Dag 304 – Expressie en de Darm – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie-vervolg

Dag 297 – Expressie en de Darm – The Inner Test

Dag 298 – Expressie en de Darm – Moeheid en de functie van de milt

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Uitwerking van de dimensies zoals geschreven in:

Dag 300 – Expressie en de Darm – ‘Het is me teveel’

Dag 301 – ‘Het is me teveel’ – Gedachtendimensie en Verbeeldingsdimensie

Dag 302 – ‘Het is me teveel’- Herinnering

Dag 303 – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie

Vervolg Angstdimensie:

Overweldigd te worden door alles wat gedaan moet worden en hierin het ‘niet meer aan kunnen’ en opeens in te storten en dus niets meer op kunnen pakken, waarvan anderen ook de dupe worden

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om overweldigd te worden door alles wat er gedaan moet worden en hierin het ‘niet meer aan te kunnen’ en opeens in te storten en dus niets meer op te kunnen pakken, waarvan anderen ook de dupe worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik overweldigd kan worden door alles wat er gedaan moet worden, in plaats van in te zien dat ik overweldigd wordt door een ophoping van energie gegenereerd in en als gevoelens en emoties, welke voortkomen uit allerlei gedachten die ik toesta in mezelf – gedachten over alles wat er nog gedaan moet worden en gedachten over het wel of niet slagen hiervan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren in te storten ten gevolge van de hoeveelheid gedachten en hierop volgend gevoelens en emoties in mezelf, gerelateerd aan alles wat er gedaan moet worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb gedachten te creeren over alles wat er gedaan moet worden, en hierin een controle probeer te behouden in/als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf weg te houden uit het fysiek en hierin vertraag in wat er gedaan moet worden door te participeren in gedachten over wat er allemaal gedaan moet worden, in plaats van te vertragen in de geest, mijn gedachten te zien en mijn participatie hierin te stoppen en zelfvergeven, zodat ik mezelf fysiek kan bewegen en op kan pakken wat er fysiek gedaan moet worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf gevangen te houden in angst in/als controle in de geest, welke juist de angst oproept om overweldigd te worden in/als/door de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren ten onder te gaan in de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat anderen de dupe worden van mijn participatie in en als de geest, in plaats van in te zien dat anderen als mijzelf, en ikzelf als anderen, juist de dupe zijn zolang ik in en als angst, dus als controle, voortbeweeg in/als de geest – controle aangezien zolang ik in de geest aanwezig ben, ik altijd een vorm van controle zal proberen uit te oefenen om mezelf te behouden in eigenbelang in/als energie in en als een bestaan in de geest.

En dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren door de mand te vallen als ik instort en niets meer op kan pakken en anderen de dupe worden, aangezien hieruit blijkt dat ik mezelf heb bewogen in en als de geest – dus in en als angst – dus in en als controle – welke niet het beste is voor iedereen, maar waarin ik nog steeds besta in en als zelfinteresse.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren door de mand te vallen als wezen die beweegt in en als de geest in zelfinteresse, en er alles aan te doen om dit te verbergen, waar ik zo moe van wordt dat ik uitgeput raak.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb uitgeput te raken van het verbergen van mezelf in en als zelfinteresse in en als participatie in en als energie in en als de geest.

*

Als ik mezelf zie verkeren in angst om ‘het niet meer aan te kunnen’, voor instorten en niets meer op te kunnen pakken, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me in de geest beweeg, aangezien ik in angst verkeer. Ik onderzoek in mezelf wat ik aan het verbergen ben in de geest en waar ik bang voor ben dat ‘ontdekt’ wordt en dus waar ik bang voor ben om te verliezen, zodra het ontdekt wordt.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven voor hetgeen ik ontdek in mezelf waar ik bang voor ben te verliezen, waarin ik mezelf vrij maak van de lading van energie die eraan verbonden zit, waarin ik mezelf in staat stel me fysiek te kunnen bewegen in en als zelfcorrectie.

Ik stel mezelf ten doel me te bewegen van taak naar taak en hierin hetgeen ik doe, te doen naar beste kunnen en inzicht.

Ik stel mezelf ten doel een planning als overzicht  te maken van wat gedaan moet worden, als leidraad, en hierin tegelijkertijd flexibel te zijn ten aanzien van verandering in deze planning als wat het beste is om als eerste op te pakken.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met zorgen maken over wat er allemaal gedaan moet worden.

Ik stel mezelf ten doel de opstapeling van zorgen in en als de geest, te stoppen, en hetgeen ik niet los kan laten, te onderzoeken in mezelf door middel van schrijven, zelfvergeven en zelfcorrectie.

Ik stel mezelf ten doel bij alles wat ik (eventueel nieuw) oppak en/of aanneem als taak, te onderzoeken in zelf wat mijn beweegreden is om dit op te pakken; of het een reden is in de geest die me doet bewegen doordat ik me hier ‘beter’ door voel, of dat het een zelfbeweging is als wat het beste is en nodig is om op te pakken.

Angstdimensie wordt vervolgd

Equality Song

—————————————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Advertenties

Dag 300 – Expressie en de Darm – ‘Het is me teveel’

Nederlandstalige voortzetting van het onderwerp moeheid en slapen:

Dag 297 – Expressie en de Darm – The Inner Test

Dag 298 – Expressie en de Darm – Moeheid en de functie van de milt

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Probleem:

Een ervaring die van tijd tot tijd terugkomt is dat het ‘opeens teveel’ is’. Dit ‘opeens’ is al een opmerkelijk gegeven, aangezien iets niet opeens teveel is, daar gaat iets aan vooraf. Ik ervaar dit ‘opeens teveel’  als ik ‘opeens’ last krijg van een plek in mijn schouder die doortrekt door de arm heen. Ook dit is niet opeens maar bouwt zich op. Deze plek in mijn schouder is gerelateerd aan een plek ter hoogte van mijn middenrif, waar mijn fysiek zich samentrekt. Een punt waar alle structuren lijken samen te komen en in 1 grote kramp vasthouden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ervaring te hebben waarin het ‘opeens teveel’ is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boos op mezelf te zijn dat ik van tevoren – voordat het teveel is – niet beter oplet, en dus de aanloop naar dit ineens teveel niet tijdig inzie en voorkom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het niet leuk te vinden als iets teveel is, en het niet leuk te vinden om toe te moeten geven dat iets teveel is en het liefst alles op te pakken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb iets als teveel te ervaren door een zorg voor wat ik (eventueel) in de toekomst allemaal moet oppakken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in de geest te participeren en hierin zorgen te maken over wat er moet gebeuren in de toekomst, al dan niet nu bekend, en hierin een opstapeling te zien welke ik als ‘teveel’ ervaar, terwijl ik dit nu opschrijf, ik me afvraag of dit niet een ervaring is van alle structuren die ik heb opgestapeld in de geest en neergelegd in het fysiek, welke ik als teveel ervaar, en welke ik projecteer in de toekomst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te vinden, denken en geloven dat ik fysiek niet zoveel aankan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te vinden, denken en geloven dat ik in de geest alles aankan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te scheiden van zowel fysiek als de geest door te participeren in oordelen, geloven en gedachten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb iets perfect te willen doen, in plaats van in te zien dat het eerste wat ik perfect dien te doen is het perfectioneren van zelf, door eerst mijn reacties te stoppen in de geest, en dan iets op te pakken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vaak nog te vergeten eerst mijn reacties te stoppen en dan pas iets op te pakken, en al te gaan oppakken voordat ik alle reacties in mezelf gestopt heb, in hierin dus iets oppak in de geest, wat niet het beste is voor mezelf en voor hetgeen ik oppak, en wat niet het meest effectief is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te vinden, denken en geloven dat een ander niet even kan wachten, en dus laat ik mezelf wachten totdat al het andere gedaan is, en als al het andere dan erg veel is, ervaar ik dit als teveel, als teveel voor mezelf om op te wachten voordat ik aan mezelf toekom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te laten wachten en mezelf achterin de rij te plaatsen van alles wat gedaan moet worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me hierin druk te maken over wat een ander van me vindt, en dit druk maken voor te laten gaan en te laten bepalen wat ik wel en niet doe en het hierin en hiermee dus heel druk te hebben.

Oplossing:

Het is vrij veel – lol –  dus ik ga het uitschrijven als een karakter.

Gedachtendimensie:

Ik kan het niet – Ik weet het niet

Verbeeldingsdimensie:

Mezelf, jong meisje, stilstaand, hoofd iets omlaag, alleen, niet wetend wat te doen en wat te zeggen

Herinnering:

Ik sta buiten bij x in zijn tuin, hij is met iets bezig in de schuur, we zijn alleen, de familie is binnen. Terwijl hij bezig is, half met zijn rug naar me toe, vraagt hij opeens: ‘zeg Ingrid, zie ik daar iets komen? Krijg je borstjes?’ Ik antwoord niet, ik beweeg niet, ik kijk naar de grond, weet niet wat te zeggen. Ik schrik, het beneemt me de adem en deze zet vast in mijn borst. Ik val stil en trek me terug in mezelf. Om er nooit meer uit te komen. Dit is teveel.

Atlanteans – Caged in Powerlessness

Angstdimensie:

Fysiek niet kunnen uitvoeren wat ik zou willen

Fysieke pijn

Fysieke uitputting

Overweldigd te worden door alles wat gedaan moet worden en hierin het ‘niet meer aan kunnen’ en opeens instorten en dus niets meer op kunnen pakken, waarvan anderen ook de dupe worden

Me niet uit kunnen/durven spreken en hierin mezelf dus niet uit kunnen drukken en dus mezelf geen richting kunnen geven, maar in  plaats hiervan mezelf te laten overweldigen door reacties in mezelf op wat een ander zegt en doet.

Dat ik het niet goed genoeg doe

Backchatdimensie:

Het is me teveel

Wat als ik het niet aankan?

Waarom moet ik dit allemaal doen?

Dit gaat me nooit lukken

Nu doe ik het weer

Verdomme

Wat ben ik toch een oen

Ik baal van mezelf

Leer ik het dan nooit?

Reactiedimensie (emoties en gevoelens):

Angst, paniek, irritatie, boosheid, onmacht, onzekerheid, zekerheid, verdriet

Fysieke Gedragsdimensie:

Uitputting, alsof iedere stap en iedere handeling teveel is, pijn in schouder(s), stagnatie rondom het middenrif welke begint in het borstgebied (voor zover voor mij tot nu toe waarneembaar), stagnatie in bepaalde delen in de dikke darm

Consequentiedimensie:

Mezelf klein houden en niet mijn volle potentie leven uit angst dat ik het niet aankan, niet weet wat te doen, opgeef en faal

Wordt vervolgd met zelfvergevingen en zelfcorrecties

Beloning:

Inzicht in de ervaring van ‘het is me teveel’, een toegift aan mezelf in zelfvergeving van hetgeen hieraan verbonden zit, bevrijding van een herinnering waardoor ik me sinds jaar en dag laat beinvloeden en uiteindelijk een correctie in het fysieke leven waarin ik mezelf ondersteun en steeds meer gelijk loop met en als mezelf in de adem in de bezigheden en taken die ik oppak, op wil pakken en een juiste inschatting hierin waartoe ik fysiek in staat ben om op te pakken, voorbij de limiet van de geest en in overweging van en samenwerking met mezelf in/als het fysiek.

samenwerken2.jpg

The Consciousness of the Ant

——————————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/