Dag 272 – Expressie en de Darm – Verlangen – Geregeerd door Hormonen – Zelfcorrecties-4

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Dag 268 – Verlangen – dimensies – zelfvergevingen

Dag 269 – Verlangen – zelfcorrecties-1

Dag 270 – Verlangen – zelfcorrecties-2

Dag 271 – Verlangen – zelfcorrecties-3

Consequentiedimensie:

Als ik mezelf zie verkrampen ten aanzien van fysiek intiem samenzijn met een man, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me direct dat ik in een gedachte over een fysiek intiem samenzijn in de toekomst verkeer, en dus in  de geest, gebaseerd op een plaatje uit het verleden, waarin het hele geest bewustzijn systeem aangaat welke gemanifesteerd is in het fysiek en waarin mijn fysiek verkrampt in/als fysieke reacties gelijk aan de reacties in de geest.

Ik stel mezelf ten doel allert te zijn op participatie in gedachten en plaatjes die verlangen oproepen in mezelf, waarin ik een verkramping veroorzaak ten aanzien van het werkelijk fysiek intiem samenzijn, in een angst dat ik het verlangen zoals in het plaatje beleefd, niet werkelijk kan leven dus ervaren.

Ik realiseer me dat ik verwachtingen opleg op mezelf, welke verwachtingen zijn die ik zelf creeer en verwacht van mezelf te beleven, in de geest, welke niets van doen heeft met de fysieke werkelijkheid.

Hierin creeer ik in de verkramping een polariteit van wel en niet fysiek samen kunnen zijn, waarin ik in de verwachting, in het creeren van en participeren in verlangen door participatie in een gedachte en een plaatje, tegelijkertijd angst als polariteit creeer.

Ik stel mezelf ten doel in het fysieke moment van samenzijn, te zien hoe en of fysiek intiem samenzijn mogelijk is.

ik stel mezelf ten doel gelijk te gaan staan aan de hormonale wisselingen in het fysiek in mezelf in het fysiek, waarin ik mee ga met een fysieke vertraging en versnelling zonder hier een polariteit als frictie in te creeren door iets anders te willen in de geest, dan wat mijn fysiek op het moment aangeeft als wat het beste is ter ondersteuning van mezelf in het fysiek, en dus als wat het beste is voor mijzelf.

Ik realiseer me, dat als ik iets anders wil dan waar mijn fysiek in het moment toe in staat is, ik in de geest verkeer en mezelf in het fysiek iets op wil leggen, waartegen ikzelf in en als mijn fysiek, ik me natuurlijk verzet, en dus creeer ik frictie, welke verkramping geeft en in ieder geval verergert.

Ik stel mezelf ten doel mijn fysieke hormonale systeem niet te veroordelen en hierin mezelf te saboteren en verkrampen, maar in plaats hiervan te zien wat mijn fysiek aangeeft en hoe ik mezelf hierin richting kan geven, zodat de periodes in eenheid en gelijkheid in/als mijn fysiek verlopen, en ik dus een en gelijk in/als mijn fysiek kan worden.

Ik realiseer me dat als ik mezelf forceer in de geest tot een fysiek intiem samenzijn met een ander, ik feitelijk mezelf forceer tot een en gelijk zijn met een fysiek van een ander, welke ik in de geest als ‘ultiem’ beschouw, en hierin als ‘werkelijk een’ ervaar, wat niet zo is, wat juist een volledige afscheiding is in en van mezelf in mijn eigen fysiek. Dus welke – natuurlijk – verkramping veroorzaakt als frictie in mijn fysiek, aangezien mijn fysiek ‘weet’ dat dit niet het beste is voor zelf.

Ik realiseer me dat dit hetgeen is waarin ik mezelf afhankelijk maak van fysiek intiem samenzijn met een man, welke verergert als ik dit uitvoer in fysieke werkelijkheid, waarin ik dit fysieke intieme samenzijn met een man als ‘beter’ ervaar dan fysiek intiem zijn in/als mezelf in mijn eigen fysiek, welke dus komt door de frictie als verkramping als afscheiding in mezelf, waardoor ik het als onprettig ervaar in mijn eigen fysiek zodra de illusie van een ‘samenzijn’ verdwijnt, en ik de (fysiek gemanifesteerde)  consequenties van een geforceerd samenzijn terugloop. Waarin ik natuurlijk opnieuw intiem samen wil zijn met een ander om mezelf niet te hoeven ervaren. Een cirkeltje.

Als ik mezelf mezelf voorbij zie lopen in het nastreven van een ervaring van verlangen naar aanleiding van participatie in een gedachte en/of plaatje, dan stop ik, ik adem. Als dit ook nog eens gebeurt in de hormonale periode voor de ovulatie, dan realiseer ik me dat ik energetisch een high ervaar, en dus mezelf snel neig voorbij te lopen.

Ik adem in de energetische high en ga hier innerlijk gelijk aan staan, waarin ik zie of er gedachten, plaatjes of reacties opkomen. Ik pas hier zelfvergevingen op toe. Ik realiseer me dat ik niet in 1x in staat zal zijn alles te stoppen in zelf, aangezien dit patroon in lagen gecreeerd is en tevens gelinked is aan hoe ik genetisch als vrouw geprogrammeerd ben.

Ik stel mezelf ten doel te vertrouwen op mijn fysieke ademhaling in de toepassing, en me in de ademhaling terug in het fysiek te brengen in de fysieke realiteit, waarin ik me voortbeweeg in wat gedaan moet worden als dagelijkse bezigheden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf afhankelijk te maken van een man door participatie in (wederzijds) verlangen in de geest naar desbetreffende man, en hierin mezelf afhankelijk te maken van mijn eigen plaatjes in de geest, waarin de man de lege plek moet opvullen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de man te gebruiken om de lege plek in mezelf in de geest, op te vullen in fysieke realiteit en hierin de druk van de geest te leggen op mijn eigen fysiek (en indirect eventueel op het fysiek van de man) waarin ik mezelf onderdruk en verkramp, in plaats van mezelf  uit te drukken in/als expressie in/als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel participatie in plaatjes en gedachten gerelateerd aan verlangen en fysiek intiem samenzijn met een man, te stoppen in mezelf en te onderzoeken hoe en waarom ik zo in plaatjes ben verdwenen in plaats van hier te zijn en hier te leven in fysieke realiteit, alleen en/of in communicatie met de man.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken hoe en waarom ik mezelf onderdruk in communicatie met de man, en gerelateerde herinneringen aan communicatie tussen man en vrouw zoals ik dit als voorbeeld heb gezien in mij ouders, uit te schrijven.

Physical Intimicy

What is Sex

How is Fear Disguised as Love?

Desire

————————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Advertenties

Dag 270 – Expressie en de Darm – Verlangen – Geregeerd door Hormonen – Zelfcorrecties-2

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Dag 268 – Verlangen – dimensies – zelfvergevingen

Dag 269 – Verlangen – zelfcorrecties-1

Reactiedimensie (gevoelens/emoties):

Als ik mezelf zie participeren in haast/ongeduld in de periode voor en/of tijdens de ovulatie, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik haast en/of ongeduld ervaar, geregeerd door de hormonale toestand in mij, waarin maar een bepaalde tijd optimaal is voor voortplanting en een ultieme ervaring van genot als orgasme als geestesversmelting fysiek gemanifesteerd.

Ik realiseer me dat de biologische klok onbewust meespeelt en mijn fysiek regeert als ik hier niet gewaar in ben, immers zo is de mens – in dit geval de vrouw – geprogrammeerd. Alles is gericht op de voortplanting. Het punt van de voortplanting heb ik doorlopen in mijn dertiger jaren en heb ik grotendeels vrede mee, dus hier kan ik onderwijl een zelfvergeving op toepassen indien er nog punten opkomen, en verder kan ik hier doorheen ademen en mezelf stabiel in maken in desbetreffende fysiek hormonaal gerelateerde periode. Indien nodig schrijf ik er een keer over.

Het punt van verlangen naar een ultieme ervaring van genot – als verlangen naar succes –  zit nog verbonden met angst, welke dan angst voor falen moet zijn, en hierin een angst voor verlies. Wat is dan de angst voor verlies? Wat ben ik bang te verliezen? Dat is nog een punt om te onderzoeken in mezelf in deze situatie.

Ik stop, ik adem. Ik breng mezelf hier in het fysiek en zie wat ik wil doen en/of nodig heb. Ik merk dat ik onsamenhangend ben ten aanzien van dit punt, dus ik heb meer onderzoek nodig in mezelf. Ik ervaar mezelf in paniek, waarin haast/ongeduld dus gekoppeld is aan paniek/angst, angst voor verlies/me verloren voelen.

Ik kan mezelf alleen verloren voelen in de geest; alleen in de geest ben ik verloren, en door in haast/ongeduld te participeren ben ik al in de geest, dus ben ik al verloren. Dus, ik stop, ik adem. Ik stop de ervaring van haast en ongeduld in me en adem door de weerstand die opkomt als een ervaring van verdriet, heen. Ik realiseer me dat ik de ervaring van verdriet gebruik om niet uit de onrust/ongeduld te stappen, dus om niet uit de geest te stappen.

Met gezond verstand zie ik, waarvoor dien ik te haasten? Wat dien ik te behalen wat nu niet hier is? Ik omarm mezelf hier.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van schaamte, dan stop ik, ik adem. Ik gebruik de ervaring van schaamte om mezelf te veranderen. Ik onderzoek in mezelf of ik me schaam naar de buitenwereld toe – aangezien er veel schaamte rondom fysieke intimiteit als seks aangeleerd is – of dat ik me schaam doordat ik neig naar een handeling in zelfinteresse. Ik adem in en laat de ervaring van schaamte door me heen gaan, waarin de valse gevoelens van schaamte wegebben en er eventueel een ervaring van schaamte overblijft waarin ik mezelf in een punt dien te veranderen. Hier pas ik zelfvergevingen op toe. Tevens toets ik mezelf aan de realiteit in gezond verstand, en zie wat het beste is in het moment om te doen: is er een fysiek samenzijn mogelijk als wat het beste is, of is het iets om zelf doorheen te wandelen.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van verlangen, dan stop ik, ik adem. Ik laat het verlangen door me heen stromen terwijl ik in de adem ben, ik adem het verlangen als het ware in en absorbeer deze ervaring in mezelf in het borstgebied. Hierin stop ik de afscheiding van verlangen in mezelf. Ik zie in mezelf wat er opkomt, welke verwachtingen ik gecreeerd heb, gekoppeld aan de ervaring van verlangen. Op de uitademing laat ik de verwachtingen los, ik adem de verwachtingen uit, in de stilte zie ik wat er overblijft in mij, en neem dit mee in de volgende ademhaling. Indien nodig pas ik zelfvergevingen toe

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van verongelijking, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik mezelf ongelijk heb gemaakt aan mezelf door mezelf te vergelijken met, in dit geval, de man. Waarin ik in de vergelijking de man als ‘beter en gemakkelijker en voordeliger’ heb bestempeld, en waarin ik mezelf dus heb weggedrukt als zijnde minder. In deze ervaring van minder zijn, heb ik mezelf het zwijgen opgelegd, waarin ik blijf streven naar zoveel mogelijk gelijk zijn aan de man, in plaats van mezelf een stem te geven, en aan te geven wat ik wil en nodig heb, als wat het beste is, voor mezelf in het fysiek.

Tevens realiseer ik me dat het streven naar gelijk zijn aan de man, gewoon een streven is naar snelle bevrediging in zelfinteresse, welke ik als gemakkelijker toepasbaar zie in de man. Door hier verongelijking in te creeeren als ervaring, houd ik mezelf in ongelijkheid vast in de geest, dus in zelfinteresse.

Ik stop, ik adem. Ik zie in mijn lichaam wat ik op dit moment nodig heb als wat het beste is voor mezelf in mijn fysiek in de huidige periode waarin ik me hormonaal bevind. Alleen als ik hier gelijk aan ga staan, kan ik erin op staan en me hierin voortbewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb delen van mezelf in een hormonale periode heb afgewezen en onderdrukt als zijnde niet goed genoeg, waarin niet goed genoeg inhoudt dat het me niet dient in zelfinteresse in optimale snelle bevrediging.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de man te zien als iemand die gemakkelijk tot snelle bevrediging kan komen, en dit min of meer na te streven, uit angst om anders alleen achter te blijven, dus zonder man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als vrouwelijk fysiek te compromitteren aan een mannelijk fysiek, en hierin mezelf achter te laten, dus alleen achter te blijven, en te creeren waar ik bang voor ben, namelijk alleen achter blijven, zonder de aanwezigheid van mezelf, geprojecteerd op alleen achterblijvend zonder de aanwezigheid van de man.

Als ik mezelf zie verdwijnen in een ervaring van opgeven, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik mezelf heb opgegeven ten behoeve van zelfinteresse, en hierin gekoppeld aan bij een man willen zijn zodat ik een optimaal ultiem fysiek moment kan beleven, waarin ik mijn fysiek probeer te forceren altijd klaar te zijn voor fysiek intiem samenzijn in/als geslachtsgemeenschap, zoals ik me voorstel dat een man hier altijd klaar voor is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf optimaal te voelen tijdens een fysiek intiem samenzijn, en hierdoor aldoor te streven naar zo’n moment, waarin ik mijn fysiek compromitteer ten behoeve van een samenzijn, en dus zelf de situatie creeer waarin ik  – alleen – niet meer lekker in mijn fysiek aanwezig ben, aangezien ik het streven in de geest als verkramping heb gemanifesteerd in mijn fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hierin een angst voor verlies van de man te creeren en hierin tevens een forceren van de man in proces tot iemand waarmee ik fysiek intiem samen kan zijn – net zoals ik mezelf fysiek heb geforceerd – zodat we altijd klaar zijn om fysiek intiem samen te kunnen zijn.

Ik stel mezelf ten doel, mijn eigen weerstanden die ik ervaar ten opzichte van mijn eigen fysiek die in proces is, te stoppen en in te zien in zelf en me hier niet langer van af te scheiden.

Ik stel mezelf ten doel de weerstanden die ik ervaar tegenover de man die in proces is, te stoppen in zelf en naar zelf terug te halen, zodat ik ze in kan zien en me niet langer afscheid van mijn eigen weerstanden, en dus ook geen afscheid hoef te nemen van degene die mijn weerstanden reflecteert.

Ik stel mezelf ten doel geen afscheid te nemen van een ander, maar de afscheiding in zelf te stoppen en in zelf te zien en hierin zelfintimiteit te ontwikkelen. Into – me – I – see.

Ik stel mezelf ten doel mijn angsten voor verlies te omarmen en in te zien in zelf, aangezien de angsten in de weg staan om in zelf te zien in zelfintimiteit, en ik hierin dus een situatie creeer waarin ik vasthoud aan hetgeen ik bang ben te verliezen.

Ik stel mezelf ten doel los te laten op de uitademing en met iets anders bezig te gaan, ook al is een punt nog niet volledig ingezien.

Ik stel mezelf ten doel het punt opnieuw op te pakken als het zich aandient, en in het moment door te wandelen.

Wordt vervolgd

Interviews ter Zelfeducatie

——————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/