Dag 786 – Een voorbeeld van wat ik overbreng in resonantie

Vervolg op Dag 785 – Wie ben ik in de woorden die ik spreek?

“In het volgende blog zal ik een voorbeeld beschrijven van een situatie waar ik energetische aanhechtingen mee stuur in mijn woorden en hoe ik waarneem dat dit gebeurt en hoe ik hier vervolgens mee omga binnenin mezelf. Alles natuurlijk beschreven van waaruit ik nu ben in dit proces en van wat ik waarneem in mezelf, als mezelf.”

Jaren geleden, toen ik begon met het Desteni I Process, was ik erg bezig met me wat meer uitdrukken in waar ik voor sta. Zo kwam er eens een bekende binnen op werk en deze ging iemand nadoen tegenover ons (een collega en ik) op een manier die ik veroordelend vond. Dus zei, ik “nee, zo gaan we dit niet doen, we gaan niet hier anderen achter hun rug lopen nadoen” en vervolgens liep ik weg.

Dit betekende direct het einde van het contact met deze bekende. Diegene voelde zich erg beoordeeld en de uitdrukking op mijn gezicht, deed diegene denken aan hoe een ouder zich vroeger tegenover diegene gedroeg. Oftewel, ik had een herinnering getriggerd bij de ander.

Wat ik bemerkte in mezelf is dat ik mijn woorden uitsprak in een ervaring van angst – angst voor de reactie van de bekende. En dit bestond weer uit een oordeel over hoe de bekende binnenkwam en iemand na ging doen. Tenminste, als ik er nu verder in zie, is het een oordeel op mezelf over dat ik in angst besta om te benoemen wat ik zie gebeuren. En dit zelfoordeel waarin ik in en als angst besta, is hetgeen wat ik mee stuur in mijn woorden, terwijl de woorden op zichzelf, woorden zijn van eenheid en gelijkheid, namelijk, niet praten/roddelen over een ander achter iemands rug om en hier grapjes om maken (zonder dat het een doel heeft tot zelfinzicht; we kunnen wel een situatie bespreken en de rol en gedrag van een ander hierin benoemen, echter dan om tot zelfbegrip te komen, dus waarin we onze eigen reacties, gedrag, motivatie enzovoort, bekijken en terughalen naar onszelf).

Dus, de de angstenergie en het geprojecteerde oordeel hierin, was hetgeen dat mee resoneerde in mijn woorden en wellicht zelfs het enige wat werd opgepakt. Met alle gevolgen van dien, namelijk dat het hele contact ophield te bestaan.

En was dat niet tevens wat ik eigenlijk overbracht, als gekoppelde boodschap zonder woorden? Namelijk dat die bekende zich of moest corrigeren, of beter weg kon gaan. Diegene ‘moest maar weg’. Dus ik stond niet in begrip in de schoenen van een ander, maar was vanuit mijn schoenen bezig om ‘zo snel mogelijk’ deze situatie op te lossen: ik zag dat het niet oké was om zo over anderen te spreken achter de rug om (het was al vaker gebeurd in andere situaties door deze bekende en ik had al vaker geprobeerd dit indirect te benoemen en te bekijken op een manier waarin we onszelf/onze eigen reacties ‘onder de loep’ nemen in plaats van de ander), echter ik ervoer veel angst om dit te benoemen maar ik kon het ook niet langer verzwijgen, vanuit kennis en informatie gezien en zo probeerde ik het zo snel mogelijk over te brengen ‘om er vanaf te zijn’ en niet zozeer om werkelijk de bekende te ondersteunen om dit praten over anderen te stoppen.

Hoe neem ik waar dat ik vanuit een beginpunt van angst spreek?

Ten eerste was de reactie van de bekende opvallend en op zichzelf al een reden om in mezelf, te onderzoeken wat ik heb uitgesproken en hoe ik dit gedaan heb, wie ik was in die woorden. Ten tweede merkte ik het al aan de manier waarop ik wegliep; dat ik wegliep eigenlijk, was op zich al een teken dat ik niet in mijn woorden stond en tevens ervoer ik in mezelf een soort van boosheid, bedruktheid, verbolgenheid over hoe de bekende binnenkwam en een ander na ging doen (waarin ik later vernam dat het uitgangspunt van de bekende om dit te doen, niet hatelijk of vervelend was; dus werkelijk, misschien lag het hele punt grotendeels bij mij en het projecteren van mijn kennis en informatie over ‘wat hoort en wat niet hoort’, van principes, zonder zelf in en als dit principe van eenheid en gelijkheid aanwezig te zijn).

Hoe ga ik hier vervolgens mee om?

Het is eerst de energie van mijn reactie laten zakken, zodat ik niet mezelf ga verdedigen tegenover mezelf en probeer te valideren wat ik gedaan heb door hetgeen wat de bekende deed, te gebruiken en bestempelen als ‘niet goed’. Zolang ik probeer ‘gelijk te krijgen’ binnenin mezelf in waarom ik iets doe/deed, kom ik niet tot eenheid en gelijkheid van de onderliggende ‘agenda’ of energetische aanhechtingen. Hoelang dit duurt, zal afhankelijk zijn van waar het om gaat en waar ik ben in mijn proces van zelfeerlijkheid.

Als ik in staat ben om te stoppen met ‘het bekijken en beoordelen wat de ander doet’ en puur in mezelf zie wat ik in dat moment zou kunnen veranderen en wie ik ben in dat moment, los van wat de ander ook doet dat wel of niet ‘oké’ is, geef ik mezelf de kans om in een ervaring van schaamte over te komen mezelf, van echte schaamte real shame – over wie ik ben in dat moment en in de woorden die ik uitspreek. Dit is het keerpunt; hier blijf ik even met mezelf aanwezig, meestal alleen met mezelf, dan lukt me dit het beste.

Op een gegeven moment zal deze ervaring afnemen, variërend van enkele minuten tot drie dagen zoals ik weleens heb meegemaakt. Dit ervaar ik als een kwetsbare periode en hierin trek ik me het liefst terug; echter naarmate ik er meer comfortabel mee word, kan ik het ook delen met iemand die dicht bij me staat en tevens op dezelfde manier naar zichzelf kijkt/wil kijken en kunnen we er zelfs om lachen. Echter vaak gebeurt dit achteraf, dit lachen erom en dan is het geen weglachen maar meer een lachen om de absurditeit waarin ik dan besta of bestaan heb.

Tijdens deze periode pas ik zelfvergeving toe op de ervaring en op hetgeen ik ‘gedaan’ heb, op wie ik was in dat moment en op wat ik ermee wilde bereiken, mijn ‘geheime agenda’ hierin die ik onbewust had uitgespeeld. Als alles uiteindelijk rustig is in mij, is het zien hoe dit op te pakken. Vaak opent de situatie zich vanzelf weer doordat ik verantwoordelijkheid heb genomen voor mezelf en die onderliggende, energetische aanhechtingen, die er nu af zijn en ik dit dus niet meer mee stuur in mijn woorden; ik resoneer niet meer op deze energie en breng dit dus ook niet meer over. Soms is het nodig een excuus in woorden uit te drukken, echter dit hangt van de situatie af. Het grootste excuus is de zelfvergeving met hierna de zelfcorrectie.

Deze zelfcorrectie bestaat er dan uit dat ik een volgend moment dat eenzelfde ervaring in mij opkomt waarin ik wil gaan spreken, ik dit bij mezelf houd en eerst de energetische aanhechtingen vergeef in mezelf. Doe ik precies hetzelfde als voorheen, dan heb ik nog werk te doen met een onderliggende programmering en/of voorprogrammering die ik niet effectief vergeven/begrepen heb. Is het nog aanwezig maar minder sterk, dan zit ik op de juiste weg en is het ook een oefenen en toepassen in het dagelijks leven om meer zekerheid te krijgen in mijn zelfuitdrukking.

In een volgend blog zal ik zelfvergevingen uitschrijven op bovenstaande situatie.


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

 

Dag 785 – Wie ben ik in de woorden die ik spreek?

Het uitspreken van woorden is één van de aspecten waarin we onszelf uitdrukken als fysiek wezen, in deze fysieke wereld. Dit is iets wat de meesten van ons heel normaal vinden, echter we hebben nog niet, nog nooit eigenlijk, werkelijk geleerd hoe ontzettend uitgebreid dit gebied is en hoe we hierin feitelijk de gehele wereld ‘creëren’.

Het is meer een gebied waarin we vaak automatisch ‘aangaan’ en er woorden uit onze mond rollen in reactie of anticipatie op iets wat zich binnen of buiten ons afspeelt, in verleden, heden of toekomst. We kunnen er ook heel ‘bewust’ voor kiezen om onszelf in woorden uit te drukken en kiezen dan bijvoorbeeld ‘positieve’ bewoordingen om een goed gevoel over te brengen, in de hoop en verwachting dat deze ‘intentie’ dit positieve ook werkelijk voortbrengt.

Er zitten zoveel lagen in onszelf die we niet onderzocht hebben en die ‘mee resoneren’ in de woorden die we (automatisch of bewust) uitspreken. En dit is een dimensie die we over het algemeen over het hoofd zien, aangezien we dit niet waarnemen. Het komt echter wel ‘naar ons terug’; vaak in ‘reactie’ van een ander en vervolgens, begrijpen we niet waar die ‘reactie’ vandaan komt.

Ik heb vaak in mezelf gezien dat als er een reactie komt van een ander die ik niet begrijp en waar ik dan vervolgens weer op reageer (in mezelf of in woorden/gedrag naar de buitenwereld), dat er dan dimensies, aspecten in mezelf zijn waar ik me niet gewaar van was, dus die ik niet eerder heb waargenomen binnenin en als mezelf. Deze aspecten/dimensies, resoneren door in mijn woorden als een ‘energetisch aanhangsel’ zou je kunnen zeggen. Dit energetische aanhangsel is wat als eerste wordt opgepakt door een ander, als en wanneer een ander evenzo niet werkelijk waarneemt wat er gebeurt – wat meestal zo is, aangezien we nog erg veel aanwezig zijn in onze geest, in gedachten, ideëen, oordelen, aannames, verwachtingen, gevoelens, emoties enzovoort en we dus door een soort van filter ‘horen’ en interpreteren, in plaats van dat we werkelijk lichamelijk/fysiek aanwezig zijn en waarnemen wat echt en reëel is en welke woorden er gesproken (of geschreven) worden.

Wat er dan gebeurt, is dat de ander ‘reageert’ op mijn woorden zonder werkelijk de woorden te horen die ik uitspreek. Eigenlijk vangt een ander de resonantie op die ik ‘mee stuur’ in mijn woorden; resonantie als dit energetisch aanhangsel dat ‘meetrilt’ in hetgeen ik wil uitdrukken en waarbij ik nog gevoelens en emoties ervaar of waarin ik nog ideeën, oordelen, verwachtingen, opinies enzovoort heb aangehecht in/als mezelf.

Wat bedoel ik hier met ‘in/als mezelf’? Hiermee bedoel ik dat, als ik iets uitdruk in woorden waaraan ik in mezelf, nog allerlei onopgeloste en/of ongeziene herinneringen heb gekoppeld; dat ik ‘als mezelf’, deze herinneringen mee stuur in mijn uitgesproken woorden. Dus ik sta niet gelijk aan de woorden die ik spreek, in en als mezelf, maar ik ben nog een soort van ‘ongezien’ aanwezig in een gekoppelde herinnering, in de vorm van een emotie, gevoel, idee, oordeel, verwachting  enzovoort. Dus ik ‘hou vast’ aan iets wat ik niet zie in mezelf en dit resoneert mee in de woorden die ik uitspreek en die ik een soort van ‘geladen’ heb met deze herinnering. Vaak op onbewust niveau, dus ik heb niet direct door dat ik dit doe.

Waar ik uiteindelijk heen wil, is dat ik gelijk sta in/als mezelf, in en als gewaarzijn van mezelf. Waarin ik verantwoordelijkheid heb genomen (of ga nemen zodra ik het waarneem) voor wie ik ben in de woorden die ik uitspreek en voor alles wat er eventueel meereist in mijn woorden, om vervolgens te kunnen richting geven aan mezelf in wie ik wil zijn in de woorden die ik uitspreek (dank Sylvie voor deze aanvulling).

Dit is een heel proces zoals nu wel duidelijk wordt in bovenstaande omschrijving en over het algemeen, neigen we naar een opgeven voordat we begonnen zijn hierin, aangezien het onbegonnen werk lijkt en het tevens onbekend gebied is. En toch is dit wat er gewandeld moet worden en waartoe ik in mezelf een verbintenis gemaakt heb om stapje voor stapje te wandelen, door alle fasen van opgeven heen, hoe langzaam ook.

In het volgende blog zal ik een voorbeeld beschrijven van een situatie waar ik energetische aanhechtingen mee stuur in mijn woorden en hoe ik waarneem dat dit gebeurt en hoe ik hier vervolgens mee omga binnenin mezelf. Alles natuurlijk beschreven van waaruit ik nu ben in dit proces en van wat ik waarneem in mezelf, als mezelf.

(Klik op de links hierboven voor meer artikelen)


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

 

Dag 649 – Opruimen

floortje-opruimen

Ik ervaar vaker een polariteit in mezelf met betrekking tot het (definitief) opruimen van spullen en ‘in het bezit zijn’ van spullen in het algemeen. Ik zou graag meer spullen wegdoen, bijvoorbeeld spullen zoals oude brieven en foto’s of werken die ik gemaakt heb op de kunstacademie. Ik bestempel het ‘als zoveel’ en verhuis dit mee, waarbij ik steeds iets meer opruim en een deel weer meeneem. Van tijd tot tijd komt er een gedachte/ervaring op dat ik het liefst alles zou wegdoen hiervan. Echter ik heb dat weleens radicaal gedaan met bijvoorbeeld een koffer oude bandjes en toen kwam er achteraf een ervaring van spijt op. Dus probeer ik het nu met mate te doen waarin ik het praktische gebruik, maar ook mijn eigen geestbewustzijnssystemen en hechtingen in overweging neem zodat ik niet in een ‘tegenreactie’ schiet in mezelf. Eens zien of ik met het schrijven van zelfvergevingen wat meer ruimte kan scheppen hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te vinden dat ik teveel spullen heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te vinden dat ik teveel spullen nodig heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb waarde te hechten aan oude fotoboeken en brieven die in een doos steeds meeverhuizen zonder dat ik er nog uitgebreid in kijk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het liefst alles weg te gooien en dan angst te ervaren voor het bestaan zonder deze afbeeldingen van herinneringen als hoe ik bestaan heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te willen kunnen laten zien aan anderen hoe ik vroeger was en hier eigenwaarde aan te hechten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb eigenwaarde te hechten aan hoe anderen mij zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me onderdrukt te ervaren als een ander niet verder ziet/wil zien dan een eigen projectie en met de foto’s zou ik iemand dan uit die eenzijdige projectie willen halen als ik dat nodig acht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken het nodig te achten om een ander uit een eenzijdige projectie over mij te halen, in plaats van mezelf te ondersteunen om mezelf vrij te maken van de invloed die het op mij heeft – dus van de invloed van mijn eigen reactie op eventuele eenzijdige projecties over mij van anderen – als anderen een eenzijdige projectie laten blijken over mij en hierin niet ter wille zijn om verder te zien en te begrijpen dat het een projectie is van zichzelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me vast te voelen zitten op het moment dat een ander onbegrip gebruikt om de eigen projectie te verdedigen en in stand te houden als beeld geprojecteerd op een ander zodat zelf niet onder ogen hoeft te worden gezien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb (te denken) me niet te kunnen openen als een ander vasthoud aan een projectie over mij en mezelf hierin te beperken in expressie en delen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat er geen gelijkwaardig delen mogelijk is als één of beiden vasthoud aan een projectie, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat dit een verlangen is in en als de geest waarin ik me niet in gelijkheid beweeg in en als mezelf, in expressie in overeenstemming met mezelf en in overweging van de omgeving en andere participanten en dus is een delen in eenheid en gelijkheid met en als mezelf niet mogelijk zolang ik vasthoud aan een interpretatie van ‘gelijkwaardig delen’ wat eigenlijk een relationele uitwisseling in houdt, afhankelijk van de ander met wie ik een relatie ben aangegaan in gedachten, gevoelens en emoties, in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb op mezelf beelden te projecteren van hoe ik ben door vast te houden en/of willen houden aan hoe ik ben geweest en dit als mogelijkheid te willen houden om eventueel te laten zien aan anderen ter verdediging van mezelf als dat ik niet alleen maar ben wat zij denken dat ik ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te willen gaan verdedigen met afbeeldingen van hoe ik (ook) ben geweest ter verduidelijking dat ik niet alleen maar ben wat men op het eerste gezicht ziet en denkt als projectie vanuit de geest en dus hetgeen ik me tegen probeer te verdedigen, inzet als verdedigingsmechanisme en zo juist dit mechanisme in stand houd en voortzet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te definiëren aan wat ik bezit aan afbeeldingen van mezelf en ander spul waar ik ‘waarde aan hecht’ als dat het nog eens van pas zou kunnen komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me zo voor te stellen me bevrijd maar ook verloren te voelen zonder de vertrouwde spullen om me heen die delen van mijn leven zoals het tot nu toe geweest is, laten zien.

Ik realiseer me dat de spullen deels praktisch zijn en dat het deels verbonden is met mechanismen in mezelf die ik gebruik ter bescherming en in standhouding van mezelf in en als de geest.

Ik realiseer me dat het proces van opruimen net zo gaat als het proces in/als de Reis naar Leven, waarin het niet direct praktisch en mogelijk is om alles ‘in één keer overboord te gooien’ maar dat het een stap voor stap proces is van vergeven, loslaten en corrigeren binnenin en als zelf.

Ik stel mezelf ten doel te gaan opruimen in huis, te zien wat ik weg wil doen en wat ik wil bewaren terwijl ik zelfvergevingen toepas op eventuele emotionele (hechtings)ervaringen die opkomen en dat wat praktisch is te bewaren en tevens te zien of ik iets wil bewaren voor mezelf om te zien hoe ik was in en als expressie zoals ik geweest ben en dit eventueel te gebruiken om een expressie meer te integreren of juist een eventuele hechting in en als de geest, los te laten.

Ik stel mezelf ten doel om stap voor stap de beschermingsmechanismen in mezelf te zien, vergeven en corrigeren tot in een praktische toepassing van wat werkelijk nodig en het beste is ter in stand houding en/of tot stand brengen van mijzelf in eenheid en gelijkheid in en als het fysiek en om te komen tot een loslaten van de beschermingen waarin ik mezelf in afgescheidenheid bewaar in gedachten, gevoelens en emoties als relationele bindingen in en als de geest.

set-life-free

Desteni I Process Lite – Eenheid en Gelijkheid

——————————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

 

Dag 648 – Ken je dat?

snorharen

Ken je dat, die ervaring van angst voor jezelf om iets te doen wat een ander, fysiek wezen schaadt, omdat het kan? Vreemde gedachten die opkomen naar aanleiding van een voorgaand opgevangen ‘verhaal’. Zoals ik bijvoorbeeld niet zolang geleden hoorde dat een kind de snorharen van een kat had afgeknipt en dat die kat toen niet meer wilde eten en uiteindelijk is gestorven. Waarin naar voren kwam hoe belangrijk die snorharen dus zijn voor het dier.

Ik realiseer me bijna dagelijks hoe kwetsbaar we allen zijn als fysieke wezens. Zoals een kat vol vertrouwen hier op mijn bureau ligt te slapen en waarin ik zonder enige moeite de snorharen af zou kunnen knippen. Hoe kan het dat er zo’n gedachte in mij opkomt? Net als dat als ik een fiets zie staan zonder slot, er altijd in een flits door me heen gaat dat ik die mee kan nemen. Gedachten van misbruik, stelen, vernieling.

Dat is hoe een programma eruit ziet in en als de geest, opgedaan vanuit allerhande informatie die in deze wereld beschikbaar is en waaraan we van jongs af aan worden blootgesteld. En als we ons hier niet van gewaar zijn en/of deze gedachten onderdrukken, er bang voor zijn, erop gaan reageren binnenin onszelf, denkende dat we slecht zijn enzovoort en dat we hier niets aan kunnen doen, kan dit weleens tot verstrekkende gevolgen leiden in een onverwacht moment.

Nu is dit voorbeeld van de kat een voorbeeld waarin velen van ons (in de Westerse samenleving) voldoende gewaar zijn en dit in principe niet toepassen ook al komen zulke gedachten op, echter we kunnen er vanuit gaan dat wat we denken, ook ergens gebeurt en/of gebeurd is. Dat is hoe de wereld er op dit moment uitziet.

Dat is iets wat urgent nodig is om te veranderen, binnenin onszelf en buiten onszelf. Liever vandaag dan morgen. Hoe kunnen we dit veranderen, in eerste instantie binnenin onszelf? Door onszelf te onderwijzen in hoe we als mens in elkaar zitten, hoe we bestaan in afscheiding van onszelf en ons fysiek door deelname in gedachten, gevoelens en emoties in en als de geest/de mind en hoe deze gebieden met elkaar verweven zijn. We kunnen onszelf onderwijzen over wat gedachten, gevoelens en emoties eigenlijk inhouden en leren zien hoe dit niet is wie we werkelijk zijn en hoe we onszelf hierin richting kunnen geven, om tot in leven te komen als wat het beste is voor al het leven, in en als het fysiek, in en als deze fysieke werkelijkheid.

We hebben als mens een enorme verantwoordelijkheid aangezien we de macht hebben om bijvoorbeeld de snorharen van een kat af te knippen, echter dit brengt schade toe aan de kat, aan het wezen en het fysiek van dit dier en hiermee aan het fysieke leven als geheel. Dit is niet wat we willen en/of zouden moeten willen en iedereen is in staat om te bewegen van deze vorm van ‘machtsmisbruik’ in en als de geest, tot een zorgzaamheid in en als het fysiek.

Dit begint bij het verantwoordelijkheid nemen voor en als onszelf, voor wie we hebben toegestaan en aanvaard hebben te zijn geworden in afscheiding en kwaadaardigheid, in en door deelname in gedachten en programmeringen die ervaringen, gevoelens en emoties met zich meebrengen waarvan we geloven dat die werkelijkheid zijn, dat onze gevoelens en emoties, onszelf zijn. Onze gedachten en opvolgende energetische ervaringen zijn zo geïntegreerd binnenin ons dat we werkelijk zijn gaan denken en geloven dat ‘dit is wie ik ben’.

Dan stel ik nu de volgende vraag: wat als dit niet is ‘wie we werkelijk zijn’? Wat als we levenslang het verkeerde geleerd hebben en dus volledig in illusie en afscheiding bestaan van onze wezenlijkheid en ons fysieke lichaam?

Er is een eenvoudige cursus gratis online waarin je in zes maanden kunt leren wat gedachten, gevoelens en emoties zijn en hoe je jezelf hierin kunt leren richting geven om uiteindelijk te komen tot een wezen die zorg draagt, die verantwoordelijkheid wil en durft te nemen voor zichzelf en van hieruit bereid is te veranderen tot een leven in woord en daad als wat het beste is voor al het leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘ik kan de snorharen van de kat zo afknippen’ en hierin angst te ervaren voor mezelf in deze gedachte en zelfs een lichte impuls te ervaren met een angstgedachte dat ik ‘het opeens een keer zou proberen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb na het horen van een verhaal, een angst als gedachte te ontwikkelen alsof ik opeens snorharen zou gaan afknippen terwijl ik daarvoor geen moment aan het knippen van snorharen dacht en dus in en als de geest een focus te leggen op iets wat ik gehoord heb als iets dat niet zou moeten gebeuren, terwijl ik tegelijkertijd weet van mezelf dat ik zoiets niet zou doen of ooit gedaan heb en ik voldoende gewaar ben om mezelf hierin richting te geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me vaak ‘ondersteboven’ te ervaren van de kwetsbaarheid die ik gereflecteerd zie in de dieren waarin ze zo vol vertrouwen in en als hun fysiek aanwezig zijn, in en als de wetenschap dat deze kwetsbaarheid zo enorm misbruikt is en kan worden in deze wereld.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de fysieke aanwezigheid in en als vertrouwen als ‘kwetsbaar’ te omschrijven alsof het wezen eigenlijk ‘beter zou moeten oppassen’, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat dit de omgekeerde wereld is, dat ik gewend ben aan een wereld vol vijandigheid en machtsmisbruik en dus ‘op mijn hoede’ ben als tegenovergestelde van leven in en als vertrouwen.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen en/of zie neigen tot deelname in een gedachte waarin ik een ander levend wezen zou schaden (zoals bijvoorbeeld het kunnen knippen van de snorharen van een katje), dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik deelneem in een gedachte die in me opkomt naar aanleiding van een verhaal dat me verteld is als dat een kind een keer de snorharen van de kat heeft doorgeknipt waardoor de kat niet meer wilde eten en uiteindelijk doodging en dat hierin de gedachte ‘automatisch’ als herinnering in me opkomt als ik naar de snorharen van de kat kijk.

Ik realiseer me dat ‘angst’ in essentie ook een gedachte is, niet meer en niet minder en dat ik geen waarde hoef te hechten aan een ervaring van angst maar dat ik beter, kan zien wat de gedachte is waarin ik controle laat nemen in en als de geest, in en als een ervaring van angst als herinnering en/of als basisprogrammering zoals we allen in de basis in en als ons geestbewustzijnssysteem, geprogrammeerd zijn.

Ik realiseer me dat ik mezelf richting kan geven en dat ik beslis wie ik wil zijn als wat het beste is voor al het leven, in zorgzaamheid en overweging van het fysieke leven en dat de gedachte die opkomt in mij, niet is wie ik ben maar opkomt als een herinnering aan een verhaal. Ik realiseer me dat dit simpelweg is hoe de geest/de mind werkt; die brengt gedachten omhoog die ooit zijn gehoord en/of gezien en/of voorgeprogrammeerd zijn en alleen als ik geloof in de inhoudt van die gedachte, geef ik macht aan de gedachte en geef ik mijn zelfsturing weg; echter als ik eenvoudig zie dat er een gedachte opkomt binnenin mij zonder hier ‘waarde aan te hechten’, dan houd ik de macht en sturing bij mezelf en beslis ik om niet deel te nemen in de gedachte.

Ik realiseer me dat de angst voor dit soort gedachten sterk is afgenomen en minder opkomen sinds ik meer begrip en inzicht heb in hoe ik besta als mens met een geestbewustzijnssysteem als programmering waarin ik zelf de leiding leer nemen in hoe ik wil bestaan ter ondersteuning van en als leven.

Ik stel mezelf ten doel gedachten te zien voor wat ze zijn, namelijk programmeringen als herinneringen die ik binnenin mij heb opgeslagen naar aanleiding van informatie waarin ik ooit ben blootgesteld.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te stoppen met deelnemen in de gedachten die ongestuurd lijken op te komen en ik stel mezelf ten doel om, als er eventueel energetische ervaringen als gevoelens (positief) en/of emoties (negatief) in mij opkomen, deze te benoemen en vervolgens te vergeven binnenin mezelf, om mezelf zo te bevrijden van de ‘energetische sturing’ als ‘waarde’ vanuit de geest, zodat en waarin ik mezelf kan sturen vanuit een beslissing tot een spreken en handelen als wat het beste is voor al het leven, in zorgzaamheid en overweging, in en als verantwoordelijkheid voor leven als geheel, binnenin en buiten mij.

Ik stel mezelf ten doel om te stoppen met deelname in ervaringen en impulsen van angst(gedachten) en van hieruit te zien welke energetische ervaringen (gevoelens en emoties) er in mij opkomen die ik benoem en zelfvergeef zodat en waarna ik mezelf eenvoudig kan stoppen met deelname in de gedachten als controlemechanismen en eventueel kan zien of deze aan een herinnering gekoppeld is die ik nog wat nader dien te onderzoeken voor mezelf en als dit nodig is, dit zelfonderzoek toe te passen met behulp van het uitschrijven van de herinnering.

Ik stel mezelf ten doel te leven in en als zelfverantwoordelijkheid en de beslissing tot zorgzaamheid voor en als dit fysieke leven, iedere dag opnieuw in woord en daad tot uitdrukking te brengen en waar ik dit niet doe, mezelf dag voor dag, stap voor stap te stoppen, vergeven en corrigeren tot in eenheid en gelijkheid met wat het beste is voor al het leven, in zorgzaamheid, in overweging van en als leven zodat en totdat ik mezelf kan vertrouwen en sta als betrouwbaar, levend wezen.

Mind, Consciousness, Being & Awareness – Back to Basics:

How do you exist as the words Mind, Consciousness, Being and Awareness?

What is the difference between your Mind and your Being?

What is the difference between your Consciousness and Awareness?

How can you see this difference for yourself when observing simple everyday life moments and experiences?

Thinking vs Looking – Back to Basics:

What is the difference between thinking and looking?

How does thinking come from the Mind and Looking from your Being?

What does it mean to “use the infrastructure of thinking to look at things within yourself”?

full_consciousness-awareness-back-to-basics

The Origin of Violent Thoughts and the Thoughts that occur irregularly without any Context, seemingly appearing out of nowhere. (Demons in the Afterlife)

How does possession begin within a person? What are the origins of unpredictable behaviour? This interview discusses how we are the thoughts we have and the emotions we feel, even the violent ones. Violent thoughts and behaviour accumulate over time to result in explosive and unpredictable behaviour. (The Future of Consequence)

————————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 645 – Een kijkje achter een ervaring van ongeduld

rot fruit

Na woorden of gedrag van mezelf waarin ik in reactie ben en zogenaamd ‘lelijk’ doe naar een ander toe, ervaar ik me eigenlijk vrijwel direct hierna, ‘rot’ – interessante woordspeling, rot, want ik voel me rot over de ‘rotte’ delen in en als mezelf. Het zijn hele kleine/subtiele verschuivingen, zoals het ongeduldig worden en de kat wegduwen, of vanuit een ervaring van ongeduld iemand te woord staan waarin ik ogenschijnlijk vriendelijk ben maar van binnen dit niet zo ervaar, iets wat hoe dan ook mee resoneert in mijn gedrag of woorden. We noemen dit ‘normaal en menselijke’ eigenschappen die we met z’n allen geaccepteerd en toegestaan hebben in onszelf en van elkaar. Echter ze zijn onacceptabel en ik bemerk dit heel duidelijk binnenin mezelf. Ik doe mezelf verdriet en mijn woorden en gedrag laten een indruk achter die niet zijn wie ik ben in overweging van en als leven; in eenheid en gelijkheid.

Ik wil zo niet zijn. Ik wil zo niet leven. Ik zie dat er feitelijk geen enkel moment is waarin ik dit onaardige/ongelijke gedrag kan rechtvaardigen in mezelf, onafhankelijk van wat een ander doet of zegt of niet doet of zegt en onafhankelijk van de omstandigheden. Het is ook niet nodig en het is niet effectief. Het is wel te verklaren als een reactie vanuit een interpretatie van mij vanuit een herinnering, in een poging om een ‘onveilig ervaren’ moment te controleren. Dit heb ik zo opgeslagen in en als een gedachte als controlemechanisme in mijn geest en dit wordt geactiveerd in mezelf zodra een soortgelijke situatie, opnieuw de onveilige ervaring activeert in mij of eigenlijk een ervaring van onbegrip en een ‘niet weten wat te doen’. Vanuit deze ervaring uit (en projecteer) ik woorden en gedrag in afscheiding van mezelf (op iets of iemand buiten mijzelf) en dit gedrag en deze woorden in reactie, activeren tevens een reactie in de ander, door de (al dan niet verborgen) energetische lading die mee resoneert.

Opmerkelijk dat ik twee voorbeelden benoem waarin het woord ‘ongeduldig’ naar voren kom. Ongeduld als ervaring binnenin mezelf. Laat ik het woord eens verder onderzoeken.

Het woord ‘dulden’ zit erin. Ik zie een conflict in het woord van wat ik ‘wel en niet duld’ echter dan geprojecteerd op iets of iemand buiten mezelf, in plaats van het dulden op mezelf toe te passen en mijn reacties niet te dulden van mezelf als ik ‘ongeduld’ ervaar naar iets of iemand, van binnen of buiten mezelf.

Waarom ‘ben ik zo ongeduldig’? Moet ik de trein halen ofzo? Mmm vaak is dit wel het geval. Het zal met geld van doen hebben. De buit binnen halen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ervaring van ongeduld binnenin mij, te projecteren op iets buiten mij en/of op iets van mezelf in afscheiding van mezelf alsof het niet met mij van doen heeft dat ik ongeduld ervaar maar met hetgeen of diegene waarbij ik ongeduld ervaar.

Dit herinnert me aan een video die ik gisterochtend geluisterd heb. Over opgeven. Dat het niet zozeer gaat over hetgeen waarin we snel opgeven/neigen op te geven, maar dat het ’t meest uitdagende is, om de ervaring van opgeven an sich te stoppen in onszelf.

Dat zie ik ook van toepassing op deze ervaring van ongeduld. En terwijl ik dit schrijf vraag ik me af of ik achter deze ervaring van ongeduld, me niet al in een ervaring van opgeven bevind en hierdoor ‘ongeduldig reageer’. Ik bevind me al in een reactie dus feitelijk heb ik mijn zelfsturing al opgegeven.

Ik ga het verder onderzoeken in het moment en zien of ik met deze realisatie wat meer sturing aan mezelf kan geven binnen deze momenten.

Tijdens het schrijven van dit blog zie ik weer hoe effectief een punt zich opent terwijl ik schrijf, waarbij ik me wel gewaar ben van mijn gedrag en innerlijke ervaring zoals ik hier beschrijf in de eerste alinea, waartoe ik de beslissing neem om dit niet langer toe te staan in en als mezelf en waarbij ik me tijdens het schrijven gewaar wordt van achterliggende ervaringen waarmee ik mezelf kan ondersteunen om via zelfbegrip en/als zelfvergeving, uiteindelijk tot een oplossing/verandering te komen binnenin mezelf.

Wordt vervolgd

Accepteren en Toestaan – Het Contract met de Dood: Dag 22 (vertaling)

fruit

In de eerste vijf gratis interviews van de Quantum Mind Self-Awareness series wordt uiteen gezet hoe we een onveilig moment opslaan in onze geest als een gedachte en hoe we deze gedachte vervolgens als controlemechanisme gaan gebruiken als interpretatie van gebeurtenissen in de loop van ons leven, die lijken op dat ene moment waarin we het controleverlies hebben ervaren en hoe we onszelf op deze manier gevangen houden binnen onze eigen interpretaties (als herinneringen), in en als de geest en hierop aangepast gedrag.

—————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 608 – Hoe werkt de geest met herinneringen?

herinneringenEen eenvoudig voorbeeld:

Ik stond in de gang mijn wandelschoenen aan te trekken en was in de veronderstelling dat ik een blauwe joggingbroek aan had met lange wijde pijpen, die ik een stukje in mijn sokken doe als ik ga wandelen zodat de pijpen niet over de grond slepen. Dit was de broek die ik diezelfde ochtend – ongeveer een uur geleden vanaf dit tijdstip van het aantrekken van de wandelschoenen – als eerste had aangetrokken maar die ik even later had verwisseld voor een andere – grijze – joggingbroek met iets kortere pijpen.

In de gang stopte ik, automatisch en zonder werkelijk te kijken, de broekspijpen in mijn sokken en stond op. Pas toen ik stond zag ik dat ik een andere broek aan had dan dat ik in gedachten had. In gedachten had ik de broek aan die ik die ochtend als eerste aan had getrokken. Pas toen zag ik, hé, bij deze broek hoef ik de pijpen niet in mijn sokken te stoppen en haalde ze weer los.

Is dit geen vreemd fenomeen? Dat ik in een huidig moment iets aan het doen ben, gebaseerd op een herinnering in mijn hoofd, zonder werkelijk hetgeen te zien dat hier fysiek aanwezig is en waar ik fysiek mee bezig ben, namelijk de joggingbroek die ik daadwerkelijk aan heb op dat moment en in mijn sokken stop.

Dit is een heel eenvoudig en juist daardoor, duidelijk voorbeeld hoe we beinvloed worden door deelname in onze geest, in gedachten (en van hieruit, in energetische ervaringen als gevoelens en emoties die voortkomen uit hetgeen we denken). Het heeft helemaal niets meer te maken met mijn fysieke werkelijkheid. Het is een automatische handeling gebaseerd op een herinnering binnenin mezelf van een situatie een uur geleden, namelijk het aantrekken van die eerste joggingbroek.

Dit automatische gegeven, dit kennen we allemaal. Let er maar eens op hoe vaak iemand achteloos zegt ‘ja dat doe ik automatisch’ zonder dat we ons gewaar of zelfs maar bewust zijn van wat dit automatisme eigenlijk inhoudt.

Deze joggingbroek geeft een zogenaamd ‘onschuldig’ voorbeeld aan, waarmee ik bedoel dat ik er niemand kwaad mee doe dat ik die tweede joggingbroek ook in mijn sokken stop terwijl dit niet nodig is. Dus hierbij kan ik dit voorbeeld heel eenvoudig wegleggen en ‘afdoen’ als ‘niet belangrijk’ en een ‘detail’ en ‘waar maak ik me druk om’.

Echter, dit voorbeeld geeft een mechanisme aan waar ons hele bestaan, ons hele wezen en deze hele wereld op gebaseerd is, namelijk op automatische handelingen, gedachten, en gewoontes die we vanuit herinneringen zo hebben opgebouwd, geleerd of overgenomen zonder dat we de invloed en impact doorhebben van een bestaan gebouwd op herinneringen in en als de geest. Als ik – en iedereen met mij – in dit kleine, eenvoudige voorbeeld op deze manier aanwezig (of eigenlijk afwezig) ben kunnen we er vanuit gaan dat dit zich gelijk zo afspeelt op uitgebreide schaal, van binnen en van buiten en doordat de situaties niet zo rechtstreeks en eenvoudig zijn als in dit kleine voorbeeld maar opgebouwd door de tijd en zelfs door levens heen, van generatie op generatie, in afwezigheid van onszelf in gewaarzijn, is niet meer zo duidelijk te zien wat de gevolgen zijn.

Deze automatische handelingen en gedachten, hebben we niet werkelijk onderzocht op de wezenlijke inhoud en hierdoor zien we niet wat we voortbrengen vanuit deze handelingen en gedachten en uitgesproken woorden. We zetten de wezenlijke inhoud voort zonder ons gewaar te zijn van deze inhoud in wezen en over het algemeen – omdat het een automatisme is vanuit de geest en aangezien de geest is opgebouwd in energie in plus en min – brengt dit dus een polariteit en verschuivingen tussen een plus en een min en van hieruit, een ongelijkheid voort zonder dat we ons hiervan gewaar zijn.

Dat is op zichzelf een zorgwekkend gegeven en dit zorgwekkende uitgangspunt is algeheel zichtbaar in de wereld in hoe die bestaat in ongelijkheid, zonder dat we ertoe komen om de kern, de bron van deze ongelijkheid te onderzoeken en begrijpen,vergeven en corrigeren.

Die bron, dat zijn wij. Wij als mens zijn de bron van de ongelijkheid en dit hebben we zo gemanifesteerd in een ongelijkheid buiten onszelf, in de fysieke wereld, in onder andere een ongelijk geldsysteem in afscheiding van onszelf en van ons gewaarzijn, waardoor het lijkt alsof dit ongelijke geldsysteem ‘de bron van al het kwaad’ is. Maar dat is niet zo; het geldsysteem is een reflectie van diegenen die het gecreëerd hebben (een kleine groep mensen) en van diegenen die deze creatie hebben laten gebeuren (een grote groep mensen zoals jij en ik die toegang hebben tot internet). Dit eenvoudige voorbeeld met de joggingbroek geeft aan hoe weinig gewaar we ons zijn van ons bestaan in automatisme in ongelijkheid en wat de gevolgen hiervan zijn. In die mate dat we ook de gevolgen – de ongelijke geldverdeling – absoluut zullen moeten veranderen tot meer gelijke financiële mogelijkheden voor iedereen als we een algehele verandering in de wereld willen voortbrengen.

Vind je het ook tijd om je gewaar te worden van je ware natuur zodat je hier de leiding in kunt gaan nemen voor en als jezelf in wezen, in overweging van al het leven, op weg naar eenheid en gelijkheid?

De gratis online cursus Desteni I Process Lite geeft een richtlijn in hoe te beginnen bij de bron, binnenin en als zelf en biedt het eenvoudige gereedschap om hierin stap voor stap inzicht, begrip en verandering te brengen.

Desteni I Process Lite – Herinneringen (Youtube)

Overzicht van video’s

Wake up

————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 581 – De aanwezigheid van schimmels zoals Candida

fungi

Disclaimer: dit blog bevat op geen enkele wijze een medisch advies en is gebaseerd op ondervindingen in het proces dat ik wandel in en met mijn eigen fysiek en geestbewustzijnssysteem, op weg van ziel naar Leven.

Ik heb me laten testen bij Best4Health – voor de werkwijze kan het beste de site bekeken worden. Het betreft een test via de energiebanen in het lichaam en aan de sterkte van de frequentie van de aanwezige factoren in het lichaam kan min of meer gezien worden of de factoren op werkelijk fysiek niveau gemanifesteerd zijn of voornamelijk nog alleen op energetisch niveau, waarin ik dan zeg dat ‘op energetisch niveau’ betekent dat het in het energetische vlak in gevoelens en emoties plaatsvindt wat op weg is om een effect op het lichaam te hebben maar nog niet geheel fysiek gemanifesteerd.

Hierin komen vijf of zes verschillende schimmels naar voren. Dat is meer dan ik ooit ‘gehad’ heb in de test. De slijmvliezen zijn ook geirriteerd, iets waar ik ook al vaker en vrij intensief mee te maken heb gehad. Ik ervoer het al een tijdje, ik kreeg het zelf niet meer op orde in mijn fysiek, vandaar dat ik hierheen ben gegaan voor een fysieke ondersteuning zodat ik het proces met betrekking tot de gerelateerde geestbewustzijnsstructuren, effectiever kan wandelen. Ik krijg een middel mee specifiek afgestemd op alle aanwezige factoren, echter het is aan mezelf om het uiteindelijk op te lossen als ik niet opnieuw een disbalans wil manifesteren.

Ik ben sinds ongeveer drie maanden samen met een partner in huis. Ik vroeg me al vaker af of we van elkaar schimmels/bacteriën/virussen overnemen die ‘nieuw’ zijn, zeker ook gezien een verschillende voedingswijze. Dit moet het lichaam kunnen opvangen, echter als de slijmvliezen wat minder ‘sterk’ zijn, kan dit invloed hebben.

Het gaat hierbinnen om mijn eigen proces, om waarom de slijmvliezen dan niet ‘sterker’ zijn en/of verzwakken/aangetast raken en hoe ik de schimmelbelasting creëer/toesta in mezelf om te ontstaan. Ook gaf de test een ‘predispositie’ aan voor schimmelbelasting. Interessant. Iets wat al in de familielijnen aanwezig is?

Ik ga zoeken wat er bij Desteni over schimmels gesproken/geschreven is en kom een video tegen van Bernard.

1 Candida and self abuse

Interviews from the Farm 60: Candida and Self abuse

Zeer interessant en gerelateerd aan de ervaring waar ik me in bevind. Vooral omdat de schimmels niet volledig in het fysiek aanwezig zijn en omdat ik qua voeding niet zoveel extra aandachtspunten heb dan wat ik al toepas, bekijk ik vooral het emotionele aspect tezamen met de slijmvlies-irritatie. Ik bevind me in een ervaring/herinnering waar ik mezelf niet uit bevrijd heb en waar ik maar op voortborduur en van waaruit ik waarneem en van waaruit ik blijf reageren en mezelf blijf ‘irriteren’.

Ik kan er nog onvoldoende over zeggen en weet niet of ik alles in de blogs zal uitwerken, het is echter een ‘vinger op de zere plek’ en als ik het punt heb doorgewandeld en uiteindelijk duidelijkheid heb zal ik er zeker over schrijven en/of spreken.

Een punt dat wordt genoemd is dat een lichaam dat ziek is, al in verandering is. Dit geeft me moed om verder te wandelen met mezelf in een lichaam waarin ik snel een disbalans manifesteer en bemerk. Ook geeft ‘Candida’ aan dat het een punt is dat ik kan veranderen maar dat ik niet heb gedaan (één van de schimmels was een Candida Albicans). Beiden bevestigen voor me dat ik uiteindelijk in staat zou moeten zijn om te voorkomen dat ik het (opnieuw) laat komen tot aangetaste slijmvliezen en een schimmelbelasting. Echter ik manifesteer het punt opnieuw om mezelf erin te kunnen zien, vergeven en veranderen. Van binnenin het systeem in en als mezelf kan de verandering plaatsvinden en kan ik het systeem stap voor stap verwijderen met behulp van het schrijven en het in klank brengen van zelfvergeving van de gerelateerde ervaringen in relatie tot herinneringen waaraan ik vasthoud. Want al waren/zijn de slijmvliezen aangesterkt, ik heb de werkelijke oorzaak nog niet verwijderd/opgelost als structuur/patroon in en als het geestbewustzijnssysteem en het komt in verschillende lagen aan de oppervlakte.

Candida albicans

———————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/