Dag 785 – Wie ben ik in de woorden die ik spreek?

Het uitspreken van woorden is één van de aspecten waarin we onszelf uitdrukken als fysiek wezen, in deze fysieke wereld. Dit is iets wat de meesten van ons heel normaal vinden, echter we hebben nog niet, nog nooit eigenlijk, werkelijk geleerd hoe ontzettend uitgebreid dit gebied is en hoe we hierin feitelijk de gehele wereld ‘creëren’.

Het is meer een gebied waarin we vaak automatisch ‘aangaan’ en er woorden uit onze mond rollen in reactie of anticipatie op iets wat zich binnen of buiten ons afspeelt, in verleden, heden of toekomst. We kunnen er ook heel ‘bewust’ voor kiezen om onszelf in woorden uit te drukken en kiezen dan bijvoorbeeld ‘positieve’ bewoordingen om een goed gevoel over te brengen, in de hoop en verwachting dat deze ‘intentie’ dit positieve ook werkelijk voortbrengt.

Er zitten zoveel lagen in onszelf die we niet onderzocht hebben en die ‘mee resoneren’ in de woorden die we (automatisch of bewust) uitspreken. En dit is een dimensie die we over het algemeen over het hoofd zien, aangezien we dit niet waarnemen. Het komt echter wel ‘naar ons terug’; vaak in ‘reactie’ van een ander en vervolgens, begrijpen we niet waar die ‘reactie’ vandaan komt.

Ik heb vaak in mezelf gezien dat als er een reactie komt van een ander die ik niet begrijp en waar ik dan vervolgens weer op reageer (in mezelf of in woorden/gedrag naar de buitenwereld), dat er dan dimensies, aspecten in mezelf zijn waar ik me niet gewaar van was, dus die ik niet eerder heb waargenomen binnenin en als mezelf. Deze aspecten/dimensies, resoneren door in mijn woorden als een ‘energetisch aanhangsel’ zou je kunnen zeggen. Dit energetische aanhangsel is wat als eerste wordt opgepakt door een ander, als en wanneer een ander evenzo niet werkelijk waarneemt wat er gebeurt – wat meestal zo is, aangezien we nog erg veel aanwezig zijn in onze geest, in gedachten, ideëen, oordelen, aannames, verwachtingen, gevoelens, emoties enzovoort en we dus door een soort van filter ‘horen’ en interpreteren, in plaats van dat we werkelijk lichamelijk/fysiek aanwezig zijn en waarnemen wat echt en reëel is en welke woorden er gesproken (of geschreven) worden.

Wat er dan gebeurt, is dat de ander ‘reageert’ op mijn woorden zonder werkelijk de woorden te horen die ik uitspreek. Eigenlijk vangt een ander de resonantie op die ik ‘mee stuur’ in mijn woorden; resonantie als dit energetisch aanhangsel dat ‘meetrilt’ in hetgeen ik wil uitdrukken en waarbij ik nog gevoelens en emoties ervaar of waarin ik nog ideeën, oordelen, verwachtingen, opinies enzovoort heb aangehecht in/als mezelf.

Wat bedoel ik hier met ‘in/als mezelf’? Hiermee bedoel ik dat, als ik iets uitdruk in woorden waaraan ik in mezelf, nog allerlei onopgeloste en/of ongeziene herinneringen heb gekoppeld; dat ik ‘als mezelf’, deze herinneringen mee stuur in mijn uitgesproken woorden. Dus ik sta niet gelijk aan de woorden die ik spreek, in en als mezelf, maar ik ben nog een soort van ‘ongezien’ aanwezig in een gekoppelde herinnering, in de vorm van een emotie, gevoel, idee, oordeel, verwachting  enzovoort. Dus ik ‘hou vast’ aan iets wat ik niet zie in mezelf en dit resoneert mee in de woorden die ik uitspreek en die ik een soort van ‘geladen’ heb met deze herinnering. Vaak op onbewust niveau, dus ik heb niet direct door dat ik dit doe.

Waar ik uiteindelijk heen wil, is dat ik gelijk sta in/als mezelf, in en als gewaarzijn van mezelf. Waarin ik verantwoordelijkheid heb genomen (of ga nemen zodra ik het waarneem) voor wie ik ben in de woorden die ik uitspreek en voor alles wat er eventueel meereist in mijn woorden, om vervolgens te kunnen richting geven aan mezelf in wie ik wil zijn in de woorden die ik uitspreek (dank Sylvie voor deze aanvulling).

Dit is een heel proces zoals nu wel duidelijk wordt in bovenstaande omschrijving en over het algemeen, neigen we naar een opgeven voordat we begonnen zijn hierin, aangezien het onbegonnen werk lijkt en het tevens onbekend gebied is. En toch is dit wat er gewandeld moet worden en waartoe ik in mezelf een verbintenis gemaakt heb om stapje voor stapje te wandelen, door alle fasen van opgeven heen, hoe langzaam ook.

In het volgende blog zal ik een voorbeeld beschrijven van een situatie waar ik energetische aanhechtingen mee stuur in mijn woorden en hoe ik waarneem dat dit gebeurt en hoe ik hier vervolgens mee omga binnenin mezelf. Alles natuurlijk beschreven van waaruit ik nu ben in dit proces en van wat ik waarneem in mezelf, als mezelf.

(Klik op de links hierboven voor meer artikelen)


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

 

Advertenties

Dag 612 – Niet meer ervan maken dan het is

energy illusion history universe bernardpoolman desteni_thumb[5]

Day 481: Energy and Illusion – Part 1

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb meer te maken van hetgeen ik waarneem binnenin mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb iets mooier te maken dan het is en mezelf hierin te verwijderen van mijn aanwezigheid in en als mijn fysiek en van de realiteit waarin ik leef.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een verschuiving in het gebied van de zonnevlecht te bewerkstelligen door in en als de geest een subtiele vermeerdering te maken van hetgeen hier aanwezig is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het in en als de geest mooier te maken dan het is en er vervolgens aan vast te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het in en als de geest moeilijker te maken dan het is en er vervolgens tegenop te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het in en als de geest erger te maken dan het is en er vervolgens angst voor te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het in en als de geest aannemelijker te maken dan het is en het vervolgens aan te nemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb subtiel mezelf te verwijderen van mijn fysieke werkelijkheid en zo mezelf weg te houden bij mijn eigen gronding en stevigheid als aanwezigheid en standvastigheid in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf vaag te maken door mezelf weg te houden.

Als en wanneer ik een subtiele verschuiving bemerk in het gebied van de zonnevlecht binnenin mezelf, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik weg beweeg en mezelf vermeerder in en als een ervaring in en als de geest, binnenin mezelf. Ik stel mezelf ten doel mezelf terug te brengen naar de aanwezigheid in en als mijn fysiek en de energetische vermeerdering als aanhangsel, als ervaring te vergeven en zo vrij te geven. Ik stel mezelf ten doel mezelf terug te brengen naar de standvastigheid van de realiteit en fysieke aanwezigheid en van hieruit te (leren) bewegen.

Ik stel mezelf ten doel mezelf richting te geven ten aanzien van hetgeen me afleidt door te ademen in de energetische ervaringen en mezelf duidelijk en gegrond uit te spreken zodra dit mogelijk is en als dit nog niet mogelijk is, mezelf de tijd te geven en de tijd te nemen hiervoor en tot dan stil te zijn en/of mee te delen dat ik erop terugkom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in en als een gevoel en ervaring alsof iets vanzelf gaat, een weerstand te creëren tegen hetgeen niet vanzelf gaat in en als een gevoel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik daar moet wezen waar het zogenaamd makkelijk en vanzelf gaat, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat het gemak betekent dat het een programmering is in en als de geest als iets dat ik of heb meegekregen/gekopieerd of als iets dat ik mezelf al van vroeg af aan geleerd heb waardoor het eenvoudig lijkt/is geworden – eenvoudig als iets wat ik zonder weerstand oppak.

Ik realiseer me dat ik hiertoe niet of niet volledig in gewaarzijn besloten heb en dus, heb ik gemist en niet geleerd hoe iets te leven vanuit een beslissing vanuit mezelf, in en als overweging van alle aspecten als leven. Iets leren neemt altijd tijd en inspanning in, echter er hoeven geen vervelende ervaringen aan gekoppeld te worden – het is immers een fysiek leren of fysiek integreren – en als die vervelende ervaringen wel opkomen, dan weet ik dat ik me in een ervaring vanuit het verleden bevind die ik ergens aan iets fysieks gekoppeld heb wat opnieuw geactiveerd wordt. Hierin stel ik mezelf ten doel hetgeen geactiveerd wordt als ‘vervelende’ ervaring, te vergeven en los te koppelen van de fysieke bezigheid/aanwezigheid/situatie zodat ik mezelf, een ander en de situatie hierin kan zien zoals het is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb frustraties te hebben gebouwd om hetgeen ik in eerste instantie als meerwaarde gekoppeld heb in en als de geest waarin ik mezelf vervolgens belemmerd heb in en als fysieke aanwezigheid.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen en/of neigen deel te nemen in een ervaring van frustratie, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik gefrustreerd reageer op een belemmering die ik zelf in eerste instantie als meerwaarde heb aangenomen. Ik realiseer me dat ik met frustratie niets oplos maar juist vastzet. Ik stel mezelf ten doel te stoppen met mezelf te frustreren en mezelf te vergeven voor hetgeen ik mezelf in belemmerd heb en voor de frustratie die ik hierop als reactie heb opgebouwd in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te hebben belemmerd door gefrustreerd te reageren op een meerwaarde die ik in en als mezelf (in en als de geest) heb opgebouwd en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb gefrustreerd te reageren op mezelf in en als de geest, in plaats van mezelf in en als de geest, in en als reactie als ondersteuning te gebruiken om te zien waar(van) ik me heb afgescheiden en vervolgens mezelf hierin te vergeven en zo verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf in de reactie/ervaring.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb excuses te verzinnen waarom ik die meerwaarde wilde bemachtigen, in plaats van direct te zien in hetgeen ik gedaan heb en van hieruit mezelf te vergeven en corrigeren zonder het ‘goed’ te praten in mezelf en het zo eigenlijk te proberen te ‘verminderen’ in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te proberen om de meerwaarde die ik zelf heb opgebouwd, te verminderen met behulp van excuses.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een excuus om te proberen om een meerwaarde als energetische ervaring in mezelf te verminderen/te proberen het ‘minder erg te maken’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat dit een patroon is dat ik gekopieerd heb tijdens de opvoeding waarin de gedetailleerde zaken werden afgedaan als niet belangrijk en niet van invloed en ook al ervoer ik dat dit niet klopte, ik heb het wel degelijk gekopieerd en er zelf(s) frustratie omheen gebouwd. Ik stel mezelf ten doel te stoppen met het verzinnen van excuses om iets minder erg te doen lijken en in plaats hiervan mezelf direct te vergeven en van hieruit, corrigeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te verwachten en/of hopen dat na een inzicht als realisatie, alles verder vanzelf zal gaan en als dit niet zo is, teleurstelling te ervaren binnenin mezelf en het op te geven.

Als en wanneer ik neig tot deelnemen in een verwachting en/of hoop dat na een inzicht alles vanzelf zal gaan, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat een inzicht hier is om geleefd te worden en te worden toegepast en onderdeel uitmaakt van een groot geheel dat in elkaar haakt. Ik stel mezelf ten doel te stoppen met deelname in verwachting en/of hoop en het inzicht toe te passen in de fysieke realiteit en in te passen in het gehele fysieke leven en door te gaan met het ontwarren van de in elkaar gehaakte geestbewustzijnsstructuren die ik al dan niet fysiek gemanifesteerd heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te verlangen naar een ervaring in een voorprogrammering en hetgeen dat niet voldoet aan deze ervaring, als minder te ervaren en hier vervolgens ook geen plezier in te kunnen hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb hetgeen of diegene niet voldoet aan mijn ervaring in en als een voorprogrammering die ik als ‘ultiem’ heb bestempeld – wat zoveel betekent dat ik geen weerstand ervaar en dus volledige acceptatie – ‘de schuld’ te geven van het uitblijven van mijn ervaring van acceptatie en mezelf hierin te ontkrachten doordat ik mijn verantwoordelijkheid om er iets aan te veranderen wegleg in en als ‘de schuld’ bij een ander buiten mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het verlangen naar een voorprogrammering als slecht te ervaren, in plaats van hetgeen ik naar verlang hierin, te herdefiniëren en vervolgens te integreren als een fysieke expressie om te leven met en als hetgeen hier is.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met deelname in een verlangen naar een ervaring in een voorprogrammering als ervaring van volledige acceptatie. Ik stel mezelf ten doel adem voor adem, te omarmen wat hier is in en als mezelf met behulp van de toepassing van zelfvergeving en zo verantwoordelijkheid te nemen voor de ervaring als afscheiding binnenin mezelf, in en als zelfexpressie en vanuit hier te zien hoe dit te corrigeren en leven en uit te drukken als een expressie die het beste is voor al het leven en leven in overweging neemt en dit vervolgens toe te passen in fysieke realiteit en bij te stellen totdat de ervaringen van zowel verlangen als weerstand afnemen en verdwijnen als fysiek bewijs voor mezelf dat ik de afscheiding heb gestopt en vergeven binnenin mezelf oftewel heb opgelost, als oplossing voor het stoppen van hetgeen ik ervaar.

Ik stel mezelf ten doel om vrede te maken met de weerstand die ik ervaar.

(Deze geschreven zelfvergevingen heb ik gedurende de dag aangevuld en afgewisseld met het in klank brengen/uitspreken van zelfvergevingen)

 

Duif1

 ——————————————————————————————————————-

Dag 550 – Is “ik weet het wel” voldoende?

Molecular Thoughts

Weten hoe een concept in elkaar zit is iets anders dan mezelf ontdaan hebben van alle energetische ervaringen die ik hieraan gekoppeld heb en vervolgens op geslagen in mijn lichaam. Een voorbeeld: ik weet – vanuit de informatie via ‘De Geschiedenis van de Mensheid‘ – dat we in wezen verblind zijn door ‘Het Witte Licht’ zoals dat door de Creators van Existence is opgezet. Ik begrijp het, waarin zelfs dit begrijpen niet een werkelijk, geheel en in detail begrijpen is waarin ik iedere gekoppelde ervaring heb gezien en vergeven in en als mezelf. Ik kan namelijk het concept begrijpen en hierin zien dat dit een ‘opgelegd’ programma is dat niet het beste is voor al het leven en dus, brengt het afscheiding en hierin pijn met zich mee in en als het fysiek waar de afscheiding zich manifesteert. Hierin ben ik het zelf die emoties en gevoelens hieraan gekoppeld heeft, die eigenlijk wel de ‘voordelen’ van deze verdeeldheid wilde ervaren zoals Het Witte Licht doet en hierin stem ik toe, zonder volledig (zelf)onderzoek of waarin ik toestem, wel het beste is voor mijzelf als geheel, in overweging van alle delen, al het leven binnenin mij en zo buiten mij.

Ook dit is weer een concept wat ik kan begrijpen, echter de energetische ervaringen die ik hierin heb opgedaan en heb opgeslagen in en als mijn lichaam, heb ik hierin tot mijn werkelijkheid gemaakt, immers ik heb het opgeslagen in en als mijn letterlijk fysieke werkelijkheid, mijn lichaam en zo creëer ik bijvoorbeeld ervaringen van teleurstelling in en als mezelf als blijkt dat deze verblindende, witte lichtervaringen niet werkelijk en dus niet blijvend zijn. Ervaringen van verraden zijn door de creators van existense, door zo’n illusie voor te stellen die ik ben gaan najagen, waarin ik ervaringen van mislukking opdoe omdat het me maar niet lukt om hetgeen ik najaag, ook te behouden. Waarin ik gewoon ben gaan geloven dat ik werkelijk recht heb op hetgeen ik najaag, dat het ‘mij toch zou moeten lukken’, dat het toch moet kunnen. Een heel leven kan hierin de verkeerde kant op gestuurd worden. Het is behoorlijk overweldigend om te zien hoe het hele bestaan op deze manier is samengesteld, waarin we niet geleerd hebben om verantwoordelijkheid te nemen voor onszelf, ons leven in gelijkheid, oftewel in overweging van al het leven in en als onszelf en hiermee, buiten onszelf. Aangezien we het verschil niet meer weten tussen ons wezenlijke zelf en onszelf in en als de geest.

Degenen die deze constructie hebben ingezien, gestopt, veranderd in ‘existence’ – slechts nog een handvol mensen die zien hoeveel werk er hier gedaan is. Waarin ik leer: als we ons inzetten waarin 99% onzichtbaar is wat we doen en 1% is zichtbaar voor de buitenwereld, dan doen we het goed. In deze maatschappij leren we het tegenovergestelde, dat we 99% moeten tonen van wat we allemaal ‘bereiken en voor elkaar krijgen’ terwijl we diep van binnen, allen de ervaring met ons meedragen dat we hier niet aan kunnen voldoen: mislukking.

Ik leef in dankbaarheid diep van binnen voor al het werk dat gedaan is en gedaan wordt door de mensen die deelnemen in de groep onder de naam Desteni. We hoeven niet allen ‘evenveel’ en ‘hetzelfde’ te doen; we doen allen zoveel als mogelijk in en als ons beste kunnen, tot in ons uiterste potentieel. En hierin draagt iedereen bij zoveel als mogelijk en hierin zichzelf pushend om voorbij de geprogrammeerde mogelijkheden te zien en gaan, in en als leven.

“Ik weet het wel” is niet genoeg. Het voldoet niet ten behoeve van het geheel. Het is nodig dat ik iedere ervaring die ik heb opgeslagen in mijn lichaam inzie, zelfvergeef, mijn lichaam en zo mezelf bevrijd van de beklemming van de energetische banden die ik gemanifesteerd heb in en als mezelf. Voor mij houdt dat in dat ik iedere dag opnieuw onderzoek waar de pijn, de druk, de spanning vandaan komt in mijn buik- en borstgebied. Op de grond liggen, druk geven op de pijnpunten, de energie waarnemen die opkomt en mezelf hiermee herenigen in en als zelfvergeving, een gedachte zien die opkomt zonder context en toch zelfvergeven en doorgaan zonder dat ik exact weet waar het over gaat, totdat de spanning op desbetreffende plek afneemt en ik een klein stukje lichaam bevrijd heb. Ik zou wel willen dat het anders was, dat ik iedere dag vrolijk en zonder pijn opsta, mezelf eenvoudig fysiek ontlast zonder hierover na te denken. Maar dat is niet zo en hierin wil ik dus steeds opnieuw dat het ‘anders’ is dan het is, dat hetgeen ik gemanifesteerd heb, er niet zou zijn, dat het wonderbaarlijk zou verdwijnen en ik fluitend kan doen ‘wat me goed dunkt’. Juist door het anders te willen zet ik mezelf opnieuw vast.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het iedere dag anders te willen; te willen dat ik geen pijn heb in mijn lichaam, te willen dat ik mezelf eenvoudig fysiek ontlast zonder hierover na te denken, te willen dat alles ‘gemakkelijk’ gaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ervaringen van liefde te hebben nagestreefd, vast te houden en op te slaan in en als mijn fysiek, in en als een hoop dat ‘het toch voor mij zou zijn weggelegd’ waarin ik de punten die ik zie die niet overeenstemmen, voor het gemak maar opzij heb gelegd in en als een hoop als misplaatst ‘vertrouwen’ dat ‘die ander’ (god – het witte licht) toch gelijk heeft en het op miraculeuze wijze dan wel zou oplossen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb signalen in en als mezelf te negeren en het vertrouwen buiten mezelf te leggen, waarin ik feitelijk (een deel van) mezelf in wezen wegleg buiten mezelf en hierdoor, vast ga houden aan waarin ik mijn vertrouwen gelegd heb aangezien ik (een deel van) mezelf in wezen hierin geplaatst heb buiten mezelf en dus, houd ik vast aan het idee waar ik mezelf in geplaatst heb – buiten mezelf – om mezelf niet te hoeven verliezen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als een idee buiten mezelf te plaatsen en vervolgens te gaan vasthouden aan dit idee alsof dit van mij is, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik alleen maar vasthoud aan een (gemanifesteerd) idee omdat ik (een deel van) mezelf hierin geplaatst heb zonder werkelijk en fysiek ieder detail te onderzoeken in en als mezelf in zelftwijfel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als zelftwijfel niet serieus te nemen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ikzelf in zelftwijfel een teken ben van onvolledig zelfinzicht en dus, is er meer zelfonderzoek nodig.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in en als een diep geprogrammeerde ervaring van ‘niet weten hoe’ een ‘ik weet het wel’ te creëren in en als mezelf waarin ik denk dat dit voldoende is, in plaats van te stappen in de onzekerheid van het ‘niet weten hoe’ en hierin door te gaan, zelf te vergeven wat ik tegenkom en op te staan in en als een zelfcorrigerende toepassing.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van ‘ik weet het niet’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me in een programma bevind wat ik heb opgeslagen als ‘ik weet het niet’ waarin ik denk en geloof, heb aangenomen dat ik het wel zou moeten weten en/of dat, omdat ik het niet weet, ik het nooit zal weten.

Ik realiseer me dat ik het niet kan weten omdat ik het nog nooit gedaan en/of geweten heb en dus, bevind ik me in onbekend gebied.

Ik stel mezelf ten doel de ervaring van ‘ik weet het niet’ te vergeven in en als mezelf en te zien welke energetische ervaringen ik hieraan verbonden heb die me weerhouden van een werkelijk, fysiek waarnemen in gezond verstand en vervolgens mezelf hierin uit te drukken in de toepassing van het hardop uitspreken van zelfvergevingen.

Ik stel mezelf ten doel de zelfoordelen op ‘ik weet het niet’ te stoppen in en als mezelf en mezelf de energetische ervaringen die ik hieraan gekoppeld heb, te vergeven door hardop uit te spreken wat ik tegenkom in en als mijn fysiek.

Ik stel mezelf ten doel tijd te nemen voor mezelf in en als het vrijmaken van de spanningen in mijn lichaam die ik heb opgeslagen als gekoppelde, energetische ervaringen in en als een nastreven van een ‘witte licht ervaring’ en hierop volgend ervaringen van schaamte en verdriet over mezelf in dit nastreven.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te pushen in het doorwandelen van de fysieke spanningen die ik heb gemanifesteerd in borst- en buikgebied in relatie tot ‘ik weet het niet’ en ‘ik weet het wel’.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van ‘ik zou willen dat het anders was, dat ik geen pijn heb en elke dag mezelf gemakkelijk fysiek ontlast’ dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik hierin energetische ervaringen gemanifesteerd heb die me weghouden van werkelijk zien wat ik heb opgeslagen als spanning in en als mijn fysieke lichaam en dat ik een witte lichtervaring nastreef.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ontlasten van de energetische ervaringen die ik heb opgeslagen in buik- en borstgebied door te liggen met mezelf alleen en druk te geven op de pijnlijke plekken en hierin te zien wat er opkomt en de energetische ervaringen een uitdrukking te geven door middel van het hardop uitspreken van zelfvergevingen en zo de gedachte als afscheiding die eraan ten grondslag ligt te bevrijden, net zolang totdat de spanning afneemt op de plek in mijn fysiek en er beweging komt op de plek waar het geprogrammeerde en gemanifesteerde systeem het fysieke organisme in zijn greep houdt/hield.

Ik stel mezelf ten doel een ervaring van ongeduld en ‘verongelijking’ in dit proces, binnenin mezelf, steeds opnieuw zelf te vergeven in en als een begrip dat het niet ‘nu’ gedaan is zoals de miraculeuze witte lichtervaring doet voorspiegelen en dat het een fysiek proces is waarin ik me dag voor dag, in en als mijn fysieke werkelijkheid, voortbeweeg.

Ik stel mezelf ten doel mezelf de ruimte te geven om de energetische ervaringen rondom ongeduld en verongelijking in mezelf door te wandelen en niet langer te onderdrukken zodat ik de ongelijkheid hierin kan stoppen en zelfvergeven in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel het woord ‘geduld’ te (leren) leven als een fysiek woord in overeenstemming met het tempo van mijn eigen fysiek.

hoofd-boom

Desteni I Process Lite

Desteni I Process Pro

————————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 429 – Hoop doet leven – werkelijk?

Ik was in een kort gesprekje met een vrouw; we hadden het eerst even over het weer gehad welke in de weersvoorspelling flink kouder gaat worden, van +10 graden naar rond het vriespunt, welke temperatuurdaling buiten voelbaar begint te worden, al is het nog zacht. Vervolgens liep het gesprek via andere zaken tot aan het moment waarop ze vertrok en zei: “het is zo lekker nu buiten, ik hoop dat het zo blijft”. Ik antwoordde hierop: ‘dat heeft geen zin, je weet al dat het kouder gaat worden’. ‘Ja maar toch hoop ik het’, zei ze; ‘hoop doet leven, toch?’. ‘Nee, zei ik, ‘hoop doodt leven’. Zo ging het nog even verder waarin ze steeds met een andere invalshoek kwam waarom hoop iets is om te bewaren in onszelf welke leidde tot hoe haar opa geleefd had en met allerlei ‘volzinnen’ zoals zij dat noemde, zijn participatie in de geest onder woorden had gebracht. Volzinnen die niet zoveel fysiek om handen hadden zoals ik bemerkte, maar die wel ‘interessant’ klonken en in ieder geval indruk op haar gemaakt hadden.

Ik had die dag net het interview geluisterd van de Reptilians over wensen en hopen en dromen. Hoe de resonantie van hoop in onszelf aanwezig is en ‘lijkt’ op zelfbeweging als zelfmotivatie, alleen vindt hoop plaats in en als beweging in en als de geest en vindt zelfbeweging/zelfmotivatie plaats in en als het fysiek. Dus, het resultaat is een verschil van ‘fysiek niets doen en in de geest bewegen in ervaringen’ en ‘werkelijk fysiek bewegen en fysiek verandering bewerkstelligen’.

Hoop doet dus niet leven, hoop geeft een ervaring van leven in en als verbeelding in en als de geest, waardoor we in het fysiek geen actie ondernemen, niet eens fysiek aanwezig zijn maar vertoeven in een prettige ervaring van hoop in en als de geest. Hierdoor verloedert het leven in en als het fysiek, welke zichtbaar is in ons fysieke, aardse bestaan. Iedereen hoopt op betere tijden en verwacht half of helemaal dat dit ‘vanzelf wel weer aanbreekt’. Zelfs dus, als er al bekend is dat het niet zo is, zoals hier met de temperatuur die lager wordt de komende dagen. Toch blijft er hoop, enkel en alleen om zelf een goed gevoel te geven als een ervaring van leven.

Deze woordenwisseling duidt aan in het klein hoe de mens gefocussed is op hoop in en als de geest tegen beter weten in en dit wil bewaren tegen beter weten in, zonder de oorzaak en de werkelijke fysieke consequenties te onderzoeken van het participeren in en als een ervaring in en als de geest en zelfs deze ervaring te blijven verdedigen alsof het waar is, gestoeld op verhalen uit het verleden.

Het feit dat we een ervaring van leven creeren in onszelf geeft feitelijk aan dat we zelf niet in leven zijn, we leven niet, we participeren in ervaringen en gebruiken deze als motivatie om onszelf te bewegen; we hebben een ervaring nodig in en als de geest als motivatie om onszelf in beweging te zetten. Dit is serieus een gegeven welke zelfonderzoek nodig heeft als onderzoek van wie we zijn in en als de geest, wat de oorzaak hiervan is en wat de fysieke consequenties hiervan zijn – en – hoe we kunnen beginnen met verandering brengen hierin binnenin onszelf.

Day 526: Stimulation: Existence as One Word – Part 4

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te hopen op betere tijden in en als de geest, in en als een verwachting dat deze wel aan zullen breken vroeg of laat, dat het zich wel zal oplossen, terwijl als ik werkelijk zie in en als gezond verstand, ik weet dat iemand zich fysiek in moet zetten om de verandering te bewerkstelligen, het zal niet uit de hemel komen vallen, net als Jezus niet uit de hemel zal komen vallen, en dus als ik de verandering niet fysiek inzet zal een ander de verandering fysiek in moeten zetten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb fysiek achterover te hangen in en als een ervaring van hoop in en als de geest, bedoeld om mezelf een beter gevoel te geven over mezelf en over mijn leven, zodat en waarin ik niet rechtstreeks hoef te zien en ervaren wie ik ben (geworden) in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te zien, realiseren en begrijpen dat als ik het niet doe ik dus verwacht dat een ander het doet – ‘het’ als hetgeen ik graag zie gebeuren, waarin ongedefinieerd is wie ‘het’ dan is, welke grotendeels neerkomt op iets buiten mij als een God of Jezus die uit de hemel komt en de wereld redt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb onbewust te hopen en verwachten dat Jezus uit de hemel komt en de wereld redt en hierin, in en als deze ervaring van hoop en verwachting zelf lekker achterover kan hangen in en als de geest in en als een Go(e)d gevoel.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in en als een ervaring van hoop, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat, zolang ik participeer in en als een ervaring in en als de geest, mezelf demotiveer om te bewegen in en als het fysiek aangezien mijn aandacht als mezelf gevestigd is in en als de geest. Ik stel mezelf ten doel, mezelf te vestigen in en als het fysiek in en als de adem in en als de fysieke toepassing van schrijven, zelfvergeving en zelfcorrectie van de verslavende ervaringen van Go(e)dgevoelens in en als de geest.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in en als een ervaring van verwachting als ‘wachten’, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik wacht op iets of iemand buiten mij en dat dit ik hierin verwacht dat een ander mijn zaakjes opknapt. Ik realiseer me dat alleen ikzelf mijn zaakjes op kan pakken door mijn ervaringen in en als de geest uit te schrijven, te onderzoeken, zelf te vergeven en zelf te corrigeren. Ik stel mezelf ten doel zelf verantwoordelijkheid te nemen en zelfverantwoordelijk te zijn voor mijn eigen ervaringen in en als de geest, te zien wat ik dien te doen en te zien wat niet bij mij hoort en hierin effectief te zijn/worden in en als zelfdirectie in en als zelfbeweging.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in en als een ‘Go(e)d gevoel, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik ergens van weg wil, dat ik iets hier in het fysiek onprettig vindt om onder ogen te zien. Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat het is wat ik niet wil zien in en als mezelf in en als het fysiek waarin ik mezelf ondersteun met toepassing van schrijven, zelfvergeven en zelfcorrectie en door toepassing van ademhaling.

Als en wanneer ik zie in mezelf dat ik hoop op verandering tegen beter weten in, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik mezelf alleen tot verandering kan bewegen als ik werkelijk zie wat hier is en hierin gelijk sta aan en als mezelf in en als de huidige toestand/situatie. Ik stel mezelf ten doel te zien wat de fysieke situatie is in en als realiteit en mezelf de reacties te vergeven die opkomen hierin, waarin ik gelijk sta/ga staan aan het fysiek aanwezig zijn in de huidige toestand/situatie waarin ik me bevind en van hieruit zie ik welke zelfcorrectie nodig en mogelijk is.

***

Klik op de links voor onderzoek

Stop carrying the past
—————————————————————————————————————–
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 394 – Hoop, Geloof en Liefde – of is het angst? Zelfvergevingen Dag 393

Dag 391 – Activatie van het relatiesysteem

Dag 392 – Zelfcorrecties dag 391

Dag 393 – Zelfbeweging ten aanzien van het relatiesysteem

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te praten over het geest bewustzijn systeem en relatiesysteem in een poging uit te leggen wat ik bedoel aan een man die participeert in een ervaring van liefde, geprojecteerd op mij, waarin ik dit probeer vanuit een startpunt van ‘proberen hem dit duidelijk te maken, zodat hij dit zou kunnen stoppen’, waardoor er eventueel toch een ‘relatie’ mogelijk is, – dus een startpunt in zelfzucht – in plaats van zelf te stoppen in participatie in hoop, geloof en angst, welke de ervaring van liefde als andere kant van de medaille, in stand houdt en/of zelfs versterkt.

Als ik mezelf zie participeren in een praten over het geest bewustzijn systeem en relatiesysteem tegen een man die participeert in een ervaring van liefde, geprojecteerd op mij, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik sturing wil geven aan een ander vanuit een startpunt van angst, welke een praten als overtuiging met zich meebrengt, in plaats van mezelf te sturen en/als veranderen. Ik stel mezelf ten doel, te stoppen, te ademen, te zien wat het beste is in het moment, voor mezelf en voor de ander, om deze participatie in een startpunt van zelfzucht te stoppen, in mezelf, en hierin eventueel als voorbeeld voor de ander en/of om een zo min mogelijke activatie van dit systeem voort te brengen, in zowel mezelf als in de ander.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van hoop, geloof en angst, gekoppeld aan een geactiveerd relatiesysteem, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik me in een programma bevind welke hoop, geloof en angst als voortzetting van dit programma genereert, als energetische ervaringen. Ik stel mezelf ten doel het triggerpunt te vinden en hier een ontkoppeling mee te maken via zelfvergevingen en zelfcorrecties, waarin ik mezelf alert maak op een voorkomen van reacties op soortgelijk triggerpunt in het vervolg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb onduidelijk te zijn naar de man toe, door in eerste instantie af te houden, waarin ik duidelijk probeer te maken dat ik niet meega in een manifestatie van zijn beleving van liefde, maar nog wel het lijntje in stand houd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een relatielijntje in stand te houden bestaande in en als een ervaring van hoop, geloof en angst, tegen beter weten in, en zo toch een graantje mee te pikken van de ervaring van liefde als ‘aanbidding’.

Als ik mezelf zie participeren in afhouden waarin ik onduidelijk communiceer, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik in mijn onduidelijkheid, een relatielijntje in stand wil houden, in en als de geest, waarin ik een graantje meepik van de ervaring van liefde als aanbidding, als projectie van een ervaring van liefde van de man op mij. Ik sta mezelf niet toe, mezelf te voeden met een ervaring van aanbeden worden om zo mezelf te vermeerderen in en als mijn eigen ervaring. Ik stel mezelf ten doel, te onderzoeken als dit voorkomt, wat het is wat maakt dat ik me beter wil voelen, wat ik denk en/of ervaar te missen in mezelf alleen, en dit uit te schrijven, zelf te vergeven, zelf te corrigeren, en hierin aanwezig te zijn in en als mezelf, in zelfintimiteit, vervuld, dus een en gelijk aan en als mezelf. Ik stel mezelf ten doel in duidelijkheid te communiceren met de man die zich in een ervaring van liefde bevindt geprojecteerd op mij, waarin ik mezelf, en hierdoor indirect de man, ondersteun om te gronden in en als de fysieke realiteit, waarin en waardoor ik de praktische mogelijkheden duidelijk onder ogen zie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ervaring van liefde als feit aan te nemen, in mezelf en/of in een ander, als zijnde voldoende om een relatie op te baseren, waarin de gehele praktische mogelijkheden ondergeschikt worden gemaakt aan een ervaring in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb praktische mogelijkheden ondergeschikt te maken aan een ervaring in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel, als en wanneer ik neig naar ervaringen van liefde en/als angst als ‘feit’ aan te nemen, te stoppen, te ademen, waarin ik me realiseer dat een ervaring van liefde en/als angst, in en als de geest, geen feit kan zijn, en in plaats hiervan, onderzoek ik de praktische mogelijkheden in alle dimensies in en als mezelf, en gebruik ik dit zelfonderzoek als leidraad voor zelfbeweging ten aanzien van het relatiesysteem en tevens onderzoek, vergeef en corrigeer ik mezelf in en als de ervaringen van hoop op en geloof in liefde en/als angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen, dat door te hopen op en geloven in liefde, ik automatisch, tegelijkertijd, de hoop op en het geloof in angst versterk, creeer, manifesteer, in en als mezelf en hieruit volgend, in en als het fysieke bestaan op aarde.

Onderzoek in jezelf hoop, geloof en liefde door in en voorbij het aangenomen en/of afgewezen geestelijke kader te zien:

What is the relationship between Jesus and ‘Life’?

What/who represents Jesus and Life in the world/humanity of today?

Why/how does crucifying Jesus = crucifying Life?

*

Desteni-I-Process-Lite

—————————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 393 – Zelfbeweging ten aanzien van het relatiesysteem

Dag 391 – Activatie van het relatiesysteem

Dag 392 – Zelfcorrecties dag 391

Ik begin te zien hoe de principes van Leven, geintegreerd dienen te worden in wie ik ben, dat ik ze leef als mezelf, en niet als ‘waarheid’ die ik dan probeer uit te leggen aan een ander.

Een voorbeeld is een benadering van een mannelijk wezen online, die al snel duidelijk maakt helemaal ‘weg’ te zijn van mij, alleen door een foto van me te zien. Hier gingen de twee eerdere blogberichten ook over, waar mijn relatie-systeem geactiveerd werd door zijn benadering naar mij toe. Na een paar korte chats om een onduidelijkheid op te helderen die ruis op de lijn gaf, werd duidelijk dat hij deze ervaring als ‘feit’ omschrijft, en niet ter wille is om hier wat verder in te zien. Mijn eerste impuls hierop is om uit te gaan leggen hoe het dan zit lol, wat natuurlijk voor geen meter werkt en alleen maar conflict en discussie in de hand werkt, waar met geen mogelijkheid doorheen te komen is. Dus ik liet het rusten en ging eens zien in mezelf hoe en wat. Ik zag al snel, dat ik op deze basis, twee jaar geleden een gehele optionele relatie gestart ben. Deze begon met een precies gelijk conflict, en toch ben ik er in gestapt, in een geloof, hoop en angst dat we dit zouden kunnen veranderen door de tijd heen. We zijn ver gekomen samen in een huis het opvolgende jaar, maar dit ene punt, daar zijn we niet op een lijn in gekomen, waardoor het hele samenleven steeds miserabeler verliep, en ik dit gestopt heb.

Wederom komt de man tot een benadering, en ik houd in eerste instantie af. Dat werkt natuurlijk niet. Okay, Ingrid, duidelijk zijn. Dus ik adem, loop even rond in de kamer hier, en beslis duidelijk te zijn, dit gehele punt als mezelf te communiceren zonder uitleg, in duidelijke taal, in ‘relatietaal’,  zodat de ander me begrijpt. Met 3 zinnen was het gedaan. Ik kreeg een ‘ok’ terug, en that’s it.

Okay, dit is dus verantwoordelijkheid nemen voor en als de principes van leven, en ze leven, spreken als mezelf, in taal die een ander begrijpt, dus met het praktische effect wat nodig is in dat moment, die beweegt naar wat het beste is, zonder uitleg van het gehele geest bewustzijn systeem of relatiesysteem lol, en dus zonder uitleg van een ‘waarom’. Als iemand echt meer wil weten, komen er wel gerichte vragen. Aan mij is het dus, om hierin alleen te staan, op te staan, mezelf te bewegen, en niet bewogen door ervaringen en activaties in het relatiesysteem, te praten met een ander ‘over’ dit relatiesysteem terwijl ik me er zelf nog steeds in bevind; in hoop, geloof en angst. Dat werkt natuurlijk niet, vasthoudend aan de frequentie van liefde en angst, ieder aan een zijde van de medaille.

Zelfvergevingen volgen.

Relationship Experimentation – Live Review

———————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 392 – Zelfcorrecties Dag 391- Activatie van het relatiesysteem

Dag 391 – Activatie van het relatiesysteem

Als en wanneer ik mezelf ervaar met glanzende ogen, dan stop ik, ik adem. Ik focus op mijn ademhaling en ben aanwezig in mijn ogen in en als de adem.

Als en wanneer ik mezelf ervaar als grinniken in mezelf, dan stop ik, ik adem. Ik sta mezelf toe te lachen om mezelf in en als het grinniken, waarin ik me gewaar ben en lach om de toestand in mezelf als activatie in plaats van automatisch te grinniken als reactie als activatie.

Als en wanneer ik een lichte samentrekking ervaar rondom de maag, dan stop ik, ik adem. Ik focus op mijn ademhaling en vergeef mezelf de gespannen spieren. Aangezien ik ‘altijd’ enige spanning ervaar rondom het middenrif, ben ik nog niet in staat hierin volledig te ontspannen, waarin onderzoek nodig is door de tijd heen.

Als en wanneer ik lichte onrust ervaar door mijn hele lichaam, dan stop ik, ik adem. Ik focus op mijn ademhaling en ga door waarmee ik fysiek bezig ben. Ik gebruik de interviews als ondersteuning in hoe ik mezelf beweeg als het relatiesysteem fysiek geactiveerd wordt.

Als en wanneer ik afleiding ervaar, dan stop ik, ik adem. Ik adem een paar keer rustig en diep in en uit, en ga door met de fysieke werkzaamheden waarmee ik bezig ben.

Als en wanneer ik hoop ervaar als iemand mij ogenschijnlijk leuk vindt en mij benadert op een manier die ik leuk vind, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik hoop ervaar in en als de geest, hoop op een relatie in de geest, welke geactiveerd is in en als het relatiesysteem en welke automatisch opkomt.

Ik stel mezelf ten doel, te focussen op mijn ademhaling en te onderzoeken waarop ik hoop in dat moment, hoe het komt dat ik dit hoop, waarop ik zelfvergevingen toepas en beslis de hoop als ervaring te stoppen in en als mezelf.

Als en wanneer ik lichte opwinding ervaar als iemand mij ogenschijnlijk leuk vindt en mij benadert op een manier die ik wel leuk vind, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in en als de geest, een verzetje ervaar van de zelfdiscipline die ik toepas door de dagen heen, en welke ik als de geest minder aantrekkelijk vind.

Ik realiseer me tevens, dat ik angst ervaar om in de opwinding als afleiding te verdwijnen, en dus houd ik mezelf zoveel als mogelijk vast in discipline, welke verbonden is met een vorm van controle in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen in het onderzoeken en loslaten als zelfvergeven van de controlemechanismen, zodat ik mezelf vrij kan bewegen en hierin zelfdiscipline kan leven in en als comfort en ontspanning.

Als en wanneer ik een ervaring heb van iemand al jaren kennen, terwijl ik net een paar woorden gewisseld heb, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik een benadering herken en hierin mezelf en de ander als systeem herken.

Ik stel mezelf ten doel, zelfvergeving toe te passen op de ervaring van herkenning en het relatiesysteem dat geactiveerd wordt, specifiek te onderzoeken , en hierin mezelf te kennen in wie ik ben, en mezelf te veranderen in wie ik wil zijn als leven.

Als en wanneer ik vertrouwdheid ervaar met iemand waarmee ik een paar woorden heb gewisseld, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me vertrouwd voel met de benadering en de activatie in het relatiesysteem binnenin mij, waarin er een hoop ontstaat op trouw en trouwen.

Ik realiseer me dat ik te maken heb met een automatisch systeem, welke in iedereen op deze manier, levens na levens, geprogrammeerd en geactiveerd is, op zoek naar een partner om mee te trouwen, in plaats van hier te zijn, alleen te staan, in en als zelfvertrouwen.

Ik adem, en stel mezelf ten doel mezelf te leren vertrouwen door mezelf te ondersteunen en mezelf hierin trouw te zijn, door de tijd heen, door het stoppen, onderzoeken, uitschrijven, zelfvergeven en zelfcorrigeren van allerhande fysieke en emotionele reacties die opkomen in en tijdens activatie van het relatiesysteem, en mezelf hierin bij te staan in plaats van mezelf te laten vallen in en als een vallen voor een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te laten vallen door te vallen voor een ander, keer op keer, door de tijd heen, in vele levens.

Als en wanneer ik opluchting ervaar als iemand mij ogenschijnlijk leuk vind en mij benadert op een manier die ik leuk vind, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik de hoop heb opgegeven als dat ik denk nooit meer een relatie te kunnen starten.

Ik realiseer me dat ik inderdaad geen relatie meer zal starten, maar dat ik wel, in en als mezelf, een agreement kan wandelen, in eerste instantie met en als mezelf, en indien er een passende mogelijkheid is, met een ander.

Ik realiseer me dat ik mezelf opgeef in en als het opgeven van de hoop op een relatie, doordat ik mezelf gekoppeld heb aan hoop op een relatie.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ontkoppelen van hoop op een relatie, en mezelf te verbinden met en als mezelf, in en als toepassing van schrijven, zelfvergeving en zelfcorrectie als onderzoek op de koppelingen/connecties in de geest als relaties, welke wederom hoop activeren, waarin ik blijf rondcirkelen in deze koppeling in en als de geest, tussen hoop en relatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb, mezelf te koppelen aan een ervaring van hoop op een relatie, en als deze hoop stopt, ik neig naar mezelf op te geven, aangezien het doel van bestaan lijkt weg te vallen, welke slechts een doel is als projectie in de geest. De geest heeft een doel nodig om naar uit te zien. Ik zelf ben hier, in en als het fysiek, en juist afwezig doordat ik me beweeg in een streven naar doelen in en als de geest en in alle reacties die ik hierin gecreeerd heb en die door de dag heen, omhoog komen.

Als en wanneer ik angst ervaar als iemand die mij ogenschijnlijk leuk vindt, mij benadert op een manier die ik leuk vind, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik angst ervaar voor de activatie van mijn eigen relatiesysteem.

Ik realiseer me dat ik tevens bij voorbaat angst ervaar om de controle te verliezen in communicatie met een ander.

Ik realiseer me dat angst verbonden is aan oordeel, dat angst feitelijk als gedachten bestaat, in en als oordeel.

Ik stel mezelf ten doel, te ademen, mezelf te vertragen, en me gewaar te zijn/worden in het moment van de gedachte als oordeel die opkomt voordat en waarin ik angst ervaar, en dit keer op keer toe te passen en mezelf hierin te trainen en zelfvergeven.

Als en wanneer ik dwang ervaar in communicatie met iemand die mij ogenschijnlijk leuk vindt en mij benadert op een manier die ik leuk vind, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik per direct, de conversatie een richting wil geven zodra het relatiesysteem geactiveerd is, waarin de hele zogenaamde ‘check-up’ aan gaat, waarin ik het liefst dwingend alles direct wil checken op eventuele mogelijkheden tot een relatie.

Ik stel mezelf ten doel, gedurende de conversatie in de adem aanwezig te blijven, mezelf hier te houden, te luisteren naar de woorden van een ander, plezier te hebben in een praatje maken, en mezelf uit te drukken zoals ik wil, in het moment, waarin, als er vragen opkomen of gesteld worden die richting een mogelijke passendheid wijzen, deze zelfoprecht te beantwoorden, en zelfoprecht te stellen, waarin ik erop toezie, niet in illusies te stappen in en als reactie op de woorden van de ander, en niet in illusies als gevoelens en emoties te spreken, en als dit wel gebeurt, sta ik mezelf toe, mezelf te stoppen, zelfvergeven, en zelf te corrigeren.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van ongeloof als reactie op een benadering van iemand die mij ogenschijnlijk leuk vindt en welke benadering ik wel leuk vind, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik, in en als de geest, niet kan geloven dat iemand mij nog leuk vind als ik niet toegeef en meedoe aan de relatie-illusies en dat ik tevens niet kan geloven dat iemand mij leuk vind als ik me beweeg in en als het relatiesysteem.

Ik realiseer me dat ik mezelf niet leuk vind hoe ik ben en beweeg als het relatiesysteem activeert.

ik stel mezelf ten doel, te onderzoeken waarin ik mezelf afval, veroordeel, afwijs, in relatie tot de activatie van het relatiesysteem en wie ik ben hierin, en hierop zelfvergevingen toe te passen en de afgescheidenheid als zelfvermindering te stoppen, adem voor adem, dag voor dag, en met en als mezelf te wandelen, waarin ik me realiseer dat het een beslissing is om mezelf te stoppen in zelfvermindering, keer op keer, en dat dit niet ‘automatisch’ gebeurt, want alles wat automatisch gebeurt, wijst op aanwezigheid van een geprogrammeerd systeem.

Full relationship success support introduction

Relationship Success Support – Introduction  (free interview)

—————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/