Dag 417 – De verzorging van Witneus – het konijn als levend voorbeeld

PENTAX Image

Voor context zie Dag 416

Witneus is wat stabieler met de longontsteking, wat betekent dat ze heel rustig aan doet en moet doen, moeite heeft met ademhalen, hele kleine hapjes af en toe eet van de dingen die ze heel lekker vindt en verder vloeibare, vezelrijke bijvoeding krijgt, want een paar hapjes eten maakt haar buiten adem. Het is niet meer zoals op de dag van diagnose dat ze volledig uitgeput op een plek zit en het onduidelijk is of het beter of slechter zal gaan. Het is dus iets beter, en nu is het de vraag of we de ontsteking en het dikke slijm werkelijk tot slinken krijgen en of en hoelang haar lichaampje dit volhoudt. Het zal een lange adem vragen van ons beiden.

Ik ervaar de verzorging van haar als heel erg knus en intiem en tegelijkertijd als behoorlijk uitputtend. Ik ben er niet helemaal helder in wat het uitputtende is, want ik ben de meeste tijd thuis met haar en neem fysiek wat lichte beweging tussendoor. Het is dus het proces hierin wat ik als uitputtend ervaar.

Witneus is een grappig konijn. Ik houd haar steeds iets voor om te eten, en ze wil dit soms wel en soms niet, en soms als ik iets langer aandring. Wat ze doet, als ze het niet wil, is of ze draait haar neusje iets weg, of ze duwt hetgeen ik voorhoud weg met haar neus en/of duwt mijn hand weg met haar neus, of, ze pakt hetgeen aan wat ik voorhoud en laat het dan vallen.

Witneus liep altijd los en ik pakte haar alleen op als het werkelijk noodzakelijk was (bv voor een bedoekje aan de dierenarts voor een inenting, dus echt sporadisch). Ik pak haar nu 4-5x per dag op voor een medicijn en bijvoeding, en dan zit ze eerst een tijdje tegen mijn borst aan. Soms, heel soms, draait ze voor mijn gezicht langs naar de andere kant en…gaat ze mijn oog en neus likken. Het is zo leuk als ze dit doet.

Het bijvoeden met een spuitje en de medicijntjes, ze vindt het geen feest maar doet het wel. behalve als ze echt genoeg heeft, dan draait ze weg. Als ik soms mijn hand houd op een plek waar die ‘weg’ moet, dan zet ze even zacht haar tanden in mijn hand of vinger. Ik probeer hier zoveel mogelijk in samen te werken met haar, dat ik wel doe wat noodzakelijk is maar stop als ze dit duidelijk aangeeft en als het mogelijk is natuurlijk, want bijvoorbeeld een anti-biotica moet gegeven worden of ze wil of niet. Hierin merk ik dat zodra ik ergens in de ervaring van ‘haast’ participeer, het niet soepel verloopt, en als ik de tijd neem gaat het soepel en neemt ze het meeste aan en zie ik zelf wanneer ik beter kan stoppen.

Casper, haar grote witte stevige konijnenvriend, zit buiten. Ik laat hem 1 of 2x per dag binnen. Witneus zit afgescheiden in ene soort van ren, met loopruimte, een bak met hooi waar ze in kan zitten en plasjes doet, een doek en een warmwaterkruikje waar ze rechtop tegenaan leunt in welke houding ze meer lucht krijgt, of waar ze naast zit, een kleine warmte bron die zo te zien prettig is in de buurt van haar borst/longgebied. De eerste keer dat ze iets beter was en Casper rondliep, werd ze helemaal opgewonden en ging naar de ren toe en de neusjes even tegen elkaar, en ging ze hapjes eten. Echter, ze was hierna ook weer een tijdje buiten adem, dus ik begrijp het belang van bezoekuren bij zieken, het is echt heel rustig aan doen. Ook heb ik Casper gisteren even in haar ren gezet, en ze wilde heel graag tegen hem aanzitten. Dat hebben ze ook gedaan, alleen is Casper gewoon een levendig konijn die alles onderzoekt omdat het nieuw is (normaal is hij degene die veel zit en Witneus de bewegelijke, waarbij ze tussendoor steeds bij hem komt zitten). Hij is groter en levendig, en hij duwt haar gewoon opzij. Ook hierin zie ik dat ze weinig kracht heeft. Nog steeds is het spelletje er dat ze willen dat de ander hun likt, en dus duwen ze om en om het kopje onder het kopje van de ander, totdat 1 toegeeft en de ander even gaat likken. Dat spelletje werkt nu ook minder. Casper gedraagt zich eigenlijk gewoon als altijd, alleen nu naast Witneus lijkt dat wat te ‘ruw’. (Hij is geen ruw konijn, echter wel iets minder voorzichtig in zijn benadering dan bijvoorbeeld Witneus is en dit leek voornamelijk op het spreekwoord ‘olifant in een porseleinkastje’, waarbij er te weinig ruimte was binnen de ren, en algemeen binnen in huis). Dus, ze hebben eventjes samen gezeten, en nu laat ik het voorlopig totdat ze eventueel weer wat meer kracht heeft.

Dan hebben we nog Roy de cavia, die zit ook binnen. Zijn hok is iets veranderd zodat Casper wat ruimte heeft in een gedeelte van het hok naast hem. Echt delen lukt niet, dan gaat Casper de baas spelen en Roy uit een deel van het hok houden (het zijn 2 mannetjes). En Casper is veel groter met grotere konijnenpoten, dus dat gaat het niet worden voor Roy, al liep hij knorrend rond in zijn gebied. Dus ze accepteren elkaar, snuffelen even, maar wel met ieder een duidelijke eigen ruimte. Voor Roy heb ik het oude kooitje met tralies erbij gepakt en aangesloten op een gedeelte van het hok. Hij loopt dus niet meer geheel los, maar maakte hier toch al niet zoveel gebruik meer van sinds Roos is overleden. Dus hij kan nu heen en weer in de 2 hokken en ligt graag in dit kooitje met een laag stro en hooi. En….hij kan weer knagen aan de tralies! Hij lijkt beter in zijn vel, en knaagt regelmatig aan de tralies met veel kabaal. Het lijkt erop dat dit een expressie is van hem die hij in het grote houten hok niet kon doen; hij schraapte steeds met zijn tandjes langs het hout maar had geen ‘bite’. Het is tenslotte een knaagdier….

Ook Roy krijgt nog 2x per dag kruiden voor zijn blaas/nieren, en het is zo redelijk stabiel. Feitelijk sta ik voornamelijk de ochtend en de avond tabletjes te stampen en spuitjes klaar te maken en drankjes te bereiden en te voeren lol. Ook Casper krijgt nog steeds een paar druppels colloidaal zilverwater voor zijn blaas. Zodra ik hiermee stop bij beiden gaat het direct slechter, dus ik blijf het doen.

Na nog een overleg met de dierenarts wordt duidelijk dat het gunstig is dat ze nog leeft en af en toe zelf eet, en dat het tevens minimaal 3 weken en wellicht 6 weken kan gaan duren met gebruik van anti-biotica en verzorging om de ontsteking te stoppen. Ik bespreek een programma wat ik naast werk kan voortzetten en waarbij ze dus overdag zelf gaat doorbrengen, wat haar ook de ruimte geeft tot rust, want naast de verschillende ondersteunende en bacterie bestrijdende middelen zal toch haar eigen fysiek het herstel moeten inzetten. Het gaat om een balans hier zodat het fysiek voldoende ondersteund wordt om de bacterie te verminderen, echter ik heb vaker ondervonden dat een teveel aan bestrijding juist een tegenreactie teweeg brengt, ook met colloidaal zilverwater, alsof er een soort van strijd wordt gecreeerd. Er is veel te onderzoeken ten aanzien van de beste benadering hierin, met name in onszelf.

Desteni-I-Process-Lite

Wat zelfvergevingen op ervaringen in mij gedurende de afgelopen dagen:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me uitgeput te ervaren door de verzorging van Witneus en het inzien en regelen en veranderen van de verblijfplaats van de diertjes.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet/medelijden te ervaren toen Casper niet rustig bij Witneus bleef zitten maar druk doende rondsnuffelde en haar wat opzij duwde om erlangs te kunnen en zij gewoon tegen hem aan bleef leunen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet altijd te zien hoeveel krachtvermindering bij Witneus aanwezig is in een paar dagen tijd, aangezien dit minder opvalt als ze rustig alleen zit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te vinden dat Casper rustig naast Witneus moet gaan zitten om haar te steunen en even warm te houden aangezien ze toch aangeeft dat ze dit graag wil.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een soort van afscheid te ervaren van de periode waarin ze altijd samen zitten en rondlopen en knuffelen etc.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat konijntjes afscheid moeten nemen, waarin ik me realiseer en leer van hen dat ze geen afscheid nemen want ze zijn niet afgescheiden van leven, en dus zijn ze hier als ze samen zijn en zijn ze hier als ze niet samen zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een vage angst te ervaren dat het lichaampje van Witneus het niet volhoudt en dat het slijm in haar longen niet voldoende zal slinken.

Als en wanneer ik me in angst zie voor een eventueel overlijden van Witneus, dan stop ik, ik adem. Ik focus op de adem, stem me af op het hier fysiek aanwezig zijn met Witneus en realiseer me dat het voor ons beiden/allemaal van belang is dat we dit samen stap voor stap doorwandelen, in zorgzaamheid, en dat een overlijden op den duur onvermijdelijk is voor ieder levend wezen in een fysiek lichaam. Ik realiseer me dat ik gehechtheden kan zelfvergeven en hier kan zijn in en als de adem en dus stel ik mezelf ten doel, de energetische ervaringen als gehechtheden aan herinneringen zelf te vergeven en zelf te corrigeren.

Als en wanneer ik een emotie van verdriet op Witneus projecteer ten aanzien van Casper, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ze aanwezig is als hij er is, dat ze altijd aanwezig is geweest als hij er is en graag tegen hem aan zit, en dat ze ook aanwezig is als ze alleen is, waarin ik me realiseer en leer dat Witneus zichzelf ten alle tijden richting geeft en altijd zichzelf vermaakt, los van wat Casper doet en of hij er wel of niet is. Ik stel mezelf ten doel, het voorbeeld van Witneus te volgen in en als mezelf, en te zien hoe ik mezelf ten alle tijden richting kan geven en vermaken onafhankelijk van wat een ander doet om mij heen.

Als en wanneer ik mezelf zie denken dat Casper toch rustig bij Witneus moet gaan zitten, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik een gedachte projecteer als hoe iemand iets hoort te doen als ‘rekening houden met de ander’. Ik stel mezelf ten doel nader te onderzoeken in mezelf hoe ik sta ten aanzien van wel of geen ‘rekening houden met een ander’, waarin het woord ‘rekening’ hierin verwijst naar participatie in energie van binnen gekoppeld aan de geldstroom van buiten.

Als en wanneer ik zie dat Witneus heel weinig kracht en adem heeft, veel minder dan een week geleden, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik hierin een angst ervaar voor een eventueel overlijden van haar. Ik stop, ik adem, ik stop de ervaring van emotie die opkomt in mij en pas een zelfvergeving toe, en beweeg me in de fysieke situatie waarin ik me bevind, waarin Witneus levend aanwezig is op het moment, en ik geniet van ieder moment met haar, waarin ik steeds in overweging neem wat nodig is in de zorg, zowel voor de diertjes als voor en als mezelf. Ik realiseer me dat de angst die ik ervaar, te maken heeft met een angst voor veranderingen die plaatsvinden als de diertjes er niet meer zijn. Ik adem hierin, en ondersteun mezelf in en als de adem, stap voor stap, in iedere verandering, met toepassing van schrijven van zelfvergeving en zelfcorrectie en een hier aanwezig zijn in zelfintimiteit als een zien-in-zelf, in en als geduld.

Ik realiseer me dat ik waarde hecht aan wel of niet fysieke kracht hebben. Ik realiseer me dat hierin ergens de ervaring van uitputting een rol speelt die mij angst aanjaagt binnenin mezelf. Ik stel mezelf ten doel, de waarde gehecht aan fysieke kracht en gekoppeld aan een ervaring van uitputting en hoe ik hierin sta, te onderzoeken in mezelf, zelf te vergeven en zelf te corrigeren in schrijven in en als zelfondersteuning tot zelfverandering, waarin ik de waarde verplaats naar leven hier, in en als de adem, in ieder moment, in iedere hoedanigheid in en als gelijkheid, respect en integriteit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me minderwaardig te voelen als ik me uitgeput ervaar, waarin ik me realiseer dat dit te maken heeft met geld verdienen en niet in staat zijn tot werken om geld te verdienen als er uitputting plaatsvindt, waarin ik me realiseer dat participatie in de geest het fysiek uitput.

PENTAX Image———————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Advertenties

Dag 199 – Voorkomen of Genezen?

Reguliere medicijnen. Werken die voorkomend, genezend of geen van beiden? Ze kunnen voorkomend werken op een vroegere fysieke dood in de zin dat ze de fysieke dood uitstellen als er een levensbedreigende situatie speelt. Echter, als er reguliere medicijnen aan te pas moeten komen is duidelijk dat er een heleboel niet voorkomen is. En toch staat de reguliere geneeskunde in de meeste gevallen sceptisch tegenover therapieen die in een veel vroeger stadium de fysieke manifestatie van een disbalans kunnen voorkomen. Er is nog weinig samenwerking op dit gebied. En hoe anders zou dit komen dan door een enorme pharmaceutische industrie die erachter zit, waar enorm veel geld in omgaat? Wat anders dan geld kan de mens volledig beroven van zijn Gezond Verstand in het benaderen van gezondheid als balans? Werken de reguliere medicijnen dan genezend? Ook dat niet in een groot aantal gevallen, aangezien de disbalans helemaal niet onderzocht wordt. De symptomen van de disbalans worden in het meest gunstige geval bestreden, en in veel gevallen ontstaan er bijwerkingen op een ander gebied in het fysiek aangezien de medicijnen van een substantie zijn die de balans in het fysiek niet herstellen maar juist meer uit evenwicht brengen en de symptomen het lichaam induwen naar een dieper niveau. Dus, waar worden reguliere medicijnen meestal ingezet? Als we ons fysiek langere tijd genegeerd hebben waardoor er nu klachten zijn ontstaan die we niet meer kunnen/willen negeren aangezien ze nu echt ongemak en/of gevaar gaan brengen voor het fysiek waarin we bestaan.
Dit betekent niet dat alle reguliere medicijnen onbruikbaar zijn; het betekent dat het startpunt waarmee ze worden ingezet en de benadering van het fysiek zal moeten veranderen om werkelijk effectief te ondersteunen.

Natuurgeneeswijzen. Werken die voorkomend, genezend of geen van beiden? Natuurgeneeswijzen werken in een veel vroeger stadium dan de reguliere medicijnen werken, en kunnen over het algemeen al worden ingezet als er regulier nog niet eens een disbalans gemeten wordt, waarbij de disbalans gezien kan worden door middel van een vraaggesprek en tegenwoordig ook steeds meer door middel van testen. Werken ze dan voorkomend op ziektes in totaliteit? Nee. Ook in dit stadium is de disbalans al gemanifesteerd in het fysiek. Het fysiek is wel veel gemakkelijker te ondersteunen in het hervinden van de balans aangezien het stadium van disbalans als vervuiling veel minder ver gevorderd is – vaak nog op humoraal niveau, op het niveau van de lichaamsvloeistoffen, en nog niet op cel niveau wanneer het regulier meetbaar wordt. Tevens wordt er gewerkt met natuurlijke middelen om de balans te hervinden, welke de biochemische substantie van het fysiek ondersteunt in plaats van blokkeert in zijn werking, en dus geen bijwerkingen creeert (behalve de zogenaamde herstel-symptomen), welke niet onderdrukken en de symptomen terug duwen in het fysiek, waardoor het fysiek op een ander-dieper niveau de disbalans tot uiting laat komen en welke de disbalans niet verergeren maar juist verminderen; passende natuurlijke middelen geven het fysiek de benodigdheden waarmee het fysiek zichzelf kan herstellen.

Maar hier zijn we er nog niet.

Wat kunnen we dan doen om de disbalans als ziektes in het fysiek werkelijk te voorkomen, waardoor er geen genezing/bestrijding meer nodig is? Waar ligt de werkelijke oorzaak van de disbalans in het fysiek leven?

In hoe wij als mens sinds jaar en dag leven in een totaal negeren van het Fysieke Leven op Aarde; in het totaal negeren van een Gelijke Verdeling van middelen op aarde voor mens, dier, plant en al het andere fysieke leven; in het totaal verwoesten van alles wat fysiek aanwezig is door het najagen van onze persoonlijke verlangens en van onze persoonlijke verlangens alleen, zonder in overweging te nemen wat er eigenlijk met (de rest van) de wereld aan de hand is, waarom de wereld er zo erbarmelijk slecht voor staat, en zonder ook maar te overwegen/in te zien/ons af te vragen WIE er dan voor gezorgd heeft dat de fysieke wereld in totaliteit vreselijk ziek is geworden door totale disbalans en vervuiling van de wateren en middelen op aarde. Ondertussen onszelf volledig uit de naad werkend voor en najagend van een middel waarvan we geloven dat als we daar maar genoeg van hebben, het allemaal goed komt: geld.

Als we doorgaan zoals we nu bezig zijn zal Het Gehele Aardse Bestaan zichzelf volledig vervuilen waarbij de mens niet ontzien wordt hierin, ook niet de kleine groep die het nu nog relatief goed heeft.

Hoe kunnen  we de volledige disbalans in het vervolg voorkomen?

Stop de vervuiling van de Aarde als Substantie; stop de vervuiling van het eigen Fysiek als Substantie.

Welke 2 veranderingen zijn hiervoor nodig?

** Onderzoek het voorstel van Leefbaar Inkomen Gegarandeerd

Verandering in de ongelijke verdeling van de beschikbare middelen op aarde naar gelijke verdeling voor Ieder-Een, beginnend bij een economie die voor iedereen een leefbaar inkomen garandeert.

** Ondersteun financieel en onderzoek tegelijkertijd via de Eqafe-Online-Store

Vele interviews met informatie over hoe het leven inclusief de mens werkelijk in elkaar steekt vanaf het Begin.

** Wandel/onderzoek Desteni-I-Process-Lite en/of Desteni-I-Process-Pro en/of  Journey to Life

Verandering van Zelf ; van zelfzucht in/als Bewustzijn gericht op eigenbelangen in Afscheiding van Alle Leven naar zelfondersteuning in Eenheid en Gelijkheid van Zelf als Leven in Overeenstemming met Alle Leven.

Alle Vervuiling van de Fysieke Substantie komt voort uit de energetische mind-bewustzijnsprocessen die de mens genereert in zichzelf op aarde. Hoe kunnen we dus voorkomen dat we de fysieke substantie in totaliteit zodanig vervuilt dat er geen herstel/opschoning meer mogelijk is? Stop de Energetische Participatie in Zelfinteresse in Geloof in het Bestaansrecht van Gedachten, Gevoelens en Emoties. Start vandaag en join Desteni.

Het beste voor Alle Leven is het beste voor jezelf aangezien Zelf als Leven Een en Gelijk is als Alle Leven. How can we miss that?

KA 3 Congolese-kinderen-scheppen-hun-drinkwater-uit-een-vervuilde-poel-

Verplaats jezelf in hun schoenen: zou je dit water – dagelijks – willen drinken? Als het antwoord nee is, is het de hoogste tijd te veranderen. Dit is slechts het topje van de ijsberg aan vervuiling aanwezig op Aarde, in en als ons fysiek, van binnen en van buiten. De Wateren zijn volledig Vervuild en Verstoord.

————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life