Dag 380 – Woordweb Roos – PROJECTIE – terug naar zelf halen

Woordweb Roos (de overleden cavia):

kwetsbaar, klein, zichzelf, geen angst voor wat anderen vinden van haar, niet eenzaam maar aanwezig in/als zichzelf, comfortabel in haar eigen lichaam, niet alles begrijpend, niet lettend op haar omgeving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb Roos te verbinden met kwetsbaar, en haar als kwetsbaar te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb Roos te verbinden met klein, en haar als klein te zien, als zijnde kwetsbaar als heel klein caviaatje, waarbij ze het haar verliest en er alleen een klein lijfje op dunne pootjes rondloopt in een wereld waar mensen veel groter zijn en niet opletten wat er voor/onder de voeten loopt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb Roos te verbinden met zichzelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb Roos te verbinden met geen angst voor wat anderen vinden van haar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb Roos te verbinden met niet eenzaam maar aanwezig in/als zichzelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb Roos te verbinden met comfortabel in haar eigen lichaam.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb Roos te verbinden met niet alles begrijpend.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb Roos te verbinden met niet lettend op haar omgeving.

*

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te scheiden van kwetsbaar in en als mezelf, in en als een verbinding als projectie op Roos als kwetsbaar.

Als ik mezelf, mezelf zie afscheiden van kwetsbaar, dan stop ik, ik adem. In plaats hiervan, verbind ik mezelf door te onderzoeken in mezelf wat ik als kwetsbaar ervaar waarvan ik me wil afscheiden, niet realiserende dat ik mezelf,  in en als afscheiding, juist kwetsbaar maak, en dus stel ik mezelf ten doel mezelf te versterken, door afscheiding als aannames in en als geloof in gedachten te stoppen, in te zien, zelf te vergeven en mezelf hierin te corrigeren, adem voor adem.

*

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te scheiden van klein in en als mezelf, in en als een verbinding als projectie op Roos als klein.

Ik realiseer me dat ik me afscheid van klein als kwetsbaar, omdat ik de wereld als groot als onoplettend ervaar, onoplettend op wat er voor/onder de voeten loopt, en als je hierin klein bent, kun je maar zo een voetstap/afdruk/indruk op je krijgen.

Ik realiseer me dat ik mezelf klein maak door voetstappen als afdrukken als indrukken van anderen serieus, aan te nemen als zijnde waar, waarin ik mezelf niet serieus neem in en als de kleine correcties die ik zie die gemaakt moeten worden als startpunt voor de correctie in het grote geheel, en hierin mezelf onder de voet te lopen, onder te schoffelen, in en als leven, in een poging mee te kunnen doen met de snelheid als positiviteit van de geest, niet ziende dat ik hiermee mezelf als leven in en als detail, niet serieus neem.

Ik stel mezelf ten doel de hele kleine correcties, in en als mezelf, serieus te nemen, adem voor adem, en dit zo uit te breiden naar buiten toe.

*

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te scheiden van mezelf in en als een verbinding als projectie op Roos als zichzelf, waarin wat ik denk te zien in Roos, ik aanneem als zijnde ‘zichzelf’, en aangezien ik dan kijk naar Roos als cavia, weet ik niet wie ik ben als zelf.

Als ik mezelf zie participeren in en als een kijken naar dieren en hierin een ervaring heb als zijnde ‘zij zijn zichzelf’, dan stop ik, ik adem. In plaats hiervan focus ik op mijn eigen adem, raak iets van mezelf aan, van mijn eigen fysiek, en herinner me hierin, dit ben ik.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te verminderen als mezelf in en als mijn fysiek ten opzichte van dieren die ik zie als zichzelf, en hierin als beter, omdat zij geen geest-bewustzijn systeem hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te zijn kwijt geraakt in en als het hebben van een geest bewustzijn systeem, en hierin met mezelf overhoop te liggen in en als zelfoordeel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb overhoop te liggen met en in mezelf, participerend in en als zelfoordeel voor wat ik zie als mezelf in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn gewoonten in en als zijnde geest bewustzijn systeem af te wijzen, niet serieus te nemen, en hierin mezelf onderuit te halen, in plaats van te helen en heel te worden in en als acceptatie van mezelf, zodat ik mezelf kan vergeven en veranderen tot wat het beste is.

*

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf af te scheiden in en als angst voor wat anderen vinden van mij, in en als een verbinding als projectie op Roos als zijnde niet bang voor wat anderen vinden van haar, en dit te bewonderen in en als afscheiding van mezelf.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken, als en wanneer ik een angst in mezelf ervaar voor wat anderen van mij vinden, te stoppen, te ademen, en te zien wat het is wat ik wil verstoppen; of dit iets is in de geest waarvan ik al weet dat het niet helemaal klopt, of dat het een angst betreft om op te staan in en als mezelf, en hierin op te vallen aangezien ik sta, welke eventueel reacties op kan wekken in anderen.

*

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te scheiden van niet eenzaam maar aanwezig in en als mezelf, door Roos te verbinden met wat ik zie als niet eenzaam maar aanwezig in en als zichzelf waarin ik vervolgens in deze projectie op haar als wat ik zie als niet eenzaam maar aanwezig in en als zichzelf, te kruipen, waardoor ik zelf dus niet aanwezig ben in en als mezelf en dus eenzaam, maar in plaats hiervan aanwezig in en als de geest in een projectie op als verbinding met Roos.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf met Roos te verbinden in en als projecties van wat ik zie als zijnde haar, en hierin mijn interpretatie in en als geest bewustzijn systeem op haar te leggen, en hierin een verbinding te leggen, welke feitelijk slechts een verbinding is met mijn eigen projectie, in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te verbinden met mijn eigen projecties in en als de geest, door mezelf met Roos te willen verbinden in en als een projectie van wat ik zie als zijnde haar, in een poging mezelf niet eenzaam te hoeven voelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen ervaring van eenzaamheid in stand te houden door verbindingen als relaties te leggen in en als projecties in de geest op het leven om mij heen, in dit geval op Roos, en hierin afhankelijkheid in mezelf te creeren van de ander, welke feitelijk slechts een afhankelijkheid is in en als de geest, van mijn eigen projecteis als relaties als verbindingen in en als de geest, met en op een ander als leven buiten mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf afhankelijk te maken van mijn eigen geest, in en als projecties, relaties en verbindingen, en hierin mezelf op te liften, uit te lichten, de geest in, waarin ik niet meer aanwezig ben in en als mijn fysiek, in en als mijzelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te verminderen ten opzichte van dieren door in en als de verbinding in en als de geest te gaan, welke feitelijk mijn eigen projecties zijn op wat ik zie in en als de geest in dieren, en hierin mezelf af te scheiden van mezelf in en als klank als expressie, in en als mijn fysiek, en deze ‘aan te hangen’ in het dier, die wel aanwezig is in klank in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb aan mijn projectie op het dier te gaan hangen in en als verbinding als relatie in de geest, en hierin een aanhangsel te worden van het leven in en als fysieke expressie.

Als ik mezelf zie verdwijnen in interpretaties als projecties als verbindingen in de geest op het dier, dan stop ik, ik adem. ik breng mezelf terug in mijn fysiek door in de adem te gaan, me te verbinden met mijn eigen stem, mijn eigen stem te voelen fibreren in mijn lijf,  en door mijn eigen vlees aan te raken.

Ik stel mezelf ten doel in en als mezelf aanwezig te blijven en mezelf terug te brengen steeds als ik bemerk dat ik in de geest verdwijn, adem voor adem, dag voor dag, en hierin te zien wat het is dat ik in verbinding mee wil blijven in de geest, welke waarde ik hieraan hecht en welke angst hieronder verborgen ligt, en zodoende, zelfvergevingen toe te passen op deze aanhechtingen als verbindingen in de geest, in en als adem en/of klank mezelf brengend in het fysiek.

*

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te scheiden van comfortabel in mijn eigen lichaam door deze comfortabele toestand te verbinden met Roos als dier, in en als een projectie in de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te scheiden van comfortabel zijn en als mijn fysiek, door mezelf te verbinden met projecties in de geest, en via deze projecties als interpretaties, als verbindingen als relaties, te verdwijnen in mijn eigen projectie als aanname van wat ik denk dat de ander is, welke ik ervaar als ‘verdwijnen in de ander’, maar welke feitelijk een verdwijnen is in en als mijn eigen projectie.

ik stel mezelf ten doel, als en wanneer ik ervaar te verdwijnen in de ander, te stoppen, te ademen, en te onderzoeken wat ik aanneem in de geest als interpretatie van wat ik zie, waarin ik vervolgens verdwijn, zodat en waarin ik zelfvergevingen toepas op de verbindingen die ik hierin leg in geest, in en als mezelf, geprojecteerd op iets of iemand, in dit geval een dier, buiten mij, waardoor ik mezelf oncomfortabel ga voelen in en als mijn eigen fysiek, wat komt doordat ik verstrikt raak in mijn eigen interpretaties in de geest, waarin ervaringen als reacties getriggerd worden/omhoog komen, welke ik vervolgens onderdruk, mijn fysiek in druk, waardoor en zodat ik niet meer aanwezig kan zijn in mijn eigen fysiek, en dus niet meer comfortabel kan zijn in mijn eigen fysiek, weggeduwd door de krampen als constricties als aannames innen als de geest.

Ik realiseer me dat dit nogal wat lagen bevat, welke ik niet 1-2-3 heb ont-wikkeld, en dus, stel ik mezelf in verbinding in en als aanwezigheid in geduld met mezelf in het wandelen van de deconstructie in en als de geest, welke niet voor niets minimaal 7 jaar – 2555 dagen van schrijven inneemt.

*

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te scheiden van niet alles begrijpen door niet alles begrijpen te verbinden met Roos, en me hierin beter te voelen dan Roos in en als een geloof dat ik meer begrijp dan Roos.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf af te scheiden in en als een projectie op Roos van Roos die niet alles begrijpt, zodat ik me beter kan voelen in en als mijn eigen projectie, beter dan wat ik zie in mij als ‘minder’ als ‘niet alles begrijpen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf als minder te zien als ik niet alles begrijp.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in dit alles willen begrijpen als een mogelijkheid om me beter te voelen, het leven in en als het fysiek te missen, niet te zien voor wat het is, waardoor ik een essentieel moment in en als leven, in en als transformatie als moment van de dood, heb gemist, waarin ik mezelf juist minder voel als ‘niet alles begrijpen’ als ‘niet alles zien’.

Als ik mezelf zie participeren in een reactie ten opzichte van een ander die niet alles begrijpt, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik reageer, en dat ik er dus een oordeel over heb, dat ik dus niet gelijk sta aan iets niet begrijpen, en dat ik dus onderzoek moet doen in mezelf waarmee ik bezig ben in en als de geest, want ik ben energie aan het genereren, welke me verheft.

Ik realiseer me dat zolang ik me verhef in de geest in en als polariteit in creatie/generatie/genereren van energie, ik geen toegang tot leven zal hebben, en dus niet zal zien in en als leven, en dus leven zal missen, hetgeen ik juist niet wil.

Ik realiseer me dat, ik liever opsta voor het leven van een caviaatje dan voor het leven in en als mezelf, waarin er eerst een moment van negeren moet plaatsvinden voordat ik opsta en beslis, nu is het genoeg.

Ik sta mezelf toe op te staan, waarin ik me realiseer dat opstaan voor/door leven van een caviaatje gelijk is aan opstaan voor leven als mezelf; opstaan voor leven is opstaan voor leven.

Ik stel mezelf ten doel op te staan voor leven en mezelf als leven hierin serieus te nemen, door te onderzoeken en zien, realiseren en begrijpen waar en hoe ik me keer op keer afscheid en afgescheiden heb, waardoor ik keer op keer ervaar afscheid te moeten nemen.

*

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te scheiden van niet letten op mijn omgeving door niet letten op mijn omgeving te verbinden met Roos in en als een interpretatie dat Roos niet let op haar omgeving.

Ik realiseer me dat Roos aanwezig is in haar eigen fysiek, en hierin op en als zichzelf let en voor zichzelf zorgt.

Ik realiseer me dat ik me heb afgescheiden van mijzelf in mijn eigen fysiek, door op de omgeving te gaan letten, in en als interpretaties in de geest, en hierin controle probeer uit te oefenen op mijn omgeving, aangezien ik in angst verkeer, aangezien ik in de geest verkeer, en in de geest is het niet veilig, want daar kan alles zomaar ineens verloren worden, aangezien energie niet constant is, en dus moet ik dit als ervaring in mij, beschermen, en dus, moet ik goed opletten op mijn omgeving.

Ik stel mezelf ten doel, als en wanneer ik mezelf op zie letten op mijn omgeving, wat nogal vaak voorkomt, te stoppen, te ademen, en hierin te zien wat het is dat ik graag wil behouden in de geest en dus denk te moeten beschermen, als zijnde, wat doet me ‘goed’ of ‘veilig’ voelen in de geest, in en als een geloof van ‘dit ben ik’, zodat en waarin ik me gewaar word van mijn controle in en als geest bewustzijn systeem, in en als gedachten als aannames – namen geven aan wat ik zie – gemanifesteerd in en als ervaring in en als mezelf, zodat en waarin ik mezelf hiervan bevrijd, en mezelf hierin vergeef, adem voor adem, zodat en waarin ik aanwezig ben in en als de adem.

Desteni-I-Process-Lite – free course to start learning how to bring yourself back to self

*

Dag 373 – Roosje is dood – feiten en ervaring

Dag 374 – How Every Breath Counts

Dag 375 – The gift of Life by Roos – preference and ignorance

Dag 376 – Ignorance and preference – self-corrective statements

Dag 377 – The gift of Life by Roos – knowledge and information

Dag 378 – Loneliness-1

Dag 379 – Sexual Desire

——————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Advertenties

Dag 298 – Expressie en de Darm – Moeheid en de functie van de milt

Nederlandstalige voortzetting van het onderwerp moeheid en slapen:

Dag 297 – Expressie en de Darm – The Inner Test

Probleem:

Als ik wakker word ervaar ik de ‘zwaarte in de milt’. Enkele drukpunten van de milt doen zeer, en ik ervaar zwaarte in mijn buik. De milt is het orgaan dat de voeding transformeert naar bruikbare fysieke energie voor het lichaam. De milt wordt hierin in zijn werk belemmerd en verzwaard door de belasting van de geest, door een teveel denken en te weinig fysiek doen/bewegen. Hierdoor kan de milt de voeding niet goed transformeren en omzetten in bruikbare fysieke energie en ontstaat er vermoeidheid. De milt als orgaan past bij het element Aarde. Aldus de Traditionele Chinese Geneeswijzen (TCM – Traditionial Chinese Medicine).

Dit is een punt waarin ik me regelmatig heb laten ondersteunen door een deskundige op het gebied van chinese geneeswijzen. Ik ben al een tijd niet geweest omdat het veel beter gaat en ik met andere fysieke ondersteuning bezig ben (chiropractie, osteopathie), en, ook doordat alles bij elkaar wat veel geld kost en ik dit de doorslag heb laten geven – tezamen met reisafstand – om deze ondersteuning er even uit te laten.

Tevens heb ik de laatste tijd weinig warme maaltijden met gekookte granen in de avond gegeten, waarvan bekend is en ik ook ervaren heb, dat dit de miltenergie ondersteunt en het fysiek verwarmt door het transformatiekacheltje te ondersteunen.

En een derde punt van invloed, de mindparticipatie.

Nee dit kan het niet zijn.

lol grapje, dit is natuurlijk de bepalende factor dat de milt zijn werk niet gewoon kan doen en moeite heeft de voeding te transformeren/omzetten in warmte en bruikbare fysieke energie – Aarde – voor het Lichaam.

Oplossing:

Doorgaan met het onderzoek, uitschrijven, zelfvergeven en zelfcorrigeren van de patronen in de geest die mezelf in en als aarde-fysiek indermijnen;

Beoefenen van in de adem aanwezig zijn welke de transformatie bevordert van de niet-stoffelijke substantie als O2 tot fysieke energie en welke participatie in de geest vermindert/stopt zodat de milt zijn functie (beter) kan uitvoeren.

Verwarmende voeding consequenter gebruiken en warme maaltijden met wat gekookte granen maken in de avond.

Eventueel een bezoekje aan de deskundige in de TCM.

Beloning:

Rustiger fysiek aanwezig, warmer lichaam, meer fysieke energie en minder ‘zwaarte’ en/als vermoeidheid gekristaliseerd in het fysiek.

*

Dit heb ik even mooi opgeschreven in theorie; in de praktijk is met name het proces van stoppen van de participatie in patronen in de geest natuurlijk een lang proces met allerlei draden en haken en ogen die onderzocht, zelfvergeven en gecorrigeerd dienen te worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het bij voorbaat al op te willen geven als ik deze zwaarte ervaar in mijn fysiek, welke zich gemanifesteerd heeft door alle indrukken en reacties in de geest ervaar, in het fysiek te drukken door de ervaring te onderdrukken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten waar te beginnen als ik deze zwaarte ervaar, en het liefst het licht uit te willen doen, in bed te stappen en nooit meer wakker te worden en/of op een dag wakker te worden en dat al deze zwaarte als patronen verdwenen is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hierin te zien dat ik wil slapen om het licht uit te doen, waarin het licht het licht is van de geest, welke ik alleen uit leek te kunnen doen door te gaan slapen, wat niet werkelijk zo is – tijdens de slaap gaat de geest gewoon door – en sterker nog, deze heeft zichzelf keer op keer herladen in de slaap en de dromen, en doet dit nog steeds als ik langer blijf slapen dan 6 uur.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in het licht in de geest vast te houden door me te verstoppen in bed in de slaap in het donker, in plaats van in en als het donker in en als mijn fysiek op te staan en de structuren van het licht als de geest te onderzoeken, zelfvergeven en zelf te corrigeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een punt te ervaren ter hoogte van het middenrif, uitlopend naar beide hoeken van de dikke darm, waarin ik alles vast voel zitten, en het is alsof dit in 1x los zou kunnen, alsof er 1 iets zit vastgehaakt, maar ik krijg dit niet voor elkaar, ik moet blijkbaar toch echt eerst alle lagen en draden inzien, realiseren en begrijpen voordat ik dit ene punt kan verwijderen en de constrictie vrij maakt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in 1x de constrictie op te willen heffen en mezelf in 1x – in 1 adem – te willen bevrijden, in plaats van in te zien dat ik mezelf vele keren in 1 adem dien te veranderen in het moment, en dat al deze ene keren – al deze keren in de geest van hetgeen ik verkeerd heb opgevat en verkeerd heb gedaan en waarvan ik me heb afgekeerd dus afgescheiden in de geest – samen zullen leiden tot het ene punt van vrijmaken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb wel in 1x de hele constrictie op te willen heffen (?) maar in een specifiek moment niet in 1 adem te willen veranderen en hierin vast te houden aan de oude constructie/constrictie in/als/van mezelf in/als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als constrictie op te willen heffen, wat ongeveer hetzelfde is als mezelf opgeven/teniet doen, welke veel ophef veroorzaakt in mezelf, zonder in overweging te nemen dat ikzelf vastzit in en aan en als deze constrictie in en als mindconstructen, en dat ik mezelf in en als deze constricties in en als verwikkelingen als relaties in en als de geest, dien te veranderen, zodat ik in en als de zelfverandering beweeg en opsta, in plaats van mezelf op te heffen en veel ophef te maken.

Als ik mezelf zie participeren in een weigering tot verandering in 1 adem in het moment, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik een moment van transformatie als verandering voorbij laat gaan als ik weiger, welke fysiek invloed heeft op de milt en dus op mijn algehele aarde-aanwezigheid in/als het fysiek, waarin ik mezelf vasthoud in de geest in wie ik denk en geloof te zijn.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken in een specifiek moment wat het is waaraan ik vast wil houden in een geloof in een gedachte als wie ik ben.

Ik stel mezelf ten doel te oefenen in het veranderen in een specifiek moment in 1 adem in hele kleine dingen, zoals bijvoorbeeld het stoppen van participatie in een oordeel in de geest, zonder dat ik perse eerst onderzocht heb waaraan het gerelateerd is.

Ik sta mezelf toe de participatie in de geest te stoppen voordat ik begrijp waaraan de participatie gerelateerd is; ik stop, ik adem, ik pas eventueel een zelfvergeving toe in het moment; ik onderzoek het punt in schrijven.

Ik stel mezelf ten doel meer aandacht en tijd te besteden aan het bereiden van een warme maaltijd met wat gekookte granen in de avond en hier effectieve voorbereidingen in te doen zodat ik dit in kan passen in het werkschema waarin ik me beweeg.

Ik stel mezelf ten doel mezelf regelmatig terug te halen in de adem en in de adem een wandeling te maken in de buitenlucht.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat ik fysiek ervaar als ik mezelf terughaal in de adem en dit uit te schrijven en zelf te vergeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb op te zien tegen bepaalde taken waarvan ik niet exact weet hoe die exact uit te voeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bij voorbaat moe te worden van hetgeen ik allemaal zie in gedachten wat ik uit moet voeren, waarvan ik niet exact weet hoe/waarvoor ik dus geen programma klaar heb, in plaats van in te zien dat ik hierin moe wordt van de interpretatie die ik vooraf in de geest maak van de bezigheden in de toekomst, welke hetgeen is waar ik zo moe van word.

Als ik mezelf zie participeren in een gedachte als angst waarin ik ertegenop zie om iets uit te voeren waarvan ik niet exact weet hoe, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik moe word van het tegenop zien in de geest, waarin hetgeen ik tegenop zie, de participatie in de geest zelf is, namelijk eventuele ervaringen van ongemak die ik eventueel tegenkom als ik de taak uit ga voeren welke een taak is die ik nooit gedaan heb en dus waarin ik niet volgens een programma kan werken.

Ik realiseer me dat ik een berg creeer in de geest, een berg van oordelen en hieraan gebonden angsten voor de oordelen, waar ik als een berg tegenop zie, wederom in de geest, en welke ik fysiek manifesteer als ik deze niet effectief zelfvergeef, en welke dan dus werkelijkheid wordt als fysieke consequentie als berg waar ik doorheen moet.

Ik realiseer me dat ik deze angsten en oordelen fysiek gemanifesteerd heb, en hierdoor in mijn fysiek door de berg aan opgeslagen indrukken als consequenties heen moet.

Ik stel mezelf ten doel een nieuwe bezigheid stap voor stap, adem voor adem, te starten, en gaandeweg te zien wat ik tegenkom.

Ik stel mezelf ten doel plezier te hebben in de nieuwe bezigheden – plezier in plaats van angst – door te stoppen met het zien van de bezigheden als een doel wat behaald moet worden, en de bezigheden te zien als onderzoek, als expansie van mezelf en de skills van mezelf.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen in het uitbreiden van (de skills) van mezelf door het toepassen van het gereedschap als onderzoek in schrijven, zelfvergevingen en zelfcorrecties van de punten die ik tegenkom in deze uitbreiding.

Ik stel mezelf ten doel specifieke zelfvergevingen toe te passen op de fysieke ervaringen van de constricties en patronen als opgeslagen indrukken als consequenties in mijn fysiek.

Gerelateerde video aan het ene punt als ‘the one who I am’:

2013 – Deconstructing a feeling of love as a fundamental basic foundation to built a relationship on

Gratis Interviews ter Zelf Ondersteuning

*

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

—————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/