Dag 750 – 29. Care as motivation

This blog is related to record 29: Care as motivation

For context and playlist see: Dag 710 – Reflection on the years of fertility

The self-forgiveness are written as if it is happening in current time, however it are self-forgiveness on a pattern that I am reflecting back on and now taking responsibility for.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to feel like ‘having a child’ and/or ‘being in a relationship’ must be ‘taken care of’ before I actually and really will be able to take care of myself in and as life and/as life as a whole, where in my self-interest – showing it’s face in ‘emotional experiences’ of ‘unfulfilled desires’ – is ‘leading me‘ or better said ‘controling me’ where in I also not take care in what is best for myself and so, I keep myself actually prisoned or controled within my own emotional experiences.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to keep myself locked in within the control of my emotional experiences of unfulfilled desires in which I believe that ‘I can not live without’.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to think and believe that I can not live without that what I desire, where I use this actually as a distraction within and as myself, in and as my own mind as a belief that I can not live without the control of my own mind within thoughts, feelings and emotions, as this then ‘feels like I die’.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to think and believe that ‘I will die’ without having a connection within and as my mind where in I channel myself into certain desires, instead of seeing, realizing and understanding that within this I project my own mind in the ‘state of death’ or ‘sleeping state’ that I exist in within this moment while participating in thoughts, feelings and emotions and following and believing them.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to follow thoughts, feelings and emotions in and as my mind within polarity that lead up to ‘a death end’ when the energy of polarity runs out, instead of looking at ‘living words’ that are best for all, including myself, that I can assist and support myself with and ‘breathe’ myself into life with, step by step, day by day.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to become blanko and tired here without exactly seeing what and how I do ‘hold onto’ certain experiences related to ‘love and relationships’ and what this ‘gives’ to me.

When and as I see myself participating in an experience of fear, related to a relationship, I stop and breathe.

I realize that the fear is an experience of the other side of the coin of the experience of love and that I may have gone into an experience of love, to not ‘feel’ the experience of fear or ‘uncertainty’ within and as myself.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to perhaps go into an experience of love to not feel the experience of fear or uncertainty within and as myself.

I commit myself to slow down and look carefully into the experience of fear within and as myself, within the realization that ‘fear of another’ is a thought in essence and so, there is a judgement as thought connected within and as myself, towards this ‘other’ as myself and so I also commit myself to realize that there is then most of time a self-judgement involved and so, I commit myself to keep on finding the thoughts as (self)-judgements and forgiving myself within, related to an experience of fear/love towards someone.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to have preferences in life as for example I do naturally like animals and so, this is a more easy motivation for me to ‘take care’, for myself and for life as a whole and that I still do experience quite some fear as resistance to ‘people’ which is because of how the mind consciousness systems are living out the inequality.

When and as I experience a fear as resistance coming up within me in interaction with another person, I stop and breathe.

I realize that I am reacting to how an inequality is living out and that I ‘fear’ to keep standing and so, I somewhere judge myself in this fear and state of ineffectiveness or, I judge myself for the same thing that I do not yet see within and as myself.

I commit myself to embrace and forgive myself for my own inequalities in and as this fear as thoughts as judgements that comes up when and as an inequality is playing out and I commit myself to find and use a living word in which I make myself more effective and directed to what I see that is supporting me to stand up, to keep standing and stable in a way that is best for myself as well as for others involved, in the small moments of every day life.

Previous blog: 28. Learned a lot

This blog is connected to the last record of this serie of self-reflection on the years of my biological fertility. I have found it of great support for myself to walk it all through and share, to free myself from a certain ‘charge’ that I experienced to it all and while doing so, I could bring it back to experiences coming up within situations in current time and bring this into self-forgiveness as well.

Thank you for reading, listening and walking with.

I will continue with what is ahead and coming up within myself and my life to take care of, within and as myself, for myself and for life as a whole. It may only reach one or a few other beings at the moment, however I do understand that a ripple effect will take place that I/we may not yet see or be aware of, as every one who is taking responsibility is part of a one+one+one.


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

Dag 669 – Is Desteni I Process te vergelijken met een cursus mindfulness?

thoughts-c3ef15c02b04d40500c8788576888bee

In een gesprek over mindfulness bracht ik naar voren dat het niet over het ‘vullen van de mind/geest’ gaat maar dat de mind/geest beter ‘leeg’ gemaakt zou worden. In het moment was ik niet helemaal tevreden over mijn woorden en later was ik hierop aan het reflecteren in mezelf.

Wat ik zie is dat met het ‘leegmaken’ tegenover de ‘volheid’, er opnieuw een polariteit ontstaat alsof de mind ‘goed of fout’ zou zijn of ‘niet zou mogen bestaan’. Wat ik eigenlijk zou willen benoemen, is dat het gaat om het zelf verantwoordelijkheid nemen voor wie we zijn en zijn geworden in/als de mind, dus voor hoe we bestaan in gedachten, gevoelens en emoties en voor de gevolgen hiervan, niet alleen voor onszelf maar voor het bestaan in z’n geheel.

We zijn ons op grote schaal niet gewaar van ons bestaan in voornamelijk gedachten, gevoelens en emoties en wat dit teweeg brengt, van binnen en van buiten. Wat we wel zien is de staat waarin de wereld verkeert – en dan bedoel ik niet alleen in ons eigen dorp of land, maar de wereld in z’n geheel.

Echter de directe link naar de verantwoordelijkheid van ieder van ons in de wereld als geheel, die wordt niet – of onvoldoende en niet geheel – gemaakt. Dit komt omdat we onszelf niet kennen en niet hebben geleerd hoe onze mind/geest werkt, hoe dit van invloed is op het fysieke leven, zowel op ons eigen lichaam als op het fysieke leven als geheel (aarde, dieren, planten, ecosysteem) en wie we zijn hierin in wezen. En hetgeen we niet kennen kunnen we ook geen verantwoordelijkheid voor nemen.

Dus is het eerst van uiterst belang dat we onszelf leren kennen en begrijpen. En mindfulness geeft hier te weinig handvatten voor. Het geeft niet weer hoe we specifiek functioneren, wat gedachten zijn, hoe we hier vandaan emoties en gevoelens creëren, wat de gevolgen hiervan zijn op, in eerste instantie ons eigen lichaam. Het geeft bijvoorbeeld een instant oplossing om ‘bewust te zijn’ van reacties van de mind, van de invloed van gedachten, gevoelens en emoties en werkt met ‘aanvaarding van het onvermijdelijke’. Dat is echter iets anders dan er volledig verantwoordelijkheid voor nemen en te zien hoe het ‘onvermijdelijke’ in eerste instantie ontstaan is en wat onze rol hierin is.

Als we onszelf leren kennen, leren we het bestaan kennen en hoe we bestaan. Zo binnen zo buiten. Voor mijzelf is mijn eigen lichaam hierin een punt van cross-referentie. Het fysiek moet aantonen dat er een oplossing aanwezig is, anders is het geen werkelijk, blijvende oplossing.

Op deze manier werd voor mij bijvoorbeeld duidelijk dat ‘in het nu’ aanwezig zijn niet mogelijk is zolang we geen werkelijke begrip hebben van onszelf in gedachten, gevoelens en emoties. Het ‘nu’ is dan slechts een ‘staat van zijn‘ die – voor even of voor langere tijd – gecreëerd wordt in de geest waarin het lijkt of we ‘in orde’ zijn. Probeer dit maar eens te doen met een fysieke klacht die de aandacht trekt. Dit zou dan alleen mogelijk zijn als we onszelf volledig zouden afscheiden van ons eigen lichaam en de enige manier om dit te doen, is ons ‘terugtrekken’ in de geest. Dat is iets anders dan hier, volledig aanwezig zijn in en als ons fysiek. Als we werkelijk Hier aanwezig zouden zijn in en als ons fysiek, zouden we ons gewaar zijn van hoe we bestaan in en als de wereld op het moment.

Want, we bestaan op het moment in immense, fysieke pijn. Als fysiek levend wezen als geheel. De aarde verkeert in erbarmelijke staat, de planten, de dieren lijden en vele vele mensen lijden.

Voor iedereen zal er een wake up call zijn, ofwel in het eigen lichaam dat ons aangeeft dat we in afscheiding bestaan van onszelf als fysiek, levend wezen, ofwel in onze levensomstandigheden van onszelf of van dierbaren, ofwel doordat we om ons heen zien en de beslissing nemen dat het zo niet langer kan, ofwel direct als we dood zijn.

Ik bemerk dat het leren kennen van onszelf in gedachten, gevoelens en emoties en het verantwoordelijkheid nemen hiervoor in en als onszelf – dit met behulp van de praktisch toepasbare middelen die worden aangereikt in het Desteni I Process,  vaak wordt ‘vergeleken’ met stromingen die meer algemeen bekend zijn zoals bijvoorbeeld mindfulness.

Echter het Desteni I Process is niet te vergelijken. Het gaat verder dan wat er tot nu toe geboden is. Het gaat tot in wie we werkelijk zijn en hiervandaan, in hoe we de wereld hebben toegestaan te laten bestaan en vervallen. En als we de wereld bekijken als geheel, zien we hierin gereflecteerd hoe we als mens, absoluut geen zorg dragen voor het fysieke leven en voor elkaar op grote schaal. Hier is overduidelijk iets niet in orde.

Eigenlijk zou je kunnen zeggen dat alles wat er op de wereld aanwezig is, samenkomt binnen de uitgebreide informatie en praktische middelen die aangereikt worden binnen Desteni. Kloppend, als geheel en ontdaan van de versluiering. Doordat de versluiering tussen hemel en aarde is opgeheven via the Portal. Het kan schokkend zijn en zal afgewezen worden, maar uiteindelijk zal het ons gronden. Eén voor één. Omdat het gebaseerd is op principes, als grondbeginselen waarin al het leven in overweging wordt genomen. Al het Leven dat in alles en iedereen aanwezig is.

Er komen aspecten terug in het Desteni I Process waarin bijvoorbeeld de woorden van Jezus als richtlijn aanwezig zijn als ‘geef zoals je zou willen ontvangen’. Waarbij hetgeen we zouden willen ontvangen wel dient te worden afgestemd op wat het beste is voor iedereen, al het leven. Dus aspecten van het Christendom zijn er zeker in te vinden, in en als de Levende Woorden van Jezus.

Echter de manier waarop God gezien wordt is verschillend. Ook dit heeft weer met verantwoordelijkheid te maken. Wie heeft de eindverantwoordelijkheid voor hetgeen we hier creëren op aarde; God of wij als mens via het Levende Woord? Deze vraag en het antwoord geeft een essentieel verschil in hoe ver we gaan om tot een oplossing te komen.

En wie was God dan eigenlijk in dit geheel en wat waren zijn werkelijke Intenties? Het is belangrijk om hem te leren kennen en te zien voor wie hij werkelijk is (geweest) en hoe hij alleen nog voort bestaat binnenin ieder van ons. Want hij gaat de eindverantwoordelijkheid niet nemen, hij gaat het niet oplossen. Dat kunnen we alleen zelf, als mensen, als Levende Wezens, in samenwerking met elkaar en in zorgzaamheid en ondersteuning voor een ieder die dit nodig heeft.

Er komen aspecten in voor van mindfulness waarin het ondersteunt om hier aanwezig te zijn in hetgeen we fysiek doen en hierin niet bezig te zijn met ‘zorgen voor morgen‘ in gedachten en emoties. Echter deze zorgen van morgen zijn hiermee niet weg; die zijn er morgen weer. Er is een praktische methode nodig om onszelf hierin te leren begrijpen en sturen.

Dit betekent dus niet dat alles wat wordt aangereikt in alle verschillende stromingen, nutteloos zou zijn. Het betekent dat het nodig is om dat wat praktisch bruikbaar is, toe te passen en om het hier niet bij te laten, maar om verder te zien voorbij de versluieringen in en als de geest en deze niet in stand te houden of ‘te laten bestaan’. Dit om te voorkomen dat we onbewust van alles creëren omdat we het niet gezien hebben (en/of niet willen zien). Wie we zijn als geheel zal zich uiteindelijk manifesteren binnen de toepassing.

Het is verder zien dan hetgeen we tot nu toe geleerd hebben. Verder zien in onszelf, in wie we nu eigenlijk werkelijk zijn in gedachten, gevoelens en emoties, in ‘de menselijke natuur’ en hoe we hiermee feitelijk de wereld creëren, via hoe we bestaan in relatie tot onszelf, tot elkaar, tot alle levende wezens als geheel. En wat we zien als reflectie van onze menselijke natuur in de wereld om ons heen – dat spreekt boekdelen. Hier is verandering nodig.

Het is een immens proces. Maar we kunnen direct beginnen. Met en als onszelf; door onszelf werkelijk te leren kennen en hierin Zelf verantwoordelijkheid te leren en gaan nemen voor onszelf, in hoe we bestaan in de mind/de geest, in gedachten, gevoelens en emoties en voor de verstrekkende gevolgen hiervan.

under_the_tree-87c24a10cc1c8665614fab364dd3cf5d(Voor meer uitleg en diepgang zie links in de tekst)

Desteni I Process (inclusive free basic course)

Eqafe Free (free eqafe interviews)

A Chat with Sunette Spies: The Interdimensional Portal from Eqafe (youtube)

—————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 633 – Migration – Is there a long-term and lasting solution?

migratie

There are many aspects of migration from human beings from one country to another that can be investigated. A situation that most takes place is that in countries where there are more opportunities to build a decent life; people will migrate to these countries from other countries where there is less to none opportunity to build a decent life for oneself and their family.

Within the countries that are more opportunities, many people react more or less to migrants coming in. Here it is already a flag-point for oneself, that if one react to people coming to the country one lives in, there is fear involved as how the reaction is showing. Why fear?

Basicely we fear for ourselves that we do not have enough money (to buy food and water, housing, health-care, education) to live from. Basicely we fear that we physically will not be able to live and if more people are coming in, there is less to divide, as a simple calculation that we have learned at school.

What we did not learn at school is to see into solutions of how to live with limited resources here on earth and how to co-operate within this from a point of what is best for all, which can be applied within the principle of ‘give as you would like to receive’. It is teached to some of us from a religious point, however there are important missing links in the religious teachings of Jesus as how it is brought into this world and so, many turn their back on the basic living principles that are mentioned within but that are not of any count on long term as what is best for all, as long as there is not a total insight in ourselves and the world-system in who we are and how we are living under the influence of the religious illusion of God/The Mind/Self-Interest in relation to Money.

So, we can state here that we have learned what the problem is (limited recources that when devided with more people, one will have less) without being educated to find and apply solutions that are best for all. So we are educated from a point of fear because a problem without solution, gives and/or confirms the experience of fear within ourselves.

Fear is not a good adviser. But we all believe that we have to live from this starting-point of fear because that is how we are educated from a very young age, from birth. And this is how we are controled within ourselves, by ourselves in/as fear and by the money-system that is build from this point of fear, to create friction and conflict that is obviously coming forward when one has to divide limited recources from a point of fear that ‘one has less when things have to be divided with more’ without being teached how to live within equality and oneness, meaning to divide all that we have from a point of co-operation in consideration and support of all live on earth.

We can discuss this very widely, however everyone knows that this is the situation that we are living in at the moment. And it is only getting worse. So we all do see the problem.

From here, when we look into this question: is it a long-term solution that is best for all living beings here on earth, to react to migration and become angry at the ones who try to move to another country because there might be some better circumstances to build a life there? Here we do neither need to discuss the answer widely because here also everyone can answer this very quickly for oneself: no it is not a long term solution that is best for all life here on earth. It is based on fear of having too little and actually based on fear of others (projected on the migrants) taking everything and ‘taking over’, as this is how we have learned what will happen from a starting-point of fear.

Here we come back to the basic-line that we are not well educated from birth of how to live practically on earth with limited recourses in a way that is best for all. We only learned how to ‘get what you can get and/or protect what one has because there is not enough and otherwise others will take it’. Where we know that the ‘others’ are also teached to get what you can get and/or protect what one has because otherwise others will take it. And this is deeply ingrained within ourselves, within and as the mind consciousness system and it is deeply ingrained in how the world-system/money-system is set up.

So yes, we can state that we do have a problem. But that does not mean that there is no solution possible that is long-term and best for all.

The solution is not to be find instantly. As we see how we are educated over years and this for generations long, one can imagine that it also takes years to change this within ourselves and within the world. And the first step in this can be to see in our own reactions of fear towards people coming to your country – ‘your country’ as the country that one is born in/living in’ as it is not ‘your ownership’ that no other has access to. It is a strange thing actually that people have to move from one country to another because it is not livible in the country that one is born/living in. It is unacceptable.

So a solution that is long-term and best for all, will be to make it livible for all inhabitants in every country and to exchange recourses with other countries to come to the best possible basic-needs to create a dignified life for all on earth. Here, again, every one can see in common sense that this is the only long-term and lasting solution that is best for all and that in the end, will stop the fear of ‘not having enough and/or having less than others/others taking over the access to the recourses’. A long term solution will be to give as we would like to receive and this applied by all/most of us.

We do all see this but most do not see how to come to a long-term and lasting solution that is best for all and so we give up before we even start to investigate and apply the very small steps that are needed to eventually, make a change in this world in how we exist. And true, there is so much hold in control within the world-system as how it is set up and from here, accepted and allowed to exist by every human being, that it seems impossible to change. In fact the control of the resources has been taken over long time ago. And from here, it seems better to ‘make the best of it’ with what one have and protect this the best possible way for oneself and ones siblings and some others nearby, under this state of control.

Here I suggest to start with stopping the fear, the resistance, the reactions in oneself and to investigate where these reactions are actually coming from. This is the ‘control’ that one can start investigating, within oneself.  From a starting-point of fear we will not be able to find solutions. There is a part of the fear that is reality-based – as we do live with limited recourses and how the world exists today, we can be sure that we will not receive our ‘equal share’ so to speak. There is also a non-realistic-part and/or a part based on future-projections and “what-if statements” where we only take ourselves in consideration in a lot of things that we actually do not directly need physically but that we do not want to ‘loose’ and share with others. And so here, we are ‘to be feared by others’ because we are not/no longer willing to live as what is best for all and give what we would like to receive ourselves. So self-honest self-introspection, self-forgiveness and self-change is definitely needed here.

If we all do what is within our ability in this, within ourselves and/or without in the system, in the positions that we are living in and within the area that we do have an influence on, this will already support with creating a ripple-effect to stand up for a world that does no longer need migration from a point of survival and where eventually, migration can become an expansion and sharing of different cultures where we will be welcomed in another country. Wouldn’t that be a great way to exist, live and share?

piepvandaag-vogels-migratie

Some ways to start investigating how the world-system without and our mind consciousness system within, are set up and actually so much more inter-related than we have ever truly realized:

Desteni I Process (individual process with practical tools to apply to step by step change ourselves into living beings who are willing and able to do what is best for all – including a FREE COURSE online in English and Dutch)

Living Income Guaranteed (possible solutions as transition fase to a world that is best for all)

(One can click on the links in the text to find interviews for self-education)

——————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 596 – The mind-body relationship – Hope

hope

After writing the last blog about the need for specifity, I saw how this not applying at first, is related to hope. I saw this when I read the text of the Life Review ‘What if…’ and how this is related to hope.

Hope that it is possible in another way, hope that I do not need to do so; to apply this specifity with regards to food, hope that ‘for me it is different’, hope that there will be a miracle in some way, as how I hear sometimes from others as in ‘I took out the dairy and my intestine-problems are solved’.

Here I will apply self-forgiveness on the experience of hope within myself in relation to the condition of my large intestine.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to participate in an experience of hope that it is possible in another way to ‘solve’ the problem, other than being consequent and specific within my application of taking responsibility for and as myself as who I am, because when and as I look at others, I see that they do not have the same complaints and that they are not so specific and/or, that others do – from my perspective – only need to make one adjustment or only adjustments in their food, to improve a physical condition.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to compare myself to others/what I see in others without realising that I only see one dimension and also, through my own interpretation in/as the mind which does not give a map of the whole situation.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not be totally specific but only roughly and so, I can not come to specifity as how is needed to really support myself within the mind-body relationship, as I see that I need to be specific on one area as a start, to be able to go into a deeper level within me, through the layers that are build specificly.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to think and believe that I can do everything ‘roughly’ and following the basic, without going into specifity, instead of seeing, realizing and understanding that I will be able to go from basic more into depth specificly.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to think and believe that I am not specific, instead of seeing, realizing and understanding that the application specifies through time by walking constant and consistently into more detail.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not want to be specific as this ‘costs’ me a lot of effort.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to ‘want to be at first line for 10 cents’ as how in Dutch one says as a proverb which means so much as wanting to have the best result without putting in the effort to attain this potential within and as me.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to blame myself for not being specific enough, instead of seeing, realizing and understanding that I can learn to be/become specific and that specifity is build through time.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to feel useless because of not having a ‘specialization’ in the area of natural medicine where I work and connect this with not being specific, instead of seeing, realizing and understanding that I am walking myself into more specifity day by day into this new area of the mind-body relationship that has not so much been explored in total specifity thus far.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not trust myself in walking this process specific enough to get into clarity for and as myself because I did not see anyone in the area of natural medicine walk the mind-body relationship specifically, instead of seeing, realizing and understanding that with putting everything together that I have walked and that I walk/will walk, I will be able to be/become more and more specific in relation to my own physical body and the function of the large intestine.

When and as I see myself participating in an experience of hope, I stop and breathe.

I realize that I am waiting for something ‘as a miracle’ that solves the problem, instead of walking what is needed specifically in relation to the mind-body relationship, in who I have become in/as the mind within and as my physical body in and as the application of self-forgiveness and self-corrective statements on my acceptances and allowances in participation in thoughts, emotions and feelings through which I seperate myself from a direct seeing into and as myself and my physical body.

I commit myself to walk day by day and to forgive and correct myself in the mistakes and misunderstandings that are causing a consequence on my physical body and so, on this physical as a whole until I am able to prevent myself from going into reaction as a  ‘mistake or misunderstanding’.

I commit myself (to learn) to prevent myself from creating consequenses on my own physical body and on this physical existance as a whole until I am walking in and as breathe as prevention, by taking responsibility for and as myself by preventing, so stopping myself from going into reaction.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to think and believe, because I have already gone in reaction, I have to go on and on without seeing where to go, instead of realizing, seeing and understanding that the further I go, the further I have to walk it back and walk through consequenses in and as my own physical body.

When and as I see myself going on and on in reaction, I stop and breathe. I realize that I need to stop anyway and so, I stop, I breathe, I let go and apply self-forgiveness on the mistake that I have already made by stepping into a reaction. I realize that only when and as I stop myself from following this energy, I am able to see what thought has triggered the reaction within and as me and from here, I will be able to apply self-forgiveness effectively and so, specifically. I realize that I am still speaking from a starting-point of fear when and as I am going and speaking in reaction as a fear of not going to be heard when I do not speak up now, where in I am creating that what I fear as ‘not being heard’ because I speak in reaction which is causing reaction through which one cannot hear. I realize that this is not necessary, that this fear is not needed and I have already seen and realized in a more surfaced dimension how to walk into a more stable situation when and as I am stable in and as myself, taking responsibility for the whole situation in and as my ability and so, I commit myself to see what it is that I do not want to take responsibility for, what it is that I judge/fear in a deeper layer/dimension and to take time to walk this through, to see, realize and understand what it is and apply self-forgiveness on the thoughts as fear while walking into more self-trust in real time application.

When and as I see myself participating in a thought that I do not have a ‘specialization’ in the area of natural medicine, I stop and breathe. I realize that I am specifying myself in understanding myself within the mind-body relationship and the influence on the large intestine and that the ‘specialization’ is existing in and as myself in my own application of self-forgiveness and self-correction into physical equality and oneness and so, I commit myself to walk from ‘specialization’ in/as the mind into specifity and detailled application in/as the physical, using the condition, the changes and level of stability of my own physical body as a point of cross-reference.

I commit myself to make it an effort to really stop myself from going into reaction and speaking in/as this reaction to prevent creating more consequenses in and as my physical body and so, within this physical existence.

So, I realize that a miracle or ‘one moment’ is not coming or solving anything as I need to walk breathe by breathe, moment by moment and within this, take responsibility for and as myself within this physical condition in every related area including the food I take and my living situation – the who I am within – is as a guideline for the points that I need to forgive, correct and change within and as myself.

I commit myself to bring and keep my focus on myself in who I am within a condition and situation, instead of focussing on the situation and/or condition.

writing

The mind-body relationship – Timeline

Disclaimer:

This blog does in no way contain a medical advise. With unclarity about a condition – physically or mentally – always contact a practioner/specialist/doctor in the related area to get the support you need and from here, see how you can additionally walk your own process to get to know and support yourself in relation to your own body and mind.

——————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 467 – From Christianity to Desteni – How did I do that?

media_xl_1033183-bijbel

Within the Google Hangout about Christianity there was a question how I was able to step out of the Christianity boat and start walking within the principles Desteni stands for. On this I answered that I never really stepped into the Christianity boat but that I had made a shift from the ‘love of God’ towards the ‘love of soulmates’ or just an ultimate partnership with ‘The One’ as something ‘to reach out for’ within myself. Which is so, I did made that shift, so that was/is the greatest illusion for me to walk through. However, I found my answer incomplete. As the reason why it was easy for me to let go of what I found supportive within Christianity and to start walking with Desteni, is that within Desteni, the words of Jesus are involved and actually taken as a starting point. ‘Investigate all things and keep what is good – Do onto another as you would like to be done onto – Give as you would like to receive’.

‘Investigate All Things and Keep What is Good’, ‘Do onto Another as You would Like to be Done onto’, ‘Give as You would Like to Receive’ – See more at: http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/03/day-333-jesus-message-is-not-religious.html#sthash.lbn04T7U.dpuf

Within Christianity, the words of Jesus in general within the bible – not especially these ones mentioned above – were what was intriging me and within this, there was Forgiveness involved. The role of God as presented within this religion was something that caused some friction within me everytime these words were spoken and so, I never stepped “into Christianity” as I could not stand as and by everything that is presented within.

So, when Desteni came in – Sylvie found Desteni on the internet and started investigating everything and involved me within this and one of the first things that she mentioned was that the words of Jesus are in it – and because of ‘the words of Jesus’ integrated, it has not been a point of doubt with regards to what I have walked within Christianity, as finally the words of Jesus are used and implemented, investigated and lived in common sense. (Before this Sylvie and I were investigating how to be ‘disciples of Jesus’ in a more common sense way and Desteni is actually providing the tools to walk and implement the principle of equality and oneness in a practical way).

Because I have not been raised ‘as a Christian’ in  a direct way – indirectly we are all raised within a religion – and I had shifted my veil of illusion towards the ‘soul-love’ (which I will expand on sometime later), I have never allowed myself to accept Christianity as ‘the one’ religion – although it was the religion that I could find myself in the most if not applied in an absolute way – and I also did not create a resistance towards Christianity. As I said, the illusion that I did have allowed myself to accept, was the illusion of the soul as ‘who we are’ and within this I had kind of accepted the concept of soulmates, however there were also always some doubts about it, some unclarities, but I wanted it so badly and it was the only way for me to see any sense in relationships, so I accepted it more or less. I also interpreted the words of Jesus within a ‘feeling’ inside as ‘divine love’, so there did take place a separation as an interpretation from it in and as the mind to make me ‘feel good’. But I approached it in and as a self-investigation where in I myself was the reference. The problem here was that I was not a clear reference for and as myself, because, as everyone, I have separated myself in and as the mind which I did not really understood for what it is – for who I am and have become and so I kept on searching for answers.

The concept of forgiveness as how it is offered in a Christian approach, that I struggled with, as I did not understand how I could forgive another. I simply felt inside that I had not forgiven and so, I could not say and live these words.  However I understood that forgiveness is necessary as we cannot hold on to revenge. So then there is a problem as I did not have a practical way to apply and live this.

Within Desteni, the tool to work with is Self-Forgiveness. Well that is something that I immediately could accept and start working with, although it took me a while before I could really grasp the totality of it. And from self-forgiveness I can go to forgiveness, as understanding of self means understanding of others as self. (The difference between forgiveness and self-forgiveness has been discussed within the Google Hangout).

So, from Christianity – the words of Jesus as written in the bible and the concept of Forgiveness – towards Desteni – the words of Jesus expanded and explored in common sense and applied in practical living and brought back to self in and as Self-Forgiveness – well that is how it was clear for me to go from Christianity to Desteni without having conflict in this decision.

Within Desteni, the existence of Humanity and the role of God is explored and explained in detail for the first time in human existence without leaving information behind. So, if one is really interested and ready to face how we have existed as humanity – you will find everything in Desteni that was unclear within Christianity. As every so called Christian or other religion participant  has questions that are answered with ‘only God knows’. Some put them aside, some keep on asking, some turn their back on the religion, some accept a complete illusion – it are all ways to ‘deal’ with the lack of real information. This is what I always ‘bumped onto’, which I experienced within myself as ‘it is not complete, it is not making sense, it is not ‘whole’ in a way’. I have never experienced this within Desteni, as everything make sense. And – what I did have as a clear reference, was my own body and physical complaints which was the main reason for me to keep on searching and also here, I finally got answers and tools to really investigate and start to understand the influence of my own mind within this all.

Of course I have experienced and do experience resistance to let go of my own created illusions, to not want to face myself, to protect myself as who I have become. But I never have had this friction inside myself that their were no answers, that there was information kept away and things like that or that it doesn’t make sense.  There is total clarity, frankness and support; if one wants to look inside self. If one is not willing to investigate and see into self, everything will be interpreted as a polarity to keep the illusion of the mind alive and so, information will be turned around within ones own mind to protect itself. Until one find: ‘Oh my God, how could I have missed this’. As we have missed ourselves completely within existence.

What I have done in the beginning is to start with the information that makes sense and to not only focus on the things that cause resistance inside. I did take time for it, to walk through resistance, to see for myself if ‘there is really no other way’. I accepted the things that were provided to me and I did read it, although it was with resistance and fear of ‘loosing another illusion’. Untill I decided, okay, if this all make sense, then I should investigate everything. As I cannot keep on walking with one foot in and one foot out and only take what ‘suits’ me. It’s all or nothing in a way. And from here, things did change as this decision will support oneself to open up, to really see, listen and investigate and bring the resistance back to self. And interesting enough, a part of the resistance will disappear within this decision itself. For the rest one will during walking realize that there is no other choice than ‘bringing it back to self’, as no one else will make the change for us.

Is this than a brainwashing, just as how a Christian accepts God in a way? As how I have accepted ‘the Soul’ in a way as a shift from god to the soul as ‘god’? I can say, No, it’s not. It is a decision to STOP the brainwashing and illusion and to start taking self-responsibility for it, as it, within it. But this is what one can only walk and proove for and as oneself. As our own walking, will be our own proove. Change willl not take place over one night.

So from ‘Christianity to Desteni’ – I would say, it is a practical way of walking as how Christianity is ment to be within the words of Jesus and we do not follow Jesus, but we follow his words within a practical application, in and as ourselves, as what is best for all Life.

How does that sound?

To investigate:

What is the relationship between Jesus and ‘Life’?  (Interview)

Day 333 – The Jesus Message is Not a Religious Message

Dag 461: Sceptics Failed the Jesus Message

Jesus – I’m not comming on a cloud

Jesus – The forgiveness of Jesus

Jesus – The Guidelines of Forgiveness Part 1

Jesus – Responsibility

Mother Teresa’s story: The life of the saint Part 1

Mother Teresa: My perspective on purity

Winged – The Chronicles of Jesus

Dutch:

Jezus (Overzicht artikelen)

———————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

 

 

Dag 423 – De Gezondheidszorg – Wat is de zonde?

Dag 420 – De Gezondheidszorg – Het woord Gezondheid

Dit baart zorgen. Onze gezondheidszorg baart zorgen in en als ‘zorg voor de gezondigde heiden’,  in plaats van oplossingen en genezing als heelheid te brengen in en als overeenstemming met het fysieke leven als geheel. (Dag 420)
 
 
Sin's Origin
 
 
 

Zonde is in dit blog omschreven als het niet volgen van God’s woord, terwijl in dit blog tevens naar voren gekomen is dat het volgen van God’s woord als woorden buiten onszelf geplaatst in afscheiding van zelf, afscheiding met zich meebrengt/voortbrengt en dat de zogenaamde god als zichzelf niet het beste voorhad met het Leven in eenheid en gelijkheid.  Dus het woord ‘zonde’ is hierin niet accuraat omschreven. Wat is dan de werkelijke zonde zoals we die in de wereld en/als binnenin onszelf gemanifesteerd/geintegreerd hebben?

We kunnen de definitie van het woord ‘zonde’ gebruiken zoals omschreven, als we hierin ‘God’s woord’ herzien binnenin onszelf. In het gelinkte artikel in blog 420, is omschreven hoe God het Levende Woord is. Door het spreken van woorden, hebben we de wereld gecreeerd zoals die is. En wie spreekt de woorden? De mens. Dus wie moeten we hierin verantwoordelijk stellen voor hoe we bestaan in en als deze wereld en hoe dus deze wereld bestaat op dit moment? De creator van deze wereld. Als de mens de Woorden spreekt, wie is dan de Creator? De mens in en als de woorden die we spreken, Dus wie is er uiteindelijk verantwoordelijk? De mens.

Jezus is degene die zijn woorden heeft geleefd; hij heeft geleefd een en gelijk als zijn woorden; en hierin was/is hij het Levende Voorbeeld. Echter, de mens heeft hier weer een God van gemaakt als zijnde dat we Jezus moeten volgen, in plaats van Jezus als voorbeeld te volgen als hoe hij leefde in eenheid en gelijkheid als zijn woorden.  Dit voorbeeld volgen we in/als onszelf. Hierin moet tevens duidelijk zijn, dat Jezus vergeving heeft geplaatst in de wereld, maar geen zelfvergevingDus hierin is hij geen voorbeeld als hoe zelf te vergeven gelijk als hoe we een ander vergeven volgens zijn levende voorbeeld als onszelf. (Ook voor Jezus waren destijds dingen gedeeltelijk verborgen met betrekking tot hoe we bestaan in en als het geestbewustzijnssysteem – zie teksten Jezus). Zelfvergeving is werkelijk een nieuw concept. Iedereen weet welke invloed de Vergeving van Jezus heeft sinds het in de wereld geplaatst is. De vraag hierin is dan ook, waarom is de wereld zoals die is, als het leven van het gegeven als Vergeving door zo’n enorme groep Christenen in de wereld wordt toegepast? Waarom vindt er geen verandering plaats? Wat is de missende factor hierin?

Hetgeen we missen is/wordt zichtbaar in de toepassing Zelfvergeving. Zelf mist, Zelf als Verantwoordelijke, als Leven, en dit begint bij het Vergeven van Zelf door Zelf. Alleen als zelf opstaat hierin is er sprake van een totale ‘macht’ binnenin en als zelf – macht als leven in eenheid en gelijkheid als de woorden die we spreken – en alleen als vergeving werkelijk wordt toegepast binnenin zelf door zelf, zal er Leven opstaan in en als zelf in eenheid en gelijkheid. Zolang het gestuurd is door het ego, is er geen toegang tot leven. Het gaat echter niet om zelfopoffering, als offer voor een god buiten onszelf; het gaat om zelfvergeving, als vergeving van zelf door zelf, als gift van zelf aan zelf door zelf.

En wat is dan de zonde hierin? Zolang er geen zelfvergeving plaatsvindt en er dus afscheiding als oordeel binnenin zelf blijft bestaan. In deze afscheiding zal men zich altijd beter of slechter voelen dan iets of iemand, buiten zichzelf en/of binnenin zichzelf, welke is opgebouwd in en als polariteit. En wie creëert deze polariteit? De Geest, de Mind, in en als onszelf. Wat houdt de geest in? Gedachten, gevoelens en emoties (reacties), innerlijke verbeelding, interne gesprekken. De geest, gedachten als oordeel, geven afsplitsing van onszelf en brengen dus woorden voort die oordeel plaatsen in de wereld, iedere dag vele malen, ieder woord dat we spreken in en als de geest in polariteit als afsplitsing van onszelf, als leven.

Zie maar eens in jezelf; alleen als je een gedachte produceert kun je een polariteit manifesteren binnenin (en vervolgens buiten) jezelf. Het Oordeel. God is niet degene die oordeelt (als een god buiten onszelf); nee, het grote oordeel, die plaatsen wij zelf, in en als de Geest via gedachten, keer op keer, iedere dag opnieuw, in vele herhalingen. Hierin splitsen we onszelf als leven totaal, in polariteit als oordeel via gedachten, welke gevoelens en emoties (reacties) genereren binnenin onszelf.

Zolang we gedachten produceren, splitsen we onszelf af van de fysieke realiteit in en als een interpretatie van deze fysieke realiteit. Deze interpretatie, dat is het oordeel: dit vind ik leuk, dat vind ik niet leuk. Hij is mooi, zij is lelijk. en zo verder. Als je gaat zien: de hele wereld is op deze manier opgebouwd. En hierin is er Altijd, een beter of slechter ervaren dan iets of iemand, binnenin of buiten zelf. Er is dus altijd een vergelijking gaande ten behoeve van het ego – het eigenbelang wordt hierin gevoed; in plaats van gelijk te staan aan hetgeen zich fysiek presenteert. Gelijk staan zonder interpretatie, dus zonder inmenging van een gedachte/gevoel/emotie in en als de geest.

Hoe kunnen we verantwoordelijkheid nemen voor deze zonde binnenin onszelf? Via Zelfvergeving. We vergeven onszelf de zonde als afscheiding als interpretatie als oordeel als creatie als gedachte. In en als deze zelfvergeving, opnieuw in woorden gebracht, specifiek, in schrift en klank, zijn we in staat de afscheiding te zien, stoppen, zelfvergeven, en vervolgens corrigeren; eerst in woord in schrift en vervolgens al levende in en als de fysieke realiteit. Dat is God. Dat is Zelfverantwoordelijkheid.

En wie zal dit moeten doen? De mens; iedereen binnenin zichzelf, voor zichzelf, en hierin wordt ieder zelf, een levend voorbeeld voor een ander als hoe dit te doen. En hierin, zie, als we zelf vergeven, zullen we de ander vergeven, want alleen dat wat we onszelf niet vergeven hebben, zullen we de ander blijven kwalijk nemen als projectie van onze eigen schuldervaring, van onze eigen ineffectiviteit binnenin onszelf. We plaatsen de schuld buiten onszelf. Net als dat we geleerd hebben te doen met het aannemen van het denkbeeld van een God buiten onszelf geplaatst als eindverantwoordelijke voor deze wereld. In het moment dat we dit denkbeeld aannemen (in en als de geest) nemen we de zonde aan en zijn we in feite al verloren, want de macht hebben we zelf in handen gelegd van een God buiten ons, van een denkbeeld buiten ons. En iets wat we buiten onszelf plaatsen, kunnen we niet veranderen, want we hebben ons ervan afgescheiden.

Als we de Gezondheidszorg willen veranderen, zullen we in moeten zien wat de Zonde is binnenin onszelf. Het startpunt dient naar zelf gehaald te worden, zodat en waarin we onszelf in staat stellen, hierin richting te geven. We dienen de macht naar onszelf te halen, en alleen vanuit en als het startpunt van zelf als zelfverantwoordelijkheid, als begin- en als eindverantwoordelijke in en als de woorden die we spreken, kunnen we beginnen met werkelijke verandering, van binnen en van buiten.

Voor context en onderzoek klik op de links in de tekst en in Dag 420.

DIP-Lite

(klik op afbeelding)

Desteni Artists

——————————————————————————————————————
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 366 – Ondersteuning en relatie – ontkoppeling

 

Ondersteuning van mantelzorgers

The Crucifixion of Jesus – Part 5

Ik zie dat ik ‘relatie’ aan ‘ondersteuning’ heb gekoppeld. Hierin is de zogenaamde partner een punt van ondersteuning, iemand waar je op kunt rekenen en dingen aan kunt vragen. En als er geen partner is, is er dus veel minder ondersteuning. Dit is wat ik los wil koppelen van elkaar. Wat zelfvergevingen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een partner te zien als punt van ondersteuning, en het zonder partner zijn te zien als ‘geen ondersteuning’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in partnerschap feitelijk ondersteuning te ‘ruilen’ voor relatie of partnerschap en er dus stiekem iets voor terug te willen, namelijk intimiteit, of een speciale plaats, of een garantie van blijven, een verblijfsgarantie lol.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me vaak gevoeld te hebben alsof ik op de 2e plaats kom als ik geen partner heb, in communicatie met een man die wel een partner heeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een eerste plaats als partner, een positie te vinden die zoveel lading heeft dat ik hier niet eenvoudig instap, welke dus feitelijk komt door de gedachten die ik er zelf aan koppel als ‘speciaal’ en ‘eerste plaats’ en ‘eerste punt va ondersteuning’ als dat dit er moet zijn, dat ik dit moet zijn, dat de ander dit moet zijn of wat als dat de ander dat juist niet is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik speciaal moet zijn om een partner te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat de ander speciaal moet zijn om een partner te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken op een partner te kunnen rekenen en hieraan dingen te kunnen vragen, gemakkelijker dan aan een ander mens.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb graag een speciale plaats voor iemand te willen innemen, en tegelijkertijd vast te komen in en als de structuur van de gedachte van een speciale plaats.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vast te komen te zitten in en als de structuur van de gedachte van een speciale plaats welke ik zelf creeer in en als gedachte, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vast te komen te zitten in mijn eigen creatie in en als gedachte.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf verdriet te doen door te denken dat partners een speciale plaats innemen bij elkaar en dat je dus zonder partner geen speciale plaats hebt, welke feitelijk gekoppeld is aan het idee van ‘geen partner – geen ondersteuning’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf verdriet te doen door een idee van ‘geen partner – geen ondersteuning’, waarin ik in dit idee mezelf niet ondersteun maar mezelf verdriet doe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf verdriet te doen in plaats van mezelf te ondersteunen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te geloven in een speciale plaats om ondersteuning te ontvangen en te geven, waarin het geven gekoppeld is aan het ontvangen, dus een geven om te ontvangen, en niet aan een ‘geven zoals je zou willen ontvangen’ welke vrij is van iedere binding in en als relatie en gebaseerd op het geven als en vanuit zelfondersteuning.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te willen geven om te ontvangen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren, dat als ik niet geef, ik niet zal ontvangen, welke voortkomt uit een angst om tekort te komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geven en ontvangen te hebben gekoppeld aan geld, en als ik weinig geld heb, te denken dat ik minder in staat ben om te geven, en als ik iets meer geld heb, angst te ervaren om te geven uit angst dat ik niet zal ontvangen en dus opeens zonder geld, dus zonder leefmiddelen, overblijf, helemaal  als er geen partner is die voor me zorgt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een partner te zien als iemand die voor me zorgt en me tegelijkertijd hiertegen te verzetten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te verzetten tegen mijn eigen zienswijze van een partner als iemand die voor me zorgt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb boos te worden als ik denk dat een partner mij ziet als iemand die voor hem zorgt, in en als een angst dat de partner dan achterover gaat hangen en niets meer doet, en dingen in de soep laat lopen en dan verwacht dat ik voor hem zorg, met de boodschap ‘ik zou dat ook voor jou doen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘ik zou dat ook voor jou doen’ te zien als manipulatie, waarin ik denk dat ik iets moet doen omdat een ander ‘dat ook voor mij zou doen’, en hierin dus een ‘geven omdat er wordt ontvangen’ ontstaat, welke opnieuw niet gelijk is aan ‘geven zoals je zou willen ontvangen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te manipuleren in en als de gedachte dat ik denk dat ik iets voor een ander moet doen omdat ik denk dat ‘een ander dat ook voor mij zou doen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te manipuleren in en als een gedachte met weer een andere gedachte.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb boos te worden van mijn eigen gedachte dat een partner mij ziet als iemand die voor hem zorgt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelf bang te zijn achterover te gaan hangen en niets meer te doen als ik een partner heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te willen zorgen voor iemand.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zorgen voor een ander en verzorgd worden te veroordelen en hierin in angst aanwezig te zijn en zo mezelf te voeden met angst in en als de geest, in plaats van in en als mezelf, in en als de adem, werkelijk voor mezelf te zorgen, in en als mijn fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te geven zoals ik zou willen ontvangen in een angst tekort te komen in deze staat die geleid is door een ongelijke geldverdeling.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in angst te bestaan voor tekortkoming en me dan maar te voeden in en als mijn angst in en als energie in en als de geest, waarin ik mijn fysiek langzaam opeet en dus daadwerkelijk fysiek ‘tekort’ kom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ergens ‘gelijke’ terugbetaling te verwachten als ik geef, wat geen gelijkheid is maar ruilhandel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me ‘minderwaardig’ te voelen als ik geen partner heb en ‘meerwaardig’ als ik wel een partner heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb partnerschap dus onbewust te koppelen aan geld, niet zozeer in directe uitgaven maar meer als vangnet voor als het misgaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb partnerschap te zien als vangnet voor als het misgaat, wat feitelijk een vangnet is voor het geval dat ik mezelf mis.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een partner te zien als vangnet voor het geval dat ik mezelf mis, dus voor als ik val, en dus val ik voor een partner.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te vallen voor een partner/voor het idee van een partner.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te vallen voor mijn eigen ideeen en deze te projecteren op een partner zodat ik voor die partner kan vallen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken te moeten geven zoals ik zou willen ontvangen, waarin  het ‘geven zoals je zou willen ontvangen’ een moraal wordt waarin in ik mezelf uit het oog verlies en het wederom doe om in een goed boekje te komen. (Het geldboekje?).

Wordt vervolgd inclusief zelfcorrecties.

The Crucifixion of Jesus – Part 5

————————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/