Dag 509 – Alles loopt in de soep!

gotsoupbytheezakjeVoor context zie Dag 508 – De eerste stap tot samenwerken in eenheid en gelijkheid

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat en ervaren alsof alles in de soep loopt als ik niet direct richting geef aan wat ik zie gebeuren en ik nog zelf in reactie ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb direct te reageren op iets wat veranderd/verbeterd kan worden als ik nog in reactie ben in en als mezelf, in plaats van mezelf te dirigeren en eerst mezelf te veranderen en verbeteren alvorens met een ander te spreken over een eventuele aanpak en richting tot verbetering van een praktisch punt.

Als en wanneer ik mezelf zie/voel reageren binnen mij alsof alles in de soep loopt op een punt wat praktisch verbeterd kan worden, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat als ik nu direct spreek, ik consequenties creëer van energetische reacties in een ander als reactie/energie op mijn woorden die nog energetisch geladen zijn.

Ik realiseer me dat ik eerst mezelf dien te stoppen, zelfvergeven en zelfcorrigeren als een richting geven van en als mezelf, uit de energetische hoedanigheid als hoe ik besta in en als reactie, het fysiek in.

Ik realiseer me dat ik de controle van en als de geest zal moeten loslaten om in en als het fysiek aanwezig te zijn in eenheid en gelijkheid als mezelf.

Ik realiseer me dat de geest hierin gedachten ervaringen zal hebben en creëren alsof  ‘alles in de soep loopt’.

Ik realiseer me dat ik neig om op deze ervaring en/als gedachte binnenin mijzelf te reageren en zo energie te genereren binnenin mezelf waarin ik mezelf ineffectief maak waarop ik vervolgens geïrriteerd wordt naar en als mezelf en dat ik neig dit te projecteren naar de ander die de praktische zaken niet optimaal heeft opgepakt waarin ik die ander feitelijk ‘de schuld geef’ van mijn reactie aangezien ‘die ander toch iets niet oppakt’.

Ik realiseer me dat die ander inderdaad iets niet oppakt en dat dit mij geen enkel recht geeft om te reageren en/of dit te rechtvaardigen, aangezien ik en alleen ik verantwoordelijk ben voor mijn eigen energetische ervaringen binnenin mij, onafhankelijk van wat de ander doet of juist niet doet.

Ik realiseer me dat ik mezelf waarneem als incompetent om effectief de situatie richting te geven en te communiceren wat er verbeterd kan worden, wat komt door de ervaring van ergenis over het feit dat ik in eerste instantie mezelf niet effectief richting geef, wat feitelijk gewoon het genereren is van enERGie binnenin mij als versluiering van de geest om te voorkomen werkelijk effectief te zijn in en als het fysiek.

Ik realiseer me dat ik mezelf mijn hele leven als incompetent heb ervaren in ‘leiding geven‘ waarin dit niet binnen mijn  voorprogrammering zit en ik – zoals iedereen – geheel opnieuw moet leren wat werkelijke leiding is in en als mezelf.

Ik realiseer me dat de ervaring van ongemak hierin een ervaring is van en als de geest en zelfs van mezelf in wezen zodra ik in en als de geest verdwijn, aangezien ik in wezen voor een nieuwe uitdaging sta in en als zelfdirectie als wat het beste is voor mezelf in en als leven en zo voor een ieder in en als leven.

Ik realiseer me dat ik ervaar alsof alles in de soep loopt in en als een toekomstprojectie in en als een angst dat ik alles in de soep laat lopen door het missen van ervaring en voorprogrammering om ‘op terug te vallen’.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te stoppen in en als het reageren op een punt wat praktisch verbeterd kan worden door 1-2-3 in te ademen, de adem even vast te houden en weer uit te ademen en dit een paar keer te doen zodat en waarin ik mezelf in wezen aanwezig houd in en als het fysiek en niet voorover val en verdwijn in een energetische ervaring in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel in eerste instantie even stil te zijn en niet te spreken zolang ik in reactie ben.

Ik stel mezelf ten doel, als en wanneer ik mezelf gestabiliseerd heb van binnen in en als de adem, te zien hoe en wanneer ik het beste kan verwoorden wat er praktisch veranderd en/of opgepakt moet worden waarin ik me realiseer dat niet alles in 1x kan worden opgepakt en dat we dit doen dag voor dag.

Ik stel mezelf ten doel te zien of het noodzakelijk is om direct te spreken omdat het anders werkelijk in dit moment in de soep loopt praktisch gezien, of dat het een toekomstprojectie is van mijzelf, gebaseerd op een gedachte als herinnering als ervaring van mezelf in ongemak.

Ik stel mezelf ten doel te zien in realiteit of ik verander in en als mezelf in dit punt en als het blijft opkomen, te zien wat er aan ervaring als herinnering aan gekoppeld zit welke ik mezelf niet vergeven heb en dus keer op keer in realiteit breng om zichtbaar te maken voor mezelf en hetgeen zichtbaar wordt hierin, mezelf daadwerkelijk te vergeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te voelen alsof ik mezelf niet kan vergeven wat ik verkeerd doe in fysieke realiteit.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen in het wandelen van de mislukkingen die dagelijks plaatsvinden, net zoals Leila ergens beschreef hoe baby Cesar iedere dag opnieuw doorzet totdat het lukt.

Ik stel mezelf ten doel verder te onderzoeken hoe de ervaring van mislukking gerelateerd is aan geld en/als energie.

Ik stel mezelf ten doel plezier te hebben en behouden in de werkzaamheden en me niet op te laten jagen in en als de geest in en als reactie op dingen die ‘verkeerd’ gaan.

Ik stel mezelf ten doel de focus te behouden op de zelfbeweging en het proces hierin als wat het beste is voor al het leven zonder de invloed van de geest en de rol van geld hierin uit het oog te verliezen en mezelf hierin iedere week te cross-referencen en vergeven, bij te sturen en stabiliseren.

Full divide and conquer the majority enslaved by the minority

(klik op afbeelding)

———————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

Advertenties

Dag 456 – Schoonmaken – zelfcorrecties

Dag 475 – Schoonmaken – zelfvergevingen

Als en wanneer ik een klusje zie wat gedaan moet worden en hierin denk ‘ik moet dit of dat nog doen’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik heel vaak een klusje zie om op te pakken en dat ik dit niet meteen doe en vervolgens kom ik het weer tegen en nogmaals en steeds denk ik, ik moet dat klusje doen en zo stapelt het klusje zich op in mijn hoofd.

Ik stel mezelf ten doel als het een klein klusje is, dit meteen te doen en als het een grotere klus betreft, dit op papier te schrijven en direct te plannen wanneer ik het op ga pakken zodat de klusjes zich niet opstapelen in mijn hoofd/in de geest.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in angst of paniek over stof dat maar blijft komen, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik paniek ervaar in en als de angst om niet op te staan en in de geest in en als gedachten die angst activeren en bestaan in en als de angst zelf, te blijven ronddwalen en hierin steeds minder en minder fysiek te bewegen.

Ik realiseer me dat ik het stof oordeel; een oordeel heb over het stof zelf en het aanwezig zijn van het stof en het terugkomen van het stof.

Ik realiseer me dat ik niet gelijk sta aan het stof en dus niet gelijk sta aan de stof waaruit ik besta (fysiek – we komen uit stof en zullen vergaan tot stof).

Ik stel mezelf ten doel de oordelen op het stof zelf te vergeven en te zien waar ik me verhef in de geest ten aanzien van het stof en het schoonmaken en wat ik liever wil doen dan schoonmaken.

Ik stel mezelf ten doel het stof opruimen in te passen in mijn dagelijkse/wekelijkse activiteiten in en als kleine klusjes zoals hierboven omschreven.

Als en wanneer ik mezelf geirriteerd zie worden als ik bezig ben met de stofzuiger en alles opzij moet zetten en de stofzuiger achter me aan trek wat niet altijd soepel gaat, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik er iets van vind, ik vind het een irritante klus en belachelijk dat ik het moet doen.

Ik realiseer me dat ik me erger aan al die spullen die in de weg staan.

Ik realiseer me dat ik veel spullen bewaar, opruim op stapeltjes maar niet exact doorkijk wat weg kan en wat moet blijven.

Ik stel mezelf ten doel stapeltjes spullen uit te zoeken en te sorteren op wat moet blijven en wat weg kan.

Ik stel mezelf ten doel mijn oordeel als wat ik vind van het stofzuigen te stoppen en zelf te vergeven, ook al zie ik niet direct waar de oordelen vandaan komen en te bewegen in en als de adem terwijl ik stofzuig.

Ik stel mezelf ten doel spullen zo praktisch mogelijk neer te zetten.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een gedachte als ‘het is me teveel’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in mijn hoofd constant bezig ben met opruimen en dus hetgeen wat werkelijk opgeruimd moet worden in fysieke werkelijkheid, als teveel ervaar.

Ik realiseer me dat ik gedachten over opruimen, niet opruim in mijn hoofd en mijn participatie in gedachten over opruimen niet effectief stop.

Ik stel mezelf ten doel, mezelf te stoppen met participatie in gedachten over opruimen door zelf iets naar voren te komen en richting te geven en klusjes fysiek op te pakken zoals omschreven in eerste zelfcorrectie.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in onrust en angst als het eerst een boeltje en bende wordt alvorens het is opgeruimd als ik de hokken van de dieren schoonmaak, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik hier een patroon heb overgenomen en eigen gemaakt als dat het constant netjes moet zijn zodat ik achteraf zo min mogelijk hoef op te ruimen.

Ik stel mezelf ten doel op te ruimen als ik werkelijk fysiek opruim en als ik hier niet mee bezig ben, gedachten over opruimen los te laten op de uitademing en eventuele energetische ervaringen in te ademen en zelf te vergeven.

Ik stel mezelf ten doel om tijdens het opruimen, gedachten over de troep die het eerst wordt en als dat ik dat allemaal op moet ruimen, te stoppen in mezelf en door te gaan met de fysieke bezigheid die ik al vaak gedaan heb en welke iedere keer weer leidt tot een opgeruimde plek en schone hokken.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een opzien tegen schoonmaken, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me in gedachten bevind in een toekomstprojectie, een berg in de geest creeer waar ik tegenop zie en zo mijn leiding weggeef en mezelf vermoei.

Ik stel mezelf ten doel mijn borstbeen iets op te tillen, mijn schouders iets naar achteren te bewegen, mijn kin iets omhoog te doen en te ademen; alles in kleine bewegingen waarin ik mezelf naar voren haal en mezelf richting geef in het stoppen van participatie in een opzien tegen schoonmaken en in het fysiek bewegen tot schoonmaken zoals omschreven in eerste zelfcorrectie: kleine klusjes oppakkend zodra ik ze zie en grotere klussen opgeschreven, gepland en dan gedaan.

Leadership – Reptilians – Part 273

———————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 141 – Werken met de paarden

Deze middag gingen we de paarden ophalen in het weiland. Ik liep samen met lj die me laat zien hoe te werken met de paarden. Hij liep terug om de halster op te halen en ik liep alleen mee met de groep die allemaal een paard gingen halen. Ze liepen het weiland in en ik zei, ik wacht hier op lj voordat ik het weiland in loop. m zei, kom, het is ok, je kunt vast een stuk meelopen. Ik liep een stuk het weiland in en ervoer angst en zei, nee ik wacht. Het is ok, zei ze, kom maar. Ik draai me om en de tranen stromen over mijn wangen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om alleen het weiland in te lopen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen dat ik in huilen uitbarst als ik alleen het weiland in moet lopen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ander fysiek te missen als houvast op het moment dat ik het weiland inloop, waarin ik  mezelf vergeef dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in het fysiek te missen hier aanwezig om mezelf richting te geven zodat ik houvast ervaar nodig te hebben van een ander in het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me alleen lopend tussen de mensen en paarden zonder iemand die de leiding heeft over wat ik in dat moment moet doen, mezelf als stuurloos en verloren te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat het enige paard dat niet iemand heeft om door geleid te worden, aangezien lj nog niet hier is en ik niet weet hoe te leiden, op me af komt rennen en ik niet weet wat ik moet doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat het paard op me af komt rennen in paniek, dat ik in paniek niet weet wat ik moet doen en dat er een chaos ontstaat die schade kan aanrichten aan mezelf en aan het dier.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me verantwoordelijk te voelen voor het dier terwijl ik niet weet wat ik moet en ik weet dat als er iets gebeurt ik niet sta en ook weg wil rennen, net als het paard.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te oordelen dat ik weg wil rennen als er paniek uitbreekt, net als het paard, terwijl ik het paard niet veroordeel dat het wegrent als het in paniek is, dat vind ik begrijpelijk en logisch en iets waar voor gezorgd moet worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me afgschuwelijk en minderwaardig te voelen dat ik geen leiding kan geven aan het paard ten overstaan van de groep.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te schamen tegenover de groep dat ik geen leiding kan geven aan een paard.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te schamen tegenover de groep dat ik steeds begin te huilen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb altijd het gevoel te hebben dat ik de enige ben die steeds gaat huilen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik steeds ga huilen, en in dit geloof mijn steeds gaan huilen in stand houd/creeer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te vragen hoe ik in godsnaam leiding kan geven en in zelf kan gaan staan als ik geen leiding kan geven aan een paard.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat het me nooit gaat lukken om leiding te geven als richting geven aan een ander dan mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik richting moet geven aan een ander, in plaats van in te zien dat ik richting ga geven aan mezelf en dat ik hierin in zelf kan gaan staan, en in dit staan kan ik eventueel een voorbeeld zijn als richting voor anderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik geen leiding als richting kan geven aan een paard aangezien het zo groot is en zoveel zwaarder dan ik, wat ik fysiek nooit kan houden mocht het weglopen of opspringen, en plaats van in te zien dat het paard een stabiel punt nodig heeft die het geruststelt, zodat als het in paniek raakt, diegene/dit punt stabiel blijft en het paard hierin kalmeert en terughaalt uit de reactie van paniek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb van mezelf te verwachten dat ik de eerste dag dat ik meeloop met een paard, ik direct weet hoe te werken met het dier en te staan hierin, in plaats van in te zien dat ik nooit geleerd heb hoe te werken met paarden/met dieren die groter zijn dan ikzelf, zelfs niet met grote honden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me terug te willen trekken in het werken met de paarden, en me ondertussen af te vragen of ik met de paarden moet werken om mezelf richting te leren geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb van mezelf iets te moeten wat in dit moment teveel ineens is, en als ik het niet ‘in 1x goed doe’, het direct op te willen geven als niet haalbaar, in plaats van mezelf te ondersteunen en adem voor adem de angsten in te zien en de tijd te nemen voor het proces hierin van zelfvergeving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het tegen te vinden vallen van mezelf dat ik in huilen uitbarst in een weiland in angst voor de paarden en in nog meer angst voor de oordelen van anderen in mijn angst voor de paarden en het niet staan in/als mezelf, in plaats van in te zien dat dit is waarvoor ik hier ben, voor ondersteuning in het stoppen van de angsten in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het afschuwelijk te vinden dat anderen die staan als zelf en/of waarvan ik denk dat ze staan als zelf, dat ik niet sta als zelf, in plaats van in te zien dat ze hetzelfde proces lopen/hebben gelopen en net als iedereen met gelijke punten ‘dealen’, en dus juist weten hoe het is om hier doorheen te wandelen en hierin graag willen ondersteunen, dat is waarvoor ze hier zijn, net als ik een ander hierin graag wil ondersteunen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ander graag te ondersteunen in het proces van zelfvergeving/zelfcorrectie en mezelf te veroordelen als ik de punten laat zien/doorloop die ondersteuning nodig hebben, waarin ik mezelf in deze veroordeling dus niet graag wil ondersteunen maar gewoon laat aanmodderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf gewoon aan te laten modderen zonder werkelijk richting te geven aan mezelf, waardoor ik verdwijn in angsten en emoties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me niet te kunnen ontspannen in dit proces zolang ik mezelf niet kan vertrouwen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in het diepe te gooien in plaats van adem voor adem mijn angsten onder ogen te zien en hierin mezelf richting te geven, zodat ik telkens in huilen uitbarst als ik opeens in het diepe ben, om mezelf vervolgens te veroordelen dat ik in huilen uitbarst en het niet voor mekaar krijg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf pas te durven corrigeren/laten zien/ondersteunen als ik het zover heb laten komen dat ik in huilen uitbarst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf niet te durven ondersteunen/laten zien zolang ik niet in huilen uitbarst, waarin ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het huilen als mechanisme te ontwikkelen om te laten zien dat ik het niet aankan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb huilen te ontwikkelen als een manier om te communiceren in het aangeven van grenzen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te communiceren met woorden een en gelijk als zelf in het moment, maar altijd geloof dat hoe ik ben in het moment niet ok is, en dus durf ik dit niet te communiceren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor hoe ik ben in het moment, waarin ik mezelf vergeef dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te definieren als hoe ik ben in het moment in/als de mind.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vertragen en ruimte te creeren in het moment, zodat ik mezelf zie in het moment en hierin mezelf kan ondersteunen door de punten een voor een, adem voor adem op te pakken, in te zien, uit te schrijven, zelf te vergeven om mezelf te kunnen corrigeren, eerst in schrift en vervolgens in het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel te ademen in de momenten van niet comfortabel te zijn met mezelf in aanwezigheid van anderen en hierin gelijk te staan aan het niet comfortabel ervaren van mezelf met indien nodig behulp van schrijven, zelfvergeving en zelfcorrectie totdat de ervaring van oncomfortabel zijn in aanwezigheid van anderen verdwijnt.

Ik stel mezelf ten doel ruimte mezelf toe te staan momenten te creeren waarin ik alleen kan zijn zodat ik kan ontspannen zolang ik dit niet kan in aanwezigheid van anderen, waarin ik mezelf vergeef dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik direct in aanwezigheid van anderen even ontspannen moet zijn als dat ik alleen ben.

Ik stel mezelf ten doel een balans te vinden van alleen zijn en in aanwezigheid anderen zijn waarin ik kan oefenen om gelijk te zijn in beide situaties als constant zijn als zelf in/als de adem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik alles moet laten zien waarin ik niet comfortabel ben/mezelf als niet comfortabel ervaar in een geloof dat ik anders niet eerlijk ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik mezelf onderdruk als ik niet in huilen uit barst als ik de tranen op voel komen, waarin de tranen een reactie zijn in/als de mind van alle opgeslagen ervaringen als herinneringen waarin ik de huidige gebeurtenis als teveel ervaar, waarin ik in/als deze reactie in herinnering in/als de mind/het bewustzijn, ik niet hier kan blijven in/als de adem, niet eens in me opkomt dat ik hier kan zijn in/als de adem.

Ik stel mezelf ten doel op het moment dat ik tranen op voel komen, te stoppen, in te ademen, vast te houden, uit te ademen en mezelf hier te brengen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat als ik niet meega met de paarden ik iets mis, in plaats van in te zien dat ik in ieder moment met/als zelf kan zijn en dus niets kan missen aangezien het enige wat ik kan missen en mis, ik zelf ben in/als de adem.

Ik stel mezelf ten doel mezelf richting te geven door in het moment te zorgen voor mezelf in plaats van me aan te passen aan de ander=de mind als mijn eigen bewustzijn in/aan gedachten over wat zij van me zullen denken.

————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life