Dag 355 – Autoriteit

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren zonder autoriteit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me geen raad te weten zonder autoriteit, niet zozeer om me constant te leiden maar als back up om eventueel raad te vragen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb paniek te ervaren zonder back up om raad te vragen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om het te verpesten en zo het te verpesten voor de hele groep.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren gepakt te worden op een fout – hetgeen als fout gezien wordt door de maatschappij en als zodanig gebruikt wordt van tegenstanders van de invoer van eenheid en gelijkheid – en hierin voor de rechtbank gesleept te worden en zo een gevaar te betekenen voor de groep.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ik niet in staat ben om volledig verantwoordelijkheid te nemen voor hetgeen ik zie wat nodig is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het liefst een back up te hebben die de eindverantwoordelijkheid als eindbeslissing draagt en hieronder te bewegen in hetgeen ik toe in staat ben, meebewegende met de beslissingen waarin ik natuurlijk overeen stem als wat het beste is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het liefste onder iemand te werken die de eindbeslissingen neemt maar die wel doet wat het beste is voor als het leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om eindbeslissingen te nemen en hierin de ‘verkeerde’ beslissing te maken met gevolgen voor heel veel mensen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het als ‘te vroeg’ ervaren om alleen te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te ervaren alsof ik er nog niet klaar voor ben om alleen te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor onderling en intern conflict in het nemen van beslissingen als er geen autoriteit aanwezig is die de beslissingen neemt als wat het beste is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ik niet zie wat het beste is voor iedereen en hierin een verkeerde beslissing maak.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me rustig te voelen bewegende onder een autoriteit die doet wat het beste is voor al het leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te bestaan in en als een godsprincipe, waarin god weet wat het beste is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb alles in 1x goed te willen doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor de autoriteit als die er wel is, om iets verkeerd te doen, en angst te ervaren zonder de autoriteit als die er niet (meer) is, ook om iets verkeerd te doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus angst te ervaren om iets verkeerd te doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om te falen, waarin de angst juist hetgeen is welke me in en als faalangst doet laten bestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb mezelf te kennen in en als autoriteit in en als zelfbeweging.

*

Als ik mezelf zie participeren in een angst om de eindverantwoordelijkheid te dragen, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik het proces wandel om mezelf betrouwbaar te maken in en als mezelf, in staat zijnde om te zien wat het beste is en om beslissingen te nemen die het beste zijn voor iedereen/al het leven in en als zelfverantwoordelijkheid, en dat ik hierin ten eerste dus zelfverantwoordelijkheid dien te nemen voor alles wat in en als mij bestaat.

Ik realiseer me dat dit proces tijd inneemt en waarin ik adem voor adem tot stand kom, en niet in 1x sta zoals de geest doet voorkomen als einddoel.

Ik realiseer me dat ik dus feitelijk mezelf angst aanjaag door een einddoel te projecteren waar ik nu nog niet insta, en waar ik wellicht niet in zal staan op de geprojecteerde manier, aangezien het een projectie is van de geest.

Ik verbind mezelf door adem voor adem zelf verantwoordelijkheid te nemen voor de angsten als oordelen als gedachten die in mij bestaan door middel van schrijven, zelfvergeving en zelfcorrectie en toepassing van de ademhaling en zo de projecties in de geest los te laten.

Ik stel mezelf ten doel gelijk te staan in en als zelfbeweging, in en als autoriteit, door adem voor adem te zien in zelfoprechtheid en op te pakken wat gedaan dient te worden in het moment, beginnend bij de kleine dingen en schijnbaar onbeduidende momenten, en steeds te zien wat het beste is en bij enige twijfel en/of neiging tot overmoedigheid, dit te onderzoeken en zo, adem voor adem, te staan, en te staan, en te staan, totdat ik sta in absolute zekerheid.

Ik stel mezelf ten doel het woord autoriteit te herdefinieren en me te bevrijden van de energetische ladingen die in en als mij bestaan, gerelateerd aan het woord autoriteit.

Talent ontwikkeling Diversiteit Diversiteit en talentmanagement

Parenting – Perfecting the Human Race – Part 1

—————————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Advertenties

Dag 38 – Zelf-verloochening

In mijn hele leven ben ik relaties gestart vanuit een niet-alleen staan. Hierin heb ik ofwel mezelf verloochend (als niet willen kennen) en gemanipuleerd, ofwel de ander verloochend en gemanipuleerd, beide uit angst om zonder de ander te moeten zullen leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf niet te willen kennen in een relatie, in relatie tot de ander=de mind, waardoor ik schade heb aangericht aan de ander en/als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb spijt te ervaren over alle schade die ik in mezelf en anderen heb aangericht door vanuit zelf-onoprechtheid een relatie te starten, voortkomend uit de angst om alleen te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een relatie te starten uit angst om alleen te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het als niet leuk te ervaren om alleen te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb alle redenen om een relatie te starten te hebben goed gepraat, te hebben gerechtvaardigd omdat ik toch de patronen moest doorlopen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb relaties te gebruiken om patronen te doorlopen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf en anderen in relaties te gebruiken om patronen door te lopen zonder echt in zelf te zien, waardoor de patronen zich blijven herhalen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf geen tijd te geven de ‘relatie’ te onderzoeken om te zien of het mogelijk is in gelijkheid als de ander te lopen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat om in gelijkheid als mezelf als de ander te lopen, het nodig is om met hetzelfde inzicht in het proces te wandelen, in plaats van in te zien dat het inzicht in het proces een inzicht is in/als de mind, waarin ik niet kan zien wat het beste is voor mij om te wandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb  te proberen in/als de mind te zien wat het beste is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me door mijn gevoel te laten leiden in relaties, en me nu niet meer door mijn gevoel te mogen laten leiden in relaties, waardoor ik helemaal niet meer weet wat ik moet doen, in plaats van in te zien dat ik gelijk kan gaan staan aan het gevoel door het zelf te vergeven en te stoppen in zelf, waardoor ik het leiden/lijden in/als de mind stop.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik iets moet doen in relaties, in plaats van in te zien dat ik relaties in/als mezelf stop door niet meer te doen in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben dat ik het verkeerd heb gedaan doordat het zo abrupt stopt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet van abrupte stops te houden en abrupte stops te koppelen aan iets verkeerd doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik iets verkeerd heb gedaan doordat de ander boos is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de boosheid van de ander te koppelen aan iets verkeerd doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben iets verkeerd gedaan te hebben, omdat ik nu plotseling alleen sta.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb alleen staan te koppelen aan iets verkeerd doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het alleen staan als verkeerd te ervaren, waardoor ik nooit alleen ben gaan staan en juist alles verkeerd/gekeerd in/als de mind ben gaan doen in relaties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik dit had kunnen voorkomen, als ik mezelf nog iets meer had verloochend.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf niet te mogen kennen dan wel zien in/als de mind, waardoor ik mezelf verloochen als ‘niet willen kennen’ in/als de mind en hiermee een extra laag creeer van afscheiding van mezelf in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien dat door mezelf te verloochen ik de ander verloochen, beide als ‘niet willen kennen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander te verloochen doordat ik mezelf verloochen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn om de ander als mezelf, mezelf als de ander  te kennen, waardoor ik ingewikkelde situaties creeer waarin we onszelf als elkaar niet willen kennen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boos te worden als de ander mij niet (als zichzelf) wil kennen, in plaats van in te zien dat ik boos ben dat ik mezelf niet als de ander wil kennen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in de ander te verdwijnen in plaats van mezelf in de ander te zien, waarmee ik mezelf en de ander verloochen; als ik verdwijn zie ik mezelf niet, en de ander ziet zichzelf niet in mij; ik ben er immers niet, om vervolgens boos te worden dat de ander zichzelf niet ziet in mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf op te willen vullen met de ander in plaats van mezelf te zien in de ander, waarmee ik mezelf ‘opvul’/absorbeer met datgene waarvan ik me heb afgescheiden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te verloochenen als ‘niet willen kennen’ in relatie tot de ander, om me vervolgens op te willen vullen in relatie met de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander te misbruiken om mezelf op te vullen uit angst om mezelf te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me schuldig te voelen voor het misbruik van de ander als opvulling/aanvulling van mezelf in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten wie ik ben doordat ik mezelf steeds verloochend heb.

Ik verbind mezelf met mezelf door mezelf te zien in de ander, en hierin alleen te staan, zodat de zelf-verloochening als ‘niet willen kennen’ stopt; ik verbind mezelf met mezelf door mezelf te leren kennen in relatie tot de ander(=de mind), waarin ik mezelf kan vergeven wat ik geworden ben als mind, waarin ik hier doorheen ga zien wie ik ben als Leven.

http://www.eqafe.com/free