Dag 604 – Waarom Desteni I Process?

communicatie-wetenschap

Meer en meer bemerk ik hoe datgene waarin ik mezelf vastgezet heb en ervaar, steeds opnieuw met communicatie en verantwoordelijkheid te maken heeft. Dit wordt duidelijk in de communicatie met anderen die niet loopt of juist wel soepel verloopt. Hoe frustrerend ik het ervaar als we niet tot begrip komen en hoe prettig en rustig ik verder ga met mijn bezigheden als er mogelijkheid is om tot communicatie en hierin, tot begrip te komen. Begrip als een overzicht van waar we beiden staan, waar ieders verantwoordelijkheid ligt en hoe we verder kunnen in de samenwerking waarvoor de communicatie heeft plaatsgevonden.

Dit is eigenlijk wat we constant doen in de wereld: een korte communicatie en van hieruit weer door met de bezigheden. Dit vindt plaats de supermarkt, op werk, in de thuissituatie, met vrienden en familie. En (in) deze korte en lange communicatiemomenten bepalen (we) eigenlijk constant welke richting we opgaan, wat we creëren en manifesteren.

Een aantal communicatiemomenten ga ik liever uit de weg. wat op zich vreemd is. Waarom zou ik een communicatie niet laten plaatsvinden? Waar ben ik ‘bang’ voor? Welke oordelen als zelfoordelen wil ik niet onder ogen zien? Het is dus ‘vreemd’ dat ik een aantal communicatiemomenten het liefst uit de weg ga, als dat het vervreemdend van mezelf is in een ontlopen van een aspect van/als/in mezelf.

Ik reageer op punten die ik waarneem buiten mij waarin geen verantwoordelijkheid genomen wordt. Ik reageer hierop met een oordeel en vervolgens met een angst. Deze angst maakt dat ik het niet durf te benoemen of juist iets wel benoem terwijl ik me nog in een energetische ervaring bevind, van bijvoorbeeld angst of boosheid of verongelijking. Wat bij de ander ook een energetische ervaring uitlokt/activeert en zo creëer of vererger ik hetgeen ik ‘bang’ voor ben en veroordeel. Dus creëer of vererger ik feitelijk mijn eigen ‘vooroordelen’ die ik vooraf denk te zien bij een ander.

Op het moment dat ik een punt waarneem waar geen verantwoordelijkheid genomen wordt, vermeerder ik mezelf in en als de geest door in gedachten en van hieruit in reactie te gaan in en als angst als oordeel. Zo ervaar ik mezelf als  ‘meer’ in en als de geest in het zien van ‘de verantwoordelijkheid van een ander’ en in het al dan niet benoemen hiervan vanuit een standpunt van angst, terwijl ik tegelijkertijd geen verantwoordelijkheid meer neem voor mezelf in zo’n situatie en dus geen levend voorbeeld ben van wat ik eigenlijk wil uitdrukken. Dat werkt niet, dat werkt averechts. Ik leef niet in eenheid en gelijkheid met en als mijn woorden op dat moment. Dit geeft frictie, binnenin mij en buiten mij.

Het is zeker mogelijk dat ik inderdaad (gereflecteerd) zie dat iemand buiten mij geen verantwoordelijkheid neemt, echter zolang ik reageer binnenin mezelf ben ik niet in staat om helder te formuleren en ondersteunen en creëer ik eerder conflict en onduidelijkheid dan dat ik helderheid en begrip voortbreng.

Deze communicatie zie ik als het meest belangrijke punt, alles staat of valt hiermee. En toch stap ik zelf in de ‘val’ van geactiveerde gedachten en emoties binnenin mij en haal mijn eigen communicatie en hiermee, mijn eigen ‘geloofwaardigheid’ onderuit, ik haal mezelf dus eigenlijk onderuit doordat ik niet als eerste verantwoordelijkheid neem voor en als mezelf, in wie en hoe ik ben en me uitdruk in de communicatie die ik laat plaatsvinden. Terwijl ik het zie als het meest belangrijke punt. Dat is vreemd en vervreemdend. Ik doe iets wat mijzelf (en hier vandaan, alles en iedereen) niet ondersteunt en zelfs onderuit haalt, terwijl ik zie en ervaar dat alles hierom draait en hier begint; dat als dit, de communicatie, niet in overeenstemming gebracht wordt vanuit verantwoordelijkheid voor wie ik ben in mijn woorden, ik ‘geen poot heb om op te staan’ en ik het moeilijk maak om werkelijk gehoord en gezien te worden en ook om een ander werkelijk te horen en zien.

Ik neem dit punt waar in een ander  – het punt van iets heel graag willen en toch niet doen wat het beste is om dit tot stand te brengen en/of in stand te houden en uit te breiden – en ik ervaar hierin nog onbegrip en dus een onvermogen tot vergeving. Ik heb er een oordeel op. Dit is een spiegel van waar ik dit punt in mezelf nog niet begrijp, vergeven en gecorrigeerd heb en dus leef ik het nog als projectie. Een partner en eigenlijk iedere medemens, is hier een ideale spiegel in, al is het vaak even zoeken hoe de projectie precies plaatsvindt aangezien het zich kan afspelen in relatie tot een ander onderwerp waardoor de gelijkenis niet direct duidelijk zichtbaar is.

Dit is waarom ik dit proces wandel en het Desteni I Process geeft richtlijn en gereedschap. Dit punt wil ik heel erg graag in eenheid en gelijkheid brengen met en als mezelf, in en als leven, voor mezelf en van hieruit voortvloeiend als levend voorbeeld. Hierin ervaar ik dagelijks weerstanden die ik tevens fysiek gemanifesteerd heb. In deze ongelijkheid als afscheiding binnenin mezelf, hierin ervaar ik doodsangsten, iedere dag opnieuw. Ik herinner me niet anders dan dat ik mezelf als angstig ervaar in communicatie met andere mensen. Ik neig ernaar dit te benoemen als dat ik ‘angstig ben’ wat zoveel betekent dat ik mezelf definieer als angst in en als de geest – angst is in en als de basis van en als de geest geprogrammeerd en van hieruit geeft dit dan de ervaring van doodsangst, van en als de geest, waarin ik druk ben in gedachten met ‘vermeerdering’ en ‘vermindering’; iets wat feitelijk alleen mogelijk is als ik in en als energie besta, dus in en als de geest. Voor wie het nog kan volgen ;-).

Interessant hierin is dat ik een tijdlang, me veel verdiept heb in krachtdieren en de ondersteuning hiervan voor de mens. Mijn krachtdier dat naar voren kwam is de Ooievaar. Ik heb dit ook weer losgelaten aangezien het niet de bedoeling is dat ik dieren – of een voorstelling van een dier – als een soort van godheid maak, als ‘meer dan’ of als ‘leiding’ van mezelf. Want dan blijft de ‘leiding’ plaatsvinden in mijn eigen geest in projectie op de verbeelding/afbeelding/plaatje van een dier. Echter treffend is dat de kernwoorden van het voorbeeld van de ooievaar onder andere benoemd worden als communicatie op uiteenlopende wijze (symbolisch vertaald vanuit het klepperen en de vele verschillende geluiden die ooievaars maken om met elkaar te communiceren) en ‘het brengen van leven’. En zo kan een krachtdier als voorbeeld gebruikt worden in en als een richtlijn van welke punten uit te breiden en ontplooien binnenin zelf, van waaruit ik mezelf richting geef en leer geven en uiteindelijk praktisch in de wereld zet door deze kernpunten te leven.

In dit programma dat in mij geactiveerd wordt heb ik nog veel te onderzoeken. Ik wil dit graag verder inzien en uiteen zetten in detail en in hoe het ontstaan is binnenin mij, in herinneringen en gedragingen in het verleden om zo verantwoordelijkheid voor en als mezelf te nemen in deze punten en te leren spreken, bewegen en leven in overeenstemming met wat ik zie als een basisprincipe dat het beste is voor alles en iedereen.

Zelfverantwoordelijkheid (in) en (als) communicatie met hetgeen zich buiten mijn bevind, vanuit communicatie met en als mezelf, mijn lichaam en mijn geest in zelfoprechtheid en zelfbegrip.

chatThe Desteni of Living – De Bestemming van Leven:

3. Living by the principle of self honesty – to ensure I am pure in thought, word and deed: that my within and without is equal and one. Who I am within is who I am without and vice-versa

3. Leven volgens het principe van zelfoprechtheid – om ervoor in te staan dat ik zuiver ben in gedachten, woorden en daden: zodat mijn binnen- en buitenwereld één en gelijk zijn. Wie ik ben vanbinnen is wie ik ben vanbuiten en omgekeerd.

*

4. Self Purification through Writing, Self Forgiveness and Self Application – the action of realising I am responsible for my own thoughts, words and deeds, to forgive myself for transgressions and change myself to ensure I take responsibility for who, what and how I am and through this know that I can trust myself to always be honest with me and so others

4. Zelfpurificatie door Schrijven, Zelfvergeving en Zelftoepassing – de daad van het realiseren dat ik verantwoordelijk ben voor mijn eigen gedachten, woorden en daden, om mijzelf mijn misdaden te vergeven en mijzelf te veranderen zodat ik ervoor insta dat ik verantwoordelijkheid neem voor wie, wat en hoe ik ben en hierdoor te weten dat ik mezelf kan vertrouwen om altijd eerlijk te zijn met mezelf en dus met anderen.

*

5. Living the principle of Self Responsibility – realising only I am responsible for what I accept and allow inside of me, my relationships and my outside world and so with this responsibility: only I have the power and ability to change that which I see is compromising who I am, what I live and how this affects others

5. Leven volgens het principe van Zelfverantwoordelijkheid – waarin ik mij realiseer dat alleen ik verantwoordelijk ben voor wat ik accepteer en toesta binnenin mij, mijn relaties en mijn buitenwereld en dus met deze verantwoordelijkheid: heb alleen ik het gezag en de mogelijkheid om datgene te veranderen waarvan ik zie dat het compromitteert wie ik ben, wat ik leef en hoe dit anderen beïnvloedt.

*

6. Realising that who I am in thought, word and deed affects not only myself – but others as well and so with Self Responsibility in thought, word and deed – I take responsibility for myself and so my relationships to be Self Aware in every moment and live in such a way that is best for me and so others as well

6. Realiseren dat wie ik ben in gedachten, woorden en daden niet alleen invloed heeft op mijzelf – maar evengoed op anderen en dus met Zelfverantwoordelijkheid in gedachten, gevoelens en emoties – neem ik verantwoordelijkheid voor mijzelf en dus mijn relaties om Zelfgewaar te zijn in ieder moment en op zo’n manier te leven dat het ‘t beste is voor mij en dus ook voor anderen.

desteni_og_imageDesteni I Process Lite

———————————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Advertenties

Dag 128 – Krachtdieren

Ik heb me voor langere tijd bezig gehouden met krachtdieren, waarin ik de natuur en de dieren boven mezelf heb geplaatst in plaats van gelijk te staan. Ik heb tijdens een visualisatie-ritueel een krachtdier gezien, of eigenlijk alleen een deeltje van het krachtdier waarin ik opmaakte dat dat mijn krachtdier moet zijn. De Ooievaar. Ik heb 7 jaar naast een ooievaarsstation gewoond. Het was fantastisch. Overigens heb ik de meeste steun ervaren van het bekijken van het leven van de ooievaar in de praktijk, wat heel goed kon daar. De visualisaties die ik zelf af en toe probeerde waren nooit zo duidelijk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me speciaal te voelen omdat/doordat ik mezelf een ooievaar als krachtdier heb toegeschreven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het moeilijk te vinden om te zien dat krachtdieren niet echt bestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet exact te zien wat het dan wel is wat een krachtdier is, want het heeft me wel veel ondersteund in die tijd van alleen wonen tussen de weilanden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me zonder het krachtdier alleen te voelen, in plaats van in te zien dat de directe fysieke aanwezigheid van de ooievaars en de vele andere vogels me zo enorm ondersteund hebben in het alleen wonen waardoor ik door hun fysieke aanwezigheid me eigenlijk nooit alleen voelde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de vogels nog steeds te missen en nog steeds neig te gaan huilen als ik dit schrijf, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als de vogels te missen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb iets in aanwezigheid van de vogels te ervaren waarvan ik mezelf heb afgescheiden, namelijk adem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te scheiden van mezelf in/als de adem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb meer van de ooievaar te kunnen genieten door het geloof dat het mijn krachtdier is en ik dus een soort van speciale band met de ooievaar geloof te hebben, wat de eenzaamheid weghaalt aangezien ik een speciale band heb met de ooievaar als relatie in/als de mind, wat feitelijk hetzelfde is als een relatie met (een) god.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb deze speciale band met een krachtdier als god nodig gehad te hebben om niet ten onder te gaan in eenzaamheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb beter te kunnen ademen met de vele vogels om me heen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de geluiden van de vogels enorm te missen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ervaring van adem te hebben bij de geluiden van de vele vogels om me heen en in de tuin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik speciaal ben aangezien er zoveel musjes in de tuin zaten in het oude huis, in plaats van in te zien dat ik een tuin had gecreeerd die een veilige/beschutte woonomgeving geeft voor musjes, en ikzelf rustig ben en dus kunnen de musjes rustig wonen in de tuin van het huis waar ik woon, wat heel prettig is om bij te wonen en wat heel fijn is om zo’n omgeving te kunnen bieden aan de ‘wilde’ dieren, maar wat niet inhoudt dat ik speciaal ben; het houdt in dat ik zorg voor de dieren in mijn omgeving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de aanwezigheid van de ooievaar vaak als teken te hebben gezien, waarin ze me vaak ondersteund hebben als ik echt niet meer kon, door een veer te laten vallen of opeens op een onverwachte plek op te duiken, waarin ik niet weet wat dit dan is, aangezien dit later allemaal niet meer gebeurde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten of ik in/als de mind hierin heb lopen beinvloeden; wel dat ik natuurlijk de tekens interpreteer in/als de mind maar niet of ik loop te sturen in het verbonden bewustzijnsveld waarin de ooievaar als spiegel fungeert.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geprobeerd te hebben speciaal te zijn op vele vlakken door van alles in de mind te creeren, gelovende dat mijn leven hoe het was als kind niet speciaal genoeg was en ik dus allerlei moeilijkheden als relaties heb aangehaald om het specialer te maken, waarin ik nu zie dat juist de eenvoud waarin ik ben opgegroeid het enige is wat ertoe doet, maar dat er daarin wel een relatie speelde die totaal ongelijk was/is waarin ik ongelijk aan mezelf ben gaan staan, en dus heb ik geprobeerd deze relatie te corrigeren met behulp van heel veel andere relaties zodra ik het huis uit was.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geprobeerd te hebben de relatie met mezelf te corrigeren door middel van het hebben van relaties met anderen, in plaats van de relatie met mezelf op te lossen in mezelf met mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me nooit speciaal gevoeld te hebben als kind, en dus ben ik op latere leeftijd van alles gaan doen wat speciaal is, niet zozeer om het speciaal zijn maar meer als zoektocht voor een oplossing naar de onvrede die ik ervaar in het beknellende construct als wat ik nog steeds ervaar, en in die richtingen ben ik me stiekem speciaal gaan voelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet met de massa mee te willen lopen, waarin ik me dus van de massa heb afgescheiden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf van de massa te hebben afgescheiden, terwijl ik de massa vogels juist weer heel tof vind en me daar graag te midden van zou bevinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb liever tussen de dieren/vogels te willen leven dan tussen de mensen, waarin ik het dier boven mezelf plaats.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het dier/de vogel boven mezelf te plaatsen en hierin te geloven dat ik een krachtdier nodig heb om me te leiden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik het zelf niet weet en dus een krachtdier nodig heb om me te leiden in mijn bewegingen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik iets nodig heb buiten mezelf om me te leiden, waarin ik het dier kies die zonder bewustzijn leeft en zichzelf dus leidt/beweegt in/als Leven.

Ik stel mezelf ten doel het dier/krachtdier als Levend Voorbeeld te zien van hoe te leven in eenheid en gelijkheid als Zelf als Leven in het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te stoppen zodra ik een ervaring van speciaal voelen op zie komen in relatie tot dieren.

Ik stel mezelf ten doel specifiek te onderzoeken waarom ik niet gelijk wil staan aan mezelf als mens en liever een dier zou willen zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb liever een dier te willen zijn aangezien ik mezelf als bewustzijn niet tof vind, en me ertegen verzet totale zelfverantwoordelijjkheid te nemen voor mezelf als bewustzijn, en dus wil ik liever een dier zijn, dat lijkt me zo fijn/gemakkelijk, dan hoef je niet te dealen met het bewustzijn, waarin ik totaal voorbij ga aan het lijden wat de dieren ondergaan en alleen maar kijk naar de enkele dieren die het enigszins ‘goed’ hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het ‘goed’ hebben van het kleine groepje dieren om me heen te gebruiken als excuus om liever een dier te willen zijn en dus geen zelfverantwoordelijkheid te nemen voor mezelf als Leven en hierin voor Alle Leven waarin het grootste deel van dier en mens een werkelijk onacceptabel miserabel leven lijdt door de totale ongelijkheid die we gecreeerd hebben in de wereld.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik met het goed zorgen voor het leven in mijn directe omgeving, ik mijn steentje bijdraag op deze aarde en alles doe wat in mijn ‘vermogen‘ ligt, in plaats van werkelijk in te zien dat door deze illusie te blijven geloven en te blijven leven ik het ongelijke leven op aarde alleen maar voed aangezien ik in illusies in/als de mind, de mindenergie blijf voeden en dus de polariteit=ongelijkheid op aarde mede in stand houd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn bereik als vermogen te meten aan de hoeveelheid geld die ik heb, waarin ik mezelf dus beperk/gelijkstel in/als de mind in/als de hoeveelheid geld die ik denk te verdienen in/als de mind, en mezelf als Leven hierin dus automatisch limiteer zonder het verder nog in vraag te stellen.

Ik stel mezelf ten doel het dier als levend voorbeeld te zien  die in ieder moment gelijk is aan hoe het op dat moment in iedere situatie is, zonder er iets anders/mooiers/slechters van te maken en zonder iets/iemand anders te willen zijn.

(Wat brengt naar een onderwerp voor een volgend blog: Vergelijken).

Ik stel mezelf ten doel het dier in praktijk op aarde te onderzoeken waartoe ik me aangetrokken voel en te onderzoeken waarom ik me aangetrokken voel door een bepaald dier, wat het mij als levend voorbeeld laat zien, waarin ik gelijk kan gaan staan aan datgene in mezelf waarvan ik me heb afgescheiden en dus nog aantrekking nodig heb/ervaar totdat ik de afscheiding in mezelf gestopt heb.

De Uil

De Olifant

Het Schaap

De Walvis

De Kikker
—————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life