Dag 354 – Het huis als stabiel punt

PENTAX Image

Ik realiseer me dat ik het huis als stabiel punt zie. Dit is ook zo met het huis waarin ik ben opgegroeid. ik werd me hier gewaar van na een avond in de tuin bij mijn ouders (hetzelfde huis waarin ik geboren ben en gewoond heb tot aan mijn 18e jaar). Ik kwam er tot rust, kreeg zicht op de onrust die er op dat moment in me aanwezig was. In de weken erna wordt me duidelijker dat het huis me stabiliteit geeft, en hier zorg ik ook voor als ik verander van huis.

Hier is niets mis mee. Een plek waar ik me op mijn gemak voel. Ik begin echter te beseffen dat ik de stabiliteit die ik in en als mezelf wil zijn, verlegd heb naar het huis. Dit is hoe ik opgegroeid ben, hoe ik stabiliteit ervaar, zoals ik het ken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb stabiliteit in het huis te vinden waarin ik woon.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het huis als punt van stabiliteit te gebruiken in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het hebben van een huis (als wonen in een huis wat ik als ‘mijn plek’ mag benoemen als huurder) als stabiliteit te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het als onrustig te ervaren als iets in en/of om het huis onrustig/instabiel is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het liefste de hele dag in en om het huis rond te hangen en te zorgen voor de planten, de dieren, het huis.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb graag in een huis te willen wonen dat helemaal naar tevredenheid is, qua financien, ligging, reisafstand, tuin, zodat ik de ervaring kan hebben dat ik hier ‘altijd’ wil/kan blijven wonen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de ervaring te willen hebben in een huis hier altijd te kunnen en willen blijven wonen, en het jammer te vinden als er een punt is waardoor ik liever toch wil verhuizen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het stabiele punt in en als mezelf, in en als absolute zekerheid, in en als de adem, te verplaatsen naar het huis, en het huis nodig te hebben om mezelf stabiel en zeker te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de tuin, omgeving en het huis in Zegveld te hebben gebruikt ter vervanging van mijzelf in en als de adem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in Zegveld in de omgeving een ervaring van adem te hebben en hier in Harmelen in de woonwijk, dus in de omgeving hier, een ervaring van beklemming te ervaren, terwijl ik in en als mezelf juist meer in de adem kom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te vertrouwen op een ervaring in plaats van op de adem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb op de adem te vertrouwen en zo mijn stabiliteit te verleggen naar een ervaring van iets buiten mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb er niet op te vertrouwen dat ik in en als de adem doe wat het beste is, zonder in en als de geest de situatie van tevoren te bekijken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat een van tevoren benaderen in en als de geest een uitkomst geeft die het beste is, in plaats van in te zien dat dit het beste is voor de geest die zich zo in leven houdt, in hetzelfde patroon voort bestaande, en hierin dus een ervaring geeft als zijnde ‘okay’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ervaring als zijnde ‘okay’ te vertrouwen en dus de geest te vertrouwen in het geven van een ervaring als ‘een gevoel van okay’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de geest mijn vertrouwen te geven in plaats van mezelf de mogelijkheid te geven om in en als de adem mezelf te (leren) vertrouwen.

PENTAX Image

Day 67: 4 Count Breath as Emergency Tool of Self-Support 

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van stabiliteit, gerelateerd aan het huis, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in een ervaring aanwezig ben die me vertrouwd aanvoelt, en dus die ik vertrouw.

Ik verbind mezelf met het beoefenen van aanwezig zijn in de adem, en hierin te leren vertrouwen op mezelf in en als de adem, onafhankelijk van ervaringen gerelateerd aan het huis.

Als ik mezelf zie participeren in de geest in het benaderen van een situatie in de geest op voorhand, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf indek in en als de geest, voor het geval dat ik het niet weet op het moment zelf, in en als de adem, me niet realiserende dat ik op deze manier mezelf gevangen houd in het niet weten doordat ik mezelf al heb ingedekt in en als de geest, in en als herinnering van hetgeen ik ken, en ik dus niet meer helder zie in en als het moment.

Ik verbind mezelf met het beoefenen van het benaderen van situaties in het moment, in de adem, zonder voorbedachte rade, te beginnen met kleine punten, zodat ik niet nerveus hoef te zijn om iets heel ‘ergs’ te laten gebeuren, zodat ik kan oefenen en leren in het vertrouwen in mezelf, bewegende in en als de adem, beslissingen nemend in en als het moment.

Als er een overdenken nodig is in gezond verstand pas ik die toe en overweeg alle mogelijkheden die ik zie die erbij betrokken zijn, om het vervolgens los te laten in en als de adem en eventuele verbindingen als angsten die ik erbij ervaar zelf te vergeven en zelf te corrigeren in en als het moment.

PENTAX Image

Reptilians – Breath the Answer to Life 

————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Advertenties

Dag 293 – Expressie en de Darm – Trigger Characters – Onverschillig – Een staartje

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Dag 273 – Ruimte – Het huis in Zegveld

Dag 274 – Trigger Characters – Gerelateerd aan Ruimte

Dag 287 – Trigger Characters – Onverschillig-1

Dag 288 – Trigger Characters – Onverschillig – Reactiedimensie

Dag 289 – Trigger Characters – Onverschillig – Reactiedimensie-vervolg

Dag 290 – Trigger Characters – Onverschillig – Angstdimensie

Dag 291 – Trigger Characters – Onverschillig – Fysieke Gedragsdimensie en Consequentiedimensie

Een staartje in het uitschrijven van het Trigger Character Onverschillig (dank voor de support).

Ik zie dat ik twee woorden door elkaar haal, namelijk ‘luisteren’ en ‘horen’.

Wat er gebeurt is dat een persoon ‘ja’ zegt voordat ik helemaal uitgesproken ben en als ik vraag of de ander gehoord heeft wat ik gezegd heb, is het antwoord nee.

Wat ik hierin interpreteer is: ‘er wordt niet geluisterd maar wel gedaan alsof’.

En hierin gaat het hele mechanisme in mij aan welke ik heb uitgeschreven in de 5 blogs.

Ik interpreteer dit al voordat ik nagevraagd heb of de woorden gehoord zijn. In deze fractie van een seconde is er dus al een karakter aangegaan in interpretatie, en in/als dit karakter vraag ik of de ander gehoord heeft wat ik zeg, waarin de ander nu nee zegt. Ook hier weet ik niet werkelijk wat er gebeurt in de ander en waarom, want ik ben al aanwezig in een karakter.

Waarin ik de ander niet zie maar alleen mezelf in reactie; en dus niet zie en onderzoek waarom diegene in dat moment niet hoort wat ik zeg, en/of ja en/of nee zegt. Dat kan door van alles komen, dat is niet aan mij om in te vullen want mijn invulling is altijd een interpretatie van de werkelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het feit dat er ja wordt gezegd voordat ik ben uitgesproken, te interpreteren als ‘er wordt niet geluisterd maar wel gedaan alsof’, waarin ik mezelf als dit karakter zie als interpretatie, welk karakter ik gecreeerd heb op ooit een ervaring van waar ja gezegd wordt voordat ik ben uitgesproken’, en hierin realiseer ik me dat ik destijds nooit gevraagd heb of de woorden gehoord zijn, maar dat ik interpreteerde door de toon in de stem en het snelle ja als reactie, dat de woorden niet gehoord werden en hierin heb ik geinterpreteerd dat er niet werkelijk naar me geluisterd werd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een toon van ‘ja’ zeggen en de snelheid van dit ja zeggen te interpreteren als dat er niet geluisterd wordt, zonder ooit na te vragen of er gehoord is wat ik zeg en zonder ooit te onderzoeken of er begrepen wordt wat ik wil zeggen, en zonder in mezelf te onderzoeken wat ik zeg en of ik begrijp wat ik zeg, en zonder mezelf in/als deze reactie te begrijpen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander te willen dwingen naar mij te luisteren, waarin ik dit luisteren invul als ‘bevestigen op de juiste toon dat je me gehoord hebt en begrijpt wat ik zeg’, waarin de ‘juiste toon’ een toon is waarin ik me begrepen voel, en dus die mij bevestigt in/als mijn gevoel, in plaats van mezelf te leren mezelf te begrijpen door zelfonderzoek toe te passen ten aanzien van de woorden die ik spreek en de reacties in mezelf en hierin mezelf te vestigen in/als zelfvertrouwen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bevestigd te willen worden door een ander in mijn gevoel, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dat ik door een ander, bevestigd wil worden in een reactie als gevoel dus in de geest ter compensatie van een gemis aan vestiging in mezelf in/als zelfvertrouwen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het snelle ja van de ander te interpreteren als ‘een verkeerde reactie’ welke mij niet bevestigt, niet geruststelt en dus geen ‘ervaring van vertrouwen wekt’ in de geest in mijn gevoel, en dus ga ik op oorlogspad, en ‘vind’ hierin dat de ander mijn woorden niet gehoord heeft, wat me een reden geeft in reactie te schieten in/als karakter, en hierin te gaan schieten als mijn woorden van boosheid afvuren, op de ander en/of in en op mezelf op de ander=de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb energie te genereren door woorden af te vuren in boosheid in mezelf op mezelf als de geest, en hierin mezelf constant aan te vallen, en dus constant oorlog te voeren in, als en met mezelf, en zo een constante energiestroom te garanderen ter overleving van mezelf in de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb onverschillig te worden ten aanzien van mezelf in zelfvertrouwen door in een fractie van een seconde in/als reactie in een karakter te schieten, en hierin in onverschilligheid, woorden af te vuren op mezelf en/of de ander alsof ik het recht hiertoe heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik het recht heb om oorlog te voeren en woorden af te vuren als ik iets interpreteer en hierin denk en geloof dat mij onrecht aangedaan wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in boosheid in/als mijn eigen interpretatie van een ja zeggen, te vragen of er gehoord is wat ik zeg, en hierin als in/als karakter iets te vragen, waarin ik een antwoord in/als reactie in/als karakter van een ander uitlok, en als die ander dan zegt ‘nee, ik heb je niet gehoord’, kan ik zeggen in mezelf, ‘zie je wel, ik heb gelijk’, en voila, een positieve ervaring in superioriteit naar de ander toe is gemanifesteerd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een positieve ervaring van superioriteit te manifesteren ten opzichte van een ander door in/als karakter een ander uit te lokken.

Als ik mezelf zie reageren op een ja zeggen van een ander, welke ik zie als snel en op een toon die ik interpreteer als ‘niet luisteren’, dan stop ik, ik adem. Ik adem in, zie wat er in me opkomt, flagpoint dit ter onderzoek, adem uit, en laat los.

Ik realiseer me dat ik reageer, en dus dat ik een simpel ‘ja’ interpreteer en hierin aanga als een karakter.

Ik onderzoek de woorden die ik gesproken heb en mezelf in de woorden die ik gesproken heb. Ik zie of ik mezelf begrijp in wat ik spreek.

Als ik zie in mezelf dat de woorden niet zelfoprecht zijn doordat ik zelfonoprecht ben in dat moment, dan blijf ik stil in mezelf, ik adem.

Als ik werkelijk wil dat de woorden gehoord worden en/of zeker wil weten of en dat de woorden gehoord zijn, vraag ik de ander of die de woorden gehoord heeft, en als dit niet zo is, herhaal ik de woorden die ik gesproken heb.

Als ik een emotie van onrecht ervaar in mezelf en hierin denk en geloof dat ik het recht heb om woorden af te schieten, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat, los van wat een ander doet of niet doet, ik geen enkel recht heb op het afschieten van woorden, in geen enkel moment. En dus realiseer ik me dat als ik dit wel zo ervaar, ik mezelf ergens onrecht aandoe door iets te interpreteren en mijn interpretatie te geloven, en dus dien ik deze interpretatie nader te onderzoeken.

Ik stel mezelf ten doel mijn interpretaties die leiden tot een ervaring van onrecht te onderzoeken in mezelf door toepassing van schrijven, zelfvergeving en zelfcorrectie en hierin de verschillen als ongelijkheid in en als mezelf een voor een te in te zien, zelf te vergeven en zelf te corrigeren, waarin ik mezelf in staat stel het karakter van onverschilligheid te ontmantelen.

In voorgaande posten heb ik de connectie naar de oorspronkelijke gedachte ‘je doet alsof’ toegevoegd, waardoor ik de verantwoordelijkheid terug haal naar zelf door te zien dat ik op een gedachte in en als mezelf reageer, waarin ik een heel karakter tot leven brengt.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vestigen in/als zelfvertrouwen door zelfonderzoek en zelfbegrip ten aanzien van de karakters in/als de geest die ik geworden ben, welke ik uitschrijf, zelfvergeef en zelfcorrigeer.

Quantum Mind Self Awareness – STEP 1

Quantum Mind Self Awareness – STEP 2

*

Uitgewerkte Trigger Characters:

Dag 275 – Trigger Characters – Aandacht-1

Dag 277 – Trigger Characters – Aandacht – Backchatdimensie

Dag 278 – Trigger Characters – Aandacht – Fysieke Gedragsdimensie

Dag 280 – Trigger Characters – Aandacht – Consequentiedimensie en Angstdimensie

Dag 276 – Trigger Characters – Ontkenning-1

Dag 277 – Trigger Characters – Ontkenning – Backchatdimensie

Dag 281 – Trigger Characters – Ontkenning – Reactiedimensie

Dag 282 – Trigger Characters – Ontkenning – Consequentiedimensie en Fysieke Gedragsdimensie

Dag 283 – Trigger Characters – Afwachtend-1

Dag 284 – Trigger Characters – Afwachtend – Reactiedimensie

Dag 285 – Trigger Characters – Afwachtend – Angstdimensie en Fysieke Gedragsdimensie

Dag 286 – Trigger Characters – Afwachtend – Consequentiedimensie

———————————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 287 – Expressie en de Darm – Trigger Characters – Onverschillig-1

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Dag 273 – Ruimte – Het huis in Zegveld

Dag 274 – Trigger Characters – Gerelateerd aan Ruimte

Onverschillig – meteen in reactie ja zeggen op wat ik vertel, bijna voordat ik uitgesproken ben, en als ik iets doorpraat en/of vraag zie ik dat het helemaal niet gehoord wordt maar dat er ja wordt gezegd.

Gedachtendimensie:

Je doet alsof

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de Gedachte ‘Je doet alsof’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te doen alsof ik aanwezig ben maar ondertussen in een gedachte te participeren.

Verbeeldingsdimensie:

Mezelf met een droevig gezicht, lippen op elkaar, voor me uitkijkend; mijn moeder met droevige ogen, lippen op elkaar, voor zich uitkijken of in een boek kijkend.

Droevige Ogen Royalty-vrije Stock Foto's - Beeld: 12407048

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in een plaatje in de verbeelding waarin ik mezelf zie met een droevig gezicht, lippen op elkaar, voor me uitkijkend, en waarin ik mijn moeder zie met droevige ogen, lippen op elkaar, voor zich uitkijken of in een boek kijkend.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb beklemming te ervaren die met dit plaatje samenhangt, waarin moeder en ik niet communiceren, maar voor ons uit kijken of in een boek kijken, lippen op elkaar, met een droevig gezicht/droevige ogen.

Backchatdimensie:

Krijg nou wat

Je hoort helemaal niet wat ik zeg

Hallo!

Wat ben je aan het doen?

Praat ik tegen een muur ofzo?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de backchat als gedachte ‘krijg nou wat’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de backchat ‘je hoort helemaal niet wat ik zeg’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de backchat ‘Hallo!’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de backchat ‘wat ben je aan het doen?’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de backchat ‘praat ik tegen een muur ofzo?’.

Reactiedimensie:

Verongelijking, boosheid, verontwaardiging, verdriet, verbazing, minderwaardigheid, ongeloof

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het feit dat ik denk dat een ander niet luistert te gebruiken als reden om boos te worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat, omdat ik duidelijk zie dat een ander niet luistert, welke ook zo is als ik dit navraag, dit een reden en rechtvaardiging is om boos te worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik boos moet worden om mezelf te baren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te verongelijken omdat een ander niet luistert, in plaats van in te zien dat dit niet luisteren iets zegt over de ander en niet over mij, maar zodra ik mezelf verongelijk, doe ik hetzelfde als de ander, namelijk afwezig raken en mezelf afscheiden van mezelf in aanwezigheid door te participeren in de gedachte dat een ander niet luistert, wat de werkelijke oorzaak is van mijn ervaringen van boosheid, verdriet en verongelijking.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander na te doen/op te volgen, en hierin mezelf te definieren in relatie tot wat die ander doet/hoe die ander is, en mezelf hierin gelijk te maken aan hoe die ander is, en dus mezelf definieer als hoe die ander is in het moment, in plaats van hier te blijven in eenheid en gelijkheid met mezelf, in de adem aanwezig, ziende dat de ander afwezig is en dus niet luistert.

Reactiedimensie wordt vervolgd

Life Review – Abdicating my Voice – Abdicating my Life

Angstdimensie:

Dat ik niet gehoord word

Dat het oninteressant is wat ik zeg

Dat ik te lang en teveel praat

Dat ik teveel aandacht vraag

Fysieke Gedragsdimensie:

Pijn in mijn maagstreek, ineenkrimpen, afkeren, op verontwaardigde toon gaan praten

Beklemming op de borst, droevige ogen

Consequentiedimensie:

Stoppen met delen en stoppen met luisteren naar wat de ander wil delen

Wordt vervolgd

Journeys into the Afterlife – Anu’s Women – Part 14

Equal Life Foundation

Life Review – When Breath is not your Own

*

Uitgewerkte Trigger Characters:

Dag 275 – Trigger Characters – Aandacht-1

Dag 277 – Trigger Characters – Aandacht – Backchatdimensie

Dag 278 – Trigger Characters – Aandacht – Fysieke Gedragsdimensie

Dag 280 – Trigger Characters – Aandacht – Consequentiedimensie en Angstdimensie

Dag 276 – Trigger Characters – Ontkenning-1

Dag 277 – Trigger Characters – Ontkenning – Backchatdimensie

Dag 281 – Trigger Characters – Ontkenning – Reactiedimensie

Dag 282 – Trigger Characters – Ontkenning – Consequentiedimensie en Fysieke Gedragsdimensie

Dag 283 – Trigger Characters – Afwachtend-1

Dag 284 – Trigger Characters – Afwachtend – Reactiedimensie

Dag 285 – Trigger Characters – Afwachtend – Angstdimensie en Fysieke Gedragsdimensie

Dag 286 – Trigger Characters – Afwachtend – Consequentiedimensie

——————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/