Dag 351 – Zoveel te doen – Character Building

Full divide and conquer the majority enslaved by the minority

How did the Elite of Heaven and the Elite of this World manage to preoccupy the masses with Energy and Money?

Er is zoveel te doen en zicht baar wat ik wil doen/kan doen; vandaag had ik een losse werkdag tussendoor en werd ik onrustig doordat op de achtergrond in de geest alles wat te doen nog meedraaide.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb druk te worden in het hoofd van hetgeen er allemaal gedaan moet worden, waarin alles gaat malen als meedraaien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb opeens niet meer rustig aanwezig te kunnen zijn met wat ik doe in het moment, en een opstapeling te ervaren van gedachten over hetgeen gedaan dient te worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb in de adem aanwezig te zijn gedurende de hele werkdag, maar afwisselend af te dwalen in de geest naar andere werkzaamheden die ik wil doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb andere werkzaamheden als belangrijker te zien dan het werk wat ik doe op werk, met name op een werkdag na of middenin een vakantie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb na een dag werken pas weer het plezier en ritme te vinden in en als het werk in de winkel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ’s ochtends de zware tas op mijn rug te tillen en te denken, ‘oja, zo zwaar was die tas’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een zware tas met eten en water en andere ‘benodigdheden’ mee te tillen naar werk, en terug van werk boodschappen mee te tillen, en zo van en naar werk altijd aan het tillen te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ik te langzaam ben in de werkzaamheden die ik doe.

*

Als ik mezelf zie participeren in gedachten over wat er allemaal gedaan moet worden, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik de bezigheden opstapel in de geest in en als gedachten, waardoor het zoveel lijkt en waarin ik mezelf ineffectief maak door bezig te zijn met het opstapelen van en de opstapeling van gedachten.

Ik zet mezelf in om dag voor dag, adem voor adem, de werkzaamheden op te pakken, hier een globale planning in te maken en praktisch door de dag te zien waartoe ik in staat ben.

Ik stel mezelf ten doel mezelf bij te sturen als ik zie dat ik werkelijk langzaam als onpraktisch in de werkzaamheden beweeg, en om juist te vertragen in de geest zodat ik de werkzaamheden in praktijk in een vloeiend ritme kan uitvoeren.

Ik zet mezelf in om mezelf in de geest te vertragen en hierin te zien welke gedachten repeterend opkomen, zodat ik hier verder inzie en zodoende zelfvergevingen toepas op hetgeen ik tegenkom als gedachten die een ervaring voortbrengen die me ineffectief maken.

Ik stel mezelf ten doel mijn ervaringen die opkomen als ik werkzaamheden wil verrichten/ga verrichten/aan het verrichten ben die me van het werk doen afdwalen, te onderzoeken in de geest op gedachten die deze ervaringen in werk stellen, zodat ik zie hoe ik de ervaring zelf creeer en ik dus zie en me ervan gewaar wordt dat dit niet nodig is, dat ik het kan stoppen en stop, dat ik het zelfvergeef en mezelf corrigeer.

2011: Character Building and Radical Breath

—————————————————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Advertenties

Dag 319 – Expressie en de Darm – ‘Het is me teveel’ – Fysieke Gedragsdimensie

Dag 297 – Expressie en de Darm – The Inner Test

Dag 298 – Expressie en de Darm – Moeheid en de functie van de milt

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Uitwerking van de dimensies zoals geschreven in:

Dag 300 – Expressie en de Darm – ‘Het is me teveel’

Dag 301 – ‘Het is me teveel’ – Gedachtendimensie en Verbeeldingsdimensie

Dag 302 – ‘Het is me teveel’- Herinnering

Dag 303 – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie

Dag 304 – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie-vervolg

Dag 305 – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie-vervolg-2

Dag 306 – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie-vervolg-3

Dag 308 – ‘Het is me teveel’ – Backchatdimensie

Dag 309 – ‘Het is me teveel’ – Backchatdimensie-vervolg

Dag 310 – ‘Het is me teveel’ – Reactiedimensie

Dag 311 – ‘Het is me teveel’ – Reactiedimensie-vervolg

Dag 314 – ‘Het is me teveel’ – Reactiedimensie-vervolg-2

Fysieke Gedragsdimensie:

Uitputting, alsof iedere stap en iedere handeling teveel is, pijn in schouder(s), stagnatie rondom het middenrif welke begint in het borstgebied (voor zover voor mij tot nu toe waarneembaar), stagnatie en druk/spanning in bepaalde delen in de dikke darm

Ondanks meerde keren concept opslaan is de gehele blog verdwenen. De gelopen zelfvergevingen laat ik achterwege, ze zijn gewandeld. Ik schrijf direct opnieuw de zelfcorrecties (die ik ook al geschreven had en die ook verdwenen zijn).

*

Als ik mezelf in angst zie verkeren door de pijn in mijn schouder(s) dat ik niet meer kan schrijven, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik hier vaker doorheen gewandeld ben en ook recent weer, en dat de pijn wat verplaatst en uiteindelijk verdwijnt als ik rustig door beweeg, niet overbelastend maar ook niet stoppend met fysiek bewegen en schrijven.

Ik realiseer me dat dit hetgeen is ik kan doen in de gehele fysieke situatie van druk, spanning, pijn, uitputting en stagnatie.

Ik realiseer me dat de geest in en als controle, verschijnselen van zwakte, pijn, spanning, druk, uitputting en stagnatie vertoont, fysiek gemanifesteerd in en als de fysiek gemanifesteerde bewustzijnssystemen, aangezien dit het sabotage-mechanisme is wat ik gemanifesteerd heb.

Als ik mezelf zie verkeren in pijn, druk, spanning, stagnatie en ongemak in de darm, dan stop, ik adem.

Ik realiseer me dat ik hier nog niet precies weet hoe me te bewegen en nog in angst verkeer in en als het ongemak. Ik realiseer me dat ik in deze angst de druk verhoog, in stand houd.

Ik realiseer me dat het een consequentie is en dus een geaccumuleerde fysieke toestand, en dus dien ik vooraf te zien in welke momenten ik mezelf had kunnen stoppen.

Ik realiseer me dat ik vasthoud aan reacties als emoties en gevoelens in mezelf, opgeslagen in de dikke darm, waarin en waardoor ik mezelf ervan weerhoud in de adem te gaan.

Ik stel mezelf ten doel het mezelf fysiek zo comfortabel mogelijk te maken en hierin te beginnen met zelfvergeving op de angsten die ik ervaar in het moment van ongemak.  Eventueel ga ik iets anders doen, indien mogelijk iets in ontspanning om de focus er even af te halen, waarbij ik later weer voort kan bewegen en verder kan met het zelfonderzoek.

Ik stel mezelf ten doel vooraf te zien in mezelf of ik een moment en triggerpunt zie waar ik mezelf had kunnen stoppen en veranderen wat ik niet gedaan heb, en pas hier zelfvergevingen en zelfcorrecties op toe.

Ik stel mezelf ten doel mezelf in en als de geest te vertragen zodat ik beter in mijn reacties kan zien.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat het is in en als reactie in mezelf waaraan ik vast wil houden en waarom.

Ik stel mezelf ten doel rustig voort te bewegen, mezelf in mijn fysiek niet te overbelasten en tevens niet te stoppen met bewegen in het fysiek (waaronder het schrijven valt).

Ik stel mezelf ten doel mezelf te omarmen in wie ik ben geworden in en als de fysieke gedragsdimensie, in en als uitputting, in en als stagnatie en pijn en druk en gemanifesteerde controle in en als de geest, en waar dit lukt, te omarmen en zelf te vergeven waarom dit nog niet lukt, waarom ik mezelf hierin afwijs.

2011 Embracing Self by Bernard Poolman

Een bevrijdend perspectief op controle en egoïsme

*

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het belachelijk te vinden dat het blog gewoon weg is, alsof het niets is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het jammer te vinden dat het blog weg is, want het zat goed in elkaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me vast te houden aan de blogs die ik schrijf en geschreven heb en mezelf te bevestigen door bevestiging van en als mijn blogs.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat dit vaker gaat gebeuren aangezien sinds gisteren de lay-out van het dashboard van de blog is veranderd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat dit vaker gebeurt aangezien ik niet begrijp wat er is misgegaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb op het moment dat ik fysiek zag door een melding dat er iets niet klopte, dat ik moest stoppen, toch te zijn doorgegaan, aangezien volgens de logica van de geest, het blog er nog gewoon moest zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te bewegen en handelen volgens de logica van de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren aangezien ik al niet zoveel tijd en energie heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik te weinig tijd en energie heb om te doen wat ik moet doen, waarin ik de ervaring van en als het karakter ‘Het is me teveel’ vergroot, in stand houd en zelfs opnieuw creeer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik tijd en energie nodig heb om te doen wat ik moet doen, waarin ik me afhankelijk maak en dus ben van de limieten in en als de geest, bestaande in en als tijd en energie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te bewegen in en als tijd en energie in en als de geest, waarin ik mezelf opjaag, uitput, ongemak bezorg, stagneer, spanning creeer, de druk verhoog en me druk maak, in en als en ervaring van angst ‘dat ik het niet haal, dat ik niet op tijd ben’.

*

Ik sta mezelf niet toe in een emotie van iets belachelijk vinden te gaan, en heb dit ook niet gedaan, en heb in plaats hiervan de blog direct herschreven en te zien wat er gebeurt in mezelf.

Ik stel mezelf ten doel, wederom, de blog tussendoor keer op keer op te slaan als concept opslaan voordat ik iets toevoeg via een andere pagina en/of op een andere pagina kijk.

Ik stel mezelf ten doel te vertragen in beweging, en hetgeen ik fysiek zie als ‘stop, onderzoek’, ook daadwerkelijk te onderzoeken, ook al klopt het niet met de logica van de geest en ook al begrijp ik niet wat er gebeurt.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met vertrouwen op de logica en begrip van de geest.

Als ik mezelf zie verkeren in een ervaring van geen tijd en energie hebben om iets te doen, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf opjaag in de geest in een ervaring van tijd en energie, zodat ik meer tijd over houd om te participeren in ‘ontspanning’, welke ook een energie is.

Ik realiseer me dat ik beweeg in en als spanning in en als de geest, en dus ontspanning nodig heb als het werk gedaan is.

Ik realiseer me dat ik het werk niet ‘leuk’ vind en liever participeer in een niets doen in de geest, waarin ik besta in en als zelfinteresse.

Ik realiseer me dat als ik eenmaal druk, pijn en ongemak ervaar in de darm in mijn fysiek, ik het niet meer voor elkaar krijg om in de adem te zijn, aangezien ik in ieder moment reageer op mezelf in de ervaring van fysiek ongemak, in oordeel van hoe ik besta in dat moment welke fysiek is gemanifesteerd. Een fysieke consequentie die ik nu moet doorlopen.

Ik realiseer me dat ik me in een cirkel beweeg in en als de geest, fysiek gemanifesteerd, in en als de balans van oordeel.

Ik vertraag mezelf, breng mezelf hier in de adem – eventueel maak ik een lijstje met wat gedaan moet worden en focus op wat ik fysiek aan het doen ben/wat er fysiek gedaan moet worden.

Ik stel mezelf ten doel mezelf keer op keer terug te halen in het fysiek, in de adem, te vertragen, en door te gaan met waar ik fysiek mee bezig ben.

Ik stel mezelf ten doel de angst als origine van de stress in en als mezelf te onderzoeken en hierin mezelf te ondersteunen.

Stress: The History, Origin and Nature

——————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 313 – Expressie en de Darm – Het Afweersysteem

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Ik was gisteren en vannacht ziek zoals ik heel lang niet ziek ben geweest. Waarin het me vanochtend duidelijk werd dat het wellicht een griepvirus zal zijn. Wat ik tot aan gisteren zag was dat ik mezelf verzwakt heb met gedachten over het verleden en emotionele reacties in mezelf, welk punt ik gisteren beschreven heb. Na het inzien voelde ik fysiek een verandering, maar de symptomen verdwenen niet, namen juist toe. En ik heb ervaren wat een virus kan doen, en hoe machteloos ik tegenover het virus sta als die zich eenmaal genesteld heeft. En wat vertegenwoordigt een virus eigenlijk?

Bird flu virus

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren in de nacht, voor het virus wat in mij woedde en hierin voor de dood, waar ik niets tegen kon doen behalve rusten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te vertrouwen op mijn ‘afweersysteem’, aangezien ik zelden griep of zoiets heb, en hierin enigszins overmoedig te zijn geworden, in plaats van mezelf te bewegen in en als zelfvertrouwen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb enigszins overmoedig te zijn geworden ten aanzien van virus en bacterie, terwijl ik ook wist dat we hier voorzichtig mee moeten zijn, en dat Bernard dit ook genoemd heeft: wees voorzichtig met virus en bacterie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf niet te vertrouwen en geen zelfvertrouwen te hebben ontwikkeld en in plaats hiervan te vertrouwen op mijn afweersysteem, en hierin het fysieke leven in mij en om mij heen stuk te maken ten behoeve van overleving van mezelf in de geest, om hier vervolgens emotioneel over te geraken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf emotioneel zo verzwakt te hebben door participatie in gedachten als controle, waarin ik vatbaar wordt voor een virus door gedachten als een virus toe te staan in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor mijn eigen geest bewustzijn systeem, hetgeen is wat me zo emotioneel maakt, welke ik vannacht heb ervaren als omsluitend en isolerend.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren mezelf te isoleren in mijn eigen geest bewustzijn systeem en er niet meer uit te komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te hebben terug getrokken uit mijn fysiek, om de fysieke pijn niet te voelen, waarin ik de overhand heb gegeven aan de geest, welke me angst aanjaagt in een ervaring hier niet tegenop te kunnen, zonder in te zien dat als ik me terugtrek uit het fysieke leven, ik niet in staat ben om ook maar iets te veranderen in en als mezelf, aangezien ik niet aanwezig ben, wat de angst in mij vergroot en het zelfvertrouwen vermindert en/of zelfs doet verdwijnen, aangezien ik zelf verdwenen ben, en ik ter overleving en verdediging, mijn afweersysteem als geest bewustzijn systeem zal en moet versterken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren niet tegen mijn eigen geest bewustzijn systeem op te kunnen, welke ik zelf de overhand heb gegeven en versterkt heb door me terug te trekken uit mijn fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn afweersysteem zo te versterken dat ik mezelf uitput en doodvecht, in plaats van gelijk te gaan staan aan alles wat hier is, inclusief virus en bacterie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een speciale reden te zoeken om voor te leven en hierin het fysiek te negeren en consumeren in en als rede in de geest, in plaats van hier te zijn en te doen wat fysiek gedaan dient te worden in een proces van schrijven, zelfvergeving, zelfcorrectie en het zorgen voor mijn fysieke leefomgeving, en hierin langzaamaan mezelf te zien en bewegen in eenheid en gelijkheid als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het leven moeilijk te maken in en als rede in de geest, door altijd op zoek te zijn naar iets speciaals als doel om voor te leven en na te jagen, als enige houvast in en als de geest om energetisch in leven te blijven.

Als ik mezelf zie zoeken naar een reden in de geest om voor te leven, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me in de geest bevind, anders zou ik niet zoeken, en dus is er iets in de geest waar ik weg van wil, op zoek naar iets buiten mij las reden om voor te leven.

Ik adem, ik breng mezelf hier in het fysiek, ik kijk in mezelf en ervaar in mij, wat maakt dat ik niet hier wil zijn.

Ik stel mezelf ten doel zelfvergevingen toe te passen op hetgeen ik zie in mij in de geest, wat maakt dat ik niet hier wil zijn.

Als ik mezelf in angst zie verkeren tegenover mijn eigen geest bewustzijn systeem als afweersysteem, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik besta in en als afweer, in en als verzet, in en als angst voor eenheid en gelijkheid, en hierin weiger gelijk te gaan staan, wat me angst aanjaagt, angst dat ik mezelf doodvecht en isoleer in en als afweersysteem in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel ten doel te onderzoeken waar ik bang voor ben te verliezen als ik ga staan in eenheid en gelijkheid, en hierin mezelf mijn defensieve afwerende houding in en als afweersysteem, in en als de geest, eerst en alleen zelf te vergeven, voordat ik pogingen onderneem mezelf te veranderen als ik mezelf nog niet heb vergeven, aangezien ik hierin alleen maar opnieuw oordelen als weerstand in mezelf creeer.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken aan welke Gedachte(n) ik vasthoud in en als controle in de geest.

——————————————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/