Dag 634 – De manifestatie van fysieke uitputting nader onderzocht

uitputting

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me uitgeput te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf uit te putten in en als een controle, in en als de geest door te proberen alles vanuit de geest te controleren en sturen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn fysieke lichaam uit te putten en niet voldoende fysieke energie over te houden voor een optimaal functioneren van de spijsvertering.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb doodmoe te zijn van de hele tijd te moeten eten en voor eten te zorgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door controle in en als de geest, de spijsvertering te bemoeilijken en zo de trek in en mogelijkheid tot eten te beperken waardoor ik aan de onderkant van een gewicht hang dat oncomfortabel is voor mijn lichaam.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor de oncomfortabele toestand in en als mijn fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te walgen van mezelf in een toestand van verkramping en controle en dus, vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf angst aan te jagen in de vorm van walging in/als angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘laat maar’ en mezelf af te leiden in en als de geest, in plaats van de ervaringen waartegen ik me verzet binnenin mij, toe te laten en te ervaren en van hieruit te vergeven in en als mezelf en zo de afscheiding in en als deze ervaringen, te stoppen binnenin mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb constant te denken dat ik het helemaal fout doe en mezelf non-stop te veroordelen voor wat ik doe, waarin ik tegelijkertijd zie dat ik hier mezelf saboteer en dus doorzet om me niet langer te laten leiden/lijden door deze zelfsabotage.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik er niks aan kan doen en dat het buiten mij om gaat zonder dat ik exact weet wat ‘het’ en ‘er’ inhoudt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb gefrustreerd te geraken dat ik niet exact begrijp wat ‘het’ en ‘er’ inhoudt waardoor ik niet weet wat ik kan doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat hetgeen waarin ik mezelf heb laten verzwakken, een gebied is waar ik weg moet blijven in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat dit gebied juist het gebied van transformatie inhoudt als waar ik mijn grootste kracht in potentieel, tot mijn grootste zwakte heb laten verworden/verwoorden en dus waar de mogelijkheid aanwezig is om deze zwakte te transcenderen tot het werkelijk leven van het potentieel dat hierin schuilt als het leven en staan in en als mijn ‘grootste’ kracht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te laten misleiden door gedachten als interpretaties in en als een herinnering van hoe ik het altijd geleefd heb als zwakte en zo, mezelf te verzwakken en deze verzwakking voort te zetten tot in uitputting (en zo zouden we kunnen stellen, ‘tot de dood erop volgt’).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te neigen om mezelf in te houden, als automatisch reactiepatroon om te voorkomen dat ik in deze toestand van zelfsabotage kom en hierin mijn ontlasting in te houden als fysieke expressie van loslaten van het afval, zoals zelfvergeving als loslaten het loslaten is van het geestelijke afval.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de fysiek gemanifesteerde ervaring van uitputting als teken als signaal te zien van ‘ho stop, ga niet verder’ waarin ik ondertussen geleerd heb dat dit een fysiek gemanifesteerd patroon is van uitputting door controlemechanismen in en als de geest om mezelf te behoeden om werkelijk in en als mijn potentieel op te staan in wie ik ben en dat ik juist hier dien door te zetten, verder te zien in hoe en waar ik mezelf saboteer en inhoudt/tegenhoudt om op te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf opzettelijk klein en verzwakt te houden door middel van enkele gedachten en hierin te geloven en zo de boodschap van deze gedachten automatisch te volgen in en als mezelf en zo, in en als de wereld neer te zetten door het fysiek te leven iedere dag.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verzwakking in de wereld te zetten door mijn eigen beperkingen in en als gedachten als verzwakking, fysiek te manifesteren en te leven in en als een manifestatie van uitputting, waarin ik feitelijk toegeef aan de controle in en als gedachten, in en als mezelf, in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb toe te geven aan de controlerende gedachten in en als de geest en hier niet verder te durven bewegen in en als een ervaring dat ik ‘het fout doe’ en/of dat ik iets doe ‘wat echt niet door de beugel kan’.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een ervaring dat ik iets fout doe en/of dat ik iets wil doen dat echt niet door de beugel kan, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat de ervaring van als ik werkelijk iets wil doen dat niet het beste is, heel anders is namelijk het energetische, hypergevoel waarvan het lijkt dat ik dit ‘juist moet doen’ en dat de ervaring van wat ik juist het beste wel kan doen, een ‘low’-manifestatie en zelfs fysieke uitputting geeft in en als mezelf, als zogenaamd signaal van mezelf in en als de geest, fysiek gemanifesteerd als ‘don’t go there, stop here’ en dat dit dus een ‘verkeerd-om’ ervaring geeft als sabotage-mechanisme om mezelf weg te houden van datgene leven dat het beste is voor mezelf als leven als anderen als leven.

Ik stel mezelf ten doel door te zetten tot in zelfbegrip  als en wanneer ik een ‘low-ervaring’ en fysieke uitputting ervaar met behulp van het schrijven en spreken van zelfvergevingen en hierin tijd te nemen en te zorgen dat ik fysiek niet instort maar langzaam voortbeweeg, voorbij de patronen van zelfsabotage.

Ik stel mezelf ten doel mijn lichaam te ondersteunen in deze ‘zware’ periode met behulp van de nodige celzouten ter versterking en eventueel andere supplementen, waarin ik me realiseer dat ik de fysiek gemanifesteerde ervaring van uitputting opnieuw zal manifesteren en dus tegen zal komen om dit werkelijk in te zien, vergeven en corrigeren in en als mezelf en/om hier zo stap voor stap doorheen te bewegen en dat het hierbij nodig is om mijn lichaam te ondersteunen zodat mijn lichaam zoveel als mogelijk ter ondersteuning kan staan van mijzelf in dit proces, in de realisatie dat dit stap voor stap dient te gebeuren aangezien ik het fysieke opbouwproces niet sneller kan laten verlopen dan dat ikzelf de saboterende geestbewustzijnsstructuren verwijder/vergeef en corrigeer in en als mezelf en dat dit hand in hand gaat met elkaar.

Ik stel mezelf ten doel meer ritme en structuur te brengen in mijn eetgewoonten door de dag heen ter ondersteuning van mijn fysiek en van mijzelf in het loslaten van ‘steeds bezig zijn’ met eten en wat te eten en wanneer te eten.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te stoppen met luisteren naar de controlerende gedachten in en als de geest zodra ik bemerk dat ik vanuit de geest dingen probeer te begrijpen en zo juist vastzet en zo mezelf vastzet in en als mijn fysiek en in plaats hiervan, te stoppen met deelname in ‘gedachten over’ een situatie en juist in en als de situatie ‘deel te nemen’ en hier in het fysieke moment te zien wat het beste om te doen zowel voor mezelf als voor eventuele betrokkenen, in en als leven, in en als het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel het rustig aan te doen en de tijd te nemen voor dit proces waarin mijn lichaam zo nauw betrokken is aangezien ik de geestbewustzijnsstructuren fysiek gemanifesteerd heb als ‘fysieke klachten’ en dus, houdt het doorwandelen hiervan in dat ik door de fysieke klachten heen wandel en dat dit is wat ik doe als wat het beste is voor mezelf als leven en dus, voor al het leven in en als het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel te (leren) ‘putten uit mezelf’ in en als zelfexpressie, in en als het moment, in en als het fysiek en hierin mezelf te vertrouwen en ondersteunen in en als de adem, in plaats van mezelf fysiek uit te putten door deelname in en als de geest in gedachten, gevoelens en emoties als vorm van controle.

(…) “Levende woorden als een met jou: Ik ben woorden. Ik ben woord. Ik ben leven. Ik ben een. Ik ben gelijk. Ik ben expressie. Dit statement: Ik ben – is geen statement – het is een expressie van wie je bent die je vanbinnen leeft en als eenheid en gelijkheid als leven in elk moment van je adem. Dit is een proces – niet een instant ‘worden’…(…) ”

Uit: Swami Muktananda – In den beginne was het woord en het woord was God en het woord was met God

bemesting00Desteni I Process

Deelname in Realiteit is Nooit een Observatie

Disclaimer: deze informatie betreft mijn bevindingen in zelfonderzoek met mijn eigen fysiek ter cross-referentie, gecombineerd met onderzoek, bevindingen en mondelinge informatie van anderen en is in geen geval een medisch advies. Bij twijfel of onduidelijkheid over een fysieke toestand raad ik aan een arts of therapeut te benaderen voor diagnose en/of ondersteuning.

The mind-body relationship – Timeline

———————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

 

 

Advertenties

Dag 484 – Inhouden van zelfexpressie door angst voor een tekort aan geld

image-2031318-varkenVoor context lees:

Dag 483 – Moeite doen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te zuchten en te steunen binnenin mezelf in en als een repeterende gedachte ten aanzien van het iedere dag opnieuw, ochtend en avond tabletjes fijn stampen en oplossen om aan de diertjes te geven ter ondersteuning van hun fysiek samen met de andere verzorgingswerkzaamheden die ze nodig hebben waarin ik mezelf in participatie in de gedachte niet direct gestopt heb maar pas een aantal dagen later na een gesprek met Witneus die aangeeft dat ze misschien wel ondersteuning wil ‘als het niet teveel moeite is’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geraakt te zijn door de onvoorwaardelijkheid als waarin Witneus aanwezig is in en als leven wat aangeeft dat ik zelf niet zo aanwezig ben in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb onvoorwaardelijk aanwezig te zijn in en als het fysiek in en als de verzorging als wat het beste is voor en als leven, maar dat ik mezelf inhoud in en als de geest in participatie in een gedachte.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in te houden in en als de geest in participatie in een gedachte.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat het teveel moeite is om dag in dag uit het stampen van tabletjes voort te zetten, wat gekoppeld is aan een soort van angst waarin ik niet zie hoelang dit nodig is welke feitelijk weer gekoppeld is aan de kosten die ik maak voor de tabletjes en andere verzorging die de diertjes nodig hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren gekoppeld aan de kosten die ik maak, iedere keer dat ik de tabletjes fijn stamp en steeds opnieuw bemerk dat Roy er echt 2×2 per dag nodig heeft waarin zijn lijfje aardig stabiel is en dat als ik hierin verminder, binnen 1-2 dagen de klachten erger worden en het fysiek oncomfortabel wordt voor hem (welke duidelijk is in een piepen van pijn als hij plast en een nat buikje, welke sterk verminderen bij 2×2 tabletjes).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een angst te ervaren teveel te stimuleren in zijn lijfje met 2×2 tabletjes, terwijl keer op keer uit de test komt (die ik dus zelf af en toe toepas als ik na een aantal weken tot maanden het aantal  tabletjes iets verlaag) dat zijn lijfje het beste functioneert met 2×2 tabletjes en dat het goed mogelijk is dat dit zo zal zijn tot aan zijn overlijden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb voorzichtig te zijn en mezelf in te houden in de toepassing als wat het beste is, in en als een angst dat de financiën niet toereikend zijn in de toekomst en ik wat het beste is, niet meer kan toepassen door een tekort en hierin dus ‘kort’ op het leven in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het leven in en als het fysiek in te korten door participatie in en als angst in en als een inhouden van de toepassing van wat het beste is welke begint bij participatie in en als een gedachte.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet voluit te leven door geloof en participatie in gedachten over tekorten gekoppeld aan een eventueel tekort aan geld in de toekomst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik ‘leven kan sparen’ door voorzichtig te zijn en in te houden, net zoals ik geld kan sparen en bewaren en vast kan zetten op een bankrekening.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb leven vast te zetten in en als mezelf door in te houden in en als zelfexpressie, net zoals ik geld vastzet op een bankrekening.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik leven kan sparen en vastzetten voor later, waarin en waardoor ik niet hier aanwezig ben en hoef te zijn en dus niet inzie hoe de wereld werkelijk in elkaar steekt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘nooit’ te weten of, als ik voluit in en als expressie ben en dit wordt niet gewaardeerd, er dan wordt ingehouden op geld waarvan ik moet leven door voedsel, huis etc te betalen en dus ben ik liever voorzichtig zodat ik niet teleurgesteld kan worden door opeens gekort te worden in en als de mogelijkheid tot leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als leven te compromitteren door inhouden van en als zelfexpressie gekoppeld aan een geloof als angst dat geld is leven, wat ook zo gecreëerd is in deze wereld maar wat niet het uitgangspunt is/zou moeten zijn als wie ik ben in en als mezelf, in en als het fysiek, in en als leven als zelfexpressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om mijn angst te projecteren op de diertjes en op mijn eigen lichaam als leven in en als het fysiek door moe te worden van taken van fysieke verzorging in en als de gedachte dat het ‘teveel moeite is’, wat niet zo is, het is een angst dat ik het niet kan voortzetten, het is een inhouden als controle op leven als wat het beste is in en als het fysiek, hier, in het moment, adem voor adem, dag voor dag ter voorkoming van een eventuele ervaring van teleurstelling in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in te houden in en als controle in en als de geest in participatie in gedachten gevoelens en emoties ter voorkoming van een negatieve ervaring in en als de geest zoals bijvoorbeeld teleurstelling en zo dus, dag in dag uit, te participeren, leven en bewegen in deze cyclus van controle, gekoppeld aan tijd in een tijdlus in en als projectie op de toekomst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb moe te worden van de angst als controle als inhouden van en als zelfexpressie als leven in en als het fysiek en hierin een gedachte als controle te manifesteren in en als mezelf als dat het teveel moeite is, welke ik vervolgens neig te geloven en als ik mezelf niet vergeef en corrigeer, ik hier zelf(s) naar ga leven door inhouden van leven als wat het beste is.

Wordt vervolgd

Full the heart of love

—————————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

Dag 460 – Inhouden van zelfexpressie in en als wraak

Dag 477 – Autoimmuniteit – een zelfonderzoek

Dag 478 – Afwijzing – zelfcorrecties

Dag 479 – Herkenning als de mantel der liefde – zelfcorrecties

Als en wanneer ik mezelf mijn zelfexpressie zie inhouden in en als ‘wraak’ als ervaring dat ik niet wil dat een ander mij ziet in een specifieke zelfexpressie, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik vasthoud aan onprettige ervaringen en interpretaties gekoppeld aan herinneringen welke ik niet onderzocht heb op werkelijkheid.

Ik realiseer me dat ik boosaardigheid uitleef als wraak terwijl de boosaardigheid feitelijk naar mezelf gericht is en ontstaan in een ander moment waarin ik hetgeen ik zie en welke deze boosaardigheid triggert, ik in mezelf onvoldoende of niet onderzocht heb en zo niet heb zelfvergeven en gecorrigeerd en dus nog leef in een situatie in en als zelfwraak als boosaardigheid naar mezelf toe.

Ik realiseer me dat ik boosaardigheid uitleef als wraak als inhouding van mijn zelfexpressie voor iets als ervaring wat ik niet heb ‘gekregen’ maar waarvan ik wel geloofde dat het ‘zo zou moeten zijn’.

Ik realiseer me dat ik in eerste instantie alleen mijn boosaardigheid dien te stoppen en kan onderzoeken en niet direct iets hoef te leven in en als zelfexpressie naar buiten toe – het stoppen en zelfvergeving is (onderdeel van)  zelfexpressie in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel de ervaringen te onderzoeken die opkomen als ik mijn zelfexpressie inhoud en deze te stoppen in en als mezelf in een inademing en mezelf de ervaring te vergeven en uit te ademen en los te laten.

Ik stel mezelf ten doel te zien of er een aanduidbare herinnering is die ik nader kan onderzoeken ten aanzien van deze ervaring van het inhouden van de zelfexpressie.

Ik stel mezelf ten doel te zien waar ik het patroon waar ik op reageer, zelf leef in en als boosaardigheid als sabotage naar mezelf en mezelf hier te vergeven en corrigeren zodat ik mezelf in en als de wraak als boosaardigheid gericht naar/geprojecteerd op een ander, direct kan stoppen en corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel mijn geloof ten aanzien van wat ik niet heb ‘gekregen en wat ‘zo zou moeten zijn’ in en als de geest te vergeven en los te laten en te leven ‘wat wel zo is’ hier in fysieke realiteit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dit blog niet te durven en willen plaatsen in en als een angst dat ik hierdoor mijn zelfexpressie alleen maar meer in ga houden in en als een geloof dat iedereen die dit blog leeft, nu gaat letten op mijn zelfexpressie en of ik die nu wel of niet leef.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat mensen letten op mijn zelfexpressie, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik let op mijn zelfexpressie als er mensen in de buurt zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te willen dat mensen gaan letten op mijn zelfexpressie en niet te willen dat ze dan eventueel zien dat ik mijn zelfexpressie wellicht inhoud als wraak.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te willen dat mensen mijn wraak als boosaardigheid zien en dus houd ik mijn zelfexpressie in, terwijl juist dit inhouden van de zelfexpressie de wraak is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb nog niet te durven staan in en als de beslissing tot het onvoorwaardelijk stoppen van wraak in en als het inhouden van mijn zelfexpressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik mezelf moet laten zien, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat dit het moeten is die plaatsvindt in en als mezelf in mijn eigen geest, in en als bescherming van wie ik werkelijk ben in en als boosaardigheid, want als ik mezelf uitdruk in een moeten, lijkt het net of ik niet boosaardig ‘ben’ in dat moment en dus, wordt het moeten een bescherming van mezelf in en als boosaardigheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de keuze nog te willen behouden om mezelf wel of niet uit te drukken in en als eigenbelang, in en als angst.

Ik realiseer me dat ik juist door deze twijfel te laten zien, de aandacht hierop richt in en als mijn eigen geest en zo mezelf vastzet in en als het aandacht trekken van de ander (=de mind).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf vast te zetten in en als de geest in aandacht op zelftwijfel.

Ik stel mezelf ten doel, de twijfel in en als mezelf te stoppen, zelf te vergeven, mezelf te omarmen hierin en mezelf te corrigeren voor en als mezelf welke ik niet perse zichtbaar hoef te maken en uiteindelijk de zelfcorrectie te leven in en als zelfbeweging, dus uit beweging van mezelf en voor mezelf.

Ik stel mezelf ten doel hetgeen ik over twijfel, te onderzoeken op praktische realiteit en mezelf te ondersteunen in en als het vergroten van mijn inzicht hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf kwalijk te nemen dat ik mijn zelfexpressie heb ingehouden in en als wraak en dit dus wil verbergen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik dit zo als oplossing heb geleefd als wat niet het beste is in een opvoeding waarin ik niet geleerd heb mezelf uit te drukken in en als zelfbegrip voor de boosaardigheid die zich heeft ontwikkeld in ieder mens en zolang er geen begrip en zelfbegrip is hierin, wordt de boosaardigheid beantwoord met boosaardigheid en wordt de zelfexpressie onderdrukt met deze boosaardigheid in en als angst voor een ontmanteling van de eigen boosaardigheid en zo houden we elkaar en onszelf gevangen in boosaardigheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een oordeel te hebben op boosaardigheid en wraak en hierin angst ervaar voor de boosaardigheid en wraak van een ander, welke eigenlijk juist het geprojecteerde zelfoordeel is van deze al dan niet onderdrukte boosaardigheid in en als mezelf en angst in, als en voor het eigen zelfoordeel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te schrikken van het woord wraak en dus niet gelijk te staan aan mezelf in en als het woord wraak, waardoor ik mezelf zal wreken in en als de onderdrukking van het woord wraak.

Ik stel mezelf ten doel het woord wraak nader te onderzoeken en te ontdoen van energetische aanhechtingen als reacties in en als mezelf.

Wordt vervolgd

2012: The Family Tree System vs. Tree of Life

Eat the Fruit from the Tree of the Knowledge of Good and Evil: DAY 52

– See more at: http://heavensjourneytolife.blogspot.com/2012/06/eat-fruit-from-tree-of-knowledge-of.html#sthash.NaRE80Vu.dpuf

Eat the Fruit from the Tree of the Knowledge of Good and Evil: DAY 52

– See more at: http://heavensjourneytolife.blogspot.com/2012/06/eat-fruit-from-tree-of-knowledge-of.html#sthash.NaRE80Vu.dpuf

Eat the Fruit from the Tree of the Knowledge of Good and Evil: DAY 52 – See more at: http://heavensjourneytolife.blogspot.com/2012/06/eat-fruit-from-tree-of-knowledge-of.html#sthash.NaRE80Vu.dpuf
Eat the Fruit from the Tree of the Knowledge of Good and Evil: DAY 52 – See more at: http://heavensjourneytolife.blogspot.com/2012/06/eat-fruit-from-tree-of-knowledge-of.html#sthash.NaRE80Vu.dpuf

Eat the Fruit from the Tree of the Knowledge of Good and Evil – Day 52

Eat the Fruit from the Tree of the Knowledge of Good and Evil: DAY 52 – See more at: http://heavensjourneytolife.blogspot.com/2012/06/eat-fruit-from-tree-of-knowledge-of.html#sthash.NaRE80Vu.dpuf

——————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 263 – Expressie en de Darm – Intimiteit Personaliteit (vervolg)

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Ik was aan het luisteren naar de interview Relationship Succes Support Intimicy Personality part 3 over de Intimiteit  Personaliteit. Ik heb in het verleden veel gezocht naar een intieme connectie in seks als fysiek intiem samenzijn, welke afhankelijk maakt van de persoon met wie ik seks heb/fysiek intiem samen ben, en van seks zelf, om deze ervaring van ‘intieme connectie’ in mezelf te vervullen.

Probleem:

Er zijn hierin nog een aantal gerelateerde punten voor zelfvergeving. Ik heb de intieme connectie die ik gemanifesteerd heb in het verleden in zelfvergevingen gezet, maar ik zie meer aspecten hieraan. In het creeren van een Intimiteit Personaliteit en het weer stoppen hiervan, ontstaat tegelijkertijd het tegenovergestelde, namelijk de angst om in een Intimiteit Personaliteit te gaan en hierdoor in te houden tijdens seks, oftewel controle te houden, en op de achtergrond bestaat nog de angst dat de intieme connectie niet plaatsvindt, en hierin angst voor een teleurstelling van het uitblijven van de ervaring van een intieme connectie.

Oplossing:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om een intieme connectie te maken als ik de controle loslaat in fysiek intiem samenzijn, waarna ik, na het fysieke samenzijn, in een ervaring van het missen van deze intieme connectie achterblijf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren geen intieme connectie te ervaren tijdens een fysiek intiem samenzijn, en ten gevolge hiervan teleurstelling te ervaren in mezelf van het missen van een intieme connectie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb oplettend te blijven in/als in/als controle gedurende fysiek intiem samenzijn en hierin mezelf fysiek onder controle te houden waarin ik mezelf limiteer in fysieke expressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een orgasme tegen te houden in controle van mezelf in fysiek intiem samenzijn, uit angst om in het verliezen van de controle, in het orgasme, een intieme connectie te maken waar ik afhankelijk van word, of juist een leegte en/of teleurstelling te ervaren als het missen van een intieme connectie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn adem in te houden in controle tijdens een fysiek intiem samenzijn, waarin ik wel in de adem ben, maar ergens op de achtergrond en met name achteraf, ervaar dat ik de mezelf als de adem inhoud/heb ingehouden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in een huidig fysiek intiem samenzijn angst te ervaren voor het missen van een intieme connectie in een vroeger fysiek intiem samenzijn, en hierin op te letten in mezelf of ik dit nu mis of niet, en als ik het wel mis, op te letten dat ik dit vooral niet laat merken, waarin ik mezelf dus algeheel inhoud in angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat een eventueel missen van een intieme connectie in een vroeger fysiek intiem samenzijn, iets zegt over mij of over de ander in een huidig fysiek intiem samenzijn, in plaats van in te zien, dat het enige waarover het iets zegt, is over een intieme connectie die ik gemaakt heb in de geest in een fysiek samenzijn, waarin het fysieke samenzijn voldeed aan de verwachting die ik in de loop der jaren gemaakt heb in de geest, en waarin de twee systemen zo op elkaar gelijken dat er een intieme connectie gemaakt wordt in/als herkenning van zelf als geest in de ander als geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de herkenning van mezelf als geest in de ander als geest, gedurende intiem fysiek samenzijn, als intieme connectie als vervulling te gebruiken in mezelf, en hierop te baseren of een relatie wel of niet kan bestaan, zonder verdere omstandigheden werkelijk te onderzoeken, maar te geloven dat deze omstandigheden zich wel zullen vormen naar deze connectie die ik destijds als liefde bestempeld heb, en waarin ik dus mijn hele hebben en houwen afhankelijk gemaakt heb van deze ervaring van herkenning in/als de geest als ervaring van een intieme connectie met een ander in fysiek intiem samenzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren deze Intimiteit Personaliteit en alles wat ik er in en als relaties omheen heb gebouwd als ervaring van Intieme Connectie, los te laten, in een angst om in een leegte te vallen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vast te willen houden aan relaties in de geest die ik als intieme connecties ervaar en welke ik gebruik als opvulling/vervulling van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vast te houden aan een Personaliteit als vervulling van mezelf, en hierin mezelf te limiteren in fysiek intiem samenzijn in fysieke expressie en in expressie in het algemeen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren verslaafd te worden aan fysiek intiem samenzijn en hierin de controle te behouden in zelf, in plaats van in te zien dat ik in controle van mezelf in/als de geest, ik mezelf vasthoud in de geest dus in controle, waarin ik blijf zoeken naar vervulling van het missen van mezelf, en dus dit missen op wil gaan vullen met iets buiten mezelf, in dit geval met een ervaring van een intieme connectie in fysiek intiem samenzijn afhankelijk van de ander en/of dit fysieke intieme samenzijn/seks, en mezelf blijf missen in zelfintimiteit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb na een fysiek intiem samenzijn te verlangen naar een volgend fysiek intiem samenzijn of juist even genoeg te hebben van een fysiek intiem samenzijn, afhankelijk van hoe vaak het fysieke intieme samenzijn heeft plaats gevonden en afhankelijk van de hormonale fase waarin ik me bevind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb intimiteit altijd verkeerd begrepen te hebben en hierin op zoek te zijn naar intimiteit als mezelf opvullen met iets buiten mezelf, en wel te weten dat dit niet klopt, maar dit toch te blijven toepassen, doordat ik mezelf niet zie en dus mis, en dus niet zelf-intiem ben in het niet zien en missen van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb deze controle in mezelf fysiek te manifesteren als darmkrampen door het inhouden van de adem als hier aanwezig zijn, welke ik pas achteraf ervaar, aangezien ik in het moment aanwezig ben in controle als oplettendheid, en dus de controle als zodanig, niet ervaar.

*

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken waar en wanneer deze Intimiteit Personaliteit opkomt in mezelf in fysiek intiem samenzijn, voor, tijdens en/of na het fysieke intieme samenzijn, zodat ik de relaties die ik hierin gelegd heb uit kan schrijven en zelf kan vergeven, waarin ik mezelf zie en hierin Zelfintimiteit ontwikkel, waarin de ander hier aanwezig is om mezelf in zelf te zien in mijn ervaringen die opkomen in samenzijn met de ander, en niet om naar intieme connectie te zoeken in/met de ander en/of seks als vervulling van mezelf.

Ik realiseer me dat dit een proces is welke oefening vergt om de controle te stoppen in zelf, en dus geef ik mezelf de tijd en ruimte om dit te wandelen in zelfvergeving van de punten die ik tegen kom in/als controle gerelateerd aan fysiek intiem samenzijn en de ervaring van intieme connectie als de Intimiteit Personaliteit hierin.

Als ik mezelf zie verlangen naar een volgend fysiek intiem samenzijn, dan stop ik, ik adem. Ik stop per direct de participatie in gedachten en/of plaatjes in mezelf als herinnering aan een fysiek intiem samenzijn. Ik adem, ik laat de ervaring door me heen gaan in de inademing, ik maak mezelf gelijk aan de ervaring waarin ik mezelf als het ware vervul met mijn eigen ervaring, ik blaas uit, en laat de ervaring los. Eventueel pas ik zelfvergevingen toe als er energetische reacties als gevoelens en emoties in mezelf opkomen hierin. Ik adem op deze manier in en uit totdat (het verlangen naar) de ervaring afneemt, en ga door waar ik in het fysiek in dit moment, mee bezig ben.

*

Ik stel mezelf ten doel te genieten van het fysiek intiem samenzijn en hierin zelfverantwoordelijkheid te nemen voor de ervaringen die opkomen, tijdens en/of na het samenzijn, en tegelijkertijd mezelf niet vast te zetten in een ‘gevoel van verantwoordelijkheid’  in/als de geest als controle door te oplettend te zijn in mezelf op wat er allemaal gebeurt en wat allemaal ‘wel of niet zou mogen’ en/of ‘goed’ is, waarin ‘goed’ gedefinieerd wordt als ‘in de adem aanwezig zijn’, en niet goed als ‘energetisch reageren’.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken hoe de darmkrampen gerelateerd zijn aan deze Intimiteit Persoonlijkheid door voor, tijdens en na fysiek intiem samenzijn te onderzoeken wat er gebeurt in de darm, het middenrif en de ademhaling, en deze in detail, met mezelf, uit te schrijven, zelf te vergeven en zelf te corrigeren in de loop der tijd.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken hoe de Intimiteit Personaliteit en het verlangen naar intieme connectie in fysiek samenzijn samenhangt met de hormonale balans, en hoe ik hierin meer stabiliteit in mezelf kan ontwikkelen.

Ik stel mezelf ten doel dit onderzoek voort te zetten in het dagelijks leven, aangezien de controle wijdverbreid aanwezig is in en als een angst voor controleverlies in het zoeken naar vervulling (eventueel in intieme connectie met een ander), los van intiem fysiek samenzijn als seks.

Relationship-success-support-introduction-introduction

Beloning:

Ontwikkelen van Zelfintimiteit en Vrijheid van Fysieke Expressie.

————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/