Dag 399 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Triggerpunt

Start uitwerking in zelfvergeving en zelfcorrectie van:

Dag 398 – Wie ben ik aan het verdedigen?

Triggerpunt:

de woorden ‘ze neemt het persoonlijk’ in herhaling op mij geprojecteerd in/als de gedachten van een ander

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de woorden ‘ze neemt het persoonlijk’ in herhaling op mij geprojecteerd in/als de gedachten van een ander, in en als mezelf als triggerpunt te laten bestaan, waarin ik de gedachte ‘Het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen’ (zie onder Gedachtendimensie) omhoog haal, en vervolgens op deze gedachte in en als mezelf, ga reageren, denkende en gelovende dat het triggerpunt de oorzaak is van mijn reacties en dus de oorzaak buiten mijzelf projecteer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het triggerpunt als de woorden ‘ze neemt het persoonlijk’ in herhaling op mij geprojecteerd in/als de gedachten van een ander, te koppelen aan de gedachte ‘Het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het triggerpunt als de woorden ‘ze neemt het persoonlijk’ in herhaling op mij geprojecteerd in/als de gedachten van een ander, de oorzaak is van de reacties die opkomen in mezelf, in plaats van in te zien, begrijpen en realiseren dat mijn eigen gemanifesteerde gedachte, geproduceerd/in herinnering gebracht door de geest in/als mijzelf als reactie op dit triggerpunt als controlemechanisme ter verdediging van mezelf als wie ik denk dat ik ben, de oorzaak is van al mijn reacties in en als mijzelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de oorzaak van mijn reacties in en als mezelf, buiten mezelf te projecteren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te reageren op de herhaling in de woorden  ‘ze neemt het persoonlijk’, waarbij ik ervaar alsof ik 1x kan ik wel hebben, maar als het 5x achter elkaar gebeurt, kan ik me niet meer staande houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb mezelf staande te houden in en als mezelf in een herhaling van gedachten, welke zoals net uitgeschreven, mijn eigen getriggerde gedachte is, in plaats van in te zien, dat 1 gedachte of herhaling van gedachten, hetzelfde principe laat zien, en dat ik als ik 1 gedachte effectief stop in mezelf en hierin blijf staan in en als mezelf, ik mezelf kan ondersteunen op dezelfde manier te blijven staan in de stroom van alle gedachten die opkomen in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de verantwoordelijkheid af te schuiven op de herhaling van een projectie en dus op de herhaling van de gedachte in en als mezelf, welke ik ervaar als ‘dit is teveel’, en dus laat ik me overrompelen door de hoeveelheid reacties die volgen op de gedachten, waarin ik het ‘teveel’ als excuus gebruik om niet te blijven staan in en als zelfverantwoordelijkheid.

*

Als en wanneer ik mezelf zie reageren op de woorden ‘ze neemt het persoonlijk’ op mij geprojecteerd in/als gedachten  van een ander, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat zodra ik reageer, ik het inderdaad persoonlijk neem, en als ik dus reageer in mezelf, is er een persoonlijkheid getriggerd in mij, die het automatisch persoonlijk neemt, waarin ik geloof, ‘dit – deze persoonlijkheid – dit ben ik’. En dus, is er zelfonderzoek nodig om zien, realiseren en begrijpen wat de oorzaak is van het persoonlijk nemen, wie ik ben in en als activatie van een persoonlijkheid, opgebouwd uit/voortgezet in verschillende karakters.

Ik realiseer me dat er dus wellicht verschillende karakters getriggerd worden die zich hebben samengesteld tot een persoonlijkheid wie ik geloof te zijn, en dus zie ik door de bomen het bos niet meer, zie ik door de reacties in de geest, mezelf in en als gezond verstand, in en als de adem, niet meer, of eigenlijk, heb ik mezelf in en als de adem nooit werkelijk gezien, dus denk ik deze persoonlijkheid te zijn.

Ik stel mezelf ten doel, als en wanneer ik reageer op de woorden ‘ze neemt het persoonlijk’, te stoppen, te ademen. Ik vertraag mezelf in en als de adem, en zie in mezelf wat ik als ‘zo erg’ ervaar hierin, waarin ik me realiseer, dat dit ‘erg’ slechts ‘enERGetisch’ betekent, niets meer, niets minder, en dus, energie getriggerd door een gedachte in en als mezelf. Ik adem, ik vertraag, ik breng mezelf hier en zie welke gedachte en in mij opkomt, welke iets zegt over mij, zodat ik hiermee kan werken in en als mezelf, in plaats van deze gedachte op de ander te projecteren, waarin ik feitelijk mijn kracht weggeef, wat hetgeen is wat ik als ‘zo erg’ ervaar, want ik maak mezelf afhankelijk, onmachtig, van de ander als projectie in de geest; en dit is hetgeen ik op reageer in mezelf, op mijn eigen daad in projectie, en ik reageer dus op de projectie in de woorden ‘ze neemt het persoonlijk’ in herhaling op mij geprojecteerd in/als gedachten van een ander; ik reageer op wie de ander is in/als de daad van projectie, aangezien ik zelf nog projecteer en mezelf hierin afhankelijk maak van de ander in/als de geest, in/als projectie. (Verdere uitwerking volgt bij de Gedachtendimensie).

Als en wanneer ik mezelf zie reageren op een herhaling van de gedachte ‘ze neemt het persoonlijk’ in herhaling op mij geprojecteerd in/als de gedachte van een ander, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik  de opbouw gebruik als excuus in mezelf om toch te reageren, en dus leg ik mijn verantwoordelijkheid weg, in plaats van mezelf terug, hier te brengen bij de eerste gedachte, welke gelijk is als de opvolgende gedachten.

Ik stel mezelf ten doel mezelf  hier te brengen, door toepassing van de ademhaling, zodat en totdat ik stabiel wordt/ben in en als mezelf, waarin ik mezelf vertraag en breng tot het zien in 1 gedachte welke getriggerd wordt in en als mezelf door de woorden ‘ze neemt het persoonlijk’ , al dan niet in herhaling op mij geprojecteerd.

Ik stel mezelf ten doel de herhaling te zien en gebruiken als aanwijzing dat het een belangrijk punt is in mezelf welke ik kan transcenderen door zelfverantWOORDelijkheid te nemen voor mijn eigen woorden en voor wie ik ben hierin, en de verantWOORDelijkelijkheid voor de woorden van een ander en wie die ander is hierin, bij de ander te laten.

Ik stel mezelf ten doel, te onderzoeken in mezelf hoe de aanleiding tot het overnemen van de verantwoordelijkheid voor de woorden van een ander, is opgebouwd in en als mezelf, welk onderzoek zal volgen in de uitwerken van de verschillende dimensie.

Gedachtendimensie:

Het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen.

Geloof hierin: dat het zelfonoprecht is en dat de zelfonoprechtheid in/als de gedachten van een ander iets over mij zegt en mij iets aan kan doen, en dus dat ik het tegendeel moet bewijzen/duidelijk moet maken dat deze gedachten niet over mij gaan.

Aard van de gedachte: geloof/ongeloof

wordt vervolgd

*

(Triggerpoints fysiek benaderd – interessant – ook al worden de oorzaken alleen fysiek benaderd en wordt er niet verder gezien in het bestaan van het geest bewustzijn systeem – de laatste 2 dagen heb ik hoofdpijn ervaren op een plek die vaker ‘een rol speelt’, gerelateerd aan het kruisje in het nekgebied, aan de linkerkant)

*

Voor onderzoek van het eigen geest bewustzijn systeem:

Desteni-I-Process-Lite (gratis online cursus)

———————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 227 – Timeloop

Timeloop.

Voor het eerst begrijp ik wat een timeloop is. Ik merkte het toen ik deze startte, en ik kon het natuurlijk niet meer terugdraaien. Dus ging ik door de timeloop, en het was geen pretje. Het was letterlijk een loop waarin ik gevangen kwam want ik moest het doorwandelen, de consequentie, en min of meer afwachten wanneer de loop van herhaling zich zou aandienen. Ik zie min of meer hoe ik deze gecreeerd heb. Ik ben nog niet zeker van mezelf dat ik het ook ga voorkomen een volgende keer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in een timeloop te brengen terwijl ik ‘dacht’ dat ik deed wat het beste was.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in deze timeloop nog meer timeloops te hebben gecreeerd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor de loop in de tijd die ergens gaat komen maar ik weet niet wanneer, als ik de timeloop heb gecreeerd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in plaats van een situatie te stoppen, deze situatie te hebben gerecreeert, waarin ik aan het recreeren ben in/als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de situatie eerst te stoppen, en hierna alsnog de situatie te recreeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet zeker van mezelf te zijn dat ik een volgende keer geen timeloop meer creeer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen waarom niemand me duidelijk heeft uitgelegd wat een timeloop is, en ondertussen niet echt te durven vragen wat een timeloop is aangezien iedereen erover praat alsof ie het wel weet, terwijl ik me nu ondertussen afvraag of ik misschien niet klaar was voor het antwoord en dus de vraag niet stelde.

Ik stel mezelf ten doel voorzichtig met mezelf te zijn en niet meer zomaar situaties in te stappen zonder vooraf heel goed in zelf te zien wat de gevolgen eventueel kunnen zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf en hierin tegelijkertijd de ander te grabbel te gooien in een timeloop door in situaties te stappen en te spreken zonder zorgvuldig in zelf te zien wat de gevolgen eventueel kunnen zijn van mijn handelen en spreken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn zorgvuldigheid steeds te laten varen en te geloven iets te moeten doen en/of zeggen.

Ik stel mezelf ten doel vaker niets te doen en niets te zeggen, behalve in zelf zien, zelf vergeven, zelf corrigeren en mezelf  omarmen, ook letterlijk fysiek,  als het pijn doet wat ik in dit niets doen ervaar.

www.eqafe.com/free

—————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 166 – Tijd en Geld

Ik zat vanochtend in de bus en achter me kwam een man zitten die hardop aan het praten was. Hij was zijn backchat hardop aan het uitspreken, en had zo te horen geen controle op het uitspreken ervan. In het verleden stond ik op om te verplaatsen; nu besluit ik dat niet meer te doen, te blijven zitten en te zien wat voor reacties opkomen. Dat ging heel aardig, het meest opvallende is dat er angst opkomt, welke na een tijdje verdwijnt.  Wat me verder opviel is dat zijn backchat over geld en over tijd ging; over duizenden euro’s die hij echt teveel vond en niet meer ging betalen, en over het vaststaan van de bus, waarin de paniek langzaam groter werd te horen aan zijn tonatie en onrustige bewegingen en hij uiteindelijk opstond en de bus verliet.

Tijd en geld. de man maakt zich zorgen over precies dezelfde zaken waarover ik me zorgen maak en waarin ik me dus laat opwinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me op te laten jagen door tijd en geld.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren bij het horen van andermans backchat, waarin de angst niet zozeer voortkomt als reactie op de woorden die hij spreekt maar als reactie op de toon waarin hij spreekt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren omdat de man ongecontroleerd zijn backchat spreekt en dit ongecontroleerde roept angst op.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren bij het horen van ongecontroleerd/onaangepast spreken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me zorgen te maken over geld wat ik moet betalen, en hierin backchat te ontwikkelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me zorgen te maken over tijd die voorbij gaat als de bus vaststaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zorgen te creeren over tijd die voorbij gaat en het te laat komen op bijvoorbeeld werk, wat weer met geld te maken heeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vaak zelf nog teveel te willen doen in te korte tijd, waarin het lijkt of ik tijd tekort kom of dat ik iets te laat kom waardoor ik reacties als backchat creeer op alles wat er om me heen gebeurt wat me maar enigszins vertraagt, wat in feite backchat is op mezelf in het teveel plannen in korte tijd of het te laat vertrekken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te laten leiden door de mind/het bewustzijn en hierin nog snel van alles te willen in een bepaalde tijd, in plaats van gewoon naar werk te lopen en rustig alle herhalende bezigheden uit te voeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te willen laten leiden om de herhalende bezigheden minder saai te maken, terwijl ik het eigenlijk heel prettig vind om rustig aan de herhalende bezigheden uit te voeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te laten leiden door de mind terwijl ik dit minder prettig vind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb mezelf richting te geven en hierin in rust te blijven in het fysiek, maar in plaats hiervan mezelf af te laten leiden in/als de mind van de fysieke herhalende bezigheden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik tijd win als ik snel nog even van alles doe in korte tijd op weg naar werk.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wanneer en waarmee ik me af laat leiden onderweg naar werk.

Ik stel mezelf ten doel niet teveel te plannen in korte tijd, zodat ik in rust in de snelheid van het fysiek in/als de adem, de bezigheden kan uitvoeren.

Als ik mezelf zie neigen tot/participeren in afleiding in/als de mind van de repeterende fysieke bezigheden, dan stop ik, ik adem. Ik breng mezelf hier in/als de adem en focus me op waar ik fysiek mee bezig ben. Ik sta mezelf niet toe mezelf op te jagen in/als de mind door een tijdgebrek te creeren ter afleiding van de fysieke bezigheden.

Ik sta mezelf niet toe me op te laten jagen door de snelheid van de maatschappij/het systeem, gebaseerd op tijd en geld. In plaats hiervan blijf ik in de adem in de snelheid als traagheid van het fysiek.

Ik sta mezelf niet toe me angst aan te laten jagen door het horen van opjagend gesproken backchat. In plaats hiervan blijf ik in/als de adem aanwezig in mijn eigen fysiek. Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me op te laten jagen door de opjagende toon van een ander welke ontstaan is in zorgen over tijd en geld en welke mijn zorgen triggert over tijd en geld. Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb tijd en geld te koppelen aan zorgen maken. Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te scheiden van tijd en geld gekoppeld aan zorgen.

Ik sta mezelf niet toe me te laten bepalen door tijd en geld als richting gever, maar blijf in plaats hiervan in/als de adem als stabiele factor en gebruik tijd en geld met gezond verstand als factoren op aarde waarin en waarmee we bestaan.

——————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / www.lite.desteniiprocess.com  (free)
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 6 – Meerdere malen bevestigen

In de winkel waar ik werk vragen klanten me iets meerdere malen te herhalen; x vertelt dingen meerdere malen terwijl ik het de eerste keer al gehoord en begrepen heb;  ik moet x iets meerdere malen vertellen voordat hij het begrijpt dan wel toepast; en als hij iets niet ziet ga ik in reactie iets meerdere malen ‘zeggen’  waarop hij antwoord dat hij het na 1x ook wel weet.

Ik reageer op dit meerdere malen herhalen, luisteren etc.; ik word er gek van!

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb gek te worden van het meerdere malen herhalen van woorden en zinnen voordat iemand het begrijpt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb moe te worden van het meerdere malen vertellen of meerdere malen luisteren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te gaan malen als iemand iets meerdere malen vertelt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelf iets meerdere malen te gaan herhalen als ik geen reactie zie van/in de ander waaruit blijkt dat deze begrijpt waar ik het over heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een bevestiging te willen van de ander waaruit blijkt dat deze begrijpt waar ik het over heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boos te worden als de ander een bevestiging van mij wil waaruit blijkt dat ik begrijp waar die het over heeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ongeduldig te worden als iemand heel langzaam gaat praten met tussenposes waarin gewacht wordt op een bevestiging van mij waaruit blijkt dat ik begrijp waar die het over heeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik een ander moet bevestigen als deze tussenposes in het verhaal laat waarin een bevestiging gepast is als teken dat ik luister.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik de ander moet bevestigen als teken dat ik luister en begrijp waar die het over heeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te verzetten tegen het bevestigen van de ander om te laten blijken dat ik begrijp waar die het over heeft, waarmee ik een ongemakkelijke situatie creeer waardoor de ander nog meer bevestiging gaat vragen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te weigeren de ander te bevestigen in zijn bestaan, waaruit volgt dat ik weiger om mezelf te bevestigen in mijn bestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te weigeren mezelf te bevestigen in mijn bestaan, en daarom bevestiging van de ander nodig heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik mezelf of de ander moet bevestigen, in plaats van in te zien dat bevestigen vastmaken betekent, dus eigenlijk vraag ik de ander om mij vast te maken aan de ander zodat ik voorzien wordt van leven (via de ander als mindsysteem dan wel voeding/geld).

Dit maakt duidelijk waarom ik weerstand ervaar op het bevestigen, het is een vastmaken aan elkaar in en als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te willen bevestigen door middel van de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf vast te willen maken aan de ander zodat ik gewaarborgd ben van leven (in en als de mind).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te willen bevestigen door bevestiging van de ander in plaats van mezelf te vestigen een en gelijk als Zelf.

Als ik mezelf zie participeren in weerstand op een vraag van bevestiging van x, dan stop ik, ik adem. Ik luister naar de woorden die hij spreekt en laat de woorden door me heen gaan. Als er een stilte valt waarin ik geloof dat er een bevestiging verwacht wordt van mij, dan blijf ik in de adem. Als ik geen reactie in mijzelf voel bewegen kan ik x vragen te vertellen wat hij wil vertellen, ik luister maar ga niet de hele tijd meehummen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe ik mezelf hierin kan corrigeren aangezien ik niet zie of ik juist wel of juist niet iets moet zeggen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf hierin niet te willen corrigeren aangezien ik het walgelijk vind als iemand langzaam praat met openingen waarin diegene wacht op een bevestiging van mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het walgelijk te vinden als iemand langzaam praat met openingen waarin diegene wacht op een bevestiging van mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dus bang te zijn, aangezien walging, disgust voortkomt uit angst, als iemand langzaam praat met openingen waarin diegene wacht op een bevestiging van mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn te verdwijnen in de bevestiging van de ander.

Als ik in een situatie ben waarin x of een ander langzaam praat met openingen waarin diegene wacht op een bevestiging van mij, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik niet weet of diegene wacht op een bevestiging van mij, misschien zoekt diegene naar woorden om zich uit te drukken. ik geef de ander de tijd om zichzelf te corrigeren in plaats van dat ik de ander ga bevestigen zodat er geen zelf-correctie hoeft plaats te vinden. Ik hoef de ander niet te bevestigen als iemand langzaam praat met openingen tussen de woorden, ik hoef alleen mezelf te vestigen in en als de adem. Hierin creeer ik ruimte om mijn eigen reacties op het langzame praten van de ander te stoppen, wat tevens ruimte voor de ander creeert om zichzelf te corrigeren zonder oordeel/weerstand van mij.

Ik sta mezelf niet toe te reageren op het langzame praten van de ander met openingen waarin ik geloof dat ik de ander moet bevestigen.

Ik sta mezelf niet toe de ander en mezelf in en als de mind te bevestigen met een tegengestelde reactie zoals weerstand.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te bevestigen in en als de mind door met weerstand te reageren op langzaam praten van x of een ander met openingen waarin ik geloof dat er van mij een bevestiging verwacht wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb steeds dezelfde situatie te creeren waarin bevestiging verwacht wordt van mij, door te geloven dat er een bevestiging verwacht wordt van mij en dit vervolgens nog eens te bevestigen door met weerstand te reageren als iemand langzaam praat met openingen omdat ik geloof dat er een bevestiging van mij verwacht wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat we het meerdere malen van elkaar meerdere malen moeten bevestigen.