Dag 752 – Resistance and finding practical support

This morning I was listening to the interview ‘Practical Grounding Energy Definitions‘ from  the Quantum Physical series in the Eqafe Store. It gives a practical example of how we can see ourselves walking in a hall way with rooms on the left side as every day life moments that we may walk in to and rooms on the right side as moments that we eventually can create for ourselves and others involved. The hall way represents then our baseline stability of who we are where we from here, can decide to walk into the rooms as moments and deciding who we are, within and as a self-expression. Well, this is my very short description of the outlay in the interview – for detailed understanding I recommend to listen to the interview and also to the two interviews before.

I had some resistance coming up towards the description of self-expression as “self-expression is something that you access in a moment for a moment, depending on who you are with and what you are doing. When you are moving to the next moment, you let drop that expression, you return to your baseline stability of who you are and walk into the next moment”.

What I experienced here is a form of ‘ueselessness’ with how a self-expression is only here for a moment and then not ‘useful anymore’. As if I want to ‘collect’ and keep my self-expressions.

However on the end of the interview, I started seeing the bigger picture of the example and how within this approach, I will be able to better direct myself and go back to myself within and as this ‘hall-way’ (as myself in this baseline stability where “I anchor myself, ground myself, become stable, be me”) and then from here, walk into the daily situations/moments (left rooms) and practise creating new moments (right rooms). Where within the moments, I face what I have to face as for example some reactions that I then can bring back to myself and take responsibility for.

While realizing this, it gives a very ‘simple’ and directive view and way of how I can live my life. It actually gives a basic foundation of living. And from here I then need to live and practise this in my physical reality as for now, it is more a realization that gives a ‘cadre’ or lay-out of how to live in and as self-expression.

So what in the beginning gives an experience of resistance for me, is on the end of the interview giving a supportive and ‘simple’ approach that I actually like and find very useful. It shows again that where the resistance is, this is where I need push through and not believing the resistance as something that I ‘need to get away from’ but as the opposit: as something ‘where I need to be’.

A short sharing from a point that I picked up from this interview so far. Many more practical and supportive suggestions/applications are already given in this one interview and in others as well. Enjoy!

Quantum Physical – Introduction


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

 

 

Dag 578 – Het is me gelukt – de manifestatie van een persoonlijkheidssysteem

kameleon_identiteit

Het is me gelukt. Het is me gelukt om een persoonlijkheid te manifesteren, een identiteit. Ik ervaar het al mijn hele leven, zolang als ik het gecreëerd heb. Ik ervaar zo vaak vluchtig een voldoening. En ik heb mezelf hierin opgesloten. Ik realiseerde me dat het de vervolmaking van een persoonlijkheid is wat me deze ervaring geeft na het luisteren van een interview van Anu; een kristallisatie in de fysieke lichaamssubstantie van de relatie tussen geest en wezen (mind-being), als een slagen van het manifesteren van deze relatie. En het zit zo ‘in-gewikkeld’ en gedetailleerd in elkaar dat ik niet weet waar ik moet beginnen met ontmantelen.

Ik begin met een gedrag van mezelf welke ik me goed herinner. Ik was een jaar of 16 en in vrij korte tijd besloot ik dat ik wilde lijnen. Ik vond mezelf al een tijdje te dik – wat ik niet was, fysiek gezien. Ook nauwelijks vanuit schoonheidsideaal. Eigenlijk vond ik alleen mijn buik te dik, met name in de avond als ik de hele dag door gegeten had. Ik vond ook dat ik teveel tussendoor snoepte en ik vond mijn buik vooral opgeblazen. Dus ik ben op een gegeven moment gaan lijnen en ben dit begonnen op een niet zo gezonde manier. En langzaam aan, van hieruit, is het me inderdaad gelukt ‘dun’ te zijn. Waar als ik nu naar mezelf kijk, ik mezelf voornamelijk iets te mager vind met …… nog steeds een buik die vaak is opgezet.

In de periode van lijnen heb ik mezelf op (te) weinig eten gezet, ik reed regelmatig trillend naar huis van een te laag bloedsuikerspiegel en daar mocht ik van mezelf…twee boterhammen eten. Als ik er nu aan denk, aan wat ik mezelf en mijn fysiek heb aangedaan, ervaar ik een groot verdriet. Ik had een fijn, gezond lichaam, heel weinig ziek, een klein beetje mollig en geen wespentaille, dat zit niet in mijn bouw. Verder een mooi fijn lijf. En ik ben dat kwijt. Ik voel me al jaren uitgemergeld. Niet zozeer doordat ik nog steeds te weinig eet, dat heb ik destijds na een half jaar weer opgepakt en hierin ben ik gelukkig niet in extremen gegaan. Het patroon echter ervaar ik nog steeds binnenin me. En fysiek uit het zich in verkrampingen in mijn darm en een neiging tot obstipatie, al komt het steeds minder voor. Als ik geobstipeerd ben kan ik niet goed eten, mijn buik zit al vol. Ik ervaar nu paniek als ik niet kan eten. Ik wil wel eten maar ik heb dit patroon gemanifesteerd, ik heb mezelf al ingebouwd.

Ik begin met het zelfvergeven van deze periode. Het is niet de oorzaak maar wel een manifestatie die ik me goed herinner. Het woord ‘identiteit’ als vertaling van personality geeft wat meer richtlijn voor mezelf om te onderzoeken. Mezelf een identiteit aanmeten.

In het volgende blog de zelfvergevingen.

Personal identity——————————————————————————————————————————–

 

Dag 466 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Intern gesprek-4 – “ik ga weg” (vervolg)

Zelfcorrigerende toepassing behorende bij: Dag 485 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Intern gesprek-4 – “ik ga weg”

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een intern gesprek in de woorden ‘ik ga weg’ dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in een intern gesprek beland ben ten gevolge van emoties die ik heb aangemaakt als reactie op de gedachte ‘het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen’ en dat ik mezelf eerst dien te stoppen in participatie in interne gesprekken.

Ik realiseer me dat ik al vrij laat ben en dat er al emoties en een gedachte aan vooraf zijn gegaan waarin ik niet gewaar was en dat ik dus al ‘weg’ ben, vertrokken in de geest.

Ik stel mezelf ten doel een kleine fysieke beweging te maken binnenin mezelf en mezelf zo uit de bezetting in en als de geest te halen, uit de bezetenheid van het interne gesprek in en als de woorden ‘ik ga weg’.

Ik stel mezelf ten doel dit stoppen werkelijk te menen, mezelf werkelijk en direct te stoppen en te staan in en als het woord ‘STOP’ want alhoewel het voelt alsof het interne gesprek als ‘ik ga weg’ een eigen leven leidt en ik werkelijk denk weg te willen of moeten – realiseer ik me dat ik zelf beslis om deel te nemen of om te stoppen met deelname in en als deze woorden in dit interne gesprek en dat ik hierin ‘tegen mijn gevoel’ zal ingaan, waarin ikzelf in en als gevoel niet te vertrouwen ben en dus, dien ik de verantwoordelijkheid van de geest/het bewustzijn zelf over te nemen.

Ik stel mezelf ten doel om mezelf als wezen te positioneren en niet voorover te vallen in en als de energie – als ‘hoe het voelt’  – welke ik heb opgebouwd in deze participatie in de geest, door een paar keer 1-2-3 tellen in te ademen en uit te ademen totdat de energie afneemt zodat de energie gescheiden wordt van het fysiek en de fysieke energetische ervaring afneemt omdat ik zelf niet in de energie ga maar hier blijf in het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel om na het stoppen van deelname in het interne gesprek als ‘ik ga weg’, het op te pakken vanaf het activatiepunt en hierin te zien wat de gedachte geactiveerd heeft en hierop in het geheel zelfvergeving en zelfcorrectie toe te passen – dus op het activatiepunt en de activatie en de gedachte zelf en op het geheel aan reacties en interne gesprekken wat opkomt als het eenmaal geactiveerd is – waarin ik me realiseer dat een activatiepunt een heel klein dingetje kan zijn die een gedachte als (voornaamste) persoonlijkheid activeert in en als mij als ik niet gewaar ben van mezelf in het moment.

Ik stel mezelf ten doel om te oefenen en mezelf te trainen hier en gewaar te zijn in en als het moment van activatie van een gedachte als ‘het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen’ als een (voornaamste) persoonlijkheid in en als mij door  te letten op mijn houding en mijn borstbeen iets op te tillen, mijn kin iets omhoog te doen, mijn schouders iets naar achteren te bewegen en me fysiek iets te bewegen en zo uiteindelijk te voorkomen dat ik in de gehele persoonlijkheid verdwijn en mezelf tijdig stop in en als de adem.

Ik sta mezelf niet langer toe in de (voornaamste) persoonlijkheid te stappen in en als de gedachte ‘het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen’ en in plaats hiervan, mezelf te stoppen en verantwoordelijkheid te nemen voor de activatie van deze gedachte en voor de gedachte zelf in en als mij in en als zelfonderzoek.

Ik sta mezelf niet langer toe weg te gaan naar aanleiding van de woorden in een intern gesprek als ‘ik ga weg’ binnenin mij en in plaats hiervan in en als mezelf aanwezig te blijven en/of weer te komen tot aanwezigheid en zelfverantwoordelijkheid te nemen voor wie ik ben in participatie in deze woorden door middel van toepassing van de ademhaling, de beslissing tot stoppen, de kleine fysieke beweging en fysieke houding, de zelfvergeving en zelfcorrectie en indien nodig het uitschrijven van wat er gebeurt binnenin mij.

—————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

Dag 378 – Loneliness – 1

Word Web

I have made a wordweb around the words loneliness, alone and aloneness on paper and applied self-forgiveness on the ingredients and connections out loud.

Here I move on with self-forgiveness on my relationship of positive feelings with 1 person (as a partner and only as company)  to work with the polarity that exist in the experience in loneliness and the search for fulfillment in relationships.

Feelings with 1 person (when being in a partnerrelationship):

not feeling alone as lonely

feeling carried

feeling like I have succeeded

feeling part of society, like joining in

feeling accepted

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not feeling alone as lonely when being with 1 other person in and as a partner.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to feel carried when being with a partner.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to feel like I have succeeded when being with a partner.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to feel like part of society, like joining in, when being with a partner.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to feel accepted when being with a partner.

Feelings when being with 1 other person (not in partnership but as company):

joy

more light, not so heavy, able to self-reflect with humour

able to laugh

not so lost in the mindstructures

excited

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to feel joy when being with another person as company

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to feel more light as not so heavy and able to self-reflect with humour, when being with another person as company.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to experience myself as heavy as alone when being alone.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to experience alone to heavy by connecting the word alone to the word heavy and within this, connect myself as being alone as heavy.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to connect and experience myself as being alone as heavy, and within this believing that nobody wants to be with me because I believe I am so heavy.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to believe that nobody wants to be with me for a longer time, because I believe I am so heavy.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to believe that every one who is with me for a longer time, becomes heavy.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to be able to laugh when being with another person as company.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to feel not so lost in the mind-structures when being with another person as company

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to feel excited when being with another person as company, in which I compromise myself as going ‘out of myself’ and within this, not being aware of what happens in my physical body in and as reactions which gives physical constrictions, and so within this, create a polarity of wanting to be with another human being and at the same time wanting to be alone, as not creating constrictions, where in I actually alone also create constrictions in and as the mind, in and as reaction on my own mind-patterns.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to create constrictions in and as reactions towards my own mind-patterns which I suppress in and as myself, to not feel all these reactions as rejections inside myself.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to reject myself in and as reaction on my own mind-patterns, alone and when being in company.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not like myself in and as the mind, and to be surprised everytime I see someone else in what I interpreted as happily expressing in and as the mind in full convincement, in which I think, how is this possible, and then start creating energy myself in and as reaction on this, and so, do not like myself in and as the mind, in and as reaction, and in this way, keep myself busy with reactions all the time, in and as judgements, experiencing myself as unable to stop this, and so isolate myself in and as being alone, looking for a relationship in and as the mind and at the same time being without company, so that I do not react so much on what I see as interpretation outside myself in and as the mind, in and as reaction and so that I do not see who I have become in and as self-judgement, projected outside myself, in which I think, how is this possible, until I decide, it’s enough, no more compromises which harms life as myself as life and within this having only one option left, which is standing up, standing alone, in and as self-investigation of who I am, have become and can be.

*

When and as I see myself going into reaction on somebody outside myself, I stop, I breathe.

Actually I donot know why I react in that specific moment, I basicly see it as a pattern, just reacting because of the sake of creating energy.

I realize that I cannot be here with myself if I judge everything inside myself in and as reaction as projection on the outside world.

I commit myself to stop reacting in and as the mind on somebody outside myself, and breathe.

I commit myself to investigate what happens in the moment of reaction inside myself specificely, to investigate, see, self-forgive, write out, what it is that I react on and/as what I judge in this in and as a reaction about and as myself, as a judgement about myself.

I commit myself to stand equal as accepting myself as who I exist in and as the mind, no matter what it is that I see, so that I can stop, embrace, stand equal, self-forgive and actually correct myself into a living being in and as the physical, breath by breath.

I realize how I have walked from the staring-point of not wanting to stand alone, and that I am not able to reach the bottom as grounding myself, as long as I am constricted in relationships in and as the mind, in and as emotional reactions and suppression.

I realize that I connect myself in and as emotion towards other emotions of other people, when actually it is not my emotion and I am not emotional about it but becoming emotional in and as this connection, just because of feeding the emotions.

I realize that I am walking in and as the mind in constrictions as assumptions, and within this, constrict myself in and as relationships, in and as the mind, in which I react emotionally in and as judgements, and manifest this reactions physically in and as the large intestine, in and as control.

I commit myself to investigate the assumptions in relation to alone, loneliness, relationships, and push myself to see beyond the balance in this in and as the mind, in and as a believe in what I have learned in this world as ‘real’ without questioning and investigating this to the bottom.

I commit myself to investigate the assumpions about relationships and standing alone to the bottom, so that I can reach the ground and stand up from the bottom, in and as a starting-point of self-honesty.

Winged – Exploring Self Intimacy

….Then I look within me and I realise: That I had deserted me through the manifestation of that which is not real: Judgment – and here I see – that I had done what I had become: That which is not real and desertion: Judgment as that which is not real I had become because I believed the lie that judgment is real and desertion of self because I deserted me through believing that judgment is real – and then manifesting this judgment within me, manifesting this desertion within me –which had become me as my entire world – as my entire experience as the desert of desertion and the mirages of what is not real…

Here I see – I finally see – that this desert is me – I manifested this desert as me because I deserted me – here I see – I finally see – that I these mirages are me -I manifested these mirages because I believed that which is not real is real: Judgment…. (Winged)

(For interviews as support with regards to the experience of loneliness, click on the links in the writing above).

Dag 374 – How Every Breath Counts

Dag 375 – The gift of Life by Roos – preference and ignorance

Dag 376 – Ignorance and preference – self-corrective statements

Dag 377 – The gift of Life by Roos – knowledge and information

———————————————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/