Dag 550 – Is “ik weet het wel” voldoende?

Molecular Thoughts

Weten hoe een concept in elkaar zit is iets anders dan mezelf ontdaan hebben van alle energetische ervaringen die ik hieraan gekoppeld heb en vervolgens op geslagen in mijn lichaam. Een voorbeeld: ik weet – vanuit de informatie via ‘De Geschiedenis van de Mensheid‘ – dat we in wezen verblind zijn door ‘Het Witte Licht’ zoals dat door de Creators van Existence is opgezet. Ik begrijp het, waarin zelfs dit begrijpen niet een werkelijk, geheel en in detail begrijpen is waarin ik iedere gekoppelde ervaring heb gezien en vergeven in en als mezelf. Ik kan namelijk het concept begrijpen en hierin zien dat dit een ‘opgelegd’ programma is dat niet het beste is voor al het leven en dus, brengt het afscheiding en hierin pijn met zich mee in en als het fysiek waar de afscheiding zich manifesteert. Hierin ben ik het zelf die emoties en gevoelens hieraan gekoppeld heeft, die eigenlijk wel de ‘voordelen’ van deze verdeeldheid wilde ervaren zoals Het Witte Licht doet en hierin stem ik toe, zonder volledig (zelf)onderzoek of waarin ik toestem, wel het beste is voor mijzelf als geheel, in overweging van alle delen, al het leven binnenin mij en zo buiten mij.

Ook dit is weer een concept wat ik kan begrijpen, echter de energetische ervaringen die ik hierin heb opgedaan en heb opgeslagen in en als mijn lichaam, heb ik hierin tot mijn werkelijkheid gemaakt, immers ik heb het opgeslagen in en als mijn letterlijk fysieke werkelijkheid, mijn lichaam en zo creëer ik bijvoorbeeld ervaringen van teleurstelling in en als mezelf als blijkt dat deze verblindende, witte lichtervaringen niet werkelijk en dus niet blijvend zijn. Ervaringen van verraden zijn door de creators van existense, door zo’n illusie voor te stellen die ik ben gaan najagen, waarin ik ervaringen van mislukking opdoe omdat het me maar niet lukt om hetgeen ik najaag, ook te behouden. Waarin ik gewoon ben gaan geloven dat ik werkelijk recht heb op hetgeen ik najaag, dat het ‘mij toch zou moeten lukken’, dat het toch moet kunnen. Een heel leven kan hierin de verkeerde kant op gestuurd worden. Het is behoorlijk overweldigend om te zien hoe het hele bestaan op deze manier is samengesteld, waarin we niet geleerd hebben om verantwoordelijkheid te nemen voor onszelf, ons leven in gelijkheid, oftewel in overweging van al het leven in en als onszelf en hiermee, buiten onszelf. Aangezien we het verschil niet meer weten tussen ons wezenlijke zelf en onszelf in en als de geest.

Degenen die deze constructie hebben ingezien, gestopt, veranderd in ‘existence’ – slechts nog een handvol mensen die zien hoeveel werk er hier gedaan is. Waarin ik leer: als we ons inzetten waarin 99% onzichtbaar is wat we doen en 1% is zichtbaar voor de buitenwereld, dan doen we het goed. In deze maatschappij leren we het tegenovergestelde, dat we 99% moeten tonen van wat we allemaal ‘bereiken en voor elkaar krijgen’ terwijl we diep van binnen, allen de ervaring met ons meedragen dat we hier niet aan kunnen voldoen: mislukking.

Ik leef in dankbaarheid diep van binnen voor al het werk dat gedaan is en gedaan wordt door de mensen die deelnemen in de groep onder de naam Desteni. We hoeven niet allen ‘evenveel’ en ‘hetzelfde’ te doen; we doen allen zoveel als mogelijk in en als ons beste kunnen, tot in ons uiterste potentieel. En hierin draagt iedereen bij zoveel als mogelijk en hierin zichzelf pushend om voorbij de geprogrammeerde mogelijkheden te zien en gaan, in en als leven.

“Ik weet het wel” is niet genoeg. Het voldoet niet ten behoeve van het geheel. Het is nodig dat ik iedere ervaring die ik heb opgeslagen in mijn lichaam inzie, zelfvergeef, mijn lichaam en zo mezelf bevrijd van de beklemming van de energetische banden die ik gemanifesteerd heb in en als mezelf. Voor mij houdt dat in dat ik iedere dag opnieuw onderzoek waar de pijn, de druk, de spanning vandaan komt in mijn buik- en borstgebied. Op de grond liggen, druk geven op de pijnpunten, de energie waarnemen die opkomt en mezelf hiermee herenigen in en als zelfvergeving, een gedachte zien die opkomt zonder context en toch zelfvergeven en doorgaan zonder dat ik exact weet waar het over gaat, totdat de spanning op desbetreffende plek afneemt en ik een klein stukje lichaam bevrijd heb. Ik zou wel willen dat het anders was, dat ik iedere dag vrolijk en zonder pijn opsta, mezelf eenvoudig fysiek ontlast zonder hierover na te denken. Maar dat is niet zo en hierin wil ik dus steeds opnieuw dat het ‘anders’ is dan het is, dat hetgeen ik gemanifesteerd heb, er niet zou zijn, dat het wonderbaarlijk zou verdwijnen en ik fluitend kan doen ‘wat me goed dunkt’. Juist door het anders te willen zet ik mezelf opnieuw vast.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het iedere dag anders te willen; te willen dat ik geen pijn heb in mijn lichaam, te willen dat ik mezelf eenvoudig fysiek ontlast zonder hierover na te denken, te willen dat alles ‘gemakkelijk’ gaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ervaringen van liefde te hebben nagestreefd, vast te houden en op te slaan in en als mijn fysiek, in en als een hoop dat ‘het toch voor mij zou zijn weggelegd’ waarin ik de punten die ik zie die niet overeenstemmen, voor het gemak maar opzij heb gelegd in en als een hoop als misplaatst ‘vertrouwen’ dat ‘die ander’ (god – het witte licht) toch gelijk heeft en het op miraculeuze wijze dan wel zou oplossen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb signalen in en als mezelf te negeren en het vertrouwen buiten mezelf te leggen, waarin ik feitelijk (een deel van) mezelf in wezen wegleg buiten mezelf en hierdoor, vast ga houden aan waarin ik mijn vertrouwen gelegd heb aangezien ik (een deel van) mezelf in wezen hierin geplaatst heb buiten mezelf en dus, houd ik vast aan het idee waar ik mezelf in geplaatst heb – buiten mezelf – om mezelf niet te hoeven verliezen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als een idee buiten mezelf te plaatsen en vervolgens te gaan vasthouden aan dit idee alsof dit van mij is, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik alleen maar vasthoud aan een (gemanifesteerd) idee omdat ik (een deel van) mezelf hierin geplaatst heb zonder werkelijk en fysiek ieder detail te onderzoeken in en als mezelf in zelftwijfel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als zelftwijfel niet serieus te nemen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ikzelf in zelftwijfel een teken ben van onvolledig zelfinzicht en dus, is er meer zelfonderzoek nodig.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in en als een diep geprogrammeerde ervaring van ‘niet weten hoe’ een ‘ik weet het wel’ te creëren in en als mezelf waarin ik denk dat dit voldoende is, in plaats van te stappen in de onzekerheid van het ‘niet weten hoe’ en hierin door te gaan, zelf te vergeven wat ik tegenkom en op te staan in en als een zelfcorrigerende toepassing.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van ‘ik weet het niet’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me in een programma bevind wat ik heb opgeslagen als ‘ik weet het niet’ waarin ik denk en geloof, heb aangenomen dat ik het wel zou moeten weten en/of dat, omdat ik het niet weet, ik het nooit zal weten.

Ik realiseer me dat ik het niet kan weten omdat ik het nog nooit gedaan en/of geweten heb en dus, bevind ik me in onbekend gebied.

Ik stel mezelf ten doel de ervaring van ‘ik weet het niet’ te vergeven in en als mezelf en te zien welke energetische ervaringen ik hieraan verbonden heb die me weerhouden van een werkelijk, fysiek waarnemen in gezond verstand en vervolgens mezelf hierin uit te drukken in de toepassing van het hardop uitspreken van zelfvergevingen.

Ik stel mezelf ten doel de zelfoordelen op ‘ik weet het niet’ te stoppen in en als mezelf en mezelf de energetische ervaringen die ik hieraan gekoppeld heb, te vergeven door hardop uit te spreken wat ik tegenkom in en als mijn fysiek.

Ik stel mezelf ten doel tijd te nemen voor mezelf in en als het vrijmaken van de spanningen in mijn lichaam die ik heb opgeslagen als gekoppelde, energetische ervaringen in en als een nastreven van een ‘witte licht ervaring’ en hierop volgend ervaringen van schaamte en verdriet over mezelf in dit nastreven.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te pushen in het doorwandelen van de fysieke spanningen die ik heb gemanifesteerd in borst- en buikgebied in relatie tot ‘ik weet het niet’ en ‘ik weet het wel’.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van ‘ik zou willen dat het anders was, dat ik geen pijn heb en elke dag mezelf gemakkelijk fysiek ontlast’ dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik hierin energetische ervaringen gemanifesteerd heb die me weghouden van werkelijk zien wat ik heb opgeslagen als spanning in en als mijn fysieke lichaam en dat ik een witte lichtervaring nastreef.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ontlasten van de energetische ervaringen die ik heb opgeslagen in buik- en borstgebied door te liggen met mezelf alleen en druk te geven op de pijnlijke plekken en hierin te zien wat er opkomt en de energetische ervaringen een uitdrukking te geven door middel van het hardop uitspreken van zelfvergevingen en zo de gedachte als afscheiding die eraan ten grondslag ligt te bevrijden, net zolang totdat de spanning afneemt op de plek in mijn fysiek en er beweging komt op de plek waar het geprogrammeerde en gemanifesteerde systeem het fysieke organisme in zijn greep houdt/hield.

Ik stel mezelf ten doel een ervaring van ongeduld en ‘verongelijking’ in dit proces, binnenin mezelf, steeds opnieuw zelf te vergeven in en als een begrip dat het niet ‘nu’ gedaan is zoals de miraculeuze witte lichtervaring doet voorspiegelen en dat het een fysiek proces is waarin ik me dag voor dag, in en als mijn fysieke werkelijkheid, voortbeweeg.

Ik stel mezelf ten doel mezelf de ruimte te geven om de energetische ervaringen rondom ongeduld en verongelijking in mezelf door te wandelen en niet langer te onderdrukken zodat ik de ongelijkheid hierin kan stoppen en zelfvergeven in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel het woord ‘geduld’ te (leren) leven als een fysiek woord in overeenstemming met het tempo van mijn eigen fysiek.

hoofd-boom

Desteni I Process Lite

Desteni I Process Pro

————————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 524 – Het kan jou en mij ook gebeuren

Dakloos ZWLeefbaar Inkomen Gegarandeerd

In Nederland heeft het grootste deel van de mensen een huis. Met of zonder financiële problemen. Een klein percentage mensen belandt op straat. Waarvan we dan met z’n allen roepen: het is hun eigen schuld! Hadden ze maar niet…..

Is dat zo? Is het iemands ‘schuld’ om zonder inkomen, huisvesting en voedsel te komen?  Ze hebben ongetwijfeld geen verantwoordelijkheid genomen voor bepaalde zaken, zoals de meesten van ons geen verantwoordelijkheid nemen voor hoe we bestaan in en als de geest. Relaties gaan verkeerd, een baan wordt verloren, de huur wordt niet betaald en 20 jaar later wordt men wakker op straat, zich afvragend waar het mis is gegaan.

Moet diegene waarbij het ‘verkeerd gaat’ dan op straat komen te staan? Dan zouden jij en ik ook op straat horen te staan. Zonder ondersteuning want ‘het is onze eigen schuld’. Hoe moeten we dan ooit leren om verantwoordelijkheid te nemen voor het fysieke leven, voor ons eigen fysiek, het fysiek van de aarde, van de planten, de dieren, van alle mensen als we ons afscheiden van onze medemens en hen de rug toekeren door er een ‘schuldzaak’ van te maken?

De mensen die een huis hebben. Hoeveel leven hierin in afscheiding, in eenzaamheid, opgesloten in hun eigen geest waarin ze zichzelf vanbinnen nog steeds ‘herkennen’ maar op de één of andere manier is het niet gelukt zichzelf te verwoorden en fysiek te manifesteren. En zo, 20 jaar later wordt men wakker in eenzaamheid, in een geïsoleerd bestaan waarbij het gesprek met de kassajuffrouw bij de supermarkt het enige gesprek is van die dag. Als men in staat is om naar de supermarkt te gaan.

Ik sta niet op straat. Waarom niet? Ik heb geleerd om verantwoordelijkheid te nemen voor de praktische zaken zoals voeding, huisvesting, werk. Ik heb hierin een voorbeeld gehad en financiële ondersteuning en het geluk geboren te zijn bij mensen die zichzelf – en mij destijds als kind – financiëel kunnen ondersteunen en dit hebben toegepast binnen het systeem. Ik heb geleerd me te bewegen binnen het systeem en het geluk gehad hierin geen destructieve voorgeprogrammeerde weerstanden te hebben en me af te keren van het systeem.

Echter het 20 jaar later wakker worden in eenzaamheid, het komt me niet zo vreemd voor. De angst hiervoor is aanwezig en wordt zichtbaar. Zonder partner en kinderen is het minder eenvoudig om in interactie te zijn en blijven met de medemens. Het niet geleerd hebben om en hoe effectief een relatie op te bouwen en het uitzoeken en leren hoe dit dan wel gaat, dat neemt tijd in en kan maar zo 20x de mist ingaan zonder effectieve ondersteuning. 20 jaar verder. Het niet geleerd hebben om mezelf uit te drukken en hierin naar binnen keren, waarin ik mezelf zie maar niet door heb dat men niet weet wat er binnenin mij speelt aangezien ik dit verberg – het leren communiceren en uitdrukken neemt tijd in. Waarbij eerst door de eigen opgebouwde beschermingsmechanismen gewandeld moet worden. Plaats dit samen met een destructieve voorprogrammering op het gebied van relaties en het is opeens niet zo vanzelfsprekend meer om een bloeiend sociaal leven te hebben. Ook niet als dit als jongere wel het geval was. Het kan iedereen gebeuren, een ‘eenzaam’ bestaan, ook mij.

Een jonge vrouw, succesvol, gestudeerd, werk, relatie bevond zich opeens in de situatie van op straat staan door een jarenlange situatie in de opvoeding die tot uiting kwam. Als er niet die paar mensen waren geweest om haar op te vangen, zo gaf ze aan, zou ze zomaar ineens op straat staan. Waar ga je dan heen? Ze had nooit gedacht dat dit haar zou kunnen gebeuren.

We hebben het enorm ver laten komen met z’n allen als mensheid. Zo binnen (eenzaamheid als isolatie binnenshuis) zo buiten (eenzaamheid als isolatie buitenshuis). Om maar niet te spreken van de situatie waarin zowel binnen als buiten de eenzaamheid en isolatie plaatsvindt. Dus geen huis, geen inkomen, geen contacten/relaties/familie die ondersteuning kunnen bieden. Dan is men verloren – men heeft ‘verloren’ binnen en tevens van, de systemen.

Ik omschrijf het hier zeer simplistisch zonder onderbouwende cijfers maar het punt hierin is duidelijk voor iedereen die met gezond verstand wil kijken naar de maatschappij en naar zichzelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te hebben verloren binnen de systemen in mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘het’ als mezelf te hebben opgegeven ten aanzien van de systemen in mij in plaats van mezelf te bewegen door de systemen heen, een weg naar buiten in en als zelfexpressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me een slachtoffer te voelen van de systemen in mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het slachtofferschap te manifesteren in mijn fysiek waarin ik me vervolgens een slachtoffer ervaar van mijn eigen fysiek gemanifesteerde systemen binnenin mij waarin ik de gelijkenis zie met hoe we onszelf slachtoffer zijn gaan maken en ervaren van het fysiek gemanifesteerde geldsysteem buiten ons.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe ik me een weg naar buiten, in en als zelfexpressie moet krijgen aangezien ik niet dit ‘slachtofferschap’ wil uitdrukken maar mezelf terwijl ik mezelf in en als dit slachtofferschap ervaar en dus dit slachtofferschap eerst in expressie dien te brengen om mezelf ervan te bevrijden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te willen dat mensen mij ‘zielig’ vinden en dus verberg ik het als ik me eenzaam en wanhopig ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me hierin in tweestrijd te bevinden – aan de ene kant ‘hulp’ willen en aan de andere kant het ‘zelf’ willen doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me wanhopig te voelen binnen de fysiek gemanifesteerde systemen en hierin te denken ‘wat heb ik nu weer fout gedaan’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik iets fout heb gedaan als iemand mij hulp aanbiedt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geen hulp te willen ontvangen van iemand die niet begrijpt hoe het is binnen dit fysieke ongemak waarin de rollen al snel omdraaien en ik diegene aan het helpen ben om mij te begrijpen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te vervallen in een rol van iemand doen helpen iets/mij te begrijpen in plaats van mezelf uit te drukken in en als zelfexpressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelfexpressie dus te verbinden met het ‘begrepen willen worden’ waarin de zelfexpressie verdwijnt en ik deze verdraai in een rol.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelfexpressie niet onvoorwaardelijk toe te passen maar onder voorwaarden om iets te ontvangen en dus, is het geen zelfexpressie maar expressie in en als de geest die voorwaardelijk is in hoedanigheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen voor hoe ik besta in en als de hoedanigheid van en als de geest onder voorwaarden en omdat ik dit niet wil, mezelf te stoppen, in te houden en onderdrukken in expressie en hierin mezelf in en als zelfexpressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf op te geven door het op te geven om me uit te drukken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb er vanuit te gaan dat mensen zien wat ik bedoel zonder mezelf werkelijk duidelijk uit te drukken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor het bestaan in en als een idee van eenzaamheid, fysiek gemanifesteerd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te geloven in het bestaan van eenzaamheid en door dit te geloven het fysiek te manifesteren, er angst voor te creëren en zo, mezelf erin gevangen te zetten en houden, binnen mijn eigen manifestatie in en als angst als gedachte.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet effectief te zijn door participatie in en als het systeem van angst voor eenzaamheid waarin ik de ervaring in en als de geest nog ‘niet zo erg’ vind maar de fysieke manifestatie des te meer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de ervaring van eenzaamheid in en als de geest niet zo erg te vinden en dit hierdoor te laten bestaan in en als mezelf en vervolgens fysiek te manifesteren omdat ik mezelf er anders niet van bevrijdt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de fysieke manifestatie vervolgens te gebruiken als reden om me afgescheiden te houden, weg van interactie en zo mezelf in en als een systeem in en als de geest in energie, in stand te houden met hetzelfde fysiek gemanifesteerde systeem binnenin mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf pas te willen bevrijden van een systeem in mij als ik het fysiek gemanifesteerd ervaar binnenin mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet meer op mijn benen te kunnen staan door deze fysiek gemanifesteerde systemen binnenin mij en iedere fysieke handeling als teveel te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de geest de overhand te geven en mezelf fysiek stil te leggen terwijl de fysieke beweging me juist ondersteunt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als effectieve zelfondersteuning als fysieke beweging, te saboteren door me nauwelijks te kunnen en willen bewegen aangezien ik bij iedere stap en beweging het fysieke ongemak als gemanifesteerd systeem ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me een ander mens te voelen als ik me in dit systeem bevind waarin ik me niet in staat ervaar tot communicatie en interactie met andere mensen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘wat nu weer’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb gewoonweg geen zin meer te hebben om mezelf te ondersteunen hierin, zolang ervaar ik het al in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te laten vallen na jarenlang te proberen mezelf hieruit te krijgen – uit deze val in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het gewoon op te willen geven, laat maar, ik heb geen zin meer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te laten vallen en dit vervolgens steeds te herhalen omdat ik niet exact zie hoe ik mezelf hierin kan ondersteunen aangezien ik alleen maar wil dat het stopt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen hoe ik het fysiek gemanifesteerd heb en hierin boos te worden op mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te willen dat het stopt en omdat het niet direct stopt, het op te geven en zo niet te zien en onderzoeken hoe ik mezelf effectief kan ondersteunen aangezien ik alles afdoe als ‘niet effectief’ aangezien het niet is wat ik wil als dat het ‘nu stopt’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb alles wat niet voldoet aan mijn oplossing in en als de geest, af te doen als ‘niet effectief’ waarin ik mezelf ineffectief maak in het fysiek wandelen van de oplossing in kleine stapjes.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te saboteren in en als de wens van het behalen van een projectie in en als de geest, aangezien ik me zo miserabel ervaar dat ik ‘eruit’ wil en dus vooruit kijk in plaats van in mezelf en mezelf vergeef voor wat ik gecreëerd heb binnenin mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf niet te willen vergeven maar mezelf de schuld te blijven geven en zo, zijn we bij hoe we bestaan in deze maatschappij, met een wijzende vinger, bestaande in onwil en onvermogen tot (zelf)vergeving als ‘vrijspreken van schuld’ door verantwoordelijkheid te nemen binnenin onszelf, voor en als onszelf voor hetgeen we hebben toegestaan, aanvaard en gecreëerd hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me onderdrukt en genegeerd te ervaren door ‘het positieve’ en hierin te bemerken dat er ‘iets niet klopt’ wat ik niet kan verwoorden en vervolgens ga ik denken dat ‘ik iets verkeerd doe’, dat ‘ik iets mis’ door hier niet in mee te kunnen gaan, vervolgens ga ik toch proberen om ook ‘dit positieve’ te leven – wat niet lukt, althans maar voor even want hetgeen zich fysiek heeft opgeslagen als negatief binnenin mij, dient zich al snel aan en dan, is het niet langer mogelijk te blijven bestaan in deze ‘positieve staat van zijn’ en denk ik ‘waarom lukt het die ander wel en mij niet’ en zo heb ik mezelf onderhevig gemaakt aan vergelijkingen in en als de geest en ga ik vervolgens zelfs het negatieve benadrukken binnenin mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het negatieve te gaan benadrukken binnenin mij in een poging om te laten zien dat het positieve niet klopt, als fysieke manifestatie van en als het negatieve binnenin mij als surrogaatexpressie, in een poging om mezelf staande te houden in het aangezicht van het zogenaamde positieve.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als negatief te manifesteren in het aangezicht van Het Witte Licht als positief als illusie in een poging om mezelf staande te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf als negatief te manifesteren in en als mijn fysiek in een poging om mezelf staande te houden ten aanzien van mezelf als positief in en als de geest en zo een weerstand tegen het positieve te creëren, een verzet, welke juist het negatieve vergroot binnenin mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het negatieve in en als mijn fysiek te vergroten en versterken door me te verzetten tegen het positieve en tegelijkertijd dit te proberen na te streven, in vergelijking met een ander die meer ‘positief is ingesteld’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te verminderen in vergelijking met iemand die positief is ingesteld in en als een geloof dat dit niet voor mij is weggelegd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het positieve niet voor mij is weggelegd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het positieve iets is om na te streven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verward te raken van het positieve en de energie die het met zich meebrengt in en als de geest en finaal onderuit te gaan in de vergelijking van mezelf hiermee.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf onderuit te halen in vergelijking met het positieve en/of wat ik als positief interpreteer als een ervaring van positieve energie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken niet mee te kunnen komen met een positieve instelling en te denken dat ik mee moet kunnen komen met een positieve instelling.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet mijn grond te staan ten aanzien van – in het aangezicht van energie in en als de geest of eigenlijk in het moment mijn grond te staan, maar achteraf te gaan twijfelen aan mezelf en mezelf en zo te verminderen, in en als een verlangen naar deze (positieve) energie, in en als een hoop als ‘zou het dan misschien toch….?’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb er liever zelf naast te zitten en te geloven in en hopen op positieve energie dan zelf te staan in en als zelfzekerheid in en als realiteit, in en als gelijkheid aan het negatieve zogezegd zoals het zich op dit moment voordoet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen ervaring van eenzaamheid te creëren door geloof in en hoop op het positieve welke ik gekoppeld heb aan een relatie en zo tevens, mijn eigen vermogen tot dus de mogelijkheid op het aangaan van een werkelijke relatie als overeenkomst, te saboteren door te ‘verlangen naar’ een relatie als iets wat beter is dan zonder, dan mij alleen hier aangezien in en als dit verlangen bestaande, het onmogelijk is om in zelfoprechtheid en plezier met een ander, al dan niet als eventuele potentiële partner te communiceren en deze te leren kennen en tevens van ieder ‘contact’ ‘het positieve’ te verwachten in en als de vorm van een relatie, tegen beter weten in binnenin mezelf in en als gezond verstand en zo mijzelf in mijn uiterste potentieel als reëel wezen in en als het fysiek, onderuit te halen, te verminderen en niemand meer te durven benaderen.

LIGLeefbaar Inkomen Gegarandeerd

Desteni I Process – courses

—————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

Dag 347 – Aantrekking en (niet) aantrekkelijk willen zijn

Zoals gezegd in Dag 346 ga ik verder met het punt aantrekking. Wat wil ik erover schrijven? Tot aan mijn 14e jaar heb ik me nooit gerealiseerd wat de effecten kunnen zijn van mijn uiterlijk. Ik vond het leuk om leuke kleren uit te zoeken – dit vind ik al leuk sinds klein meisje, waar mijn moeder allerlei kleren maakte, in felle kleuren of met een leuke opdruk in een trui gebreid. Hetgeen aantrekken wat ik leuk vind. (lol, dit is ook een aantrekken, het aandoen van kleren). Op mijn 14e hoorde ik via een vriendin dat haar oudere zus en diens vriend, mij ‘knap’ vonden. Huh? Ik? Knap?

Dat was iets waar ik nooit bij stil had gestaan ten aanzien van mezelf. Sindsdien is dit echter wel een rol gaan spelen, en ben ik me meer bewust van mijn uiterlijk geworden. Op mijn 16e ben ik gaan lijnen, zoals ik wel eerder heb beschreven, eigenlijk alleen omdat ik een plattere buik wilde hebben. In dit lijnen heb ik mijn lichaam behoorlijk kwaad toegedaan, als te weinig eten geven en uitputten, maar ook en vooral door veel kritiek en oordelen op te slaan in mezelf over 2 kilootjes aan teveel vet rondom mijn buik. Waar hebben we het over, het is waanzin waarmee ik een groot deel van mijn leven heb verziekt, met name omdat deze kritiek en controle zich is gaan opslaan in het darmgebied en darmproblemen is gaan geven (waarin de dikke darm al aanwezig was in de genen/familielijn als een aangedaan gebied).

Waar ik in dit blog in wil gaan zien, is de rol van seks en aantrekking hierin. Want is het niet zo dat al dit aantrekkelijk wezen en een dunnere buik willen hebben, voortkomt uit 1 zaak: het aantrekken van het andere geslacht zodat ik seks kan hebben. Hier start dus het zelfmisbruik, en misbruik ik mijn eigen lichaam ten behoeve van seks, en dat terwijl ik in die tijd liever geen seks wilde dan wel, ik was een laatbloeier zeg maar.

En, is het niet zo dat ik mijn eigen sabotage systeem heb opgezet, aangezien ik seks feitelijk helemaal niet begreep, en er bang voor was, en het dus niet echt wilde. Dus ben ik rondom de seksuele bloei, deze fysieke bloei gaan inperken, controleren, bekritiseren. Om in de geest aan een aantrekkelijk plaatje te voldoen en zo toch het andere geslacht aan te trekken. Allemaal vrij onbewust overigens, niet geheel begrepen maar wel opzettelijk toegepast.

Mijn uiterlijk heb ik sindsdien vele keren gebruikt als aantrekking. Niet extreem, ik ben altijd met gezond verstand naar kleding blijven kijken, wat is praktisch, wat zit comfortabel, wat vind ik echt leuk, maar ook, wat staat me goed, wat past bij me. Het extreme heb ik verborgen in de geest, ver weggestopt als kritiek op mezelf, welke zich heeft opgeslagen in het (darm)spierweefsel.

Ik heb het gebruikt om seks te hebben, om aandacht van een man te ontvangen, om een man in bed te krijgen, om een man aan me te binden. Wat geeft het me dan als iemand me aantrekkelijk vindt? Energie. Ik laad me op hiermee, voel me beter hierdoor. Hierin draag ik net zo goed bij aan de hele waanzin rondom seks. Want het draait allemaal om 1 ding: Iemand van het andere geslacht, die je aantrekkelijk vindt, zo snel mogelijk het bed in krijgen door zelf aantrekkelijk te zijn voor die ander. En iedereen heeft hier zijn trucjes voor, dit hoeven niet alleen uiterlijke symptomen te zijn, het kan ook een ‘gevoel voor humor’  zijn, of ‘charmant’ zijn.

Hierin heb ik keer op keer mijn neus gestoten als ik merkte dat de jongen/man die mij wel aantrekkelijk vindt en het bed met me wil delen, uiteindelijk niet bereid is tot een werkelijke commitment. Of vice versa, dat ik niet bereid blijk te zijn tot een werkelijke commitment. Hierin gebeurt iets vreemds, een soort contradictie. ik stel mijn lichaam open, en ik ga er eigenlijk vanuit dat we samen blijven en deel ik intimiteit. In de geest dek ik me in, en leer ik langzamerhand dat dit intieme fysieke delen, helemaal niet inhoudt dat we ook een leven zullen delen. Dit geeft een behoorlijke frictie en onduidelijkheid waar ik nu nog mee bezig ben om los van te komen. Dus, ik weet dat een fysiek intiem samenzijn (blijkbaar) niet inhoudt dat we samen blijven, maar ik stel me wel zo open dat er verbindingen gelegd worden, en eigenlijk begrijp ik helemaal niet hoe we niet samen zouden kunnen blijven na zo’n intiem delen, en begrijp ik ook helemaal niet waarom ik toch mijn lichaam deel als ik zelf niet samen wil blijven. In dit punt heb ik mezelf enorm verloochend, welke meer en meer is gaan uitbreiden in de leeftijd 20-35 jaar. Steeds naar op zoek. en waar was ik naar op zoek? Ik was gewoon op zoek naar de ultieme sekspartner waarvan ik me in de loop der jaren toch stiekem een beeld ben gaan vormen. Wat zie ik als een ultieme sekspartner? Een jongeman waarbij ik geen weerstand voel (welke ik als liefde ervaar), waarbij ik zijn gehele lichaam direct accepteer, en die me tijdens de seks stevig vastpakt en aanraakt – stevig en toch teder –  en die tevens lang genoeg een orgasme kan uitstellen en erectie kan vasthouden om mij eerst of tegelijkertijd de mogelijkheid te geven tot een orgasme. Dus: geen fysieke weerstanden, voldoende lange erectie, stevig en teder.

Waarom schrijven we dit eigenlijk niet in een contactadvertentie? Want hier zijn we toch allemaal mee bezig, met het vinden van de ultieme sekspartner, ook al noemen we het niet zo?

Ik had deze man gevonden. Hij heeft me in het intieme fysieke samenzijn veel gegeven, vooral het vertrouwen door tijdens de seks, te zien en luisteren naar wat ik wilde en mij de mogelijkheid te geven tot het hebben van een orgasme zonder dat ik me over de tijdsduur druk maakte, waardoor ik me kon ontspannen tijdens de seks, en niet bezig was met ‘wat als hij te snel klaarkomt’. En hij deed dit zonder de aandacht op mij te vestigen, hij gaf me alleen de mogelijkheid om mezelf uit te drukken, en ging niet allerlei trucjes uit de kast halen om dit voor elkaar te krijgen. Voor mij was hij de ideale minnaar. Ik voor hem ook, zo heb ik van hem begrepen. Ook hadden we soortgelijke ‘gevoelens’ voor elkaar en waren we graag in elkaars aanwezigheid. En toch zijn we niet samen gebleven.

Hiermee vallen dus in 1x alle illusies in het water: liefde is niet de oplossing en seks is niet de oplossing en zelfs de combinatie is niet de oplossing als voldoende om een partnerschap op voort te zetten. Het zegt dus niets over een commitment die je maakt voor het leven, aangezien deze commitment erom gaat, dat de partner er voornamelijk is ter ondersteuning om onszelf te zien, en als beiden hier niet toe bereid zijn – bereid om in zelf te zien – zijn de ideale combinatie in bed en gevoelens van liefde geen maatstaf om een relatie/agreement op voort te zetten.

De aantrekking heeft me tot deze jongen gebracht. Waarvan ik nu weet, het is voorgeprogrammeerd, deze aantrekking. Ik ben er gewoon ingetuind ( in de illusie van het witte licht) en het is aan mezelf om hier voorbij te zien. Hiermee bedoel ik niet dat het niet okay was, ons samenzijn. Het fysieke samenzijn was heel okay. Het is meer dat deze aantrekking het werkelijke proces versluiert en onopmerkzaam maakt, en beslissingen doet nemen en woorden doet spreken, gebaseerd op seks en seksuele aantrekking en gevoelens, die vervolgens niet geleefd worden door de tijd heen, en dus frictie creeren, loze verwachtingen geven en pijn veroorzaken en hierin de geest zo uitvoerig bezighoudt dat er niets van de grond komt wat werkelijk verandering tot stand kan brengen in de wereld.

Waarom schrijf ik zo uitvoerig over de ideale sekspartner en aantrekking? Omdat het tijd is voor mij om mezelf hiervan te bevrijden. Om werkelijk met iemand te gaan wandelen als hier de mogelijkheid toe is en beiden hiertoe bereid zijn. Om de seksuele aantrekking en perfectie hierin een stapje terug te laten doen en niet langer als leidraad in te zetten. Om me niet langer te laten verleiden door de truukendoos in de geest die zich gemanifesteerd/geprojecteerd heeft in het bekken en het bekken heeft omgetoverd tot een truukendoos. Om zelf in mijn bekken te gaan staan en deze plaats niet langer af te staan aan de geest, zodat ik ‘schoon schip’ kan maken hier en mezelf kan bewegen in en als het fysiek. Als ik dit niet doe compromitteer ik mezelf en eventueel een ander en zal ik nooit de mogelijkheden ontdekken die er verscholen liggen voorbij de  weerstanden die fysiek ervaren worden en andere ongemakken die op kunnen komen in partnerschap; en zal ik nooit mezelf leren kennen wie ik werkelijk ben en zijn kan, staande in en als mijn fysiek in partnerschap.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb aantrekking en een aantrekkelijk uiterlijk, te gebruiken als middel om een man in bed te krijgen, aandacht te krijgen van een man of een man aan me te binden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn lichaam te verzieken en verkrampen en vervormen ten behoeve van de aantrekking van iemand van het andere geslacht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het extreme in mijn fysiek te verbergen en zo verkramping te manifesteren die ondraaglijk is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf en mijn fysiek te veroordelen en bekritiseren ten behoeve van aantrekking van het andere geslacht ten behoeven van het genereren van energie als een goed gevoel/me beter voelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de wil tot een relatie als commitment te baseren op een ervaring van perfect passende seks en gevoelens van liefde, wederzijds aanwezig.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn seksuele expressie te laten leiden door de duur van de erectie van de man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn lichaam en werkelijke fysieke expressie in te perken en te controleren door en in een poging om aantrekkelijk te zijn voor het andere geslacht en tegelijkertijd door en in een poging om niet aantrekkelijk en minder zichtbaar te zijn voor het andere geslacht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb voorkeur te ontwikkelen en naar gelang mijn voorkeur, wel of niet mijn aantrekking in te zetten en hierin dus controle uit te oefenen en mezelf te vervormen in aanpassing aan de aanwezigheid van welke man er voor me staat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb tweestrijd te ervaren in seksualiteit en hierin mijn fysiek te saboteren en controleren, doordat ik nooit geleerd heb wat het is om comfortabel aanwezig te zijn in fysieke seksualiteit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb energie te genereren door aantrekking in te zetten of terug te trekken, en hierin de algehele energie in en als het onbewuste in het geestbewustzijnsysteem te voeden en hierin de seks-industrie en porno-industrie te voeden en in stand te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf af te laten leiden door de illusies en/als voorkeur in seks en liefde in en als de geest, en hierin ineffectief te zijn in mijn staan voor werkelijke verandering in de wereld en in mezelf als wat het beste is voor iedereen in en als het fysiek.

*

Als ik mezelf af zie dwalen in de geest in herinneringen aan voorbije relaties waarin ik liefde en seks heb ervaren zoals ik graag wilde, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat, zodra ik toegeef aan een gedachte of plaatje die gelinked is aan een relatie in het verleden, ik verloren ben en het hele rad gaat draaien, en als ik dit niet effectief stop, ik opnieuw meega in dit rad van avontuur, in en als de geest.

Ik realiseer me dat als ik me in het rad van avontuur in de geest bevind, ik het heden ga vergelijken met de ervaringen in de geest, en hierin mezelf terughoudt van het werkelijk fysiek aanwezig zijn in de mogelijkheden van het heden in en als realiteit, en er dus niets plaats kan vinden in de fysieke realiteit.

Ik stel mezelf ten doel de mogelijkheden in de fysieke realiteit werkelijk te onderzoeken en aanwezig te zijn hierin zonder vergelijking met herinneringen aan het verleden.

Als ik mezelf aanwezig zie in een mezelf aantrekkelijk maken en/of ervaren en/of willen zijn en/of tegenovergesteld, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mijn fysieke aanwezigheid opgeef ten behoeve van een verwachting in de geest, waarin ik mezelf als oncomfortabel laat ervaren en mijn fysieke expressie automatisch ga inhouden.

Ik realiseer me dat ik energie genereer die niet het beste is voor al het fysieke leven en dus ook niet voor mijn het leven van en als mijn fysiek.

Ik stel mezelf ten doel, als en wanneer ik in aantrekking verval of juist verzet hiertegen, dit te stoppen, en indien nodig en herhaaldelijk aanwezig, te onderzoeken waar dit mee te maken heeft, wat ik hier aan illusie heb laten bestaan en niet (effectief) heb zelfvergeven.

Ik stel mezelf ten doel mijn expressie adem voor adem terug te halen naar zelf en vrij te maken van de verbindingen en relaties met de omgeving, als wat het beste is voor het fysiek.

Als ik mezelf aanwezig zie in een ervaring van fysieke weerstand, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in een herinnering zit, fysiek opgeslagen, die ik niet als zodanig herken en dus projecteer op het fysiek van een ander buiten mij.

Ik stel mezelf ten doel de fysiek ervaren weerstanden te onderzoeken, zelf te vergeven en zelf te corrigeren en hierin eventueel ondersteuning bij te vragen in een chat.

Als ik mezelf zie verkeren in een angst voor een ‘te vroeg’ klaarkomen van de man in fysieke intimiteit, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me in de geest bevind in angstigheid, gebonden aan ervaringen in het verleden.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken hoe ik mezelf hierin comfortabel kan bewegen en fysiek uit kan drukken en de energetische lading die ik eraan verbonden heb in te zien, in me op te nemen en zelf te vergeven.

Als ik mezelf bezig zie met drukte over mijn uiterlijk op het moment dat ik verkramping en ongemak ervaar in mijn buik, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik hierdoor het mezelf lastig maak en mezelf opnieuw klem en verkramp.

ik realiseer me dat ik het extreme aan het verbergen en/of onderdrukken ben en iets niet wil zien in mezelf.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te omarmen in de ervaring van ongemak, pijn, verzieking en verkramping van mijn lichaam.

ik stel mezelf ten doel het extreme uit te schrijven op papier en het zo zichtbaar te maken voor mezelf.

Ik verbind mezelf met mezelf door oplettend in mezelf te zijn en mezelf te stoppen in de verborgen en onderdrukte kritiek en oordelen naar mezelf toe en mezelf hierin te vergeven.

Als ik mezelf zie verkeren in angst voor seksualiteit, dan stop ik, ik adem.

Ik onderzoek in mezelf wat de angst is, wat deze inhoudt, waar ik bang voor ben, wat het ergste is wat me kan overkomen en pas hier zelfvergevingen op toe.

ik verbind mezelf met mezelf door me niet langer te verzetten tegen de angst, maar deze toe te laten zodat ik mezelf kan vergeven en ondersteunen hierin.

Ik stel mezelf ten doel te schrijven ten behoeve van zelfverandering en niet alleen ten behoeve van een vrijgeven van de structuren in de geest, en deze zo op te stellen dat ik het werkelijk kan leven in realiteit.

Klik op de afbeeldingen voor de gratis interviews

Full what is sex part 9

Full relationship success support intimacy personality

———————————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 324 – Het woord Negatief anders Belicht

Even geleden kwam in een gesprek met Sylvie het woord ‘negatief’ ter sprake.

Ik zag negatief voornamelijk in en met de lading van ‘negatief’ zoals het tegenover positief staat als ervaring.

Uitspraken zoals ‘doe niet zo negatief’ ploppen omhoog in mijn geest.

Sylvie benoemde het woord negatief als hoe een negatief van een foto bestaat (voordat de digitale camera werd uitgevonden/in gebruik werd genomen).

Dat geeft perspectief.

In een negatief – in de analoge fotografie – wordt gebruik gemaakt van een lichtgevoelige laag die bestaat uit zilverzouten; deze zilverzouten kleuren, tijdens belichting, donker als er licht opvalt, wat betekent dat de lichte gedeelten donker worden op het negatief, en de donkere gedeelten licht. Oftewel, licht en donker zijn omgekeerd weergegeven op een negatief ten aanzien van een positief als de uiteindelijke afdruk van een foto. (Het zilver is zo fijn dat tijdens het ontwikkelen met chemicalien de zilverkernen zo aangroeien dat ze een merkbare zwarting geven).

Interessant hierin is het gebruik van de woorden negatief en positief; negatief als blauwdruk van de werkelijkheid en positief als afdruk van de werkelijkheid, waarin Donker en Licht omgekeerd worden weergegeven.

That’s it.

De lading die we aan de woorden negatief en positief hebben gegeven, is afkomstig van de geest als interpretatie van donker en licht. Donker als negatief als ‘niet goed’ – niet God – en Licht als positief als ‘goed’ – God.

Zonder het negatief bestaat er geen positief, is er geen afdruk mogelijk. En toch willen we het negatief weggooien, wegdrukken, wegstoppen, onderdrukken, vernietigen, negeren, ontkennen, en alleen het positief behouden.

Iedere fotograaf die met analoge fotografie heeft gewerkt weet wat een ramp het is als je de negatieven kwijt bent en alleen nog een positief als afdruk over hebt, of wellicht zelfs dat niet. Het hele fundament valt weg, de blauwdruk is weg; er is geen nieuwe afdruk mogelijk en het positief zal langzaam vervagen.

(In de analoge fotografie worden woorden gebruikt als negatief, positief, perspectief, objectief, ontwikkelen, autofocus, diafragma, belichting, brandpunt, spiegel, die een interessante benadering weergeven ten aanzien van de werkelijkheid via de lens – zo ook onze ogen).

Ik heb van een kunstenaar als fotograaf begrepen dat een digitale weergave geen werkelijke weergave is van wat we zien, zoals in weerspiegeling op een negatief bij de analoge fotografie, maar dat het een benadering is van de werkelijkheid, de camera benadert hetgeen we zien/de camera ziet zo goed mogelijk en legt dit digitaal vast:

Digitale fotografie is het vastleggen van beelden met behulp van een digitale camera, waarin zich een lichtgevoelige beeldchip bevindt die met de elektronica en software voor de beeldopbouw en vastlegging zorgt.

Dus in de fotografie is de werkwijze verschoven van werken met het negatief als blauwdruk via tastbare materie voor een afdruk als positief, naar het werken met een benadering van de werkelijkheid als blauwdruk via systematische software. Het negatief als blauwdruk is verdwenen.

      

Voor mij ondersteunt deze zienswijze in het vrijmaken van het woord negatief van de energetische lading die ik eraan gekoppeld heb als zijnde ‘niet goed – niet god’, welke ik verder zal uitwerken in de toepassing van zelfvergevingen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het woord negatief te benaderen als zijnde ‘niet goed – niet god’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niets te maken te willen hebben met het woord negatief, en hierin alles wat negatief is – en zoals we hebben gezien, dus alles wat de blauwdruk is – weg te vagen, negeren, onderdrukken, ontkennen, zodat ik in en als positief – gekoppeld aan de lading ‘goed – god’ kan blijven voortbestaan, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik hierin het hele aardse bestaan als blauwdruk als fundament als wat werkelijk is als hoe we bestaan, wegvaag, negeer, onderdruk en ontken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb de woorden negatief en positief nader te onderzoeken terwijl ik toch 2 jaar fotografie gestudeerd heb en jaren in de donkere kamer met negatieven heb gewerkt, waarin ik aan den lijve heb ondervonden hoe belangrijk het negatief is, dat er zonder negatief niets mogelijk is (totdat de digitale fotografie is uitgevonden en er geen negatief meer nodig is om een benadering van de werkelijkheid te maken).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb donker als negatief te laden met de energetische waarde als ‘eng, niet goed, niet god, ontkennen, ontwijken, wegwezen’, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat in en als donker als negatief we in en als het fysiek aanwezig zijn, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het fysiek te koppelen aan de energetische lading van de woorden ‘eng, niet goed, niet god, ontkennen, ontwijken, wegwezen’ aangezien en waarin ik dit als negatieve energie ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb licht als positief te laden met de energetische waarde als ‘veilig, goed, god, accepteren, omarmen, blijven’, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat in en als licht als positief we in en als de geest aanwezig zijn, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de geest te koppelen aan de energetische lading van de woorden ‘veilig, goed, god, accepteren, omarmen, blijven’ aangezien en waarin ik dit als positieve energie ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te laten verleiden door het licht als positief, denkende en gelovende dat ik dit moet ontwikkelen, aangezien ik dit niet in en als mijzelf ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat er iets mis is met mij aangezien ik denk en geloof dat ik niet positief ben, en dus dit licht als positief ben gaan zoeken, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik een illusie in en als de geest aan het najagen ben zolang ik licht als positief zoek, en hierin mezelf afleid van de werkelijkheid in en als het aardse bestaan, in ontkenning van mezelf bestaande als negatief en tevens in ontkenning van mezelf bestaande als positief.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik ‘altijd zo negatief ben en doe’, waarin ik ben gaan denken en geloven dat ik iets niet goed doe, niet god doe, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik door het negatief te laden met een energetische waarde als ‘niet goed, niet god’, ik eenzelfde polariteit in stand houd die de positieve illusie in de geest versterk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te zijn gaan verlangen naar positief, niet ziende, realiserende en begrijpende dat alleen het ‘verlangen naar’ de polariteit van een negatieve en positieve lading de illusie in en als de geest, bestaande in polariteit, versterkt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in de geest een lading te geven aan de woorden negatief en positief, en er zo een polariteit van te maken in en als de geest, welke polariteit als ongelijkheid creeert, versterkt, toestaat en manifesteert in de fysieke werkelijkheid – dus in het negatief als blauwdruk – in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat de woorden negatief en positief als zichzelf bestaande onschuldig zijn, welke betekent ‘zonder energetische lading’, en slechts benoemen van wat het is: negatief als blauwdruk en positief als afdruk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de woorden negatief als blauwdruk positief als afdruk te verbuigen, veranderen en misbruiken tot woorden die negatieve en positieve energetische lading voortbrengen in de fysieke werkelijkheid waarin we bestaan en waarin ik zodoende de fysieke werkelijkheid verbuig, verander en misbruik en nalaat in erbarmelijke staat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik mezelf alleen in de afdruk als positief in en als de geest als wat ik waarneem hoef te veranderen, en dat de blauwdruk als negatief als hoe ik mezelf heb toegestaan te bestaan in en als het fysiek gemanifesteerd, ‘als vanzelf zal verdwijnen’, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik mezelf in en als negatief als blauwdruk als hoe ik mezelf heb toegestaan te bestaan, gemanifesteerd in het fysiek in afscheiding in ongelijkheid, dien te veranderen, door de polariteit als afscheiding als ongelijkheid in mezelf te stoppen en onderzoeken in schrijven, door zelf te vergeven en zelf te corrigeren, zodat uiteindelijk de afdruk als positief als voetstap die ik nalaat in en als fysieke werkelijkheid, eenheid en gelijkheid voortbrengt.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van negatieve en/of positieve lading, gekoppeld aan het woord negatief en/of positief, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik de woorden niet zie en gebruik zoals ze zijn, en dus verkeer ik in de geest in energie en breng ik positieve dan wel negatieve energie voort, welke ongelijkheid voortbrengt voor ieder-een, alle leven, in het aardse bestaan in het negatief als blauwdruk.

Ik realiseer me dat ik hierin dien te onderzoeken waar ik waarde aan hecht, wat ik wil bewaren in mezelf in en als energie in en als negatieve en/of positieve lading, welke ik vasthoud ten behoeve van het verhogen van mezelf in en als de geest, bestaande in en als angst voor verlies, in en als controle, in en als gedachten, gevoelens en emoties.

Ik realiseer me dat ik mezelf een leven lang geprogrammeerd heb in en als polariteit als negatieve en positieve lading om te kunnen voortbestaan in en als polariteit in en als energie, en dat het dus tijd inneemt om mezelf hiervan te bevrijden, aangezien ik ben gaan geloven dat ik dit ben en hierin mezelf fysiek zo gemanifesteerd heb, bestaande in polariteit in en als de geest, bewegende van een negatieve energetische ervaring in en als frictie en conflict, welke zich, via een ervaring van neutrale energie als ‘wie ik ben’,  opbouwt en accumuleert  tot een positieve energetische ervaring, en dus kan ik mezelf niet in 1 keer stoppen, aangezien dit zou betekenen dat ik alles wat ik ken en ben geworden weghaal, en zolang ik geloof dat ik dit ben, zal ik doodgaan als ik dit in 1 keer weghaal.

Dus ik wandel een proces, stap voor stap, adem voor adem, 2555 dagen schrijven als Reis naar Leven, waarin ik mezelf bevrijd van een bestaan in polariteit in de geest, bewegend tussen negatieve, neutrale en positieve energetische ervaringen.

Ik stel mezelf ten doel, mezelf als negatief als blauwdruk in en als het fysiek gemanifesteerd, te veranderen tot wat het beste is voor ieder-een, door de polariteit als negatieve en positieve energetische lading, bestaande in en als mezelf in en als de geest, te stoppen, zelf te vergeven en in en als zelf te corrigeren, tot het nulpunt – het niets, van waar ik opnieuw kan gaan leven in eenheid en gelijkheid als mezelf in en als het fysiek, zodat de afdruk als positief die ik nalaat – mijn voetstap – vrij is van polariteit en eenheid en gelijkheid voortbrengt in en als het fysieke aardse bestaan, als wat het beste is voor alle leven.

DAY 19 – The Secret Energy-Consuming Machine Revealed

Full_spirituality-and-rebirthSpirituality and Rebirth

Dag 315 – Paranoia in en als Intentie in de New Age Beweging – deel1

————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 260 – Expressie en de Darm – Zelfvergevingen Reactiedimensie van Opgeven

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Dag 254  – met Probleem, Oplossing en Beloning 

Dag 255  – welke is onderverdeeld in de verschillende Dimensies

Dag 256  – Zelfvergevingen Angstdimensie

Dag 257 – Zelfvergevingen Gedachtendimensie

Dag 258 – Zelfvergevingen Verbeeldingsdimensie

Dag 259 – Zelfvergevingen Backchatdimensie

Reactiedimensie (emoties en gevoelens):

Verdriet, wanhoop, moedeloosheid, radeloosheid, lamgeslagen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren als gevolg van de backchat welke ik onderga als reactie op de Gedachte ‘Ik weet niet of ik dit ga doen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb wanhoop te ervaren als gevolg van de backchat welke ik onderga als reactie op de Gedachte ‘Ik weet niet of ik dit ga doen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb moedeloosheid te ervaren te ervaren als gevolg van de backchat welke ik onderga als reactie op de Gedachte ‘Ik weet niet of ik dit ga doen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb radeloosheid te ervaren als gevolg van de backchat welke ik onderga als reactie op de Gedachte ‘Ik weet niet of ik dit ga doen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me als lamgeslagen te ervaren als gevolg van/door de backchat welke ik onderga als reactie op de Gedachte ‘Ik weet niet of ik dit ga doen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de wereld te geloven in al zijn onrechtvaardigheid, en de opvoeders te geloven in al hun onrechtvaardigheid, en mezelf hierin op te splitsen in zelftwijfel en me hierin aan te passen aan de opvoeders en de wereld om niet alleen te hoeven staan, welke als klein kind ook niet mogelijk is, met tot gevolg een enorme splitsing in zelf in zelftwijfel, welke ik fysiek gemanifesteerd heb, en welke nu omhoog komt in de Gedachte ‘Ik weet niet of ik dit ga doen’, waarin ik mezelf opnieuw aanval in backchat zoals ik geleerd heb mezelf te oordelen, waarin ik mezelf verdrietig, wanhopig, moedeloos, radeloos en lamgeslagen ervaar, welke mijn zelftwijfel bevestigt en waarin ik neig deze ervaring te geloven en ervaren als ‘te groot om in te zien en door te wandelen’, en dus mezelf te bevestigen in zelftwijfel en/of zelfs in afwijzing zoals ik geleerd heb mezelf af te wijzen, door te blijven geloven in de Gedachte ‘Ik weet niet of ik dit ga doen’ als zijnde een Gedachte met een Vrije Keus, waarin ik tevens mijn backchat blijf geloven welke zegt ‘Nee, ik ga dit niet doen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb deze kolk van emoties als verdriet, wanhoop, moedeloosheid, radeloosheid en lamgeslagen voelen als zijnde echt en waar en dus waardevol te beschouwen, in plaats van in te zien dat ik hiermee alleen maar energie genereer dus waarde heb gegenereerd in het verleden voor het voeden van de zogenaamde veelgeprezen Bron als Het Witte Licht, waarin we slechts batterijen waren die de Bron moeten voeden met energie ten koste van Leven, en om energie te generen moet er conflict dus ongelijkheid gecreeerd worden, en om deze ongelijkheid gaande te houden op aarde moet deze ongelijkheid gemanifesteerd worden op Aarde dus moet er ongelijke verdeling van middelen zijn die ons in Leven houden, zoals voedsel en water, maar omdat deze in eerste instantie vrij beschikbaar was voor iedereen – immers de Aarde geeft aan een Ieder Leven Onvoorwaardelijk –  moet er een middel ingevoerd worden waarmee we deze goederen moeten kopen en moeten deze middelen onder controle gesteld worden van een kleine groep mensen die de Macht in handen hebben – en dit middel noemen we Goud en/of Geld – zodat een ieder met Gezond Verstand zich moet schikken tot deze kleine groep mensen die het voedsel beheren door middel van Geld, en dus verschuift onze aandacht van Leven in Gezond Verstand in Harmonie en Gelijkheid naar Overleven en Geld/Goud verdienen om voedsel te kunnen kopen, waarin zoveel conflict als angst in deze ongelijkheid gecreeerd wordt zodat we energie genereren in/als conflict als angst en dus in dit overleven energie genereren voor die geweldige Bron als Het Witte Licht, waarvan we onszelf dus afhankelijk hebben gemaakt door te geloven in de Macht van Deze Bron, en dus moeten we deze Bron Adoreren welke opnieuw energie genereert als vorm van (Over)leven, in plaats van zelf te Ademen en onszelf te Leven Hier in ieder Moment, waarin we starten met het onderzoek wie die Bron dan eigenlijk is, hoe deze kon blijven bestaan en hoe die in onszelf bestaat, hoe ons geloof in deze Bron het bestaan van deze Bron rechtvaardigt, en wat geloof nu eigenlijk is, en wie er geloof in/als onszelf, en als er iemand gelooft in/als mijzelf, wie geef ik dan de controle in mezelf? Is een geloof iets wat ik vast kan pakken, op kan eten? Of is het het iets in mijn hoofd in/als de Geest? Hoe kan ik ooit leven van een Geloof? Hoe kan ik dit ooit hebben geloofd? Dus in de Geest Geloof ik in een Bron van Licht, terwijl ik nog steeds geen eten heb, en mijn buurman ook niet. En wie gaat dit dan Geven? En als het dan al Gegeven wordt, waarom wordt het dan niet Gelijk verdeeld? Als er dan al een geweldige Bron van Licht was, waarom heeft deze geweldige Bron dan geen Gelijke verdeling Gecreeerd? Dit is op zijn minst al een vraag om het startpunt van deze Bron eens nader in te zien en te onderzoeken hoe Go(e)d deze Bron het met mij en ons voorhad.

Allerlei vragen die onderzoek vragen, en dit onderzoek start in mezelf. Want ik heb mijn Geloof gelegd in iets buiten mezelf, en ik weet en/of begrijp feitelijk niet waarom ik dit gedaan heb behalve dat ik allerlei emoties ervaar in mij van verOngelijking en Onbegrip.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te Geloven dat de Mens in wezen Goed is, net als deze Geweldige Bron van Licht als God, in plaats van in te zien dat de mens leeft in Ongelijkheid door zich Gelijk te stellen of willen stellen aan deze Bron als God, waarvan we net hebben gezien dat deze in wezen Ongelijkheid creeert, en als ik gelijk ben en/of wil zijn aan deze Bron als God, creeer ik dus Ongelijkheid in mezelf, en hiermee in het leven om me heen en dus ten koste van een ander, wat me in wezen niet ‘goed’ maakt maar een creator van ongelijkheid als conflict, welke mezelf zoveel pijn doet dat ik er verdrietig, wanhopig, moedeloos, radeloos en lamgeslagen van wordt, waarin ik geen hoop, moed en rede kan vinden om op te staan aangezien er geen hoop, moed en rede meer te bekkennen – he, bekken – bekennen is om me heen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het moeilijk te vinden om te bekennen dat ik er heeeelemaal naast zit en in wezen niet goed ben, en om dit te bevestigen, ga ik liefde als gevoel creeren, en deze gevoelens laat ik rondcirkelen in mijn bekken, als zijnde energie, welke ik wil delen in zogenaamde liefde, oftwel ik wil seks, om deze energie uit te wisselen en mezelf te bevestigen dat ik toch goed ben, want ik voel het toch, voor een moment ben ik aangesloten op deze Geweldige Bron van Licht als Ervaring van Liefde in connectie met een ander zijn energie, een plus en een min, voor even Een, in mijn Ervaring, zonder me af te vragen waar ik dan Even Een mee ben, want Een voelt als Gelijk, maar die Bron was niet zo Geweldig als we net gezien hebben, maar deze Bron creeerde Ongelijkheid, dus deze Bron brengt juist Geweld, en dus moet er met alle geweld Seks gevoerd worden, om even deze Gewelddadige Ervaring te hebben als Een, waarin ik ongezien, mezelf opsplits/afsplits in Ongelijkheid maar in een Ervaring van Eenheid welke Gelijk voelt, waarin ik slechts me even Gelijk stel aan een Bron van Energie, zonder werkelijk te onderzoeken wat deze Bron Inhoudt en waar ik me Gelijk aan stel, want, Ik Voel het Toch? Ik Voel me toch Geweldig? Hoe kan dit dan niet Goed zijn? En als het wel Goed en Geweldig is in mijn Ervaring, dan wat en wie is Go(e)d en Geweld(ig) dan eigenlijk?

Welkom in de Wereld door het Bekken van Bekentenissen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te leven in vertrouwen op mijn gevoelens en emoties, welke afhankelijk zijn van mijn reacties op iets afgescheiden van mezelf – binnen of buiten mezelf – in plaats van te Leven in/als Zelfvertrouwen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf afhankelijk te maken van iets afgescheiden van mezelf – binnen of buiten mezelf – door te vertrouwen en dus te wachten op gevoelens en emoties als leidraad voor mezelf als Leven, en dus situaties te creeren waarin ik energie als reactie als gevoelens en emoties genereer zodat ik voort kan leven hierin, niet ziende dat ik voortleef in afscheiding van mezelf, wachtende op iets of iemand in afscheiding van mezelf – binnen of buiten mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me vast te klampen – To call on – Colon (Dikke Darm) – aan
iets of iemand in afscheiding van mezelf om energie als reactie als emotie en/of gevoel te genereren om mezelf zogenaamd in leven te houden, en mezelf hierin afhankelijk te maken van de afscheiding in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf afhankelijk te maken van de afscheiding in mezelf – binnen of buiten mezelf – en hierin de afscheiding in mezelf niet te willen stoppen want dan weet ik niet meer hoe en waarvan ik moet leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ‘In Vraag’ te zijn, ‘To Call On’, van hoe ik moet leven, en hierin verkramping als controle te creeren in mijn Colon/Dikke Darm in een poging me vast te klampen aan hetgeen ik ken in/als Controle, waarin ik mezelf Stop om op te staan door Verstopping te manifesteren in de Darm en het zo fysike onmogelijk te maken voor mezelf om zelfs letterlijk op te staan en te Bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb frictie te creeren in binnen- en buitenwereld – De Dikke Darm in het spijsverteringskanaal als Open Verbinding tussen Binnen- en Buitenwereld – om energie te genereren als reactie als gevoelens en emoties zodat ik iets heb om me aan vast te houden/om mezelf in leven te houden als enige vorm van leven die ik ken, in Grote Angst om deze vorm van leven in/als controle in reactie als gevoel en/of emotie op iets in afscheiding van mezelf, te verliezen en te belanden in een Niet Weten in Onzekerheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdriet, wanhoop, moedeloosheid, radeloosheid en een ervaring van lamgeslagen zijn te creeren in mezelf door het vertrouwen buiten mezelf te leggen in een geloof in iets in afscheiding van mezelf – binnen of buiten mezelf – om me vervolgens verdrietig, wanhopig, moedeloos, radeloos en lamgeslagen te ervaren als ook daar het antwoord niet te vinden is en mijn vertrouwen beschaamd wordt, in plaats van me te schamen voor het feit dat ik me vasthoud aan iets in afscheiding van mezelf, en als ik me vasthoud en wil houden aan iets in afscheiding van mezelf, zal ik afscheiding moeten creeren, anders heb ik niets om me aan vast te houden, en dus creeer ik conflict als ongelijkheid als strijd binnen en buiten mezelf om me aan vast te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb conflict als ongelijkheid als strijd te creeren binnen en buiten mezelf om energie als reactie als gevoelens en emoties te creeren om me aan vast te houden.

Als ik mezelf zie verkeren in reactie als gevoel en/of emotie, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik al in reactie ben, en dat ik mezelf eerst dien te stoppen hierin en dien te onderzoeken waarop ik in reactie ben, binnen en/of buiten mezelf. deze reacties als gevoelens en emoties kan ik zelfvergeven, zodat ik de verbindingen als overlevingsstrategie losmaak, waardoor het gemakkelijk wordt voor mezelf om rechtstreeks te zien wat de oorzaak is van deze creatie als reactie als gevoelens en emoties.

Als ik mezelf zie verkeren in onzekerheid in angst in niet weten, dan stop ik, ik adem. Ik zorg er in eerste instantie voor dat ik niet opnieuw iets ga creeren in mezelf waarin ik reactie als emotie en/of gevoel als energie genereer om mezelf aan vast te houden. In plaats hiervan adem ik en zie ik in Gezond Verstand wat de volgende stap ik welke ik kan doen, en of ik iets moet doen. Ik onderzoek of ik het antwoord zelf kan vinden, in mezelf of in informatie die beschikbaar is. Indien ik zelf niet tot een antwoord kom, zie ik wie en of ik een ander om ondersteuning vraag, zodat ik zelf verder kan bewegen.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wanneer ik vastklamp in vragen aan iets of iemand in afscheiding van mezelf – binnen of buiten mezelf – en wanneer ik juist ‘geloof’ het zelf te weten en vermijd te vragen in zelfoprechtheid.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te oefenen in het formuleren van antwoorden, eerst voor mezelf alleen, waarin ik mezelf train woorden te vormen van hetgeen ik weet en zien in zelf zonder woorden.

Zoek jij Antwoorden?

Eqafe.store/Free

Desteni-I-Process-Lite

Desteni-I-Process-Pro

Equal Money System

Desteni Forum Nederland

Geschiedenis van de Mensheid

————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 200 – Angst om Zelfinteresse als Bescherming los te laten

Ik zie in mezelf angst om de zelfinteresse los te laten. Ik ervaar de zelfinteresse als bescherming, wat niet werkelijk bescherming is, het is wederom bescherming geworden van wellicht ook weer een handeling/beslissing in zelfinteresse. Dus het verbergen als beschermen van mezelf in zelfinteresse.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn zelfinteresse te verbergen en hierin mijn fysiek te verkrampen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb positieve energie te genereren als een goed gevoel, waarin ik niet door heb dat ik eigenlijk iets verberg in zelfinteresse waardoor ik een goed gevoel als positieve energie creeeer, maar ondertussen mijn fysiek verkramp welke ik de dag erna als terugslag ervaar en de negatieve fysieke manifestatie als consequentie van de positieve ervaring doorwandel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in het moment niet te zien wat ik doe als positieve energiegeneratie in zelfinteresse, en dus nog niet voorkom dat ik verkramping in het fysiek creeer als negatieve manifestatie welke ik opnieuw moet doorwandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boosheid en oneerlijkheid/verongelijking te ervaren dat ik de negatieve fysieke manifestatie keer op keer moet doorwandelen, in plaats van in te zien dat ik deze zelf creeer/activeer door in positieve energie te participeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb in het moment te zien dat ik participeer in positieve energie, aangezien ik het wel naar mijn zin heb en ogenschijnlijk redelijk ontspannen ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ogenschijnlijk ontspannen te zijn maar van binnen in/als fysiek toch te verkrampen, wat aangeeft dat ik in/als de mind ontspannen ben, maar nog wel participeer en/of beweeg in/als de mind/het bewustzijn welke spanning geeft in het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb automatisch het gevoel te hebben dat ik moet doen alsof ik het leuk heb als ik in gezelschap ben, wat inhoudt dat ik mijn aandacht in/als bewustzijn houd, ook als ik weet dat dit niet nodig is en dat het gezelschap dit niet vraagt en/of verwacht van mij en ook als ik het werkelijk leuk heb dit mechanisme toch plaatsvindt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben alsof ik het gezelschap belazerd heb door in/als bewustzijn aanwezig te zijn, in plaats van in te zien dat ik het bewustzijn/de mind aan het wandelen ben en dat ik hier nog in participeer om te zien wie ik ben in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geheime gedachten en/of verlangens te hebben die ik niet deel als ik in gezelschap ben, welke ik stop in mezelf maar die ik wel gezien heb en die wel aanwezig zijn in mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten wat te doen met deze geheime gedachten en/of verlangens behalve stoppen, aangezien ze opkomen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken ‘het is toch niet zo erg, het zijn geen gemene gedachten maar meer verlangens’, waarin ik dus positieve gedachten/verlangens als ok beschouw en negatieve gedachten/afkeer als niet ok beschouw.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb positieve gedachten, gevoelens en/of verlangens in mezelf toe te staan als zijnde ok, in plaats van in te zien dat het een polariteit vormt en dat gedachten en verlangens zowel positief als negatief nog steeds het fysiek verorberen/verkrampen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn positieve gedachten, gevoelens en/of verlangens te blijven behouden aangezien ze wel lekker voelen en ik er wel lekker op beweeg, zonder te zien dat ik de volgende dag niet meer zo lekker beweeg aangezien ik de negatieve fysieke consequentie ervaar, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn positieve gedachten, gevoelens en/of verlangens te blijven bewaren in zelfinteresse zonder werkelijk door te hebben in het moment dat het voortkomt uit zelfinteresse, wat ik pas de volgende dag zie als ik  hiervan negatieve fysieke consequenties ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het jammer te vinden dat ik niet kan participeren in de positieve gedachten, gevoelens en/of verlangens zonder negatieve fysieke consequenties te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven niet te weten hoe ik fysiek ontspannen in gezelschap kan zijn zonder energie, negatief en positief, te genereren.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken hoe en waarom ik energie genereer in gezelschap, wat ik hierachter verberg, waar ik bang voor ben als ik dit niet zou doen.

Ik stel mezelf ten doel mezelf meer te vertragen als ik in gezelschap ben en mezelf steeds terug te brengen in de adem, zodat ik mezelf beter kan zien in het moment in gezelschap en kan zien wat ik doe in het moment en wat ik ervaar in het moment.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat zelfinteresse bescherming is en geeft, in plaats van in te zien dat dit de zelfinteresse als positieve energie als bescherming van God als Het Witte Licht is, welke ten Alle Tijden beschermd moe(s)t worden om bewaard te blijven als facade als Illusie, waarin er een balans ontstaat van positieve en negatieve energie, beiden als bescherming in/als/van Zelfinteresse als bestaan in/als Bewustzijn in Polariteit, zonder voorbij deze Balans als Energie te zien wat werkelijk Leven in Eenheid en Gelijkheid is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn Zelfinteresse als God te zien en te beschermen alsof het God is, waarin ik mezelf in/als fysiek totaal ‘onbeschermd’ achter laat door mezelf als Fysieke Substantie volledig uit te hollen, op te eten en te verkrampen ten behoeve van mezelf in/als Bewustzijn als Energie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn hele leven bezig geweest te zijn met het beschermen van mezelf in balans in zelfinteresse in/als energie als bewustzijn, gelovende dat ik Go(e)d bezig was, gelovende dat ik vervloekt was en gedoemd tot de negatieve zijde van de balans en mezelf fysiek heb uitgehold in ontkenning van de manifestatie van de negatieve status quo in zelfinteresse, ten gevolge en ten behoeve van het geloof in en de zoektocht naar positieve energie, in plaats van in te zien dat ik mezelf in het negatieve kan onderzoeken, stoppen, zelfvergeven en corrigeren in/als het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel mijn zelfinteresse als bescherming van mezelf in/als bewustzijn te stoppen, in te zien, zelf te vergeven en te corrigeren in/als het fysiek, waarbij ik mezelf durf in te zien als negatieve manifestatie in zelfinteresse en hierin voorbij de balans van positieve en negatieve energie zie wie ik werkelijk ben als Leven.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken hoe en waarom ik in de Ban van de Positieve Energie Ervaring verdwijn door de positieve ervaringen langzaam te accumuleren tot een Verblindend Licht waarin ik niet meer zie wat er gebeurt.

Ik stel mezelf ten doel mezelf de tijd te geven te onderzoeken wat er gebeurt in de balans van positief en negatief en wat waar uit voortkomt, en mezelf in dit onderzoek rustig terug te brengen in mijn fysiek zonder mezelf opnieuw te veroordelen voor wat ik doe/gedaan heb in deze balans.

————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 162 – De natuurgeneeskunde als brug

Gisteren en vandaag kwam het gesprek op het gebruik van supplementen. Deze kunnen gebruikt worden om tekorten aan te vullen in het fysiek waardoor het fysiek de originele functies weer kan uitvoeren. Om het fysiek te ondersteunen in het ‘herstellen’ van de functies waar we met de mind/ons bewustzijn in onderbroken hebben is de natuurgeneeskunde, de plantengeneeskunde, de othomoleculaire therapie een praktisch toepasbare ondersteuning. In de natuurgeneeskunde staat er een bepaalde tijd voor het herstel van het fysiek; 3 maanden plus voor ieder jaar dat de dysfunctie bestaat, een maand extra.

Supplementen kunnen dus gebruikt worden om tekorten aan te vullen, en logisch gezien, dus via de wetten van het bewustzijn, staat hier een bepaalde tijd voor. Deze tijd is dus bepaald, staat al vast. En dus wandelen we deze tijd. Hierin kunnen de supplementen een brug vormen naar het een en gelijk worden als zelf in het fysiek, om weer fysiek te worden, aangezien een fysiek wat optimaal functioneert ons ondersteunt in het fysiek aanwezig te zijn.

Hoe werkt het fysiek? Dat vergt nog veel onderzoek, maar het fysiek kan in een tel/in het moment veranderen. Instantly. Het is de mind die niet gelooft dat dit mogelijk is en dus staan we het niet toe. En dus gebeurt dit zelden, en dus zien we het nooit, en gebruiken dit als bevestiging dat het niet kan. Geloof in de herinnering en deze voortzetten.

In feite is het dit principe wat gebruikt werd in de kerk als ‘genezing door God’. Jezus wist hoe dit toe te passen en heeft dit veelvuldig gedaan. Dit principe is gelinkt aan God (Het Witte Licht). Vervolgens konden ‘bepaalde’ mensen dit toepassen; mensen die hiertoe bepaald, voorgeprogrammeerd waren en ‘via ‘God’ werken, dus via het witte licht. Dit werd bestempeld als wonderen, mensen geloven in wonderen als zijnde het komt van God, en geloven hiermee dus in God en leggen hun macht/zelfrichting/zelfverantwoordelijkheid in de handen van God, via deze bepaalde persoon die weer via geloof in Jezus werkt (geloof, dus via het Bewustzijn). Hierin is geloof het centrale woord; geloof bestaat in/als de mind/het bewustzijn welke onder controle staat van God/het Witte Licht, en dus worden deze genezingen alleen onder controle uitgevoerd, van tevoren bepaald bij wie het wel en wie het niet werkt, namelijk alleen bij de mensen die 100% geloven in de kracht van God en via deze persoon die voor God werkt, waarin het geloof ook weer voorgeprogrammeerd is.

Terug naar het fysiek wat in een tel kan veranderen; Jezus wist/weet dit. Hij werd alleen niet als levend voorbeeld gezien voor waartoe alle mensen in staat zijn maar als ‘een zoon van god’, meer dan een mens, en dus blijft de macht bij god liggen.

De natuurgeneeskunde in de breed toepasbare zin kan dus heel goed als brug gebruikt worden ter ondersteuning van het herstel van de functies in het fysiek. Het is echter wel op oude wetten gebaseerd in/als het bewustzijn, welke een beperking kunnen geven door ‘geloof ‘ in deze wetten als de enige kennis die er is. (Geloof dus in/als bewustzijn). Ook in de natuurgeneeskunde is de ‘instant’ herstel bekend maar dit werd onder de ‘wonderen’ geschaard. Waar in feite een wonder iets is wat we nog niet kennen als mogelijkheid in/als het fysiek,  maar wat wel mogelijk is als we hierin zijn opgeleid. (En hetgeen we niet kennen wordt aan een god toegekend als wonder).

De manier van helen in de natuurgeneeskunde ben ik mee bekend, kan ik mee werken, kan ik als brug gebruiken. Hierin wil ik de nieuwe informatie inpassen in de praktische kennis die al heel lang in de natuurgeneeskunde wordt gebruikt, is toegepast en gechecked met vele resultaten. Ik wil niet blijven hangen in het brug zijn en hierin zelf een brug blijven. Dat is hoe ik mezelf altijd gezien heb, als een brug tussen oude kennis en nieuwe informatie. Als ik mezelf hiermee identificeer blijf ik een brug, en verander ik dus niet volledig.

Zelfvergevingen/zelfcorrecties in de volgende blog.

————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life