Dag 670 – Fysieke uitputting – wat is er mogelijk?

slapen bankjeIk voel me fysiek snel en plotseling uitgeput en zie niet direct hoe ik dit opbouw. Het kan snel veranderen, dus ik ‘herstel’ vrij snel zodra ik symptomen bemerk die duiden op een ‘overbelasting’ doordat ik hier ga bekijken hoe en wat ik beter kan afstemmen en het kan dus ook opeens ‘mis’ zijn.

In de Evocircadian benadering wordt zo’n patroon gerelateerd aan hormoonsituaties en hierbij de symptomen van ‘maar niet verder komen en als het even goed gaat, steeds opnieuw vermoeid raken’. Hierin gaat men uit van hoe we als mens biologisch in elkaar zitten en gemaakt zijn met als hoofddoel reproductie. Echter hierin is het geestbewustzijnssysteem en hoe dit functioneert binnenin en als onszelf en welke invloed dit heeft op ons lichaam en hierbij op de hormoonproductie, niet meegenomen.

Naast de fysieke ondersteuning wil ik onderzoeken hoe ik mezelf kan ondersteunen met behulp van begrip/vergeving en verandering van beperkende patronen in gedachten, gevoelens en emoties en de invloed hiervan op mijn lichaam. Om stukje bij beetje tot een werkelijk begrip te komen van zowel mijn fysieke mogelijkheden als mijn fysieke beperkingen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om het direct op te geven als ik iets niet begrijp, als het even teveel is in een moment en/of als er erg veel te doen is achter elkaar.

Ik realiseer me nu dat ik het ‘erg veel te doen achter elkaar’ hetgeen is wat ik aan het oppakken ben en wat ik ook toepas, echter dat er meer punten zijn die een rol spelen in het ‘fysiek uitgeput raken’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het punt van ‘erg veel te doen hebben achter elkaar’ en mezelf hierin sturen en aanwezig te blijven in iedere bezigheid, en zo taak voor taak fysiek op te pakken, het enige punt is waarin ik verdwijn in de geest en vermoeid raak, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen en zoals ik nu al zie hierboven, dat er meer punten ‘een rol’ spelen in het proces van opgeven en vermoeid raken.

Ik realiseer me dat het ‘opgeven‘ een duidelijk aspect is wat bijdraagt aan het vermoeid raken en fysiek ‘uitgeput’ ervaren en dat ik dit op meerdere gebieden laat gebeuren in/als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat als ik één punt heb opgepakt dat ik ‘er dan al ben’ en weer op mijn lauweren wil gaan rusten en als ik er ‘dan niet ben’, niet te begrijpen hoe dat toch kan aangezien ik dit punt toch had opgepakt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb kort gemotiveerd te zijn en als het dan niet direct uitpakt zoals ik verwacht had, vrij snel in paniek te raken en te denken dat ik het nooit red, dat het geen zin heeft, dat het niet voor mij is weggelegd omdat ik te snel fysiek uitgeput raak.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik het nooit red, dat het geen zin heeft, dat het niet voor mij is weggelegd, zonder exact te weten wat ik dan eigenlijk niet red.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het fysiek uitgeput raken te gebruiken/gebruikt te hebben als excuus om op mijn lauweren te rusten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het geheel in één keer klaar te willen hebben, in één keer op te willen pakken en als dit anders blijkt, te denken dat ik het ‘nooit red’, in plaats van het te zien als proces om stapje voor stapje door te wandelen en te zien welke aspecten er allemaal aan verbonden zijn waarin deze aspecten zich onderweg zullen openen en het dus eigenlijk te ‘redden’ in kleine stapjes.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een moment van opgeven te onderschatten qua invloed op het geheel om maar niet te spreken van meerdere momenten opgestapeld door de dag heen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen dat ik snel opgeef.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb snel op te geven zodat ik op mijn lauweren kan rusten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen en te denken dat ik het liefst op mijn lauweren rust en te denken dit te bereiken door op te geven, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik juist als ik opgeef, geen ‘rust’ zal vinden in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor momenten waarin ik het opgeef en reageer en deze momenten vaak weg wapper alsof ze niet zo belangrijk zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor mijn programmeringen en hierin het liefst mijn hoofd onder de dekens te stoppen (en zo te kunnen ‘uitrusten’).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb met mijn hoofd onder de dekens te willen uitrusten en slapen terwijl juist in het langer slapen dan fysiek nodig de geest zich weer oplaadt en zichzelf ‘uitrust’ om de strijd aan te gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te willen uitrusten in en als de geest om de strijd aan te gaan en dit fysiek te ervaren als vermoeidheid.

Als en wanneer ik zie in mezelf dat ik een reactie in mezelf weg wapper en afdoe als ‘niet zo belangrijk’ dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik met deze programmering ben opgegroeid waar veel kleine aspecten in onszelf, werden weg gewapperd als onbelangrijk, simpel omdat niemand eerder geleerd heeft hoe dit op te pakken en dus is het onvermijdelijk dat ik dit in mezelf gekopieerd heb en automatisch toepas in mezelf in momenten dat ik niet gewaar ben van mezelf en dat ik dit in en als de geest, zal gebruiken als excuus om mezelf in een programmering te behouden.

Ik stel mezelf ten doel om te stoppen met het veroordelen van mezelf in het weg wapperen van punten en in plaats hiervan, de punten één voor één op te pakken en te vergeven in mezelf zoals ze opkomen.

Ik stel mezelf ten doel te ademen in de ervaring van schaamte, in en als de realisatie dat zodra ik de schaamte toelaat in mezelf om te ervaren en vergeven, ik mezelf in staat stel om te veranderen in dit punt, aangezien er geen verandering zal plaatsvinden zonder eerst de werkelijke schaamte te ervaren voor wie ik mezelf heb toegestaan te zijn in zo’n moment.

Ik sta mezelf niet toe te blijven hangen in een ervaring van schaamte maar in plaats hiervan een ‘foutieve programmering’ te herkennen, de ongemakkelijke ervaring toe te staan en vergeven in mezelf, te ademen en van hieruit op te staan en effectief te wandelen door een specifieke programmering heen en hierin ter ondersteuning te zijn van mezelf, in en als een beslissing dat ik wil, kan en mag veranderen en juist door dit te doen, bevestig ik het vertrouwen in en als mezelf.

Als en wanneer ik mezelf zie neigen tot uitrusten en mijn hoofd onder de dekens stoppen, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat het een constant afstemmen is van mezelf fysiek ondersteunen met de juiste middelen en voldoende rust en slaap en tegelijkertijd van het opstaan als ik fysiek voldoende gerust heb.

Ik stel mezelf ten doel mezelf fysiek te ondersteunen door tijd en rust te nemen voor mezelf en mijn fysiek en door de taken in rust en zonder tijdsdruk uit te voeren en tegelijkertijd gewaar te zijn van de hoeveelheid tijd die ik tot mijn beschikking heb in de dag en zo dag voor dag de taken uit te voeren binnen mijn fysieke mogelijkheden.

Ik stel mezelf ten doel op te staan als ik fysiek voldoende gerust heb; ik sta mezelf niet toe langer te slapen dan nodig zodat ik mezelf niet ‘uitrust’ in en als de geest ter verdediging en ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven en ondersteunen in dit proces op de momenten dat ik hierin mezelf nog niet effectief toepas, in en als de realisatie dat hierin een punt naar voren komt/aanwezig is dat ik nog niet (of onvoldoende) heb onderzocht en vergeven.

Als en wanneer ik paniek ervaar in mezelf ten aanzien van verschijnselen van vermoeidheid en uitputting, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat de punten zich juist nu weer één voor één en fysiek zullen aandienen zodat ik hierin kan gaan zien hoe en wat precies te vergeven en veranderen in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel om door te zetten met het wandelen door de punten heen gerelateerd aan de fysieke uitputtingsverschijnselen en/of ervaringen en punt voor punt, stapje voor stapje de dingen gedaan te krijgen en me zo als in en als geheel te bewegen en hierin mezelf doelstellingen te geven, creëren en leven.

Dit blog is een opening van de realisatie dat er vele punten verweven zijn met de ervaring van fysieke uitputting die ik heb opgebouwd door de jaren heen, gerelateerd aan de fysieke conditie van uitputting. De punten zal ik me één voor één van gewaar worden en hierin mezelf ondersteunen gedurende de dagelijkse activiteiten en bezigheden om uiteindelijk tot meer stabiliteit en zelfzekerheid te komen in en als mijn fysieke mogelijkheden. Dit naast de algehele fysieke ondersteuning die ik consequent voortzet en blijf afstemmen.

Toscane landschap 2

Desteni I Process

Disclaimer: deze informatie betreft mijn bevindingen in zelfonderzoek met mijn eigen fysiek ter cross-referentie, gecombineerd met onderzoek, bevindingen en mondelinge informatie van anderen en is in geen geval een medisch advies. Bij twijfel of onduidelijkheid over een fysieke toestand raad ik aan een arts of therapeut te benaderen voor diagnose en/of ondersteuning.

—————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

Dag 500 – “Het komt wel goed”

logo-het-komt-well-goed-schatje_voor-wpEen veel gesproken en veel gehoorde opmerking is ‘het komt wel goed’. Als ik zie in welke momenten dit gesproken wordt, zijn het momenten waarin er ontzettend veel gebeuren moet wat helemaal niet goed komt als hier niet een volledige inzet is. Er komt ‘niets goed’ als wij daar als mens niet voor zorgen, ook al is het onze ‘intentie’. Intentie bestaat in en als de geest. Het komt niet vanzelf goed, iemand moet het doen. Fysiek. Wat ik wel kan zeggen is dat het goed komt en ik neem de klus zelf in handen en ik sta hierin in de zelfzekerheid dat ik het ‘in orde’ maak. Als ik weet uit ervaring en zelfinzicht dat ikzelf er fysiek voor kan zorgen (dit kan ook een organiseren betreffen) dat het goed komt. Dan kan ik eventueel deze woorden uitspreken als ‘het komt goed’. Duidelijker hierin zouden zijn de woorden ‘ik zorg ervoor dat het in orde komt’. Dan weet iedereen die deze woorden hoort, dat ik de verantwoordelijkheid neem om te zorgen ‘dat het goed komt’ en ‘het’ betreft dan het klusje of probleem wat besproken wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te ergeren aan de woorden ‘het komt wel goed’ door iemand gesproken die op dat moment de daadwerkelijke fysieke handelingen niet hoeft uit te voeren en hierin de verantwoordelijkheid niet draagt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb deze woorden feitelijk zelf te triggeren door aan te geven dat hetgeen ik oppak en verantwoordelijk voor ben, ‘veel’ is terwijl ik twijfelde of er in dat moment / door deze persoon in gelijkheid, dus in mijn schoenen gestaan zal worden ten aanzien van wat ik spreek hierin, waarin ik in eerste instantie niet gelijk aan en als mijzelf sta maar aan en als een gedachte als dat het ‘veel’ is en ‘dat ik het niet red’ met hieraan gekoppeld emoties, in afscheiding van mezelf in en als de adem, in en als het fysiek.

Als en wanneer ik mezelf zie neigen naar het delen van een gedachte als dat het veel is met hieraan gekoppeld een emotie in en als de angst ‘dat ik het niet red’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik dit niet zomaar kan uitspreken zonder gevolgen.

Ik realiseer me dat ik hierin niet gelijk sta aan en als mezelf in en als het fysiek, maar aan en als mezelf in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel te zien in mezelf wat, met wie en waarom ik woorden als dat het ‘veel’ is wil delen en hierin te zien wat gezond verstand is als wat het beste is om juist wel of juist niet te delen.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in gedachten als dat het veel is en ‘dat ik het niet red’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik nooit voorbij deze gedachten gegaan ben en dat ik hier altijd gestopt ben met de werkzaamheden, in en als een angst ‘dat ik het niet red’.

Ik realiseer me dat ik reageer op lichamelijke symptomen van spanning, welke juist weer komen door de emoties volgend op de gedachte als ‘dat ik het niet red’ en waarin ik zo de spanning opbouw in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met participatie in een gedachte als dat het veel is en/of dat ik het niet red.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te pushen voorbij de limieten als gedachten als dat het veel is en dat ik het niet red en te ademen en de werkzaamheden één voor één op te pakken.

Ik stel mezelf ten doel tijdig te stoppen met de computer en organisatorische werkzaamheden op de dagen dat ik thuis ben en iets fysieks te doen om te ontspannen.

Ik stel mezelf ten doel op het werk te focussen op wat er die dag en nog specifieker, in dat moment gedaan moet worden en niet vooruit te zien in gedachten op wat er allemaal in de toekomst moet gebeuren en in plaats hiervan, in en als de adem te ontspannen en plezier te hebben in de werkzaamheden en met de mensen met wie ik ben en zo dag voor dag te wandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘jij hebt makkelijk praten’ als iemand de woorden spreekt ‘het komt wel goed’ zonder werkelijk aanwijsbare fysieke ondersteuning te bieden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ervaring van geruststelling te voelen als iemand de woorden ‘het komt wel goed’ uitspreekt terwijl deze niet fysiek onderbouwd zijn in en als een fysiek bijstaan in en als zelfverantwoordelijkheid.

Ik verbind mezelf in en als mezelf door mezelf fysiek bij te staan in en als zelfverantwoordelijkheid en hierin mezelf ‘gerust’ te stellen in en als fysieke expressie door dag voor dag, de fysieke werkzaamheden op te pakken, te ademen door de limiterende gedachten en mezelf hierin te ondersteunen met de toepassing van zelfvergeving.

Ik stel mezelf ten doel, te luisteren wat een ander aangeeft ter ondersteuning van hoe minder spanning op te bouwen in het moment, waarin de woorden ‘het komt wel goed’ niet zoveel bijdragen maar waar er wel genoemd wordt dat het bijvoorbeeld geen zin heeft om ver vooruit te zien, wat zo is, ik hoef alleen per dag de werkzaamheden op te pakken en de taken vooruit te plannen en als ik dit gedaan heb, kan ik dit laten rusten en dus kan ik mezelf in en als de geest in en als gedachten over de toekomst, laten rusten.

Ik realiseer me dat hierin meerdere dimensies zitten die ik in fysieke realiteit zal wandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik geen plezier mag hebben in het moment als ik het heel erg druk heb en verantwoordelijk ben voor vele taken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ik geen verantwoordelijkheid meer neem voor de taken die ik moet doen, als ik de toekomst loslaat, hier in het moment aanwezig ben en plezier heb in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik juist aanwezig in en als het moment, mezelf kan bewegen in en als zelfverantwoordelijkheid, vrij van gedachten, emoties en gevoelens en dat ik hier juist verantwoordelijk voor ben, voor deze gedachten, emoties en gevoelens die in en als mij bestaan en opkomen en dat ik dit niet geheel genomen heb door een gedachte en gekoppelde emotie uit te spreken waardoor ik eventueel een ander ertoe aanzet om de woorden ‘het komt wel goed’ uit te spreken ter geruststelling naar mij toe.

Ik realiseer me dat ik mijn zorgen als gedachten en emoties niet zomaar kan verspreiden, dat dit onrust creeert waardoor er woorden van geruststelling nodig zijn in en als de geest zoals de woorden ‘het komt wel goed’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen dat en als ik emoties toon als ik bemerk dat ik hierin gerustgesteld wordt in en als de geest in plaats van ondersteund in en als het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met het verspreiden van gedachten en emoties ten aanzien van de werkzaamheden die gedaan moeten worden en deze woorden in gezond verstand in te zien en te bespreken met diegenen die met mij verantwoordelijk zijn voor bepaalde taken om te zien hoe we dit het beste kunnen verdelen.

Ik stel mezelf ten doel voorlopig alleen te focussen op het opzetten van een bedrijf zoals dit gebeurt als hoe men dit kent in verantwoordelijkheid en het gegeven van zelfverantwoordelijkheid eerst en alleen in en als mezelf te beoefenen door in te zien waar en wanneer ik reageer, dit uit te schrijven, zelf te vergeven en zelf te corrigeren en dit pas te delen als en wanneer ik dit leef in en als mezelf als levend voorbeeld, waardoor ik de spanning als toekomstprojectie voor mezelf gedeeltelijk weghaal en mezelf zo in staat stel meer plezier te hebben in de werkzaamheden met de mensen waarmee ik deze uitvoer.

Ik stel mezelf ten doel de overwegingen rondom zelfverantwoordelijkheid te delen met mensen van Desteni die hier zicht in hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te voldoen aan mijn eigen verwachtingen in en als de geest van hoe te staan in en als de verantwoordelijke positie binnen we werkzaamheden.

Ik realiseer me dat ik hierin mooi kan zien waarvoor ik geen zelfverantwoordelijkheid heb genomen in en als de oordelen als gedachten die emoties en gevoelens genereren binnenin mij waarin ik mijn fysiek belast en fysiek ongelijk sta als mezelf en dus als de ander.

Ik stel mezelf ten doel participatie in de oordelen op verwachtingen over het nemen van zelfverantwoordelijkheid te stoppen binnenin mezelf en nader te onderzoeken op hetgeen waarvan ik me heb afgescheiden binnenin mezelf door geloof en participatie in en als een verwachting van mezelf in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel te werken en leren werken met wat en wie hier is inclusief mijzelf.

write yourself to freedom—————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

Dag 134 – Mijn ervaring op de ander geprojecteerd

Ik zie nog steeds in mezelf de neiging, of eigenlijk in eerste instantie een automatisme, om te geloven dat datgene wat ik ervaar in reactie op de ander, over die ander gaat. Het meest duidelijke voorbeeld is toch in samenleving met een dier, Roy de cavia bijvoorbeeld. Ik meen te zien dat hij niet lekker in zijn vel zit, dat er iets is, dat hij wat ‘bedrukt’ is lol. Maar wat is er werkelijk? Al weken speelt in mijn achterhoofd het idee dat ik een maand weg ga en dat de diertjes een maand naar een opvang moeten terwijl we ook al net verhuisd zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me schuldig te voelen dat de diertjes naar een opvang moeten dus moeten verplaatsen terwijl ze 2 maanden geleden ook als moesten verplaatsen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn bedrukte gevoel hierover te projecteren op de diertjes, waarin ik in Roy meen te zien dat hij er bedrukt van wordt, in plaats van in te zien dat ik bedrukt ben/mezelf onderdruk met schuldgevoelens en zorgen in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te menen te zien dat Roy niet lekker in zijn vel zit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken dat het teveel is voor de diertjes om na net een verhuizing weer te moeten verplaatsen, in plaats van in te zien dat ik het dus teveel vind voor mezelf om net na een verhuizing weer te moeten verplaatsen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat het teveel is om net na een verhuizing weer te moeten verplaatsen in een maand op reis gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat de ervaring van ‘teveel zijn’ echt is, in plaats van in te zien dat de mind het ervaart als teveel, terwijl als ik fysiek hier ben en zie in de situatie, ik zie dat ik alles prima geregeld heb en dat ik precies op tijd alles klaar heb en in rust ben.

Ik stel mezelf mezelf direct te stoppen en mezelf hier te halen met mijn stem zodra ik mezelf in een gedachte zie gaan over het teveel ervaren in/als de mind van een reis en een verhuizing in 1 jaar. Ik realiseer me dat ik in/als de mind graag een scenario creeer als ervaring van ‘oooh het is teveel, ooooh ik stort in, ooooh ik kan het niet aan’, ter generering van positieve energie als ‘wat heb ik toch een enerverend leven’. Ik sta mezelf niet toe energie te genereren in/als stress, welke populair is in de westerse wereld. Hoe meer stress, hoe bruisender het leven, wat geen leven is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb stress te creeren door een bruisend leven te creeren en positieve energie weer uit die stress te creeren als opnieuw een bruisend leven als energie.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken waar ik een adrenaline-verhoging ervaar in mijn fysiek als directe reactie op een positieve dan wel negatieve energie/ervaring.

Ik stel mezelf ten doel mezelf hier te brengen in de adem zodra ik een verhoogde adrenaline-spiegel in mijn fysiek ervaar. vervolgens onderzoek ik in de adem hoe ik deze adrenaline-verhoging in werking heb gezet.

Ik stel mezelf ten doel dag voor dag, adem voor adem op te pakken wat gedaan moet worden zonder projecties in de toekomst, aangezien het teveel ervaren wordt gegenereerd door deze opstapeling van gebeurtenissen geprojecteerd in/als de mind, waarin de mind dus de ervaring laat zien van ‘het is teveel’. Hierin ondersteunt de mind me dus in het laten zien dat ik teveel aanwezig ben in/als de mind in een opstapeling van plaatjes en projecties.

Ik stel mezelf ten doel iedere projectie op Roy of een ander dier te onderzoeken, aangezien ik daarin zie wat me ‘dwars zit’ in/als de mind. Tegelijkertijd zie ik in gezond verstand hoe het fysiek met de diertjes gaat zodat ik ze kan ondersteunen als dit fysiek nodig is.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met me schuldig voelen in ieder moment aangezien ik hierin mezelf onderdruk en mezelf en de diertjes niet effectief kan ondersteunen.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken hoe stress als positieve dan wel negatieve energie opwekking altijd terug te brengen is op een ervaring van angst, zodat ik in mezelf als angst kan zien waarin ik verkeer.

——————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life