Dag 384 – Hoe voel ik me vandaag?

Ik zie vandaag dat er de hele tijd emoties latent aanwezig zijn, maar dat ze een soort toestand blijven waarin ik verkeer. Ik beslis om mezelf eens te gaan vragen hoe ik me voel, zodat ik er beter mee kan werken. Hierin bedenk ik me dat dit iets is wat in mijn opvoeding nooit gebeurd is, er werd door niemand over gevoelens en emoties gepraat en nooit naar gevraagd. Nu in Desteni weet ik dat het ook niet draait om gevoelens en emoties als zijnde echt, maar het is wel praktisch van belang om ze te kunnen waarnemen, benoemen, duiden, zodat ik er zelfvergevingen op kan toepassen om mezelf uit deze breiige toestand te halen.

Hoe voel ik me vandaag?

Ik voel me lamgeslagen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me lamgeslagen te voelen, alsof er een wolk om me heen hangt.

Waardoor voel ik me lamgeslagen?

De gedachte ‘het lukt me niet’ komt op.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me lamgeslagen te voelen door de gedachte ‘het lukt me niet’.

Wat lukt niet?

Om mijn fysiek op orde te krijgen; ik voel me verlamd door de fysieke manifestatie die ik niet meer opgelost krijg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat het me niet lukt om mijn fysiek op orde te krijgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me verlamd te voelen door de fysieke manifestatie die ik niet opgelost krijg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik de fysieke manifestatie niet opgelost krijg.

Welke fysieke manifestatie?

De traagheid en verkramping in mijn darmen, welke soberheid, lusteloosheid, geen zin hebben, ja depressie voortbrengen. Me fysiek niet in staat voelen tot bewegen, laat staan vrij bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ik de fysieke manifestatie van traagheid en verkramping in mijn darmen niet opgelost krijg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb somberheid, lusteloosheid, geen zin hebben, depressie voort te brengen door een geloof niet in staat te zijn de fysieke manifestatie als traagheid en verkramping in mijn darmen, op te lossen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me fysiek niet in staat te voelen tot bewegen.

Er zit angst aan gekoppeld.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de angst toe te laten en te koppelen aan depressie, lusteloosheid en geen zin hebben gekoppeld aan de fysieke manifestatie als vertraging en verkramping in de darmen welke weer depressie, lusteloosheid en geen zin hebben manifesteert, waardoor ik niet in staat ben om te zien in de depressie, lusteloosheid en geen zin hebben gekoppeld aan de manifestatie in het fysiek als vertraging en verkramping in de darmen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor en als ik me fysiek niet in staat voel te bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor de ervaring van depressie, lusteloosheid en geen zin hebben gekoppeld aan de fysieke manifestatie als vertraging en verkramping in de darmen en voor het fysiek niet in staat voelen tot bewegen.

Depressie is een onderwerp die veel op de achtergrond aanwezig is geweest vanaf ongeveer mijn 16e jaar. In mijn horoscoop werd ook aangegeven dat er een indicatie is voor klinische depressie maar dat er een geboorte in volle maan tegenover stond waardoor ik me hieruit heb kunnen houden. Zo heb ik het ook ervaren. Ik heb niet zoveel met deze informatie gedaan, het was meer een bevestiging van wat ik ervaren heb van tijd tot tijd. En hierin ook altijd aanwezig dat de depressie niet werkelijk is. Het is meer een sombere toestand die komt en gaat. Hier doorheen zie ik, het is niet echt, maar ik kom er ook niet helemaal uit. Ik heb er behoorlijk wat angst aan gekoppeld, dat ik ‘in zou storten’ en het label depressie op me geduwd zou krijgen in het medische circuit terwijl het zo niet in elkaar zit. En tevens angst voor de ervaring van een werkelijke depressie van tot niets meer in staat zijn, welke ik eenmalig ervaren heb na een half pilletje extasy (zo’n 20 jaar terug) in periodes van maximaal een half uur, gelukkig niet langer. Dat was geen goed plan voor mij, en dat wist ik ook; echter andere plannen gingen niet door, dus ik besloot toch ‘mee te doen’.

‘In de horoscoop aanwezig’ betekent dus dat het onderliggende patroon aanwezig is, voorgeprogrammeerd is in mij. De video geeft hier duidelijkheid in, als het mezelf afhankelijk houden van iets of iemand buiten mezelf in plaats van te leven in zelfmeesterschap. En het mezelf verminderen dus saboteren, alles in mijn eigen waarneming. Vandaag kwam in me op hoe ik mezelf toesta mezelf in een toestand te houden. Welke komt door het niet benoemen en inzien van de toestand van emoties die op de achtergrond in mij aanwezig is, waardoor ik ze laat bestaan. Precies zoals ik van huis uit geleerd heb en welke mijn programmering als geestbewustzijnsysteem bevestigt, vestigt in het fysiek, en waarin ik mezelf afhankelijk houdt van de ander=de mind, mijn geest geprojecteerd op de ander buiten mij die mij niets vraagt, en dus beweeg ik niet.

Oeps.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf niet te bewegen omdat de ander mij niets vraagt, en hierin rond te blijven zwemmen in een toestand van gevoelens en emoties binnenin mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb beweging afhankelijk te maken van een ander buiten mij in de vorm van een vraag.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn expressie afhankelijk te maken van een ander buiten mij in de vorm van een vraag.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb controle uit te oefenen op mijn omgeving in de vorm van depressie/somberheid als aandacht vragen in een poging een ander te bewegen mij iets te vragen, zodat ik mezelf kan bewegen en mezelf kan uitdrukken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mee te doen met de groep die gepland hadden extasy te proberen, waar ik niet bij zou zijn want ik wilde niet echt, en toen mijn afspraak niet doorging, me te hebben aangesloten bij hun plannen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb bij en als mezelf te blijven staan in de beslissing om niet bij de groep te zijn in het gebruik van extasy.

Ik houd het hierbij voor vandaag. Het doorheen schrijven van de ervaringstoestand geeft me inzicht in de cirkel in grote lijnen. Het onderzoek wordt vervolgd.

depressie

Nederlandstalige tekst en video – Depressie

Engelstalige (originele) video – Depression

————————————————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 142 – Overprikkeling van slijmvliezen als bescherming

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te vragen hoe ik me moet gedragen met anderen om me heen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe ik me moet gedragen met anderen om me heen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me ongemakkelijk te voelen als ik niet weet wat ik moet zeggen/niets te zeggen heb en er is een ander om me heen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me ongemakkelijk te voelen in een 1 op 1 relatie als ik niet weet wat ik moet zeggen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik iets moet zeggen als en een ander om me heen is die ik niet zo goed ken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf anders te ervaren als er een ander/anderen om me heen is/zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf direct uit mezelf te laten trekken in/als/door het bewustzijn als er een ander/anderen om me heen is/zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn Opbouw van het slijmvliesslijmvliezen op te zetten als bescherming tegen het verdwijnen in bewustzijn in reactie op anderen/een ander om me heen, waarin de slijmvliezen een laagje demping maken zodat niet alles van buitenaf binnenkomt als prikkel waar ik op geloof te moeten reageren in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn slijmvliezen te gebruiken als bescherming tegen mezelf in/als bewustzijn in reactie op prikkels van buitenaf waardoor mijn slijmvlies overprikkeld is geraakt en ik vervolgens overprikkeld raak door mijn eigen overprikkelde slijmvlies, om vervolgens deze gemanifesteerde overprikkeling te gebruiken als excuus om me terug te trekken/geen relatie te hoeven aangaan met de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik een relatie moet aangaan met de ander om me vervolgens hiertegen te verzetten aangezien ik verdwijn in de relatie in/als de mind, in plaats van in te zien dat ik de relaties in/als de mind juist dient te stoppen.

Als ik mezelf ongemakkelijk zie voelen in aanwezigheid van een ander en niet weet wat ik moet zeggen dan stop ik, ik adem.

Ik stel mezelf ten doel gedachten, gevoelens en emoties die opkomen als reactie op de aanwezigheid van de ander in/als mijn bewustzijn, te stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander in mijn bewustzijn toe te laten, om vervolgens op die ander=de mind te gaan reageren door mijn slijmvliezen op te zetten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf lam te slaan met mijn eigen reacties in/als bewustzijn op mijn omgeving in mijn bewustzijn, om vervolgens mijn slijmvliezen op te zetten ter bescherming van mijn eigen reacties waarmee ik mezelf lamsla.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf ziek te maken door de ander aanwezig te laten zijn in mijn bewustzijn, om me vervolgens de hele tijd bezig te houden met deze ander in/als mijn bewustzijn en overprikkeld te raken door mijn eigen reacties op die ander in/als mijn bewustzijn als de ander=de mind, in plaats van hier aanwezig te zijn in het fysiek, waarin geen ruimte is voor die ander als bewustzijn aangezien in het fysiek aanwezig zijn betekent dat ik niet aanwezig ben in/als bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik die ander moet toelaten in mijn bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik iets met die ander te maken heb, in plaats van in te zien dat ik alleen mezelf te ‘maken’ heb door de afscheiding van mezelf in/als het bewustzijn in geloof in de aanwezigheid van de ander=de mind te stoppen.

Tot zover voor vandaag

————————————————————————————————-
Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 79 – Groter dan mijzelf

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een relatie dan wel agreement met een ander groter te maken dan mijzelf, waardoor ik mezelf als minder ervaar zonder relatie/agreement met een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geen relatie/agreement in als mezelf met mezelf in vertrouwen met/als mezelf en in vertrouwen in/als/met mijn eigen fysiek te hebben ontwikkeld, waardoor ik altijd iets mis wat ik wil opvullen met een relatie/agreement met iets of iemand buiten mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn fysieke klachten groter te maken dan ikzelf, waardoor ik geloof dat ik er niet in op kan staan, en dus zoek ik iets of iemand buiten mezelf om me aan op te trekken in dit opstaan in/als mezelf, waarbij ik natuurlijk de ander en/als mezelf omlaag trek in mijn onzekerheid als die ander niet stevig in zelf staat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn om de ander omlaag te trekken in mijn onzekerheid in vragen om bevestiging, al dan niet met woorden, waardoor ik mezelf terug ben gaan houden aangezien ik dit omlaag getrokken worden heb ervaren als het ergste is wat iemand kan overkomen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het omlaag trekken of omlaag getrokken worden als iets heel ergs te zien, waardoor ik ervan weg blijf en me inhoud zodat ik mezelf niet meer kan zien, in plaats van in te zien dat het omlaag trekken het vasthouden is van/aan relaties in/als de mind uit angst om te verdwijnen in/als de mind, en met het wegblijven en inhouden trek ik mezelf juist terug in/als de mind en verdwijn ik alsnog in/als de mind, terwijl anderen in relatie met mij dus verbonden met mij in/als de mind, op zoek gaan naar waar ik ben in/als de mind waardoor ik de ander=de mind mee naar binnen trek, en zo een hel binnenin mij creeer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat iemand mij werkelijk omlaag kan trekken of dat ik iemand werkelijk omlaag kan trekken, in plaats van in te zien dat dit alleen kan als ik of iemand niet een en gelijk als zelf staat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf veilig te stellen en dus wanen in het oude huis in Zegveld, aangezien ik daar buiten de matrix leefde waardoor ik weinig last had van de oordelen in/als de matrix, wat meteen de reden is dat ik daar uiteindelijk ben weggegaan aangezien ik daar niet gelijk kan gaan staan aan mezelf binnen de matrix.

Ik leef in dankbaarheid voor de 7 jaar van wonen in Zegveld op een plek net buiten de matrix, waarin ik mezelf de mogelijkheid gegeven heb om mezelf te zien in rust in de structuren in/als mezelf, met de mogelijkheid om mezelf zover gelijk te maken aan mezelf en de fysieke klachten buiten de matrix, waardoor ik weer in staat ben om me te bewegen binnen de matrix en me gelijk te maken aan mezelf als leven binnen de matrix.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het leven buiten de matrix groter te maken dan het leven binnen de matrix, waarin ik meer waarde hecht aan het leven buiten de matrix en hiermee dus eigenlijk neerkijk op het leven buiten de matrix, voortkomend uit angst voor een leven binnen de matrix; angst voor het worden beinvloed en meegesleurd in alle meningen als oordelen van de matrix, waarin ik mezelf vergeef dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf tegelijkertijd groter en kleiner te maken dan de matrix, groter voortkomend uit de angst waarin ik me kleiner ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me niet in staat te ervaren me te bewegen in de matrix als ik fysieke klachten ervaar, welke juist voortkomen uit het niet kunnen bewegen doordat ik me kleiner ervaar dan de structuren van de matrix.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de matrix groter te maken dan ikzelf, waardoor ik geloof dat ik niet in staat ben om op te staan participerend in de matrix.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb enorm verdriet te ervaren dat ik niet op mijn fysiek kan vertrouwen, waarin ik mezelf vastzet in een angst voor het ‘terugslaan’  van de fysieke klacht welke ik gemanifesteerd heb in/als de mind via het opslaan van herinneringen als emoties, waarin ik mezelf terug sla in elk mogelijk onverwacht moment in als de mind, gemanifesteerd in het fysiek waardoor het lijkt alsof het fysiek terugslaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een terugslaan in/als de mind te creeren welke voortkomt uit participatie in/als polariteit als een elastiek wat terugslaat op mezelf, en om dit terugslaan als emotionele pijn niet te ervaren heb ik dit weggeduwd als onderdrukt als opslag in het spierweefsel in mijn fysiek, welke gaat reageren als krampen als tegenhouden als deze herinnering wordt getriggerd, en welke tevens gaat reageren op allerlei andere prikkels doordat er teveel spanning op staat waardoor er een grotere gevoeligheid voor prikkels is, van voeding, emoties, gebeurtenissen etc.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dit terugslaan te hebben gemanifesteerd door mezelf groter of kleiner te maken/ervaren dan iets buiten mezelf, waardoor ik in mezelf een ongelijkheid creeer als polariteit, waarin er altijd de tegenhanger terugkomt om weer een te worden, zo zit polariteit nu eenmaal in elkaar, twee tegendelen maken een.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te scheiden van mezelf door te geloven in dit groter en kleiner ervaren dan iets buiten mezelf door te geloven in polariteit, en door te geloven in polariteit als zijnde waar heb ik mezelf gelijk gemaakt aan polariteit in plaats van een en gelijk als zelf als Leven, en heb ik constant tegendelen nodig om mezelf als een te ervaren, wat alleen op te vullen is met een relatie met iets of iemand buiten mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als lamgeslagen ervaar, het lam Gods, lam volgend in polariteit, waarin ik lam/verlamd kan blijven op zoek naar een God buiten mij als zijnde zoekende naar licht/liefde/relatie buiten mij als weten wie ik ben, of waarin ik op kan staan in zelfvergeving een en gelijk als God als het Levende Woord als Zelf als Leven in/als de Adem, wandelend in het duister van onwetendheid van wie ik ben in/als mezelf waarin ik alleen mezelf kan gaan zien in het uitschrijven van de duistere structuren in/als mezelf.

De keus is aan mij. Wat is mijn startpunt in ieder moment?

Ik stel mezelf ten doel mezelf gelijk te maken aan datgene waarvan ik me heb afgescheiden in/als mezelf, welke zich laat zien in mijn reacties als gedachten, gevoelens en emoties.

Ik stel mezelf ten doel om in ieder moment te zien wat mijn startpunt is; ben ik in de adem met als startpunt eenheid en gelijkheid als zelf als Leven als wat het beste is voor iedereen, of ben ik in/als de mind afgescheiden in polariteit bezig mezelf veilig te stellen in het vasthouden aan een illusie in zelfinteresse.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven in ieder moment dat ik niet gelijk ben als zelf als leven in reactie op de ongelijkheid in mezelf en om me heen.

Ik stel mezelf ten doel een relatie als agreement met mezelf in/als het fysiek te ontwikkelen, in het toepassen van schrijven, zelfvergevingen en zelfcorrecties.

Ik stel mezelf ten doel om bij het aandienen van een nieuwe relatie met een ander/iets buiten mezelf, in te zien wat mijn startpunt is, en alleen in een startpunt van eenheid en gelijkheid een agreement te gaan wandelen met een ander of in agreement te zijn met iets buiten mezelf in eenheid en gelijkheid als Leven in als de Adem.

Ik stel mezelf ten doel een relatie met iets of iemand buiten mezelf te onderzoeken in de ongelijkheid waarin het bestaat, om te zien waarvan ik me heb afgescheiden en om te zien wat er mogelijk is in gelijkheid in communicatie met de ander.

Ik stel mezelf ten doel om mezelf direct te stoppen, te vergeven en corrigeren op het moment dat ik ervaar alsof ik iets fout doe bij het zien of ervaren van ongelijkheid buiten mezelf, mezelf realiserende dat zolang ik reageer op ongelijkheid buiten mezelf ik ongelijk in/als mezelf aanwezig ben in reactie in/als de mind.