fysiek ontlast zonder hierover na te denken, te willen dat alles ‘gemakkelijk’ gaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ervaringen van liefde te hebben nagestreefd, vast te houden en op te slaan in en als mijn fysiek, in en als een hoop dat ‘het toch voor mij zou zijn weggelegd’ waarin ik de punten die ik zie die niet overeenstemmen, voor het gemak maar opzij heb gelegd in en als een hoop als misplaatst ‘vertrouwen’ dat ‘die ander’ (god – het witte licht) toch gelijk heeft en het op miraculeuze wijze dan wel zou oplossen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb signalen in en als mezelf te negeren en het vertrouwen buiten mezelf te leggen, waarin ik feitelijk (een deel van) mezelf in wezen wegleg buiten mezelf en hierdoor, vast ga houden aan waarin ik mijn vertrouwen gelegd heb aangezien ik (een deel van) mezelf in wezen hierin geplaatst heb buiten mezelf en dus, houd ik vast aan het idee waar ik mezelf in geplaatst heb – buiten mezelf – om mezelf niet te hoeven verliezen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als een idee buiten mezelf te plaatsen en vervolgens te gaan vasthouden aan dit idee alsof dit van mij is, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik alleen maar vasthoud aan een (gemanifesteerd) idee omdat ik (een deel van) mezelf hierin geplaatst heb zonder werkelijk en fysiek ieder detail te onderzoeken in en als mezelf in zelftwijfel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als zelftwijfel niet serieus te nemen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ikzelf in zelftwijfel een teken ben van onvolledig zelfinzicht en dus, is er meer zelfonderzoek nodig.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in en als een diep geprogrammeerde ervaring van ‘niet weten hoe’ een ‘ik weet het wel’ te creëren in en als mezelf waarin ik denk dat dit voldoende is, in plaats van te stappen in de onzekerheid van het ‘niet weten hoe’ en hierin door te gaan, zelf te vergeven wat ik tegenkom en op te staan in en als een zelfcorrigerende toepassing.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van ‘ik weet het niet’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me in een programma bevind wat ik heb opgeslagen als ‘ik weet het niet’ waarin ik denk en geloof, heb aangenomen dat ik het wel zou moeten weten en/of dat, omdat ik het niet weet, ik het nooit zal weten.

Ik realiseer me dat ik het niet kan weten omdat ik het nog nooit gedaan en/of geweten heb en dus, bevind ik me in onbekend gebied.

Ik stel mezelf ten doel de ervaring van ‘ik weet het niet’ te vergeven in en als mezelf en te zien welke energetische ervaringen ik hieraan verbonden heb die me weerhouden van een werkelijk, fysiek waarnemen in gezond verstand en vervolgens mezelf hierin uit te drukken in de toepassing van het hardop uitspreken van zelfvergevingen.

Ik stel mezelf ten doel de zelfoordelen op ‘ik weet het niet’ te stoppen in en als mezelf en mezelf de energetische ervaringen die ik hieraan gekoppeld heb, te vergeven door hardop uit te spreken wat ik tegenkom in en als mijn fysiek.

Ik stel mezelf ten doel tijd te nemen voor mezelf in en als het vrijmaken van de spanningen in mijn lichaam die ik heb opgeslagen als gekoppelde, energetische ervaringen in en als een nastreven van een ‘witte licht ervaring’ en hierop volgend ervaringen van schaamte en verdriet over mezelf in dit nastreven.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te pushen in het doorwandelen van de fysieke spanningen die ik heb gemanifesteerd in borst- en buikgebied in relatie tot ‘ik weet het niet’ en ‘ik weet het wel’.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van ‘ik zou willen dat het anders was, dat ik geen pijn heb en elke dag mezelf gemakkelijk fysiek ontlast’ dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik hierin energetische ervaringen gemanifesteerd heb die me weghouden van werkelijk zien wat ik heb opgeslagen als spanning in en als mijn fysieke lichaam en dat ik een witte lichtervaring nastreef.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ontlasten van de energetische ervaringen die ik heb opgeslagen in buik- en borstgebied door te liggen met mezelf alleen en druk te geven op de pijnlijke plekken en hierin te zien wat er opkomt en de energetische ervaringen een uitdrukking te geven door middel van het hardop uitspreken van zelfvergevingen en zo de gedachte als afscheiding die eraan ten grondslag ligt te bevrijden, net zolang totdat de spanning afneemt op de plek in mijn fysiek en er beweging komt op de plek waar het geprogrammeerde en gemanifesteerde systeem het fysieke organisme in zijn greep houdt/hield.

Ik stel mezelf ten doel een ervaring van ongeduld en ‘verongelijking’ in dit proces, binnenin mezelf, steeds opnieuw zelf te vergeven in en als een begrip dat het niet ‘nu’ gedaan is zoals de miraculeuze witte lichtervaring doet voorspiegelen en dat het een fysiek proces is waarin ik me dag voor dag, in en als mijn fysieke werkelijkheid, voortbeweeg.

Ik stel mezelf ten doel mezelf de ruimte te geven om de energetische ervaringen rondom ongeduld en verongelijking in mezelf door te wandelen en niet langer te onderdrukken zodat ik de ongelijkheid hierin kan stoppen en zelfvergeven in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel het woord ‘geduld’ te (leren) leven als een fysiek woord in overeenstemming met het tempo van mijn eigen fysiek.

hoofd-boom

Desteni I Process Lite

Desteni I Process Pro

————————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 545 – Oplossingen in en als de geest ter bescherming van mezelf in ‘afgescheidenheid’

google_2Ik kan er niet tegen als ik iets niet begrijp bij het instellen van bijvoorbeeld een nieuwe Google pagina en er werkt iets niet zoals het naar mijn idee zou moeten doen!

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me machteloos te voelen als ik iets instel volgens de richtlijnen zoals ze het aangeven, waarna er een foto zou moeten verschijnen maar er niets gebeurt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me machteloos te ervaren omdat er op internet, niemand is aan wie ik het kan vragen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me machteloos te voelen als ik het zelf niet weet en er niemand in de buurt is die ik iets kan vragen.

Dit gegeven komt de laatste paar dagen naar voren, een ervaring van paniek op de achtergrond – meer als een herinnering als gedachte aanwezig in mij dan als werkelijke energetische ervaring – als iemand waarvan ik afhankelijk ben voor iets, niet te bereiken is. Ik vermoed dat dit een ervaring is van mezelf in kindertijd, waarin ik afhankelijk ben van mijn ouders of andere ‘ouderen’. Ik kan me geen specifiek voorval herinneren waarin iemand niet te bereiken is, het lijkt meer een algehele ervaring die heel diffuus, op de achtergrond aanwezig is. Alsof iemand er wel is maar niet te bereiken is. Dus fysiek aanwezig maar tegelijkertijd afwezig in en als de geest en/of niet beschikbaar voor antwoorden op vragen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te willen dat iemand ten alle tijden beschikbaar is voor antwoorden op vragen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat als ik een vraag heb, direct antwoord te willen en als ik moet wachten, een ervaring van ongeduld te voelen opkomen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat de wereld vergaat als er niemand in de buurt is om antwoorden te geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in verbeelding om me heen te zien grijpen in het niets, zoekende naar iets of iemand die duidelijkheid kan geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te ervaren – wat ik zou omschrijven in de woorden ‘het gevoel te hebben’ dat ik dood ga als ik niet direct een antwoord krijg en ik om me heen grijp in het niets.

Ik realiseer me dat ik me in een geestestoestand bevind als ik ‘in het niets om me heen grijp, in en als een ervaring van paniek’ en dat ik zelf hier ben in en als mijn fysiek en dat de ervaring van dood gaan niet werkelijk is.

Ik realiseer me dat ik een diffuse herinnering in me heb opgeslagen welke op de achtergrond aanwezig is en eenvoudig geactiveerd kan worden.

Ik realiseer me dat ik in deze diffuse staat van zijn terecht kom door in gedachten te zijn in en als een oordeel dat en als iemand niet aanwezig is om direct te antwoorden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te vinden dat iemand aanwezig moet zijn om direct te antwoorden en zo niet, dat dit dan gecommuniceerd kan worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb boos te worden als iemand niet aanwezig is en dit niet communiceert terwijl er een situatie bestaat van wederzijdse afhankelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om maar niet in deze ervaring van machteloosheid en frustratie te komen, een ‘ik doe het zelf wel’ te hebben ontwikkeld waarin ik geprobeerd heb me in alles onafhankelijk op te stellen, zodat ik nooit meer in deze ervaring en toestand van afhankelijkheid en hierin irritatie en ongemak, hoef te verkeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet echt iets met iemand aan te willen gaan om niet in deze situatie en ervaring van onderlinge afhankelijkheid te komen met een risico dat iemand zichzelf zomaar terugtrekt zonder te communiceren.

Als en wanneer ik me bevind in een ervaring van paniek, ongeduld, machteloosheid of frustratie omdat iemand niet te bereiken is waarvan ik op dat moment afhankelijk ben voor iets, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat energetische ervaringen zoals paniek, machteloosheid, frustratie en ongeduld niet iets toevoegen aan de situatie en gebaseerd zijn op herinneringen van mijzelf als kind in een afhankelijke positie van ouderen waarin ik blijkbaar een ‘niet aanwezig zijn’ heb ervaren.

Ik realiseer me dat ik zelf een niet aanwezig zijn heb gekopieerd en gemanifesteerd in en als mezelf, in en als de geest waarin ik me terug trek en niet aanwezig ben voor een ander.

Ik realiseer me dat ik op deze manier aan verantwoordelijkheid voor mezelf probeer te ontkomen door net te doen alsof ik er niet ben.

Ik realiseer me dat ik ‘geen zin heb’ – feitelijk gebaseerd op  een angst om niet te voldoen hierin – om verantwoordelijkheid voor een ander dan ik te nemen die niet zelf ook zelfverantwoordelijk wil zijn, terwijl dat toch is wat we zullen doen in het begin van een proces aangezien geen van ons allen verantwoordelijkheid heeft leren nemen voor en als onszelf en dus, zal eerst een ander dit voor ons moeten doen in en als een levend voorbeeld, alvorens we het zelf kunnen leren en zolang als dat we de weerstanden doorwandelen zal een ander met minder weerstanden, meer verantwoordelijkheid dragen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te dragen in en als mezelf in plaats van in en als mezelf aanwezig te zijn in zelfverantwoordelijkheid.

Ik stel mezelf ten doel een ander als mezelf de tijd te geven om verantwoordelijkheid voor en als zelf te leren nemen en hierin verantwoordelijkheid te nemen voor en als mezelf in reactie op een ander, waarin ik me realiseer dat zodra ik geheel aanwezig ben in en als zelfverantwoordelijkheid, in en als mezelf als leven, ik niet langer energetische ervaringen zoals machteloosheid, frustratie, paniek en ongeduld zal hebben als een ander niet aanwezig is om bijvoorbeeld vragen te beantwoorden.

Ik stel mezelf ten doel mezelf in en als mijn fysiek, in en als de adem te ondersteunen en mijn participatie in gedachten als oordeel op een niet aanwezig zijn, te stoppen en specifiek zelf te vergeven zowel op de gedachten als op de energetische ervaringen die opkomen, waarin ik mijn eigen lichaam onderzoek op deze bewegingen binnenin mij.

Ik stel mezelf ten doel mezelf op voorhand te ondersteunen en voorbereiden door ervaringen als herinneringen van afwezigheid hier te halen en de energetische verschuivingen in mezelf luidop te vergeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het idee te hebben dat ik een afspraak met mezelf niet nakom als ik niet boos wordt op iemand die niet aanwezig is, waarin ik blijkbaar afspraken met mezelf in en als de geest heb gemaakt om mezelf te beschermen in en als de geest tegen vervelende ervaringen van paniek, ongeduld, machteloosheid en frustratie/boosheid, in en als een afhankelijke positie, in een poging om mezelf volledig onafhankelijk te houden als oplossing van mezelf in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in en als de geest te denken gelijk te hebben in de oplossingen die ik ooit bedacht heb ter bescherming van mezelf in en als de geest en in een ervaring van verongelijking terecht te komen, als een ander deze ‘oplossingen’ niet evenzo hanteert en blijkbaar andere oplossingen heeft bedacht in en als de geest waarin diegene gelijk denkt te hebben, waarin beiden elkaar in een ervaring van verongelijking brengen waarin we steeds de enige oplossing die we kennen want bedacht hebben, willen toepassen en zo de verongelijking in onszelf en/als de ander, te vergroten aangezien het nog steeds een oplossing is in en als de geest, dus in en als een uitgangspunt die in de basis gestoeld is op onbegrip, hieruit voortkomend afscheiding en zo ongelijkheid en dus, een ervaring van verongelijking teweeg brengt, telkens als deze situatie zich herhaalt.

Ik stel mezelf ten doel, de afscheiding als onbegrip in en als mezelf te stoppen door mezelf te vergeven voor wat ik ooit niet begrepen heb en door een ander te vergeven voor wat ik niet begrepen heb en door te vragen hoe iets in elkaar steekt. Waar ik terecht kom bij mijn ervaring van paniek als iemand niet aanwezig en beschikbaar is om vragen te beantwoorden zodat ik kan begrijpen wat er gebeurt.

Ik zal dus mezelf moeten leren ondersteunen ook als een ander niet aanwezig is voor antwoorden, aangezien ik mezelf niet in verongelijking kan laten vallen iedere keer dat iemand niet aanwezig of beschikbaar is voor een vraag die ik heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als het stoppen van een energetische ervaring van paniek en machteloosheid, frustratie/boosheid en ongeduld, afhankelijk te maken van de aanwezigheid en beschikbaarheid en antwoorden van een ander. Hierin denk ik blijkbaar dat ik het niet zelf kan/zien kan in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel om ten eerste mijn eigen energetische ervaringen van paniek, ongeduld, machteloosheid en frustratie/boosheid te stoppen en vergeven in en als mezelf en van hieruit te zien of er werkelijk direct een antwoord nodig is, praktisch gezien of dat dit een voorkeur van mij is, om vroegtijdig antwoorden te hebben zodat ik me kan voorbereiden, waarin ik me realiseer dat over het algemeen, als ik echt direct een antwoord nodig heb, ik dit wel weet te vinden en dus betreft het meestal een ‘sussen’ van mezelf van een energetische ervaring waarin ik mezelf in en als de geest, afhankelijk  gemaakt heb in en als een gedachte als oordeel dus in afscheiding – afgescheidenheid van mezelf, waarin ik angst ervaar, wat logisch is aangezien ik me in afgescheidenheid van mezelf als Leven bevindt, in een poging tot ‘toenadering’ tot God de Geest, in en als een ervaring van angst in en als de geest – waarin we onszelf in en als de geest altijd incompleet en afhankelijk ervaren en dus ‘uitreiken’ naar een ander voor antwoorden.

Er is een oude beschrijving van afgescheidenheid naar voren gekomen die zeer interessant en toepasselijk is:

Voor de Naer-volghinghe, die de mystieke opgang bij uitstek als een groeien in armoede beschrijft, zijn armoede en afgescheidenheid, zoals zo vaak voor de Rijnlanders, identieke begrippen. Wat het geschrift over de armoede zegt, geldt dus ook voor de afgescheidenheid.
Uit de tekst blijkt alvast dat de afgescheidenheid niet zo maar een gewone ‘deugd’ uit de reeks is. Zij is een ghelijckheydt Godts: God is een af-gescheyden wesen van alle creatueren en wil de mens Hem ontmoeten, dan moet hij eveneens van alle creatueren af-ghescheyden zijn. Zo gezien lijkt de afgescheidenheid de samenvatting van de hele mystieke onthechtingsleer, een negatie van alles wat niet louter God is, een voorwaarde tot de mystieke voltooiing. Als ghelijckheydt Godts kan ze echter niet enkel een af-keer, een af-scheiden zijn. In de afgescheidenheid is een gelijkenis met God, wordt gelijkworden met God gerealiseerd: zij is derhalve eveneens en vooral toe-keer. Zij is Godt’eenemael aen-hangende zegt de Naer-volghinghe enkele bladzijden verder(4), waarmee zij het aen niet hanghen positief aanvult. Terwijl de mens zich psychologisch van de schepping, de menigvuldigheid rondom en binnen zichzelf afscheidt, om zich op grond van deze ghelijckheydt op het Ene te concentreren, terwijl de mens zich vrij maakt(5), bevrijdt hij terzelfdertijd het goddelijke beeld of de goddelijke aanwezigheid in hem: in de afgescheidenheid wordt God, om een geliefd beeld van de Rijnlandse mystici te gebruiken, in de ziel geboren, m.a.w. de afgescheidenheid is de realisatie van de gegevens van het exemplarisme. Eckhart zei het als volgt:”

Bron: Hoofdstuk VI. De afgescheidenheid.

Met dank aan Sylvia en Martijn. Uitbreiding op het woord volgt en zal ook in de eerstvolgende Nederlandstalig Google Hangout naar voren komen. Interessant hoe ik het woord afgescheidenheid in eerste instantie niet kon vinden in een hedendaags woordenboek en dus dacht dat het niet ‘bestaand’ was tot naar voren komt dat het in een oude tekst gebruikt wordt en zo een dimensie van begrip voor me opent over wat er eigenlijk gebeurt als ik participeer in afscheiding, in ‘de beweging van het uiteen gaan’ van mijzelf als leven, in afgescheidenheid in en als de geest.

afgescheidenheidOnderzoek en stop de afgescheidenheid in en als jezelf:

Desteni I Process

—————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 468 – Mislukking in relatie tot de ZIEL – Bernard Poolman

icoon_app_ziel_web

Bernard (vertaling):

“Het Ontwerp van de Ziel, had als haar Grondvesting – de Intentie om Controle door het Bestaan heen in te bedden. De Belichaming van de Controle, was om een Doel te Creëren en het Doel had een Grondvesting nodig. Het Grondvestingsuitgangspunt van het Doel: was Mislukking. Die het Wezen dan zou Ontwerpen om hun eigen Motivatie te Creëren om proberen weg te komen van Mislukking. Hierin – zullen zij Mislukking Rechtvaardigen en komen tot het Accepteren ervan als Deel van hun Wezenlijkheid. Als dat eenmaal Geaccepteerd is – zou het Concept van Geboren Worden in Zonde, zogezegd, zelfs Deel worden van de Fysieke Realiteit. Dit is Gedaan voor Miljoenen en Miljoenen en Miljoenen Jaren, totdat niemand zich kon Herinneren wie ze werkelijk waren, of zouden kunnen zijn. Omdat, het ‘kunnen zijn’ Vervangen was door Motivatie om proberen weg te komen van de Mislukking die elke Ademhaling lijkt te Plagen als Gedachten die omhoog komen, als Gevoelens en Emoties en Visioenen en Stemmen in de Geest – Vragend, Hopend, Wensend, Negerend, Ontkennend, voor Altijd Zoekend naar een Gevoel waarvan iedereen Gelooft dat het ‘moet Bestaan’ en dat uiteindelijk de Naam ‘Liefde’ kreeg. Maar alles dat het was, was in feite Mislukking in een andere Naam. Zelf Gecreëerd – Complete Controle, Absolute Afscheiding.”

“Bijvoorbeeld, het Moderne Gezicht van Mislukking is Gebaseerd op de Vooronderstelling – die het Fundament vormt van het Consumentisme  – dat jouw Leven ‘op de één of andere manier’ niet compleet en goed genoeg is, tenzij je het Volgende Product hebt dat het Beter zal gaan maken. Niemand kan zich Herinneren wanneer ze Veranderd en Vervallen zijn in Acceptatie van zulk Bizar Gedrag. En toch, het is Geaccepteerd en ieder Kind, wordt dit vanaf de Geboorte als de Enige Realiteit Geleerd. Ingebed, op ieder niveau – het impliciete en stilzwijgende Concept: “je bent een Mislukking en je Leven zal nooit goed genoeg zijn”. Wanneer je het Acceptabel Maakt, als een Individu, kun je Nooit zelf vervulling Bereiken door jezelf – je zal altijd iets Nodig hebben om je Beter te Voelen”.

“Als een Voorbeeld in de Geschiedenis, als we naar de Middeleeuwen Kijken – en dan de Industriële Revolutie en de verscheidene stappen die onze Economie nam – zul je hierin ingebed Opmerken: het Absolute Lijden dat de Mens Dwong te ontwikkelen binnenin zichzelf, dingen als Moed. Maar deze Moed was in feite Ingebed en Gefundeerd in Mislukking. En, onverschillig voor het Lijden – het Fascinerende ding is: dat de Mens op een Individueel Niveau zo Beheerst wordt, door Mislukking, dat ze de Eenvoud van het Eindigen van alle mislukking Niet Kunnen Bevatten. Hetgeen overduidelijk is Samen te Werken als EEN groep, als Mensheid, als Leven – en te Geven aan elkaar, zoals je zou willen Ontvangen.”

“Dus, als we Kijken naar één van de Primaire Invloeden die dit Mislukking-Concept heeft Uitgedaagd: zullen we Opmerken dat het Jezus was. Niet zozeer vanwege Wie hij was, maar Eerder als Hoe zijn Boodschap Gebruikt werd. Fascinerend genoeg – in plaats van de Praktische Levende Woorden te nemen waarmee een samenleving te creëren die het Beste is voor Al het Leven; werd Jezus Vergoddelijkt en Bloed en Dood werden de Ingangen tot Vervulling. Zo Angstaanjagend Eng, dat iedereen alleen in het Zien of het Horen van het Verhaal – Onmiddellijk Mislukking zou Accepteren, omdat ze zichzelf niet Kunnen Zien om dat OOIT te doen, te lijden voor anderen, om gekruisigd te worden– en om zonder zonde te zijn.”

“Ongelukkigerwijs, zul je Opmerken dat er nergens – Enige Indicatoren door de geschiedenis heen zijn die de Geest Uitdagen. In plaats, is de Geest gebruikt als een Manier om deze Mislukkingen te Rechtvaardigen. Omdat Individualiteit Gedefiniëerd is om van de Geest te zijn en dus – het Wezen, die bij de Dood de Ziel zou zijn, als Doel zou hebben – een Toewijding, om Mislukking te Overwinnen. Niet op een Praktische Manier maar eerder in het Creëren van Gevoelens die benoemd werden als ‘Hoop’, ‘Liefde’ en Veel Meer. Allemaal fascinerenderwijze, de Daadwerkelijke Creaties van de Mensheid. En Niet het Rechtstreekse Ontwerp van degenen die de Realiteit Ontwierpen. In Anu’s Aanvankelijke Interviews, praatte hij over het Fascinerende ding – dat de Mensheid Liefde Creëerde. Hij hoefde Niets te doen. Alles wat hij zeker moest stellen, was dat – iedereen, onafhankelijk van hoe zij proberen – Altijd Mislukken. En als je naar je Leven Kijkt: zul je dit Herhalende Patroon Zien.”

“Dus, in Moderne Tijden – maakte de Mensheid Liefde Fysiek. Het was deze Behoefte aan Vervulling – een Manier om te meten of je werkelijk Hoop, Liefde, Zelfvervulling bereikt hebt – en de Mens vond Geld uit. Dus, hier Zijn we: in een Totale Realiteit waar ieder Afzonderlijk Deel van de Bestaande Wezens Illusies zijn – zelfs Vlees gemaakt, zogezegd. Met zo’n Volledig Geloof, dat dit De Enige Manier is dat Dingen Ooit kunnen Zijn – dat, niet een enkel moment Besteed is aan het Begrijpen en onderzoeken HOE dit Alles tot stand is gekomen.”

“De Ziel was de Drager van het Voorgeprogrammeerde Ontwerp dat Ingeprent zou worden in het Fysieke. En door de Tijd heen, uiteindelijk, was er een Manier Gevestigd om de Mens te Doen Geloven – dat wanneer je je Goddelijke Afkomst Accepteert en het Concept dat je terug zult Keren tot jouw Schepper als Eén die jouw Lessen van Mislukking overwonnen heeft door hoopvol te blijven, door te focussen op Liefde – dit jou jouw Ziel terug zou Geven, zogezegd. En als je het Geloof onderzoekt van degenen in Spiritualiteit: zij zijn allen door een Proces gegaan van het Ontwikkelen van hun Ziel, wat het Ontwikkelen is van Hoop, Liefde, Licht en ALLE Punten die jou Toestaan om Mislukking te Rechtvaardigen – om jezelf af te Scheiden van het Systeem dat dit veroorzaakt, om jezelf te Beschermen met Geld en Bezittingen; en om Dankbaar te Wachten op je Dood en je VERDIENDE BELONING van het Terugkeren naar jouw Familie van de Ziel. Dit is Diep Verankerd en daar is Massa’s over Geschreven. Zelfs de Psychologie zoals het bestaat vandaag de dag, neigt hier Uitgebreid in te gaan – gebruik makend van dezelfde concepten, om de Persoon te Motiveren op te staan vanuit Mislukking. In plaats van de Mislukking te Voorkomen – Mislukking is Hopen op, omdat dat het wezen zal Dwingen de Tegenovergestelde Polariteit te Omarmen, de Positieve Boodschap. En, als ze eenmaal een Positieve Benadering hebben – zijn ze van ‘Gezonde Geest’. En in zekere zin, komt het woord ‘Gezond’ (Healthy) – van ZONDE (Hell). Je bent door de Zonde (Hel) gewandeld, je creëert je Eigen Positief Gesneden Beeld dat er voor zal Zorgen dat er – op Zijn Minst: in jouw Graf, op jouw Grafsteen een Positieve Herinnering zal zijn; en de Hoop – zoals je kunt Zien, zelfs vanaf de Egyptische Tijd – op iets beters in het Hiernamaals. Maar, nergens – hebben we zelfs maar het Geringste geavanceerde Intellect dat overwoog HIER uit te zoeken en deze Bizarre Manier van bestaan te voorkomen.”

“Dus – Begrijp, in je Proces: zul je de Mislukking onder Ogen zien. En in de Groep – is het Belangrijk om elkaar te Ondersteunen – om nooit Conclusies te trekken en om het Belang van Schrijven te Realiseren. De Schoonheid van Schrijven is dat het Extreem Moeilijk is om iets te Schrijven wat je niet Bedoelt, in het bijzonder in de Reis naar Leven. Dat is Waarom, wanneer iemand gemene dingen Schrijft – het is wat zij werkelijk bedoelen. En daarom, is het Belangrijk voor een ieder om te Blijven Schrijven – omdat, in zekere zin, je diegenen die jou Ondersteunen in de Groep aan het Vertellen bent – dat je Oké bent en dat je jouw Uitdagingen goed Hanteert – en zij kunnen in jouw Schrijven Zien wanneer je Hulp Nodig hebt. En dan, stel ik voor – Help Je, waar je kunt.”

“Realiseer je: er kan Nooit een Snelle Oplossing voor dit Probleem zijn, omdat je Fundamenteel – jezelf moet Veranderen, zo Helder, dat zelfs waar je Alleen bent: je Geen Kwaad zult Spreken over een ander, je Niet zult Roddelen, je Geen deel zult uitmaken van het Veroorzaken van hun Mislukking alleen maar om hen naar beneden te halen – je zult jezelf door je wil oproepen een manier te Vinden binnenin jezelf, die de Weg is voor jezelf en anderen, die zal Leiden naar een Wereld die het Beste is voor Alles en Iedereen. En bij het Vinden van deze Weg – in jezelf, zal je de Weg Voorgaan en dus – per definitie, een Werkelijk Leider zijn. En hierin, een ieder die de Weg Voorgaat – zal Gelijkheid Vertegenwoordigen en vanwege het Beoogde Resultaat van Wat het Beste is voor Al het Leven: Eén zijn. Hierin: is ieders Individuele strijd Uniek en in zekere zin Alleen. Omdat, je Uniek bent Voorgeprogrammeerd, al zijn de Patronen die gebruikt zijn hetzelfde – de specifieke Ervaringen zullen Eerder Persoonlijk zijn. Daarom is het Belangrijk om je Vastberadenheid te Versterken, Realiserend: in dit Stadium – dat je Alleen Eén Leven hebt om de Missie van het Creëren van jezelf als Leven als Wat het Beste is voor Al het Leven te Volbrengen, als het Levende Woord – Zowel vanbinnen als vanbuiten, Gelijk. Zodat er Geen Conflict bestaat vanbinnen en vanbuiten in Iedere Ademhaling, zodat je niet de Oorzaak bent tengevolge van je eigen Conflict van je Eigen Mislukking.”

“Iedere Mislukking die je onder Ogen zult zien in het Systeem – is Puur een Uitdaging Hoe een Manier te Vinden om een Oplossing rondom het punt te Presenteren, die – door Toepassing van Wat het Beste is voor Alles en Iedereen, de Mislukking zal Oplossen en het verandert in een Win-Win voor Alles en Iedereen. Het Gebruik van zo’n Benadering, zal Weldadig zijn voor jezelf en zal ook Anderen Bevoordelen en zal betekenen dat je jouw Proces zo Effectief mogelijk Wandelt.”

“Ten aanzien van het punt van Jezus en zijn Mislukking – Begrijp: dat dat een Perspectief is om aan te Tonen dat – er Verscheidene Benaderingen zijn om de Kruisiging te Beschouwen en dat Jezus’ bereidwilligheid om Gekruisigd te worden ook Zelfmoord genoemd kan worden.”

“Dus, daarom: Je kunt je Uiterste Best doen in je Proces- maar Uiteindelijk – je Overgeven aan Mislukking, omdat het Allemaal Onmogelijk lijkt. En dan, zal jouw Opgeven ook een Zelfmoord zijn omdat: zelfs als je Voortgaat in hetzelfde Lichaam maar je het Leven Opgeeft – je de Mogelijkheid Doodt van jezelf om Leven te Zijn.

“Geld is het Gereedschap geworden waarmee men een gevoel van Macht Ervaart over je Omstandigheden –  die je zal Vermommen en Beweren ‘Succes’ te zijn. Maar, succes in zijn Context die Betekenisvol zou zijn, zou zijn: een Wereld die het Beste is voor Al het Leven –  Waar Alles en Iedereen verzorgd wordt. Individueel Succes, zal Altijd een Uitgangspunt van Mislukking hebben – en het Geloof dat op de één of andere manier, omdat je Meer hebt dan anderen, je Succes Bereikt hebt. Dat is Zeker geen Maatstaf voor Succes. Maar eerder, Gelijkend op een Piraat die Rooft en Steelt uit Eigenbelang.”

“ Afstemming met elkaar is Niet zozeer een Ervaring van Verbinding – het is Eerder de Manier waarop ons Systeem Functioneert, waardoor Alles en Iedereen verzorgd wordt – hetgeen Bevestigt dat we onze Onderlinge Verbondenheid Begrijpen. Het heeft Geen gevoel, het heeft Geen Gevoel Nodig – en ieder gevoel van Verbinding, is nog steeds Gebaseerd op Mislukking. Wanneer twee of meer dan zouden ontmoeten in het Fysieke als een Werkelijke Verbinding: zal er Respect en Achting Zijn voor Wat Bereikt is als Mensheid, als Eén, als Gelijk. En een ieder zal het Proces Begrijpen dat ieder door moest gaan om zichzelf te Transformeren om zulk een Staat van Individualiteit te Bereiken die Leven Waard is.”

“Er is een Punt dat Zo Uitdagend is – dat het zal Voelen alsof men het Nooit voor elkaar kan krijgen en men moet Voorbij dit Punt komen. Geef je jezelf op, niet Echt. Omdat het Zelf nog niet Bestaat. Geef je op om het Zelf te Worden – Ja, dat is Specifieker. Begrijp dat: het Opzettelijk Geprogrammeerd was om je te doen Geloven dat je jezelf Opgeeft. En daarin – zou je jezelf Afstemmen op dit Zelf dat ‘vol zonde’ is. Maar in feite – is dat Niet een Zelf in de Wezenlijke Context van het Woord. Het is Slechts het Zelf waartoe iedereen kwam te Accepteren. Hetgeen ALLES van Mislukking Belichaamt en men zou dat Mislukte Zelf op moeten geven – omdat dat Mislukte Zelf jou nooit zal ondersteunen als Leven of een ander als Leven.”

“Dus, begrijp: je hebt de Namaakzelf Gecreërd volgens de Drijfkracht en Motivatie van bijvoorbeeld, Hoop, zodat, in plaats van het Opgeven van de Namaakzelf en het Vestigen van het Werkelijke Zelf – je de Namaakzelf Rechtvaardigt – om het Nooit op te Geven, door bijvoorbeeld Hoop te gebruiken. En dan een Namaakrealiteit van Eigenbelang Creërend waar alleen JIJ van profiteert, omdat jij Profiteert – overtuig je jezelf dat je Acties Rechtvaardig waren.”

“Iedereen is nu te bang om dood te gaan – en niemand wil hun Geld opgeven, hun Seks, hun Playboy, hun Pornokanaal, hun Prachtige Hawaïstranden – dus, maak je geen zorgen, de Oorlog gebeurt op straat tussen Dronken mensen, in huizen, waar mensen krankzinnig worden. En met name in Economische Oorlogen. Maar, een Grote Oorlog – degenen met  Gevestigde Belangen hebben teveel te Verliezen, zij zullen alleen Oorlog maken in Arme Landen waar de Arme Nevenschade is. Of in andere Landen waar ze Enorme Fortuinen kunnen maken.”

Desteni Leadership Forum – 13 Maart 2013

Failure in relation to the SOUL – Bernard Poolman

(Vertaald in samenwerking met Sylvie Jacobs)

bigstock-Deep-Love-1056039_ro_595

(Link naar Witness-blog)

———————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/