Dag 497 – Zingeving

ZingevingIk had gisteren wat taken gedaan die ik zo gepland had en hierna had ik een paar uurtjes ‘vrije tijd’. In deze uurtjes kon ik maar niet beslissen wat te gaan doen, even naar mijn ouders, maar dat was eigenlijk net te ver reizen of juist thuis blijven en een paar interviews luisteren. Ik ervoer mezelf al sinds de ochtend als ‘ongedurig’, niet effectief in hetgeen ik oppakte en veel tijd kwijt in de geest met afwegen van wat te gaan doen, in plaats van iets te beslissen en dit te doen. Uiteindelijk heb ik mijn vader gebeld en ben ik thuis gebleven en wilde ik een paar interviews over sadness gaan luisteren van de Atlanteans. Vervolgens ben ik een uur druk geweest om deze op mijn mp-3 spelertje te krijgen wat niet goed lukte en uiteindelijk stonden ze er half geknipt en door elkaar heen, op. Geen idee hoe dit komt, ik zag alleen wat foutmeldingen hier en daar. Intussen was de zon verdwenen gedurende dit uurtje maar ik ben toch buiten gaan zitten en de interviews gaan luisteren. Hier heb ik mezelf ertoe gezet te blijven zitten, ook al wilde ik na een aantal minuten alweer opstaan. Alhoewel ik dus delen van de 4 interviews gehoord heb door elkaar heen, kwam ik toch tot het punt van inzicht. Het ging over ‘the gift within’ sadness en hierin de vraag wat ik gekoppeld heb aan Witneus het konijn en waarom ik verdriet ervaar nu zij er niet meer is. Daar moest ik even over nadenken, wat het nou precies was dus ik ben er even voor gaan zitten en heb mezelf deze vraag gesteld. En ik zag, het was zingeving. Door Witneus had ‘alles zin’, als ik thuis kwam en zij zat midden in de kamer, als ik voor haar zorgde, als ik thuis aan het werk was en zij was binnen of buiten met iets bezig, hoe dan ook, als zij er was ‘was het oké’. Ik wist wel dat ik me nog in iets ‘aan haar verbonden’ had en hierin zag ik het woord. De ervaring van verdriet stopte direct en ik werd rustig van binnen, al heb ik hier natuurlijk wel een puntje aangeduid om mezelf richting in te geven.

Zingeving – zij gaf mij zin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de zin van het leven te verbinden aan de aanwezigheid van Witneus.

Ik realiseer me dat de zin in al het leven aanwezig is, binnenin mij en om mij heen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zingeving te zoeken in en als de geest en de zin van en als het leven in het hier aanwezig zijn in en als het fysiek,  niet te begrijpen als concept in en als de geest waarin ik me realiseer dat ik zoek in de geest naar begrip waardoor ik in afscheiding besta van mezelf als leven en niet hier aanwezig ben en dus de adem mis, in en als aanwezigheid in en als het fysiek zonder zoeken in en als de geest in afscheiding.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb via Witneus het concept van zingeving probeer ‘te vatten’ door te focussen op haar als hoe zij aanwezig is in en als leven, in eenheid en gelijkheid met en als haar fysiek en dus al het leven in en als het fysiek.

Als en wanneer ik mezelf zie zoeken in de geest naar een concept van zingeving, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in en als de geest mezelf slechts in concepten (be)vind in en als polariteit om energie te genereren via deze polariteit en dat de geest het concept van polariteit bevat en hier gelijk aan is.

Ik realiseer me dat ik gelijk kan staan als mezelf in concepten in en als polariteit in en als de geest zodat ik mezelf hierin richting kan geven in overweging van leven en dat dit de eerste stap is om werkelijk de afscheiding te stoppen binnenin en als mezelf en in en als leven, in en als het fysiek aanwezig te zijn.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te omarmen in de onwetendheid van wat leven in en als het fysiek inhoudt en in dat moment mezelf te zien in en als de geest als hoe ik besta in afscheiding in en als polariteit om energie te genereren, zodat en waarin ik mezelf stop in het voeden van mezelf in dit punt van onwetendheid als afscheiding in een gedachte in polariteit en hierin verantwoordelijkheid neem voor en als mezelf door de toepassing van zelfvergeving en zelfcorrectie.

Als en wanneer ik mezelf zie focussen op iets of iemand buiten mij – meestal dieren of planten of een interactie met een ander mens, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik probeer mijzelf zin te geven via de ander als iets of iemand buiten mij, in en als een concept in en als de geest waarin ik in en als de geest mezelf indeel in concepten om mezelf te kunnen bevatten.

Ik stel mezelf ten doel te zien wat het concept inhoudt waarin ik mezelf probeer te bevatten.

Ik stel mezelf ten doel te zien wat het is dat mij een ervaring van zingeving geeft in en als de geest en vervolgens hierin mezelf te vergeven en corrigeren en te zien hoe ik dit punt kan integreren in en als mezelf en kan leven in en als zelfexpressie.

Ik stel mezelf ten doel te zien waarom ik in dat moment zingeving zoek in en als een concept in en als de geest zodat en waarin ik mezelf hierin kan ondersteunen in een punt waarin ik me blijkbaar onzeker voel en houvast zoek in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen in zelfzekerheid in en als de adem door het stoppen van de afscheiding in en als een specifieke gedachte waarin ik energie genereer in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met het genereren van energie zodra ik bemerk in mezelf dat ik hierin participeer door 1-2-3 in te ademen, even vast te houden en uit te ademen totdat de energie afneemt binnenin mij.

Ik stel mezelf ten doel steeds opnieuw uit te zien naar het punt van activatie van de energie en naar de gedachte die ik hierin activeer als controlemechanisme welke gebaseerd is op een gedachte als herinnering waarin ik ooit ervaren heb de controle te verliezen en het dus nodig vond om een gedachte als ‘denkbeeld’ aan te maken in en als een geloof als ‘dit ben ik’ om mezelf een ervaring van zekerheid te geven over wie ik ben ter verdediging van alle denkbeelden die bestaan in de wereld in afscheiding van leven als wat het beste is voor alles en iedereen.

Ik stel mezelf ten doel te zien of ik een gerelateerde herinnering zie opkomen binnenin mezelf en zoja, om deze later uit te schrijven en zo nee, niet te gaan ‘zoeken’ maar te werken met wat hier is als fysieke omstandigheden.

Ik stel mezelf ten doel mezelf in en als de adem te leren vertrouwen door dit keer op keer toe te passen in momenten waarin ik ‘onzekerheid’ ervaar als bijvoorbeeld in het zoeken naar zingeving in iets of iemand buiten mij.

*

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ervaring van verdriet te koppelen aan het uitblijven van het concept van zingeving in en als de geest en dus telkens, als ik geen zingeving kan vinden en/of  de ervaring van zingeving verlies doordat hetgeen waaraan ik deze ervaring gekoppeld had, weggaat/weg is, in een ervaring van verdriet te gaan in en als mezelf en hierin energie te genereren welke de ervaring van verlies all leegte in mij ‘vult’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ervaring van verlies van zingeving als ervaring van leegte in mij te vullen met een ervaring van verdriet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat de ervaring van leegte echt is, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat de ervaring van leegte voortkomt uit gedachten over een zogenaamd verlies welke een stoppen is van de illusie van de relaties die ik gelegd heb in en als gedachten in en als de geest in een poging om mezelf beter te voelen door mezelf te voeden/vullen met energie die zich manifesteert in en als gevoelens en emoties in en als mijn fysiek ten gevolge van de gedachten die aanmaak ter controle van mezelf in en als het bestaan in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de ene ervaring ten gevolge van gedachten binnenin mezelf in stand te houden met een andere ervaring ten gevolge van gedachten binnenin mezelf en zo mezelf fysiek te manifesteren in en als gedachten en ervaringen in en als de geest en vervolgens mezelf in en als de ene ervaring te verdedigen met de andere ervaring.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb relationele verbindingen steeds te verbreken en/of niet aan te gaan in een poging om geen zingeving buiten mezelf, in en als deze relatie en bij de ander/het andere te leggen in plaats van in en als de relationele verbinding te blijven staan en hierin de ervaring van zingeving naar mezelf terug te halen steeds opnieuw, stap voor stap door middel van het uitschrijven van de relationele verbindingen als gedachten in en als de geest en mezelf hierin te zien, vergeven en corrigeren en vervolgens de zingeving te leven in en als zelfexpressie in en als het punt waar ik zelfverantwoordelijkheid voor heb genomen.

Met Witneus ben ik niet uit de relatie weggegaan maar ben ik gebleven en heb ik mezelf toegestaan in (zelf)intimiteit aanwezig te zijn met haar en me direct te laten raken door haar en te zien waarin ik mezelf dien te vergeven, corrigeren en veranderen – ik heb alles gegeven als mezelf wat binnen mijn mogelijkheid ligt/lag in het stadium als wie ik nu ben/was in samenleven met haar en zo kom ik bij het punt van de ervaring van zingeving die ik nog als ervaring aan haar had gekoppeld.

PENTAX Image

Dag 495 – Onderdrukking van emoties

Dag 496 – Zelfvergevingen op onderdrukking van emoties

————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Advertenties

Dag 170 – Zelfvergevingen op relaties – 3 – iemand leuk vinden

Dag 168 – Zelfvergevingen op relaties – 1 – relatiecheck

Dag 169 – Zelfvergevingen op relaties – 2 – alleen bij jou zijn

Zelfvergevingen op de ervaring van iemand leuk vinden en mijn reacties hierop.

Als ik iemand leuk vind voel ik direct “de energie omhoog gaan”. Alsof ik net iets teveel koffie op heb en buiten adem ben. Mijn middenrif trekt samen waardoor ik nog moeilijker in rust in mezelf kom. Ik vind het wel even leuk/lekker als ervaring maar al gauw fysiek vervelend en uitputtend.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ervaring van verhoogde energie wel even leuk/lekker te vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb buiten adem te zijn als ik iemand leuk vind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn energie omhoog te gooien als reactie op een ervaring van iemand leuk vinden, zonder precies te weten wat er gebeurt/wat ik doe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb buiten mezelf te gaan als ik iemand leuk vind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dit buiten mezelf gaan toch zal creeren om een angst die opkomt niet te hoeven ervaren zonder te zien welke angst dit precies is aangezien ik deze niet meer ervaar doordat ik in de hoge/positieve energietrilling verdwijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb eenzelfde fysieke reactie te creeren in angst en in iemand leuk vinden, namelijk een hoeveelheid adrenaline omhoog gooien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb iemand leuk vinden te verbinden met een kans op een liefdesrelatie, en hierin dus liefde als angst te ervaren waarop ik direct fysiek reageer met een toename van adrenaline.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb per direct bij het leuk vinden van iemand een angst voor verlies te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik iets kan verliezen zodra ik iemand leuk vind, in plaats van in te zien dat ik alleen maar deze ervaring van iemand leuk vinden kan verliezen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me in/als de mind beter te voelen als ik iemand leuk vind maar fysiek voel ik me slechter.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me fysiek slechter te voelen als ik iemand leuk vind en dit als excuus te gebruiken om ervan weg te blijven of als rechtvaardiging voor als ik nooit meer iemand tegenkom die ik leuk vind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te laten leiden door de mind in het iemand leuk vinden waarop ik fysiek reageer en vervolgens deze fysieke reactie als pijn/krampklachten te gebruiken om mijn dagelijkse bezigheden niet te hoeven doen en dus om geen zelfverantwoordelijkheid te nemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb oftewel een ervaring van eenzaamheid oftewel een ervaring van iemand leuk vinden gebruik om me fysiek mee te belasten en dus af te leiden van zelfverantwoordelijkheid in het oppakken van de dagelijkse bezigheden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb als de dood te zijn voor de ervaring van iemand leuk vinden uit angst dat diegene mij niet leuk vind, waarin ik mezelf vergeef dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb als de dood te zijn voor de ervaring van niet leuk gevonden worden door degene die ik leuk vind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn voor een ervaring van afwijzing.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hierin dus bang te zijn voor negatieve ervaringen in/als de mind als het bewustzijn, waarin ik mezelf vergeef dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn voor mijn eigen bewustzijn waarin ik mezelf afwijs.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn voor afwijzing van mijn eigen bewustzijn, waarin ik iemand anders nodig heb die me leuk vindt om dit op te vangen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf vast te zetten in een ervaring van leuk en niet leuk vinden met hierop een fysieke reactie in/als angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik iets moet doen met deze ervaring van leuk en niet leuk vinden, in plaats van in te zien dat ik deze ervaring kan stoppen in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb duizelig te worden van de verkramping in mijn lichaam als reactie op de adrenaline-toename.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf van tevoren af te wijzen als ik iemand leuk vind en me alvast te beschermen tegen een afwijzing van niet leuk gevonden worden, zodat de afwijzing niet zo hard aankomt aangezien ik deze niet meer binnenlaat in mezelf door een muur van backchat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een muur van backchat op te bouwen als bescherming tegen een eventuele afwijzing van iemand die ik leuk vind, niet ziende dat ik mezelf hiermee alle kansen ontneem om wel ‘leuk’ gevonden te worden door mijn eigen onderdrukte backchat in realiteit te zetten en me achter te verschuilen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te verschuilen achter een muur van backchat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te geloven dat degene die ik leuk vind mij ook leuk vindt, en als diegene mij wel leuk vindt wel een andere reden heeft om geen relatie te starten als bijvoorbeeld niet in zelf durven zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelf niet in mijn eigen backchat te durven zien waarachter ik me verschuil in angst op afwijzing.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te durven zien in mijn eigen afwijzing als afscheiding van mezelf en dus creeer ik situaties waarin een ander mij afwijst of ik die ander zodat ik het niet leuk vinden van elkaar de schuld kan geven van de afwijzing.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een voorkeur als leuk/niet leuk vinden te gebruiken als afleiding van de afwijzing als afscheiding van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb voorkeur als leuk/niet leuk te creeren als reactie op wat ik in mezelf leuk en niet leuk vind.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van iemand leuk vinden, dan stop ik, ik adem. Ik onderzoek waarop ik precies reageer met leuk vinden en zie hierin waar ik mezelf van heb afgescheiden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te scheiden van iemand leuk vinden uit angst voor afwijzing.

Ik adem in de ervaring van iemand leuk vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te scheiden van de mogelijkheid tot een wederzijds leuk vinden in een situatie waarin beiden in staat zijn tot het wandelen van een relatie als agreement.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn te worden opgebrand in een ervaring van iemand leuk en/of wederzijds leuk vinden in/als de mind en vervolgens uitgeput en alleen achter te blijven, aangezien dit is wat ik altijd ervaren heb zonder in staat te zijn de mind/bewustzijnservaring te stoppen en de situatie fysiek te onderzoeken en wandelen.

Ik stel mezelf ten doel de angst te stoppen die ik ervaar voor de ervaring van iemand leuk vinden zodat ik mezelf in staat stel fysiek in woorden te onderzoeken wat er speelt en wat de mogelijkheden zijn.

Ik stel mezelf ten doel met/als mezelf te wandelen in het fysieke onderzoek van de mogelijkheden als ik iemand leuk vind, waarin ik in/als mezelf aanwezig blijf in ieder moment en mezelf niet verlaat in een energetische adrenaline ervaring.

Ik stel mezelf ten doel om, als ik iemand leuk vind, adem voor adem, het onderzoek fysiek in woorden te wandelen zonder me op te laten jagen door de adrenaline als angst voor verlies.

Ik stel mezelf ten doel plezier te hebben in het fysieke onderzoek in het moment als ik iemand leuk vind, zonder me af te laten leiden door een toekomstprojectie als vastliggende uitkomst waarin ik angst voor verlies creeer en dus ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst voor verlies te creeren door in een toekomstprojectie in/als de mind/het bewustzijn een uitkomst vast te leggen, en als die uitkomst niet uitkomt, verlies te ervaren van mijn eigen gecreeerde plaatje waarin ik ben gaan geloven als waarheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst voor verlies te ervaren van een (geloof in) een zelfgecreeerde projectie als houvast in de toekomst, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor verlies van houvast in/als de mind/het bewustzijn, welke ik keer op keer gecreeerd en ervaren heb en hiermee werkelijkheid maak door de herinnering op te slaan en te herleven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven in mijn eigen plaatjes als toekomstprojecties in/als de mind als houvast aan mezelf als bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb iedere keer dat ik iemand leuk vind, angst te ervaren voor verlies van (houvast aan) mezelf als bewustzijn en hierin de angst voor verlies te accumuleren en te koppelen aan iemand leuk vinden.

——————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life