Dag 629 – Manipulatie

manipulatie

In een buddy-chat werd de volgende suggestie gedaan:

“That is also a cool step in one’s process in general, to ‘dare’ to be open to manipulation for example, see what comes up and then stand through it”

Dit was direct ondersteunend voor me; ik probeerde zelf al vrij lang om te blijven staan als er manipulatie plaatsvond in woorden – laten we zeggen direct zichtbare/merkbare manipulatie aangezien we ons allemaal nog bewegen in een gemanipuleerde toestand zolang we ons bewegen vanuit gedachten, gevoelens en emoties en zo onszelf feitelijk manipuleren – echter ik bleef in reactie gaan en deed het meer vanuit een punt van ‘ik moet hierin kunnen blijven staan, het is manipulatie, het is niet persoonlijk’ alsof ik hier ‘sterk’ in moest zijn., vanuit een ‘ik moet dit toch kunnen’ vanuit beredenering / kennis en informatie.

Ik ben nu in de positie waarin ik mezelf niet meer ‘groot en sterk’ hoef te houden (waarin ik mezelf feitelijk al manipuleerde hiertoe) om te blijven staan in een bepaalde situatie en zo kan ik vanuit deze meer stabiele grond in en als mezelf, “durven open te zijn voor manipulatie, te zien wat er op komt en dan hierin blijven staan.”

Woordenboek:

Manipulatie: 1. bewerking (met de vingers), handgreep, hantering; 2. bedrieglijke methoden (vaak in meervoud gebruikt op de effectenbeurs als werkzaamheden om kunstmatige prijsbewegingen te veroorzaken; 3. beïnvloeding; stuwing in een bepaalde richting.

Manipulatie (figuurlijk): slim te werk gaan om zijn doel te bereiken; handig werken, goochelen met minder gepaste middelen; (handig, slim) bewerken, hanteren; door overreding een bepaalde voorstelling van zaken sturen in een richting.

manipulatie genetisch

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te manipuleren door te geloven in een concept van liefde vanuit gedachten, gevoelens en emoties en vanuit opslag hiervan in en als de zielsconstructie en zo mezelf van ‘herkenning naar herkenning’ in gedachten, gevoelens en emoties voort te bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te laten manipuleren door te geloven in woorden van liefde, vanuit de wens om hetzelfde doel te bereiken als dat deze woorden doen voorhouden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf en/als een ander te manipuleren door een doel te willen bereiken en zo niet geheel hier aanwezig te zijn en dag voor dag te bewegen in en als zelfverantwoordelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf verdriet te doen door in toekomstprojecties van het te bereiken doel te gaan waarin ik een risico creëer voor mezelf dat deze doelen niet verwezenlijkt worden zolang betrokkenen niet aanwezig zijn in en als zelfverantwoordelijkheid en er dus geen levend wezen en geen wezenlijke sturing aanwezig is in en als onszelf en zo, in en als de situatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te hebben gezien, gerealiseerd en begrepen dat zolang iemand volledig aanwezig is in en als de geest, de manipulatie vanuit de geest in gedachten, gevoelens en emoties plaatsvindt en zich dus manifesteert in deze fysieke realiteit, in en als een zogenaamde ‘consequentie’ en hoe ‘goed’ de intentie ook mag zijn, hetgeen men in participeert in gedachten, gevoelens en emoties zonder gewaarzijn en zelfsturing, zal zich manifesteren (al dan niet in polariteit) in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me machteloos te ervaren tegenover manipulatie van een ander in woord en daad.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelf hier nog een doel te willen bereiken wat niet mogelijk is zolang de ander niet wil zien in zichzelf in woord en daad, waarin de ander deze woorden en daden zal manifesteren en ik me gewaar ben dat ik hierin niet mee zal gaan en dus, mijn doel niet bereikt zal worden en zo ervaar ik me machteloos in emotionele hechting aan een ander waarin de beslissing tot zelfoprechtheid uiteindelijk bij de ander zelf ligt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te manipuleren in emotionele ervaringen van ‘behoefte’ vanuit een gedachte ‘dat ik die ander nodig heb’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf pijn te doen in en als en met een gedachte dat ik die ander nodig heb als blijkt dat die ander niet hier is/niet hier wil/kan blijven en van hieruit ‘pijn’ te ervaren als de ander manipuleert met woorden die niet geleefd worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf ‘groot en sterk’ te houden om te kunnen blijven staan in een zelf toegestane en aanvaarde, gemanipuleerde situatie (wat feitelijk de wereld inhoudt waarin we momenteel bestaan).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te manipuleren vanuit een angst voor verlies van hetgeen ik in eerste instantie vanuit manipulatie in en als de geest, fysiek gemanifesteerd heb als consequentie om door te wandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te verwachten dat iemand de beslissing zal nemen tot zelfverandering, in en als het besef dat als dit niet gedaan wordt, alles verloren zal worden en vanuit deze verwachting de beslissing te nemen te staan als support in en als leven, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat de uitkomst niet hoeft te zijn zoals ik ‘verwacht’ en dat de uitkomst zal inhouden wat het beste is in en als leven wat niet overeen hoeft te stemmen met ‘wat ik wil’ en als ik iets ‘verwacht’ zit er een aspect aan in en als de geest wat ik nog niet heb losgelaten/vergeven in en als mezelf en is mijn ‘wil’ nog niet geheel en onvoorwaardelijk in overeenstemming met mezelf in en als leven maar gekleurd door emotionele behoefte.

Als en wanneer ik mezelf pijn zie ervaren door woorden van een ander in en als manipulatie, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf pijn doe vanuit een gedachte dat ik die ander of iets in die ander of iets of iemand buiten mij, nodig heb in en als de geest en van hieruit sta ik manipulatie toe terwijl ik het hier niet mee eens ben in en als mezelf. Ik realiseer me dat ik mezelf dus pijn doe door het niet eens te zijn met en als mezelf en zo niet in eenheid en gelijkheid met en als mezelf te bewegen maar mezelf in afgescheidenheid bewaar, in en als ge geest in gedachten, gevoelens en emoties, in dit geval gerelateerd aan dat ik (iets van) die ander nodig heb.

Ik realiseer me dat we tevens in een wereld leven waarin we elkaar fysiek nodig hebben maar waarin we absoluut onbetrouwbaar zijn voor en als onszelf en dus, voor elkaar wat leidt tot een voortbewegen vanuit manipulatie in bedrieglijke methoden om ons doel te bereiken en om onszelf in en als de geest, te hanteren.

Ik realiseer me dat we niet bewegen in eenheid en gelijkheid met en als onszelf als leven, in overweging van wat het beste is voor al het leven en zo ervaren we een constante angst voor ‘de dood’ als angst voor verlies van de illusie van onszelf in en als de geest en zolang we dit doen, is er manipulatie.

Ik stel mezelf ten doel de emotionele behoefte die ik ervaar specifiek te benoemen, mezelf te vergeven en te zien met welke gedachte ik mezelf pijn doe in afscheiding van mezelf en als ik die zie, mezelf (deelname in) deze gedachte te vergeven en een eventuele oorsprong te vinden in herinnering, echter als ik die niet direct zie, te werken met wat hier is.

Ik stel mezelf ten doel door te gaan met onderwijzen voor wie wil horen en zien, hoe we bestaan in een toegestane en aanvaarde wereld van manipulatie zoals we bestaan in en als onszelf van waaruit we allen bewegen om onszelf te hanteren in en als de geest en om ons doel te bereiken met bedrieglijke methoden, vaak zonder dat we het bewust door hebben echter ergens in en als een gewaarzijn van dat het ‘niet klopt’ wat we accepteren/toestaan/aanvaarden in en als onszelf en in en als de wereld.

Ik stel mezelf ten doel mijn uitgangspunt zo volledig mogelijk te onderzoeken alvorens ik beslissingen neem die van invloed zijn op mijn leven en die van anderen en daar waar ik consequenties creëer – wat nog onvermijdelijk is in dit stadium – mezelf te vergeven, corrigeren en veranderen in en als het fysiek en zo dag tot dag te wandelen, steeds meer in en als zelfverantwoordelijkheid.

Ik stel mezelf ten doel de toekomstprojectie waarin ik heb deelgenomen te onderzoeken en mezelf de emotionele hechtingen te vergeven en vervolgens hetgeen te leven dat wat voor mij het beste en nog steeds van toepassing en eventueel/uiteindelijk mogelijk is en hierin mezelf dag voor dag te bewegen en bij te stellen waar nodig, waar nodig in communicatie met anderen.

Ik stel mezelf ten doel te durven open te zijn voor manipulatie, te zien wat er op komt en dan hierin blijven staan.

Ik stel mezelf ten doel te leren onderscheiden tussen emotionele behoefte en fysieke behoefte en me te bewegen tot het vragen om fysieke/praktische ondersteuning waar nodig zodat en waarin ik de emotionele behoefte los kan laten en vice versa, de emotionele behoefte te vergeven en hierin los te laten zodat ik me kan bewegen tot het vragen om fysieke/praktische ondersteuning waar nodig.

verantwoordelijkheidDesteni I Process

———————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

 

Advertenties

Dag 623 – Mislukking en Liefde

lovetree-351x185

Vervolg op Dag 622 met zelfvergevingen:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in een moment waarin ik iets verkeerd doe in en als de geest, alles in één keer teniet te doen in en als een gedachte als zelfbeschuldiging en hierin alles wat ik daarvoor fysiek gewandeld heb te vergeten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om in een moment aanwezig te zijn waarin ik niet weet hoe of wat ik kan antwoorden of doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb liever weg te blijven in een moment als ik niet weet hoe of wat ik kan antwoorden of doen, in plaats van in en als het moment aanwezig te zijn en van hieruit te zien of en wat en hoe ik kan antwoorden of doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om iets verkeerd te doen en daarom maar liever weg te blijven zodat ik het ook niet kan ‘verpesten’ en mezelf niet hoef te beschuldigen dat ik het verkeerd heb gedaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ervoor te kiezen om geheel weg te blijven als voorzorgsmaatregel om geen fouten te maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst voor verlies te ervaren door het maken van een fout.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat een ander weg gaat als ik een fout maak.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het weggaan en/of niet aanwezig zijn van een ander, te maken heeft met mij en het maken van fouten in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ikzelf wegga en/of weg blijf en verdwijn in en als zelfbeschuldiging, in en als de geest als ik iets verkeerd doe en van hieruit steeds (meer) schoorvoetend aanwezig te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb schoorvoetend aanwezig te zijn als dat ik liever afwezig ben zodat ik tenminste geen fouten kan maken/niets verkeerd kan doen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat het hier om een ‘kunnen’ gaat dus om een eventualiteit en niet om een ‘zullen’ als dat ik ‘zeker weet’ dat ik iets verkeerd zal doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb schoorvoetend aanwezig te zijn vanuit een eventualiteit als wat er eventueel kan gebeuren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het minste dat ik kan doen, is niets verkeerd doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik een last ben als ik iets verkeerd doe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het als een last te ervaren als ik en/of een ander iets verkeerd doe(t).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een enorme moeheid te ervaren als er dingen verkeerd gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb gedurende dit blog een enorme moeheid op te voelen komen wat betekent dat ik in en als de geest weerstand als afleiding opgooi als een poging – in en als de geest – om te voorkomen dat ik dit punt te open voor/als mezelf.

Ik realiseer me dat ik me gewaar ben van de moeheid die opkomt en dat ik hier doorheen kan ademen wat ik direct toe pas en eerder zo heb toegepast door te focussen op de realisatie en mijn gewaarzijn hierin en niet op de ervaring van moeheid die fysiek opkomt vanuit een gemanifesteerde geestervaring.

Als en wanneer ik mezelf zie verdwijnen in een zelfbeschuldiging omdat ik iets verkeerd heb gedaan, waarmee ik hetgeen ik voorheen fysiek gewandeld heb, in één keer onderuit haal, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat als er iets verkeerd gaat, er een heel programma aangaat in en als mezelf in en als de geest waardoor ik de realiteit in het moment uit het oog verlies en hierin verlies ik mezelf.

Ik stel mezelf ten doel me te realiseren wat ik voorheen fysiek gedaan heb om een realistisch beeld te krijgen van de situatie en van hetgeen ik verkeerd doe in een moment en ik stel mezelf ten doel om van hieruit – vanuit het realistische overzicht – te zien wat de beste oplossing is om verder te gaan en hetgeen ik (en/of een ander als mezelf) verkeerd gedaan heb, op te lossen op een eenvoudige, praktische wijze.

Als en wanneer ik mezelf zie schoorvoeten om aanwezig te zijn in een moment, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik twijfel en niet weet wat ik moet doen en dat ik een angst ervaar hierin iets verkeerd te doen of dat ik iets verkeerd kan doen en dan te verdwijnen in en als een zelfbeschuldiging.

Ik stel mezelf ten doel met en als mezelf te staan ter zelfondersteuning en in en als het moment aanwezig te zijn zonder direct iets te doen of iets uit te spreken en te ademen en zien wat er in mezelf opkomt en zien wat en hoe het moment zich opent en van hieruit geef ik mezelf de mogelijkheid om eventueel iets te spreken of doen vanuit en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met mezelf en/als een ander te beschuldigen voor iets verkeerd doen en een moment te nemen om te ademen en de moeheid te vergeven die opkomt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zoveel moeheid te ervaren/hebben ervaren dat ik er ‘niets meer bij kan hebben’ en dus van hieruit – vanuit een ervaring of zelfs een herinnering aan deze ervaring – te reageren alsof het direct teveel is als er iets verkeerd gaat en/of als ik iets verkeerd zeg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het als een enorme inspanning te ervaren om iets te corrigeren als het verkeerd gaat/is gegaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘ik kan niet meer’ als er iets verkeerd gaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en ervaren dat ik er helemaal alleen voor sta en dat ik alles zelf op moet lossen en dus kan ik niet zoveel hebben want ik kan maar ‘zoveel’ alleen oplossen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het te veroordelen als er iets verkeerd gaat en dit ‘verkeerd’ te zien als ‘niet nodig’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de dingen die verkeerd gaan te zien als niet nodig, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat dingen verkeerd gaan omdat en doordat ik en/of we ze niet gezien hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken, geloven en ervaren alsof alle verantwoordelijkheid bij mij ligt.

Ik realiseer me dat de verantwoordelijkheid voor mijn eigen geest bij mij ligt en dat dit voor ieder zo is.

Ik realiseer me dat ik me druk en moe maak vanuit een ervaring van angst voor verlies en me hierin verantwoordelijk maak voor wat een ander doet of niet doet zodat die ander ten minste niet weggaat, waarin ik zelf juist wegga in en als de geest in en als een (fysiek gemanifesteerde) ervaring van angst voor verlies.

Ik stel mezelf ten doel de verantwoordelijkheid te nemen voor en als mezelf in hoe ik besta in en als de geest en mezelf te vergeven en corrigeren voor de verkeerde/gekeerde aannames vanuit gedachten, gevoelens en emoties en van hieruit, de correctie te leven in en als het fysiek, stap voor stap.

Ik stel mezelf ten doel me minder en minder druk en moe te maken vanuit een ervaring van angst voor verlies in en als een gedachte wat een ander ervan vindt en in momenten specifiek te zien wat er in me opkomt als gedachte en/of ervaring en deze te benoemen en vergeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor mijn eigen ervaring van ‘nodig hebben’ en het hierin ‘aan iets of iemand vasthouden’ wat niet beste is voor mijzelf als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het ‘iets of iemand’ niet het beste is voor mij als leven, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat het vasthouden hierin niet het beste is voor mijzelf als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te keren van iets of iemand en/of te negeren, in en als een angst dat ik anders vast ga houden en/of klampen en mezelf hierin verlies, in en als dit vasthouden in en als de geest, echter in het afkeren en/of negeren verdwijn ik evenzo in en als de geest en verlies ik alsnog mezelf in en als een zelfbeschuldiging.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb van huis uit te denken en geloven en ervaren alsof ik iets mis – wat ik nu zou omschrijven als een gemis van een open communicatie in en als zelfoprechtheid – en zo een ‘neediness’ te creëren in en als mezelf, op zoek naar hetgeen ik denk te missen en dit te zoeken in en als een ervaring van liefde.

Ik realiseer me dat ik (en we) door de ervaring van ‘mislukken’ of verkeerd doen of fouten maken heen zal moeten wandelen om hierin mezelf te zien in en als de geest als wat en wie ik geaccepteerd heb te bestaan in en als mezelf en om van hieruit mezelf te vergeven en corrigeren.

Ik realiseer me dat ik in dit proces van opstaan de ervaring van liefde niet langer nodig heb om weg te komen van de ervaring van mislukking.

Ik realiseer me dat het ‘zoeken naar (de ervaring van) liefde’ als doel, een zoektocht is die gedoemd is te mislukken aangezien mislukking het grondvestigingsuitgangspunt is van dit doel en het zoeken naar deze ervaring van liefde.

Ik realiseer me dat hier de ervaring van wanhoop vandaan komt in deze zoektocht die ik zolang ik me herinner ervaar in en als mezelf, aangezien ik de zoektocht niet begreep en niet begreep hoe deze zou kunnen ‘gelukken’.

Ik realiseer me dat ik door een verkeerde als gekeerde benadering in en als de geest, mijn eigen ervaring en zelfs realiteit van mislukking creëer en fysiek manifesteer, waarin ik in en als een ervaring van angst voor verlies aanwezig ben als angst voor het verliezen van wat ik najaag in en als de geest, geprojecteerd op iets of iemand buiten mezelf, in en als de verkeerde/gekeerde benadering.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met het zoeken naar een ervaring van liefde en te stoppen met proberen weg te komen van mislukking en mezelf te ondersteunen om op te staan en zelfoprecht te zien in hetgeen ik verkeerd geleerd en dus geleefd heb en hierin mezelf te vergeven en corrigeren, dag voor dag, moment voor moment.

Ik stel mezelf ten doel de woorden van Bernard in ‘Mislukking in relatie tot de Ziel’ als richtlijn te gebruiken om het concept van de ziel in en als mezelf in relatie tot mislukking te deleten, te verwijderen met behulp van de toepassing van zelfvergeving en zelfcorrectie in en als leven als gewaarzijn.

Ik stel mezelf ten doel situaties, mogelijkheden en ontmoetingen te benaderen vanuit een ‘practical potential assessment’ als praktische potentiële beoordeling en de energetische ervaringen als gevoelens en emoties die hierbij opkomen, te ervaren, benoemen en vergeven in klank waarin ik de substantie binnenin de energetische ervaring ondersteun en bevrijd van de energie en zo terugbreng in en als mijn fysiek als substantie om mezelf uiteindelijk van hieruit te corrigeren tot het leven van en als een mogelijkheid/oplossing die het beste is voor mezelf en/als een ander, in en als Leven, in en als het fysiek.

full_speaking-as-sound-kryon-my-existential-history

Speaking as Sound – Kryon: My Existential History

How will having more awareness of the sound of your voice in communication with others and in sounding Self Forgiveness assist and support you in your quantum physical process?

What is the relationship between the sound of your voice and mind-physical energy manifested in your body?

How can you become aware of the sound of your voice, especially when you communicate with others?

How do you tend to speak in and as ENERGY instead of SOUND?

How can you identify the difference between speaking in energy vs. speaking as sound?

————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

 

 

Dag 622 – Waarom ben ik niet aanwezig?

sweet-living-metalen-tekstbord-42x13-cm-ivm-met-mi

Ik realiseerde me van de week dat ik mezelf in een moment waarin ik iets doe zonder gewaar te zijn en hierin iets ‘verkeerd’ aanpak, alles wat ik daarvoor consequent en fysiek gewandeld heb, in één keer teniet doe door dit zelfoordeel waarin ik alleen nog dit zelfoordeel (als gedachte) waarneem in mezelf en niet langer zie wat ik wel gewandeld heb en fysiek heb geleefd. Dit gebeurt in een moment waarop ik denk ‘de ander te verliezen’ en waar voorafgaande aan dit moment, de ander mijn attentie vraagt op een manier die bij mij reactie oproept.

Ik heb dit ook een keer zo bij een huisdier ervaren die vlak voor haar dood mijn attentie zeer opvallend vroeg met haar gedrag waarvan ik me niet gewaar was en in plaats hiervan reageerde ik alsof het een ‘aandacht trekken’ was en dus negeerde ik het min of meer. (Uitgebreid over geschreven – cavia Roos). Ik zag eenzelfde reactie van negeren in mezelf ten aanzien van een menselijk wezen die mijn attentie vroeg met bepaalde woorden waarop ik reageerde en ik wist niet wat ik moest doen dus deed ik niets en bleef weg en zag ik niet de ervaring van angst die juist in de woorden aanwezig is. Hierna leek het een laatste moment te zijn waarop ik nog iets had kunnen uitwisselen met deze persoon en toen ik dit door had, verloor ik mezelf in een zelfbeschuldiging over het niet gewaar zijn van mezelf in dit moment.

Juist door het moment met Roos te herinneren, kon ik vrij snel bij mezelf terugkomen en realiseerde ik me dat ik altijd fysiek aanwezig ben geweest voor diegene en dat als ik nu net dit ene moment niet aanwezig ben, dit niet betekent dat de rest ervoor er niet toe doet. De zelfbeschuldiging kwam voort uit een plaatsvervangende ervaring van hoe het voor de ander moet zijn om op zo’n laatste moment genegeerd te worden en hierbij ervaar ik dan een enorm verdriet. Dit is ook een punt wat ik nog niet heb uitgewerkt in de situatie met Roos.

Nu werd me duidelijk dat zowel Roos als deze mens, zichzelf hebben kunnen uitdrukken en dat ik het gehoord/gezien heb, alleen dat ik op dat moment niet ben ingestapt om te delen. Dus de ervaring van ‘hoe het voor een ander moet zijn’ is een projectie van een onverwerkte ervaring in mezelf. En ik vermoed dat ik me onbewust afsluit in zo’n moment in en als de geest om de ervaring van ‘angst voor verlies’ te ontlopen in mezelf. Of reageer ik puur instinctief en ontloop ik enkel de herinnering en gekoppelde ervaring(en) in mezelf die ik als ‘pijnlijk’ waarneem en ervaar ik eigenlijk angst voor het verliezen van een compromitterende ervaring?

Ik begrijp door Roos dat het een uitdrukking van de ander is die iets wil delen en zij heeft natuurlijk opgemerkt/fysiek ervaren dat ik de periode ervoor juist altijd aanwezig was in mijn beste kunnen op dat moment (ik zeg op dat moment aangezien ik niet gewaar ben in die mate dat ik nog deelneem in en als de geest en dit door aan het wandelen ben, dus niet fysiek gewaar zoals dieren dit zijn). Dus ik mis een moment van terugkoppeling van een ander die iets wil delen met me waaruit blijkt dat mijn voorgaande aanwezigheid is opgemerkt.

Echter die ander heeft zich gewoon kunnen uitdrukken, zowel het dier als de mens en ik kan mezelf direct vergeven voor dit moment en de dimensie onderzoeken die maakt dat ik ‘afwezig’ ben en iets negeer in de ander doordat ik ervaar ‘niet te weten’ wat ik hiermee aan moet.

Als ik hier in dit ‘niet weten’ zie komt mijn moeder in beeld naar voren en zie ik eigenlijk een constant niet weten van wat ze met me aanmoet. En dus ‘niets’ doet.

Ik zou zeggen dat dit dan ook voortkomt uit een ervaring van angst voor verlies. Wat houdt die ervaring dan in? Want ik was zo klein dat ik echt nog niet weg ging lol. Dus is het een ervaring van angst voor verlies van een illusie van zelf want als ik werkelijk aanwezig ben/wil zijn in en als ondersteuning voor een ander zal de illusie in en als eigenbelang moeten wijken, ander kan ik de ander niet onvoorwaardelijk ondersteunen en zien wat diegene op dat moment nodig heeft.

En dit is hetgeen ik ervaar als ‘gemis’ in mijn opvoeding want het lijdt tot een niet aanwezig zijn en negeren en niet begrijpen van wat er zich afspeelt in een ander, dus gedurende de opvoeding, van wat zich afspeelt in mij. Ik sta er ‘alleen voor’ als kind en ben mijn expressie in gaan houden. En op cruciale momenten zet ik dit gedrag zelf voort en zo mis ik een moment van uitwisseling in en als expressie die kan toevoegen zowel voor mijzelf als voor de ander.

En dit is wat ik wil leren, onvoorwaardelijk aanwezig zijn en uitdrukken wat het beste is voor mezelf en/als een ander – dier, mens, plant – leven en open zijn voor de uitdrukking van een ander hierin. Ook al weet ik niet wat te doen of spreken, ik kan beginnen met leren aanwezig te zijn en blijven en te zien wat er is, wat er gebeurt in mij. En hiervoor heb ik de ondersteuning en het vertrouwen van mezelf nodig, in dat ik mezelf niet ‘afval’ of veroordeel als ik in dat moment nog niet iets uitspreek wat bijvoorbeeld zou kunnen ondersteunen, of dat ik het verkeerde uitspreek in en als de geest. Zo bouw ik vertrouwen op in en als mezelf. Zodat ik met en als mezelf aanwezig leer en durf te zijn in ieder moment en hierin aanwezig ben voor een ander.

Want wat ik nu doe is dat ik van tevoren maar gewoon weg blijf en het negeer en net doe alsof er niets aan de hand is en ik het niet zie. Maar ik heb het allang waargenomen, ik weet alleen niet goed wat te doen en door ‘weg te gaan’ in en als mezelf, in en als de geest kan ik niet gaan zien in het moment wat ik zou kunnen doen of uitspreken of misschien alleen maar aanwezig zijn om te beginnen.

Dit zou ik kunnen omschrijven als ‘angst voor mislukking’ en ‘er niet eens aan beginnen dan kan het ook niet fout gaan’. Dus er speelt een ervaring van ‘angst voor verlies’ en ‘angst voor mislukking’ die ik kan onderzoeken. En wat heb ik dan ‘nodig’ van die ander in en als de Neediness persoonlijkheid.

Zelfvergevingen volgen.

gebrokenhart1

“Het Ontwerp van de Ziel, had als haar Grondvesting – de Intentie om Controle door het Bestaan heen in te bedden. De Belichaming van de Controle, was om een Doel te Creëren en het Doel had een Grondvesting nodig. Het Grondvestingsuitgangspunt van het Doel: was Mislukking. Die het Wezen dan zou Ontwerpen om hun eigen Motivatie te Creëren om proberen weg te komen van Mislukking. Hierin – zullen zij Mislukking Rechtvaardigen en komen tot het Accepteren ervan als Deel van hun Wezenlijkheid. Als dat eenmaal Geaccepteerd is – zou het Concept van Geboren Worden in Zonde, zogezegd, zelfs Deel worden van de Fysieke Realiteit. Dit is Gedaan voor Miljoenen en Miljoenen en Miljoenen Jaren, totdat niemand zich kon Herinneren wie ze werkelijk waren, of zouden kunnen zijn. Omdat, het ‘kunnen zijn’ Vervangen was door Motivatie om proberen weg te komen van de Mislukking die elke Ademhaling lijkt te Plagen als Gedachten die omhoog komen, als Gevoelens en Emoties en Visioenen en Stemmen in de Geest – Vragend, Hopend, Wensend, Negerend, Ontkennend, voor Altijd Zoekend naar een Gevoel waarvan iedereen Gelooft dat het ‘moet Bestaan’ en dat uiteindelijk de Naam ‘Liefde’ kreeg. Maar alles dat het was, was in feite Mislukking in een andere Naam. Zelf Gecreëerd – Complete Controle, Absolute Afscheiding.”

(…)

Uit: Dag 468 – Mislukking in relatie tot de ZIEL – Bernard Poolman

boom beige

——————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 621 – ‘Neediness’ en emotionele afhankelijkheid

nodig hebben

Tijdens en na de periode van het ‘beëindigen van de relatie’ waarbij ik mezelf heel duidelijk richting moest (leren) geven in fysieke realiteit om het vervolgproces voor beiden ‘in banen’ te leiden als richting die het beste is voor allebei, bemerk ik dat ik heel gespannen en schrikachtig blijf. Paranoia zou je zelfs kunnen zeggen, ook nadat ik duidelijk geweest ben en richting heb gegeven. Ik kijk naar buiten, schrik ’s nachts wakker (waar ik 1x de lichtwekker verkeerd had ingesteld dus die ging vol aan inclusief geluid toen ik net een uur in bed lag en hier schrok ik wakker van met bonkend hart en zo bleef ik nog lange tijd wakker met ‘de schrik in mijn lijf’) – en ik kon er geen vinger opleggen wat me zo opjoeg in mezelf.

Gisteren luisterde ik naar het interview ‘Neediness’ en hiermee kon ik bij de ervaring van verdriet binnenin mij en ik bemerk nu na 24 uur dat de overspannen ervaring afneemt. Het fysieke gevolg van neediness is vermoeidheid en uitputting en dit is absoluut een staat waarin ik mezelf steeds opnieuw breng. Er zit verandering in, ik kom niet meer tot de staat van werkelijke uitputting echter de bron of kern is nog steeds in mij aanwezig. Nu heeft het een naam.

Neediness

De ervaring of persoonlijkheid die ik zorgvuldig ga onderzoeken en verwijderen in mezelf, te beginnen met de emotionele afhankelijkheid en het identificeren/benoemen van de positieve ervaringen naar een aantal andere mensen toe waarin ik dit en dus een deel van mezelf, ‘verbind’ aan de ander en niet leef als zelfexpressie. Het uitwerken hiervan doe ik (deels/waar nodig) buiten de blogs voor mezelf.

Neediness: The What & The Why – Atlanteans – Part 310

Where does the experience of neediness come from?

What does it mean to create an emotional dependency on another person?

Why do you create emotional dependencies on other people?

What triggers this emotional dependency, which leads to the experience of neediness?

How can you identify this relationship between neediness and emotional dependency?

Why can self fulfilment not exist as long as you accept and allow neediness?

walking-alonePrincipled Living

—————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive