Dag 634 – De manifestatie van fysieke uitputting nader onderzocht

uitputting

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me uitgeput te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf uit te putten in en als een controle, in en als de geest door te proberen alles vanuit de geest te controleren en sturen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn fysieke lichaam uit te putten en niet voldoende fysieke energie over te houden voor een optimaal functioneren van de spijsvertering.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb doodmoe te zijn van de hele tijd te moeten eten en voor eten te zorgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door controle in en als de geest, de spijsvertering te bemoeilijken en zo de trek in en mogelijkheid tot eten te beperken waardoor ik aan de onderkant van een gewicht hang dat oncomfortabel is voor mijn lichaam.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor de oncomfortabele toestand in en als mijn fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te walgen van mezelf in een toestand van verkramping en controle en dus, vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf angst aan te jagen in de vorm van walging in/als angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘laat maar’ en mezelf af te leiden in en als de geest, in plaats van de ervaringen waartegen ik me verzet binnenin mij, toe te laten en te ervaren en van hieruit te vergeven in en als mezelf en zo de afscheiding in en als deze ervaringen, te stoppen binnenin mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb constant te denken dat ik het helemaal fout doe en mezelf non-stop te veroordelen voor wat ik doe, waarin ik tegelijkertijd zie dat ik hier mezelf saboteer en dus doorzet om me niet langer te laten leiden/lijden door deze zelfsabotage.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik er niks aan kan doen en dat het buiten mij om gaat zonder dat ik exact weet wat ‘het’ en ‘er’ inhoudt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb gefrustreerd te geraken dat ik niet exact begrijp wat ‘het’ en ‘er’ inhoudt waardoor ik niet weet wat ik kan doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat hetgeen waarin ik mezelf heb laten verzwakken, een gebied is waar ik weg moet blijven in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat dit gebied juist het gebied van transformatie inhoudt als waar ik mijn grootste kracht in potentieel, tot mijn grootste zwakte heb laten verworden/verwoorden en dus waar de mogelijkheid aanwezig is om deze zwakte te transcenderen tot het werkelijk leven van het potentieel dat hierin schuilt als het leven en staan in en als mijn ‘grootste’ kracht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te laten misleiden door gedachten als interpretaties in en als een herinnering van hoe ik het altijd geleefd heb als zwakte en zo, mezelf te verzwakken en deze verzwakking voort te zetten tot in uitputting (en zo zouden we kunnen stellen, ‘tot de dood erop volgt’).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te neigen om mezelf in te houden, als automatisch reactiepatroon om te voorkomen dat ik in deze toestand van zelfsabotage kom en hierin mijn ontlasting in te houden als fysieke expressie van loslaten van het afval, zoals zelfvergeving als loslaten het loslaten is van het geestelijke afval.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de fysiek gemanifesteerde ervaring van uitputting als teken als signaal te zien van ‘ho stop, ga niet verder’ waarin ik ondertussen geleerd heb dat dit een fysiek gemanifesteerd patroon is van uitputting door controlemechanismen in en als de geest om mezelf te behoeden om werkelijk in en als mijn potentieel op te staan in wie ik ben en dat ik juist hier dien door te zetten, verder te zien in hoe en waar ik mezelf saboteer en inhoudt/tegenhoudt om op te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf opzettelijk klein en verzwakt te houden door middel van enkele gedachten en hierin te geloven en zo de boodschap van deze gedachten automatisch te volgen in en als mezelf en zo, in en als de wereld neer te zetten door het fysiek te leven iedere dag.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verzwakking in de wereld te zetten door mijn eigen beperkingen in en als gedachten als verzwakking, fysiek te manifesteren en te leven in en als een manifestatie van uitputting, waarin ik feitelijk toegeef aan de controle in en als gedachten, in en als mezelf, in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb toe te geven aan de controlerende gedachten in en als de geest en hier niet verder te durven bewegen in en als een ervaring dat ik ‘het fout doe’ en/of dat ik iets doe ‘wat echt niet door de beugel kan’.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een ervaring dat ik iets fout doe en/of dat ik iets wil doen dat echt niet door de beugel kan, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat de ervaring van als ik werkelijk iets wil doen dat niet het beste is, heel anders is namelijk het energetische, hypergevoel waarvan het lijkt dat ik dit ‘juist moet doen’ en dat de ervaring van wat ik juist het beste wel kan doen, een ‘low’-manifestatie en zelfs fysieke uitputting geeft in en als mezelf, als zogenaamd signaal van mezelf in en als de geest, fysiek gemanifesteerd als ‘don’t go there, stop here’ en dat dit dus een ‘verkeerd-om’ ervaring geeft als sabotage-mechanisme om mezelf weg te houden van datgene leven dat het beste is voor mezelf als leven als anderen als leven.

Ik stel mezelf ten doel door te zetten tot in zelfbegrip  als en wanneer ik een ‘low-ervaring’ en fysieke uitputting ervaar met behulp van het schrijven en spreken van zelfvergevingen en hierin tijd te nemen en te zorgen dat ik fysiek niet instort maar langzaam voortbeweeg, voorbij de patronen van zelfsabotage.

Ik stel mezelf ten doel mijn lichaam te ondersteunen in deze ‘zware’ periode met behulp van de nodige celzouten ter versterking en eventueel andere supplementen, waarin ik me realiseer dat ik de fysiek gemanifesteerde ervaring van uitputting opnieuw zal manifesteren en dus tegen zal komen om dit werkelijk in te zien, vergeven en corrigeren in en als mezelf en/om hier zo stap voor stap doorheen te bewegen en dat het hierbij nodig is om mijn lichaam te ondersteunen zodat mijn lichaam zoveel als mogelijk ter ondersteuning kan staan van mijzelf in dit proces, in de realisatie dat dit stap voor stap dient te gebeuren aangezien ik het fysieke opbouwproces niet sneller kan laten verlopen dan dat ikzelf de saboterende geestbewustzijnsstructuren verwijder/vergeef en corrigeer in en als mezelf en dat dit hand in hand gaat met elkaar.

Ik stel mezelf ten doel meer ritme en structuur te brengen in mijn eetgewoonten door de dag heen ter ondersteuning van mijn fysiek en van mijzelf in het loslaten van ‘steeds bezig zijn’ met eten en wat te eten en wanneer te eten.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te stoppen met luisteren naar de controlerende gedachten in en als de geest zodra ik bemerk dat ik vanuit de geest dingen probeer te begrijpen en zo juist vastzet en zo mezelf vastzet in en als mijn fysiek en in plaats hiervan, te stoppen met deelname in ‘gedachten over’ een situatie en juist in en als de situatie ‘deel te nemen’ en hier in het fysieke moment te zien wat het beste om te doen zowel voor mezelf als voor eventuele betrokkenen, in en als leven, in en als het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel het rustig aan te doen en de tijd te nemen voor dit proces waarin mijn lichaam zo nauw betrokken is aangezien ik de geestbewustzijnsstructuren fysiek gemanifesteerd heb als ‘fysieke klachten’ en dus, houdt het doorwandelen hiervan in dat ik door de fysieke klachten heen wandel en dat dit is wat ik doe als wat het beste is voor mezelf als leven en dus, voor al het leven in en als het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel te (leren) ‘putten uit mezelf’ in en als zelfexpressie, in en als het moment, in en als het fysiek en hierin mezelf te vertrouwen en ondersteunen in en als de adem, in plaats van mezelf fysiek uit te putten door deelname in en als de geest in gedachten, gevoelens en emoties als vorm van controle.

(…) “Levende woorden als een met jou: Ik ben woorden. Ik ben woord. Ik ben leven. Ik ben een. Ik ben gelijk. Ik ben expressie. Dit statement: Ik ben – is geen statement – het is een expressie van wie je bent die je vanbinnen leeft en als eenheid en gelijkheid als leven in elk moment van je adem. Dit is een proces – niet een instant ‘worden’…(…) ”

Uit: Swami Muktananda – In den beginne was het woord en het woord was God en het woord was met God

bemesting00Desteni I Process

Deelname in Realiteit is Nooit een Observatie

Disclaimer: deze informatie betreft mijn bevindingen in zelfonderzoek met mijn eigen fysiek ter cross-referentie, gecombineerd met onderzoek, bevindingen en mondelinge informatie van anderen en is in geen geval een medisch advies. Bij twijfel of onduidelijkheid over een fysieke toestand raad ik aan een arts of therapeut te benaderen voor diagnose en/of ondersteuning.

The mind-body relationship – Timeline

———————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

 

 

Advertenties

Dag 273 – Expressie en de Darm – Ruimte – Het huis in Zegveld

Ik las in een chat een zin over de belangrijkheid van Ruimte voor ieder mens. Het is een begrip wat ik hier en daar wat vervormd heb, als zijnde ruimte als groot huis durf ik niet in te nemen, ruimte voor mezelf om niet zoveel ‘rekening te houden’ met andere mensen om me heen heb ik ook niet zoveel durven innemen – waarin ik met rekening houden bedoel aanpassen in gedrag aan het gedrag van anderen in mijn omgeving en hierin mijn aandacht op een ander te vestigen, dus in het bewustzijn aanwezig te zijn, en zo zelf geen ruimte over te houden – en ruimte in mezelf gevend/willend aan kleine excuses en vrijheden om iets ‘op mijn eigen manier’ te doen.

PENTAX Image

Probleem:

Ik begin bij het huis in Zegveld. De realisatie van het nemen van een beslissing op basis van een gedachte dat het huis te groot is voor mij alleen en dat het oneerlijk als niet reeel is om daar alleen te wonen, sloeg me in het gezicht toen ik de woorden las over de belangrijkheid van ruimte. Ik kan kort zijn: ik mis de ruimte, in het huis en om het huis. Met name als je af en toe met 2 mensen in een huis rond hobbelt, is een ruimte zoals het huis in Zegveld heeft, echt heel prettig.

Oplossing:

Onderzoek van het begrip ruimte in mezelf, alleen en in aanwezigheid van een ander.

Uitschrijven van de redenen welke hebben meegespeeld tot het nemen van de beslissing van verhuizing (waar met name mijn eerste mindconstruct in SRA2 over gaat, welke ellenlang is, dus het uitschrijven vind grotendeels hierin plaats).

Beloning:

Balans vinden in ruimte in binnen- en buiten wereld.

Stoppen van de ervaring van gemis van ruimte buiten mij.

Gedachtendimensie:

Ik mag niet alleen in dit grote huis wonen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik niet alleen in dit grote huis mag wonen.

Afbeeldingsdimensie:

Mijzelf in een groot huis, alleen, met een wezenloos gezicht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijzelf af te beelden alleen in een groot huis met een wezenloos gezicht.

Backchatdimensie:

Ik ben alles kwijt wat me lief is

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik alles kwijt ben wat me lief is.

Ik offer mezelf op

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik mezelf opoffer door weg te gaan uit het huis, in plaats van in te zien dat ik juist voor mezelf heb gekozen door vanaf de basis in communicatie een eventuele relatie op te bouwen, en als dit niet lukt, mezelf uit de relatie te halen, aangezien het destructief is voor mezelf en voor de ander om hierin te blijven in ongelijkheid in een situatie waarin ik weet dat ik de communicatie niet voor elkaar ga krijgen en de relatie hierdoor niet voor elkaar ga krijgen, aangezien ik hier niet in wil staan als de communicatie niet als basis werkt, en deze blijft niet werken als ik niet meewerk doordat ik dit niet wil.

Life Review – Real Communication

Ik krijg het financieel niet voor elkaar

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik het financieel niet voor elkaar krijg in dit huis, wat ik al 7 jaar probeer, en waarin ik wel steeds rondkwam maar tegelijkertijd steeds de gaten aan het vullen ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb gaten te vullen in mijn bankrekening, welke feitelijk gaten vullen zijn van de blanco-gebieden in mezelf die ik niet in wilde zien, en waar ik ook geen tijd voor heb om in te zien zolang ik bezig blijf met gaten vullen in mijn bankaccount.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een tevreden gevoel te hebben bij het voor elkaar krijgen van de gaten vullen in mijn bankrekening, en tegelijkertijd steeds meer te zien dat ik het hier in dit huis niet voor elkaar zou krijgen om de blanco gaten in mezelf te vullen, aangezien ik bezig ben en moet zijn met het gaten vullen in de bankrekening om te kunnen blijven wonen waar ik woon.

Ik krijg het alleen niet voor elkaar

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik het alleen niet voor elkaar krijg, het onderhoud en de financien voor het huis, en dus een deur openlaat voor een ander in het huis, welke angst geeft dat ik iemand in huis toelaat wat ik eigenlijk niet wil als oplossing om in het huis te blijven wonen.

Ik blijf alleen achter in dit huis

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik alleen achter blijf in dit huis en hier geen relatie kan opbouwen (?) aangezien het huis vrij afgelegen ligt en ik niet gemakkelijk heen een weer kan reizen en/of te bereiken ben.

Reactiedimensie (gevoelens/emoties):

Verlies, verdriet, schuld, opoffering, veroordeling, eenzaamheid, angst

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren dat m en ik niet door het punt van communicatie heen zijn gekomen terwijl we de rest van de praktische basis op hadden gebouwd, en dit ene punt van communicatie als niet communicatie haalde alles onderuit, waarop ik mijn beslissing heb gebaseerd de relatie te stoppen, maar waarmee ik ook alles wat we wel hadden opgebouwd, moest achterlaten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verlies te ervaren bij het achterlaten van het huis.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb schuld te ervaren bij het alleen wonen in het huis.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb opoffering te gebruiken als reden om het huis te verlaten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen om het huis te verlaten terwijl nog niet geheel helder was wat de beweegredenen zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb eenzaamheid te ervaren alleen in het huis nadat m weg was, en hier niet opnieuw ‘alleen achter te willen blijven’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ik in de eenzaamheid een beslissing zou nemen om m weer toe te laten in het huis – aangezien ik geen logische reden zag om hem niet toe te laten in zo’n groot huis – welke in werkelijkheid gebaseerd zou zijn op angst om alleen achter te blijven in een ervaring van eenzaamheid en angst dat ik het financieel niet zou redden en/of niet genoeg zou overhouden om alsnog te verhuizen, en dus iemand toe zou laten ter samenleving als overleving terwijl ik dit niet zo werkelijk wilde.

Fysieke Gedragsdimensie:

Fysiek niet ‘op kracht’ komen door te lange reisafstanden zonder comfortabel vervoer en door teveel praktische werkzaamheden in- en rondom het huis.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb fysiek niet op kracht te komen in lange reisafstanden zonder comfortabel vervoer en teveel praktische werkzaamheden in- en rondom het huis.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb fysiek onvoldoende tot trainen van mijn spieren te komen op en manier die ik leuk  vind in groepsverband op muziek, aangezien er daar weinig beschikbaar is in een klein dorp.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb fysiek achter de feiten aan te hobbelen en niet op kracht te komen en dit te compenseren met de mooie woonomgeving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de wandelingen in Zegveld wel te missen als beweging waar ik het gemakkelijker en prettiger vond om te gaan wandelen doordat ik daar direct in de weilanden liep.

Consequentiedimensie:

Verhuizing waarin de verschillende beweeg-redenen van tevoren niet geheel onderzocht zijn door een ervaring van haast en angst hierin verweven, welke twijfel en splitsing en een ervaring van missen in mij achteraf geeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te verhuizen voordat de verschillende beweegredenen van tevoren geheel onderzocht zijn door een ervaring van haast en angst hierin verweven, welke twijfel en splitsing en een ervaring van missen in mij achteraf geeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ervaring van twijfel, splitsing en missen in mijzelf te creeren door te verhuizen voordat ik de verschillende beweegredenen van tevoren geheel onderzocht heb door een ervaring van haast en angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ervaring van haast en angst mijn beslissingen te laten beinvloeden, waardoor ik beland in zelftwijfel en hierin mezelf mis in zekerheid in zelfvertrouwen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst en haast – gelinked aan financien – te laten bepalen om te verhuizen zonder volledig onderzoek van tevoren, waarin ik moest kiezen of dit huisje dat werd aangeboden te aanvaarden waarin ik mezelf financieel stabiel maak, en achteraf de punten door te lopen in zelf, of het huisje af te slaan, de punten in zelf eerst door te lopen, welke mezelf (langer) in financiele onzekerheid zou houden, waarin ik de onduidelijke schommelingen in de economie te riskant vond om langer uit te stellen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een beslissing welke in gezond verstand is gemaakt – en tevens een consequentie – te laten beinvloeden door zelftwijfel welke ontstaat door de ervaringen die omhoog komen als consequentie van deze beslissing.

Zelfcorrecties:

Ik stel mezelf ten doel de redenen die opkomen in en als gemis van iets in mezelf, gekoppeld aan het huis in Zegveld, alsnog te onderzoeken in mezelf – deels in het mindconstruct – en hierin in vrede in en met mezelf te komen en zijn.

Als ik mezelf zie neigen tot het nemen van een beslissing in haast en angst, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik in ‘in haast en angst genomen beslissingen’ twijfel en splitsing in mezelf creeer door te handelen in angst en haast, welke een handeling is in de geest, afgesplitst van mezelf in gezond verstand, aanwezig in de adem Ik zie in mezelf of het mogelijk is langer de tijd te nemen voor het nemen van een beslissing en wat de consequenties zijn van wel of niet een beslissing nemen. Ik zie in mezelf wie ik ben in het moment van haast en angst en waar ik bang voor ben, wat de angst voor verlies inhoudt, en pas hier zelfvergevingen op toe.

Ik stel mezelf ten doel mezelf gelijk te stellen aan al hetgeen ik hier lastig vind te ervaren in het nieuwe huis, waarin ik me dus heb afgesplitst van deze ervaring in mezelf, waarin ik opnieuw in de ervaring van twijfel en gemis en splitsing ga gerelateerd aan de verhuizing, aangezien hetgeen ik hier lastig vind, in het huis in Zegveld niet aanwezig was, en dus denk ik dat het daar ‘beter’ was in het moment van afscheiding van een lastige ervaring in het nieuwe huis.

Ik stel mezelf ten doel mezelf de tijd te geven voor het doorwandelen van dit proces en dit mindconstruct, en tegelijkertijd mezelf te pushen de punten in te zien en op te pakken en de ervaringen van afscheiding die ik steeds tegenkom, in zelf te vergeven, zodat ik mezelf vrij maak om te corrigeren in het fysiek.

PENTAX Image

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

————————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 164 – Me beter willen voelen dan een ander

In een interview vandaag kwam naar voren dat de beings in heaven existence meer interesse hadden in de relatie met zichzelf als energie dan in eenheid en gelijkheid als beste voor iedereen. Dit is een gegeven wat ik in mezelf zie, het willen vasthouden aan een relatie met mijn eigen mind, waarin ik me beter wil voelen dan een ander om zo positieve energie te creeren. Deze ervaring komt automatisch opzetten, en door dit automatisme heb ik heel lang niet gezien dat dit werkelijk evil, duivels is. Automatisch als zijnde wie ik ben van nature, evil. Zolang ik naar dit automatisme luister en handel zal ik niet veranderen, zullen de relaties met andere mensen niet veranderen en zal de wereld niet veranderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me beter te willen voelen dan een ander om zo positieve energie te creeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien dat dit beter willen voelen dan de ander evil is, aangezien het automatisch opkomt en ik geloof dat wat automatisch opkomt waar is aangezien het automatisch opkomt; hoe kan het anders automatisch opkomen als het niet waar is?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als automaat te geloven en er vanuit te gaan dat dit waar is, waarin ik niet heb gezien dat dit waar zijn met geld te maken heeft – ‘waar’, ik moet waar, mezelf als waar verkopen – wat dus werkelijkheid is geworden in de wereld waarin we leven maar wat niet het beste is voor alle leven in eenheid en gelijkheid en dus ook niet het beste  voor mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geen gelijkheidsrelaties te willen bouwen doordat ik vast wil houden aan deze automatische energie-generatie van me beter voelen, zonder werkelijk te zien dat ik hiermee zelf ‘me slechter voelen’ creeer, welke ik automatisch niet prettig vind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vast te willen houden aan het me beter willen voelen dan een ander om positieve energie te creeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vast te willen houden aan de evil die ik van nature ben en die automatisch opkomt zonder te zien dat het evil is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb doodmoe te worden van het beter willen voelen en slechter voelen dan een ander en er toch mee door te gaan als zijnde niet te stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te stoppen in het beter voelen/willen voelen dan een ander en in plaats hiervan er gewoon naar te zitten kijken en zelfs te wachten/hopen op een gebeurtenis waardoor ik me beter kan voelen dan een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te wachten op een falen van een ander zodat ik me beter kan voelen/voel dan die ander in plaats van me bezig te houden met mijn angst voor mijn eigen falen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik er iets mee win als ik me beter voel dan een ander door te geloven dat ik dan ook werkelijk beter ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat andere mensen me leuker vinden als ik me beter voel, en dus geloof dat ik beter ben, dan een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor het feit dat ik me beter wil voelen dan een ander en hierop zit te wachten/hopen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat niet iedereen dit heeft, dit beter willen voelen dan een ander, en daarom durf ik het niet onder ogen te zien aangezien het persoonlijk neem in het ‘enige zijn’ hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het persoonlijk te nemen dat ik in een automatisme me beter wil voelen dan een ander en hierin geloof dat ik zo slecht ben dat ik dit moet verbergen en dus diep heb weggestopt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een constante angst te ervaren dat mensen zien wie ik werkelijk ben, dat ik betrapt word, dat ik me beter wil voelen dan een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik anderen alles moet vertellen wat als backchat in me opkomt, dat dat ‘eerlijk zijn’is, in plaats van in te zien dat eerlijk zijn niet gelijk aan zelf-eerlijk is en dat ik in zelf-eerlijkheid mijn eigen backchat onder ogen kan zien en kan zelfvergeven, kan onderzoeken naar de oorzaak als herinnering en mezelf zo kan corrigeren in het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dit beter willen voelen dan een ander niet serieus te nemen, als ‘niet zo erg’ te bestempelen maar gewoon als iets wat in mij bestaat, zonder in te zien dat hierop de wereld gebaseerd is zoals die nu bestaat, in totale ongelijkheid, afscheiding van een leven in eenheid en gelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat de kracht ligt in deze relatie met mezelf als energie, in het beter willen voelen dan een ander, in plaats van in te zien dat het wel een ‘bepaalde’(geprogrammeerde) kracht als macht als controle geeft maar dat het niet de werkelijke kracht is in/als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien dat de werkelijke kracht ligt in het fysiek en de fysieke werkelijkheid, maar dat ik ben gaan geloven dat de controle als macht in de relatie met mezelf als energie de werkelijke kracht is, waarin ik deze energetische gebaseerde relaties ben ben gaan verdedigen om geen ‘kracht’ te verliezen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik kracht kan verliezen en hiermee energetische relaties in/als de mind/het bewustzijn moet gaan verdedigen, in plaats van in te zien dat ik in het stoppen van de energetische relaties in/als de mind een en gelijk kan worden als de kracht van de substantie/het fysiek.

wordt vervolgd met zelfcorrecties

————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 129 – Ga niet bij me weg

Gisteren was x hier voor het zetten van 2 schuttingdelen. De hele middag samen gewerkt zonder conflict te maken. Heel prettig en gezellig. Sinds hij weg is ervaar ik een gemis wat vandaag de hele dag is blijven hangen en ik krijg er niet echt zicht op.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een gevoel van gemis te bewaren in mezelf zonder te weten wat ik precies als gemis ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat x voorgoed weg gaat en dat ik hem altijd moet missen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik x niet mag missen als ik geen relatie met hem wil.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf af te scheiden van de ervaring van praktisch samenwerken met x en het gemak waarmee de praktische zwaardere taken gaan als x erbij is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat x voorgoed weggaat als ik geen relatie met hem wil.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de neiging te ervaren tot een lijntje leggen met x, dus een relatie te vormen in/als de mind, om ervoor te zorgen dat hij niet weg gaat, terwijl dat nu juist is wat ik niet wil, dat hij hier blijft/dingen doet voor mij waardoor ik niet kan zien wat hij zelf wil en doet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb uberhaupt relaties te starten uit angst dat de ander weggaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb relaties te gebruiken om iemand bij me te houden, om vervolgens boos op diegene te worden dat ik een beklemd gevoel ervaar in diegene z’n aanwezigheid, wat dus het beklemmende gevoel is van mijn eigen manipulatie als relatie in/als de mind waarmee ik de ander bij me probeer te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat mensen bij me weglopen als ik geen relatie met ze onderhoud.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik iemand iets moet bieden in/als relatie als iemand blijft, en als ik niets te bieden heb als relatie of niet weet of ik iets te bieden heb als relatie wil ik liever dat diegene gaat uit angst dat ik toch iets ga bieden in/als relatie uit angst dat iemand weggaat, en dat wil ik niet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dus niet te weten hoe en wat te leven als ik geen relatie met iemand aanga, met name de zogenaamde liefdesrelatie en dus iets waar seks een rol speelt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb seks te gebruiken als maatstaf of ik wel of niet een relatie met iemand wil, waarin ik nu zie dat seks de relatie maakt waarin ik verstrikt raak en dat wil ik nu juist niet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb relaties te maken door middel van seksueel contact.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te laten bepalen door de kracht van mijn relatie met seks welke een relatie is van mezelf met mezelf als mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik deze kracht moet volgen en dat deze kracht sterker is dan ik.

Ik stel mezelf ten doel mijn gemis van het gemak van het oppakken van praktische klussen bij mezelf te houden en uit te schrijven, zodat ik geen verwarring creeer in/als de mind in/als manipulatie om iets in de toekomst veilig te stellen, waarin ik in feite mezelf juist vastzet in deze veiligheid van het verleden geprojecteerd op de toekomst in/als de mind.

Ik stel mezelf ten doel x om praktische ondersteuning te vragen indien gewenst en plezier te ervaren van zijn aanwezigheid hierin en van het gemak waarmee de praktische zaken lopen zolang x aanwezig is en zolang x dit graag doet, zonder verdere verwachtingen in mezelf te creeren en uit te dragen en zonder mezelf te dwingen tot het vaststellen van iets in de toekomst waarin ik niet zeker ben van mezelf.

Ik stel mezelf ten doel relaties als seksueel contact te stoppen/gestopt te houden, waarin ik mezelf en een ander de tijd geef om te onderzoeken hoe we beiden leven en of deze levens in elkaars aanwezigheid blijven lopen of dat de wegen zich verder van elkaar afbuigen, en pas tot seks over te gaan als er van beide kanten een wil is om samen te wandelen.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat mijn relatie met seks is en hoe dit bepaalt hoe ik beslissingen neem in mijn leven en in relaties, zodat ik gelijk kan gaan staan aan mijn relatie met seks en ik deze kan veranderen waarin mijn relatie met seks als mijn relatie met mezelf als de mind niet meer sterker is dan ikzelf als leven en bepaalt waarheen ik beweeg.

—————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life