Dag 613 – Ik heb het toch niet slecht?

huis_tuin

Een punt dat ik omhoog zie komen om mezelf te vergeven in relatie tot geld en de toekomst:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren om het feit dat er niet meer geld is om te besteden dan het minimum dat ik al sinds jaar en dag heb om te besteden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb iets op te hangen aan ‘sinds jaar en dag leven van een minimum’ in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik dit zelf zo heb aangenomen als hetgeen ik wil als voldoende om van te leven en niet meer nodig hebbende.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het belachelijk te vinden om hierom verdrietig te zijn omdat ik feitelijk de basisbenodigdheden ter beschikking heb in een leven waarin ik het niet slecht heb zogezegd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het belachelijk te vinden om verdrietig te zijn om een eigen gecreëerd en/of aangenomen programma.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven omdat ik het ‘niet slecht’ heb, ik geen verdriet mag ervaren of niet naar meer mag verlangen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het nodig is om verdriet te ervaren of om naar meer te verlangen, in en als een angst dat als ik dit niet doe, er nooit meer zal zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de verwrongen idee/ervaring te hebben dat verdriet en verlangen een ‘meer’ bevorderen in en als het fysiek, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat het een meerwaarde inhoudt in en als de geest, in en als energie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik meer nodig heb en ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik niet meer nodig heb terwijl uiteindelijk ik best iets meer zou willen ten aanzien van de huisvesting en beschikbare grond.

Ik realiseer me dat B eens gezegd heeft dat we voorlopig niet veel meer zullen hebben dan de basis aangezien het opnieuw onder iedereen verdeeld zal dienen te worden.

Ik realiseer me dat ik kan voortbewegen naar een ‘meer’ qua huisvesting, dan wel vanuit een ‘meer’ in stabiliteit en communicatie binnen de huidige leefsituatie met mijn partner als stabiliteit en alleen van hieruit, zal er een mogelijkheid zijn tot meer aangezien dit meer, altijd meer verantwoordelijkheid inhoudt/met zich meebrengt en dus is een meer alleen mogelijk als ik/een ander tot meer verantwoordelijkheid bereid en in staat zijn, wat betekent dat eerst de meerwaarde in en als de geest verwijderd zal moeten worden als in het doorwandelen van de geestbewustzijnssystemen als in het nemen van verantwoordelijkheid voor en als zelf in en als het fysiek en van hieruit de mogelijkheid tot verantwoordelijkheid voor meer fysieke vestiging buiten zelf, dit in overweging van en balans met al het leven en de realiteit waarin ik me bevind.

Ik realiseer me dat ik inderdaad uiteindelijk meer zou willen qua huisvesting maar echter alleen in gedeelde verantwoordelijkheid en/of in een verantwoordelijkheid die passend is voor mij alleen en dus wil ik dit pas werkelijk als mijn partner en ik beiden in staat zijn tot meer verantwoordelijkheid in en als zelf en/of hiertoe een geschikte situatie voor handen is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik ‘nu’ meer wil wat niet zo is en mezelf op deze manier te ontkrachten in en als een angst, gemaskeerd als verlangen als projectie in de toekomst over huisvesting om me mee bezig te houden in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik nu een meer wil qua huisvesting als soort van ‘back-up’ voor als het niet lukt om tot meer zelfoprechtheid te komen in communicatie met en vanuit en als mezelf met mijn partner als hetgeen dat ik werkelijk wil om van hieruit te zien hoe we ons uiteindelijk wat ruimer kunnen huisvesten.

Als en wanneer ik mezelf zie verdwijnen in gedachten als ‘dromen’ over huisvesting in de toekomst die niet praktische gericht en/of gerelateerd zijn, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me bevind in een programma binnenin mezelf als back-up van een niet gelukken van hier met en als mezelf fysiek aanwezig te zijn in communicatie met mezelf in zelfoprechtheid en in communicatie met mijn partner in zelfoprechtheid. Ik realiseer me dat ik hierin bezig ben en dat de communicatie in zelfoprechtheid verbetert binnenin zelf en naar elkaar en dat dit tevens tijd inneemt.

Ik stel mezelf ten doel door te gaan met het bevorderen van de communicatie met en als zelf in zelfoprechtheid en hierin naar mijn partner toe en hierin te ondersteunen en van hieruit, als dit eenmaal praktisch en financieel mogelijk is/gaat worden, uit te kijken naar een ruimere huisvesting met meer grond. Ik stel mezelf ten doel mezelf te stoppen in ervaringen van verdriet en verlangen te gaan en te zien hoe ik mezelf hierin ontkracht in wat ik aan het wandelen ben in zelfoprechtheid en ik stel mezelf ten doel mezelf te bekrachtigen door met en als mezelf te staan in wat ik wandel in zelfoprechtheid en te zien in wat hier op dit moment aanwezig is om aan/op te pakken en te transformeren. Ik stel mezelf ten doel om het verdriet en verlangen ‘naar meer’ te integreren in en als zelfvergeving en zelfomarming totdat ik de bron zie in en als zelfbegrip en te herdefiniëren als een uitbreiding in en als zelfexpressie. Ik stel mezelf ten doel om hier te zijn met mezelf in wie ik ben op het moment en te stoppen met afwijzen van mezelf in en als de geest en in plaats hiervan, te werken met wat en wie hier is.

full_the-value-in-vocabulary-life-review————————————————————————————————————————————–

Advertenties

Dag 507 – Hoe stop ik mezelf in het kwaad spreken over een ander?

paraplu-669x350Voor context zie Dag 506 – Kwaad spreken over een ander

Als en wanneer ik mezelf zie neigen tot een uitspraak over een ander in gesprek met iemand anders, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mij laat uitlokken door iets in het gesprek om mij uit te spreken over een ander wat op dat moment gerelateerd is binnen het huidige gesprek.

Ik realiseer me dat een uitspraak over een ander, in en als reactie van en als mezelf binnen het huidige gesprek, altijd met mijzelf te maken heeft en dat ik dit doe om mezelf beter te voelen.

Ik realiseer me dat ik automatisch inga op gesprekken over een ander, dan wel positief, dan wel negatief.

Ik realiseer me dat ik denk dat me ‘positief uitspreken’ over een ander wel oké is en me negatief uitspreken niet oké is.

Ik realiseer me dat ik me positief uitspreek over een ander om het gesprek niet in een ongemakkelijke positie te laten gaan zoals weleens gebeurt als ik niet inga op een uitspraak van iemand en dus wederom doe ik dit om mezelf niet ongemakkelijk, dus beter te voelen.

Ik realiseer me dat ik een verkeerd – gekeerd als in en als de geest – voorbeeld geef door zelf niet te staan als ‘geen kwaad spreken over een ander’ wat ook inhoudt ‘geen goed spreken over een ander’ aangezien goed en kwaad elkaar in stand houden als oordeel in polariteit om energie te genereren in en als de geest en dus als ik ‘goed’ spreek en positieve energie genereer zal dit leiden tot een ommekeer naar ‘negatieve energie’ in en als de wet van balans.

Ik realiseer me dat denk dat ik niet weet hoe mezelf te ‘handhaven’ als ik me niet uitspreek over een ander binnen een gerelateerd gesprek/als reactie op iets wat een ander zegt.

Ik realiseer me dat ik mezelf in de illusie van een gedachte als ‘ik weet het niet’ laat bestaan en zo in mijn comfortabele zone blijf zodat de ander ook in zijn/haar comfortabele zone blijft.

Ik realiseer me dat ik angst ervaar voor als een ander buiten zijn/haar comfortabele zone komt aangezien ik verwacht dat dit dan onvoorspelbaar gedrag kan geven.

Ik realiseer me dat ik angst ervaar om zelf buiten mijn comfortzone te komen aangezien dit een gebied is waarvoor ik niet ben voorgeprogrammeerd en dus mezelf richting zal moeten geven wat een ervaring van ‘ik weet het niet’ activeert.

Ik realiseer me dat ik reageer op mijn eigen verwachting van wat er gebeurt of niet gebeurt.

Ik realiseer me dat ik ik lijntjes leg in en als de geest door te voldoen aan mijn eigen verwachtingen over een ander en zo mezelf enkel in en als de geest te laten bestaan, in plaats van mezelf hier te brengen in en als de adem en alleen te staan in en als mezelf in de beslissing tot het leven van mijn uiterste potentieel als wat het beste is voor alles en iedereen.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met mij uitspreken – zowel positief als negatief – over een ander ten behoeve van het beter voelen van mezelf.

Ik stel mezelf ten doel in en als de adem aanwezig te blijven als en wanneer ik de neiging ervaar om me over een ander uit te spreken en te zien wat er binnenin mij opkomt.

Ik stel mezelf ten doel allereerst mezelf richting te geven in en als de reacties (als angst als oordelen) die opkomen binnenin mezelf door middel van toepassing van zelfvergeving en zelfcorrectie.

Ik stel mezelf ten doel de situatie eens open te laten en te zien wat er dan gebeurt of juist niet gebeurt.

Ik stel mezelf ten doel eens te vragen wat een ander bedoelt of wat het betekent als er in het gesprek een aanleiding is om over een ander te praten in plaats van automatisch te antwoorden en zo ‘de ander’ (als wat ik denk over de ander en dus mezelf als ‘de ander=de mind’) te bevestigen.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te bevestigen door mezelf richting te geven binnen een moment waarin ik neig om iets over een ander te zeggen.

Ik stel mezelf ten doel te zien in fysieke realiteit waar specificatie nodig is ten aanzien van het spreken over een ander en ten aanzien van het herkennen van het activatiepunt op het moment waarin ik neig mezelf op te geven ten behoeve van mezelf beter voelen in en als de geest, door iets te zeggen over een ander.

Ik stel mezelf ten doel mezelf werkelijk te vergeven op de punten waar ik neig tot het kwaad spreken over een ander en/of waar ik dit gedaan heb en mezelf de ruimte te geven tot zelfverandering ten aanzien van dit punt.

types-of-decision-makingDesteni-I-Process-Lite (Gratis online-cursus ook in het Nederlands)

——————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

 

Dag 500 – “Het komt wel goed”

logo-het-komt-well-goed-schatje_voor-wpEen veel gesproken en veel gehoorde opmerking is ‘het komt wel goed’. Als ik zie in welke momenten dit gesproken wordt, zijn het momenten waarin er ontzettend veel gebeuren moet wat helemaal niet goed komt als hier niet een volledige inzet is. Er komt ‘niets goed’ als wij daar als mens niet voor zorgen, ook al is het onze ‘intentie’. Intentie bestaat in en als de geest. Het komt niet vanzelf goed, iemand moet het doen. Fysiek. Wat ik wel kan zeggen is dat het goed komt en ik neem de klus zelf in handen en ik sta hierin in de zelfzekerheid dat ik het ‘in orde’ maak. Als ik weet uit ervaring en zelfinzicht dat ikzelf er fysiek voor kan zorgen (dit kan ook een organiseren betreffen) dat het goed komt. Dan kan ik eventueel deze woorden uitspreken als ‘het komt goed’. Duidelijker hierin zouden zijn de woorden ‘ik zorg ervoor dat het in orde komt’. Dan weet iedereen die deze woorden hoort, dat ik de verantwoordelijkheid neem om te zorgen ‘dat het goed komt’ en ‘het’ betreft dan het klusje of probleem wat besproken wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te ergeren aan de woorden ‘het komt wel goed’ door iemand gesproken die op dat moment de daadwerkelijke fysieke handelingen niet hoeft uit te voeren en hierin de verantwoordelijkheid niet draagt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb deze woorden feitelijk zelf te triggeren door aan te geven dat hetgeen ik oppak en verantwoordelijk voor ben, ‘veel’ is terwijl ik twijfelde of er in dat moment / door deze persoon in gelijkheid, dus in mijn schoenen gestaan zal worden ten aanzien van wat ik spreek hierin, waarin ik in eerste instantie niet gelijk aan en als mijzelf sta maar aan en als een gedachte als dat het ‘veel’ is en ‘dat ik het niet red’ met hieraan gekoppeld emoties, in afscheiding van mezelf in en als de adem, in en als het fysiek.

Als en wanneer ik mezelf zie neigen naar het delen van een gedachte als dat het veel is met hieraan gekoppeld een emotie in en als de angst ‘dat ik het niet red’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik dit niet zomaar kan uitspreken zonder gevolgen.

Ik realiseer me dat ik hierin niet gelijk sta aan en als mezelf in en als het fysiek, maar aan en als mezelf in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel te zien in mezelf wat, met wie en waarom ik woorden als dat het ‘veel’ is wil delen en hierin te zien wat gezond verstand is als wat het beste is om juist wel of juist niet te delen.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in gedachten als dat het veel is en ‘dat ik het niet red’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik nooit voorbij deze gedachten gegaan ben en dat ik hier altijd gestopt ben met de werkzaamheden, in en als een angst ‘dat ik het niet red’.

Ik realiseer me dat ik reageer op lichamelijke symptomen van spanning, welke juist weer komen door de emoties volgend op de gedachte als ‘dat ik het niet red’ en waarin ik zo de spanning opbouw in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met participatie in een gedachte als dat het veel is en/of dat ik het niet red.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te pushen voorbij de limieten als gedachten als dat het veel is en dat ik het niet red en te ademen en de werkzaamheden één voor één op te pakken.

Ik stel mezelf ten doel tijdig te stoppen met de computer en organisatorische werkzaamheden op de dagen dat ik thuis ben en iets fysieks te doen om te ontspannen.

Ik stel mezelf ten doel op het werk te focussen op wat er die dag en nog specifieker, in dat moment gedaan moet worden en niet vooruit te zien in gedachten op wat er allemaal in de toekomst moet gebeuren en in plaats hiervan, in en als de adem te ontspannen en plezier te hebben in de werkzaamheden en met de mensen met wie ik ben en zo dag voor dag te wandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘jij hebt makkelijk praten’ als iemand de woorden spreekt ‘het komt wel goed’ zonder werkelijk aanwijsbare fysieke ondersteuning te bieden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ervaring van geruststelling te voelen als iemand de woorden ‘het komt wel goed’ uitspreekt terwijl deze niet fysiek onderbouwd zijn in en als een fysiek bijstaan in en als zelfverantwoordelijkheid.

Ik verbind mezelf in en als mezelf door mezelf fysiek bij te staan in en als zelfverantwoordelijkheid en hierin mezelf ‘gerust’ te stellen in en als fysieke expressie door dag voor dag, de fysieke werkzaamheden op te pakken, te ademen door de limiterende gedachten en mezelf hierin te ondersteunen met de toepassing van zelfvergeving.

Ik stel mezelf ten doel, te luisteren wat een ander aangeeft ter ondersteuning van hoe minder spanning op te bouwen in het moment, waarin de woorden ‘het komt wel goed’ niet zoveel bijdragen maar waar er wel genoemd wordt dat het bijvoorbeeld geen zin heeft om ver vooruit te zien, wat zo is, ik hoef alleen per dag de werkzaamheden op te pakken en de taken vooruit te plannen en als ik dit gedaan heb, kan ik dit laten rusten en dus kan ik mezelf in en als de geest in en als gedachten over de toekomst, laten rusten.

Ik realiseer me dat hierin meerdere dimensies zitten die ik in fysieke realiteit zal wandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik geen plezier mag hebben in het moment als ik het heel erg druk heb en verantwoordelijk ben voor vele taken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ik geen verantwoordelijkheid meer neem voor de taken die ik moet doen, als ik de toekomst loslaat, hier in het moment aanwezig ben en plezier heb in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik juist aanwezig in en als het moment, mezelf kan bewegen in en als zelfverantwoordelijkheid, vrij van gedachten, emoties en gevoelens en dat ik hier juist verantwoordelijk voor ben, voor deze gedachten, emoties en gevoelens die in en als mij bestaan en opkomen en dat ik dit niet geheel genomen heb door een gedachte en gekoppelde emotie uit te spreken waardoor ik eventueel een ander ertoe aanzet om de woorden ‘het komt wel goed’ uit te spreken ter geruststelling naar mij toe.

Ik realiseer me dat ik mijn zorgen als gedachten en emoties niet zomaar kan verspreiden, dat dit onrust creeert waardoor er woorden van geruststelling nodig zijn in en als de geest zoals de woorden ‘het komt wel goed’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen dat en als ik emoties toon als ik bemerk dat ik hierin gerustgesteld wordt in en als de geest in plaats van ondersteund in en als het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met het verspreiden van gedachten en emoties ten aanzien van de werkzaamheden die gedaan moeten worden en deze woorden in gezond verstand in te zien en te bespreken met diegenen die met mij verantwoordelijk zijn voor bepaalde taken om te zien hoe we dit het beste kunnen verdelen.

Ik stel mezelf ten doel voorlopig alleen te focussen op het opzetten van een bedrijf zoals dit gebeurt als hoe men dit kent in verantwoordelijkheid en het gegeven van zelfverantwoordelijkheid eerst en alleen in en als mezelf te beoefenen door in te zien waar en wanneer ik reageer, dit uit te schrijven, zelf te vergeven en zelf te corrigeren en dit pas te delen als en wanneer ik dit leef in en als mezelf als levend voorbeeld, waardoor ik de spanning als toekomstprojectie voor mezelf gedeeltelijk weghaal en mezelf zo in staat stel meer plezier te hebben in de werkzaamheden met de mensen waarmee ik deze uitvoer.

Ik stel mezelf ten doel de overwegingen rondom zelfverantwoordelijkheid te delen met mensen van Desteni die hier zicht in hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te voldoen aan mijn eigen verwachtingen in en als de geest van hoe te staan in en als de verantwoordelijke positie binnen we werkzaamheden.

Ik realiseer me dat ik hierin mooi kan zien waarvoor ik geen zelfverantwoordelijkheid heb genomen in en als de oordelen als gedachten die emoties en gevoelens genereren binnenin mij waarin ik mijn fysiek belast en fysiek ongelijk sta als mezelf en dus als de ander.

Ik stel mezelf ten doel participatie in de oordelen op verwachtingen over het nemen van zelfverantwoordelijkheid te stoppen binnenin mezelf en nader te onderzoeken op hetgeen waarvan ik me heb afgescheiden binnenin mezelf door geloof en participatie in en als een verwachting van mezelf in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel te werken en leren werken met wat en wie hier is inclusief mijzelf.

write yourself to freedom—————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

Dag 350 – Bij de Osteopaat

Link Desteni Witnessblog

Ik ervaar ontzetten veel weerstand om me te laten behandelen. Mijn fysiek is verkrampt, met name darm en bekken, en in het fysiek gaan betekent ook in deze pijn gaan.

We starten de behandeling. Hij begint met de schedel en later het buikgebied. Op een gegeven moment uit ik aan dat ik zoveel weerstand ervaar dat ik het liefste zijn handen weg wil slaan en weg wil rennen. “Voelt het niet goed om hier te zijn”? vraagt hij. “Ik weet het niet, ik wil er doorheen; weerstand voelt nooit goed”, zeg ik. (Het voelt alsof ik mezelf iets aandoe en ‘niet voor mezelf opkom’).

Okay Ingrid kom op, weerstand, gevoelens van misbruik, niet willen dat hij mijn lichaam aanraakt. Wat zou Bernard-Leven zeggen?

osteopathie gouda

Weerstand is een illusie. Gevoelens van misbruik zijn niet echt en gebaseerd op gedachten en herinneringen. Er kan me niets gebeuren (ik ben vaker bij deze osteopaat geweest en hij kan ‘via zijn handen met het fysiek praten’ en is hierin ervaren en integer).

Ik zie dat hij even twijfelt om door te gaan, en ik realiseer me dat ik zelf verantwoordelijkheid dien te nemen voor het voortzetten van de behandeling, en dat doe ik.

Zo stop ik nog wat gedachten als illusies die opkomen, pas hier en daar een zelfvergeving toe in het hoofd en ik word rustiger, de emoties verdwijnen. Uiteindelijk gaat de behandeling vrij soepel en geeft hij de feedback dat het lichaam snel ontspant in de aanrakingen en grepen, veel sneller dan een paar maanden geleden, en zo noemt hij nog een aantal fysieke verbeteringen op ten aanzien van vorige keer. “Je hebt hard gewerkt”, zegt hij.

Dat klopt.Ik heb de afgelopen maanden veel doorgewandeld in schrijven en toepassing van zelfvergevingen en zelfcorrecties – onder andere in de Dip-Pro cursus in het mind-construct – waardoor de emoties, opgeslagen in het lichaam, veel minder zijn geworden.

Waar ik me gewaar van wordt in deze behandeling, is dat een ‘push’ en een opstaan heel rustig is, heel soepel, ‘stil’ zou ik zeggen, en dat er helemaal geen heftige taferelen aan te pas hoeven komen. De voorstellingen in de geest zijn heftig, en dat is precies hetgeen dat tegenhoudt om zelf te pushen en rustig en soepel op te staan, in het fysiek te komen. Leven is soepel, de geest verkrampt en creeert weerstand en wordt hierin en hierdoor heftig.

Een ander punt is het ‘geluid maken’ ter ondersteuning om in het lichaam te komen. Hij vraagt me geluid te maken om dieper in het lichaam, waar hij zijn handen houdt, te komen. Op dit geluid maken tijdens een behandeling ervaar ik al jaren weerstand, en ik doe het dus ook niet. Geluid maken terwijl ik op een behandeltafel lig in mijn blootje in een voor de geest wat ongemakkeliijke positie, mmm dat is niet hetgeen ik om sta te springen. Dit komt door verbeeldingen van hard gekreun en gesteun en oergeluiden waarvan ik denk dat dit moet plaats vinden met veel aandacht hierop. Dus ik vraag hem nu, “hoe doe ik dat? Je moet even iets aangeven anders kom ik er niet doorheen”. Hij maakt even een geluid, huuuuuh, kort, en zegt, gewoon, een geluid, maakt niet uit wat, als het maar trilt.

“Als het maar trilt”? vraag ik hem. “Ja”, zegt hij.

Okay hier kan ik iets mee. Het is gewoon om te trillen in het fysiek. Dus ik maak wat geluiden om te trillen en vrij soepel ontspannen de strakgespannen spieren waar hij zijn handen heeft, zonder ook maar enigszins te letten op wat voor geluid ik maak, maar gefocussed op de toestand van het weefsel in mijn lichaam waar hij zijn handen heeft.

Geluid als klank in het fysiek om te trillen. Dit sluit direct aan op het hardop in klank brengen van zelfvergevingen.

Het fysiek, de fysieke gesteldheid van mijn lichaam, is hier is mijn referentiepunt dat het proces van zelfvergeving werkelijk invloed heeft op het fysiek en effectief is om emoties op te ruimen en zo het fysieke weefsel vrij te maken waardoor de spieren kunnen ontspannen; vrij maken van de opgeslagen spanning, van de opgeslagen structuren van de geest. Tevens laat deze behandeling me zien hoe de geest weerstand vergroot en opgooit als een enorm monster en dat er blijkbaar met enorm veel kabaal moet worden opgestaan als aanwezig worden in het fysiek. Niets hiervan is echt. Het aanwezig zijn in het lichaam gebeurt bijna ongemerkt, glijdend, geluidloos, aanwezig, stil.

Aan het einde van de behandeling realiseer ik me dat ik in deze behandeling, zelf de leiding heb genomen, de beslissing om de weerstand te stoppen en in het fysiek te gaan. En dat de ‘gevoelens van misbruik’ gebaseerd zijn op ervaringen waarin ik mijn zelfsturing en zelfbestuur heb weggegeven aan een ander (=de mind), dus in de geest aan een andere persoon, hoogst waarschijnlijk door gedachten als ‘dat ik dit moet doen’, ‘dat ik niet anders kan’ etc,  waardoor ik misbruik ervaar, maar waarin ik iets feitelijk zelf toesta en toelaat en zelfs inzet door een geloof in mijn gedachten in de geest (noot – er heeft Geen werkelijk fysiek misbruik plaats gevonden in dit leven). Dit is een interessant inzicht om specifiek te onderzoeken.

Een voorbeeld van hoe bijvoorbeeld osteopathie ter ondersteuning van het fysiek, gecombineerd kan worden met het proces van schrijven, zelfvergeving en zelfcorrectie, en hoe dit elkaar effectief aanvult en bevordert.

Steviger aanwezig in het lichaam geeft de stabiliteit om veranderingen in het dagelijks leven werkelijk toe te passen, in ieder moment, en als ik de geziene veranderingen werkelijk leef in de fysieke realiteit, is zelfverandering gevestigd en zeker, in en als het fysiek, en zal verandering in de fysieke wereld kunnen plaatsvinden.

Desteni-I-Process-Lite – Free course

Spirituality under microscope

Are we the slaves of our own beliefs?

—————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 344 – Een ervaring van ‘alles komt goed’

(klik op de afbeeldingen voor de gratis interviews)

Full the secret history of the universe the discovery of light part 1 2

Er stonden vandaag 2 jongemannen tegenover de winkel die klassieke muziek speelden. Mooi en technisch, zo te horen van het conservatorium. Met name 1 van hen heeft een uiterlijk die erg op Z. lijkt, een Poolse ex-vriend. Zo te zien en te horen aan de taal zijn zij ook Pools. Opvallend is mijn reactie op 1 van de jongens; ik vind hem onmiddellijk ‘leuk’, ik ben ‘geraakt’ door de manier waarop hij de muziek speelt (viool) welke ik omschrijf als ‘gevoelig’ en ‘intens’. Maar met name mijn ervaring is er een van rust, alsof alles ‘goed’ is en komt, ik word zelf rustiger, tevreden, ik hoef nergens heen, ik voel me gedragen, verwarmd, niet zo alleen, en ook jaloers op wat ik zie/interpreteer als dat deze jongen tevreden is met zichzelf en met wat hij doet, en niemand nodig heeft om iets op te vullen. De lichtblauwe ogen met wat ik omschrijf als ‘open’ vind ik prettig om aan te kijken, of is het in te kijken.

Het is exact hoe ik me bij Z. ervoer, en het zijn nogal wat sluimerende gevoelens om zelf te vergeven. ook en vooral omdat ik altijd geloofd heb dat ik deze gevoelens gemist heb en mis, dat ik hiernaar op zoek moest maar wat me nooit lang lukte om ‘vast’ te houden. Feitelijk mis ik het nog steeds in mezelf, het tevreden zijn met mezelf, het voldoende zijn in en als mezelf, het alleen staan en verwarmend zijn voor en als mezelf.

Algemeen voelde ik me bij de Poolse mensen prettig. Rustig, ontspannen, alsof mijn aanwezigheid werd gewaardeerd zonder dat ik iets speciaal had in te brengen, en tegelijkertijd was het ‘speciaal’ dat ik er was; algemeen gewaardeerd, opgenomen in de groep, niet meer zo alleen als hoe ik me destijds voelde.

Ik had het er met Sylvie over of ik me in het verleden ‘goed’ voelde, waarop ik opmerkte dat ik me zelden goed heb gevoeld. ik bedenk me vandaag dat er jaren als tiener zijn waarin ik me goed voelde, met een vriendengroep en een ‘goede’ vriendin, en op de korfbalclub waar ik jarenlang gespeeld heb, daar voelde ik me thuis, gewaardeerd, op mijn gemak, en in samenwerking aan een gezamenlijk doel als het spelen van de wedstrijden. Zo zijn er meer momenten en periodes, altijd gebonden aan een samenzijn in een groep. En zo ook voelde ik me goed bij de Poolse mensen en helemaal bij Z. In aanwezigheid van hem was alles goed, het was alsof alles wegviel, op z’n plek viel, er niet meer toe deed, het moment is goed. Ik realiseer me dat laatste een ervaring is van het geestbewustzijnsysteem waarin alles op z’n plek valt en ‘klopt’;  waarvan ik nu weet dat het doel in de voorprogrammering wordt behaald. Het zogeheten veelgeprezen ‘NU’ is alles wat er toe doet in zo’n moment, waarin we dus niet werkelijk Hier aanwezig zijn, in de fysieke realiteit waarin alles in overweging wordt genomen. De ervaring in de geest overheerst, in het ‘nu-moment’. Hierdoor werd er ook niet werkelijk iets besproken, aangezien we er simpel niet toe kwamen, alles leek al goed te zijn en goed te komen. Als we ieder weer alleen waren, bleek na een paar dagen dat we dus inderdaad geen afspraken hadden gemaakt, niet overeen hadden gestemd over hoe en wat, en er kwam dus helemaal niets goed, als zijnde dat er gewoon geen vervolg kwam. En bleven we afgescheiden achter met en in een ervaring in de geest. Als ik dit nu zo omschrijf is dit een typische omschrijving van een licht en liefde ervaring waarin alles samen lijkt te vallen, maar waar in werkelijkheid helemaal niets wordt opgelost en voortgezet.

Het tevreden zijn met wat ik doe is aanwezig en het alleen voelen is voor een groot deel gestopt sinds de participatie in Desteni, waarin ik het proces van zelfrealisatie wandel, mezelf hierin deel en tegelijkertijd samenwerk in een groep aan een gezamenlijk, alles omvattend doel. De ervaringen ten aanzien van jongemannen met lichte ogen die ik zie als tevreden met zichzelf, daar is nog een en ander in zelf te vergeven en veranderen in mezelf, en zo ervaar ik ook nog een behoorlijk gemis aan tevredenheid in en met mezelf, in mijn eigen fysiek.

Zelfvergevingen volgen.

(klik op de afbeeldingen voor de gratis interviews)

Full the secret history of the universe the creation of energy part 4————————————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 324 – Het woord Negatief anders Belicht

Even geleden kwam in een gesprek met Sylvie het woord ‘negatief’ ter sprake.

Ik zag negatief voornamelijk in en met de lading van ‘negatief’ zoals het tegenover positief staat als ervaring.

Uitspraken zoals ‘doe niet zo negatief’ ploppen omhoog in mijn geest.

Sylvie benoemde het woord negatief als hoe een negatief van een foto bestaat (voordat de digitale camera werd uitgevonden/in gebruik werd genomen).

Dat geeft perspectief.

In een negatief – in de analoge fotografie – wordt gebruik gemaakt van een lichtgevoelige laag die bestaat uit zilverzouten; deze zilverzouten kleuren, tijdens belichting, donker als er licht opvalt, wat betekent dat de lichte gedeelten donker worden op het negatief, en de donkere gedeelten licht. Oftewel, licht en donker zijn omgekeerd weergegeven op een negatief ten aanzien van een positief als de uiteindelijke afdruk van een foto. (Het zilver is zo fijn dat tijdens het ontwikkelen met chemicalien de zilverkernen zo aangroeien dat ze een merkbare zwarting geven).

Interessant hierin is het gebruik van de woorden negatief en positief; negatief als blauwdruk van de werkelijkheid en positief als afdruk van de werkelijkheid, waarin Donker en Licht omgekeerd worden weergegeven.

That’s it.

De lading die we aan de woorden negatief en positief hebben gegeven, is afkomstig van de geest als interpretatie van donker en licht. Donker als negatief als ‘niet goed’ – niet God – en Licht als positief als ‘goed’ – God.

Zonder het negatief bestaat er geen positief, is er geen afdruk mogelijk. En toch willen we het negatief weggooien, wegdrukken, wegstoppen, onderdrukken, vernietigen, negeren, ontkennen, en alleen het positief behouden.

Iedere fotograaf die met analoge fotografie heeft gewerkt weet wat een ramp het is als je de negatieven kwijt bent en alleen nog een positief als afdruk over hebt, of wellicht zelfs dat niet. Het hele fundament valt weg, de blauwdruk is weg; er is geen nieuwe afdruk mogelijk en het positief zal langzaam vervagen.

(In de analoge fotografie worden woorden gebruikt als negatief, positief, perspectief, objectief, ontwikkelen, autofocus, diafragma, belichting, brandpunt, spiegel, die een interessante benadering weergeven ten aanzien van de werkelijkheid via de lens – zo ook onze ogen).

Ik heb van een kunstenaar als fotograaf begrepen dat een digitale weergave geen werkelijke weergave is van wat we zien, zoals in weerspiegeling op een negatief bij de analoge fotografie, maar dat het een benadering is van de werkelijkheid, de camera benadert hetgeen we zien/de camera ziet zo goed mogelijk en legt dit digitaal vast:

Digitale fotografie is het vastleggen van beelden met behulp van een digitale camera, waarin zich een lichtgevoelige beeldchip bevindt die met de elektronica en software voor de beeldopbouw en vastlegging zorgt.

Dus in de fotografie is de werkwijze verschoven van werken met het negatief als blauwdruk via tastbare materie voor een afdruk als positief, naar het werken met een benadering van de werkelijkheid als blauwdruk via systematische software. Het negatief als blauwdruk is verdwenen.

      

Voor mij ondersteunt deze zienswijze in het vrijmaken van het woord negatief van de energetische lading die ik eraan gekoppeld heb als zijnde ‘niet goed – niet god’, welke ik verder zal uitwerken in de toepassing van zelfvergevingen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het woord negatief te benaderen als zijnde ‘niet goed – niet god’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niets te maken te willen hebben met het woord negatief, en hierin alles wat negatief is – en zoals we hebben gezien, dus alles wat de blauwdruk is – weg te vagen, negeren, onderdrukken, ontkennen, zodat ik in en als positief – gekoppeld aan de lading ‘goed – god’ kan blijven voortbestaan, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik hierin het hele aardse bestaan als blauwdruk als fundament als wat werkelijk is als hoe we bestaan, wegvaag, negeer, onderdruk en ontken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb de woorden negatief en positief nader te onderzoeken terwijl ik toch 2 jaar fotografie gestudeerd heb en jaren in de donkere kamer met negatieven heb gewerkt, waarin ik aan den lijve heb ondervonden hoe belangrijk het negatief is, dat er zonder negatief niets mogelijk is (totdat de digitale fotografie is uitgevonden en er geen negatief meer nodig is om een benadering van de werkelijkheid te maken).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb donker als negatief te laden met de energetische waarde als ‘eng, niet goed, niet god, ontkennen, ontwijken, wegwezen’, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat in en als donker als negatief we in en als het fysiek aanwezig zijn, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het fysiek te koppelen aan de energetische lading van de woorden ‘eng, niet goed, niet god, ontkennen, ontwijken, wegwezen’ aangezien en waarin ik dit als negatieve energie ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb licht als positief te laden met de energetische waarde als ‘veilig, goed, god, accepteren, omarmen, blijven’, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat in en als licht als positief we in en als de geest aanwezig zijn, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de geest te koppelen aan de energetische lading van de woorden ‘veilig, goed, god, accepteren, omarmen, blijven’ aangezien en waarin ik dit als positieve energie ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te laten verleiden door het licht als positief, denkende en gelovende dat ik dit moet ontwikkelen, aangezien ik dit niet in en als mijzelf ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat er iets mis is met mij aangezien ik denk en geloof dat ik niet positief ben, en dus dit licht als positief ben gaan zoeken, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik een illusie in en als de geest aan het najagen ben zolang ik licht als positief zoek, en hierin mezelf afleid van de werkelijkheid in en als het aardse bestaan, in ontkenning van mezelf bestaande als negatief en tevens in ontkenning van mezelf bestaande als positief.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik ‘altijd zo negatief ben en doe’, waarin ik ben gaan denken en geloven dat ik iets niet goed doe, niet god doe, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik door het negatief te laden met een energetische waarde als ‘niet goed, niet god’, ik eenzelfde polariteit in stand houd die de positieve illusie in de geest versterk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te zijn gaan verlangen naar positief, niet ziende, realiserende en begrijpende dat alleen het ‘verlangen naar’ de polariteit van een negatieve en positieve lading de illusie in en als de geest, bestaande in polariteit, versterkt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in de geest een lading te geven aan de woorden negatief en positief, en er zo een polariteit van te maken in en als de geest, welke polariteit als ongelijkheid creeert, versterkt, toestaat en manifesteert in de fysieke werkelijkheid – dus in het negatief als blauwdruk – in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat de woorden negatief en positief als zichzelf bestaande onschuldig zijn, welke betekent ‘zonder energetische lading’, en slechts benoemen van wat het is: negatief als blauwdruk en positief als afdruk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de woorden negatief als blauwdruk positief als afdruk te verbuigen, veranderen en misbruiken tot woorden die negatieve en positieve energetische lading voortbrengen in de fysieke werkelijkheid waarin we bestaan en waarin ik zodoende de fysieke werkelijkheid verbuig, verander en misbruik en nalaat in erbarmelijke staat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik mezelf alleen in de afdruk als positief in en als de geest als wat ik waarneem hoef te veranderen, en dat de blauwdruk als negatief als hoe ik mezelf heb toegestaan te bestaan in en als het fysiek gemanifesteerd, ‘als vanzelf zal verdwijnen’, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik mezelf in en als negatief als blauwdruk als hoe ik mezelf heb toegestaan te bestaan, gemanifesteerd in het fysiek in afscheiding in ongelijkheid, dien te veranderen, door de polariteit als afscheiding als ongelijkheid in mezelf te stoppen en onderzoeken in schrijven, door zelf te vergeven en zelf te corrigeren, zodat uiteindelijk de afdruk als positief als voetstap die ik nalaat in en als fysieke werkelijkheid, eenheid en gelijkheid voortbrengt.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van negatieve en/of positieve lading, gekoppeld aan het woord negatief en/of positief, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik de woorden niet zie en gebruik zoals ze zijn, en dus verkeer ik in de geest in energie en breng ik positieve dan wel negatieve energie voort, welke ongelijkheid voortbrengt voor ieder-een, alle leven, in het aardse bestaan in het negatief als blauwdruk.

Ik realiseer me dat ik hierin dien te onderzoeken waar ik waarde aan hecht, wat ik wil bewaren in mezelf in en als energie in en als negatieve en/of positieve lading, welke ik vasthoud ten behoeve van het verhogen van mezelf in en als de geest, bestaande in en als angst voor verlies, in en als controle, in en als gedachten, gevoelens en emoties.

Ik realiseer me dat ik mezelf een leven lang geprogrammeerd heb in en als polariteit als negatieve en positieve lading om te kunnen voortbestaan in en als polariteit in en als energie, en dat het dus tijd inneemt om mezelf hiervan te bevrijden, aangezien ik ben gaan geloven dat ik dit ben en hierin mezelf fysiek zo gemanifesteerd heb, bestaande in polariteit in en als de geest, bewegende van een negatieve energetische ervaring in en als frictie en conflict, welke zich, via een ervaring van neutrale energie als ‘wie ik ben’,  opbouwt en accumuleert  tot een positieve energetische ervaring, en dus kan ik mezelf niet in 1 keer stoppen, aangezien dit zou betekenen dat ik alles wat ik ken en ben geworden weghaal, en zolang ik geloof dat ik dit ben, zal ik doodgaan als ik dit in 1 keer weghaal.

Dus ik wandel een proces, stap voor stap, adem voor adem, 2555 dagen schrijven als Reis naar Leven, waarin ik mezelf bevrijd van een bestaan in polariteit in de geest, bewegend tussen negatieve, neutrale en positieve energetische ervaringen.

Ik stel mezelf ten doel, mezelf als negatief als blauwdruk in en als het fysiek gemanifesteerd, te veranderen tot wat het beste is voor ieder-een, door de polariteit als negatieve en positieve energetische lading, bestaande in en als mezelf in en als de geest, te stoppen, zelf te vergeven en in en als zelf te corrigeren, tot het nulpunt – het niets, van waar ik opnieuw kan gaan leven in eenheid en gelijkheid als mezelf in en als het fysiek, zodat de afdruk als positief die ik nalaat – mijn voetstap – vrij is van polariteit en eenheid en gelijkheid voortbrengt in en als het fysieke aardse bestaan, als wat het beste is voor alle leven.

DAY 19 – The Secret Energy-Consuming Machine Revealed

Full_spirituality-and-rebirthSpirituality and Rebirth

Dag 315 – Paranoia in en als Intentie in de New Age Beweging – deel1

————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 303 – Expressie en de Darm – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie

Dag 297 – Expressie en de Darm – The Inner Test

Dag 298 – Expressie en de Darm – Moeheid en de functie van de milt

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Uitwerking van de dimensies zoals geschreven in:

Dag 300 – Expressie en de Darm – ‘Het is me teveel’

Dag 301 – ‘Het is me teveel’ – Gedachtendimensie en Verbeeldingsdimensie

Dag 302 – ‘Het is me teveel’- Herinnering

https://i2.wp.com/us.cdn1.123rf.com/168nwm/lumaxart2d/lumaxart2d0903/lumaxart2d090300659/4412731-yoga-pilates-fysiotherapie-ball-uitputting.jpg

Angstdimensie:

Fysiek niet kunnen uitvoeren wat ik zou willen

Fysieke pijn

Fysieke uitputting

Overweldigd te worden door alles wat gedaan moet worden en hierin het ‘niet meer aan kunnen’ en opeens instorten en dus niets meer op kunnen pakken, waarvan anderen ook de dupe worden

Me niet uit kunnen/durven spreken en hierin mezelf dus niet uit kunnen drukken en dus mezelf geen richting kunnen geven, maar in  plaats hiervan mezelf te laten overweldigen door reacties in mezelf op wat een ander zegt en doet.

Dat ik het niet goed genoeg doe

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren fysiek niet te kunnen uitvoeren wat ik zou willen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst in mezelf op te roepen dat ik niet uit kan voeren wat ik zou willen, door verwachtingen te creeren wat ik zou willen in/als de geest, waarin ik tegelijkertijd een angst creeer dat ik niet in staat ben om aan deze verwachtingen van mezelf in/als de geest, te voldoen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in een gedachte te participeren als ‘ik kan het niet’, waarin ik angst creeer in en als mezelf in de geest dat ik het niet kan, dus angst dat ik fysiek niet uit kan voeren wat ik zou willen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor fysieke pijn, welke me belemmert uit te voeren wat ik zou willen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor fysieke uitputting, welke me belemmert uit te voeren wat ik zou willen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn fysiek uit te putten door in gedachten als ‘ik kan het niet’ te participeren en hiernaar te leven, en in participatie in gedachten in de geest, mezelf fysiek uit te putten door het gebruik van het fysiek als brandstof voor de generatie van energie in en als gedachten, in de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in een cirkeltje te verkeren waarin ik angst ervaar het niet te kunnen, welke angst zich manifesteert in mijn fysiek en mijn fysiek gebruikt ter generatie van energie, waarin ik fysieke pijn en fysieke uitputting creeer, welke me belemmeren uit te voeren wat ik wil maar waarvoor ik angst ervaar het niet te kunnen en waarin ik opnieuw een reden als angst creeer om het niet te kunnen vanwege fysieke pijn en/of fysieke uitputting.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een reden in mijn fysiek te hebben gemanifesteerd om iets niet te kunnen, door de reden als de geest in/als gedachten op te slaan in mijn fysiek, waardoor mijn fysiek symptomen gaat vertonen die ik als reden kan gebruiken om iets niet te kunnen, waarin ik hetgeen ik angst voor ervaar, namelijk iets niet kunnen oftewel ‘faalangst’, maskeer onder het mom van fysieke pijn en/of fysieke uitputting.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst om iets niet te kunnen indirect te gebruiken als reden om te slapen, om uit te rusten van de fysieke uitputting, waarin ik angst ervaar om fysiek uitgeput te raken als ik niet voldoende slaap, terwijl ik deze reden in eerste instantie zelf gemanifesteerd heb als opslag van een gedachte als ‘ik kan het niet’ in en als mijn fysiek.

https://i1.wp.com/3.bp.blogspot.com/_C7RAKRZis7c/SwLJdEq62wI/AAAAAAAAAH0/JicCNysndpk/s1600/moeilijk.png

Als ik mezelf zie participeren in een angst voor fysieke pijn en/of voor fysieke uitputting, dan stop ik, ik adem.

Ik onderzoek in mezelf of en hoe ik mezelf fysiek kan ondersteunen met behulp van houding, beweging, voeding, training en ademhaling.

Ik realiseer me dat mijn fysiek belast is met energetische patronen, beginnend bij gedachten, in en als de geest.

Ik realiseer me dat ik deze patronen al jarenlang gemanifesteerd heb, waardoor mijn fysiek uitputting vertoont, en dus is het fysiek niet in 1 dag herstelt. Dit neemt tijd in, om de patronen te stoppen, zelfvergeven en corrigeren en om het fysiek in balans te brengen als fysiek als wat het beste is.

Ik realiseer me tevens dat een angst die opkomt, gerelateerd is aan een toestand van fysieke uitputting in het verleden, welke getriggerd wordt als een sympttom die ik had in het verleden, zich in het heden aandient.

Ik realiseer me dat, ook al is mijn fysiek in betere staat, symptomen die zich nu opnieuw aandienen, de onderliggende patronen nog aanwezig zijn en dus onderzocht dienen te worden.

Ik stel mezelf ten doel symptomen die zich aandienen, te onderzoeken op gerelateerde patronen als energetische systemen – fysiek gemanifesteerd – in de geest.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken waaraan de faalangst om iets niet te kunnen gerelateerd is in het moment.

Ik stel mezelf ten doel allert te zijn op de gedachte in mij als ‘ik kan het niet’ en/of ‘ik weet het niet’.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen en onderwijzen in het hetgeen ik denk niet te kunnen, en hierin te onderzoeken wat angst is en dus zelfvergeven dient te worden om gecorrigeerd te kunnen worden, en wat een gemis is aan praktische informatie om iets toe te passen, en waar dus onderwijs en/of advies bij nodig is.

Ik stel mezelf ten doel mijn fysiek te ondersteunen met voeding, beweging, training en houding.

Ik stel mezelf ten doel het werk waarin ik fysieke belasting ervaar te doseren en verdelen.

Ik stel mezelf ten doel mezelf en mijn fysiek te ondersteunen door middel van adem/ademhaling, waarin ik mezelf terughaal in het fysiek en door de angsten heen adem, zodat mijn fysiek leven als beweging ervaar in/als de adem in plaats van dood als een vastzetting in systeem in/als de geest.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken hoe, waarom en wanneer het niet lukt om in en als de adem te zijn, waarin in het niet-lukken, wederom een ‘ik kan het niet’ verweven zit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een niet-lukken te manifesteren in een gebrekkige ademhaling in afwezigheid in het fysiek door participatie in de geest, waarin de patronen als een gedachte als ‘ik kan het niet’ en/of ‘ik weet het niet’ zich fysiek hebben vastgezet in de borst, welke de fysieke ademhaling nu ook daadwerkelijk fysiek belemmert.

Wordt vervolgd

https://i1.wp.com/www.msweb.nl/imguser/content/146levenenmsfamilieuitputting.jpg

———————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/