Dag 718 – 6. Decision in a split second

 This blog is related to record 6: Decision in a split second

For context and playlist see: Dag 710 – Reflection on the years of fertility

The self-forgiveness are written as if it is happening in current time, however it are self-forgiveness on a pattern that I am reflecting back on and now taking responsibility for.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to follow two thoughts coming up within me in a split second as a self-interested ‘opportunity’ without fully investigating the consequenses that this could bring forward, for myself and another involved.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not involve another through sharing what is going on within my mind, where in my mind in a thought, I ‘use’ something of the other without the other even knowing about it and so, without giving the other an opportunity to bring in perspective and I forgive myself that I have accepted and allowed myself to follow up on my thoughts and so, ‘using’ something of the other who is involved without fully informing about the starting-point I come from.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to inform the other who is involved with limited information through which I know I have better chances that the other will ‘agree’ on what I want and so, having an excuse for myself that I ‘did inform’ the other and that the other ‘did approve it’, instead of seeing, realizing and understanding that leaving out information is disempowering another as myself.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not see, realize and understand that by leaving out information and creating from a starting-point of secrecy and self-interest, I will disempower myself within the consequenses that I create, in the same way as I disempower another in that specific moment and because only I am fully informed with the information in my head that I keep partly a secret, I will be responsible for the consequenses that I create by following up my secret thoughts with actions and so I will have to walk through the created consequenses in physical reality, by myself alone as long as I keep it a ‘secret’.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not see, realize and understand how I have split up myself within my own thoughts that come up in secret and that I believe and follow up on.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to think and believe that I have to follow up on my thoughts because the thoughts produce feelings and emotions that make me ‘feel alive’.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to follow up on thoughts within me about literally creating new physical life ‘by accident’ and from a starting-point of ‘fear and self-interest’, instead of considering myself and other participants as life itself and so, creating life from life by decision, in consideration of all and everything involved.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not see, realize and understand how I have disempowered and split up myself, by believing that I need to create new life in secrecy because otherwise I would not be able to create it at all.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to already believe that I will fail and so, I create from a starting-point of ‘fear of failure‘ without seeing that in this way, I will indeed ‘fail’ as my starting point is split up and not one and equal as myself and so, not grounded and valid or real and so I will have to walk back and deconstruct what I have created in ‘fear of failure’, to be able to take responsibility for it and while doing so, bring myself towards oneness and equality and birth myself as life from the phisical while doing so, while ‘walking back’ and transforming the self-interest into what is best for all.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not see, realize and understand that when resistances that are coming up in relation towards another, that these are coming from my own mind as things that I have separated myself from and as and so, it are things that I need to investigate.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to when and as resistances are coming up within myself in ‘relation towards another’, to walk out and end the relationship, instead of investigating, understanding and stopping the resistance within myself and so, build a relationship with and as myself and from here, approach another.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to walk out of relationship situations that have potential because I believe that the resistance that I experience is real and ‘not where I must be’, instead of seeing, realizing and understanding that actually the resistance is a place where I ‘should be’ as here my mind is showing me where I have separated myself in thoughts, feelings, emotions, reactions and preferences that are ‘in the way’ of approaching a situation with common sense.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to ‘take what I want’ and then walk out within a relationship without seeing, realizing and understanding that I create my own failure in this way as I ‘take what I want’ from a starting-point of ‘fear of failure’, out of fear that I will not succeed to create what I really want and what is best for myself and others involved, and so I rather ‘take quickly what I want’ and walk out so that at least, I have something that I (think that I) want.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to think that I ‘know myself’ and so follow that what comes up in my mind as a thought, feeling or emotion that I translate as ‘that what I want’, instead of seeing, realizing and understanding that I do not know myself in what is really best for myself and especially not how I can bring this into reality in a practical and considering way, where in this is actually what I eventually want: that what is best for myself (as life and so for others as life) and within this, it will be lasting.

When and as I see myself participating in a fear of not being able to create what I want / would like, I stop and breathe.

I realize that I have never created such thing from a starting-point of a practical and considerable approach of reality and so, I have no reference of me being able to walk this and I have no blue-print of how to walk this. I realize that I easily give up when I do not ‘succeed’ directly instead of seeing, realizing and understanding that I need to walk a new path step by step, deconstructing the old and destructive patterns and rebuilding a new and solid approach in consideration of this physical reality from a staring point of principled living as what is best for myself in this physical life and what is best for all who are physically involved in what I would want.

I commit myself to support myself as a being stepping forward by applying principles that are best for myself on long-term and in consideration of all involved.

I commit myself to forgive myself for the flaws and programs that are coming up within me as a ‘quick solution’ to fulfill myself with experiences in/as the mind, as a safety catch as ‘better having something than nothing’ instead of step by step bringing forward my potential as a living being.

I commit myself to be patient with myself and others and live the word patience, ‘geduld’ day by day.

I commit myself to receive the support of others for and as myself / my beingness to stand up and I commit myself to be a point of support for others as beingness to stand up as well.

When and as I see myself participating in a tendency of giving up because I experience my feelings and emotions as too overwhelming as if I ‘cannot handle it’, I stop and breathe.

I realize that I am able to handle my own emotions because I allowed myself to create them as a reaction to what I have learned and believed and  I realize that I am not sticking to the principles of what is best for myself on long-term and so for others as well through which I already ‘fear’ my own creation as consequence, which brings up emotions.

I commit myself to lay out a foundation for myself within principles that I can apply and in which I can keep myself stable and at the same time, walk through my own experiences coming up, within the realization that as long as I keep myself grounded within principles (meaning, principles that are considering what is best for all involved, including myself), I am considering myself and others as life and so, I will eventually bring forward that what is best for all involved without creating harming consequenses.

I commit myself to, when and as I do not see a way to walk, to slow down and take the time to find a way in which I am able to keep myself stable and keep my integrity as well.

When and as I see myself participating in thoughts as ‘taking what I want’ without completely informing others about this who are involved, I stop and breathe.

I realize that I come from a starting-point of fear of not being able to create what I want as what I really would like and see what is best and so, I need to reflect on and take responsibility for a pattern within myself that is not best for myself and others on long term.

I commit myself to slow down, to breathe and to take the time to forgive myself for my thoughts as fears and for believing them in relation to ‘taking what I want’ in a specific situation.

I commit myself to consider myself as a mind consciousness system in which I am weakening and compromising myself and from here, while seeing myself in these weakening / compromising patterns, finding ways to support myself as a being to stand up and direct myself towards a wholesome, healthy way of living.

Previous blog: 5. Menstruation cycle

Next blog: 7. The moment of truth

14689025_929757260462246_563271781_o


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Advertenties

Dag 468 – Mislukking in relatie tot de ZIEL – Bernard Poolman

icoon_app_ziel_web

Bernard (vertaling):

“Het Ontwerp van de Ziel, had als haar Grondvesting – de Intentie om Controle door het Bestaan heen in te bedden. De Belichaming van de Controle, was om een Doel te Creëren en het Doel had een Grondvesting nodig. Het Grondvestingsuitgangspunt van het Doel: was Mislukking. Die het Wezen dan zou Ontwerpen om hun eigen Motivatie te Creëren om proberen weg te komen van Mislukking. Hierin – zullen zij Mislukking Rechtvaardigen en komen tot het Accepteren ervan als Deel van hun Wezenlijkheid. Als dat eenmaal Geaccepteerd is – zou het Concept van Geboren Worden in Zonde, zogezegd, zelfs Deel worden van de Fysieke Realiteit. Dit is Gedaan voor Miljoenen en Miljoenen en Miljoenen Jaren, totdat niemand zich kon Herinneren wie ze werkelijk waren, of zouden kunnen zijn. Omdat, het ‘kunnen zijn’ Vervangen was door Motivatie om proberen weg te komen van de Mislukking die elke Ademhaling lijkt te Plagen als Gedachten die omhoog komen, als Gevoelens en Emoties en Visioenen en Stemmen in de Geest – Vragend, Hopend, Wensend, Negerend, Ontkennend, voor Altijd Zoekend naar een Gevoel waarvan iedereen Gelooft dat het ‘moet Bestaan’ en dat uiteindelijk de Naam ‘Liefde’ kreeg. Maar alles dat het was, was in feite Mislukking in een andere Naam. Zelf Gecreëerd – Complete Controle, Absolute Afscheiding.”

“Bijvoorbeeld, het Moderne Gezicht van Mislukking is Gebaseerd op de Vooronderstelling – die het Fundament vormt van het Consumentisme  – dat jouw Leven ‘op de één of andere manier’ niet compleet en goed genoeg is, tenzij je het Volgende Product hebt dat het Beter zal gaan maken. Niemand kan zich Herinneren wanneer ze Veranderd en Vervallen zijn in Acceptatie van zulk Bizar Gedrag. En toch, het is Geaccepteerd en ieder Kind, wordt dit vanaf de Geboorte als de Enige Realiteit Geleerd. Ingebed, op ieder niveau – het impliciete en stilzwijgende Concept: “je bent een Mislukking en je Leven zal nooit goed genoeg zijn”. Wanneer je het Acceptabel Maakt, als een Individu, kun je Nooit zelf vervulling Bereiken door jezelf – je zal altijd iets Nodig hebben om je Beter te Voelen”.

“Als een Voorbeeld in de Geschiedenis, als we naar de Middeleeuwen Kijken – en dan de Industriële Revolutie en de verscheidene stappen die onze Economie nam – zul je hierin ingebed Opmerken: het Absolute Lijden dat de Mens Dwong te ontwikkelen binnenin zichzelf, dingen als Moed. Maar deze Moed was in feite Ingebed en Gefundeerd in Mislukking. En, onverschillig voor het Lijden – het Fascinerende ding is: dat de Mens op een Individueel Niveau zo Beheerst wordt, door Mislukking, dat ze de Eenvoud van het Eindigen van alle mislukking Niet Kunnen Bevatten. Hetgeen overduidelijk is Samen te Werken als EEN groep, als Mensheid, als Leven – en te Geven aan elkaar, zoals je zou willen Ontvangen.”

“Dus, als we Kijken naar één van de Primaire Invloeden die dit Mislukking-Concept heeft Uitgedaagd: zullen we Opmerken dat het Jezus was. Niet zozeer vanwege Wie hij was, maar Eerder als Hoe zijn Boodschap Gebruikt werd. Fascinerend genoeg – in plaats van de Praktische Levende Woorden te nemen waarmee een samenleving te creëren die het Beste is voor Al het Leven; werd Jezus Vergoddelijkt en Bloed en Dood werden de Ingangen tot Vervulling. Zo Angstaanjagend Eng, dat iedereen alleen in het Zien of het Horen van het Verhaal – Onmiddellijk Mislukking zou Accepteren, omdat ze zichzelf niet Kunnen Zien om dat OOIT te doen, te lijden voor anderen, om gekruisigd te worden– en om zonder zonde te zijn.”

“Ongelukkigerwijs, zul je Opmerken dat er nergens – Enige Indicatoren door de geschiedenis heen zijn die de Geest Uitdagen. In plaats, is de Geest gebruikt als een Manier om deze Mislukkingen te Rechtvaardigen. Omdat Individualiteit Gedefiniëerd is om van de Geest te zijn en dus – het Wezen, die bij de Dood de Ziel zou zijn, als Doel zou hebben – een Toewijding, om Mislukking te Overwinnen. Niet op een Praktische Manier maar eerder in het Creëren van Gevoelens die benoemd werden als ‘Hoop’, ‘Liefde’ en Veel Meer. Allemaal fascinerenderwijze, de Daadwerkelijke Creaties van de Mensheid. En Niet het Rechtstreekse Ontwerp van degenen die de Realiteit Ontwierpen. In Anu’s Aanvankelijke Interviews, praatte hij over het Fascinerende ding – dat de Mensheid Liefde Creëerde. Hij hoefde Niets te doen. Alles wat hij zeker moest stellen, was dat – iedereen, onafhankelijk van hoe zij proberen – Altijd Mislukken. En als je naar je Leven Kijkt: zul je dit Herhalende Patroon Zien.”

“Dus, in Moderne Tijden – maakte de Mensheid Liefde Fysiek. Het was deze Behoefte aan Vervulling – een Manier om te meten of je werkelijk Hoop, Liefde, Zelfvervulling bereikt hebt – en de Mens vond Geld uit. Dus, hier Zijn we: in een Totale Realiteit waar ieder Afzonderlijk Deel van de Bestaande Wezens Illusies zijn – zelfs Vlees gemaakt, zogezegd. Met zo’n Volledig Geloof, dat dit De Enige Manier is dat Dingen Ooit kunnen Zijn – dat, niet een enkel moment Besteed is aan het Begrijpen en onderzoeken HOE dit Alles tot stand is gekomen.”

“De Ziel was de Drager van het Voorgeprogrammeerde Ontwerp dat Ingeprent zou worden in het Fysieke. En door de Tijd heen, uiteindelijk, was er een Manier Gevestigd om de Mens te Doen Geloven – dat wanneer je je Goddelijke Afkomst Accepteert en het Concept dat je terug zult Keren tot jouw Schepper als Eén die jouw Lessen van Mislukking overwonnen heeft door hoopvol te blijven, door te focussen op Liefde – dit jou jouw Ziel terug zou Geven, zogezegd. En als je het Geloof onderzoekt van degenen in Spiritualiteit: zij zijn allen door een Proces gegaan van het Ontwikkelen van hun Ziel, wat het Ontwikkelen is van Hoop, Liefde, Licht en ALLE Punten die jou Toestaan om Mislukking te Rechtvaardigen – om jezelf af te Scheiden van het Systeem dat dit veroorzaakt, om jezelf te Beschermen met Geld en Bezittingen; en om Dankbaar te Wachten op je Dood en je VERDIENDE BELONING van het Terugkeren naar jouw Familie van de Ziel. Dit is Diep Verankerd en daar is Massa’s over Geschreven. Zelfs de Psychologie zoals het bestaat vandaag de dag, neigt hier Uitgebreid in te gaan – gebruik makend van dezelfde concepten, om de Persoon te Motiveren op te staan vanuit Mislukking. In plaats van de Mislukking te Voorkomen – Mislukking is Hopen op, omdat dat het wezen zal Dwingen de Tegenovergestelde Polariteit te Omarmen, de Positieve Boodschap. En, als ze eenmaal een Positieve Benadering hebben – zijn ze van ‘Gezonde Geest’. En in zekere zin, komt het woord ‘Gezond’ (Healthy) – van ZONDE (Hell). Je bent door de Zonde (Hel) gewandeld, je creëert je Eigen Positief Gesneden Beeld dat er voor zal Zorgen dat er – op Zijn Minst: in jouw Graf, op jouw Grafsteen een Positieve Herinnering zal zijn; en de Hoop – zoals je kunt Zien, zelfs vanaf de Egyptische Tijd – op iets beters in het Hiernamaals. Maar, nergens – hebben we zelfs maar het Geringste geavanceerde Intellect dat overwoog HIER uit te zoeken en deze Bizarre Manier van bestaan te voorkomen.”

“Dus – Begrijp, in je Proces: zul je de Mislukking onder Ogen zien. En in de Groep – is het Belangrijk om elkaar te Ondersteunen – om nooit Conclusies te trekken en om het Belang van Schrijven te Realiseren. De Schoonheid van Schrijven is dat het Extreem Moeilijk is om iets te Schrijven wat je niet Bedoelt, in het bijzonder in de Reis naar Leven. Dat is Waarom, wanneer iemand gemene dingen Schrijft – het is wat zij werkelijk bedoelen. En daarom, is het Belangrijk voor een ieder om te Blijven Schrijven – omdat, in zekere zin, je diegenen die jou Ondersteunen in de Groep aan het Vertellen bent – dat je Oké bent en dat je jouw Uitdagingen goed Hanteert – en zij kunnen in jouw Schrijven Zien wanneer je Hulp Nodig hebt. En dan, stel ik voor – Help Je, waar je kunt.”

“Realiseer je: er kan Nooit een Snelle Oplossing voor dit Probleem zijn, omdat je Fundamenteel – jezelf moet Veranderen, zo Helder, dat zelfs waar je Alleen bent: je Geen Kwaad zult Spreken over een ander, je Niet zult Roddelen, je Geen deel zult uitmaken van het Veroorzaken van hun Mislukking alleen maar om hen naar beneden te halen – je zult jezelf door je wil oproepen een manier te Vinden binnenin jezelf, die de Weg is voor jezelf en anderen, die zal Leiden naar een Wereld die het Beste is voor Alles en Iedereen. En bij het Vinden van deze Weg – in jezelf, zal je de Weg Voorgaan en dus – per definitie, een Werkelijk Leider zijn. En hierin, een ieder die de Weg Voorgaat – zal Gelijkheid Vertegenwoordigen en vanwege het Beoogde Resultaat van Wat het Beste is voor Al het Leven: Eén zijn. Hierin: is ieders Individuele strijd Uniek en in zekere zin Alleen. Omdat, je Uniek bent Voorgeprogrammeerd, al zijn de Patronen die gebruikt zijn hetzelfde – de specifieke Ervaringen zullen Eerder Persoonlijk zijn. Daarom is het Belangrijk om je Vastberadenheid te Versterken, Realiserend: in dit Stadium – dat je Alleen Eén Leven hebt om de Missie van het Creëren van jezelf als Leven als Wat het Beste is voor Al het Leven te Volbrengen, als het Levende Woord – Zowel vanbinnen als vanbuiten, Gelijk. Zodat er Geen Conflict bestaat vanbinnen en vanbuiten in Iedere Ademhaling, zodat je niet de Oorzaak bent tengevolge van je eigen Conflict van je Eigen Mislukking.”

“Iedere Mislukking die je onder Ogen zult zien in het Systeem – is Puur een Uitdaging Hoe een Manier te Vinden om een Oplossing rondom het punt te Presenteren, die – door Toepassing van Wat het Beste is voor Alles en Iedereen, de Mislukking zal Oplossen en het verandert in een Win-Win voor Alles en Iedereen. Het Gebruik van zo’n Benadering, zal Weldadig zijn voor jezelf en zal ook Anderen Bevoordelen en zal betekenen dat je jouw Proces zo Effectief mogelijk Wandelt.”

“Ten aanzien van het punt van Jezus en zijn Mislukking – Begrijp: dat dat een Perspectief is om aan te Tonen dat – er Verscheidene Benaderingen zijn om de Kruisiging te Beschouwen en dat Jezus’ bereidwilligheid om Gekruisigd te worden ook Zelfmoord genoemd kan worden.”

“Dus, daarom: Je kunt je Uiterste Best doen in je Proces- maar Uiteindelijk – je Overgeven aan Mislukking, omdat het Allemaal Onmogelijk lijkt. En dan, zal jouw Opgeven ook een Zelfmoord zijn omdat: zelfs als je Voortgaat in hetzelfde Lichaam maar je het Leven Opgeeft – je de Mogelijkheid Doodt van jezelf om Leven te Zijn.

“Geld is het Gereedschap geworden waarmee men een gevoel van Macht Ervaart over je Omstandigheden –  die je zal Vermommen en Beweren ‘Succes’ te zijn. Maar, succes in zijn Context die Betekenisvol zou zijn, zou zijn: een Wereld die het Beste is voor Al het Leven –  Waar Alles en Iedereen verzorgd wordt. Individueel Succes, zal Altijd een Uitgangspunt van Mislukking hebben – en het Geloof dat op de één of andere manier, omdat je Meer hebt dan anderen, je Succes Bereikt hebt. Dat is Zeker geen Maatstaf voor Succes. Maar eerder, Gelijkend op een Piraat die Rooft en Steelt uit Eigenbelang.”

“ Afstemming met elkaar is Niet zozeer een Ervaring van Verbinding – het is Eerder de Manier waarop ons Systeem Functioneert, waardoor Alles en Iedereen verzorgd wordt – hetgeen Bevestigt dat we onze Onderlinge Verbondenheid Begrijpen. Het heeft Geen gevoel, het heeft Geen Gevoel Nodig – en ieder gevoel van Verbinding, is nog steeds Gebaseerd op Mislukking. Wanneer twee of meer dan zouden ontmoeten in het Fysieke als een Werkelijke Verbinding: zal er Respect en Achting Zijn voor Wat Bereikt is als Mensheid, als Eén, als Gelijk. En een ieder zal het Proces Begrijpen dat ieder door moest gaan om zichzelf te Transformeren om zulk een Staat van Individualiteit te Bereiken die Leven Waard is.”

“Er is een Punt dat Zo Uitdagend is – dat het zal Voelen alsof men het Nooit voor elkaar kan krijgen en men moet Voorbij dit Punt komen. Geef je jezelf op, niet Echt. Omdat het Zelf nog niet Bestaat. Geef je op om het Zelf te Worden – Ja, dat is Specifieker. Begrijp dat: het Opzettelijk Geprogrammeerd was om je te doen Geloven dat je jezelf Opgeeft. En daarin – zou je jezelf Afstemmen op dit Zelf dat ‘vol zonde’ is. Maar in feite – is dat Niet een Zelf in de Wezenlijke Context van het Woord. Het is Slechts het Zelf waartoe iedereen kwam te Accepteren. Hetgeen ALLES van Mislukking Belichaamt en men zou dat Mislukte Zelf op moeten geven – omdat dat Mislukte Zelf jou nooit zal ondersteunen als Leven of een ander als Leven.”

“Dus, begrijp: je hebt de Namaakzelf Gecreërd volgens de Drijfkracht en Motivatie van bijvoorbeeld, Hoop, zodat, in plaats van het Opgeven van de Namaakzelf en het Vestigen van het Werkelijke Zelf – je de Namaakzelf Rechtvaardigt – om het Nooit op te Geven, door bijvoorbeeld Hoop te gebruiken. En dan een Namaakrealiteit van Eigenbelang Creërend waar alleen JIJ van profiteert, omdat jij Profiteert – overtuig je jezelf dat je Acties Rechtvaardig waren.”

“Iedereen is nu te bang om dood te gaan – en niemand wil hun Geld opgeven, hun Seks, hun Playboy, hun Pornokanaal, hun Prachtige Hawaïstranden – dus, maak je geen zorgen, de Oorlog gebeurt op straat tussen Dronken mensen, in huizen, waar mensen krankzinnig worden. En met name in Economische Oorlogen. Maar, een Grote Oorlog – degenen met  Gevestigde Belangen hebben teveel te Verliezen, zij zullen alleen Oorlog maken in Arme Landen waar de Arme Nevenschade is. Of in andere Landen waar ze Enorme Fortuinen kunnen maken.”

Desteni Leadership Forum – 13 Maart 2013

Failure in relation to the SOUL – Bernard Poolman

(Vertaald in samenwerking met Sylvie Jacobs)

bigstock-Deep-Love-1056039_ro_595

(Link naar Witness-blog)

———————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 256 – Expressie en de Darm – Zelfvergevingen Angstdimensie van Opgeven

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232 (inclusief disclaimer)

Vervolg op Dag 254 waarin probleem, oplossing en beloning genoemd staan; en op Dag 255 welke is onderverdeeld in de verschillende dimensies.

In een korte chat met AndreaR werd me duidelijk dat we eerst jaren door het patroon wandelen als het zich manifesteert voordat we het teruglopen en stoppen met dit te creeren. “We are all at the end point of patterns we created over an entire lifetime”.

Dit geeft me weer moed. Ik zag gisteren zelf dat dit patroon doorwandelen zoals het zich manifesteert, het enige is wat ik kan doen, zodat ik de lagen kan inzien en vergeven, iets wat ik nog nooit gedaan heb, ook al heb ik dit gemanifesteerde patroon al ‘zovele malen’ als consequentie gewandeld. Ik zag ook dat er steeds een laagje afgaat, en tegelijkertijd ervaar ik het patroon fysiek heftiger en zwaarder dan voorheen, wat me deed wankelen.

Tevens kwam in de LF chat met de groep naar voren hoe falen het punt is waar iedere programmering op gebaseerd is en hoe dit gerelateerd is aan een punt in zelf waar we geloven nooit doorheen te komen, als zijnde ‘onmogelijk’. Exact het punt wat ik hier wandel en wat ik ervaren heb, keer op keer en wederom op dag 254 en 255.

De dimensies heb ik in dag 255 geschreven; hier starten de zelfvergevingen op de angstdimensie.

*

Angstdimensie:

Dat ik hier nooit meer uit kom.

Dat ik voor eeuwig in deze cirkel blijf rondlopen en steeds dit opgeven fysiek manifesteer, en dus constant in deze hel leef.

Dat ik in een depressie blijf zitten.

Dat ik hier niet mijn proces loop en het werkelijk opgeef, en in de dimensies terug zal zien hoe ik het wel had kunnen doen, en hier het fysiek zijn misloop.

Voor mezelf die gewoon beslist het niet te doen.

Verminking/misvorming van mijn fysiek, terwijl ik ervaar dat het niet klopt, dat het beter kan.

Voor eeuwig lijden zonder dood te gaan en zonder de oplossing te vinden/te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat ik hier nooit meer uit kom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat ik voor eeuwig in deze cirkel blijf rondlopen en steeds dit opgeven fysiek manifesteer, en dus constant in deze hel leef.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat ik in een depressie blijf zitten, in plaats van in te zien dat ik mezelf depress, onderdruk, door te bewegen in angst als reactie op het patroon wat zich aandient als fysieke manifestatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat ik hier niet mijn proces loop en het werkelijk opgeef, en in de dimensies terug zal zien hoe ik het wel had kunnen doen, en hier het fysiek zijn misloop.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn hier het fysiek zijn mis te lopen, in plaats van in ieder moment mezelf terug te halen in het fysiek, hier, terug in de adem, en me te focussen op wat fysiek voor handen is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn voor mezelf die gewoon beslist het niet te doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in dit punt niet werkelijk te zien dat dit doen een beslissing is, waaruit blijkt dat ik nog iets te winnen heb door de beslissing niet te nemen, welke wederom met angst verbonden zal zijn, en dus moet ik verder de lagen afpellen/doorwandelen en zelfvergeven totdat ik de beslissing helder zie en hierin opsta.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn voor verminking/misvorming van mijn fysiek terwijl ik ervaar dat het niet klopt, dat het beter kan, dat ik het beter kan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat ik niet het beste haal uit mezelf, in plaats van een en gelijk te gaan staan in/als mezelf in deze angst en hierin de angst te stoppen als wat het beste is, voor mezelf en voor ieder ander als alle leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn te ver te gaan waardoor mijn fysiek onherstelbaar verminkt/misvormd is als fysieke consequentie in mijn fysieke gedrag, en ik dit niet meer terug kan draaien, in plaats van in te zien dat ik niets terug kan draaien, dat ik alleen mezelf kan stoppen in verminking en misvorming van mezelf als fysiek door mijzelf in participatie in verminkende, misvormende gedachten in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor een pushende kracht in mezelf, waarin ik geen onderscheid kan maken tussen wat controle is en wat levenskracht is en deze twee krachten als strijd ervaar in mijn fysiek, welke de fysieke nood geeft, wat tevens aangeeft dat ik ze in strijd heb gemanifesteerd/dat ik mezelf in strijd heb gemanifesteerd, in plaats van dat ze samenwerken/in plaats van dat ik samenwerk met mezelf in lichaam en geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn voor eeuwig lijden zonder dood te gaan en zonder de oplossing te vinden/te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb telkens naar een doel te streven als oplossing, in plaats van hier te zijn en in hetgeen ik doe als proces in schrijven en schrijven en schrijven, de oplossing te zien als mezelf in ieder moment in het doorwandelen van de patronen die ik door mijn hele leven heen gemanifesteerd heb zonder van slag te raken en hierin mezelf te gaan slaan, als het patroon zich aandient als manifestatie, en hierin opnieuw reactie in mezelf op te wekken, maar in plaats hiervan te zien dat ik gemanifesteerd heb en te zien hoe en wat ik hierin uit kan schrijven en zelf kan vergeven, nu zonder de lading van angst – aangezien zolang ik in angst zelfvergevingen toepas, ik opnieuw angst manifesteer in mezelf – zodat ik mezelf vrij maak om mezelf te corrigeren, adem, voor adem, patroon voor patroon, zodat ik op een moment hierin terug kan lopen in het proces totdat ik zie hoe ik het gecreeerd heb.

Als ik mezelf in angst zie schieten als reactie op een patroon welke zich aandient als fysieke manifestatie, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik in een fysieke consequentie zit en dat ik nog niet zie hoe ik deze start in creatie. Dus kan ik alleen zelfvergevingen toepassen op wat zich nu manifesteert zodat ik een laag van angst kan doorwandelen. Ik zie in mezelf wat in het moment de werkelijke angst is en schrijf deze op. Ik maak me niet druk over het feit dat ik wellicht opnieuw dezelfde angst uitschrijf, aangezien de lagen zich opgestapeld hebben en min of meer op dezelfde punten gebaseerd zijn, en dus lijkt het of ik telkens opnieuw hetzelfde punt doorloop, wat ook zo is, alleen net een andere gerelateerde laag. Hoe meer lagen als relaties ik weghaal van het punt, hoe dichterbij ik bij het punt zelf kom, totdat ik op een gegeven moment het punt zelf kan zien.

Ik realiseer me dat ik vooral bang ben voor mijn eigen reacties op deze fysieke manifestatie, als zijnde ‘ik kan het niet meer aan’. Het heftiger worden van de ervaring geeft aan dat ik dichter bij het punt kom, en dat ikzelf als controle als systeem alles in de strijd gooi om mezelf hiervan weg te houden. Ik zie tevens dat de ervaring heftig is maar wel korter wordt, dat ik er sneller doorheen beweeg, al lijkt het alsof ik opnieuw opgeef. Het is de ervaring van opgeven die ik doorwandel, en het is aan mij om te beslissen of ik doorwandel of opnieuw opgeef en toegeef aan de ervaring van opgeven als leidende factor in mezelf en ten onder te gaan in lijden.

Ik realiseer me dat ik nog angst ervaar zolang ik niet zie hoe ik het creeer, aangezien ik weet dat ik het opnieuw zal creeren om mezelf in de manifestatie/fysieke consequentie onder ogen te zien.

Ik stop, ik adem. Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen voor het opnieuw en opnieuw creeren van de fysieke consequentie en mezelf hierin aanval en wil dwingen direct in de oorzaak te zien, terwijl ik in dit oordelen en aanvallen en dwingen mezelf weg houd van direct zien, van begrijpen, aangezien vergeven werkelijk begrijpen is, werkelijk begrijpen vergeven is, en zolang ik mezelf niet vergeef, zal ik niet begrijpen en dus niet direct zien.

Ik stel mezelf ten doel de lagen door te wandelen in mezelf die opkomen gerelateerd aan de fysieke manifestatie in mezelf, en hierin mezelf te vergeven, totdat ik mezelf werkelijk vergeven heb.

2012 — Why Self Forgiveness?

——————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/